«Muhammad ibn Mansur rahimahulloh: «Johil olti xislat bilan taniladi», dedi-da, ularni birma-bir sanab oʻtdi:
«Sababsiz gʻazablanish, behuda gapirish, nooʻrin nasihat qilish, sirni fosh etish, hammaga ishonaverish va dushmanni doʻstdan ajrata olmaslik».


Benimle

Bir narsani qadrlamayotgan bo’lsangiz uni yo’q bo’lgan holiga qarang…

Bir insonni qadrlamoyatgan bo’lsangiz uning yo’q bo’lishini tasavvur qilib ko’ring haqiqatda naqadar og’ir ekanligini ko’rasiz yaqiningizdan ajralish, sevimli ishingiz ustida bo’la olmaslik biz bu dunyoda bir-birimizga omonatmiz, har qanday berilgan ne’mat biz uchun omonatdir…

Bizning bo’ynimizga omonatlarimizni go’zal asrash tushadi…


Benimle

Bu inson uning ozod qilgan quli boʻlib, ismi Nosih edi. Ibrohim ibn Saʼd unga vas iyat qilib, menga ayrim narsalarni yetkazib qoʻyishni tayinlagan ekan. Ular quyidagi nasihatlar edi: «Ey birodarim, agar Allohning biror amri boshingga tushsa, rizodan foydalan, Alloh qalbingdagi hamma narsani biladi, rozi boʻlsang, ulkan ajr-mukofotga ega boʻlasan, aslida rozi boʻlishing yoki hasrat qilishing hech narsani oʻzgartirmaydi, rizqing va taqdiringga taʼsir qila olmaydi. Rozilik darajasiga erisha olmasang, sabrdan foydalan, chunki u iymonning asosi, agar bunga ham qodir boʻlmasang, oʻzingni yaxshi tut, noloyiq kimsalarga dardingni aytib shikoyat qilma, har narsaning sababi bor, har sababning muddati bor, har muddatning bitishi bor, har bir tashvishning arish vaqti bor. Alloh meni koʻrib turibdi, deb bilgan kimsa Undan uzgadan umid qilishdan uyaladi, Allohdan oʻzga na foyda va na zararga qodir, deb bilgan kimsa maxluqlardan aslo qoʻrqmaydi, maxluqlarga suyanib qolishdan saqlan, unga sir aytma va shikoyat qilma, ularning boyi ham aslida faqir, faqirlari esa xordir, olimlari asli johil, illo Alloh Oʻz rahmati bilan qamrab olganlargina bundan mustasno boʻlishi mumkin. Fojir ulamolar va johil obidlardan ehtiyot boʻling, ular haqiqiy fitnadir».


Benimle

أنَا لَسْتُ فِي الحُجَّاجِ يَا رَبَّ الوَرَى
لَكِنَّ قَلْبِي بِالمَحَبَّةِ كَبَّرَا
لَبَّيْكَ مَا نَبَضَ الفُؤَادُ وَمَا دَعَا
دَاعٍ وَمَا دَمْعٌ بِعَيْنٍ قَدْ جَرَى
لَبَّيْكَ أُعْلِنُهَا بِكُلِّ تَذَلُّلٍ
لَبَّيْكَ مَا امْتَلأَتْ بِهَا أُمُّ القُرَى
لَبَّيْكَ يَا ذَا الجُودِ مَا قَلْبٌ هَفَا
لِلْعَفْوِ مِنْكَ وَبِالخُضُوعِ تَدَثَّرَا


Ey butun borliqning Rabbi! Men garchi hojilar orasida boʻlmasam-da,
Ammo qalbim Sendagi cheksiz muhabbat ila «Allohu akbar» deb takbir aytdi.

Toki yorugʻ olamda yurak urar ekan, duo qilguvchilar duo qilar ekan,
Va koʻzlardan yoshlar oqar ekan — men Sening chorlovingga «Labbayk» deyman!

Senga butun borligʻim va ojizligim ila, hokisorlik bilan «Labbayk» deb hayqiraman,
Toki Makka shahri (Umul Quro) bu tabarruk sado bilan toʻlar ekan, men ham «Labbayk» deyman!

Ey sahovating cheksiz boʻlgan Zot! Toki qalb Sening afv-magʻfiratingga talpinar ekan
Va Senga boʻlgan xokisorlik (boʻysunish) libosiga burkanar ekan — men «Labbayk» deyman!


Benimle

"Modomiki (bir ish) sodir boʻldimi... demak, u taqdirdir. Modomiki u taqdir ekan... qalbga faqatgina taslim boʻlish (boʻysunish) va xotirjamlik topish qoladi.

Biz yoʻlimizda davom etamiz, buni yoʻlning ochiq-ravshanligi uchun emas, balki biz uchun yozilgan har bir qadam oʻz bagʻrida yashirin bir rahmatni tashib kelishiga ishonganimiz uchun qilamiz. Va Alloh biz uchun ixtiyor qilgan (tanlagan) narsa — bizning koʻzlarimiz koʻrayotgan narsadan afzalroq va gumonlarimizdan koʻra lutfliroqdir.

Shunday ekan, senga kelgan narsani shukr qiluvchi qalb bilan qabul qil, hatto u sening xohishingga (koʻnglingga) qarshi kelgan boʻlsa ham.

Chunki, qanchadan-qancha Allohning neʼmatlari borki, ular avvaliga bizga yoqmaydigan va biz yaxshi koʻrmaydigan ko’rinishda keladi, soʻngra esa ularning aslida najot boʻlganini va anglanishi kechikkan, ammo kelishi oʻz vaqtida boʻlgan ezgulik (xayr) ekanini kashf etamiz."


Benimle

Alloh meni ham, sizni ham holatimiz yomon tomonga oʻzgarishidan (tubdan salbiy tomonga burilishdan) asrasin: ilgari boʻlganimizdan butunlay boshqa odamlarga aylanib qolishdan, ichimizdagi qadriyat-tamoyillarimiz tahqirlanishidan hamda har doim eʼtiroz bildira olmaydigan, (hamma narsaga) yon beradigan boʻlib qolishdan...

Alloh bizni vijdon oʻlimidan asrasin: xotirjam va hech qanday qoʻrquvsiz xato qilishdan, chek-chegarasiz odamlarga aylanib qolishdan hamda gunohga botgan qalb bilan uxlashdan...

Alloh meni ham, sizni ham oʻzimizga oʻzimiz begona boʻlib qoladigan darajada oʻzgarib ketishdan asrasin; shunday boʻlaylikki, dunyomizda adashib-tentirab yurganimizda bizni (yomonlikdan) toʻxtatadigan biror narsa boʻlsin, bizni suyaydigan qadriyatlarimiz va tubanlik botqogʻidan yuqoriga koʻtaradigan axloqimiz yoʻqolib ketmasin...

Ey qalblar va holatlar Robbisi boʻlgan Allohim! Qalblarimizni eng goʻzal holatda mustahkam qilgin.


Benimle

Albatta Alloh taoloning kishilaridan bir kishi insoniy olam siyratini (ko’rinishini) o’zgartirish uchun kifoyadir.

Haqiqatda ham shunday shu kungacha o’tgan qanchadan-qancha ulomalorni hayotini, siymolarini o’rganar ekanmiz ularning ijtihodlari sababidan butun shaharda islom nuri porlaganini ko’ramiz… Bir kishi Allohning inoyati bilan o’nlab insonlab hatto yuzlab insonlar qila olmagan ishni bajarganini ko’ramiz…

Allohim bizlarni ham butun ummatga shamchiroq bo’ladigan ana shunday kishilardan qilsin… Amiyn


Benimle

Ulamolardan biri shunday deydi:

Sizlar ilmga xotirangizning kuchliligi bilan, tushunchangizning mukammalligi bilan va darslarni doimiy qilishingiz bilangina erisha olmaysizlar!

Ilm Alloh azza va jalla bilan boʻlgan munosabatingizdagi sodiqligingiz (ixlosingiz) tufayli keladi.

Ilm nurdir osiy qalbga berilmaydi.


Benimle

Boshida inson qanday boʻlsa, boshqa ishga kirishganda ham shunday davom etar ekan. Buni nima uchun aytyapman, bilsangiz, odatda maktabda tirishib yaxshi oʻqiganlar kollejda ham, institutda ham yaxshi oʻqiydi, kam hollardagina buni aksi boʻlishi mumkin. Bir ishda tirishqoq, masʼuliyatli boʻlgan insonlar boshqa ishda ham tirishqoq, masʼuliyatli boʻladi. Vaziyatlar oʻzgarishi, holatlar oʻzgarishi unga taʻsir qilmaydi. Farzandi ustida qiyinchilik paytida ishlagan odam ham kengchilikda yana ham shugʻullanadi.

Vaziyat yaxshi boʻlsa qilaman, unday boʻlsa qilaman, hamma narsadan qutilib olsam qilaman deb aytilgan gaplarning bari bahona… Insof bilan qarasak, buni barchamiz ich-ichimizdan his qilamiz…

Shunday emasmi?
Siz qanday fikrdasiz?


Benimle