И я хочу поделиться мыслями об «Одиссее» Кристофера Нолана
Я не читал «Одиссею» Гомера, и мне не стыдно. Вообще, считаю, что стыдить людей за то, что они не прочитали какую-то книгу, — низко, а к некоторым произведениям мы созреваем со временем.
Поэтому смотрел фильм без угрызений совести, и мои размышления исключительно касаются «Одиссеи» Нолана. Картине хочу посвятить два поста. Первый — общим впечатлениям, а второй — писательскому таланту режиссёра.
«Одиссея» — чрезвычайно сложный, мрачный, пессимистичный, однако, безусловно, блестящий психологический триллер. Многие уже подчеркнули антивоенный манифест киноленты как центральную идею фильма. Я же хочу обратить внимание на другую философскую мысль, — бессилие перед высшей сущностью, будь то власть имущая фигура или Бог.
Практически каждый в фильме Нолана от кого-то совершенно зависим. Воины — от царя Итаки, Одиссей — от Агамемнона и воли богов. Кажется, даже боги скованы верностью людей, и, стоит последним отречься от них, они либо навлекают на них беды, либо трепетно жаждут поклонения. Скажем, Посейдон не только проклинает Одиссея, но и вечно манит его в море, чтобы вновь подвергнуть пыткам. Или Афина, которая вроде бы карает людей за отречение от завета Зевса, но при этом сопереживает Одиссею после десяти лет его мучений. Даже «визуальный диалог» Зевса и Посейдона о выживании Одиссея в море раскрывает совершенное бессилие царя Итаки перед спором богов.
Всё это будто шепчет тебе на ухо: «Твоя судьба — это не что иное, как иллюзия контроля». В стремлении контролировать судьбу ты можешь бросить вызов богам, как это сделал Одиссей, но законы жизни преподают тебе иной урок. Как сказала журналистка Нозима Хошимова в своём отзыве на «Одиссею», порой нам просто надо преклониться перед волей судьбы.
Погрузиться в эти сложные философские темы способствует реализм Нолана. Режиссёр помещает мифологических героев в шкуру самых обычных людей. Как и ряд других героев Кристофера — Тёмный рыцарь, Оппенгеймер, а теперь и Одиссей — это самые обычные люди, несущие бремя человеческого бытия: войны, политические игры, изгнание, супергеройство, предательство, стремление к светлой жизни. Причём надо помнить, что режиссёр принёс в жертву многие исторические точности — например, при выборе костюмов или подборе актёров.
Из больших минусов нолановского «Одиссея» — надменность главного героя. Почему-то для меня он предстал тотальным эгоистом, который руководствуется исключительно корыстной целью — увидеть свою жену и сына. Ему ничего не стоит принести своих воинов в жертву, а попытки сохранить им жизнь у колдуньи Цирцеи или на острове Гелиоса походили поверхностное повиновение богам после услышанного в царстве Аида предречение. А может, Нолан намеренно так поступил?
Как бы то ни было, «Одиссея» великолепна. Не столько масштабом, сколько глубиной. Широкий экран работает на глубину мысли. Хотя кто его знает — может, Кристофер Нолан сам находится в плену своих идей?
@andanotherday
Я не читал «Одиссею» Гомера, и мне не стыдно. Вообще, считаю, что стыдить людей за то, что они не прочитали какую-то книгу, — низко, а к некоторым произведениям мы созреваем со временем.
Поэтому смотрел фильм без угрызений совести, и мои размышления исключительно касаются «Одиссеи» Нолана. Картине хочу посвятить два поста. Первый — общим впечатлениям, а второй — писательскому таланту режиссёра.
«Одиссея» — чрезвычайно сложный, мрачный, пессимистичный, однако, безусловно, блестящий психологический триллер. Многие уже подчеркнули антивоенный манифест киноленты как центральную идею фильма. Я же хочу обратить внимание на другую философскую мысль, — бессилие перед высшей сущностью, будь то власть имущая фигура или Бог.
Практически каждый в фильме Нолана от кого-то совершенно зависим. Воины — от царя Итаки, Одиссей — от Агамемнона и воли богов. Кажется, даже боги скованы верностью людей, и, стоит последним отречься от них, они либо навлекают на них беды, либо трепетно жаждут поклонения. Скажем, Посейдон не только проклинает Одиссея, но и вечно манит его в море, чтобы вновь подвергнуть пыткам. Или Афина, которая вроде бы карает людей за отречение от завета Зевса, но при этом сопереживает Одиссею после десяти лет его мучений. Даже «визуальный диалог» Зевса и Посейдона о выживании Одиссея в море раскрывает совершенное бессилие царя Итаки перед спором богов.
Всё это будто шепчет тебе на ухо: «Твоя судьба — это не что иное, как иллюзия контроля». В стремлении контролировать судьбу ты можешь бросить вызов богам, как это сделал Одиссей, но законы жизни преподают тебе иной урок. Как сказала журналистка Нозима Хошимова в своём отзыве на «Одиссею», порой нам просто надо преклониться перед волей судьбы.
Погрузиться в эти сложные философские темы способствует реализм Нолана. Режиссёр помещает мифологических героев в шкуру самых обычных людей. Как и ряд других героев Кристофера — Тёмный рыцарь, Оппенгеймер, а теперь и Одиссей — это самые обычные люди, несущие бремя человеческого бытия: войны, политические игры, изгнание, супергеройство, предательство, стремление к светлой жизни. Причём надо помнить, что режиссёр принёс в жертву многие исторические точности — например, при выборе костюмов или подборе актёров.
Из больших минусов нолановского «Одиссея» — надменность главного героя. Почему-то для меня он предстал тотальным эгоистом, который руководствуется исключительно корыстной целью — увидеть свою жену и сына. Ему ничего не стоит принести своих воинов в жертву, а попытки сохранить им жизнь у колдуньи Цирцеи или на острове Гелиоса походили поверхностное повиновение богам после услышанного в царстве Аида предречение. А может, Нолан намеренно так поступил?
Как бы то ни было, «Одиссея» великолепна. Не столько масштабом, сколько глубиной. Широкий экран работает на глубину мысли. Хотя кто его знает — может, Кристофер Нолан сам находится в плену своих идей?
@andanotherday
❤7👏3👎1
Ha, men ham Kristofer Nolanning “Odisseya”si haqidagi fikrlarim bilan o‘rtoqlashmoqchiman.
Men Gomerning “Odisseya”sini o‘qimaganman va bundan uyalmayman. Umuman, odamlarni qaysidir kitobni o‘qimagani uchun uyaltirish pastkashlik, deb o‘ylayman, ba’zi asarlarga esa vaqt o‘tishi bilan yetila boramiz.
Shu sababli filmni vijdon azobisiz tomosha qildim va mening mulohazalarim faqat Nolanning “Odisseya”siga taalluqli. Kartinaga ikkita post bag‘ishlamoqchiman. Birinchisini – umumiy taassurotlarimga, ikkinchisini esa rejissyorning yozuvchilik mahoratiga.
“Odisseya” – nihoyatda murakkab, zim-ziyo, pessimistik, biroq, shubhasiz, yorqin psixologik triller. Ko‘pchilik allaqachon kinolentaning urushga qarshi manifestini filmning markaziy g‘oyasi sifatida ta’kidlab o‘tdi. Men esa boshqa bir falsafiy fikrga – oliy mohiyat, xoh u hokimiyat sohibi bo‘lsin, xoh Tangri, uning qarshisidagi ojizlikka e’tibor qaratmoqchiman.
Nolan filmidagi deyarli har bir kishi kim bilandir uzviy bog‘liq. Jangchilar – Itaka shohiga, Odissey – Agamemnonga va ma’budlar irodasiga. Hatto ma’budlarning o‘zi ham odamlarning sadoqatiga bog‘lanib qolgandek, mabodo insonlar ulardan yuz o‘girsa, yo ularning boshiga kulfatlar yog‘diradilar, yo sig‘inishlarini titrab-qaqshab istaydilar. Aytaylik, Poseydon Odisseyni nafaqat la’natlaydi, balki uni qayta azoblash uchun doimo dengizga chorlab turadi. Yoki Afina, go‘yoki odamlarni Zevs ahdidan voz kechgani uchun jazolaydi-yu, ayni paytda Odisseyning o‘n yillik azob-uqubatlaridan so‘ng unga hamdardlik bildiradi. Hatto Zevs va Poseydonning Odisseyning dengizda tirik qolishi borasidagi “vizual muloqoti” ham ma’budlar bahsi oldida Itaka shohining naqadar ojiz ekanini fosh etadi.
Bularning bari go‘yo qulog‘ingizga: “Sening taqdiring – nazorat illyuziyasidan bo‘lak narsa emas”, deya shivirlayotgandek. Taqdirni jilovlashga urinib, Odissey kabi ma’budlarga qarshi chiqishing mumkin, ammo hayot qonunlari senga boshqacha saboq beradi. Jurnalist Nozima Hoshimova “Odisseya”ga yozgan taqrizida aytganidek, ba’zan biz shunchaki taqdir irodasiga bosh egishimiz kerak.
Bu murakkab falsafiy mavzularga kirishga Nolan realizmi yordam beradi. Rejissyor mifologik qahramonlarni oddiy insonlar qiyofasida gavdalantiradi. Kristoferning boshqa qator qahramonlari kabi – Qora ritsar, Oppengeymer va endi Odissey ham – insoniy borliqning og‘ir yukini: urush, siyosiy o‘yinlar, quvg‘in, superqahramonlik, xiyonat, yorug‘ hayotga intilish kabi mashaqqatlarni yelkasida ko‘tarib yurgan oddiy odamlardir. Shu bilan birga, rejissyor ko‘plab tarixiy aniqliklarni, masalan, liboslar yoki aktyorlar tanlovida qurbon qilganini unutmaslik kerak.
Nolan “Odisseya”sining katta kamchiliklaridan biri – bosh qahramonning manmanligidir. Negadir u men uchun faqat xotini va o‘g‘lini ko‘rishdek g‘arazli maqsadga ergashadigan mutlaq xudbin bo‘lib ko‘rindi. Unga o‘z jangchilarini qurbon qilish hech narsaga arzimaydi, ularning hayotini saqlab qolishga urinish esa jodugar Sirseya yoki Gelios orolida Aid saltanatida eshitgan bashoratdan keyin xudolarga yuzaki itoat qilishga o‘xshardi. Yoki Nolan ataylab shunday yo‘l tutganmikan?
Nima bo‘lganda ham, "Odisseya" ajoyib . Miqyosi bilan emas, teranligi bilan. Keng ekran fikr teranligiga xizmat qiladi. Lekin kim biladi deysiz – balki Kristofer Nolanning o‘zi o‘z g‘oyalari asiridir?
@andanotherday
Men Gomerning “Odisseya”sini o‘qimaganman va bundan uyalmayman. Umuman, odamlarni qaysidir kitobni o‘qimagani uchun uyaltirish pastkashlik, deb o‘ylayman, ba’zi asarlarga esa vaqt o‘tishi bilan yetila boramiz.
Shu sababli filmni vijdon azobisiz tomosha qildim va mening mulohazalarim faqat Nolanning “Odisseya”siga taalluqli. Kartinaga ikkita post bag‘ishlamoqchiman. Birinchisini – umumiy taassurotlarimga, ikkinchisini esa rejissyorning yozuvchilik mahoratiga.
“Odisseya” – nihoyatda murakkab, zim-ziyo, pessimistik, biroq, shubhasiz, yorqin psixologik triller. Ko‘pchilik allaqachon kinolentaning urushga qarshi manifestini filmning markaziy g‘oyasi sifatida ta’kidlab o‘tdi. Men esa boshqa bir falsafiy fikrga – oliy mohiyat, xoh u hokimiyat sohibi bo‘lsin, xoh Tangri, uning qarshisidagi ojizlikka e’tibor qaratmoqchiman.
Nolan filmidagi deyarli har bir kishi kim bilandir uzviy bog‘liq. Jangchilar – Itaka shohiga, Odissey – Agamemnonga va ma’budlar irodasiga. Hatto ma’budlarning o‘zi ham odamlarning sadoqatiga bog‘lanib qolgandek, mabodo insonlar ulardan yuz o‘girsa, yo ularning boshiga kulfatlar yog‘diradilar, yo sig‘inishlarini titrab-qaqshab istaydilar. Aytaylik, Poseydon Odisseyni nafaqat la’natlaydi, balki uni qayta azoblash uchun doimo dengizga chorlab turadi. Yoki Afina, go‘yoki odamlarni Zevs ahdidan voz kechgani uchun jazolaydi-yu, ayni paytda Odisseyning o‘n yillik azob-uqubatlaridan so‘ng unga hamdardlik bildiradi. Hatto Zevs va Poseydonning Odisseyning dengizda tirik qolishi borasidagi “vizual muloqoti” ham ma’budlar bahsi oldida Itaka shohining naqadar ojiz ekanini fosh etadi.
Bularning bari go‘yo qulog‘ingizga: “Sening taqdiring – nazorat illyuziyasidan bo‘lak narsa emas”, deya shivirlayotgandek. Taqdirni jilovlashga urinib, Odissey kabi ma’budlarga qarshi chiqishing mumkin, ammo hayot qonunlari senga boshqacha saboq beradi. Jurnalist Nozima Hoshimova “Odisseya”ga yozgan taqrizida aytganidek, ba’zan biz shunchaki taqdir irodasiga bosh egishimiz kerak.
Bu murakkab falsafiy mavzularga kirishga Nolan realizmi yordam beradi. Rejissyor mifologik qahramonlarni oddiy insonlar qiyofasida gavdalantiradi. Kristoferning boshqa qator qahramonlari kabi – Qora ritsar, Oppengeymer va endi Odissey ham – insoniy borliqning og‘ir yukini: urush, siyosiy o‘yinlar, quvg‘in, superqahramonlik, xiyonat, yorug‘ hayotga intilish kabi mashaqqatlarni yelkasida ko‘tarib yurgan oddiy odamlardir. Shu bilan birga, rejissyor ko‘plab tarixiy aniqliklarni, masalan, liboslar yoki aktyorlar tanlovida qurbon qilganini unutmaslik kerak.
Nolan “Odisseya”sining katta kamchiliklaridan biri – bosh qahramonning manmanligidir. Negadir u men uchun faqat xotini va o‘g‘lini ko‘rishdek g‘arazli maqsadga ergashadigan mutlaq xudbin bo‘lib ko‘rindi. Unga o‘z jangchilarini qurbon qilish hech narsaga arzimaydi, ularning hayotini saqlab qolishga urinish esa jodugar Sirseya yoki Gelios orolida Aid saltanatida eshitgan bashoratdan keyin xudolarga yuzaki itoat qilishga o‘xshardi. Yoki Nolan ataylab shunday yo‘l tutganmikan?
Nima bo‘lganda ham, "Odisseya" ajoyib . Miqyosi bilan emas, teranligi bilan. Keng ekran fikr teranligiga xizmat qiladi. Lekin kim biladi deysiz – balki Kristofer Nolanning o‘zi o‘z g‘oyalari asiridir?
@andanotherday
❤5👍2
Фонд масс-медиа совместно с Делегацией ЕС в Узбекистане, Контент-центром и РЦИОМ «Ижтимоий фикр» изучит медиапотребление в Узбекистане.
Я чрезвычайно рад сообщить о начале проекта, над которым команда Фонда масс-медиа работала на протяжении нескольких месяцев, — Национального исследования медиапотребления в Узбекистане.
За последние полтора года, пожалуй, не осталось площадок, конференций или личных встреч, где бы я не говорил об острой необходимости изучить то, как население Узбекистана потребляет контент.
За последние десять лет наша страна совершила большой рывок в развитии медиасектора. Однако мы до сих пор не знаем, как аудитория воспринимает информацию, каким каналам отдаёт предпочтение, какой контент считает достоверным и какие медиумы — телевидение, радио, цифровые или печатные СМИ — занимают доминирующее положение в её медиапотреблении.
Для нашей сферы изучение медиапривычек населения так же важно, как перепись населения.
И вот инициативу Фонда масс-медиа поддержали Делегация ЕС в Узбекистане, Контент-центр и Республиканский центр изучения общественного мнения «Ижтимоий фикр».
Да, похожие исследования уже проводились. Но наше исследование отличается масштабом и особым вниманием к сельской местности. «Ижтимоий фикр» проведёт социологический опрос во всех регионах Узбекистана, включая сельские населённые пункты. Мы хотим спуститься на уровень регионов и понять реальную ситуацию на местах.
А ещё мы поедем в регионы с тренингами!
Более того, результаты исследования будут представлены широкой общественности. Мы также опубликуем их в форме доклада, с которым сможет ознакомиться каждый желающий.
Для меня как директора Фонда очень важно способствовать решению системных задач в сфере медиа. Я надеюсь, что наше исследование поможет восполнить существующие пробелы и даст импульс дальнейшему развитию медиасферы.
Спасибо нашим партнёрам по проекту за доверие!
@andanotherday @massmediauz
Я чрезвычайно рад сообщить о начале проекта, над которым команда Фонда масс-медиа работала на протяжении нескольких месяцев, — Национального исследования медиапотребления в Узбекистане.
За последние полтора года, пожалуй, не осталось площадок, конференций или личных встреч, где бы я не говорил об острой необходимости изучить то, как население Узбекистана потребляет контент.
За последние десять лет наша страна совершила большой рывок в развитии медиасектора. Однако мы до сих пор не знаем, как аудитория воспринимает информацию, каким каналам отдаёт предпочтение, какой контент считает достоверным и какие медиумы — телевидение, радио, цифровые или печатные СМИ — занимают доминирующее положение в её медиапотреблении.
Для нашей сферы изучение медиапривычек населения так же важно, как перепись населения.
И вот инициативу Фонда масс-медиа поддержали Делегация ЕС в Узбекистане, Контент-центр и Республиканский центр изучения общественного мнения «Ижтимоий фикр».
Да, похожие исследования уже проводились. Но наше исследование отличается масштабом и особым вниманием к сельской местности. «Ижтимоий фикр» проведёт социологический опрос во всех регионах Узбекистана, включая сельские населённые пункты. Мы хотим спуститься на уровень регионов и понять реальную ситуацию на местах.
А ещё мы поедем в регионы с тренингами!
Более того, результаты исследования будут представлены широкой общественности. Мы также опубликуем их в форме доклада, с которым сможет ознакомиться каждый желающий.
Для меня как директора Фонда очень важно способствовать решению системных задач в сфере медиа. Я надеюсь, что наше исследование поможет восполнить существующие пробелы и даст импульс дальнейшему развитию медиасферы.
Спасибо нашим партнёрам по проекту за доверие!
@andanotherday @massmediauz
❤8🔥3
Forwarded from Mass-media fondi
Mass-media fondi Yevropa Ittifoqining O‘zbekistondagi Delegatsiyasi hamda O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti Administratsiyasi huzuridagi Ommaviy axborot vositalari uchun kontent tayyorlash markazi bilan hamkorlikda “O‘zbekistonda media iste’molini o‘rganish bo‘yicha milliy tadqiqot” loyihasini yo‘lga qo‘ymoqda.
Loyiha 2026-yilning oxirigacha mo‘ljallangan bo‘lib, aholining axborot olish odatlarini tizimli o‘rganish, axborot manbalariga ishonch darajasini aniqlash hamda milliy mediakontent sifatini baholashga yo‘naltirilgan.
Tadqiqot ikki bosqichda amalga oshiriladi. Birinchi bosqichda “Ijtimoiy fikr” respublika jamoatchilik fikrini oʻrganish Markazi respublikaning barcha hududlarida, jumladan, chekka hududlarda ham keng ko‘lamli yuzma-yuz so‘rovlar o‘tkazadi. Uning yakunida batafsil hisobot e’lon qilinadi.
Ikkinchi bosqichda tashkilotchilar olingan natijalarga tayanib, hududlardagi jurnalistlar va matbuot xizmatlari uchun bir qator o‘quv seminarlari tashkil etadi.
Loyihani amalga oshirish davomida to‘plangan ma’lumotlar OAVga biznes jarayonlarini takomillashtirish, reklama beruvchilarga samarali kanallarni topish, boshqa ishtirokchilarga esa mamlakatdagi mediaiste’mol borasidagi asl vaziyatni tushunishga yordam beradi.
🌐 Website|📱 Telegram|📱 Instagram|🌐 LinkedIn | 🌐 YouTube
Loyiha 2026-yilning oxirigacha mo‘ljallangan bo‘lib, aholining axborot olish odatlarini tizimli o‘rganish, axborot manbalariga ishonch darajasini aniqlash hamda milliy mediakontent sifatini baholashga yo‘naltirilgan.
Tadqiqot ikki bosqichda amalga oshiriladi. Birinchi bosqichda “Ijtimoiy fikr” respublika jamoatchilik fikrini oʻrganish Markazi respublikaning barcha hududlarida, jumladan, chekka hududlarda ham keng ko‘lamli yuzma-yuz so‘rovlar o‘tkazadi. Uning yakunida batafsil hisobot e’lon qilinadi.
Ikkinchi bosqichda tashkilotchilar olingan natijalarga tayanib, hududlardagi jurnalistlar va matbuot xizmatlari uchun bir qator o‘quv seminarlari tashkil etadi.
Loyihani amalga oshirish davomida to‘plangan ma’lumotlar OAVga biznes jarayonlarini takomillashtirish, reklama beruvchilarga samarali kanallarni topish, boshqa ishtirokchilarga esa mamlakatdagi mediaiste’mol borasidagi asl vaziyatni tushunishga yordam beradi.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤2
Mass-media fondi
Mass-media fondi Yevropa Ittifoqining O‘zbekistondagi Delegatsiyasi hamda O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti Administratsiyasi huzuridagi Ommaviy axborot vositalari uchun kontent tayyorlash markazi bilan hamkorlikda “O‘zbekistonda media iste’molini o‘rganish…
Mass-media fondi Yevropa Ittifoqining O‘zbekistondagi delegatsiyasi, Kontent-markazi va "Ijtimoiy fikr" RIATM bilan birgalikda O‘zbekistondagi media iste’molini o‘rganadi.
Men Mass-media fondi jamoasi bir necha oy davomida ishlab kelgan loyiha - O‘zbekistonda media iste’moli bo‘yicha milliy tadqiqot boshlanganini e’lon qilishdan g‘oyat mamnunman.
So‘nggi bir yarim yil ichida, O‘zbekiston aholisi kontentni qanday iste’mol qilishini o‘rganish zarurligi haqida gapirmagan maydon, konferensiya yoki shaxsiy uchrashuv qolmadi.
So‘nggi o‘n yil ichida mamlakatimiz media sohasini rivojlantirishda katta sakrashni amalga oshirdi. Biroq, biz haligacha auditoriya axborotni qanday qabul qilishini, qaysi kanallarni afzal ko‘rishini, qaysi kontentni ishonchli deb bilishini va mediaiste’molida qaysi vositalar — televideniye, radio, raqamli yoki bosma OAV ustunlik qilishini bilmaymiz.
Bizning sohamiz uchun aholining media odatlarini o‘rganish aholini ro‘yxatga olish kabi muhim ahamiyatga ega.
Va nihoyat, Mass-media fondi tashabbusini Yevropa Ittifoqining O‘zbekistondagi Delegatsiyasi, Kontent markazi va “Ijtimoiy fikr” respublika jamoatchilik fikrini o‘rganish markazi qo‘llab-quvvatladi.
Ha, bu kabi tadqiqotlar avval ham o‘tkazilgan. Ammo bizning tadqiqotimiz o‘z ko‘lami va qishloq joylarga alohida e’tibor qaratilishi bilan ajralib turadi. “Ijtimoiy fikr” O‘zbekistonning barcha hududlarida, jumladan, qishloq aholi punktlarida ham sotsiologik so‘rovnoma o‘tkazadi. Biz hududlar darajasiga tushib, joylardagi real holatni anglamoqchimiz.
Bundan tashqari, tadqiqot natijalari keng jamoatchilik e’tiboriga havola etiladi. Shuningdek, biz ularni hisobot shaklida ham e’lon qilamiz va u bilan istalgan kishi tanishishi mumkin bo‘ladi.
Fond direktori sifatida men uchun media sohasidagi tizimli vazifalar yechimiga hissa qo‘shish juda muhim. Umid qilamanki, tadqiqotimiz mavjud bo‘shliqlarni to‘ldirishga yordam beradi va media sohasining yanada rivojlanishiga turtki beradi.
Loyiha bo‘yicha hamkorlarimizga ishonch uchun minnatdorchilik bildiramiz!
@andanotherday @massmediauz
Men Mass-media fondi jamoasi bir necha oy davomida ishlab kelgan loyiha - O‘zbekistonda media iste’moli bo‘yicha milliy tadqiqot boshlanganini e’lon qilishdan g‘oyat mamnunman.
So‘nggi bir yarim yil ichida, O‘zbekiston aholisi kontentni qanday iste’mol qilishini o‘rganish zarurligi haqida gapirmagan maydon, konferensiya yoki shaxsiy uchrashuv qolmadi.
So‘nggi o‘n yil ichida mamlakatimiz media sohasini rivojlantirishda katta sakrashni amalga oshirdi. Biroq, biz haligacha auditoriya axborotni qanday qabul qilishini, qaysi kanallarni afzal ko‘rishini, qaysi kontentni ishonchli deb bilishini va mediaiste’molida qaysi vositalar — televideniye, radio, raqamli yoki bosma OAV ustunlik qilishini bilmaymiz.
Bizning sohamiz uchun aholining media odatlarini o‘rganish aholini ro‘yxatga olish kabi muhim ahamiyatga ega.
Va nihoyat, Mass-media fondi tashabbusini Yevropa Ittifoqining O‘zbekistondagi Delegatsiyasi, Kontent markazi va “Ijtimoiy fikr” respublika jamoatchilik fikrini o‘rganish markazi qo‘llab-quvvatladi.
Ha, bu kabi tadqiqotlar avval ham o‘tkazilgan. Ammo bizning tadqiqotimiz o‘z ko‘lami va qishloq joylarga alohida e’tibor qaratilishi bilan ajralib turadi. “Ijtimoiy fikr” O‘zbekistonning barcha hududlarida, jumladan, qishloq aholi punktlarida ham sotsiologik so‘rovnoma o‘tkazadi. Biz hududlar darajasiga tushib, joylardagi real holatni anglamoqchimiz.
Bundan tashqari, tadqiqot natijalari keng jamoatchilik e’tiboriga havola etiladi. Shuningdek, biz ularni hisobot shaklida ham e’lon qilamiz va u bilan istalgan kishi tanishishi mumkin bo‘ladi.
Fond direktori sifatida men uchun media sohasidagi tizimli vazifalar yechimiga hissa qo‘shish juda muhim. Umid qilamanki, tadqiqotimiz mavjud bo‘shliqlarni to‘ldirishga yordam beradi va media sohasining yanada rivojlanishiga turtki beradi.
Loyiha bo‘yicha hamkorlarimizga ishonch uchun minnatdorchilik bildiramiz!
@andanotherday @massmediauz
❤2
Forwarded from Сум под курпачой
1991 vs 2016 год: когда Узбекистан стал на самом деле независимым
Сегодня Узбекистан отмечает 35-летие независимости. Формально независимость была провозглашена 31 августа 1991 года, когда Узбекистан объявил о выходе из состава СССР. Но именно 1 сентября стало главным государственным праздником страны.
При этом долгое время День независимости не был для общества тем праздником, который объединял бы всех. Религиозные и многие советские праздники воспринимались гораздо теплее.
25 лет несвободы
Первый период независимости — 1991–2016 годы — связан прежде всего с именем Ислама Каримова. Он был первым президентом независимого Узбекистана и фактически стал основателем новой государственности.
Но независимость от Москвы не привела к политической и экономической свободе. После первых реформ 1990-х годов страна пошла по пути закрытости: демократические институты постепенно сворачивались, усиливался государственный контроль, был введен жесткий валютный контроль, сохранялись прописка, ОВИРы и ограничения на выезд за границу. Силовые структуры получили огромное влияние.
В итоге произошла своеобразная замена одной автократической системы другой: вместо централизованной власти КПСС появился максимально централизованный Узбекистан, где ключевые решения были сосредоточены в руках одного человека.
Особенно тяжелым периодом стали Андижанские события 2005 года. После них Узбекистан оказался практически изолирован от внешнего мира.
Экономика тоже долго не могла выйти на траекторию устойчивого развития. После спада начала 1990-х на восстановление уровня ВВП ушло около 16–17 лет. При этом страна оставалась закрытой для значительной части иностранных инвестиций, а слабый рост экономики не позволял создавать достаточно рабочих мест. К 2016 году миллионы узбекистанцев работали за рубежом.
Второе дыхание
После смерти Ислама Каримова в сентябре 2016 года начался новый этап. 14 декабря Шавкат Мирзиёев вступил в должность президента, и именно с этого момента, на мой взгляд, можно говорить о второй независимости Узбекистана — уже от самой системы прошлого. Главным достижением Мирзиёева стало не сохранение независимости, а расширение свободы.
Свободы передвижения — исчезли многие ограничения на поездки за границу и между регионами. Свободы вероисповедания — государство стало гораздо меньше вмешиваться в религиозную жизнь граждан. Экономической свободы — появилась возможность свободнее обменивать валюту, открывать бизнес, привлекать инвестиции. Появился и обычный потребительский выбор: если раньше автомобильный рынок полностью состоял из Chevrolet, то сегодня человек может выбирать из десятков брендов.
Одновременно государство начало уходить из экономики, а страна — открываться миру. Результат виден и в цифрах: за последнее десятилетие ВВП вырос втрое, на душу населения — в 2,5 раза, многократно вырос объем инвестиций. В страну начали возвращаться трудовые мигранты, резко увеличились возможности для получения образования, выросло число студентов и школьников.
Узбекистан стал гораздо более комфортным местом для жизни. И именно здесь, мне кажется, начинает появляться настоящий патриотизм — не потому, что тебе говорят любить свою страну, а потому, что ты сам хочешь в ней жить.
И следующий этап для страны — уже не просто свобода, а создание институтов, которые смогут эту свободу защитить и обеспечить долгосрочный экономический рост.
Фото: пресс-служба президента
Сегодня Узбекистан отмечает 35-летие независимости. Формально независимость была провозглашена 31 августа 1991 года, когда Узбекистан объявил о выходе из состава СССР. Но именно 1 сентября стало главным государственным праздником страны.
При этом долгое время День независимости не был для общества тем праздником, который объединял бы всех. Религиозные и многие советские праздники воспринимались гораздо теплее.
На мой взгляд, причина в том, что независимость сама по себе еще не делает страну свободной и комфортной для жизни. До 2016 года у многих узбекистанцев не было ощущения, что здесь хочется жить, работать, создавать семью и строить будущее. Патриотизм, который формируется не через лозунги и пропаганду, а через качество жизни и ощущение возможностей, отсутствовал.
25 лет несвободы
Первый период независимости — 1991–2016 годы — связан прежде всего с именем Ислама Каримова. Он был первым президентом независимого Узбекистана и фактически стал основателем новой государственности.
Но независимость от Москвы не привела к политической и экономической свободе. После первых реформ 1990-х годов страна пошла по пути закрытости: демократические институты постепенно сворачивались, усиливался государственный контроль, был введен жесткий валютный контроль, сохранялись прописка, ОВИРы и ограничения на выезд за границу. Силовые структуры получили огромное влияние.
В итоге произошла своеобразная замена одной автократической системы другой: вместо централизованной власти КПСС появился максимально централизованный Узбекистан, где ключевые решения были сосредоточены в руках одного человека.
Особенно тяжелым периодом стали Андижанские события 2005 года. После них Узбекистан оказался практически изолирован от внешнего мира.
Экономика тоже долго не могла выйти на траекторию устойчивого развития. После спада начала 1990-х на восстановление уровня ВВП ушло около 16–17 лет. При этом страна оставалась закрытой для значительной части иностранных инвестиций, а слабый рост экономики не позволял создавать достаточно рабочих мест. К 2016 году миллионы узбекистанцев работали за рубежом.
То есть в 1991 году Узбекистан получил государственную независимость, но не получил полноценной свободы.
Второе дыхание
После смерти Ислама Каримова в сентябре 2016 года начался новый этап. 14 декабря Шавкат Мирзиёев вступил в должность президента, и именно с этого момента, на мой взгляд, можно говорить о второй независимости Узбекистана — уже от самой системы прошлого. Главным достижением Мирзиёева стало не сохранение независимости, а расширение свободы.
Свободы передвижения — исчезли многие ограничения на поездки за границу и между регионами. Свободы вероисповедания — государство стало гораздо меньше вмешиваться в религиозную жизнь граждан. Экономической свободы — появилась возможность свободнее обменивать валюту, открывать бизнес, привлекать инвестиции. Появился и обычный потребительский выбор: если раньше автомобильный рынок полностью состоял из Chevrolet, то сегодня человек может выбирать из десятков брендов.
Одновременно государство начало уходить из экономики, а страна — открываться миру. Результат виден и в цифрах: за последнее десятилетие ВВП вырос втрое, на душу населения — в 2,5 раза, многократно вырос объем инвестиций. В страну начали возвращаться трудовые мигранты, резко увеличились возможности для получения образования, выросло число студентов и школьников.
Узбекистан стал гораздо более комфортным местом для жизни. И именно здесь, мне кажется, начинает появляться настоящий патриотизм — не потому, что тебе говорят любить свою страну, а потому, что ты сам хочешь в ней жить.
Поэтому сегодня, говоря о 35-летии независимости, я бы разделял два события. В 1991 году Узбекистан получил независимость как государство. После 2016 года он начал учиться пользоваться этой независимостью как общество.
И следующий этап для страны — уже не просто свобода, а создание институтов, которые смогут эту свободу защитить и обеспечить долгосрочный экономический рост.
Фото: пресс-служба президента
❤6👎5😁1🥴1
Baraka topkur, установите светофор на круге улицы Махтумкули! Это же один из самых опасных кругов, где нет никаких правил. А нет, ошибся. Одно правило точно есть: выживает наглейший.
-
Baraka topgurlar, Maxtumquli ko‘chasidagi aylanma yo‘lga svetofor o‘rnatinglar! Bu eng xavfli aylanmalardan biri-ku, hech qanday qoida yo‘q. Yo‘g‘-e, adashibman. Bitta qoida aniq bor: kim surroq bo‘lsa, o‘sha omon qoladi.
@andanotherday
-
Baraka topgurlar, Maxtumquli ko‘chasidagi aylanma yo‘lga svetofor o‘rnatinglar! Bu eng xavfli aylanmalardan biri-ku, hech qanday qoida yo‘q. Yo‘g‘-e, adashibman. Bitta qoida aniq bor: kim surroq bo‘lsa, o‘sha omon qoladi.
@andanotherday
😢7💯4❤1😱1
У жизни есть удивительное свойство — подавать сигналы о надвигающихся невзгодах.
Буквально в конце прошлой недели я зашёл в аптеку купить какую-то незначительную вещь и обратил внимание на то, как люди стоят длинной — точнее, «полукруглой» — очередью. Кто-то — за жаропонижающим, кто-то — показать покрасневший глаз своей дочери фармацевту вместо того, чтобы отвезти её к офтальмологу. Сразу же поймал себя на мысли, что давно не простывал. И вот, всего два дня спустя, заносчивый вирус прилип к моему горлу. Причём уж очень что ни на есть плотно, вызвав высокую температуру и лихорадку.
Но чтобы вы не думали, что я сам навлёк на себя болезнь одной своей мыслью, расскажу вам другой любопытный случай. Недели две назад один мой хороший знакомый поделился новостью, что его машину поцарапал какой-то водитель мопеда. «Ах, неудивительно», — подумал я. Затем он с азартом и горечью перешёл к рассказу о том, как отвёз своё дорогое авто в мастерскую и ему «зашили» царапины полировкой. «О, буду знать, куда обращаться», — вновь подумал я. Ну а что, мало ли в Ташкенте водителей мопедов!? «А ещё, — подумал я, — пусть меня убережет Всевышный».
И вот, благополучным образом, в мой автомобиль безжалостным образом сзади въехал другой автомобиль.
И горло заживёт, и машину отремонтируем, а вот сигналы… Ведь они есть, согласитесь.
@andanotherday
Буквально в конце прошлой недели я зашёл в аптеку купить какую-то незначительную вещь и обратил внимание на то, как люди стоят длинной — точнее, «полукруглой» — очередью. Кто-то — за жаропонижающим, кто-то — показать покрасневший глаз своей дочери фармацевту вместо того, чтобы отвезти её к офтальмологу. Сразу же поймал себя на мысли, что давно не простывал. И вот, всего два дня спустя, заносчивый вирус прилип к моему горлу. Причём уж очень что ни на есть плотно, вызвав высокую температуру и лихорадку.
Но чтобы вы не думали, что я сам навлёк на себя болезнь одной своей мыслью, расскажу вам другой любопытный случай. Недели две назад один мой хороший знакомый поделился новостью, что его машину поцарапал какой-то водитель мопеда. «Ах, неудивительно», — подумал я. Затем он с азартом и горечью перешёл к рассказу о том, как отвёз своё дорогое авто в мастерскую и ему «зашили» царапины полировкой. «О, буду знать, куда обращаться», — вновь подумал я. Ну а что, мало ли в Ташкенте водителей мопедов!? «А ещё, — подумал я, — пусть меня убережет Всевышный».
И вот, благополучным образом, в мой автомобиль безжалостным образом сзади въехал другой автомобиль.
И горло заживёт, и машину отремонтируем, а вот сигналы… Ведь они есть, согласитесь.
@andanotherday
💯12❤2
Hayotning ajoyib bir xususiyati bor — yaqinlashib kelayotgan ko‘ngilsizliklardan darak berib turadi.
O‘tgan haftaning oxiridayoq qandaydir arzimagan narsa sotib olish uchun dorixonaga kirdim va odamlarning uzun, aniqrog‘i, "yarim doira" shaklida navbatda turishiga e’tibor berdim. Kimdir isitma tushiruvchi dori olish uchun, kimdir esa qizini oftalmologga olib borish o‘rniga uning qizargan ko‘zini farmatsevtga ko‘rsatish uchun turardi. Anchadan beri shamollamaganimni darhol xayolimdan o‘tkazdim. Mana, oradan atigi ikki kun o‘tib, qaysar virus tomog‘imga yopishib oldi. Buning ustiga, juda qattiq yopishib, yuqori harorat va bezgak keltirib chiqardi.
Lekin men birgina fikrim bilan o‘zimga kasallik chaqirib oldim deb o‘ylamasligingiz uchun sizga boshqa bir qiziq voqeani so‘zlab beraman. Ikki hafta oldin bir yaxshi tanishim qandaydir moped haydovchisi uning mashinasini tirnab tashlagani haqida aytib qoldi. "Ajablanarli emas," deb o‘yladim. Keyin u qimmatbaho mashinasini ustaxonaga olib borgani va tirnalgan joylarini polirovka bilan "tikib" berishgani haqidagi hikoyasiga ishtiyoq va alam bilan o‘tdi. "O, qayerga murojaat qilishni bilib oldim," deb o‘yladim yana. Nima, Toshkentda moped haydovchilari kammi!? "Yana, — deb o‘yladim, — Tangri meni o‘z panohida asrasin."
Mana, mening avtomobilimga orqadan boshqa bir avtomobil beshafqatlik bilan urildi.
Tomog‘im ham tuzalib ketadi, mashinani ham ta’mirlaymiz, lekin signallar... Axir ular bor-ku, bunga qo‘shilasiz-a.
@andanotherday
O‘tgan haftaning oxiridayoq qandaydir arzimagan narsa sotib olish uchun dorixonaga kirdim va odamlarning uzun, aniqrog‘i, "yarim doira" shaklida navbatda turishiga e’tibor berdim. Kimdir isitma tushiruvchi dori olish uchun, kimdir esa qizini oftalmologga olib borish o‘rniga uning qizargan ko‘zini farmatsevtga ko‘rsatish uchun turardi. Anchadan beri shamollamaganimni darhol xayolimdan o‘tkazdim. Mana, oradan atigi ikki kun o‘tib, qaysar virus tomog‘imga yopishib oldi. Buning ustiga, juda qattiq yopishib, yuqori harorat va bezgak keltirib chiqardi.
Lekin men birgina fikrim bilan o‘zimga kasallik chaqirib oldim deb o‘ylamasligingiz uchun sizga boshqa bir qiziq voqeani so‘zlab beraman. Ikki hafta oldin bir yaxshi tanishim qandaydir moped haydovchisi uning mashinasini tirnab tashlagani haqida aytib qoldi. "Ajablanarli emas," deb o‘yladim. Keyin u qimmatbaho mashinasini ustaxonaga olib borgani va tirnalgan joylarini polirovka bilan "tikib" berishgani haqidagi hikoyasiga ishtiyoq va alam bilan o‘tdi. "O, qayerga murojaat qilishni bilib oldim," deb o‘yladim yana. Nima, Toshkentda moped haydovchilari kammi!? "Yana, — deb o‘yladim, — Tangri meni o‘z panohida asrasin."
Mana, mening avtomobilimga orqadan boshqa bir avtomobil beshafqatlik bilan urildi.
Tomog‘im ham tuzalib ketadi, mashinani ham ta’mirlaymiz, lekin signallar... Axir ular bor-ku, bunga qo‘shilasiz-a.
@andanotherday
❤3😱1
Всё-таки Нью-Йорк — это столица мира.
Где ещё можно увидеть белого американца, протестующего в защиту Палестины, рядом с евреем, который играет в шахматы с афроамериканцем на фоне арабской песни Habibi, доносящейся из лавки, где продают хот-доги.
Неспроста Генеральная Ассамблея проходит именно в Нью-Йорке. Как сказал один мой хороший знакомый: «Я не знаю второго такого города, способного выдержать натиск смеси культур».
Дело ведь не только в культурах, а в той ауре свободы самовыражения, которая есть в США.
@andanotherday
Где ещё можно увидеть белого американца, протестующего в защиту Палестины, рядом с евреем, который играет в шахматы с афроамериканцем на фоне арабской песни Habibi, доносящейся из лавки, где продают хот-доги.
Неспроста Генеральная Ассамблея проходит именно в Нью-Йорке. Как сказал один мой хороший знакомый: «Я не знаю второго такого города, способного выдержать натиск смеси культур».
Дело ведь не только в культурах, а в той ауре свободы самовыражения, которая есть в США.
@andanotherday
❤10😁2
Yeah, I have to admit: New York City is the capital of the world.
Where else would you see a white American protesting for the rights of Palestinians next to a Jew playing chess against an African-American, while the canonical Arab song "Habibi" rises from the hot-dog shop?
It is no accident that UNGA sessions take place here. Or, like my good pal said, "I don’t know another city in the world that is capable of squeezing this many cultures into a single Apple Cake."
It ain't just cultures, right? Let's be honest — it is the sense of freedom you would find in the U.S.
@andanotherday
Where else would you see a white American protesting for the rights of Palestinians next to a Jew playing chess against an African-American, while the canonical Arab song "Habibi" rises from the hot-dog shop?
It is no accident that UNGA sessions take place here. Or, like my good pal said, "I don’t know another city in the world that is capable of squeezing this many cultures into a single Apple Cake."
It ain't just cultures, right? Let's be honest — it is the sense of freedom you would find in the U.S.
@andanotherday
❤3
Baribir Nyu-York dunyo poytaxti.
Yana qayerda Falastinni himoya qilib norozilik bildirayotgan oq tanli amerikalikni, xot-dog sotiladigan do‘kondan kelayotgan arabcha Habibi qo‘shig‘i fonida afro-amerikalik bilan shaxmat o‘ynayotgan yahudiy yonida ko‘rish mumkin.
Bosh Assambleya sessiyalari aynan Nyu-Yorkda o‘tkazilishi bejiz emas. Yaxshi tanishlarimdan biri aytganidek: "Men madaniyatlar aralashmasining siquviga dosh bera oladigan ikkinchi shunday shaharni bilmayman."
Gap faqat madaniyatlarda emas, balki AQSHda mavjud bo‘lgan o‘z-o‘zini ifodalash erkinligi aurasida.
@andanotherday
Yana qayerda Falastinni himoya qilib norozilik bildirayotgan oq tanli amerikalikni, xot-dog sotiladigan do‘kondan kelayotgan arabcha Habibi qo‘shig‘i fonida afro-amerikalik bilan shaxmat o‘ynayotgan yahudiy yonida ko‘rish mumkin.
Bosh Assambleya sessiyalari aynan Nyu-Yorkda o‘tkazilishi bejiz emas. Yaxshi tanishlarimdan biri aytganidek: "Men madaniyatlar aralashmasining siquviga dosh bera oladigan ikkinchi shunday shaharni bilmayman."
Gap faqat madaniyatlarda emas, balki AQSHda mavjud bo‘lgan o‘z-o‘zini ifodalash erkinligi aurasida.
@andanotherday
❤6
Hayotning bir juda qiziq xususiyati bor: u sening yo‘lingni iste’dodli odamlar bilan uchratishga qodir. Men uchun SIYOH loyihasi doirasida birga ishlayotgan yosh jurnalist Mehrinoza Farmonova ana shunday shaxslardan biri bo‘ldi.
Uning matnlari hamdardlikka to‘liq, lirik xarakteri esa ham isitishga, ham yuzga tarsaki tushirishga, ba’zi joylarda esa hatto yaxshilab chaqishga ham qodir.
Hozirda Mehrinoza Turkiyada to‘liq grant asosida magistraturada tahsil olmoqda. "Spot" nashri u haqida maqola e’lon qilgan ekan. Unda Mehrinoza Konyadagi Saljuqiylar universitetidagi o‘qishi, grant yutib olishi, ta’lim jarayoni, Turkiyadagi hayoti va boshqa ko‘plab mavzular haqida so‘zlab bergan.
Umid qilamanki, kelajakda Mehrinozaning muvaffaqiyatlari haqida ko‘proq eshitamiz.
https://www.spot.uz/oz/2026/10/21/mehrinoza-farmonova/
@andanotherday
Uning matnlari hamdardlikka to‘liq, lirik xarakteri esa ham isitishga, ham yuzga tarsaki tushirishga, ba’zi joylarda esa hatto yaxshilab chaqishga ham qodir.
Hozirda Mehrinoza Turkiyada to‘liq grant asosida magistraturada tahsil olmoqda. "Spot" nashri u haqida maqola e’lon qilgan ekan. Unda Mehrinoza Konyadagi Saljuqiylar universitetidagi o‘qishi, grant yutib olishi, ta’lim jarayoni, Turkiyadagi hayoti va boshqa ko‘plab mavzular haqida so‘zlab bergan.
Umid qilamanki, kelajakda Mehrinozaning muvaffaqiyatlari haqida ko‘proq eshitamiz.
https://www.spot.uz/oz/2026/10/21/mehrinoza-farmonova/
@andanotherday
Spot
Xorijda ta’lim: Turkiyada magistraturada to‘liq grant asosida tahsil olayotgan Mehrinoza Farmonova hikoyasi
Mehrinoza Farmonova Spot’ga Turkiya burslari orqali magistraturaga qabul qilinish jarayoni, Konyadagi talabalik muhiti, xorijdagi mustaqil hayotga moslashish va kelajakdagi ilmiy rejalari haqida so‘zlab berdi.
❤9🔥2