پاری‌سن‌ژرمن در یک‌سوم دفاعی خودی، با پرس نفر به نفر و از نقاط بالای زمین به بارسلونا فشار آورد و اجازه نداد این تیم به‌راحتی توپ را به جلو منتقل کند. برخلاف گالاتاسرای، PSG برای حفظ برتری دفاعی، بازیکنی را در خط دفاع عقب‌تر نگه نداشت؛ بلکه کاملاً نفر به نفر یارگیری کرد و بارسلونا را به دردسر انداخت.

تنها راه بارسلونا برای پیشروی، عبور دادن توپ از میان پرس حریف بود. آن‌ها گاهی به بازی مستقیم و ارسال توپ‌های بلند روی آوردند، اما نبود مهاجمی با قدرت برتری در نبردهای هوایی، مانند روبرت لواندوفسکی، به آن‌ها اجازه نداد مالکیت توپ را حفظ کنند. در نتیجه، بارسلونا بارها مجبور شد دوباره در فاز دفاعی قرار بگیرد.

غیبت رودری و سپس دنی اولمو در خط میانی، عبور از پرس حریف را دشوارتر هم کرد. برنال و بعدتر فرمین نتوانستند آن آرامش و تسلطی را که برای غلبه بر این تیم پاریسی لازم بود، به بازی بارسلونا تزریق کنند.

به همین دلیل، بارسلونا بارها هنگام بازی‌سازی از عقب زمین توپ را از دست داد. اگر این تیم بار دیگر در مرحله حذفی به PSG برخورد کند، باید امیدوار باشد که رودری، پدری و فرنکی دی‌یونگ برای آن مسابقه در دسترس باشند.