📖 کتاب «تفسیرپژوهی»

✨ برگرفته از درس‌گفتارهای دوره تخصصی تفسیرپژوهی آکادمی حکمت، با حضور برترین اساتید علوم قرآن و حدیث

📘 این اثر با نگاهی نو و طبقه‌بندی دقیق موضوعات، دریچه‌ای تازه به فهم نظام‌مند قرآن کریم می‌گشاید.

🔹 در ۴ بخش اصلی:
مقدمات و کلیات تفسیر | دانش‌های پیرامونی | رویکردهای تفسیری معاصر | تفسیرپژوهی در غرب

📌 منبعی ارزشمند برای دانشجویان، طلاب، پژوهشگران و همه علاقه‌مندان به علوم قرآنی

🎁 هدیه ویژه: با خرید این کتاب، پلنر دیواری رایگان دریافت کنید!

💥 فرصت محدود: ۴۰٪ تخفیف
📦 ارسال به سراسر کشور

#کتاب
🔗  اطلاعات بیشتر و ثبت سفارش:
https://hekmat.academy/product/tafsir-studies

📲 با ما همراه باشید:‌
تلگرام I اینستاگرام I  ایتا I آپارات

🔻«تجربه دینی»؛ ترجمه از دانشنامه فلسفه استنفورد
(ترجمه امیرحسین کلاری)

✔️مقاله «تجربهٔ دینی» اثر مارک وب در دانشنامهٔ فلسفه استنفورد، مروری نظام‌مند و تحلیلی به یکی از مباحث محوری در فلسفه دین دارد. این مقاله با تعریف تجربه دینی به عنوان «تجربه‌هایی که از نظر فرد، واقعیتی عینی و بااهمیت مذهبی را آشکار می‌کنند» آغاز شده و به شکلی ساختاریافته، انواع، مبانی معرفت‌شناختی، چالش‌های زبانی و جایگاه این تجارب در سنت‌های دینی مختلف را واکاوی می‌کند. نویسنده با تمایز قائل شدن بین تجربه دینی و مفاهیم نزدیک اما متمایزی مانند «احساسات دینی» و «تجربه عرفانی»، چارچوبی روشن برای تحلیل پدیدارشناسانه این پدیده ایجاد می‌کند.
مقاله سپس با بررسی دقیق استدلال از طریق تجربه دینی – که طبق آن، این تجارب به دلیل شباهت کارکردی به ادراک حسی، می‌توانند توجیهی برای باورهای دینی فراهم آورند – به قلب بحث‌های معاصر در معرفت‌شناسی دین وارد می‌شود. در این مسیر، نویسنده به آرای فیلسوفان شاخصی مانند ویلیام جیمز، ویلیام آلستون و آلوین پلانتینگا استناد کرده و دفاع‌های آنها از ارزش معرفت‌شناختی تجارب دینی را تبیین می‌کند. همچنین، چالش‌های جدی علیه این استدلال، از جمله مسئله تنوع ادیان و تبیین‌های طبیعت‌گرایانه (عصب‌شناختی و روان‌کاوانه) که ادعای واقع‌نمایی این تجارب را به چالش می‌کشند، با تفصیل بررسی می‌شوند.
یکی از نقاط قوت این مقاله، رویکرد تطبیقی آن است که تنها به سنت‌های ابراهیمی (یهودیت، مسیحیت و اسلام) بسنده نکرده و به تحلیل تجربه دینی در ادیان شرقی مانند هندوئیسم، بودیسم و دائوئیسم نیز می‌پردازد. این بررسی مقایسه‌ای نشان می‌دهد که موضوع تجربه دینی لزوماً یک وجود شخصی (خدا) نیست، بلکه می‌تواند واقعیتی بنیادین مانند «برهمن»، «شونیاتا» (خلاء) یا «دائو» باشد. در نهایت، این مقاله به عنوان یک منبع معتبر و جامع، نقش مهمی در درک پیچیدگی‌های مفهوم تجربه دینی، امکان استناد معرفت‌شناختی به آن و جایگاهش در منظومه باورهای دینی ایفا می‌کند.

📎 پیوند به متن کامل این مقاله در سایت دین‌آنلاین
https://www.dinonline.com/45614/


🆔 @dinonline

🔻مراقبه اگزیستانسیالیستی با نیایش الهی؟

✔️علی‌رضا معینی با نگاه به معنای دعا، نیایش و مناجات در فرهنگ اسلامی و سنت دینی، به خلط میان مراقبه اگزیستانسیالیستی با نیایش الهی در مجموعه یادداشت‌های زمزمه‌های مخملین سروش دیاغ اشاره می‌کند. نویسنده یادآور می‌شود که اگر غرضِ دکتر دباغ اگزیستانسیال‌کردنِ سلوک است، نباید راهِ مراقبه و مخاطبه با «هوش منتشر در عالم» را  و ارتباط با «عقل کل»، یعنی حضرت حق را عمد یا سهو از مخاطبان را نادیده بگیرد.

📎 پیوند به متن کامل این یادداشت در سایت دین‌آنلاین
https://www.dinonline.com/45610/

🆔 @dinonline

🎬اپیزود بیست و یکم تئوکست،

🔻به مناسبت روز جهانی فلسفه


✔️مسخ آموزش فلسفه

به زودی...

حتماً شما هم این حس رو داشتید که فلسفه در ایران «سخت» یا «بی‌معنی» تدریس می‌شه.
در این اپیزود درباره اینکه چرا این اتفاق می‌افته حرف می‌زنیم.
از تجربه‌های واقعی، از اشتباه‌های سیستم، و از اینکه چطور می‌شه فلسفه رو زنده کرد.

شما هم تجربه‌ای از کلاس‌های فلسفه داری؟
یا فکر می‌کنید سیستم آموزشی ما فلسفه رو درست منتقل نمی‌کنه؟
حتماً نظرتون رو در کامنت‌ها بنویسید تا با هم درباره اشتباه‌ها و راه‌های زنده کردن فلسفه صحبت کنیم!

شنیدن در کست‌باکس
https://B2n.ir/qw6252
دیدن در یوتوب
https://youtu.be/QgALSLhJwwI


🆔 @dinonline

🔻«تجربه دینی»؛ ترجمه از دانشنامه فلسفه استنفورد
(ترجمه امیرحسین کلاری)

✔️مقاله «تجربهٔ دینی» اثر مارک وب در دانشنامهٔ فلسفه استنفورد، مروری نظام‌مند و تحلیلی به یکی از مباحث محوری در فلسفه دین دارد. این مقاله با تعریف تجربه دینی به عنوان «تجربه‌هایی که از نظر فرد، واقعیتی عینی و بااهمیت مذهبی را آشکار می‌کنند» آغاز شده و به شکلی ساختاریافته، انواع، مبانی معرفت‌شناختی، چالش‌های زبانی و جایگاه این تجارب در سنت‌های دینی مختلف را واکاوی می‌کند. نویسنده با تمایز قائل شدن بین تجربه دینی و مفاهیم نزدیک اما متمایزی مانند «احساسات دینی» و «تجربه عرفانی»، چارچوبی روشن برای تحلیل پدیدارشناسانه این پدیده ایجاد می‌کند.
مقاله سپس با بررسی دقیق استدلال از طریق تجربه دینی – که طبق آن، این تجارب به دلیل شباهت کارکردی به ادراک حسی، می‌توانند توجیهی برای باورهای دینی فراهم آورند – به قلب بحث‌های معاصر در معرفت‌شناسی دین وارد می‌شود. در این مسیر، نویسنده به آرای فیلسوفان شاخصی مانند ویلیام جیمز، ویلیام آلستون و آلوین پلانتینگا استناد کرده و دفاع‌های آنها از ارزش معرفت‌شناختی تجارب دینی را تبیین می‌کند. همچنین، چالش‌های جدی علیه این استدلال، از جمله مسئله تنوع ادیان و تبیین‌های طبیعت‌گرایانه (عصب‌شناختی و روان‌کاوانه) که ادعای واقع‌نمایی این تجارب را به چالش می‌کشند، با تفصیل بررسی می‌شوند.
یکی از نقاط قوت این مقاله، رویکرد تطبیقی آن است که تنها به سنت‌های ابراهیمی (یهودیت، مسیحیت و اسلام) بسنده نکرده و به تحلیل تجربه دینی در ادیان شرقی مانند هندوئیسم، بودیسم و دائوئیسم نیز می‌پردازد. این بررسی مقایسه‌ای نشان می‌دهد که موضوع تجربه دینی لزوماً یک وجود شخصی (خدا) نیست، بلکه می‌تواند واقعیتی بنیادین مانند «برهمن»، «شونیاتا» (خلاء) یا «دائو» باشد. در نهایت، این مقاله به عنوان یک منبع معتبر و جامع، نقش مهمی در درک پیچیدگی‌های مفهوم تجربه دینی، امکان استناد معرفت‌شناختی به آن و جایگاهش در منظومه باورهای دینی ایفا می‌کند.

📎 پیوند به متن کامل این مقاله در سایت دین‌آنلاین
https://www.dinonline.com/45614/


🆔 @dinonline

✨️ رادیو کودک:
مدتی پیش دوستی پرسید: «اگر این‌ها قصه‌ی قبل خواب نیستند، پس چی‌اند؟» جوابش را در یکی از سفرها پیدا کردم؛ وقتی در ماشین، سه‌نفری چند قسمت را گوش دادیم. همان‌جا فهمیدم که این روایت‌ها چیزی شبیه برنامه‌های رادیویی‌اند؛ قصه‌هایی برای شنیدن خانوادگی در مسیر جاده‌ها. شاید اگر روزی چراغ جادو داشتم و می‌توانستم به عقب برگردم، نام این پادکست را «رادیو کودک» می‌گذاشتم.

🪑قسمتِ ویژه:
در این قسمت در شرحِ آیه‌ی ۲۲ سوره‌ی انفال، به سراغ داستان ایرج در شاهنامه رفته‌ایم.

🪑ما که‌ایم اندر جهانِ پیچ پیچ؟
ما یک پادکستِ پدر و دختری هستیم که برای بچه‌های ۶ تا ۹۹ ساله کتاب می‌خونیم. دقیق‌ترش اینه که: من فاطمه‌ام، ۹ سالمه (در سال ۱۴۰۴)؛ هر هفته با بابام، هادی ۳۹ ساله، برای بچه‌ها کتاب، قصه یا شعر می‌خونیم.

لینک عضویت در کانال قصه‌های من‌ و بابام:
@MimDalStory
.

🔻حضرت فاطمه پس از پیامبر

✔️محمد مسجدجامعی در تحلیلی تاریخی به واکاوی اوضاع جامعه اسلامی پس از رحلت پیامبر(ص) و عوامل مؤثر در شهادت حضرت فاطمه(س) پرداخته است. این بررسی سه محور اصلی را در بر می‌گیرد: گسترش سرزمینی و گسل‌های سیاسی جامعه نوپای اسلامی، رقابت‌های قبیله‌ای به ویژه درون قبیله قریش، و موقعیت حساس خانوادگی حضرت فاطمه(س) در برابر سنت‌های جاهلی. نویسنده با تشریح تهدیدهای داخلی و خارجی علیه حکومت مدینه، به تحلیل بسترهای تاریخی این واقعه می‌پردازد.

📎 پیوند به متن کامل این یادداشت در سایت دین‌آنلاین
https://www.dinonline.com/45622/


🆔 @dinonline

✨️ رادیو کودک:
مدتی پیش دوستی پرسید: «اگر این‌ها قصه‌ی قبل خواب نیستند، پس چی‌اند؟» جوابش را در یکی از سفرها پیدا کردم؛ وقتی در ماشین، سه‌نفری چند قسمت را گوش دادیم. همان‌جا فهمیدم که این روایت‌ها چیزی شبیه برنامه‌های رادیویی‌اند؛ قصه‌هایی برای شنیدن خانوادگی در مسیر جاده‌ها. شاید اگر روزی چراغ جادو داشتم و می‌توانستم به عقب برگردم، نام این پادکست را «رادیو کودک» می‌گذاشتم.

🪑قسمتِ ویژه:
در این قسمت در شرحِ آیه‌ی ۲۲ سوره‌ی انفال، به سراغ داستان ایرج در شاهنامه رفته‌ایم.

🪑ما که‌ایم اندر جهانِ پیچ پیچ؟
ما یک پادکستِ پدر و دختری هستیم که برای بچه‌های ۶ تا ۹۹ ساله کتاب می‌خونیم. دقیق‌ترش اینه که: من فاطمه‌ام، ۹ سالمه (در سال ۱۴۰۴)؛ هر هفته با بابام، هادی ۳۹ ساله، برای بچه‌ها کتاب، قصه یا شعر می‌خونیم.

لینک عضویت در کانال قصه‌های من‌ و بابام:
@MimDalStory
.

حوادث فراوان و سریعی که پس از رحلت پیامبر اتفاق افتاد و بخش مهمی از آن به دخت گرامی پیامبر راجع می‌شد، می‌باید در پرتو وضعیتی که در اواخر زندگانی پیامبر وجود داشت و با رحلت ایشان به اوج خود رسید، فهمیده شود. این وضعیت به گونه‌ای بود که امام علی پس از خاک‌سپاری همسر ارجمندش خطاب به پیامبر چنین گفت: « سلام و درود من و دخت گرامی‌ات، بر تو ای پیامبر خدا. دختری که هم‌اکنون در کنارت آرمیده و زودتر از سایر اعضای خاندان به تو رسیده است. درگذشت او شکیبایی و خویشتن‌داری من را فروکاسته است … امانتی که به من سپرده بودی بازگردانده شد… او به تو خواهد گفت که امت‌ات چگونه بر او ستم کردند. از او با اصرار سوال کن که چگونه این همه اتفاق افتاد».
و بدین ترتیب دختر گرامی رسول خدا در کوران حوادث سخت و دشواری که مدینه آن ایام از سر می‌گذرانید، به علت فشارهای مختلف روحی و جسمی، رخ در نقاب خاک کشید و به شهادت رسید. بانویی جوان و سالم و شاداب، بهترین دلیل بر سلامت و قدرت ایشان خطبه مفصل و بسیار بلند و بیش از حدّ بلیغانه او است در مسجد نبوی.


🆔 @dinonline

🔻زیست‌جهان حذف: فاطمه و بی‌عدالتی معرفتی

✍🏼نورا نوری‌صفت

✔️من به فاطمه زهرا ارادتی دارم که نه از اسطوره‌سازی می‌جوشد و نه از تکرار روایت‌های رسمی؛ بلکه از مطالبه فهم، از جست‌وجوی حقیقت در لابه‌لای تاریخ، و از میل به بازپس‌گیری انسانی که در فاصله میان تقدیس و تقلیل، گم شده است. فاطمه برای من نه قدیسه‌ای دست‌نیافتنی و نه نامی تاریخی برای اثبات هویت مذهبی است او سوژه‌ای است که باید دوباره خوانده، دوباره شنیده و دوباره فهمیده شود.

شاید بتوان گفت او یکی از مجهول‌ترین چهره‌های تاریخ اسلام است.مجهول به‌دلیل وفور حذف. حذف همیشه با انکار و حذف فیزیکی رخ نمی‌دهد، گاهی از مسیر ستایش اتفاق می‌افتد. تاریخ زمانی خطرناک می‌شود که حذف را در لباس تکریم می‌نویسد. وقتی زن را آن‌چنان بلندمرتبه می‌کنند که دیگر نتواند انسان باقی بماند.
پرسشگر، تجربه‌مند، رنج‌کشیده، اندیشمند.

برای من، فاطمه تجسم یک شورش هستی‌شناختی است. زنی که تصمیم گرفت سخن بگوید، مطالبه کند، حق بخواهد، وارد تاریخ شود و خود را نه «موضوع روایت»، بلکه «فاعل معنا» تعریف کند حتی  اگر تاریخ رسمی، او را به سکوت ترجمه کرده باشد. فاطمه یادآوری می‌کند که زنان تنها در حاشیه قدرت حضور ندارند آنان می‌توانند لایه‌های مشروعیت، اخلاق، عدالت و تاریخ را به چالش بکشند.

من از مفهوم «الگو» گریزانم. الگو، معمولا فرایندی برای رام‌سازی است. زن را به نسخه بدل تبدیل می‌کند، نه به امکان. فاطمه برای من «امکان» است، امکان زن بودن ورای قراردادهای فرهنگی و هنجارهای تثبیت‌شده. او نشان می‌دهد زن می‌تواند در دل سنت بایستد و در عین حال عاملیت سیاسی، موضع اخلاقی و اندیشه فلسفی داشته باشد، بی‌آنکه زن‌بودنش را وثیقه ورود به تاریخ کند.

اما در سالروز شهادتش، شهادتی که تاریخ دقیق و چگونگی‌اش همچنان در ابهام است، پرسشی جدی ذهنم را مشغول می‌کند: چگونه ممکن است زنی که در قلب تحولات صدر اسلام حضور داشته، تا این اندازه کم‌صدا باقی مانده باشد؟ این فقدان صدا، اتفاقی نیست؛ ساختاری است.

برای پاسخ به این پرسش، باید از سطح تاریخ‌نویسی عبور کنیم و به صفحه‌ای عمیق‌تر برویم. جایی که جامعه‌شناسی و فلسفه معرفت سخن می‌گویند. مسئله، صرفا حذف سیاسی زنان نیست. مسئله، نوعی بی‌عدالتی است که  «بی‌عدالتی معرفتی» نامیده می‌شود. یعنی سلب حق دانسته‌شدن، باورشدن و روایت‌کردن.
پیش از حذف زن از صحنه تاریخ، روایت او بی‌اعتبار می‌شود. زن، به‌جای سوژه معرفت، به موضوع تفسیر بدل می‌شود. نه به دلیل کمبود تجربه، بلکه به دلیل جنسیتش.

تاریخ‌نگاری، همیشه انتخاب است، و انتخاب، همزاد قدرت. آنچه «ثبت می‌شود» الزاما آن چیزی نیست که «رخ داده»، بلکه آن چیزی است که ساختار قدرت شایسته ثبت دانسته است. در چنین نظمی، صدای معتبر مردانه است، سند معتبر مردانه است، روایت معتبر مردانه است. زنان، نه به‌خاطر غیاب، بلکه به‌خاطر بی‌اعتبارسازی حذف شده‌اند.

فاطمه قربانی سکوت نبود، قربانی سازوکاری بود که سکوت را فضیلت و اطاعت را اخلاق معرفی می‌کرد. و این سازوکار تنها به گذشته تعلق ندارد. امروز نیز حذف زنان ادامه دارد. اما نرم‌تر، تمیزتر، مدرن‌تر. در دانشگاه‌ها، رسانه‌ها، سیاست، دین، مدیریت. زنان حضور دارند، اما اغلب بدون امکان روایت. دیده می‌شوند، اما شنیده نمی‌شوند. تجربه زنانه همچنان «داده» محسوب نمی‌شود. باید اثبات شود، مشروعیت بگیرد، ترجمه شود تا قابل اعتنا گردد.

از این‌رو، مسئله فقط عدالت جنسیتی نیست، مسئله عدالت معرفتی است. عدالتی که تعیین می‌کند چه کسی حق دارد دانایی تولید کند، روایت بسازد، تفسیر ارائه دهد. جامعه نه تنها تصمیم می‌گیرد چه کسی سخن بگوید، بلکه تصمیم می‌گیرد چه کسی «حرف حساب» دارد. و تا زمانی که گوش‌ها تبعیض‌ورز باشند، آزادی بیان حتی اگر کامل باشد به عدالت منجر نخواهد شد.

پس دفاع از زنان کافی نیست. باید زنان را به‌عنوان منابع معرفت به رسمیت شناخت. زن را نباید تملک کرد، تقدیس کرد، تعریف کرد. باید شنید. شنیدن، لطف نیست. کنش سیاسی است. شنیدن، همدلی نیست، وظیفه اخلاقی است. شنیدن، آغاز عدالت است.

من امیدوارم روزی برسد که تاریخ، زنان را نه از سر ترحم یا نمادسازی، بلکه از سر ضرورت معرفتی جدی بگیرد. روزی که روایت زن برای معتبر بودن، به مترجم مردانه نیاز نداشته باشد. روزی که زنان برای حق دانستن نجنگند، فقط روایت کنند.

شاید آن روز، فاطمه دیگر مجهول نباشد چون جهان بالاخره ابزار فهم او را پیدا کرده است. آن روز پرسش اصلی ما این نخواهد بود که «فاطمه چه گفت؟» بلکه «چرا نشنیدیم؟» و مهم‌تر: «امروز چگونه می‌شنویم؟»

و شاید تاریخ واقعی زنان از آن لحظه آغاز شود، لحظه‌ای که جامعه سکوت زنان را ،  هشدار بداند.
لحظه‌ای که زن، دیگر موضوع مطالعه نباشد، بلکه آغاز اندیشیدن باشد

🆔@NoraA_nooriSefat
🆔 @dinonline

✨️ رادیو کودک:
مدتی پیش دوستی پرسید: «اگر این‌ها قصه‌ی قبل خواب نیستند، پس چی‌اند؟» جوابش را در یکی از سفرها پیدا کردم؛ وقتی در ماشین، سه‌نفری چند قسمت را گوش دادیم. همان‌جا فهمیدم که این روایت‌ها چیزی شبیه برنامه‌های رادیویی‌اند؛ قصه‌هایی برای شنیدن خانوادگی در مسیر جاده‌ها. شاید اگر روزی چراغ جادو داشتم و می‌توانستم به عقب برگردم، نام این پادکست را «رادیو کودک» می‌گذاشتم.

🪑قسمتِ ویژه:
در این قسمت در شرحِ آیه‌ی ۲۲ سوره‌ی انفال، به سراغ داستان ایرج در شاهنامه رفته‌ایم.

🪑ما که‌ایم اندر جهانِ پیچ پیچ؟
ما یک پادکستِ پدر و دختری هستیم که برای بچه‌های ۶ تا ۹۹ ساله کتاب می‌خونیم. دقیق‌ترش اینه که: من فاطمه‌ام، ۹ سالمه (در سال ۱۴۰۴)؛ هر هفته با بابام، هادی ۳۹ ساله، برای بچه‌ها کتاب، قصه یا شعر می‌خونیم.

لینک عضویت در کانال قصه‌های من‌ و بابام:
@MimDalStory
.

🔻داستان دین (پرده‌ نخست: زایش)

✍کِلک ِکاوش

✔️واژه‌ی «دین» در گذر از تاریخ، ریشه در دو تبار هندواروپایی و سامی دارد که در پهنه‌ی فرهنگی ایران درهم‌تنیده‌اند. این جستار با رویکردی تبارشناسانه، سیر تحول این مفهوم را از «داِنَه»ی اوستایی به معنای بینش و وجدان، تا «دین» عربی با محوریت قضاوت و شریعت پی می‌گیرد و نشان می‌دهد چگونه این دو جریان فکری در ایران پس از اسلام به هم آمیخته و مفهومی یگانه پدید آورده‌اند.

📎 پيوند به متن کامل این مطلب در سایت دین‌آنلاین
https://www.dinonline.com/45629/


🆔 @dinonline

🔻 المیزان و بازآفرینی الهیات معاصر

با حضور  زهرا اخوان‌صراف
میزبان نورا نوری‌صفت

سه شنبه  ۲۷ آبان ۱۴۰۴

تماشای این برنامه در صفحه اینستاگرام دین‌آنلاین
https://www.instagram.com/dinonline


🆔 @dinonline

🔻زن مسلمان در سه راهی سنت، فمینیسم و استعمار

با حضور  سعیده میرصدری
میزبان نورا نوری‌صفت

سه شنبه  ۴ آذر ۱۴۰۴


تماشای این برنامه در صفحه اینستاگرام دین‌آنلاین
https://www.instagram.com/dinonline


🆔 @dinonline

زهرا اخوان صراف از توجه علامه طباطبایی به اوپانیشادها می‌گوید.




و در اوپانيشاد ، ادهياى چهارم، آيه 13 مى‌خوانيم كه شيت استر گفته است: آيا براى اين ذات نورانى اعمال صالح بجاى آورم و يا آن ذات روشن و ظاهر را ترك گفته، به درگاه هر فرشته‌اى قربانى تقديم كنم؟ .

و اين خود صريح است در اينكه حق اين است كه غير خداى تعالى هيچ كس و هيچ چيز عبادت نشود و به درگاه غير خدا قربانى تقديم نگردد بلكه سزاوار به عبادت، تنها او است و هيچ شريكى برايش نيست.

و اگر كسى به اوپانيشاد مراجعه كند در بسيارى از فصول آن مى‌بيند كه تصريح شده به اينكه قيامتى هست و اينكه قيامت عالمى است جليل كه خلقت بدان منتهى مى‌شود و مى‌بيند كه در بيان ثواب اعمال و عقاب آنها بعد از مرگ عباراتى آورده كه هر چند قابل انطباق با مساله تناسخ هست، اما متعين در آن نيست بلكه با مساله برزخ نيز قابليت انطباق دارد.

و در بحث‌هاى ايراد شده در اوپانيشاد آنچه هيچ ديده نمى‌شود خبر از اوثان و اصنام و عبادت كردن براى آنها و تقديم قربانى به آنها است.

ترجمه تفسیر المیزان جلد دهم صفحه ۴۳۱


🆔 @dinonline

مدرنیته پس از نسل‌کشی: بازنگری نسبت ما و تجدّد
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سید کوهزاد اسماعیلی
الهیات سیاسی نسل‌کشی

فاطمه توفیقی
علوم انسانی در ایران در سایه‌ی هژمونی علمی

احسان راستان
از نگاهی دیگر: در پاس‌داشت روشنگری

علیرضا سمنانی
هانری کربن و نقد مدرنیته

یاسر میردامادی
نیهیلیسم ایرانی: روزگار فروریزش جمله‌مکتب‌ها

بابک مینا
نسبت جوامع پیرامونی با تضادهای روشنگری
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در کلاب‌هاوس و گوگل‌میت «حلقۀ دیدگاه نو»

شنبه، ۸ آذر ۱۴۰۴ / ۲۹ نوامبر ۲۰۲۵
۲۲:۳۰                 به وقت تهران
۱۹:۰۰                 به وقت لندن
۱۴:۰۰                  به وقت تورنتو

لینک کلاب‌هاوس

لینک گوگل‌میت