ANOTHER DAY
1.18K subscribers
1.13K photos
51 videos
25 files
859 links
Another Day to make you think. Ещё один день, чтобы задуматься.

Автор блога: Жахонгир Азимов

Я написал книгу. Она называется «Ещё один день в Узбекистане»:
https://uzum.uz/product/1774392?&utm_source=sharing&utm
Download Telegram
Мы в We Digital при поддержке Uztelecom начали делать крутой проект OHANG 🔥

Записываем традиционную узбекскую музыку в профессиональной студии и собираем ее на одном сайте, где любой желающий сможет бесплатно скачать треки и легально использовать их в своих проектах

Идея родилась из очень простой боли

Когда делаешь видео, музыку или любой контент про Узбекистан 🇺🇿, почти всегда встает вопрос: где взять аутентичное локальное звучание, чтобы было красиво, уместно и без проблем с правами

Чаще всего выбор небольшой: либо что-то условно восточное, либо традиционная музыка других стран

Мы решили это поменять

Будем ездить по областям, знакомиться с музыкантами и мастерами, записывать живое звучание традиционных инструментов и превращать все это в удобный инструмент для музыкантов, диджеев, режиссеров и блогеров

Мы уже завершили первый этап проекта в Ташкенте и Ташкентской области. Нашли крутейших музыкантов, собрали всех в профессиональной студии и записали около 25 традиционных инструментов (сотни разных звучаний). Прямо сейчас работаем над удобным сайтом, который скоро запустим. Пока можно подписаться на инстаграм проекта, чтобы следить за апдейтами: instagram.com/ohang.loyiha 👈

А еще этот проект про сохранение культурного наследия. Про важность зафиксировать то, что может незаметно исчезнуть. Кто знает, может мы не просто создадим удобный инструмент для творчества, а сделаем традиционную музыку снова популярной и внесем свой вклад в ее сохранение

@paracultural
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤11🔥6😍2💩1
Gazeta va Yandex Books birgalikda jamoat arboblari va adiblarning kitob javonlariga nazar tashlaydi. Bu safar jurnalist va “O‘zbekistonda yana bir kun” kitobi muallifi Jahongir Azimov o‘zi sevgan uch kitob, qadriyatlar shakllanishida badiiy adabiyotning roli, nima uchun o‘zbek adabiyotini o‘qish va tarjima qilish kerakligi borasidagi fikrlari bilan o‘rtoqlashadi.

https://www.gazeta.uz/oz/2026/01/25/jakhongir-azimov/

Telegram | Instagram | YouTube
👍5😁3❤‍🔥1🔥1
Gazeta.uz - O‘zbekiston yangiliklari
Gazeta va Yandex Books birgalikda jamoat arboblari va adiblarning kitob javonlariga nazar tashlaydi. Bu safar jurnalist va “O‘zbekistonda yana bir kun” kitobi muallifi Jahongir Azimov o‘zi sevgan uch kitob, qadriyatlar shakllanishida badiiy adabiyotning roli…
Ishonchim komilki, kasbiy faoliyati qalam bilan bog‘liq bo‘lgan har bir inson, ertami-kechmi o‘z ijodiga ta’sir ko‘rsatgan kitoblar haqida so‘zlab berishni istaydi.

Men ham bundan mustasno emasman. O‘zbek yozuvchilarining tavsiyalarini doimo katta qiziqish bilan tinglayman, o‘qiyman va tomosha qilaman. Bu ma’lumotlarni har gal o‘zlashtirganimda, bir kun kelib o‘z kitoblarim haqida ham hikoya qilishni orzu qilardim.

Mana, orzuim amalga oshdi!

"Nima o‘qiymiz?" loyihasi doirasida "Gazeta" jurnalisti Sabina Davletmuratova sevimli kitoblarim haqida so‘zlab berishni taklif qildi, ammo qiyin vazifani qo‘ydi: tanlovni faqat uchta asar bilan cheklash. Natijada quyidagi ro‘yxat tuzildi:

— Pirimqul Qodirov, "Uch ildiz";
— Mark Fabiy Kvintilian, "Notiq bilimi haqida";
— Ferrol Seyms, "Relative & Absolute".

Bu asarlarning nima jihati bilan o‘ziga xosligi haqida havola orqali bilib olishingiz mumkin: https://www.gazeta.uz/oz/2026/01/25/jakhongir-azimov/

Foto: Evgeniy Sorochin

@andanotherday
🥰2😁2👍1
Уверен, каждый человек, чья профессиональная карьера так или иначе соприкасается с пером, рано или поздно хочет рассказать о книгах, которые повлияли на его (её) творчество.

Я — не исключение. Всегда с большим удовольствием слушаю, читаю и смотрю рекомендации узбекских писателей. И каждый раз, поглощая эту информацию, я мечтал однажды рассказать и о своих книгах.

И вот — она сбылась!

Автор проекта «Книжная полка», журналистка Gazeta Сабина Давлетмуратова, предложила рассказать о любимых книгах, но поставила, казалось бы, нереальную задачу: сузить выбор до трёх произведений. Список получился таким:

— Пиримкул Кадыров, «Три корня»;
— Марк Фабий Квинтилиан, «Наставления оратору»;
— Феррол Сэймс, Relative & Absolute.

Что же в них такого уникального — читайте по ссылке: https://www.gazeta.uz/ru/2026/01/25/jakhongirazimovbooks/

Фото: Евгений Сорочин

@andanotherday
❤9👍2🔥1
Будь Пиримкул Кадыров жив — напросился бы к нему в шогирты

Никогда не устану повторять, что Пиримкул Кадыров — истинный моральный компас узбекской литературы. Какое бы произведение он ни написал — историческую драму, роман о студенчестве, урбанистический детектив или краткий рассказ, — сюжеты, герои, их беседы и поведение без назидания подсказывают, как оставаться человеком в узбекском обществе.

Возьмём краткий рассказ «Жить хочется». В нём протагонист — начинающий врач сельской поликлиники по имени Музаффар — вступает в бой с председателем районного комитета, который хочет скрыть свою вину за смерть мальчика на хлопковом поле, отравившегося пестицидами, более того — взвалить её на молодого доктора.

В «Жить хочется», как и во всех своих произведениях, Пиримкул Кадыров сталкивает своего героя — простого, честного человека с большим сердцем и профессионализмом — с непотизмом и черствостью. Музаффар ясно осознаёт, что не обладает властью и связями, необходимыми для борьбы с председателем райкома, но искренне верит в чудо высшей справедливости. В этом и чудо самого Кадырова: наивная вера в то, что справедливость всегда будет на стороне честного человека.

Просто герои Кадырова не могут иначе. После жёсткой перепалки с председателем Музаффар сначала задумывается, стоит ли ему вообще начинать войну, но вскоре понимает, что не сможет жить с самим собой, если предаст свои идеалы.

Причём свои ценности герои писателя формируют по ходу развития сюжета. Тот же Музаффар размышляет, стоит ли подаренная государством квартира изменения диагноза смерти невинного ребёнка. Выбор очень сложный: с одной стороны — благополучие молодой семьи бедного врача, с другой — врачебный долг. Естественно, верх берёт честность.

В этом Пиримкулу Кадырову нет равных. Каждому из нас нужна вера — хотя бы вера в то, что мир строят бесстрашные герои вроде Музаффара.

@andanotherday
❤8🔥3🤔1
Pirimqul Qodirov hayot bo‘lganida, uning shogirdligiga so‘rab borgan bo‘lardim

Pirimqul Qodirov o‘zbek adabiyotining haqiqiy ma’naviy kompasi ekanini takrorlashdan charchamayman. U qanday asar yozmasin - tarixiy drama, talabalar hayoti haqidagi roman, shaharga oid detektiv yoki qisqa hikoya bo‘lsin - uning syujetlari, qahramonlari, ularning suhbatlari va xatti-harakatlari o‘zbek jamiyatida qanday inson bo‘lib qolish kerakligini pand-nasihatsiz ko‘rsatib beradi.

“Jon shirin” degan qisqa hikoyani olaylik. Unda bosh qahramon - Muzaffar ismli qishloq poliklinikasining yangi ish boshlagan shifokori paxta dalasida pestitsidlardan zaharlanib vafot etgan bolaning o‘limida o‘z aybini yashirmoqchi bo‘lgan tuman qo‘mitasi raisi bilan kurashga kirishadi. Buning ustiga, rais bu aybni yosh shifokorning bo‘yniga qo‘ymoqchi bo‘ladi.

Pirimqul Qodirov “Jon shirin” qissasida ham barcha asarlarida bo‘lgani kabi qahramoni - sodda, halol, katta qalb egasi, professional qahramonini betgachoparlik, shafqatsizlik bilan to‘qnashtiradi. Muzaffar raykom raisi bilan kurashish uchun zarur bo‘lgan kuch va aloqalarga ega emasligini aniq biladi, lekin oliy adolat mo‘jizasiga chin dildan ishonadi. Qodirovning mo‘jizasi ham aynan shunda: adolat doimo halol inson tomonida bo‘ladi, degan sodda ishonch.

Qodirov qahramonlari boshqacha yo‘l tutolmaydi, shunchaki. Muzaffar rais bilan qattiq tortishuvdan so‘ng, dastlab urush boshlash kerakmi yo‘qmi, deb o‘ylanadi, biroq tez orada o‘z e’tiqodiga xiyonat qilsa, o‘zi bilan yashay olmasligini tushunib yetadi.

Yozuvchi qahramonlari o‘z qadriyatlarini voqealar rivoji davomida shakllantiradilar. Muzaffar esa davlat tomonidan sovg‘a qilingan kvartira begunoh bolaning o‘limi tashxisini o‘zgartirishga arziydimi, deb o‘ylaydi. Tanlov juda mushkul: bir tomondan, kambag‘al shifokorning yosh oilasi farovonligi, boshqa tomondan esa, shifokorlik burchi turadi. Tabiiyki, halollik ustun keladi.

Bu borada Pirimqul Qodirovga teng keladigani yo‘q. Har birimizga ishonch kerak - hech bo‘lmaganda dunyoni Muzaffarga o‘xshagan jasur qahramonlar bunyod etayotganiga ishonch zarur.

@andanotherday
🔥6❤5
Будь моя воля, я бы снёс здание Aviator и разбил бы на этом месте зеленый сад в память о погибшем ребенке.

Соболезную семье! Потерять дитя — страшная трагедия.

Тем более, что вокруг моста Махтумкули задохнуться можно.

@andanotherday
❤11😢11👍3🙏2
ANOTHER DAY
Будь моя воля, я бы снёс здание Aviator и разбил бы на этом месте зеленый сад в память о погибшем ребенке. Соболезную семье! Потерять дитя — страшная трагедия. Тем более, что вокруг моста Махтумкули задохнуться можно. @andanotherday
Слова есть, но подобрать их правильно непросто.

Трагедия в ТРЦ Aviator должна научить нас быть бдительнее. Нас, родителей, — не оставлять своих детей надолго без внимания и заранее изучать местность вокруг детских площадок на случай ЧП. Надеяться на то, что противопожарная система сработает, очевидно, бесполезно.

Я также понял, что полезно класть детям в карманы трекеры типа AirTag.

Страшно осознавать, что семья потеряла ребёнка. Примите мои соболезнования.

Пользуясь случаем, хочу обратиться лично к коллегам-журналистам, блогерам и СМИ. Коллеги, пожалуйста, давайте сохранять конфиденциальность девочки. Я вижу, как её фотография распространяется по сети. Да, мама сама разместила фотографию дочери, но всё же считаю, что необходимо сохранять конфиденциальность жертвы. Хотели бы вы сами, чтобы фотография вашей дочери так свободно гуляла по сети?

@andanotherday
❤5💔3
ANOTHER DAY
Будь моя воля, я бы снёс здание Aviator и разбил бы на этом месте зеленый сад в память о погибшем ребенке. Соболезную семье! Потерять дитя — страшная трагедия. Тем более, что вокруг моста Махтумкули задохнуться можно. @andanotherday
So‘zlar bor, ammo ularni qanday to‘g‘ri saralasak bo‘ladi.

"Aviator" savdo markazidagi fojia bizni yanada hushyor bo‘lishga o‘rgatishi kerak. Biz, ota-onalar, farzandlarimizni uzoq vaqt e’tiborsiz qoldirmasligimiz va favqulodda vaziyatlarda bolalar maydonchasi joylashgan hududni darhol o‘rganishimiz lozim. Yong‘inga qarshi tizim ishlashiga umid qilish, afsuski, kam.

Shuningdek, bolalarning cho‘ntagiga AirTag kabi kuzatish qurilmalarini solish foydali ekanini tushunib yetdim.

Oilaning farzandini yo‘qotganini anglash juda dahshatli. Ta’ziyamni qabul qiling!

Fursatdan foydalanib, hamkasb jurnalistlar, blogerlar va ommaviy axborot vositalariga shaxsiy murojaatim bor. Hamkasblar, iltimos, qizning shaxsiy ma’lumotlarini sir saqlaylik. Uning surati internetda tarqalayotganini ko‘ryapman. To‘g‘ri, onasining o‘zi qizining suratini joylashtirgan, lekin shunga qaramay, jabrlanuvchining sirini saqlash kerak deb o‘ylayman. O‘z qizingizning surati internetda shunday tarqalishini istarmidingiz?

@andanotherday
❤5💯3
I am absolutely blown away by this book review. It feels like Mathieu Lemoine got inside my head and read my intentions from writing "Another Day in Uzbekistan." 

Here is the quote to illustrate the point: "There is a risk here- such writing can flatten into reportage and fail to generate genuine literary charge. But another logic prevails: restraint becomes an ethic. The author seems to tell the reader: “I will not raise my voice to prove my subject’s significance; significance will emerge on its own, if we look closely."

Mathieu, I cannot thank you enough for reading and reviewing my book.

And yes, I really need to translate "Another Day in Uzbekistan" into English.

https://lossi36.com/2026/02/01/ten-portraits-one-pulse-seeing-uzbekistan-through-its-unnoticed-heroes-in-jahongir-azimovs-another-day-in-uzbekistan/

@andanotherday
❤15
Akrom O‘zbekiston Prezidenti Administratsiyasiga tayinlandi. Bu oddiy lavozimga tayinlanish emas, balki katta o‘sish. U endi Kommunikatsiyalar departamenti boshlig‘ining birinchi o‘rinbosari lavozimida faoliyatini davom ettirmoqda.

Akrom, men siz uchun juda xursandman, chunki yuqori rahbarlik lavozimlariga dunyoqarashi keng, ma’naviy-axloqiy qadriyatlari mukammal insonlar kelayotganidan juda xursandman.

Ko‘pchilik meni ko‘p o‘qiydi va biladi deyishadi. Men esa o‘z navbatida, Akrom, ayniqsa o‘zbek millati tarixi, adabiyoti va madaniyati haqida mendan ko‘ra ko‘proq o‘qigani va bilishini aytaman. U chindan ham yurtimiz taqdirini chuqur anglaydigan va uning kelajagi uchun qayg‘uradigan xalq farzandidir.

Bunday mas’uliyatli va yuksak lavozimlarga yoshlarga ishonch bildirilayotgani kishini quvontiradi.

Akrom, sizga muvaffaqiyatlar tilayman! Ishonchim komilki, barcha ishlaringiz o‘ngidan keladi!
-
Акрома назначили в Администрацию Президента Узбекистана. Это не просто назначение на должность, а высокий рост. Теперь он продолжит работу в должности первого заместителя начальника Департамента коммуникаций.

Я очень рад за Вас, Акром, потому что радуюсь тому, что на высокие руководящие должности приходят люди с широким мировоззрением и безукоризненными морально-этическими ценностями.

Многие говорят, что я много читаю и знаю. В свою очередь, я всем говорю, что Акром читает и знает, в особенности об истории, литературе и культуре узбекской нации, гораздо больше меня. Это действительно человек из народа, который знает и переживает за судьбу нашей страны.

Отрадно также видеть, как в Узбекистане молодым людям доверяют столь высокие и ответственные должности.

Акром, желаю вам успехов! Уверен, всё получится!

@andanotherday
❤12👍5🔥2👏2
Я обращался к нему, не помню уже сколько раз. Звонил, приходил, встречался на улице — и каждый раз он меня не узнавал. Каждую беседу начинал так, словно мы знакомились впервые. На первый взгляд — признак мании величия, но отнюдь это не так. Просто таким простодушным был Борис Анатольевич Голендер.

Каждый, пожалуй, может сказать, что он жил в своей вселенной. В мире, возведённом в небольшой прямоугольной комнате, обставленной по каждой стене книгами от пола до потолка, и с небольшим рабочим столом со стареньким компьютером эры «Пентиумов». Каждый элемент его комнаты кричал: «Я — историк».

Я обращался к нему с таким огромным количеством вопросов, что он мог бы запомнить надоедливого журналиста, но на каждый вопрос он отвечал словно не знал меня: долго, детально, доходчиво. Его мозг, как его старенький компьютер, аккуратненько складывал байты исторической информации и долго хранил их. Казалось, он знал всё об истории Узбекистана, в особенности о царском и советском периодах. Многие могут не согласиться с его взглядами, но никто не может отрицать его энциклопедические знания. Однажды я вычитал в одной советской книге информацию про архитектуру Узбекистана, и перед моими глазами предстала беседа, а точнее — даже слова точь-в-точь Бориса Анатольевича. Наверное, он читал и запоминал книги, как сканер. Просто удивительно!

На днях я снова позвонил ему. Он не поднял трубку. Позвонил ему ещё два раза. Снова не отозвался. Тогда я подумал: а что будет, если я позвоню, и он совсем не поднимет трубку и не скажет своим хриплым голосом: «Алоооооо». Как же скоро настал этот день. Светлая память вам, Борис Анатольевич!

Фото: Podrobno.uz

@andanotherday
❤14💔9👍2😢1
Unga necha marta murojaat qilganimni eslolmayman. Qo‘ng‘iroq qilardim, uyiga borardim, ko‘chada uchrashardim — har safar u meni tanimasdi. Har bir suhbatni go‘yo birinchi marta tanishayotgandek boshlardi. Bir qarashda bu manmanlik belgisiga o‘xshardi, ammo aslo unday emasdi. Boris Anatolevich Golender shunchaki juda soddadil inson edi.

Har kim, ehtimol, u o‘z olamida yashagan, deb aytishi mumkin. Uning dunyosi kichik to‘rtburchak xonada qurilgan bo‘lib, xonaning har bir devori poldan shiftgacha kitoblar bilan to‘ldirilgan, va unda "Pentium" davrining eski kompyuteri o‘rnatilgan kichik ish stoli bor edi. Xonasidagi har qanday buyum: "Men tarixchiman," deb jar solardi.

Men unga shunchalik ko‘p savollar berardimki, u jonga teggan jurnalistni eslab qolishi mumkin edi, lekin u har bir savolga xuddi meni tanimagandek uzoq, batafsil, tushunarli qilib javob berardi. Uning miyasi xuddi eski kompyuteriga o‘xshab, tarixiy ma’lumotlar baytlarini puxta saralab, uzoq vaqt saqlardi. U O‘zbekiston tarixi, ayniqsa Chor Rossiyasi va Sovet davri haqida hamma narsani biladigandek edi. Ko‘pchilik uning qarashlariga qo‘shilmasligi mumkin, ammo hech kim uning qomusiy bilimlarini inkor eta olmaydi. Bir kuni sovet kitoblaridan birida O‘zbekiston me’morchiligi haqidagi ma’lumotlarni o‘qib qoldim va ko‘z oldimda xuddi Boris Anatolevichning suhbatlari, aniqrog‘i, so‘zma-so‘z gaplari jonlandi. Ehtimol, u kitoblarni xuddi skaner singari o‘qib, yodlab olgandir. Bu shunchaki hayratlanarli edi!

Yaqinda unga yana qo‘ng‘iroq qildim. U javob bermadi. Yana ikki marta qo‘ng‘iroq qildim. Yana javob yo‘q. Shunda o‘ylab qoldim: agar qo‘ng‘iroq qilsam-u, u umuman go‘shakni ko‘tarmasa va o‘zining bo‘g‘iq ovozi bilan "Aloooooo" demasa nima bo‘ladi? Afsuski, o‘sha kun keldi. Joyingiz jannatdan bo‘lsin, Boris Anatolevich!

Rasm: Podrobno.uz

@andanotherday
❤13😢3
Я мало пишу

Друзья, в последнее время я мало пишу в этом канале. Его активность заметно снизилась — я это понимаю. Приношу вам свои извинения.

Если честно, мне сейчас совершенно нечего сказать. А то, что хочется сказать, не подходит под формат кратких постов в социальных сетях. Многие знают, что в ANOTHER DAY я обычно публикую длинные, вдумчивые и смыслово сложные тексты. Я чувствую, что формата Telegram мне не хватает, поэтому работаю над чем-то совершенно особенным.

Зачем я это пишу? Просто я очень благодарен вам за доверие и терпение. Мне небезразлична лояльность аудитории. Тем не менее я совершенно не обижусь, если вы отпишетесь от ANOTHER DAY. Нет, закрывать его я не собираюсь, но частота публикаций может быть значительно сокращена. Временно — но сокращена. Я хочу сконцентрироваться на…

@andanotherday
❤18🔥6👍3
Men kam yozyapman

Do‘stlar, so‘nggi paytlarda bu kanalda kam yozyapman. Uning faolligi sezilarli darajada pasayganini tushunaman. Buning uchun sizdan uzr so‘rayman.

Rostini aytsam, hozir aytadigan hech qanday gapim yo‘q. Aytgim kelayotganlari esa ijtimoiy tarmoqlardagi qisqa postlar formatiga to‘g‘ri kelmaydi. ANOTHER DAY’da odatda uzun, mulohazali va mazmunan murakkab matnlarni joylashimni ko‘pchilik biladi. Telegram formati menga torlik qilayotganini his qilyapman, shu sababli mutlaqo boshqa narsa ustida ishlayapman.

Buni nima uchun yozyapman? Shunchaki, ishonchingiz va sabringiz uchun sizdan juda minnatdorman. Auditoriyaning sadoqati men uchun befarq emas. Shunday bo‘lsa-da, agar ANOTHER DAY kanalidan obunani bekor qilsangiz, men mutlaqo xafa bo‘lmayman. Yo‘q, kanalni yopmoqchi emasman, ammo postlar chiqish davriyligi ancha qisqarishi mumkin. Vaqtinchalik — lekin qisqaradi. Men diqqatimni… ga qaratmoqchiman.

@andanotherday
❤10🔥3👍1
uca-chhu-anthology-2026.pdf
13 MB
В преддверии Международного женского дня Университет Центральной Азии (Казахстан) выпустил огромную антологию статей о роли женщин в истории, политике, творчестве и, в целом, обществе всего региона.

Антология включает 54 научные статьи исследовательниц, которые занимаются изучением гендера в Центральной Азии.

Прекрасная работа! Да ещё и в открытом доступе. Скачивайте, читайте, делитесь!

@andanotherday
❤11👍1
uca-chhu-anthology-2026.pdf
13 MB
Xalqaro xotin-qizlar kuni arafasida Markaziy Osiyo universiteti (Qozog‘iston) butun mintaqa tarixi, siyosati, ijodi va umuman jamiyatida ayollarning o‘rni haqidagi maqolalardan iborat ulkan antologiyani nashr etdi.

Antologiyadan Markaziy Osiyoda gender masalalarini o‘rganuvchi tadqiqotchi ayollarning 54 ta ilmiy maqolasi o‘rin olgan.

Ajoyib ish bo‘ldi! Qolaversa, undan bepul foydalanish mumkin. Yuklab oling, o‘qing, ulashing!

@andanotherday
❤10🔥1
Многоуважаемые водители Ташкента, я не обязан:

— уступать вам дорогу, если вы мчитесь позади меня со скоростью 75–80 км/ч и настойчиво мигаете фарами. Вообще-то в городе рекомендуется ездить со скоростью 60 км/ч;

— уступать вам дорогу там, где разрешён только поворот направо или налево. Особенно если вы намеренно встали на полосу, чтобы обойти впереди стоящих водителей. Есть такой наскальный рисунок, выведенный на дороге, который в народе называют «разметкой»;

— уступать вам дорогу, если вы втискиваетесь в ужасную пробку между двумя машинами. Напомню: вы не единственный водитель на дорогах Ташкента;

— прощать и понимать все ваши «доблестные» поступки только потому, что вы подмигнули мне своей «аварийкой».

Хотите безопасной езды и хороших дорог? Начните с себя и перестаньте уже быть «кривоколесными» водителями.

@andanotherday
🔥10❤3👍1
Hurmatli Toshkent haydovchilari, men quyidagilarga majbur emasman:

— Orqamdan 75-80 km/soat tezlik bilan uchib kelayotgan bo‘lsangiz va chiroqlaringizni o‘chirib-o‘chirib tursangiz, sizga yo‘l berishga. Aslida shaharda 60 km/soat tezlikda yurish tavsiya etiladi;

— Faqat o‘ngga yoki chapga burilish mumkin bo‘lgan joylarda sizga yo‘l berishga. Ayniqsa, oldinda turgan mashinalarni quvib o‘tish uchun ataylab shu qatorga turib olgan bo‘lsangiz. Asfaltga chizilgan bir rasm bor, uni xalq "razmetka" deb ataydi;

— Ikki mashina orasidagi dahshatli tirbandlikka suqilib kirayotganingizda sizga yo‘l berishga. Eslatib o‘taman: Toshkent yo‘llarida sizdan boshqa haydovchilar ham bor;

— “Avariyka”ni yoqib, ko‘z qisib qo‘yganingiz uchungina barcha “jasoratli” harakatlaringizni kechirish va tushunishga.

Xavfsiz harakat va yaxshi yo‘llarni istaysizmi? Unda o‘zingizdan boshlang va qing‘ir g‘ildirakli haydovchi bo‘lishni bas qiling.

@andanotherday
👏9🔥3🤝2💯1