فیگر شماره/ هنوز خیلی کنده
همین باشه تو خونه فقت
شبا بره دسشویی الکی / یه تابی بزنه برا خودش/ بری وختام بشونیمش مجبورش کنیم اوشین ببینه

بزی وختا میتونم
بزیوختا نه

بزیوختا پر از پرسش میشم
بزیوختا از همشون میگزرم

بزیوختا قدر یزره از زندگیم رو هم میفهمم/ همین ک هستم
بزی وختا یه تیکه نور رو دستام کافیه/ بزی وختا یکسدویک بوس روی سورتم نمیتونه خوبم کنه

گاهی خورجینم از زندگی از قبل پر و کافیه
گاهی بیلمو‌ برای کندن اینده مهکمتر فرو میکنم


من عجیبم
ولی برای درک عجیبای دورم/ تربیت شدم

Yeah. thats meeee

///

////

8th March

Happy woman’s day

امروز برای زنای مهربون دورتون ی قهوه بخرین

/////////

4 part / 4 sal
1401
1402
1403
1404


Yas yebare dige badaz "beem" dare tarikh khuni mikone /

“یکی از نفرا کمه”

(لیریکش تو سابتایتل فارسی یوتیوبِ)

من که بی‌پایانم

اینکه آیا می رسم آیا نه

واسم مهم نیست من آزادم

از جایی بخونم که وایستادم

یه راستگوی مزاحم

سَره به هزار چاپلوس نخاله

قطره اشک‌هام بارون سوال

مقاومت اولین قانون ثبات

حسرت من نوشته‌ی رها

این خونست نه جبهه‌ی جهاد

تنفر دارم از تماشا دادن ملت و غم این چهره به جهان

تو چشمات بستست، وا کن، بنگر

به این پیکره‌ی بی در و پیکر

به این غفلت از صحبت ملت

اون دقت تو بردن و پیگرد

سراسر این خبرا همه

ندا میده یکی‌ از نفرها کمه

بار سنگین کمرا خمه

این آدم نیست، ابر آدمه

ایران شده همه جا مزه‌ی خبر

غافل از بطن لحظه‌ی خطر

وعده‌ی جهنم غل و زنجیر زد

تا دلش ترکید

زن جیغ زد

دلم میخاد تمومه لیریکشو بکنم ی کتاب گلاسه ی ۳۶۵ سفه ای
هرسفه فقت ی بیتش
با فونت بزرگ و کمی تزیین Serif استایل

هرکسی از بخش مورد علاقش بازش کنه/ هال خودشو و ایرانو بخونه

تو قامت یک اسیر

سرم رو به دامنت بپذیر

نجابتت چه اصیل

لطافت یه نسیمی که می وزید

جاریه ریتم

بیا هم پیاله بادیه شیم

ببین از همین زاویه دید

میشه از الان تا ابد قافیه چید

تو این پیچ تند، گیج و گنگ

کسی چه می‌دونه که چی میشه حکم؟

می‌باریده خون از تاریخمون

تو تو بغل من باقی بمون