اختلال کمبودتوجه بیش فعالی
سه نوع دارد:
1⃣فقط بیش فعال
2⃣فقط کمبود توجه
3⃣بیش فعال و کم توجه ✔️علائم بایستی حداقل ۶ماه مداوم دیده شوند ✔️سن شروع قبل از ۷سالگیست ⛔️برای بچه های زیر ۳ سال تشخیص اختلال داده نمی شود و تا ۳سالگی باید جهت تشخیص و درمان صبر کرد ✔️علائم باید در همه موقعیتها وجود داشته باشد نه فقط در خانه یا فقط در مدرسه... ✔️علائم متناسب سن کودک باشد مثلا از کودک ۲_۳ساله انتظار یک فعالیت نیم ساعته نداریم

بعضی از علائم
✅دست و پاهای بیقرار
✅ناتوانی در نشستن در جاهایی که انتظار نشستن از او می رود
✅ناتوانی از انجام بازی بی سروصدا
✅رفتارتکانشگری مثل:ناتوانی در رعایت نوبت و مداخله وقطع حرف و کار دیگران
✅بی دقت وبی ملاحظه
✅انجام کار خطرناک نامتناسب با سن کودک
✅فراموشکار، بی دقت و بی توجه
✅با دستپاچگی قبل از پایان پرسش جواب میدهد
✅محرکهای بیرونی بسرعت وبه آسانی حواسش را پرت می کند.

اینها بعضی از علائم اختلال بیش فعالی کمبود توجه اند.با دیدن بعضی از اینها در کودکان، برچسب اختلال به او نزنید برای انجام تشخیص قطعی و نهایی لازم است صرفا به روانشناس یا روانپزشک مراجعه کرد. بین شیطنت و پرفعالیتی با اختلال بیش فعالی تفاوت هست:
کودک پر جنب و جوشی که عملکرد تحصیلی مناسبی دارد و یا مشکل ارتباطی زیادی با همسالان ندارد بیش فعال نیست

هیچ کودکی لجباز به دنیا نمی آید، گاهی والدین با واکنشهای نادرست، لجبازی را در آنها شکل داده و تثبیت می کنند. در زندگی همه، دو برهه زمانی وجود دارد که افراد رفتارهای استقلال طلبانه ای نشان می دهد که برای والدین قابل تحمل نیست و به آن برچسب لجبازی زده و گاهی آنها را به لجبازی واقعی تبدیل می کنند.
حدود سن یک سالگی، کودک برای ثابت کردن به خودش و اطرافیان که هویت مستقلی از دیگران دارد، رفتارهایی دارد مانند اینکه اصرار می کند کارهایش را خودش انجام دهد یا مخالف خواسته والدین رفتار می کند. اگر والدین آن را درک کرده و بدون مقابله به مثل، با فراهم کردن محیط ایمن برای کم خطر کردن وضعیت، و دادن گزینه های انتخاب به کودک به جای اجبار، این میل او را سیراب کنند، پس از دو-سه سال شرایط به حالت عادی برمیگردد
با شروع نوجوانی، هویت یابی و استقلال طلبی به شکل پیچیده تری شروع می شود با رفتارهایی مثل مخالفت یا سرپیچی از عقاید و خواسته های والدین، فاصله گرفتن از خانواده و تمایل به گروه همسالان و... در این مواقع از نوجوان دلیل منطقی نخواهید، دست از کنترل کردن بردارید و با نظارت غیرمستقیم بر فعالیتها و دوستان، منتظر بمانید. در حالیکه هرگز ارتباطتان را قطع نمی کنید، فاصله تان را هم حفظ کنید و به پروپایش نپیچید.

🌱ریشه رفتارهای کودک : ✴️اگر فکرمیکنیدکودکتان عمدا شما را آزار می دهد👈 احتمالا شما به لحاظ جسمانی به اندازه کافی به او محبت نمی کنید. ✴️اگر فرزندتان، دروغ می گوید👈احتمالا شما در گذشته نسبت به اشتباهاتش بیش از حد واکنش نشان داده اید. ✴️ اگر فرزندتان اعتماد به نفس پائینی دارد👈احتمالا شما به جای تشویق، او را نصیحت کرده اید. ✴️اگر علیرغم بی نیازی کودکتان، چیزهایی را که متعلق به او نیست، بر می دارد👈احتمالا شما به او اجازه انتخاب نداده اید. ✴️اگر فرزندتان ترسوست 👈احتمالاشما بسیار سریع به او کمک می کنید و همه موانع را از سر راه برمی دارید.

نه گفتن بچه‌ها بى‌ادبى نيست بلكه شروع خودمراقبتى است

اجازه بديم كه بچه‌ها نه بگن✋ اگر بچه ها در کودکی اجازه نه گفتن نداشته باشند، در نوجوانی بسیار آسیب پذیر خواهند بود...

اختلالات خواب در کودکان و نوجوانان مبتلا به اوتیسم با رفتارهای چالش برانگیز روزانه در ارتباط است .کودکانی که خواب کم تری دارند، مشکلات رفتاری بیشتری‌ از خود نشان می دهند. و کودکانی‌ هم که دچار ناهنجاری های خواب شامل کابوس، وحشت های شبانه و خواب گردی هستند، مشکلات رفتاری بیشتری‌ از خود نشان می دهند.
⬅‍ راهکارهایی که برای این کودکان در نظر گرفته شده است؛
✔اطمینان حاصل کنید که اتاق خواب کودک ، تاریک و آرام است .
✔کودک شما در طول روز ورزش نماید ✔از وعده غذایی سنگین قبل از خواب اجتناب نمایید .
✔یک زمان مخصوص برای خوابیدن داشته باشد .
✔گوش دادن کودک به یک موسیقی آرام قبل از خوابیدن .
✔رفتن به یک حمام گرم .
✔نوشابه یا نوشیدنی های حاوی کافئین، شکلات ... نخورد.
✔بعد از شام تماشای تلوزیون نداشته باشد.
✔ کودک بعد از شام فعالیتهای آرام داشته باشد.
✔زمان بیداری کودک را تنظیم کنید .
✔لباس راحت بپوشد .
✔اجتناب از فعالیتهای تحریک کننده حداقل 6 ساعت قبل از خواب.

در اکثر مواقع ناخن جویدن نشانه اضطراب پنهان کودک است
⛔هرگز سرزنش و دعوانکنید یا فلفل نزنید❗ آرامش را به محیط زندگی کودک برگردانید

🎶♩🎸🎹هنر و موسیقی درمانی به كودك ناتوان فرصت می دهد كه بتواند افكار و هیجانات خود را تخلیه كند
هنر و موسیقی می تواند یك نقش همگرایی در درمان كودك داشته باشد برای كودكانی كه نمی توانند به راحتی صحبت كنند هنر به آنها این اجازه را می دهد كه آنچه را نمی توانند بیان كنند با هنر ابراز كنند. بسیاری از كودكانی كه دارای اختلالات هیجانی هستند و از رفتارهای غیر قابل پذیرش برای رفع نیازهای خود استفاده می كنند هنر به آنها اجازه می دهد تا خود را بیان كنند.
در موسیقی درمانی  به این كه آیا یك كودك می تواند نت موسیقی را بخواند یا نه توجه کمتری می شود. به جای آن از موسیقی درمانی برای آماده سازی كودك برای مدرسه استفاده می شود. بعضی كودكان خصوصا" كودكان مبتلا به طیف  اوتیسم  از طریق ریتم آهنگها بهتر یاد می گیرند. به جای اینكه انتظار داشته باشیم كه كودكان به تنهایی حروف و اعداد و مفاهیم  را تنها از طریق دروس گفتاری یاد بگیرند,این مفاهیم را از طریق موسیقی اموزش میدهیم.

علاوه بر این برای دیگر کودکان نیز روشی است برای كمك به آنها برای یادگیری مسواك زدن  یا رفتن به تخت خواب ، والدین می توانند از موسیقی برای پردازش هیجانات كودكانشان استفاده كنند. اگر كودك در حال رفتن به مراحل اندوهگینی و غم باشد می بینید چگونه كودك به یك آهنگ غمناك گوش می دهد یا ممكن است با آهنگ, شخصی را كه از دست داده است به یاد بیاورد. انجام این كار می تواند به كودك كمك كند كه چگونه با هیجانات مشکل به روشی سالم روبرو شود به جای اینكه آنها را محبوس كرده یا به روش نامناسب بروز دهد.

گاهی اوقات تصور بر این است اضطراب جدایی فقط بمعنی ناتوانی کودک در جدا شدن از والدین است و زمانی که کودک در غیاب والدین بیتابی نکند، اضطراب ندارد؛
ولی واقعیت اینست که برخی از رفتارهای کودک که به ظاهر بالغانه و رشد یافته است، در واقع حکایت از اضطراب جدایی دارد مثال: کودکی که تمایل بیش از حد به رفتن به خانه اقوام دارد و یا نزد آنها احساس راحتی بیشتری می کند، و یا وقتی اقوامی به خانه آنها میآید ولی کودک بعد از رفتن آنها بیقراری و گریه میکند در واقع به علت عدم برقراری ارتباط مناسب والدین با او و برای جبران نیازش به برقراری ارتباط و فرار از احساس تنهایی و عدم صمیمیت، به خانه دیگران پناه می برد.( یک رابطه معیوب میان کودک و والد برقرار است...)

والدین «زیادی فداکار»، بچه های بی عرضه بار می آورند. ⛔️بیا خوشگلم، بذار دکمه هاتو ببندم.
⛔️برای انجام تکالیفت کمک نمی خوای؟ برداشت همه کودکان اینست:به مامان احتیاج داری خودت نمیتونی ....

سن آسیب زای کودک در طلاق والدین هشت تا دوازده سالگيست چون ترس اصلی کودك در اين دوران از دست دادن والدين است. ▪️ کودک در این سن،به اندازه کافی بزرگ است تا درد و رنج ناشی از جدایی والدینش را درک کند اما برای درک یا کنترل واکنش نسبت به این درد و رنج، خیلی کم سن و سال است. او ممکن است غم، خجالت، رنجش، وفاداری دوطرفه و عصبانیت شدید را تجربه کند. کودک ممکن است احساس طردشدگی از سوی والدی که او را ترک کرده، داشته باشد او نیاز دارد تا مطمئن شود که والدین درهرشرایط دوستش دارند.
چون کودکان در این سن خیلی توانایی بیان احساسات را در قالب کلام ندارند، آنها را به صورت رفتار نشان می دهند، ممکنست غم وناراحتی را به شکل عصبانیت و پرخاشگری بروز دهند
گاهی پرخاشگری و افت تحصیلی از علائم #افسردگی در کودکان است که نیاز به توجه ویژه دارد.

برای کمک چکار کنیم؟
از لحاظ جسمی و عاطفی خودتان را در دسترس كودك قرار دهید. غیر مستقیم کمک کنید تا احساساتش را بیان کند
گاهی اوقات بچه ها حرف نمی زنند چون نمی دانند چه بگویند یا اینكه چگونه بگویند.شاید قادر به یافتن كلمات مناسب نیستند، لازم است وقتی او ناراحت به نظر می رسد سوالاتی چون " الان ناراحتی ؟ به خاطر چی ؟ می خوای درباره ناراحتیت صحبت كنیم یا اینكه می خوای چند تا سوال از من بپرسی" را بپرسید .
در حضور كودك والد دیگر را مورد انتقاد قرار ندهید:
شاید كودك نسبت به هر یك از والدین احساس دفاعی داشته باشد و از ترس اینكه مبادا والدینش ناراحت یا عصبانی شوند تمایلی به صحبت كردن نداشته باشد.
وقتی كودكتان مشغول بازگویی احساساتش است، آرامش خود را حفظ کنیدو اجازه دهید تا صادق باشد
شاید شنیدن بعضی از حرفها برای شما سخت و غیرقابل تحمل باشد اما آرامش خود را حفظ کنید.

بهتراست به شیوه ای، پدرشان را مجاب نمایید با بچه ها ارتباط برقرار کند.