"Bugun bizga eng kerakli narsa, kimligimizni qayta anglashdir."

Biz o‘zimizni "Falastinlik", "Suriyalik", yoki "Oʻzbekistonlik" deb tor doirada ta’riflayotgan paytda, kuchimizni bo‘lib tashlayapmiz.
Birinchi qadam o‘z mohiyatimizni bilish, ummat sifatida yagona maqsadni ko‘rishdir.

Agar biz kimligimizni va nimani istayotganimizni bilmasak, yovning yerida urug‘ sepayotgan bechoralarga o‘xshab qolamiz: mehnat bizdan, hosil esa boshqalarnikidir.
Shuning uchun uyg‘onish faqat shior emas, yo‘nalishni to‘g‘rilashdir. G‘arb yoki Sharqning quliga aylanmaslik uchun, avvalo o‘zligimizni qaytarishimiz kerak.

"Shariat tatbiq bo'lyapti"
degan yolg‘on

Ba’zi insonlar bugungi kunda aytadiki:
“Shariatning aksari allaqachon tatbiq etilgan-ku!”
Ammo bu so‘z, juda katta chalg‘itishdir.

Chunki shariat deganda faqat namoz, ro‘za yoki nikoh taloqlar nazarda tutilmaydi, balki qonun chiqarish manbasi nazarda tutiladi.

Islomda qonun faqat Allohning hukmiga asoslanadi.
Ya’ni Qur’on, Sunnat, Ijmo’ va Qiyos musulmonlar hayotini boshqaruvchi asoslardir.

Bugungi davlatlarda-chi?
Qonunlar kim tomonidan yozilmoqda?
Parlamentlarda o‘tirganlar fiqh ahli bo'lgan olimlar emas, ular ko‘pchilik ovozi bilan hal qiladi.

Men buni “nafslar ko‘pchiligi” deb atayman.

Ha, konstitutsiyalarda “Islom davlat dini” yoki “Shariat asosiy manba” degan so‘zlar bor.
Lekin bu shunchaki siyosiy bezak, xalqni tinchlantiruvchi shior.

Chunki agar mahkama shariat asosida bir o‘g‘rining qo‘lini kesishga hukm chiqarsa, u konstitutsiyaga zid deb topiladi!

Bu nimani anglatadi?
Shariat emas, balki insonlarning havosi ustun.

Shariatni hayotdan chiqarib tashlash faqat jazolarda emas, balki kimga sadoqat bildirayotganimizda ham namoyon bo'ladi.
Bugun sadoqat dinga emas, “Vatan” degan tushunchaga qaratilgan.

Shu bois biz hali shariat bilan yashamayapmiz, balki g‘arb qonunchiligini nusxa qilib, ustiga islomiy so‘zlarni yopishtirib yashayapmiz.

Shariatni tatbiq qilish bu shior emas.
Bu hayotni Alloh kalomi bilan boshqarish.

Bu haqiqatni anglamaguncha, “islomiy” deb atalayotgan ko‘plab jamiyatlar aslida dunyoviy tizim bo‘lib qolaveradi.

"Ummat immunitetini mustahkamlash."

Ummatning e’tiqodiy va fikriy jihatdan boʻlgan immunitetini kuchaytirish, bugungi kunda juda zarur ehtiyojga aylangan.

Bu immunitetni kuchaytirishning eng yaxshi yo‘li vahy (ya’ni Allohning so‘zi va Rasulining sunnati) oldida bo‘ysunish, itoat, taslim bo‘lish asosini qalblarda chuqur o‘rnatishdir.

Agar inson "Qur’on va sunnatni" ulug‘lash va unga to‘liq taslim bo‘lish bilan qurollanmagan bo‘lsa, u holda u, o‘zi sezadimi yo‘qmi g‘arbiy yoki dunyoviy og‘diruvchi qadriyatlar va noto‘g‘ri tasavvurlarni qabul qilishga majbur bo‘ladi.

Bandaning tashqi a’zolari orqali qiladigan amallari ya’ni, harakatlari, gunohlardan tiyilishi, shubhali narsalardan saqlanishi qalbining holatiga bog‘liqdir.

Agar qalb sog‘lom bo‘lsa unda faqat Allohning muhabbati, Alloh sevgan narsalarni sevish, Allohdan qo‘rquv va U g‘azablanadigan narsalardan saqlanish bo‘lsa
shunda bandaning barcha a’zolari to‘g‘ri yo‘lda bo‘ladi.
U haromlardan uzoq yuradi va shubhalardan ham ehtiyot bo‘ladi, chunki qalb uni Allohning roziligiga boshlaydi.

Ammo agar qalb buzilgan bo‘lsa ya’ni, havo (nafs istaklari) unga hukmron bo‘lib, Alloh yoqtirmagan narsalarni yoqtirsa
unda bandaning barcha a’zolari ham buziladi, gunoh va shubhali ishlarga moyil bo‘ladi.

Shuning uchun aytilgan:

“Qalb a’zolarning podshohidir, qolgan a’zolar esa uning askarlari.”

Ular unga itoat qiladi, buyruqlarini bajaradi, unga qarshi chiqmaydi.
Agar podshoh (ya’ni qalb) to‘g‘ri bo‘lsa uning askarlari ham to‘g‘ri bo‘ladi.
Agar u buzilsa ularning hammasi buziladi.

Alloh huzurida faqat “sog‘lom qalb” foyda beradi.
Alloh taolo marhamat qiladi:

“O‘sha kunda (Qiyomatda) na mol-davlat, na farzandlar foyda beradi.
Faqat Allohga sog‘lom qalb bilan kelgan kishi (najot topadi).”

(Shuaro surasi: 88–89-oyatlar)

"Qur’on bilan boshlash"

Qur’on o‘qishdagi tajribamdan men ajoyib bir darsni o‘rgandim:
Kunimdagi har qanday baraka jadvalimda Qur’on qayerda turishiga bog‘liq.

Agar men uni telefondan, xabarlardan, ishlar shovqinidan, uchrashuvlardan oldin o‘qisam kunim g‘oyatda osongina o‘tadi. Go‘yo baraka mendan avval yurib, har bir ishni tartib bilan joyiga qo‘yadi.

Ammo agar “uchrashuvdan keyin, ishni bitirib olay, keyin o‘qiyman” desam odatda unga charchagan holda, shoshilgancha qaytaman. Go‘yo kechirim so‘rayotgandek, o‘qiyotganimni emas, uzr aytayotganimni his qilaman.
Ba’zan esa butunlay o‘qilmay qoladi. Go‘yo Qur’on menga shunday deydi:

"Agar meni eng so‘nggi o‘ringa qo‘ysang, men seni bunga loyiq deb bilmayman."

Shunda tushunasan:
Qur’on tilovati bu shunchaki odat emas, balki butun kuningni barakali qiladigan kalit.
Uni avvalga qo‘ysang, hamma narsa izidan keladi; uni kechiktirsang, kuningning barakasi ham kechikadi.

"Har narsa vaqtingni o‘g‘irlaydi, faqat Qur’on uni ko‘paytiradi."

“Fashirdagi fojia”

Sudanning g‘arbida joylashgan Darfur hududi 2000-yillarning boshlaridan beri eng og‘ir etnik mojarolardan biriga sahna bo‘lib kelmoqda.
O‘sha paytda “Janjavid” deb atalgan qurolli arab militsiyalari (asosan ko‘chmanchi arab qabilalaridan) afrikalik dehqon aholiga qarshi hujumlar uyushtirgan edi. Natijada 300 mingdan ortiq odam halok bo‘ldi, millionlab kishi qochqinga aylandi.

Bugun esa, bu jangchi kuchlarning yangi nomi: “Tezkor yordam kuchlari” (RSF) ostida xuddi o‘sha jinoyatlar yana takrorlanmoqda.

Kim bu “Tezkor yordam kuchlari”?
Bu guruhni dastlab sobiq prezident Umar al-Bashir 2013-yilda “milliy xavfsizlik” maqsadida tashkil etgan edi.
Aslida esa ular Janjavidning qayta tashkil etilgan ko‘rinishi bo‘lib, o‘sha eski etnik jangchilar.
Rahbari: Muhammad Hamdan Dagalo (Himayti) hozirda BAA va Isroil bilan juda yaqin aloqada.

RSF hozir Sudan armiyasi (SAF) bilan butun mamlakat bo‘ylab to‘qnashuvda. Fashirdagi qirg‘in shu ichki urushning eng qonli bosqichlaridan biri.

BAA va Isroilning roli
BAA RSFni pul, dronlar, qurol bilan ta’minlayotgani haqida xalqaro manbalar qayta qayta xabar bergan.
Isroil bilan RSF rahbarlari orasida yashirin aloqa mavjudligi haqida ham diplomatik hisobotlar bor.

Maqsad: Sudan armiyasini zaiflashtirish, shunda Isroil bilan “normallashish” jarayonini tezlashtirish mumkin bo‘ladi.

Boshqacha qilib aytganda, bu urush ichki fuqarolar urushi emas, balki tashqi kuchlar tomonidan yo‘naltirilayotgan bo‘linish siyosatidir.

G‘arbning ikkiyuzlamachiligi

20 yil avval G‘arb:
Janjavidga qarshi xalqaro sanksiyalar qo‘llagan,
Sudan rahbarlarini Xalqaro jinoiy sudga topshirgan edi.

Ammo bugun:
O‘sha qotillar BAA va Isroilga xizmat qilayotgani uchun ularga ko‘z yumilmoqda.
Bu esa “inson huquqlari” shiorining siyosiy vositaga aylanganini ochiq ko‘rsatmoqda.

Kengroq strategik maqsad: mintaqani parchalash. BAAning siyosati bu Isroil siyosatini mintaqada amalda tatbiq etish:
Yamanda shimol va janubni ajratish,
Liviyada sharq va g‘arbni bo‘lish,
Somalida Somaliland ni ajratish,
Falastinda G‘azo va G‘arbiy Sohilni bo‘lish,
Suriyada kurd va druz guruhlarini kuchaytirish.

Bu siyosatning umumiy maqsadi:

“Arab va musulmon dunyosini bir-biriga qarshi turgan, kuchsiz, bo‘linib ketgan kichik davlatlarga aylantirish”

Bu voqealar Islom ummatiga yana bir bor birlik zaruratini eslatmoqda.
Musulmon dunyosida siyosiy markaz xalifalik yoki kamida mustaqil, adolatli siyosiy yetakchilik bo‘lmaguncha, bunday parchalash siyosatlari davom etaveradi.

“Xulosa qilib aytganda, Fashirdagi qirg‘inlar bu faqat Sudan fojiasi emas, balki butun musulmon dunyosiga qarshi yuritilayotgan “bo‘lish va zaiflashtirish”siyosatining bir bo‘lagidir”

Kecha Isroilda bo‘lib o‘tgan namoyish paytida haredimlar (yahudiy ultra-dindorlar) Isroil bayrog‘ini yoqib yuborishdi.

Haredimlar, bu Isroil jamiyatining eng zaif nuqtasi. Ularning sionizm bilan aloqasi tarixan o‘zaro manfaatlarga asoslangan: har ikki tomon foyda ko‘rgan paytda o‘zaro murosada, tinchlikda yashab kelgan.

Ammo sionistik loyiha endi og‘ir yukka aylangach, ulardan ham xizmat va qurbonlik talab qilina boshladi. Natijada, ikki tomon dunyoviy sionistlar va dindor haredimlar o‘rtasida chuqur adovat paydo bo‘ldi.

Haredimlar Isroil jamiyatining taxminan 20 foizini tashkil etadi va ular orasida yoshlar soni juda ko‘p. Shu sababli, hukumat ularni majburiy harbiy xizmatga jalb qilishni istamoqda.