Men dadamga o’xshayman…

Har ovqatdan keyin bizga tomorqalarimiz zo’r hosilga kirishi, qo’ralarimiz qo’yga to’lishi, biz esa ko’chani to’ldirib mol-qo’y haydab ketishimiz haqida hikoyalar aytib berardilar..

Qanaqadir ichimda charaqlagan va hech so’nmaydigan umid paydo bo’lardi. Garchi tomorqa ishlari, mol-qo’yni boqishdan charchagan bo’lsam ham dadamning kelajak haqida beshubha qiladigan bashoratlarini jon qulog’im bilan tinglardim...

(Davomi suratlarda👆🏻)

📒@DeeDaftari

Bir birjasi bor dugonam bo’lardi…

(Biz “do’kon”ni “birja” derdik)
Qo’shnimiz. Mendan katta. Shu qiz maktabga chiqqanida men orqasidan “menam boraman” deb ancha joygacha ko’zimning sho’rvasini oqizib chopganim esimda…

O’zi menga yoqmasdi. Menga O’rin boboni nevarasi bilan o’ynash yoqlardi.
Lekin Mapi (birjachi)ni uyi kattaligi, naves to’la husayn uzumlari, obedida mazali ovqatlar bo’lishi; keyin istalgan payt do’konidan men pulga zo’rg’a sotib oladigan semichkani bir piyola qilib obkeb chaqib o’tirish zavqi bor edi. Ana shu zavqni eshigini taqillatsam “kee, deb bezreaksiya” xursand bo’ldimi-xafa bo’ldimi bilib bo’lmaydigan turqiga almasha olardim…

📒@DeeDaftari

Kichik qizimning tug’ilgan kuni…

1-qism

O’sha paytlar esimga tushdi.
Tug’ishga yozdirilaman desam hech qaysi raddom qabul qilmagan. Sog’liq kartam homiladorlik payti to’ldirilmagani uchun akusherlar qo’rqqan olishga.

Karantin edi…
Men kasbim bilan ovvoraman. Homiladorligimni birov aytmasa, o’zim sezmay retrit o’tib yurgan paytlarim…
Homiladorlik kartasi esimga tushadimi, bir joyim qilt eltmadi. Faqat vitaminlar yozdirgani dok.ka borganim esimda…

(Davomi suratlarda👆🏻)

📒@DeeDaftari