Ең жақсы өткен күнің қайсы деп сұраса
Күнә жасалмаған, барлық таңғы кешкі зікірлерім толық, құраным оқылып, қалған уақыттың барлығы дәріспен өтіп бауырлармен бірге намаз оқып өткізген уақыт деп айтар едім.

оларға:
“ Алла сендердің жандарыңды қашан алатынын білесіңдер ме?” – деп сұралғанда, олар: “жоқ” – деді.

Ал:
“Намаз оқуды бастаңыздар” – делінгенде, олар: “Әлі бүкіл өміріміз алда ғой”– деп жауап берді.

парадоксссс

бұл көпшіліктің әдеті. Көптің сөзіне ерген адам ақиқаттан алыстайды.

“Сократқа у ішкізген, Иоанн Аркті отқа өртеген, Ғайсаны дарға асқан, Пайғамбарымызды түйенің жемтігіне көмген кім? Ол – көп. Ендеше көпте ақыл жоқ. Ебін тап та, жөнге сал”

Абай, 37-ші қара сөз

“егер жер бетіндегілердің көбінің сөзіне ерсең, сені Алланың жолынан адастырады. Олар тек болжамға еріп, қу нәпсінің өлшемдеріне және бас пайдаларына қарай үкім айтады”.

Құран 6:116

қияметті айтса:
“Көппен көрген ұлы той”дейтіндер барр. Бірақ ол күн той емес, ұлы трагедия.

Ібілістің ең әдемі тұзағы ол «бәрі істейді ғой» деген сөз. Алайда өлім келгенде қабір қазылып, оған сен жалғыз түсесің. Қабірде де көппен бірге жатпайсың

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِي هَٰذَا ٱلْقُرْآنِ مِن كُلِّ مَثَلٍ فَأَبَىٰٓ أَكْثَرُ ٱلنَّاسِ إِلَّا كُفُورٗا

“біз бұл Құранда адамдарға (ақиқатты түсіндіру үшін) неше түрлі мысалдар, дәлелдер келтірдік. Алайда адамдардың көпшілігі бәрібір қасарысып, ақиқаттан сырт айналып, күпірлік қана етті”

Құран 17:89

қиындыққа тап болғанда, үш нәрсені есте сақта: ол - уақытша, ол - тағдырмен белгіленген, егер оған сабыр етсең, ол сенің сауап алуыңа себеп болады.

осы уақытқа дейін телескопсыз аспанға қарап отырған ба)

бүгінде физиктер “Big Bang” теориясын айтады, яғни әлемнің барлығы бір нүктеден басталып, одан кейін ұлғайып келеді. Осының өзінде үлкен мойындау жатыр: яғни ғаламның бастауы бар. Ол мәңгі емес, ол өздігінен пайда болған жоқ.

алайда дәл осы жерге жеткенде олардың тілі байланып, стоп болады. Сол бастауды “Алла”деп айтуға батпайды. Неге? Өйткені “Алла” десең сәждеге жығылуың керек, тәкәппарлығыңды тастауың керек, мойындауың керек. Ал оны мойындауды нәпсі көтермейді)

ғылым қанша дамысада, ақыры бір шындыққа тіреледі: ол материя мәңгі емес, уақыттың да бастауы бар. Ал уақыт пен кеңістікті жартушы да, бәрін жоқтан бар еткен Ұлы Жаратушы тұр.

яғни ғылым есікке дейін ғана жеткізді. Ол бізге ғаламның бастауы бар екенін көрсетті, материяның мәңгі емес екенін дәлелдеді.
Міне осы жерден есікті ашып, ішке кіру – ғылымның емес уже жүректің ісі) Қалғаны сенің еркіңде: қабылдайсың ба, жоқ па? Құранда баяғыдан айтылған ақиқатты мойындайсың ба, әлде “себепсіз себеп” іздеп, айналып өтесің бе? Өз еркің)

Сол үшін де қияметте “бізге ешбір белгі келмеді” деп сылтау айтуға ешкімнің де хақысы болмайды.