دوستان خوبم،
به منظور هرچه نزدیک تر شدن به علم رایگان،
از این ظرفیت بهره گرفته و در این کانال با مطالبی پیرامون روش تحقیق در معماری با شما خواهم بود...

اولین گام برای فهم روش تحقیق در معماری،
تعمق بر ارتباط میان معماری و تحقیق است...
به طور خلاصه میشود گفت،
که طراحی همواره متناظر با امری به نام تصمیم گیری است.
تصمیم گیری از مکان یابی لکه ها در سایت گرفته تا تعیین نوع دستگیره در،
مسئله اینجاست که مبنای تصمیم گیری چیست؟
گمانه های شخصی، یا دانش نظام یافته و اعتبارسنجی شده؟
معماران مختلف بواسطه روحیات مختلفی که دارند، یکی را ترجیح می دهند،
اما روش تحقیق، برای آرشیتکتی محل تامل است که به دومی باور داشته باشد
@archresearchmethod

گام بعدی برای فهم تحقیق،
تفکیک تحقیق از تفحص(یا تتبع) است.
تحقیق، روش پیدا کردن جواب، برای سوالاتی است که تا کنون پاسخ داده نشده اند،
تفحص، روش پیدا کردن جواب، برای سوالاتی است که قبلا پاسخ داده شده اند، اما به هر دلیلی، ما نسبت به پاسخ آنها جهل داریم.

آرشیتکت برای تصمیم گیری طراحی با سوالاتی مواجه می شود،
مثلا هنگام تصمیم گیری برای ارتفاع بلوک های مجتمع مسکونی: آیا زندگی در ساختمان های مرتفع، موجب افسردگی می شود؟
جواب این پرسش چیست؟
اگر نخواهیم به گمانه شخصی دل ببندیم،
ابتدا از تفحص شروع میکنیم، زیرا ممکن است که پیش از ما به این سوال پاسخ داده باشند.
اگر پاسخی وجود نداشت.
تازه یک تحقیق استارت میخورد.
به همین تفحص کردن در زبان علمی،
مرور سابقه موضوع، یا literature review میگویند.
@archresearchmethod

پس اگر سوالات جهان را به سوالات پاسخ داده شده، و سوالات پاسخ داده نشده تقسیم کنیم،
تحقیق مربوط به دومین گروه است.
محقق پس از تفحص، نشان می دهد که سوالی پاسخ داده نشده در دست دارد.
بعد باید نشان دهد از میان این همه سوال پاسخ داده نشده در عالم، این یکی در اولویت پاسخگویی هست.
به این کار بیان ضرورت تحقیق می گویند‌.
@archresearchmethod

یک اشتباه رایج این است، که تحقیق کردن با مقاله نویسی اشتباه گرفته می شود،
مقاله آخرین گام یک تحقیق است...
کسی درباره سوالی پاسخ داده نشدع، تحقیقی کرده،
برای به اشتراک گذاشتن این پاسخ با سایر محققین، می خواهد کارش را. به آنها گزارش کند.
مقاله چیزی جز همین گزارش نیست.
در کشور ما به مجلاتی که نتیجه یک تحقیق را به انتشار می رسانند، علمی-پژوهشی می گویند.
این یک خطای ظریف در خود دارد؛ تحقیق را لااقل در لفظ، فقط به علم محدود می کند.
شما در حین جست و جو در منابع لاتین، با چینین چیزی برخورد نمی کنید.
آنجا به این مجلات academic journals اطلاق می نمایند.
و مقاله علمی پژوهشی مقاله است که از peer review
گذشته باشد.
این اصطلاح یعنی حداقل دو داور معتبر با شایستگی های مرتبط آن را قضاوت کرده اند.
کاهی با این اصطلاح هم مواجه می شوید:
Double-Blind peer review
این یعنی داوران و مولف، هیچ کدام از هویت هم اطلاع ندارند.
@archresearchmethod

در میان این ژورنال ها، ژورنال هایی هم ISI میباشند. در واقع مقاله ISI که این روزها داشتن آن، شرط هر کاری تلقی می شود،
مقاله ای است که در این ژورنال ها به چاپ برسد.ISI چیست؟ یک موسسه که مجلات علمی را رصد میکند، و اگر حدی از استانداردهای علمی را دارا باشد، آن را تحت نام خود نمایه میکند. پس در واقع، ISI, یک نشان اعتبار است که به یک مجله تعلق میگیرد. یک مجله ممکن است امروز، این نشان را داشته باشد، اما یک دوره بد مار کند و دیگر نمایه نشود. یک زمان یک غلط مصطلح میان دانشجویان وجود داشت، که هر مقاله انگلیسی که چاپ بشود ISI است.
بین خود این ژورنال ها هم همه یک اعتبار ندارند. یک شاخص ارزیابی اعتبار آنها، ضریب تاثیر است.(impact factor).
ضریب تاثیر یعنی، در یک دوره سه ساله، اگر مثلا سی تا مقاله چاپ شده، این مقاله ها چند بار توسط مقلات دیگر مورد ارجاع قرار گرفته اند. یعنی رفرنس مقالات دیگر بوده اند.
برای مقال اگر در این بازه، مجله ای ۵۰ مقاله چاپ کرده باشد، واین مقالات ۴۰ بار مورد استناد در مقالات دیگری قرار گرفته باشند، با تقسیم ۴۰ بر ۵۰، ضریب تاثیر ۰/۸ به دست می آید.
در صفحه همه ژورنال های ISI ضریب تاثیر آنها ذکر شده است.
@archresearchmethod

البته این موسسه رقیبانی نیز دارد. قدرتمند ترین آنها scopus است. یک یک رقیب وطنی هم در سالهای اخیر اضافه شده، به نام پایگاه استنادی جهان اسلام یا ISC.
@archresearchmethod