Forwarded from RizvonTV l Расмий канал
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
YouTube
Amerika va Eron urushi | Ustoz Bilol Sohib
Boshqa ijtimoiy tarmoqlarimiz!
Telegram kanallarimiz :
https://t.me/rizvontv_sahifasi
https://t.me/bilol_sohib
Instagram sahifalarimiz:
https://instagram.com/bilol_sohib
https://instagram.com/rizvon_tv
#bilolsohib #rizvontv #isroil #amerika #urush
Telegram kanallarimiz :
https://t.me/rizvontv_sahifasi
https://t.me/bilol_sohib
Instagram sahifalarimiz:
https://instagram.com/bilol_sohib
https://instagram.com/rizvon_tv
#bilolsohib #rizvontv #isroil #amerika #urush
👍6
Alloh hidoyati bo‘lmagan joyda taraqqiyot najot boʻlmaydi.
Alloh hidoyati bor joyda esa, sinovlar ham tarbiya va rahmatga aylanadi.
Alloh hidoyati bor joyda esa, sinovlar ham tarbiya va rahmatga aylanadi.
👍13💯5
Allohga qullik yo‘qolsa,
uning o‘rnini shaytonga qullik egallaydi.
uning o‘rnini shaytonga qullik egallaydi.
💯8👍5
“Epstein Fojiasi”
Epstein va unga o‘xshash shaxslar atrofidagi fojiali jinoyatlar demokratiyaning “noto‘g‘ri qo‘llanishi” yoki tizimdagi tasodifiy buzilish emas. Aksincha, bu hodisalar ilohiy mezondan uzilgan demokratiyaning tabiiy va muqarrar natijasidir.
Zamonaviy demokratiya insoniyat tarixida ilk bor haq va botil, halol va harom mezonini ilohiy manbadan uzib tashlab, uni nisbiy va o‘zgaruvchan tushunchaga aylantirdi. Shundan so‘ng, qonun chiqarish vakolatini mutlaq haqiqatdan emas, balki inson xohishidan kelib chiqadigan jarayonga aylantirdi.
Ammo bu “inson” erkin va mustaqil subyekt sifatida emas, balki ta’sirga ochiq, boshqariladigan va manipulyatsiya qilinadigan mavjudot sifatida maydonga chiqdi.
Ta’lim tizimi, ommaviy axborot vositalari va madaniy industriya orqali insonning:
— fikrlash doirasi,
— axloqiy me’yorlari,
— istak va nafsiy moyilliklari
asta-sekin qayta shakllantirildi. Bu jarayon esa, asosan, siyosiy elitalar va moliyaviy kuch egalari nazorati ostida olib borildi. Natijada jamiyat insonni “ozod qilayotganini” da’vo qilar ekan, aslida uni ichdan qullikka soluvchi tizimni barpo etdi.
Shu tariqa inson:
— o‘z fojiasiga sabab bo‘ladigan qonunlarni o‘zi ishlab chiqdi,
— o‘zini yemiradigan axloqiy normalarni “erkinlik” deb qabul qildi,
— va oxir-oqibat, o‘z taqdirini tuban manfaatlarga xizmat qiluvchi qatlamlar qo‘liga topshirdi.
Agar ilohiy kompas yo‘qolsa, jamiyat muqarrar ravishda adashuvga mahkum bo‘ladi. Chunki haqiqat yo‘q joyda yo‘nalish ham bo‘lmaydi. Haqdan yuz o‘girilgan joyda esa zalolat hukmron bo‘lishi tabiiydir.
Xuddi shuningdek, agar hayotning barcha sohalarida Allohga qullik chetga surilsa, uning o‘rnini bo‘shliq emas, balki boshqa turdagi qullik egallaydi:
— nafsga qullik,
— kuchga qullik,
— va oxir-oqibat, shaytonga qullik.
Shu sababli, Allohning hukmlari jamiyatdan chiqarib tashlanganida, paydo bo‘ladigan tizimni “betaraf” yoki “zamonaviy” deb atash xato. Bu holatning tarixiy va Qur’oni karimdagi nomi aniq: johiliyat.
Epstein kabi hodisalar istisno emas, balki ilohiy mezondan ajralgan siyosiy va axloqiy tizimning ochiq ko‘rinadigan natijasidir. Jamiyatni bu tubanlikdan faqat texnik islohotlar emas, balki ilohiy mezonni hayotning barcha sohalariga qayta olib kirishgina qutqara oladi.
Epstein va unga o‘xshash shaxslar atrofidagi fojiali jinoyatlar demokratiyaning “noto‘g‘ri qo‘llanishi” yoki tizimdagi tasodifiy buzilish emas. Aksincha, bu hodisalar ilohiy mezondan uzilgan demokratiyaning tabiiy va muqarrar natijasidir.
Zamonaviy demokratiya insoniyat tarixida ilk bor haq va botil, halol va harom mezonini ilohiy manbadan uzib tashlab, uni nisbiy va o‘zgaruvchan tushunchaga aylantirdi. Shundan so‘ng, qonun chiqarish vakolatini mutlaq haqiqatdan emas, balki inson xohishidan kelib chiqadigan jarayonga aylantirdi.
Ammo bu “inson” erkin va mustaqil subyekt sifatida emas, balki ta’sirga ochiq, boshqariladigan va manipulyatsiya qilinadigan mavjudot sifatida maydonga chiqdi.
Ta’lim tizimi, ommaviy axborot vositalari va madaniy industriya orqali insonning:
— fikrlash doirasi,
— axloqiy me’yorlari,
— istak va nafsiy moyilliklari
asta-sekin qayta shakllantirildi. Bu jarayon esa, asosan, siyosiy elitalar va moliyaviy kuch egalari nazorati ostida olib borildi. Natijada jamiyat insonni “ozod qilayotganini” da’vo qilar ekan, aslida uni ichdan qullikka soluvchi tizimni barpo etdi.
Shu tariqa inson:
— o‘z fojiasiga sabab bo‘ladigan qonunlarni o‘zi ishlab chiqdi,
— o‘zini yemiradigan axloqiy normalarni “erkinlik” deb qabul qildi,
— va oxir-oqibat, o‘z taqdirini tuban manfaatlarga xizmat qiluvchi qatlamlar qo‘liga topshirdi.
Agar ilohiy kompas yo‘qolsa, jamiyat muqarrar ravishda adashuvga mahkum bo‘ladi. Chunki haqiqat yo‘q joyda yo‘nalish ham bo‘lmaydi. Haqdan yuz o‘girilgan joyda esa zalolat hukmron bo‘lishi tabiiydir.
Xuddi shuningdek, agar hayotning barcha sohalarida Allohga qullik chetga surilsa, uning o‘rnini bo‘shliq emas, balki boshqa turdagi qullik egallaydi:
— nafsga qullik,
— kuchga qullik,
— va oxir-oqibat, shaytonga qullik.
Shu sababli, Allohning hukmlari jamiyatdan chiqarib tashlanganida, paydo bo‘ladigan tizimni “betaraf” yoki “zamonaviy” deb atash xato. Bu holatning tarixiy va Qur’oni karimdagi nomi aniq: johiliyat.
Epstein kabi hodisalar istisno emas, balki ilohiy mezondan ajralgan siyosiy va axloqiy tizimning ochiq ko‘rinadigan natijasidir. Jamiyatni bu tubanlikdan faqat texnik islohotlar emas, balki ilohiy mezonni hayotning barcha sohalariga qayta olib kirishgina qutqara oladi.
💯9👍5
“Epstein fojiasi va Adolat mezoni”
Epstein va uning atrofidagilar bilan bog‘liq mojaro haqida so‘z yuritar ekanmiz, muhim bir haqiqatni unutmasligimiz kerak: biz G‘arb madaniyatini “g‘arbiy” bo‘lgani uchun qoralamaymiz. Allohning dinida tarafkashlik yo‘q. Shu ma’noda, Islom tarixida saroy elitalari yoki boshqa qatlamlar orasida sodir bo‘lgan fahsh va munkar ishlar ham xuddi shunday Allohning dinida qoralangan.
Aynan shu nuqtadan kelib chiqib, biz doimo “Islom” bilan “tarix”ni ajratib ko‘rishga urg‘u beramiz. Chunki Islom yoki shariat — bu tarixdagi barcha hodisalar yig‘indisi emas. Aksincha, tarix — odamlarning shariatdan qanchalik ta’sirlangani yoki undan qanchalik chekinganining aksidir. Tarixda ko‘rinadigan ayrim salbiy holatlar (hatto ular G‘arb madaniyatida yetgan darajaning o‘ndan biriga ham yetmagan bo‘lsa-da) dinning mahsuli emas, balki undan og‘ish natijasidir.
Biz shuningdek shunga ishonamizki, Allohning sunnati — Uning qonunlari — axloqiy me’yorlarni buzgan, shariatga xilof yo‘l tutgan jamiyatlar haqida avval ham amal qilgan. Qanday qilib ilgari fahsh, buzuqlik va axloqsizlikka botgan fors davlatlari qulagan bo‘lsa, o‘sha qonun bugun ham o‘zgarmaydi. Allohning dinida va sunnatlarida hech kimga imtiyoz yo‘q. Biz Islom madaniyatini uni barpo etganlar musulmon bo‘lgani uchungina himoya qilmaymiz; biz uchun madaniyatning asl mohiyati — shariat va uning jamiyatdagi ta’siridir. Undan chetga chiqqan har qanday holatni esa Islom madaniyatining bir qismi deb bo‘lmaydi.
Shu bois, Abbosiylar davrida ayrim tor doiradagi elitalar orasida uchragan fahsh holatlari bilan bugungi G‘arb madaniyatida sodir bo‘layotgan holatlarni tenglashtirish katta xatodir. Farq juda katta. Chunki u davrdagi fahshlar aniq va ravshan diniy qadriyatlarga zid bo‘lgan istisno holatlar edi; ularni shariat ulamolari va musulmon jamoatchiligi qoralagan, va ular tor bir tabaqa bilan cheklangan edi.
Bugungi G‘arbda esa bu holatlar sekulyarizm, ateizm va liberalizmga tayangan madaniyatning “qonuniy mahsuli”ga aylangan. Bu qarashlar axloqni parchaladi, g‘aybning hayotdagi o‘rnini inkor etdi, oilani yemirdi va “erkinlik” shiori ostida turli fahsh amallar, jinsiy og‘ishlar va axloqsizliklar uchun eshikni butunlay ochib berdi.
Bugun G‘arbda Epsteinning voyaga yetmaganlarni fohishalikka jalb qilgani qoralangan taqdirda ham, o‘sha jinoyatga olib boradigan asosiy omillar rad etilmayapti. Ular oilaning buzilishi, turli jinsiy “identifikatsiyalar”ning targ‘ibi, nikohsiz jinsiy erkinlik, qimorxonalar, fohishalik va pornografiyani “qonuniy” faoliyat sifatida qabul qilish kabi holatlarga qarshi emaslar. Holbuki, bularning barchasi — Epstein qilgan ishlarning ochiq sabab va tayanch ustunlaridir. Ammo ular buni anglamaydilar.
Shu sababli, bu kabi axloqsizliklar bugun G‘arb jamiyatlarida faqat tor elitada emas, balki jamiyatning turli qatlamlarida keng yoyilgan. Bu holat Abbosiylar davridagi yoki boshqa tarixiy davrlardagi vaziyatdan tubdan farq qiladi (adabiyot kitoblaridagi rivoyatlar va mubolag‘alarni hisobga olmaganda). O‘sha paytda Islom jamiyati umuman olganda mustahkam edi, shariat qadriyatlari hukmron bo‘lgan, jamiyat hayoti ana shu mezonlar asosida boshqarilgan.
Shu bois, bugungi qadriyatlari yemirilgan G‘arb jamiyatlarini ham, o‘z madaniyatining asosiy mohiyati — shariat va uning ta’siridan uzoqlashgani sabab ayrim darajada buzuqlikka yuz tutgan musulmon jamiyatlarini ham tarixdagi Islom jamiyati bilan qiyoslab bo‘lmaydi.
Epstein va uning atrofidagilar bilan bog‘liq mojaro haqida so‘z yuritar ekanmiz, muhim bir haqiqatni unutmasligimiz kerak: biz G‘arb madaniyatini “g‘arbiy” bo‘lgani uchun qoralamaymiz. Allohning dinida tarafkashlik yo‘q. Shu ma’noda, Islom tarixida saroy elitalari yoki boshqa qatlamlar orasida sodir bo‘lgan fahsh va munkar ishlar ham xuddi shunday Allohning dinida qoralangan.
Aynan shu nuqtadan kelib chiqib, biz doimo “Islom” bilan “tarix”ni ajratib ko‘rishga urg‘u beramiz. Chunki Islom yoki shariat — bu tarixdagi barcha hodisalar yig‘indisi emas. Aksincha, tarix — odamlarning shariatdan qanchalik ta’sirlangani yoki undan qanchalik chekinganining aksidir. Tarixda ko‘rinadigan ayrim salbiy holatlar (hatto ular G‘arb madaniyatida yetgan darajaning o‘ndan biriga ham yetmagan bo‘lsa-da) dinning mahsuli emas, balki undan og‘ish natijasidir.
Biz shuningdek shunga ishonamizki, Allohning sunnati — Uning qonunlari — axloqiy me’yorlarni buzgan, shariatga xilof yo‘l tutgan jamiyatlar haqida avval ham amal qilgan. Qanday qilib ilgari fahsh, buzuqlik va axloqsizlikka botgan fors davlatlari qulagan bo‘lsa, o‘sha qonun bugun ham o‘zgarmaydi. Allohning dinida va sunnatlarida hech kimga imtiyoz yo‘q. Biz Islom madaniyatini uni barpo etganlar musulmon bo‘lgani uchungina himoya qilmaymiz; biz uchun madaniyatning asl mohiyati — shariat va uning jamiyatdagi ta’siridir. Undan chetga chiqqan har qanday holatni esa Islom madaniyatining bir qismi deb bo‘lmaydi.
Shu bois, Abbosiylar davrida ayrim tor doiradagi elitalar orasida uchragan fahsh holatlari bilan bugungi G‘arb madaniyatida sodir bo‘layotgan holatlarni tenglashtirish katta xatodir. Farq juda katta. Chunki u davrdagi fahshlar aniq va ravshan diniy qadriyatlarga zid bo‘lgan istisno holatlar edi; ularni shariat ulamolari va musulmon jamoatchiligi qoralagan, va ular tor bir tabaqa bilan cheklangan edi.
Bugungi G‘arbda esa bu holatlar sekulyarizm, ateizm va liberalizmga tayangan madaniyatning “qonuniy mahsuli”ga aylangan. Bu qarashlar axloqni parchaladi, g‘aybning hayotdagi o‘rnini inkor etdi, oilani yemirdi va “erkinlik” shiori ostida turli fahsh amallar, jinsiy og‘ishlar va axloqsizliklar uchun eshikni butunlay ochib berdi.
Bugun G‘arbda Epsteinning voyaga yetmaganlarni fohishalikka jalb qilgani qoralangan taqdirda ham, o‘sha jinoyatga olib boradigan asosiy omillar rad etilmayapti. Ular oilaning buzilishi, turli jinsiy “identifikatsiyalar”ning targ‘ibi, nikohsiz jinsiy erkinlik, qimorxonalar, fohishalik va pornografiyani “qonuniy” faoliyat sifatida qabul qilish kabi holatlarga qarshi emaslar. Holbuki, bularning barchasi — Epstein qilgan ishlarning ochiq sabab va tayanch ustunlaridir. Ammo ular buni anglamaydilar.
Shu sababli, bu kabi axloqsizliklar bugun G‘arb jamiyatlarida faqat tor elitada emas, balki jamiyatning turli qatlamlarida keng yoyilgan. Bu holat Abbosiylar davridagi yoki boshqa tarixiy davrlardagi vaziyatdan tubdan farq qiladi (adabiyot kitoblaridagi rivoyatlar va mubolag‘alarni hisobga olmaganda). O‘sha paytda Islom jamiyati umuman olganda mustahkam edi, shariat qadriyatlari hukmron bo‘lgan, jamiyat hayoti ana shu mezonlar asosida boshqarilgan.
Shu bois, bugungi qadriyatlari yemirilgan G‘arb jamiyatlarini ham, o‘z madaniyatining asosiy mohiyati — shariat va uning ta’siridan uzoqlashgani sabab ayrim darajada buzuqlikka yuz tutgan musulmon jamiyatlarini ham tarixdagi Islom jamiyati bilan qiyoslab bo‘lmaydi.
👍9
Mashhur irlandiyalik yozuvchi Bernard Shou, Islomning har bir zamon va makon uchun yaroqli ekanini, eng murakkab muammolarni ham oson va oqilona yo‘l bilan hal qila olish qudratiga ega ekanini ta’kidlab shunday degan:
“Agar Muhammadga o‘xshash bir inson bugungi dunyo ustidan hokimlik qilsa,
u o‘z boshqaruvida muvaffaqiyat qozonardi,
insoniyatni yaxshilik sari yetaklardi
va butun dunyo uchun zarur bo‘lgan tinchlik va orzu qilingan saodatni ta’minlab bera olardi.”
“Agar Muhammadga o‘xshash bir inson bugungi dunyo ustidan hokimlik qilsa,
u o‘z boshqaruvida muvaffaqiyat qozonardi,
insoniyatni yaxshilik sari yetaklardi
va butun dunyo uchun zarur bo‘lgan tinchlik va orzu qilingan saodatni ta’minlab bera olardi.”
👍11🔥4👏3
Forwarded from RizvonTV l Расмий канал
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
YouTube
Epshteyn fojiasi | Ustoz Bilol Sohib
Boshqa ijtimoiy tarmoqlarimiz!
Telegram kanallarimiz :
https://t.me/rizvontv_sahifasi
https://t.me/bilol_sohib
Instagram sahifalarimiz:
https://instagram.com/bilol_sohib
https://instagram.com/rizvon_tv
#bilolsohib #rizvontv #epstein #epsteinfiles
Telegram kanallarimiz :
https://t.me/rizvontv_sahifasi
https://t.me/bilol_sohib
Instagram sahifalarimiz:
https://instagram.com/bilol_sohib
https://instagram.com/rizvon_tv
#bilolsohib #rizvontv #epstein #epsteinfiles
👍4
Bugungi kunda dunyo
miqyosida fosh
bo‘layotgan jinoyatlar,
axloqiy buzuqliklar va
inson sha’nini yerga
uradigan razolatlar
oddiy tasodif emas.
Ular texnologiya,
boylik yoki
taraqqiyotning yon
mahsuli ham emas. Bu
hodisalar insonning
Alloh hidoyatidan
uzilishi natijasida
yuzaga kelgan chuqur
ma’naviy inqirozning
ochiq ko‘rinishidir.
miqyosida fosh
bo‘layotgan jinoyatlar,
axloqiy buzuqliklar va
inson sha’nini yerga
uradigan razolatlar
oddiy tasodif emas.
Ular texnologiya,
boylik yoki
taraqqiyotning yon
mahsuli ham emas. Bu
hodisalar insonning
Alloh hidoyatidan
uzilishi natijasida
yuzaga kelgan chuqur
ma’naviy inqirozning
ochiq ko‘rinishidir.
💯11👍8
Bu Payg‘ambarimiz ﷺ siyratining Makka davrini o‘qish natijasida chiqarilgan xulosalardir. Chunki u davr dushmanona muhitda da’vatni asoslash tajribasi, da’vatning odamlarni o‘ziga tortish va tarafdorlar topish qobiliyati, shuningdek, da’vat bosqichidan davlat bosqichiga o‘tish jarayonini yaqqol ko‘rsatib beradi. Ushbu tajribadan quyidagi umumiy xulosalarni chiqarish mumkin:
1. Har qanday da’vat avvalo fikr va risolat sifatida boshlanadi. Bu fikrning o‘zida haq bo‘lishi va zamoniga mos kelishi qanchalik muhim bo‘lsa, uning tarqalishi va ta’siri ham fikr egalarining unga bo‘lgan iymoni va uni himoya qilish yo‘lida qilgan fidoyiligi bilan chambarchas bog‘liqdir. Ana shundagina ular g‘alabaga erishadilar.
2. Fikr o‘z-o‘zidan o‘zgarish harakatiga aylanmaydi. Uni ko‘tarib yuradigan, unga yetakchilik qiladigan, ifoda etishni biladigan, kuchlarni safarbar qila oladigan, kurashga kirisha oladigan va sharoitlarni o‘z foydasiga yo‘naltira oladigan yetakchi zarur.
3. O‘zgarish harakati eng katta va eng yaqqol muvaffaqiyatni poytaxtda yoki mintaqa markazida amalga oshirilganda qo‘lga kiritadi. Chunki poytaxtda yuz bergan o‘zgarish butun hududlarga ta’sir ko‘rsatadi. Poytaxt uchun kurash — eng qiyin, ammo eng samarali va eng ta’sirli kurashdir.
4. Da’vatning muvaffaqiyati uni ko‘tarib chiqqan shaxslarning samaradorligi va salohiyatiga bog‘liq. Ular jamiyatni o‘zgartira oladigan darajada tushunish, anglash, harakatga keltirish va o‘z da’vatlarini amalda ro‘yobga chiqarish qobiliyatiga ega bo‘lishlari zarur.
5. Agar bu fikr samoviy, diniy fikr bo‘lsa va dunyoviy manfaatlarga asoslanmagan bo‘lsa, uning egalarini chuqur va mukammal iymoniy tarbiyadan o‘tkazish lozim. Bu tarbiya qalblardan dunyo muhabbati va manfaatparastlikni sug‘urib tashlaydi, ularni Alloh yo‘lida fidoyilikka va oxiratni ko‘zlashga undaydi. Ana shunday chuqur iymoniy tarbiya da’vatni og‘ishish va noto‘g‘ri yo‘nalishlardan himoya qiladi; hatto hokimiyatga erishilgan taqdirda ham, uni dunyoviy manfaatlarga qurbon qilinishidan asraydi.
6. O‘zgarish harakatlari o‘zlari yuzaga kelgan jamiyatdagi tabiiy kuchlarga tayanadi. Bu kuch ko‘pincha asabiyya (jamoaviy birdamlik, ijtimoiy quvvat) shaklida namoyon bo‘ladi. Da’vat ana shu asabiyyani o‘ziga bo‘ysundirishi, yoki o‘zi ana shu asabiyyaga aylanishi lozim. Chunki kuch va qudrat aynan shu jamoaviy tayanch orqali shakllanadi. Shu yo‘l bilan da’vat o‘zgarishga qarshi turgan eski tuzum bilan kurash olib boradi.
7. Har qanday o‘zgarish harakati oxir-oqibat hokimiyatga erishishni ko‘zlamog‘i lozim. Shu sababli u maqsadga yetish uchun aniq reja yoki amaliy dasturga ega bo‘lishi zarur. Bu esa jamiyatdagi ta’sir kuchiga ega markazlarni o‘z tomoniga og‘dirish orqali, yoki agar imkon bo‘lmasa, hijrat qilib, da’vatni qabul qiladigan, yetakchilari va kuch markazlari mavjud bo‘lgan boshqa hududga ko‘chish orqali amalga oshiriladi.
1. Har qanday da’vat avvalo fikr va risolat sifatida boshlanadi. Bu fikrning o‘zida haq bo‘lishi va zamoniga mos kelishi qanchalik muhim bo‘lsa, uning tarqalishi va ta’siri ham fikr egalarining unga bo‘lgan iymoni va uni himoya qilish yo‘lida qilgan fidoyiligi bilan chambarchas bog‘liqdir. Ana shundagina ular g‘alabaga erishadilar.
2. Fikr o‘z-o‘zidan o‘zgarish harakatiga aylanmaydi. Uni ko‘tarib yuradigan, unga yetakchilik qiladigan, ifoda etishni biladigan, kuchlarni safarbar qila oladigan, kurashga kirisha oladigan va sharoitlarni o‘z foydasiga yo‘naltira oladigan yetakchi zarur.
3. O‘zgarish harakati eng katta va eng yaqqol muvaffaqiyatni poytaxtda yoki mintaqa markazida amalga oshirilganda qo‘lga kiritadi. Chunki poytaxtda yuz bergan o‘zgarish butun hududlarga ta’sir ko‘rsatadi. Poytaxt uchun kurash — eng qiyin, ammo eng samarali va eng ta’sirli kurashdir.
4. Da’vatning muvaffaqiyati uni ko‘tarib chiqqan shaxslarning samaradorligi va salohiyatiga bog‘liq. Ular jamiyatni o‘zgartira oladigan darajada tushunish, anglash, harakatga keltirish va o‘z da’vatlarini amalda ro‘yobga chiqarish qobiliyatiga ega bo‘lishlari zarur.
5. Agar bu fikr samoviy, diniy fikr bo‘lsa va dunyoviy manfaatlarga asoslanmagan bo‘lsa, uning egalarini chuqur va mukammal iymoniy tarbiyadan o‘tkazish lozim. Bu tarbiya qalblardan dunyo muhabbati va manfaatparastlikni sug‘urib tashlaydi, ularni Alloh yo‘lida fidoyilikka va oxiratni ko‘zlashga undaydi. Ana shunday chuqur iymoniy tarbiya da’vatni og‘ishish va noto‘g‘ri yo‘nalishlardan himoya qiladi; hatto hokimiyatga erishilgan taqdirda ham, uni dunyoviy manfaatlarga qurbon qilinishidan asraydi.
6. O‘zgarish harakatlari o‘zlari yuzaga kelgan jamiyatdagi tabiiy kuchlarga tayanadi. Bu kuch ko‘pincha asabiyya (jamoaviy birdamlik, ijtimoiy quvvat) shaklida namoyon bo‘ladi. Da’vat ana shu asabiyyani o‘ziga bo‘ysundirishi, yoki o‘zi ana shu asabiyyaga aylanishi lozim. Chunki kuch va qudrat aynan shu jamoaviy tayanch orqali shakllanadi. Shu yo‘l bilan da’vat o‘zgarishga qarshi turgan eski tuzum bilan kurash olib boradi.
7. Har qanday o‘zgarish harakati oxir-oqibat hokimiyatga erishishni ko‘zlamog‘i lozim. Shu sababli u maqsadga yetish uchun aniq reja yoki amaliy dasturga ega bo‘lishi zarur. Bu esa jamiyatdagi ta’sir kuchiga ega markazlarni o‘z tomoniga og‘dirish orqali, yoki agar imkon bo‘lmasa, hijrat qilib, da’vatni qabul qiladigan, yetakchilari va kuch markazlari mavjud bo‘lgan boshqa hududga ko‘chish orqali amalga oshiriladi.
👍7💯3
Fikr yuritmaydigan jamiyat mahkum boʻladi,
fikrlaydigan jamiyat esa hokim boʻladi.
fikrlaydigan jamiyat esa hokim boʻladi.
💯16👍5
Forwarded from RizvonTV l Расмий канал
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
YouTube
Ramazonga tayyormisiz? | Ustoz Bilol Sohib
Boshqa ijtimoiy tarmoqlarimiz !
Telegram kanallarimiz :
https://t.me/farzand_tarbiyasi2023
https://t.me/rizvontv_sahifasi
https://t.me/bilol_sohib
Instagram sahifalarimiz:
https://instagram.com/bilol_sohib
https://instagram.com/rizvon_tv
#bilolsohib #rizvontv…
Telegram kanallarimiz :
https://t.me/farzand_tarbiyasi2023
https://t.me/rizvontv_sahifasi
https://t.me/bilol_sohib
Instagram sahifalarimiz:
https://instagram.com/bilol_sohib
https://instagram.com/rizvon_tv
#bilolsohib #rizvontv…
👍6
“Onalar oʻrni”
Onalar shuni eslab qolishlari kerakki, tarixdagi buyuk insonlarning muvaffaqiyatida ularning onalari asosiy rol o‘ynagan. Ular kurashuvchan, jasur va aql-zakovatli farzandlarni tarbiyalagan; hayotda muvaffaqiyatga erishgan va kelajakka ijobiy qaraydigan insonlarni voyaga yetkazgan. To‘g‘ri, ota — oilaning boshidir, ammo ona — oilani to‘g‘ri yo‘nalishlarga boshqaradigan aql-zakovaddir.
Ko‘plab buyuk olimlar yetim bo‘lib ulg‘aygan. Masalan: Imom Ahmad ibn Hanbal, Imom Buxoriy, Abdurahmon Doxil, Sufyon Savriy, Ibn Shotir, shuningdek, Nikolaus Kopernik va Nikolo Tartalya (1500–1557). Tartaglyaning hayoti esa ta’sirli voqealarga boy bo‘lgan.
Nikolo olti yoshida otasi qaroqchilar tomonidan o‘ldirilgan, onasi esa uni qashshoqlikda tarbiyalagan. O‘n ikki yoshida ularning shahriga ommaviy qirg‘in uyushtirilganda, u soborga qochib kirgan. Biroq askarlar uning yo‘lini to‘sib, ulardan biri qilich bilan uning yuziga, boshiga va og‘ziga besh marta shafqatsiz zarba bergan va uni o‘lishi uchun tashlab ketgan. Onasining shifokorga to‘lashga puli bo‘lmagan, shuning uchun uni itlarni davolashda qo‘llaniladigan usul asosida davolagan. Onasining mehrli parvarishi bilan u tirik qolgan, biroq nutqida nuqson qolgan va shu sababli unga Nikolo Tartalya (duduq Nikolo) deb nom berilgan.
U keyinchalik zamonaviy ballistika faniga asos solgan va kub tenglamalar uchun umumiy yechimlarni taqdim etdi.
Bunday misollar juda ko‘p…
Biz uchun esa Imom Shofi’iyning onasi eng buyuk namuna hisoblanadi…
Onalar shuni eslab qolishlari kerakki, tarixdagi buyuk insonlarning muvaffaqiyatida ularning onalari asosiy rol o‘ynagan. Ular kurashuvchan, jasur va aql-zakovatli farzandlarni tarbiyalagan; hayotda muvaffaqiyatga erishgan va kelajakka ijobiy qaraydigan insonlarni voyaga yetkazgan. To‘g‘ri, ota — oilaning boshidir, ammo ona — oilani to‘g‘ri yo‘nalishlarga boshqaradigan aql-zakovaddir.
Ko‘plab buyuk olimlar yetim bo‘lib ulg‘aygan. Masalan: Imom Ahmad ibn Hanbal, Imom Buxoriy, Abdurahmon Doxil, Sufyon Savriy, Ibn Shotir, shuningdek, Nikolaus Kopernik va Nikolo Tartalya (1500–1557). Tartaglyaning hayoti esa ta’sirli voqealarga boy bo‘lgan.
Nikolo olti yoshida otasi qaroqchilar tomonidan o‘ldirilgan, onasi esa uni qashshoqlikda tarbiyalagan. O‘n ikki yoshida ularning shahriga ommaviy qirg‘in uyushtirilganda, u soborga qochib kirgan. Biroq askarlar uning yo‘lini to‘sib, ulardan biri qilich bilan uning yuziga, boshiga va og‘ziga besh marta shafqatsiz zarba bergan va uni o‘lishi uchun tashlab ketgan. Onasining shifokorga to‘lashga puli bo‘lmagan, shuning uchun uni itlarni davolashda qo‘llaniladigan usul asosida davolagan. Onasining mehrli parvarishi bilan u tirik qolgan, biroq nutqida nuqson qolgan va shu sababli unga Nikolo Tartalya (duduq Nikolo) deb nom berilgan.
U keyinchalik zamonaviy ballistika faniga asos solgan va kub tenglamalar uchun umumiy yechimlarni taqdim etdi.
Bunday misollar juda ko‘p…
Biz uchun esa Imom Shofi’iyning onasi eng buyuk namuna hisoblanadi…
👍7🔥4👏2
Forwarded from RizvonTV l Расмий канал
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
YouTube
Oila mustahkamligi | Ustoz Bilol Sohib
Boshqa ijtimoiy tarmoqlarimiz !
Telegram kanallarimiz :
https://t.me/rizvontv_sahifasi
https://t.me/bilol_sohib
#bilolsohib #rizvontv #islom #ramazon
Telegram kanallarimiz :
https://t.me/rizvontv_sahifasi
https://t.me/bilol_sohib
#bilolsohib #rizvontv #islom #ramazon
👍5
Islom bizni shaxsiy manfaatlar doirasida qamalib qolishga emas, balki qalblarni tiriltirishga, jamiyatga naf yetkazishga va Alloh uchun yashashga chorlaydi. Chunki inson o‘zi uchun yashasa — umr qisqaradi, boshqalar uchun yashasa — umr ma’noga to‘ladi.
💯6🔥4😢4
“Qalbni xursand qilish ulug‘ ibodat”
Islom manbalarida amalning qadri uning tashqi ko‘rinishi bilan emas, balki qalblarga yetkazgan foydasi va niyatning pokligi bilan o‘lchanadi. Buyuk ulamolar qoldirgan hikmatli so‘zlar ham aynan shu haqiqatni yoritadi.
Ibn Javziy (rahimahulloh) rivoyat qilganidek, Sufyon ibn Uyayna (rahimahulloh) shunday deydi:
Muhammad ibn Munkadir (rahimahulloh)dan: Alloh taologa eng sevimli bo‘lgan amal qaysi? deb so‘ralganda, u zot hech ikkilanmay:
“Mo‘min bandaning qalbiga quvonch kiritish”, deb javob berganlar.
Bu javob ibodat tushunchasining naqadar keng ekanini ko‘rsatadi. Allohga yaqinlik faqat sajda va ro‘za bilan emas, balki inson qalbini ko‘tarish, dardini yengillatish, unga umid berish bilan ham hosil bo‘ladi.
So‘ngra undan yana so‘rashadi: Unda siz uchun eng afzal amal qaysi?
U zotning javobi yanada chuqurroq bo‘ldi:
“Birodarlarni o‘zingdan ustun qo‘yish.”
Bu nafsni sindiradigan, ammo jamiyatni tiklaydigan buyuk axloqiy tamoyildir.
Buyuk olim Shayxulislom Ibn Taymiyya (rahimahulloh) bu haqiqatni yanada kengroq sharhlab, shunday deydi:
“Xalq bilan muomalada haqiqiy saodat shundaki,
sen ularga Alloh uchun muomala qilasan.
Ularga rahm-shafqat ko‘rsatsang ham Alloh uchun,
yaxshilik qilsang ham Alloh uchun.
Ular haqida Allohdan qoʻrqasan. Alloh haqida ulardan qoʻrqmaysan.
Bularning barchasini ulardan mukofot kutib emas,
balki faqat Allohning savobidan umid qilib amalga oshirasan.”
Bu so‘zlar insoniy munosabatlarda manfaatparastlikdan xoli bo‘lish, yaxshilikni savdo vositasiga aylantirmaslik zarurligini eslatadi. Chunki Alloh uchun qilingan amal — eng barakali va eng uzoq yashaydigan amaldir.
Mashhur mutafakkir ustoz Sayyid Qutb (rahimahulloh) esa hayot mazmuniga oid teran fikr bildiradi:
“Agar biz faqat o‘zimiz uchun yashasak,
hayot bizga qisqa va tor bo‘lib ko‘rinadi:
u tug‘ilishimizdan boshlanib,
o‘limimiz bilan yakun topadi.
Ammo agar biz boshqalar uchun yashasak,
ya’ni bir yuksak g‘oya yo‘lida yashasak,
hayot bizga uzoq va chuqur bo‘lib ko‘rinadi:
u insoniyat yaratilgan kundan boshlanib,
bu dunyoni tark etganimizdan keyin ham davom etadi.”
Bu fikr inson hayotining haqiqiy qiymati o‘zidan tashqariga chiqish, boshqalarga xizmat qilish va yuksak maqsad yo‘lida yashash bilan belgilanishini ochib beradi.
Islom manbalarida amalning qadri uning tashqi ko‘rinishi bilan emas, balki qalblarga yetkazgan foydasi va niyatning pokligi bilan o‘lchanadi. Buyuk ulamolar qoldirgan hikmatli so‘zlar ham aynan shu haqiqatni yoritadi.
Ibn Javziy (rahimahulloh) rivoyat qilganidek, Sufyon ibn Uyayna (rahimahulloh) shunday deydi:
Muhammad ibn Munkadir (rahimahulloh)dan: Alloh taologa eng sevimli bo‘lgan amal qaysi? deb so‘ralganda, u zot hech ikkilanmay:
“Mo‘min bandaning qalbiga quvonch kiritish”, deb javob berganlar.
Bu javob ibodat tushunchasining naqadar keng ekanini ko‘rsatadi. Allohga yaqinlik faqat sajda va ro‘za bilan emas, balki inson qalbini ko‘tarish, dardini yengillatish, unga umid berish bilan ham hosil bo‘ladi.
So‘ngra undan yana so‘rashadi: Unda siz uchun eng afzal amal qaysi?
U zotning javobi yanada chuqurroq bo‘ldi:
“Birodarlarni o‘zingdan ustun qo‘yish.”
Bu nafsni sindiradigan, ammo jamiyatni tiklaydigan buyuk axloqiy tamoyildir.
Buyuk olim Shayxulislom Ibn Taymiyya (rahimahulloh) bu haqiqatni yanada kengroq sharhlab, shunday deydi:
“Xalq bilan muomalada haqiqiy saodat shundaki,
sen ularga Alloh uchun muomala qilasan.
Ularga rahm-shafqat ko‘rsatsang ham Alloh uchun,
yaxshilik qilsang ham Alloh uchun.
Ular haqida Allohdan qoʻrqasan. Alloh haqida ulardan qoʻrqmaysan.
Bularning barchasini ulardan mukofot kutib emas,
balki faqat Allohning savobidan umid qilib amalga oshirasan.”
Bu so‘zlar insoniy munosabatlarda manfaatparastlikdan xoli bo‘lish, yaxshilikni savdo vositasiga aylantirmaslik zarurligini eslatadi. Chunki Alloh uchun qilingan amal — eng barakali va eng uzoq yashaydigan amaldir.
Mashhur mutafakkir ustoz Sayyid Qutb (rahimahulloh) esa hayot mazmuniga oid teran fikr bildiradi:
“Agar biz faqat o‘zimiz uchun yashasak,
hayot bizga qisqa va tor bo‘lib ko‘rinadi:
u tug‘ilishimizdan boshlanib,
o‘limimiz bilan yakun topadi.
Ammo agar biz boshqalar uchun yashasak,
ya’ni bir yuksak g‘oya yo‘lida yashasak,
hayot bizga uzoq va chuqur bo‘lib ko‘rinadi:
u insoniyat yaratilgan kundan boshlanib,
bu dunyoni tark etganimizdan keyin ham davom etadi.”
Bu fikr inson hayotining haqiqiy qiymati o‘zidan tashqariga chiqish, boshqalarga xizmat qilish va yuksak maqsad yo‘lida yashash bilan belgilanishini ochib beradi.
👍9💯3
“Ajralishning bolalarga ta’siri”
Ajralishdan eng ko‘p ta’sir ko‘radigan oila a’zolari — farzandlardir. Bolalarga ajralishning uzoq muddatli ta’sirlarini o‘rgangan ko‘plab tadqiqotlar o‘tkazilgan. Ushbu tadqiqotlar natijalari shuni ko‘rsatadiki, bolalarning katta qismi ajralishdan keyin oilada yuzaga keladigan doimiy bosimlar sababli ko‘p yillar davomida ruhiy va ijtimoiy qiyinchiliklar bilan yashashga majbur bo‘ladi.
(Herington, Cox, 1985) tomonidan o‘tkazilgan 6 yil davom etgan uzoq muddatli tadqiqotda ota-onalar va bolalarga ajralishning ta’siri o‘rganilgan. Tadqiqotchilar ajralishning bolalarga ta’siri yanada salbiyroq ekanini aniqlaganlar. Ajrashgan oilalarda voyaga yetgan bolalar, ajralmagan oilalarda ulg‘aygan bolalarga nisbatan hayotda ko‘proq salbiy o‘zgarishlarga duch kelganlar. Ushbu salbiy o‘zgarishlar, ayniqsa, ajralishdan olti yil o‘tib ham saqlanib qolgan xulq-atvor muammolari bilan bog‘liq ekani aniqlangan.
Shu kontekstda, (Zill, 1993) tomonidan Yevropa va Amerika Qo‘shma Shtatlarida o‘tkazilgan tadqiqotlar nikoh rishtalarining uzilishi bilan ota-onalarning ruhiy va aqliy salomatligi darajasi o‘rtasida kuchli bog‘liqlik mavjudligini ko‘rsatdi. Shuningdek, ajrashgan erkak va ayollarning ruhiy salomatligi ham izdan chiqishi aniqlangan. Tadqiqot natijalariga ko‘ra, ajralgan oilalardagi bolalar, mustahkam va to‘liq oilada yashayotgan tengdoshlariga qaraganda, ruhiy salomatlik xizmatlariga ancha ko‘proq muhtoj bo‘ladilar.
Ajralishdan eng ko‘p ta’sir ko‘radigan oila a’zolari — farzandlardir. Bolalarga ajralishning uzoq muddatli ta’sirlarini o‘rgangan ko‘plab tadqiqotlar o‘tkazilgan. Ushbu tadqiqotlar natijalari shuni ko‘rsatadiki, bolalarning katta qismi ajralishdan keyin oilada yuzaga keladigan doimiy bosimlar sababli ko‘p yillar davomida ruhiy va ijtimoiy qiyinchiliklar bilan yashashga majbur bo‘ladi.
(Herington, Cox, 1985) tomonidan o‘tkazilgan 6 yil davom etgan uzoq muddatli tadqiqotda ota-onalar va bolalarga ajralishning ta’siri o‘rganilgan. Tadqiqotchilar ajralishning bolalarga ta’siri yanada salbiyroq ekanini aniqlaganlar. Ajrashgan oilalarda voyaga yetgan bolalar, ajralmagan oilalarda ulg‘aygan bolalarga nisbatan hayotda ko‘proq salbiy o‘zgarishlarga duch kelganlar. Ushbu salbiy o‘zgarishlar, ayniqsa, ajralishdan olti yil o‘tib ham saqlanib qolgan xulq-atvor muammolari bilan bog‘liq ekani aniqlangan.
Shu kontekstda, (Zill, 1993) tomonidan Yevropa va Amerika Qo‘shma Shtatlarida o‘tkazilgan tadqiqotlar nikoh rishtalarining uzilishi bilan ota-onalarning ruhiy va aqliy salomatligi darajasi o‘rtasida kuchli bog‘liqlik mavjudligini ko‘rsatdi. Shuningdek, ajrashgan erkak va ayollarning ruhiy salomatligi ham izdan chiqishi aniqlangan. Tadqiqot natijalariga ko‘ra, ajralgan oilalardagi bolalar, mustahkam va to‘liq oilada yashayotgan tengdoshlariga qaraganda, ruhiy salomatlik xizmatlariga ancha ko‘proq muhtoj bo‘ladilar.
👍12
“Alloh taolo O‘zigа yaqin fаrishtаlаr huzuridа Pаyg‘аmbаr sоllаllоhu аlаyhi vа sаllаmni mаqtаydi. Uning fаrishtаlаri hаm Pаyg‘аmbаrgа mаqtоv аytib, hаqqigа duо qilаdilаr. Ey Аllоhgа vа Pаyg‘аmbаrigа iymоn keltirib, Uning shariаtigа аmаl qilgаnlаr, Rаsulullоhni ulug‘lаb, hurmаt-ehtirоm ko‘rsаtib, ungа sаlаvоt vа sаlоmlаr yo‘llаnglаr.”
Ahzob surasi 56-oyat
Ahzob surasi 56-oyat
👍11
Badr jangi tarix yoʻnalishini oʻzgartirdi. Uning qoʻshini esa dunyo qiyofasini oʻzgartirgan qoʻshin boʻldi. Bu — soni millionga yetgan, Fors podshohi Doro yoki Napoleon kabi hukmdorlar boshqargan ulkan lashkarlar bilan emas, balki mazmuni va maqsadi bilan buyuk edi.
Voqealar jangchilarning soni bilan emas, ularning ortidagi sabab va gʻoya bilan oʻlchanadi. Agar bir million askar bosqinchilik ishtiyoqi yoki shon-shuhratni ulugʻlash uchun jang qilsa, ular yer yuzida suyaklaridan boshqa iz qoldirmay halok boʻladilar.
Ammo agar uch yuz oʻn uch kishi tezkor manfaat kutmagan holda, bir gʻoya uchun — Allohning yagona ekanligi gʻoyasi uchun, uni shirk ahliga qarshi yoyish va ustun qilish yoʻlida kurashsa — ular dunyoning uchdan birini fath etib, asrlar davomida hukmron boʻladilar. Chunki ularni harakatga keltirgan kuch — aqida edi.
Shunday ekan, baʼzi zamonaviy moddiy hukmdorlar aytganidek, gʻalaba faqat qoʻshinlar jasoratida emas. Haqiqiy gʻalaba — Alloh yoʻlida, insoniyatdagi fasod ruhiga qarshi kurashgan kishilargadir.
Voqealar jangchilarning soni bilan emas, ularning ortidagi sabab va gʻoya bilan oʻlchanadi. Agar bir million askar bosqinchilik ishtiyoqi yoki shon-shuhratni ulugʻlash uchun jang qilsa, ular yer yuzida suyaklaridan boshqa iz qoldirmay halok boʻladilar.
Ammo agar uch yuz oʻn uch kishi tezkor manfaat kutmagan holda, bir gʻoya uchun — Allohning yagona ekanligi gʻoyasi uchun, uni shirk ahliga qarshi yoyish va ustun qilish yoʻlida kurashsa — ular dunyoning uchdan birini fath etib, asrlar davomida hukmron boʻladilar. Chunki ularni harakatga keltirgan kuch — aqida edi.
Shunday ekan, baʼzi zamonaviy moddiy hukmdorlar aytganidek, gʻalaba faqat qoʻshinlar jasoratida emas. Haqiqiy gʻalaba — Alloh yoʻlida, insoniyatdagi fasod ruhiga qarshi kurashgan kishilargadir.
👍3
Forwarded from RizvonTV l Расмий канал
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
YouTube
Marhabo yo Ramazon | Ustoz Bilol Sohib
Boshqa ijtimoiy tarmoqlarimiz !
Telegram kanallarimiz :
https://t.me/farzand_tarbiyasi2023
https://t.me/rizvontv_sahifasi
https://t.me/bilol_sohib
Instagram sahifalarimiz:
https://instagram.com/bilol_sohib
https://instagram.com/rizvon_tv
#bilolsohib #rizvontv…
Telegram kanallarimiz :
https://t.me/farzand_tarbiyasi2023
https://t.me/rizvontv_sahifasi
https://t.me/bilol_sohib
Instagram sahifalarimiz:
https://instagram.com/bilol_sohib
https://instagram.com/rizvon_tv
#bilolsohib #rizvontv…
👍6
Shuni bilki, kimni yaxshi aql tarbiyalamasa, uni zamonning og‘ir sinovlari tarbiyalaydi.
Aqlli odam sababini bilmagan xotirjamlikka aldanmaydi. Shuningdek, balo uzoq vaqt kelmay tursa ham, undan butunlay bexavotir bo‘lib ketmaydi.
Aqlning qadri unga ehtiyoj tug‘ilganda bilinadi — xuddi qilichning qadri jang paytida ma’lum bo‘lgani kabi.
Aql tajriba bilan ortadi. Tajriba esa tafakkur bilan qo‘shilganda to‘g‘ri va puxta fikrni beradi.
Kim faqat o‘z fikriga tayanib, boshqalarning maslahatini mensimasa — hatto qat’iyatli bo‘lsa ham — adashadi.
Kim boshqalardan ibrat olmasa, o‘z qadamini qayerga qo‘yayotganini ham ko‘ra olmaydi.
Aqlli odam sababini bilmagan xotirjamlikka aldanmaydi. Shuningdek, balo uzoq vaqt kelmay tursa ham, undan butunlay bexavotir bo‘lib ketmaydi.
Aqlning qadri unga ehtiyoj tug‘ilganda bilinadi — xuddi qilichning qadri jang paytida ma’lum bo‘lgani kabi.
Aql tajriba bilan ortadi. Tajriba esa tafakkur bilan qo‘shilganda to‘g‘ri va puxta fikrni beradi.
Kim faqat o‘z fikriga tayanib, boshqalarning maslahatini mensimasa — hatto qat’iyatli bo‘lsa ham — adashadi.
Kim boshqalardan ibrat olmasa, o‘z qadamini qayerga qo‘yayotganini ham ko‘ra olmaydi.
👍9💯3