Ўқитувчиларнинг 418,8 минг нафари — аёллар, 158,9 минг нафари — эркаклар. Улар жами педагогларнинг мос равишда 72,5 ва 27,5 фоизини ташкил этади.

Энг кўп ўқитувчи Самарқанд ва Қашқадарё вилоятларида ишлайди — ҳар бирида 65,1 минг нафардан. Кейинги ўринларда Фарғона — 60,6 минг ва Сурхондарё — 52,3 минг нафар билан қайд этилган.

Қолган ҳудудларда кўрсаткичлар қуйидагича:

- Андижон — 46,3 минг;
- Наманган — 42,6 минг;
- Қорақалпоғистон — 40,7 минг;
- Тошкент вилояти — 40,2 минг;
- Хоразм — 35,1 минг;
- Тошкент шаҳри — 34,1 минг;
- Бухоро — 33,4 минг;
- Жиззах — 25,7 минг;
- Навоий — 22,3 минг;
- Сирдарё — 14,2 минг нафар.

Шу билан бирга, таълим иш ҳақи энг паст соҳалардан бири бўлиб қолмоқда. Миллий статистика қўмитаси маълумотларига кўра, 2026 йилнинг январь–июнь ойларида таълим соҳасида ўртача ойлик номинал иш ҳақи 4,98 млн сўмни ташкил этган.
Бу республика бўйича ўртача кўрсаткич — 7,09 млн сўмдан қарийб 30 фоиз кам. Ҳисоботда келтирилган соҳалар орасида таълимдан паст маош фақат соғлиқни сақлаш ва ижтимоий хизматларда қайд этилган — 4,44 млн сўм. Ушбу рақамлар солиқлар ушланишидан олдинги ҳисобланган иш ҳақини ифодалайди.