وقتی دو قلب که عمیقاً همدیگه رو دوست دارن از هم دور می‌افتن، انگار یه تیکه از وجودشون گم میشه. فاصله فقط جسم‌ها رو جدا نمی‌کنه، روحشون رو هم به تکاپو می‌ندازه. برای همین بحث‌ها شروع میشه نه از سر خشم، بلکه از یه دلتنگی که کلمات نمی‌تونن بیانش کنن.
هر جمله تند، هر اشک پنهان، در اصل یه التماسه
یه زمزمه لرزون که میگه: تو همه دنیای منی، این دوری داره منو می‌شکنه. این دعواها نشونه عشق بینشونه
چون فقط وقتی چیزی اینقدر عزیزه، نبودنش اینطور آتیش به جون آدم می‌زنه.
هر جمله تند، هر اشک پنهان، در اصل یه التماسه
یه زمزمه لرزون که میگه: تو همه دنیای منی، این دوری داره منو می‌شکنه. این دعواها نشونه عشق بینشونه
چون فقط وقتی چیزی اینقدر عزیزه، نبودنش اینطور آتیش به جون آدم می‌زنه.