به نام بی نام او

زوجیت در داستان آدم و حوا:

منظور از ازدواج در اینجا، بنظر می رسد هرگز زوجیت نر و مادگی و پرداختن به امور جنسی تکثیر به روش معمول در گیاهان و حیوانات تکامل یافته، نیست؛ بلکه زوجیت به روش تقسیم سلول اولیه مدنظراست، که در اصل یک قسمت سلول، زوج قسمت دیگری محسوب می شود و بلعکس، بدون اینکه تمایزی در جنسیت زن(ماده) یا مرد(نر) بودن آنها مطرح بوده باشد.

یعنی؛
یک ناظر تک سلولی یا ترکیبی از سلولها، برای تعریف دریافت بینش منحصربفرد خود نسبت به جهان هستی، وقتی نیازمند چیزی از جنس خود می شود، از پهلوی خود تقسیم به دو ناظر می گردد؛ تا پس از تعیین و توافق جامع بر سر واژه ها، معیارها و مقیاس های تعریف، تازه هر یک نسبت به نحوه ی ارتباط، اظهارنظر و انتقال صحیح بینش خاص خود به دیگری توانمند گردد!

از آن پس بدون در نظر داشتن جنسیت، هر ناظر می تواند خود را آدم و ناظر دیگر را، حوا تصور نماید!
البته با عنایت به این فرض که هر دو ناظر باز هم قابلیت نرم افزار اولیه ی تقسیم شدن را هنوز در پهلوی خود دارند.

بطور مسلم منظور از کار برد واژه های آدم، پدر و پسر نیز در این رابطه فقط سلول یا مجموعه ی سلولی است که اراده ی تقسیم شدن می کند، یعنی از خود می پرسد:
من کیستم؟! ،
از کجا آمده ام؟!
برای چه کاری آمده ام؟!
سرانجام به کجام می روم؟!
و....؟!

از اینرو سوال جدی سلول یا مجموعه ی سلولی، موجب تقسیم شدنش از یک جهان بینشی به دو یا چندین جهان بینشی، یعنی از یک ناظر به دو یا چندین ناظر می شود!

هر ناظر علاوه بر اینکه خودش کل پاسخ غیر قابل تعریف را در درون خود دارد ولی بدون وجود عنصر سوال کننده، پاسخ بخودی خود ارزش و معنا و مفهومی نخواهد داشت؛ لذا به تعبیری پاسخ دهنده، همزمان سوال کننده نیز هست!

اگر آدم را سوال کننده اولیه بدانیم، از اینرو اصل سوال را نیز می توان حوا نامید، که زوج آدم خواهد بود و پاسخ هم در دل اوست!

پس آدم با طرح سوال از پهلوی خود تقسیم می شود به دو ناظر سوال کننده و اصل سوال، و هر دو به دنبال پاسخی خواهند بود، که خودش نیز سوالهای متعدی در پهلو دارد!

چرخه پرسش و پاسخ در زمین یا بستر حرکت بلاخره تا حدی ادامه دارد که، سوال کننده و سوال اولیه که در فرهنگ عامه آدم و حوا محسوب شده اند و پاسخ نهایی که فرزند صالح ایشان تلقی می شود، هر سه کاملا قانع و از انتقال مفاهیم به همدیگر راضی شوند.

بر مبنای عناوین متنوع زیر شاید منظور جوامع گوناگون بشری، جهت اعتقاد بر تثلیث، یا بینش سه گانه ی انسانی نیز از همین بابت باشد:

رحمن، رحیم، الله
رب، ملک و اله
پدر، پسر و روح القدس
فرعون، ابلیس و آدم
ابلیس، حوا و آدم
انس، جن و آدم
من، تو و او
ثروت، قدرت و پرستش
منافق، ناخلف و خلف
ماده ، انرژی و آگاهی
برزخ، جهنم و بهشت
ظاهر، باطن و ذات
و....

🌷💐🌺🌿🌸🍃

https://telegram.me/benamebinameou