از "درنده‌خویی" بشر خیلی گفته‌اند، ولی هر چی گفته‌اند تهمتِ ناروا بوده به جانورِ درنده. در بیرحمی و قساوت، حیوانِ درنده به گردِ پایِ بشر هم نمی‌رسد. قساوتِ بشر هنرمندانه است، آراسته و پیراسته است، منزّه و موجّه است. ببر شکارش را می‌درد و می‌خورد چون فقط همین کار را بلد است. هرگز به فکرش نمی‌رسد گوشِ اسیرش را با میخ به چوب بکوبد و تا صبح به همان حال ولش کند، ولو این‌که بتواند این کار را بکند. «به نظرِ من، اگر شیطان وجود نداشته و بشر خلقش کرده، حتماً او را به صورتِ خودش و عینِ خودش خلق کرده.»

📘برادران کارامازوف
#فئودور_داستایوفسکی

@bookhapdf

🎧 Canción Triste | Jesse Cook

#موسیقی

@bookhapdf

چرا همه‌اش از مسیرهای کج، پر از پیچ و سربالا، نفس‌گیر، نفس‌بر؟ چرا همه‌اش از مسیرهای نشد، نخواهد شد، مسیرهای ناتوان از شدن، مسیرهای نرسیدن؛ چرا؟ شاید می‌ترسم؟ شاید می‌ترسم؟ شاید خوشم به همین رفتن؟ چقدر بدم می‌آید از ته هر چیز، از انتها، از آخر، از ایستادن در لبه‌ی فساد، مثل میوه‌ای در انتهای تابستان، مثل ایستگاه آخر اتوبوس، یا قطار، این‌جا یا هر کجا...

📘وردی که بره‌ها می‌خوانند
#رضا_قاسمی


@bookhapdf

آن وقت‌ها حتی مدت‌ها پس از آنکه از پیشم رفته بود به او فکر می‌کردم. حالا دیگر به کسی فکر نمی‌کنم. حتی شور آن را نمی‌زنم که در پی کلمات بگردم.
کمابیش به تندی در درونم جریان دارد. چیزی را ثابت نگه نمی‌دارم، ولش می‌کنم برود. بیشتر وقت‌ها، افکارم چون به کلمات متصل نمی شوند، مه‌آلود می‌مانند. شکل مبهم و غریبی به خود می گیرند و بعد ناپدید می شوند...!

📗تهوع
#ژان_پل_سارتر

@bookhapdf

نگاه ناخدا به سمت فرمینا داثا چرخید و بر پلک‌هایش نخستین بارقه‌های یخچه‌های زمستانی را تشخیص داد. سپس فلورنتینو آریثا را برانداز کرد، با سلطه خلل‌ناپذیرش بر خویش و عشق تهور‌آمیزش، و تردیدی دیر هنگام گریبانش را گرفت که باعث هراسش شد: آنچه حد و مرز نمی‌شناسد زندگی است نه مرگ.
ازش پرسید: خب، جنابعالی خیال می‌کنید تا کی می‌توانیم این رفت و برگشت مرده شور برده را ادامه بدهیم؟
فلورنتینو آریثا پاسخ را از پنجاه و سه سال و هفت ماه و یازده روز پیش به اضافه شب‌هایشان در آستین داشت.
گفت: تمام عمر

📘عشق سال های وبا
#گابریل_گارسیا_مارکز


@bookhapdf

🎧 Days In France | Francis Lai

#موسیقی

@bookhapdf

به ندرت به جای زخم‌ها فکر می‌کنی، اما هروقت به یادشان می‌افتی، می‌دانی که علامت‌های زندگی‌اند،‌که خطوط مختلف و ناهمواری که بر چهره‌ات حک شده‌اند، نامه‌هایی از الفبایی نهان‌اند که داستان هویتت را باز می‌گویند، زیر هر جای زخم یادبود زخمی است که التیام یافته، و هر زخم بر اثر برخوردی نامنتظر با جهان ایجاد شده - یعنی یک تصادف یا چیزی که لازم نبوده اتفاق بیفتد، زیرا تصادف یعنی چیزی که روی دادنش الزامی نیست. واقعیت‌های تصادفی با واقعیت‌های واجب در تضادند، و امروز صبح که به آینه نگاه می‌کنی پی می‌بری سراسر زندگی چیزی به جز تصادف نیست و تنها یک واقعیت، محرز است، این که دیر یا زود به پایان خواهد رسید.

📘خاطرات زمستان
#پل_استر

@bookhapdf

⭕️ داستان کوتاه
📝 دیوارنگاره
✍ خولیو کورتاسار
مترجم: بهمن شاکری
7 صفحه
#داستان_کوتاه
#خولیو_کورتاسار


@bookhapdf

همه چیز بدون دخالت من می‌گذشت. داشتند راجع به سرنوشت من تصمیم می‌گرفتند، اما کسی نظر خودم را نمی‌پرسید. گاهی دلم می‌خواست بپرم وسط حرف همه و بگویم: ''بالاخره این وسط متهم کیه؟ بالاخره متهم بودن هم مهمه. من هم حرف دارم! '' اما بعد که فکر می‌کردم می‌دیدم واقعاً حرفی ندارم. ناگهان، باید اقرار کنم که لذت واداشتن آدم‌ها که به حرفت گوش کنند خیلی دوام ندارد.

📙بیگانه
#آلبر_کامو

@bookhapdf

در راهپیمایی ها، در هیاهوی جمعیت، در مسابقات فوتبال و در جنگ اصل ماجرا گم می شود. واقعیات غیرواقعی می شوند  و مهی ذهن را فرا میگیرد.
کشاکش و هیجان، خستگی و جنب و جوش همه و همه در خیالی عظیم و غمناک در هم می آمیزند و آن گاه که همه چیز به پایان رسید، دیگر نمی توان درست به یاد آورد که چطور انسان هایی را کشتیم یا فرمان به کشتنشان دادیم و آن گاه کسان دیگری که در میدان جنگ نبودند به ما می گویند اوضاع از چه قرار بوده و ما گیج و منگ می گوییم؛ بله خیال می کنم همین طور بوده.


📒 ماه پنهان است
#جان_اشتاین_بک


@bookhapdf

📒 شهرزاد
✍ هاروکی موراکامی
مترجم: گیل آوایی
٤٨ صفحه
#هاروکی_موراکامی
در داستان شهرزاد؛ شاهد زوجی هستید که زن هر بار که به دیدار مرد مورد علاقه‌اش هابارا می‌رود برایش داستان‌های عجیب تعریف می‌کند و هابارا در خلوت خود، معشوقه‌اش را شهرزاد نامیده است و از داستان‌های او لذت می‌برد. در حقیقت، شهرزاد این داستان، خاطرات شگفت‌انگیزی از زندگی خود روایت می‌کند که واقعی بودن آن‌ها تقریباً غیرممکن است اما این موضوع چیزی از جذابیت داستان‌ها کم نمی‌کند و هابارا نیز اعتراضی به این موضوع ندارد اما...

@bookhapdf

اما اكنون در تاريكى و دور از نور و چراغ هاى شهر و يكه و تنها با باد و كشش يكنواخت بادبان،حس كرد شايد هم اكنون مرده است.
دو دستش را بر هم گذاشت و كف دستهايش را حس كرد. آنها نمرده بودند و تنها با باز و بسته كردنشان ميتوانست درد زندگى را حس كند. پشتش را به چوب انتهاى قايق تكيه دادو دانست كه نمرده است، اين را شانه هايش به او ميگفتند.

📒 پیرمرد و دریا
#ارنست_همینگوی

@bookhapdf

هرگز نمی‌شود آنطور که باید و شاید به کلمات اعتماد کرد. ظاهری بی‌آزار دارند. ابدا به نظر نمی‌رسد که ممکن است خطرناک باشند. بیشتر به باد هوا شباهت دارند به صداهای کوچک دهن، نه شورند و نه بی‌نمک، و به محض اینکه از دهن بیرون می‌آیند از راه گوش به وسیله توده نرم و خاکستری مخ، درک می‌شوند.
هیچ‌کس به کلمات خودش شک ندارد و مصیبت از همین جا شروع می شود...


📙سفر به انتهای شب
#لویی_فردینان_سلین

@bookhapdf

چرا می‌کوشیم آدم‌ها را تغییر دهیم؟ این درست نیست. آدم باید یا دیگران را همان طور که هستند بپذیرد، یا همان طور که هستند به حال خودشان بگذارد. آدم نمی‌تواند آن‌ها را عوض کند، فقط توازنشان را برهم می‌زند. چون یک انسان از قطعه‌های واحدی درست نشده که بتوان تکه‌ای را برداشت و به جایش چیز دیگری گذاشت. او یک کل است، و اگر آدم یک سویش را بکشد، سوی دیگرش، چه بخواهی چه نخواهی کشیده می‌شود.

📙نامه به فلیسه
#فرانتس_کافکا
@bookhapdf