Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
❓Азон айтиш тартиби ва ундаги хатолар хақида батафсил тушунтириб берсангиз. Aйтишларича, азонни чўзиб айтиб бўлмайди, қисқа ва дона дона қилиб айтиш керак дейишти чўзиб айтилса имондан кетиб қолиш хавфи бор эмиш, маъноси ўзгариб кетар екан. Азон айтиш тартиби ва ундаги хатолар хақида батафсил тушунтириб берсангиз.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❓Аввалги ўқимаган 5 вақт намозларимни ниятини қай тарзда айтишим керак?
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.
Тасбеҳ намози (8-тавсия)
Ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади:
«Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам Аббос ибн Абдулмутталибга шундай дедилар: «Эй Аббос! Эй амакигинам! Сенга ато этайми? Сенга инъом қилайми? Сенга лутф кўрсатайми? Сени ўнта хислатли қилиб қўяйми? Сен ўшаларни қилсанг, Аллоҳ сенинг гуноҳингни – аввалгисию охиргисини, қадимгисию янгисини, хатосию қасдданини, кичигию каттасини, махфийсинию ошкорини мағфират қилади. Ўша ўн хислат – тўрт ракъат намоз ўқишдир. Ҳар ракъатда Фотиҳани ва бир сурани ўқийсан. Биринчи ракъатда қироатдан кейин, тик турган ҳолингда: «Субҳааналлоҳ, валҳамду лиллааҳ, ва лаа илааҳа иллалоҳ, валлоҳу акбар» деб ўн беш марта айтасан. Сўнг рукуъ қиласан ва рукуъда турган ҳолингда шуни яна ўн марта айтасан. Сўнгра бошингни рукуъдан кўтариб, шуни яна ўн марта айтасан. Кейин саждага йиқиласан ва сажда қилган ҳолингда шуни яна ўн марта айтасан. Сўнг бошингни саждадан кўтариб, шуни яна ўн марта айтасан. Кейин сажда қилиб, шуни яна ўн марта айтасан. Сўнг бошингни кўтариб (ўтириб), шуни яна ўн марта айтасан. Ана шу бир ракъатда етмиш бештадир. Тўрт ракъатда ҳам шундай қиласан. Агар бу намозни ҳар куни ўқий олсанг, шундай қил. (Ҳар куни шундай) қила олмасанг, ҳар жумада бир марта ўқи. Агар уни ҳам қила олмасанг, ҳар ойда бир марта ўқи. Агар буни ҳам қила олмасанг, ҳар йили бир марта ўқи. Агар уни ҳам қила олмасанг, умрингда бир марта ўқи».
Абу Довуд ва Термизий ривоят қилишган.
Шарҳ: Ушбу ҳадисни Абу Довуд ва Термизийдан ташқари Ибн Можа, Байҳақий, Ибн Хузайма, Ҳоким, Ибн Ҳиббон, Ибн Муборак, Табароний, Хатиб, Ожурий, Абу Саъийд ас-Самъаний, Абу Мусо Мананийлар ҳам ривоят қилишган, имом Бухорий «Жузъул Қуръон»да ривоят қилган.
Ибн Абу Сайф Яманий «Ал-ламъа фии рағоиби йавмил жумуъа» китобида Термизийнинг қуйидаги гапларини келтиради:
«Тасбеҳ намозини жума куни завол пайтида ўқиш мустаҳабдир. Биринчи ракъатда Фотиҳадан кейин Такасурни ўқийди, иккинчисида Вал-асрни, учинчисида Кофирунни, тўртинчисида Ихлосни ўқийди», деб туриб, охирида ўқийдиган қўшимча дуони ҳам келтирган.
Абу Усмон Хайрий Зоҳид: «Қийинчиликлар ва ғам-ғуссалар учун тасбеҳлар намозидан яхши нарса кўрмадим», деган.
Эслатма: Баъзи уламолар тасбеҳ намози ҳақидаги ҳадиснинг ривоят қилинган йўлларини заиф дейишган. Заҳабий ушбу ҳадисни келтирган, аммо бу ҳақда фикр билдирмаган.
Ибн Аббоснинг тасбеҳ намози ҳақидаги ҳадиси ҳасан ҳадиснинг шартларига яқиндир. Лекин биргина ровий тарафидан ривоят қилингани, тасбеҳ намозининг ўқилиш тартиби бошқа одатда ўқиладиган намозлардан ўзгачалиги учун шозз саналади.
Байҳақий: «Абдуллоҳ ибн Муборак бу намозни ўқир эди. Солиҳлар ҳам бир-бирларидан эшитиб, ўқишар эди. Бу ҳам ҳадиснинг саҳиҳлигини янада кучайтиради», деган. Абдулазиз ибн Абу Довуд – у киши Ибн Муборакдан олдин яшаб ўтган – шундай деди: «Ким жаннатни истаса, тасбеҳ намозини маҳкам тутсин. Шофеъий, Абу Ҳомид, Жувний, Ғаззолий ва бошқалар уни мустаҳаб дейишган».
Ушбу ҳадисдан олинадиган фойдалар:
1. Аллоҳ тасбеҳ намозини ўқиган одамнинг аввалгию кейинги, қадимгию янги, билиб-билмай қилинган, каттаю кичик, ошкору махфий гуноҳларини мағфират қилади.
2. Тасбеҳ намозини ўқиган одам ўнта хислатга эга бўлади.
3. Тасбеҳ намози юқоридаги баён қилинган тартибда ўқилади.
4. Киши тасбеҳ намозини ҳар куни ўқий олса, жуда яхши. Агар ўқий олмаса, уни ҳар жумъада бир марта, уни ҳам қила олмаса, ҳар ойда бир марта, уни ҳам қила олмаса, ҳар йили бир марта, уни ҳам қила олмаса, умрида бир марта ўқиса ҳам бўлади.
Муҳаммад Али Муҳаммад Юсуф
«Ҳадис ва Ҳаёт» китоби асосида тайёрлади
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.
Тасбеҳ намози (8-тавсия)
Ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади:
«Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам Аббос ибн Абдулмутталибга шундай дедилар: «Эй Аббос! Эй амакигинам! Сенга ато этайми? Сенга инъом қилайми? Сенга лутф кўрсатайми? Сени ўнта хислатли қилиб қўяйми? Сен ўшаларни қилсанг, Аллоҳ сенинг гуноҳингни – аввалгисию охиргисини, қадимгисию янгисини, хатосию қасдданини, кичигию каттасини, махфийсинию ошкорини мағфират қилади. Ўша ўн хислат – тўрт ракъат намоз ўқишдир. Ҳар ракъатда Фотиҳани ва бир сурани ўқийсан. Биринчи ракъатда қироатдан кейин, тик турган ҳолингда: «Субҳааналлоҳ, валҳамду лиллааҳ, ва лаа илааҳа иллалоҳ, валлоҳу акбар» деб ўн беш марта айтасан. Сўнг рукуъ қиласан ва рукуъда турган ҳолингда шуни яна ўн марта айтасан. Сўнгра бошингни рукуъдан кўтариб, шуни яна ўн марта айтасан. Кейин саждага йиқиласан ва сажда қилган ҳолингда шуни яна ўн марта айтасан. Сўнг бошингни саждадан кўтариб, шуни яна ўн марта айтасан. Кейин сажда қилиб, шуни яна ўн марта айтасан. Сўнг бошингни кўтариб (ўтириб), шуни яна ўн марта айтасан. Ана шу бир ракъатда етмиш бештадир. Тўрт ракъатда ҳам шундай қиласан. Агар бу намозни ҳар куни ўқий олсанг, шундай қил. (Ҳар куни шундай) қила олмасанг, ҳар жумада бир марта ўқи. Агар уни ҳам қила олмасанг, ҳар ойда бир марта ўқи. Агар буни ҳам қила олмасанг, ҳар йили бир марта ўқи. Агар уни ҳам қила олмасанг, умрингда бир марта ўқи».
Абу Довуд ва Термизий ривоят қилишган.
Шарҳ: Ушбу ҳадисни Абу Довуд ва Термизийдан ташқари Ибн Можа, Байҳақий, Ибн Хузайма, Ҳоким, Ибн Ҳиббон, Ибн Муборак, Табароний, Хатиб, Ожурий, Абу Саъийд ас-Самъаний, Абу Мусо Мананийлар ҳам ривоят қилишган, имом Бухорий «Жузъул Қуръон»да ривоят қилган.
Ибн Абу Сайф Яманий «Ал-ламъа фии рағоиби йавмил жумуъа» китобида Термизийнинг қуйидаги гапларини келтиради:
«Тасбеҳ намозини жума куни завол пайтида ўқиш мустаҳабдир. Биринчи ракъатда Фотиҳадан кейин Такасурни ўқийди, иккинчисида Вал-асрни, учинчисида Кофирунни, тўртинчисида Ихлосни ўқийди», деб туриб, охирида ўқийдиган қўшимча дуони ҳам келтирган.
Абу Усмон Хайрий Зоҳид: «Қийинчиликлар ва ғам-ғуссалар учун тасбеҳлар намозидан яхши нарса кўрмадим», деган.
Эслатма: Баъзи уламолар тасбеҳ намози ҳақидаги ҳадиснинг ривоят қилинган йўлларини заиф дейишган. Заҳабий ушбу ҳадисни келтирган, аммо бу ҳақда фикр билдирмаган.
Ибн Аббоснинг тасбеҳ намози ҳақидаги ҳадиси ҳасан ҳадиснинг шартларига яқиндир. Лекин биргина ровий тарафидан ривоят қилингани, тасбеҳ намозининг ўқилиш тартиби бошқа одатда ўқиладиган намозлардан ўзгачалиги учун шозз саналади.
Байҳақий: «Абдуллоҳ ибн Муборак бу намозни ўқир эди. Солиҳлар ҳам бир-бирларидан эшитиб, ўқишар эди. Бу ҳам ҳадиснинг саҳиҳлигини янада кучайтиради», деган. Абдулазиз ибн Абу Довуд – у киши Ибн Муборакдан олдин яшаб ўтган – шундай деди: «Ким жаннатни истаса, тасбеҳ намозини маҳкам тутсин. Шофеъий, Абу Ҳомид, Жувний, Ғаззолий ва бошқалар уни мустаҳаб дейишган».
Ушбу ҳадисдан олинадиган фойдалар:
1. Аллоҳ тасбеҳ намозини ўқиган одамнинг аввалгию кейинги, қадимгию янги, билиб-билмай қилинган, каттаю кичик, ошкору махфий гуноҳларини мағфират қилади.
2. Тасбеҳ намозини ўқиган одам ўнта хислатга эга бўлади.
3. Тасбеҳ намози юқоридаги баён қилинган тартибда ўқилади.
4. Киши тасбеҳ намозини ҳар куни ўқий олса, жуда яхши. Агар ўқий олмаса, уни ҳар жумъада бир марта, уни ҳам қила олмаса, ҳар ойда бир марта, уни ҳам қила олмаса, ҳар йили бир марта, уни ҳам қила олмаса, умрида бир марта ўқиса ҳам бўлади.
Муҳаммад Али Муҳаммад Юсуф
«Ҳадис ва Ҳаёт» китоби асосида тайёрлади
Audio
Мавзу: Тасбуҳ намози
Ҳажми: 13.0 МБ
Давомийлиги: 05:40 дақиқа
Ҳажми: 13.0 МБ
Давомийлиги: 05:40 дақиқа
Суюкли Пайғамбаримиз соллалоҳу алайҳи васаллам қуйидаги ҳикоятни ривоят қилиб берган эдилар:
“Бани Исроил қабиласидаги бир савдогар ўз қабиладошидан 1000 олтин динор қарз сўраб борибди.
— Мен пул бериб туришга розиман, бироқ тамойилга кўра, бир гувоҳ бўлиши керак — дебди қарз бераётган одам.
— Шоҳидликка Аллоҳ кифоя, дебди савдогар.
— Мен буни қабул қиламан, аммо сен сафардан келмай қолган тақдирда пулимни қайтариб беришга бир киши кафолат бўлиб туриши зарур.
— Кафолат бўлиб турувчи ҳам Аллоҳ, — жавоб берибди савдогар яна.
— Мен бунга розиман, — дебди қарз бераётган киши. Мен сенга ўзимиз келишган муддатга минг динор бериб тураман.
Савдогар пулни олиб денгиз оша узоқ сафарга йўл олибди. У ҳамма ишларини битириб бўлиши билан дарҳол айтилган муддатда қарзини қайтариш учун орқага қайтиб кетадиган кема қидирибди. Бахтга қарши бир қанча вақт унга керакли йўналишда қатнайдиган кема топилмади.
«Гувоҳим Аллоҳ бўлгани сабабли зудлик билан омонатни қайтаришим шарт», — хавотирга тушибди савдогар. «Қандай қилиб ўз вақтида қарзимни қайтарсам экан?!».
У чор-атрофга қараб, тўлқинлар қирғоққа чиқариб ташлаган бир ёғоч бўлагига кўзи тушибди. Шунда савдогарда ёғочнинг ичини ўйиб, кавак қилиш фикри келибди. У 1000 динор пул билан омонат берган одамга ёзилган хатни кавакка жойлабди ва тешикнинг оғзини зичлаб ёпибди.
У ёғоч бўлагини олиб, илтижо қилибди: «Ё Аллоҳ. Менинг 1000 динор қарз олганлигимдан хабардорсан. У одам гувоҳ талаб қилганида Сени шоҳидликка келтирсам қабул қилди, кимнидир кафилликка сўраганида Сени кафил қилдим, бунга ҳам рози бўлди. Мен сидқидилдан қарзимни ўз вақтида қайтараман деб ҳаракат қилсам ҳам бунинг иложини қилолмадим. Энди эса бу омонатни Сен орқали бериб юбораман». Савдогар шундай деб ёғоч бўлагини сувга ташлабди ва у кўздан ғойиб бўлгунича орқасидан қараб қолибди.
Белгиланган муҳлат етиб келганида пулни омонатга берган одам унинг динорларини олиб келаётган кема келган-келмаганлигини билиш мақсадида денгиз бўйига борибди. У кемани кўрмабди, кўзи фақат ўтин бўлишдан бошқа нарсага ярамайдиган ёғочга тушиб, уни олиб кетибди. Уйига келганидан сўнг ўтинни ёриб кўрибди ва унинг ичидаги 1000 динор пул билан ўз номига ёзилган мактубни кўриб, ҳайратининг чеки бўлмабди.
Бу орада савдогар уйига қайтадиган кемага ўтириб, ватанига келган заҳотиёқ оёғи ерга тегмасдан қарз берган одамнинг уйига ўқдек учиб борибди:
— Худо шоҳид, — шошиб-пишиб тушунтира бошлабди у, — қасам ичиб айтаманки қандай қилиб бўлса ҳам омонатни ўз вақтида қайтаришга ҳаракат қилдим. Кема қидириб топа олмадим. Биринчи учраган кемага ўтириб, ҳозиргина келиб турибман, мана сендан қарзга деб олган 1000 динор пул, омонатингни олиб қўй.
У эса пулни бир четга суриб, савдогардан сўрабди:
— Сен менга нимадир жўнатмаганмидинг?
— Ахир айтиб турибманку, бугунги келган кемадан бошқа кема топа олмадим деб.
Пул берган одам кулиб дебди:
— Аллоҳ сен тарафдан кафил бўлиб ёғочнинг ичига солиб жўнатган омонатингни менга етказди. Бу пулни ўзингга олиб қўйгин ва ҳақ йўлида доимо шундай юргин.
Саҳиҳ ал-Бухорий, 3-жуз
“Бани Исроил қабиласидаги бир савдогар ўз қабиладошидан 1000 олтин динор қарз сўраб борибди.
— Мен пул бериб туришга розиман, бироқ тамойилга кўра, бир гувоҳ бўлиши керак — дебди қарз бераётган одам.
— Шоҳидликка Аллоҳ кифоя, дебди савдогар.
— Мен буни қабул қиламан, аммо сен сафардан келмай қолган тақдирда пулимни қайтариб беришга бир киши кафолат бўлиб туриши зарур.
— Кафолат бўлиб турувчи ҳам Аллоҳ, — жавоб берибди савдогар яна.
— Мен бунга розиман, — дебди қарз бераётган киши. Мен сенга ўзимиз келишган муддатга минг динор бериб тураман.
Савдогар пулни олиб денгиз оша узоқ сафарга йўл олибди. У ҳамма ишларини битириб бўлиши билан дарҳол айтилган муддатда қарзини қайтариш учун орқага қайтиб кетадиган кема қидирибди. Бахтга қарши бир қанча вақт унга керакли йўналишда қатнайдиган кема топилмади.
«Гувоҳим Аллоҳ бўлгани сабабли зудлик билан омонатни қайтаришим шарт», — хавотирга тушибди савдогар. «Қандай қилиб ўз вақтида қарзимни қайтарсам экан?!».
У чор-атрофга қараб, тўлқинлар қирғоққа чиқариб ташлаган бир ёғоч бўлагига кўзи тушибди. Шунда савдогарда ёғочнинг ичини ўйиб, кавак қилиш фикри келибди. У 1000 динор пул билан омонат берган одамга ёзилган хатни кавакка жойлабди ва тешикнинг оғзини зичлаб ёпибди.
У ёғоч бўлагини олиб, илтижо қилибди: «Ё Аллоҳ. Менинг 1000 динор қарз олганлигимдан хабардорсан. У одам гувоҳ талаб қилганида Сени шоҳидликка келтирсам қабул қилди, кимнидир кафилликка сўраганида Сени кафил қилдим, бунга ҳам рози бўлди. Мен сидқидилдан қарзимни ўз вақтида қайтараман деб ҳаракат қилсам ҳам бунинг иложини қилолмадим. Энди эса бу омонатни Сен орқали бериб юбораман». Савдогар шундай деб ёғоч бўлагини сувга ташлабди ва у кўздан ғойиб бўлгунича орқасидан қараб қолибди.
Белгиланган муҳлат етиб келганида пулни омонатга берган одам унинг динорларини олиб келаётган кема келган-келмаганлигини билиш мақсадида денгиз бўйига борибди. У кемани кўрмабди, кўзи фақат ўтин бўлишдан бошқа нарсага ярамайдиган ёғочга тушиб, уни олиб кетибди. Уйига келганидан сўнг ўтинни ёриб кўрибди ва унинг ичидаги 1000 динор пул билан ўз номига ёзилган мактубни кўриб, ҳайратининг чеки бўлмабди.
Бу орада савдогар уйига қайтадиган кемага ўтириб, ватанига келган заҳотиёқ оёғи ерга тегмасдан қарз берган одамнинг уйига ўқдек учиб борибди:
— Худо шоҳид, — шошиб-пишиб тушунтира бошлабди у, — қасам ичиб айтаманки қандай қилиб бўлса ҳам омонатни ўз вақтида қайтаришга ҳаракат қилдим. Кема қидириб топа олмадим. Биринчи учраган кемага ўтириб, ҳозиргина келиб турибман, мана сендан қарзга деб олган 1000 динор пул, омонатингни олиб қўй.
У эса пулни бир четга суриб, савдогардан сўрабди:
— Сен менга нимадир жўнатмаганмидинг?
— Ахир айтиб турибманку, бугунги келган кемадан бошқа кема топа олмадим деб.
Пул берган одам кулиб дебди:
— Аллоҳ сен тарафдан кафил бўлиб ёғочнинг ичига солиб жўнатган омонатингни менга етказди. Бу пулни ўзингга олиб қўйгин ва ҳақ йўлида доимо шундай юргин.
Саҳиҳ ал-Бухорий, 3-жуз
ЁЛҒОН ҲАҚИДА ИСЛОМИЙ ҲУКМЛАР
1-дарс
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.
📍Ёлғоннинг сабаблари
Кишининг ёлғон ишлатишига бир неча сабаблар бор:
🔴1. Фойда жалб қилиш. Ёлғончи ўзига фойда етишини кўзлаб, одамларни алдаб, ўз манфаати учун ёлғон гапиради.
🔴2. Зарарни қайтариш. Ёлғончи ўзига етиши мумкин бўлган зарарни қайтариш мақсадида ҳам ёлғон тўқийди.
У ўзича шу тўғри йўл, деб ўйлайди. Аммо икки ҳолатда ҳам ўзига бу дунё ва охират зарарини жалб қилаётганини ўйламайди.
🔴3. Сўзини чиройли ва гапни гўзал чиқармоқчи бўлиш. Бунда ёлғончи тўғри сўз ва рост гап ила одамларга ёқиш, уларнинг эътиборини тортиш имкони йўқ бўлганидан, уларга ёқадиган гап-сўз излаб, ёлғон тўқийди.
Ёлғон гапириш одатига айланиб қолгани ва нафси шу нарсани истайдиган бўлиб қолгани сабабли бу ишни қиладиганлар ҳам бор.
🔴4.Душмандан ўч олиш мақсади. Бунда ёлғончи душманини шарманда қилиш ва ундан ўч олиб, кўнгли тўлиши учун ёлғон тўқийди.
🔴5. Ўз обрўсини орттириш мақсади.
Бунда ёлғончи ўзини аҳли фазл, олим, уддабурон қилиб кўрсатиб, мақтаниш учун ёлғон тўқийди.
📍Ёлғоннинг турлари
☑️Асли йўқ нарсани тўқиш.
☑️Бор нарсага маънони ўзгартириб юборадиган даражада қўшимча қўшиш.
☑️Бор нарсага маънони ўзгартириб юборадиган даражада нуқсон етказиш.
☑️Бор нарсани гапираётганда маънони ўзгартириб юборадиган даражада ибораларни ўзгартириш.
1-дарс тугади.
📌Манба:
шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуфнинг "Тасаввуф ҳақида тасаввур" ва "Руҳий тарбия" китоблари
1-дарс
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.
📍Ёлғоннинг сабаблари
Кишининг ёлғон ишлатишига бир неча сабаблар бор:
🔴1. Фойда жалб қилиш. Ёлғончи ўзига фойда етишини кўзлаб, одамларни алдаб, ўз манфаати учун ёлғон гапиради.
🔴2. Зарарни қайтариш. Ёлғончи ўзига етиши мумкин бўлган зарарни қайтариш мақсадида ҳам ёлғон тўқийди.
У ўзича шу тўғри йўл, деб ўйлайди. Аммо икки ҳолатда ҳам ўзига бу дунё ва охират зарарини жалб қилаётганини ўйламайди.
🔴3. Сўзини чиройли ва гапни гўзал чиқармоқчи бўлиш. Бунда ёлғончи тўғри сўз ва рост гап ила одамларга ёқиш, уларнинг эътиборини тортиш имкони йўқ бўлганидан, уларга ёқадиган гап-сўз излаб, ёлғон тўқийди.
Ёлғон гапириш одатига айланиб қолгани ва нафси шу нарсани истайдиган бўлиб қолгани сабабли бу ишни қиладиганлар ҳам бор.
🔴4.Душмандан ўч олиш мақсади. Бунда ёлғончи душманини шарманда қилиш ва ундан ўч олиб, кўнгли тўлиши учун ёлғон тўқийди.
🔴5. Ўз обрўсини орттириш мақсади.
Бунда ёлғончи ўзини аҳли фазл, олим, уддабурон қилиб кўрсатиб, мақтаниш учун ёлғон тўқийди.
📍Ёлғоннинг турлари
☑️Асли йўқ нарсани тўқиш.
☑️Бор нарсага маънони ўзгартириб юборадиган даражада қўшимча қўшиш.
☑️Бор нарсага маънони ўзгартириб юборадиган даражада нуқсон етказиш.
☑️Бор нарсани гапираётганда маънони ўзгартириб юборадиган даражада ибораларни ўзгартириш.
1-дарс тугади.
📌Манба:
шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуфнинг "Тасаввуф ҳақида тасаввур" ва "Руҳий тарбия" китоблари
Audio
Ёлғон ҳақида исломий ҳукмлар
Ҳажми: 6.4 МБ
Давомийлиги: 02:29 дақиқа
Ҳажми: 6.4 МБ
Давомийлиги: 02:29 дақиқа
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ota-onaga itoat qilmaslik mumkinmi?
Келажагим учун бошланғич мактабда ўқидим.
Кейин: «Келажагинг учун ўрта мактабда ҳам ўқи», дейишди.
Кейин: «Келажагинг учун лицейдаям ўқи», деб айтишди.
Кейин: « Келажагинг учун бакалавриатда ҳам ўқи», дейишди.
Кейин: «Келажагинг учун бир яхши иш топ», дейишди.
Кейин: «Келажагинг учун оила қур», дейишди.
Кейин: «Келажагинг учун фарзандларни кўпайтир», дейишди.
Мана, ёшим 77 га етганда ушбу сўзларни ёзяпман. Мен ҳамон ўша келажакни кутиб яшаяпман. Энди билсам, ўша келажак буқани қувлаб етиш учун унинг бошига қўйилган бир парча қизил латта экан.
Аммо унга етиб бўлмас экан. Чунки келажакка етиб борилса, ҳозирга айланар экан. Ҳозир эса ўтмишга айланар экан. Сўнгра янги келажакка тўқнаш бўлинар экан.
Ҳақиқий келажак эса Аллоҳ таолонинг сендан рози бўлиши, дўзахидан омон қолиб, жаннатига киришинг экан.
Аллома Шайх Али Тантовий роҳимаҳуллоҳ
#Тафаккур
Кейин: «Келажагинг учун ўрта мактабда ҳам ўқи», дейишди.
Кейин: «Келажагинг учун лицейдаям ўқи», деб айтишди.
Кейин: « Келажагинг учун бакалавриатда ҳам ўқи», дейишди.
Кейин: «Келажагинг учун бир яхши иш топ», дейишди.
Кейин: «Келажагинг учун оила қур», дейишди.
Кейин: «Келажагинг учун фарзандларни кўпайтир», дейишди.
Мана, ёшим 77 га етганда ушбу сўзларни ёзяпман. Мен ҳамон ўша келажакни кутиб яшаяпман. Энди билсам, ўша келажак буқани қувлаб етиш учун унинг бошига қўйилган бир парча қизил латта экан.
Аммо унга етиб бўлмас экан. Чунки келажакка етиб борилса, ҳозирга айланар экан. Ҳозир эса ўтмишга айланар экан. Сўнгра янги келажакка тўқнаш бўлинар экан.
Ҳақиқий келажак эса Аллоҳ таолонинг сендан рози бўлиши, дўзахидан омон қолиб, жаннатига киришинг экан.
Аллома Шайх Али Тантовий роҳимаҳуллоҳ
#Тафаккур
Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм!
МУКАММАЛ ҲИЖОБ
Саттор Зот бўлмиш Аллоҳ таолога ҳамду санолар бўлсин!
«Аёл киши авратдир», «Ҳаё иймондандир», дея марҳамат қилган иффатли зот Набийимизга салоту саломлар бўлсин!
Аллоҳ таоло аёлларга ҳижобни фарз қилиб, шундай дейди:
«Мўминаларга айт: «Кўзларини тийсинлар, фаржларини сақласинлар ва зийнатларини кўрсатмасинлар, фақат зоҳир бўлганлари мустасно. Рўмолларини кўксларига тўсиб юрсинлар» (Нур сураси, 31-оят).
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан ҳижоб ҳақида қуйидагилар ворид бўлган:
Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади:
«Асмо бинт Абу Бакр розияллоҳу анҳо Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларига юпқа кийим билан кирди. У зот ундан юзларини ўгириб олдилар ва: «Эй Асмо! Аёл киши балоғатга етганидан кейин унинг мана бу ва мана бундан бошқа жойи кўринмаслиги керак», деб икки кафтлари ва юзларига ишора қилдилар».
Абу Довуд ривоят қилган.
Балоғатга етган аёл номаҳрамлар ҳузурида авратларини ёпиши кераклиги кўпчиликка сир эмас. Аёл кишининг аврат чегараси ҳам кўпчиликка маълум. Аммо ҳозирги кундаги биз гувоҳи бўлиб турган ҳижобланиш ҳолатларини шариатга тўла мувофиқ дея оламизми? Афсуски, «ҳижоб» сўзининг мазмун-моҳиятини тўлиқ англаб олмаганлар ҳам бисёр. Бунга баъзи аёлларимизнинг бугунги кундаги юриш-туришлари, ташқи кўринишлари, кийинишлари очиқ-ойдин далилдир. Шунингдек, кўпчилик ҳижоб деганда ҳар қандай кийим билан аёл киши ёпиши керак бўлган жойларни ёпишни тушунади, холос. Шунигина олиб, бошқа жиҳатларини олмайдилар, эътибор ҳам бермайдилар. Баъзилар учун эса гўёки бошни бир парча латта билан беркитиб олса, ундан бошқа ҳамма нарсани қилиш мумкиндек.
Келинг, аввало «ҳижоб» сўзининг маъносини тушуниб олайлик. Унинг маъноси тўсиқдир, яъни аёл кишининг аврат жойларини номаҳрамлардан тўсишидир. Аврат деганда ёпилиши керак бўлган, очилиб қолса айб бўладиган нарса тушунилади. Аёл кишининг юзи, қўлнинг икки кафти, тўпиқдан пастки қисмидан бошқа ҳамма жойи авратдир. Авратни тўсишдан мақсад эса номаҳрам эркакнинг эътиборини ўзига жалб қилмаслик, хаёлини бузмасликдир. Мана шу ҳижобнинг маъноси ва энг катта шартидир.
Энди ижозатингиз билан ҳижобнинг эътибор қилинмаётган жиҳатларини бирма-бир ўрганиб чиқайлик.
Аввало шуни таъкидлаб ўтишимиз лозимки, аслида аёлнинг бутун жисми авратдир. Лекин аёл киши ҳам инсон бўлгани учун, инсоний эҳтиёжларини инобатга олган ҳолда маълум бир шартларга кўра уйидан ташқарига чиқишига ва номаҳрамларга рўбарў бўлишига рухсат берилади.
Аёл киши нафақат жисмини, балки овозини, назарини, ҳаракат ва бўйини ҳам сатр қилиши, яъни тўсиши, яшириши, беркитиши лозим.
Ҳижобнинг иккита асосий шарти бор.
Биринчи шарти: баданнинг ранги кўринмаслиги. Баданнинг ранги билинмаслигига юқоридаги ҳадис далил бўлади. Ҳадисга кўра аёл кишининг номаҳрамлар кўзи тушадиган жойларда киядиган кийими шаффоф бўлмаслиги, матонинг тагидаги бадан кўринмаслиги шартдир.
Иккинчи шарти: тананинг шаклини билдирмаслиги. Мана шу – ҳижобнинг ҳозирги аёллар томонидан энг кўп бузилаётган шартидир.
Кузатишларимдан шуни хулоса қилиб айтаманки, кўпчилик аёллар ниҳоятда тор кийим киядилар, бунинг устига, рўмолларини кичик қилиб ўраб, тор кийимларидан шакли яққол билиниб турган кўкракларини тўсмайдилар. Ҳаттоки устиларига абая (чопонсифат кийим) ташлаб оладиган аёллар айнан кўкрак қисмини бўрттириб оладилар. Кўкрак эса эркакларни энг кўп мафтун қиладиган, ўзига жалб қиладиган аъзодир. Ваҳоланки, ояти каримада: «Рўмолларини кўксларига тўсиб юрсинлар», деб очиқ-ойдин айтилган. Шунингдек, белига белбоғ тақиб, ёки тор кийим билан белларини билдириб оладиган аёл-қизларни ҳам ҳар қадамда учратиш мумкин. Бел ҳам, ундан пасти ҳам эркакларнинг диққатини тортадиган аъзолардир.
Батафсил: https://muslimaat.uz/maqola/36885
МУКАММАЛ ҲИЖОБ
Саттор Зот бўлмиш Аллоҳ таолога ҳамду санолар бўлсин!
«Аёл киши авратдир», «Ҳаё иймондандир», дея марҳамат қилган иффатли зот Набийимизга салоту саломлар бўлсин!
Аллоҳ таоло аёлларга ҳижобни фарз қилиб, шундай дейди:
«Мўминаларга айт: «Кўзларини тийсинлар, фаржларини сақласинлар ва зийнатларини кўрсатмасинлар, фақат зоҳир бўлганлари мустасно. Рўмолларини кўксларига тўсиб юрсинлар» (Нур сураси, 31-оят).
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан ҳижоб ҳақида қуйидагилар ворид бўлган:
Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади:
«Асмо бинт Абу Бакр розияллоҳу анҳо Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларига юпқа кийим билан кирди. У зот ундан юзларини ўгириб олдилар ва: «Эй Асмо! Аёл киши балоғатга етганидан кейин унинг мана бу ва мана бундан бошқа жойи кўринмаслиги керак», деб икки кафтлари ва юзларига ишора қилдилар».
Абу Довуд ривоят қилган.
Балоғатга етган аёл номаҳрамлар ҳузурида авратларини ёпиши кераклиги кўпчиликка сир эмас. Аёл кишининг аврат чегараси ҳам кўпчиликка маълум. Аммо ҳозирги кундаги биз гувоҳи бўлиб турган ҳижобланиш ҳолатларини шариатга тўла мувофиқ дея оламизми? Афсуски, «ҳижоб» сўзининг мазмун-моҳиятини тўлиқ англаб олмаганлар ҳам бисёр. Бунга баъзи аёлларимизнинг бугунги кундаги юриш-туришлари, ташқи кўринишлари, кийинишлари очиқ-ойдин далилдир. Шунингдек, кўпчилик ҳижоб деганда ҳар қандай кийим билан аёл киши ёпиши керак бўлган жойларни ёпишни тушунади, холос. Шунигина олиб, бошқа жиҳатларини олмайдилар, эътибор ҳам бермайдилар. Баъзилар учун эса гўёки бошни бир парча латта билан беркитиб олса, ундан бошқа ҳамма нарсани қилиш мумкиндек.
Келинг, аввало «ҳижоб» сўзининг маъносини тушуниб олайлик. Унинг маъноси тўсиқдир, яъни аёл кишининг аврат жойларини номаҳрамлардан тўсишидир. Аврат деганда ёпилиши керак бўлган, очилиб қолса айб бўладиган нарса тушунилади. Аёл кишининг юзи, қўлнинг икки кафти, тўпиқдан пастки қисмидан бошқа ҳамма жойи авратдир. Авратни тўсишдан мақсад эса номаҳрам эркакнинг эътиборини ўзига жалб қилмаслик, хаёлини бузмасликдир. Мана шу ҳижобнинг маъноси ва энг катта шартидир.
Энди ижозатингиз билан ҳижобнинг эътибор қилинмаётган жиҳатларини бирма-бир ўрганиб чиқайлик.
Аввало шуни таъкидлаб ўтишимиз лозимки, аслида аёлнинг бутун жисми авратдир. Лекин аёл киши ҳам инсон бўлгани учун, инсоний эҳтиёжларини инобатга олган ҳолда маълум бир шартларга кўра уйидан ташқарига чиқишига ва номаҳрамларга рўбарў бўлишига рухсат берилади.
Аёл киши нафақат жисмини, балки овозини, назарини, ҳаракат ва бўйини ҳам сатр қилиши, яъни тўсиши, яшириши, беркитиши лозим.
Ҳижобнинг иккита асосий шарти бор.
Биринчи шарти: баданнинг ранги кўринмаслиги. Баданнинг ранги билинмаслигига юқоридаги ҳадис далил бўлади. Ҳадисга кўра аёл кишининг номаҳрамлар кўзи тушадиган жойларда киядиган кийими шаффоф бўлмаслиги, матонинг тагидаги бадан кўринмаслиги шартдир.
Иккинчи шарти: тананинг шаклини билдирмаслиги. Мана шу – ҳижобнинг ҳозирги аёллар томонидан энг кўп бузилаётган шартидир.
Кузатишларимдан шуни хулоса қилиб айтаманки, кўпчилик аёллар ниҳоятда тор кийим киядилар, бунинг устига, рўмолларини кичик қилиб ўраб, тор кийимларидан шакли яққол билиниб турган кўкракларини тўсмайдилар. Ҳаттоки устиларига абая (чопонсифат кийим) ташлаб оладиган аёллар айнан кўкрак қисмини бўрттириб оладилар. Кўкрак эса эркакларни энг кўп мафтун қиладиган, ўзига жалб қиладиган аъзодир. Ваҳоланки, ояти каримада: «Рўмолларини кўксларига тўсиб юрсинлар», деб очиқ-ойдин айтилган. Шунингдек, белига белбоғ тақиб, ёки тор кийим билан белларини билдириб оладиган аёл-қизларни ҳам ҳар қадамда учратиш мумкин. Бел ҳам, ундан пасти ҳам эркакларнинг диққатини тортадиган аъзолардир.
Батафсил: https://muslimaat.uz/maqola/36885
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
"Otadan yalchimaganmiz", — dedi bir yigit.
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
ТИК ТОК ва
"КАЛИФОРНИЯ СИНДРОМИ"
🎙Адхамжон Абдурахмон
"КАЛИФОРНИЯ СИНДРОМИ"
🎙Адхамжон Абдурахмон
Forwarded from Ikrom Sharif
Кимдир муваффақиятини тушида кўриб ётганида, кимдир унга эришиш учун барвақт уйғонади.
┉┅━❀🍃💐🍃❀━┅┉
t.me/IkromSharif
┉┅━❀🍃💐🍃❀━┅┉
t.me/IkromSharif
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Onaning pensiyasi kam edi.
Forwarded from Fitrat.uz
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#Видео
Ўз жонига қасд қилиш...
Суннатуллоҳ домла Эрназаров
"Собирхон ота"
жоме масжиди имом-хатиби
Ижтимоий тармоқлардаги саҳифаларимиз:
👉Facebook
👉Youtube
👉Telegram
Дўстларингизга ҳам улашинг:
👉@fitratuz👈
Ўз жонига қасд қилиш...
Суннатуллоҳ домла Эрназаров
"Собирхон ота"
жоме масжиди имом-хатиби
Ижтимоий тармоқлардаги саҳифаларимиз:
👉Youtube
👉Telegram
Дўстларингизга ҳам улашинг:
👉@fitratuz👈
АЁЛИНИНГ АЙБИГА КЎЗ ЮМГАН МАРД ЭРКАК
Бир камбағал инсон бор эди. Унинг топгани аранг рўзғорини тебратишга етар эди. Олти ой деганда, бир тугун гўшт ейишарди. Топган-тутганини тўплаб, бир куни эр товуқ сотиб олиб, таом тайёрлаши учун аёлига келтириб берди. Бечора анчадан бундай тансиқ таомни татиб кўрмагани учун, таом таёр бўлишини орзиқиб кутди.
Таом дастурхонга тортилди. Таомдан татиб кўрса, жуда шўр бўлиб кетган экан. Бироқ, буни ҳеч кимга билдирмади, аёлига ҳам лом-лим демади.
Ўзига ўзи деди: «Эй Роббим, борди-ю, менинг қизим ҳам таомга шундай кўп туз солиб юборса, куёвим уни кечиришини, унинг кўнглини оғритмай, бир сўз демаслигини истар эдим. Хотиним ҳам бировнинг қизи, унинг ҳам кўнгли оғришини истамайдиган ота-онаси бор. У Сенинг банданг, мен уни сени розилигинг учун кечирдим», деди.
Орадан вақт ўтиб бу эркак оламдан ўтди. Бир тақводор киши уни тушида кўрди. Ундан: «Сенга қандай муомала қилишди», деб сўради.
Аллох менинг барча гуноҳларимни кечирди ва жаҳаннам азобидан озод этди. «Мен сени кечиришимнинг сабаби, менинг бир бандамни кечирганингдир.Сен унинг айбига кўз юмдинг, умрингда бир емоқчи бўлган тансиқ таомингни шўр қилиб қўйса ҳам, аёлингга лом-лим демадинг, уни кечирдинг. Мен ҳам сени кечирдим», деди.
#Мулоҳаза
Бир камбағал инсон бор эди. Унинг топгани аранг рўзғорини тебратишга етар эди. Олти ой деганда, бир тугун гўшт ейишарди. Топган-тутганини тўплаб, бир куни эр товуқ сотиб олиб, таом тайёрлаши учун аёлига келтириб берди. Бечора анчадан бундай тансиқ таомни татиб кўрмагани учун, таом таёр бўлишини орзиқиб кутди.
Таом дастурхонга тортилди. Таомдан татиб кўрса, жуда шўр бўлиб кетган экан. Бироқ, буни ҳеч кимга билдирмади, аёлига ҳам лом-лим демади.
Ўзига ўзи деди: «Эй Роббим, борди-ю, менинг қизим ҳам таомга шундай кўп туз солиб юборса, куёвим уни кечиришини, унинг кўнглини оғритмай, бир сўз демаслигини истар эдим. Хотиним ҳам бировнинг қизи, унинг ҳам кўнгли оғришини истамайдиган ота-онаси бор. У Сенинг банданг, мен уни сени розилигинг учун кечирдим», деди.
Орадан вақт ўтиб бу эркак оламдан ўтди. Бир тақводор киши уни тушида кўрди. Ундан: «Сенга қандай муомала қилишди», деб сўради.
Аллох менинг барча гуноҳларимни кечирди ва жаҳаннам азобидан озод этди. «Мен сени кечиришимнинг сабаби, менинг бир бандамни кечирганингдир.Сен унинг айбига кўз юмдинг, умрингда бир емоқчи бўлган тансиқ таомингни шўр қилиб қўйса ҳам, аёлингга лом-лим демадинг, уни кечирдинг. Мен ҳам сени кечирдим», деди.
#Мулоҳаза
АЛЛОҲ ТАОЛО ИШЛАРНИНГ ОЛИЙСИНИ ЯХШИ КЎРАДИ.
Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва саллам очиқкўнгил, юмшоқсўзли, хушмуомала, мулойим инсон эдилар. Такаллуфдан ман қилар эдилар. Йўлда болаларга салом берар эдилар, кийимларини ўзлари ямар, қўйларини соғар, ковушларига ямоқ солар, хотинлари билан ҳазиллашар, саҳобаларининг зиёратларига бориб турар эдилар. У зот содда эмас, аммо оддий инсон эдилар. У зот мутакаббир эмас, аммо буюк инсон эдилар. У зотдаги оддийлик оддий ҳаётда эди.
У зот саллоллоҳу алайҳи ва саллам арзимас ишлар билан шуғулланишдан қайтарар эдилар. Олийҳимматли бўлишга, охират ишлари учун ҳаракатда бўлишга инсонларни тарғиб қилар эдилар. Саҳобаларга:
"Албатта Аллоҳ таоло ишларнинг олийсини яхши кўради, арзимаган ишларни ёмон кўради", дер эдилар.
Имом Аҳмад роҳимаҳуллоҳ оилалари даврасида устозлари имом Шофиъий роҳимаҳуллоҳ ҳақида кўп гапирар, мақтар ва у кишини улуғлар эдилар.
Бир куни имом Шофиъий роҳимаҳуллоҳ шогирдлари имом Аҳмад роҳимаҳуллоҳни зиёрат қилгани келдилар. Меҳмон уй соҳиблари билан овқатлангач ухладилар. Сўнгра эрталаб туриб улар билан бомдод ўқидилар. Сўнгра яна тўшакка қайтиб вирдлари билан машғул бўлдилар.
Имом Аҳмад роҳимаҳуллоҳнинг аҳли наздида бу ишлар оддий ишлар эди. Шунда имом Аҳмаднинг қизчалари сўради:
- Отажон! Сиз мақтайдиган, кўп гапирадиган устозингиз имом Шофиъий шу кишими?!
Имом Аҳмад:
- Ҳа, эй қизим, шу киши Шофиъий бўладилар, дедилар.
Қизлари:
- Сиз у кишини мақтар эдингиз. Кечаси намоз ҳам ўқимадилар, зикр ҳам қилмадилар. Фақатгина у кишида учта нарсани кўрдим.
Имом Аҳмад:
- Нима экан?-дедилар.
Қизлари:
- У кишига кечқурун таом келтирганимизда сиз айтадиганингиздан кўра кўпроқ едилар. Кечаси таҳажжудга турмадилар. Эрталаб таҳорат қилмасдан намоз ўқидилар.
Имом Аҳмад роҳимаҳуллоҳ қизчаларининг гапларини имом Шофиъий роҳимаҳуллоҳга айтдилар. Имом Шофиъий шундай жавоб қилдилар:
- Овқатингдан кўпроқ еганимнинг сабаби сенинг овқатингнинг ҳалоллигидир. Ҳалол овқат шифодир. Мен беморман. Кўп овқат еганимнинг сабаби тузалиш учундир, тўйиш учун эмас. Кечаси намоз ўқимаганимга сабаб шуки, ухлаш учун ётганимда қуръон ва ҳадис кўз ўнгимда пайдо бўлди. Аллоҳ менга фиқҳдан етмиш иккита масалани очди. Мусулмонлар манфаати учун уларни тартибга солдим. Кечаси билан шуни фикрладим. Намоз ўқишга вақт қолмади. Бомдодни сизлар билан таҳорат қилмасдан ўқиганимга сабаб шуки, Аллоҳга қасамки, ухлаганим йўқ. Таҳоратим бузилгани йўқ. Хуфтоннинг таҳорати билан бомдодни ўқидим.
Имом Шофиъий роҳимаҳуллоҳ сўнгра хайрлашиб кетдилар. Шунда имом Аҳмад роҳимаҳуллоҳ қизларига дедилар:
"Шофиъийнинг кечаси ёнбошлаб қилган хизмати менинг тик туриб қилган хизматимдан афзалдир!".
Имом Аҳмад роҳимаҳуллоҳнинг қизлари бизга олий ишларга эътиборни қаратиб, арзимас ишларни тарк қилиш борасида ажойиб дарс бермоқда. Унинг меҳмоннинг овқатига, намозига, таҳоратига эътиборни қаратишини фақиҳларда ҳам кузатмайсиз. У имомнинг кийимларига, саллаларига, шаклларига, ташқи кўринишига эътибор бермаяпти.
Кишиларнинг кийимига, ташқи кўринишига, фалон нарсани сотиб олганига, фалон мамлакатга сафар қилганига, фалон жойдан қайтганига эътиборни қаратиш арзимас нарсаларга эътибор қаратишдир.
Дунёга охират назари билан боқайлик. Ана шунда олий ишларга эътибор берадиган бўламиз!
https://t.me/Abdulqodir_Polvonov
Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва саллам очиқкўнгил, юмшоқсўзли, хушмуомала, мулойим инсон эдилар. Такаллуфдан ман қилар эдилар. Йўлда болаларга салом берар эдилар, кийимларини ўзлари ямар, қўйларини соғар, ковушларига ямоқ солар, хотинлари билан ҳазиллашар, саҳобаларининг зиёратларига бориб турар эдилар. У зот содда эмас, аммо оддий инсон эдилар. У зот мутакаббир эмас, аммо буюк инсон эдилар. У зотдаги оддийлик оддий ҳаётда эди.
У зот саллоллоҳу алайҳи ва саллам арзимас ишлар билан шуғулланишдан қайтарар эдилар. Олийҳимматли бўлишга, охират ишлари учун ҳаракатда бўлишга инсонларни тарғиб қилар эдилар. Саҳобаларга:
"Албатта Аллоҳ таоло ишларнинг олийсини яхши кўради, арзимаган ишларни ёмон кўради", дер эдилар.
Имом Аҳмад роҳимаҳуллоҳ оилалари даврасида устозлари имом Шофиъий роҳимаҳуллоҳ ҳақида кўп гапирар, мақтар ва у кишини улуғлар эдилар.
Бир куни имом Шофиъий роҳимаҳуллоҳ шогирдлари имом Аҳмад роҳимаҳуллоҳни зиёрат қилгани келдилар. Меҳмон уй соҳиблари билан овқатлангач ухладилар. Сўнгра эрталаб туриб улар билан бомдод ўқидилар. Сўнгра яна тўшакка қайтиб вирдлари билан машғул бўлдилар.
Имом Аҳмад роҳимаҳуллоҳнинг аҳли наздида бу ишлар оддий ишлар эди. Шунда имом Аҳмаднинг қизчалари сўради:
- Отажон! Сиз мақтайдиган, кўп гапирадиган устозингиз имом Шофиъий шу кишими?!
Имом Аҳмад:
- Ҳа, эй қизим, шу киши Шофиъий бўладилар, дедилар.
Қизлари:
- Сиз у кишини мақтар эдингиз. Кечаси намоз ҳам ўқимадилар, зикр ҳам қилмадилар. Фақатгина у кишида учта нарсани кўрдим.
Имом Аҳмад:
- Нима экан?-дедилар.
Қизлари:
- У кишига кечқурун таом келтирганимизда сиз айтадиганингиздан кўра кўпроқ едилар. Кечаси таҳажжудга турмадилар. Эрталаб таҳорат қилмасдан намоз ўқидилар.
Имом Аҳмад роҳимаҳуллоҳ қизчаларининг гапларини имом Шофиъий роҳимаҳуллоҳга айтдилар. Имом Шофиъий шундай жавоб қилдилар:
- Овқатингдан кўпроқ еганимнинг сабаби сенинг овқатингнинг ҳалоллигидир. Ҳалол овқат шифодир. Мен беморман. Кўп овқат еганимнинг сабаби тузалиш учундир, тўйиш учун эмас. Кечаси намоз ўқимаганимга сабаб шуки, ухлаш учун ётганимда қуръон ва ҳадис кўз ўнгимда пайдо бўлди. Аллоҳ менга фиқҳдан етмиш иккита масалани очди. Мусулмонлар манфаати учун уларни тартибга солдим. Кечаси билан шуни фикрладим. Намоз ўқишга вақт қолмади. Бомдодни сизлар билан таҳорат қилмасдан ўқиганимга сабаб шуки, Аллоҳга қасамки, ухлаганим йўқ. Таҳоратим бузилгани йўқ. Хуфтоннинг таҳорати билан бомдодни ўқидим.
Имом Шофиъий роҳимаҳуллоҳ сўнгра хайрлашиб кетдилар. Шунда имом Аҳмад роҳимаҳуллоҳ қизларига дедилар:
"Шофиъийнинг кечаси ёнбошлаб қилган хизмати менинг тик туриб қилган хизматимдан афзалдир!".
Имом Аҳмад роҳимаҳуллоҳнинг қизлари бизга олий ишларга эътиборни қаратиб, арзимас ишларни тарк қилиш борасида ажойиб дарс бермоқда. Унинг меҳмоннинг овқатига, намозига, таҳоратига эътиборни қаратишини фақиҳларда ҳам кузатмайсиз. У имомнинг кийимларига, саллаларига, шаклларига, ташқи кўринишига эътибор бермаяпти.
Кишиларнинг кийимига, ташқи кўринишига, фалон нарсани сотиб олганига, фалон мамлакатга сафар қилганига, фалон жойдан қайтганига эътиборни қаратиш арзимас нарсаларга эътибор қаратишдир.
Дунёга охират назари билан боқайлик. Ана шунда олий ишларга эътибор берадиган бўламиз!
https://t.me/Abdulqodir_Polvonov