"Osmondan tushgan narsalar ichida tavfiqdan azizrog‘i yo‘q.
Yerdan ko‘tarilgan narsalar ichida esa ixlosdan azizrog‘i yo‘q".

Abdurahmon ibn Jubayrdan rivoyat qilinadi: bir kishi Abu Dardo roziyallohu anhuga:

Menga Alloh manfaat yetkazadigan bir nasihatni o‘rgating, dedi.

Shunda u zot aytdilar:

"Ikki, uch, to‘rt va beshta nasihat bor. Kim ularga amal qilsa, uning mukofoti Alloh azza va jalla huzurida bo‘lib, oliy darajalarga erishadi:

Faqat pok va halol narsani iste’mol qil.

Faqat pok va halol yo‘l bilan mol top.

Uyingga faqat pok va halol narsani kirit.

Allohdan rizqingni kunma-kun so‘ra.

Tong ottirganingda o‘zingni o‘liklar qatorida deb hisobla, go‘yo ularga qo‘shilib bo‘lgandek bo‘l.

O‘z obro‘yingni Allohga topshir. Kim seni so‘ksa, haqorat qilsa yoki sen bilan urishsa, uni Allohga qo‘yib ber.

Agar yomon ish qilib qo‘ysang, Allohdan mag‘firat so‘ra".

Manba: Abu Dovudning zuhd kitobidan.

Soliha ayolning barakasi!

Ibn Hajar Asqaloniyning rafiqasi Uns haqida shunday degani naql qilinadi:

"U men uchun naqadar yaxshi juft, qizlari uchun naqadar yaxshi ona! Ustozo sifatida ham shogirdlariga naqadar yaxshi muallima ekanini ko‘raman.

Unga uylanganimdan yetti kecha o‘tgach, uzrli holatidan boshqa paytlarda biror kechani tahajjudsiz o‘tkazganini bilmayman. Xonadonimiz va qizlarimizdagi barakani ana shu rak’atlarning fazlidan deb bilaman".

Sobit Bunoniy rahimahulloh aytadi:

"Ellik yil davomida odamlar bilan suhbatda bo‘ldim. Shu vaqt ichida kim bilan o‘tirmay, barchasi odamlar o‘z xohish-istaklariga bo‘ysunishini istashlarini ko‘rdim. Hatto bir kishi xato qilsa, barcha odamlar ham xuddi o‘zi kabi xato qilishlarini xohlaydi".

Ibnul Javziy rahimahulloh aytadilar:

"Kim Allohga tavakkul qilish qalqoni bilan o‘zini himoya qilmasa, har qanday kamonchi uning nishoniga o‘q uzadi. Kim Allohning himoyasiga panoh topmasa, uni hech bir himoyachi himoya qila olmaydi".

Ba’zi hakimlar aytganlar:

Kim aql libosini kiyishni, ilm ridosi bilan ziynatlanishni va sabr bezaklari bilan bezanishni istasa, har qanday holatda ham hilmni — muloyimlik, bosiqlik va g‘azabni yutishni — o‘ziga libos qilsin hamda barcha ishlarida unga amal qilsin.

Shunda uning iymonini kamolga yetkazuvchi sabablar mukammal bo‘ladi, boshqaruv va tadbirning asoslari jamlanadi, muruvvatning shartlari to‘kis bo‘ladi va u barcha yaxshiliklarning etagidan tutadi.

Natijada, ko‘zlar uni viqor bilan ulug‘laydi, qalblar unga muhabbat bilan moyil bo‘ladi, tillar unga minnatdorlik izhor etadi. U esa ikki dunyo saodatiga erishgan g‘olib sifatida peshqadamlikni qo‘lga kiritadi.