Бошланғич синфда ўқирдим. Бўйим бироз чўзилиб қолган бўлса керак, биринчи синфда кийган кийимларим тўғри келмай қолди. Бу ҳам етмаганидек, онам шимимнинг қаеригадир ямоқ солиб берса, икки кун ўтмай, бошқа жойидан ситилиб кетаверди. Қишда катта опамнинг қизил пальтосини кийгандим. Акамнинг эски оёқ кийими билан синфни зўрға тугатдим. Хуллас, ота-онам янги кийим олиб берадиган бўлишди. Бозорга отландик...
Бозор. Улуғлар айтганидек, қорни оч одам бозорга борса, тўяди. Емасаям тўяди. Жиллақурса, бозор кўриб юрган одамнинг кўзи тўқ бўлади. Отам билан кийим-кечак сотиладиган томонни қарийб ярим кун айландик. Ҳар бир харидор ёнидан узоқлашарканмиз, отам таассуф билан бош чайқарди. Кўзимга қарамасликка уринарди. Хуллас, менга «тўғри келадиган» кийим топилди. Қизиғи, отам олиб берган шим ва кўйлак, оёқ кийим ҳам анча катта келди. Отам «Икки-уч йил бемалол киясан», деб қўйди. Ўзимда йўқ хурсанд бўлдим. Эрта-индин мактабга бориб, синфдошларимга мақтанишни дилимга тугиб қўйдим.
Кийим бозоридан чиқарканмиз, димоғимга «гуп» этиб таомларнинг ҳиди урилди. Айниқса, кабоб кўзимга оловдек кўринди.
– «Шашлик» олиб беринг,– отамнинг нигоҳини қўра томонга бурмоқчи бўлдим.
– ...
Қаранг, ота, менгаям олиб беринг, оч қолдим.
Бу сўзни ҳеч бир ота «кўтара олмайди» назаримда, жуда оғир гап қилгандим. Отамнинг бир қўлида менинг янги кийимларим, иккинчи қўли эса чўнтагида эди... Нималарнидир чамалади, шекилли, беихтиёр тамаддихона томон бурилди.
– Юр ўғлим, бир сени «шашлик»ка тўйдирай,– балки кенжа фарзанд бўлганим учундир отам бирор марта илтимосимни ерда қолдирмаган. Ошпаз амаки битта шапати нон ва икки дона сихда кабоб олиб келди. Ликопчада пиёз ҳам қўйди. Мен дастлаб ҳеч нарсага эътибор қилмай, олдимга қўйилган таомни шошилганча еб бошладим. Битта сихини тугатгач, бироз нафсим қонди, шекилли, отамга юзландим:
– Сиз емайсизми?
– Сен еявер, ўғлим, менинг қорним тўқ, – отам шапати нон билан пиёз чайнаб ўтирарди.
Кабобни охиригача тугатдим, отам эса аччиқ пиёзни нонга қўшиб едилар...
Йиллар ўтсада, бу воқеани негадир эсимдан чиқара олмадим. Отам билан боғлиқ ўша воқеани юрагим эзилиб эслайман. Чунки у пайтларда отамнинг менга ҳар йили янги кийим олишга пули йўқ эди.
Бугун болаларимни истаганча кабобга тўйдира оламан. Хоҳлаган кийимларини кийишади. Чўнтагимда пулим тугайди, деган хавотирим йўқ. Отам ҳам тирик. Яқинда ўша болалик изтиробларимни эслаб, отамга кабоб олиб бермоқчи бўлдим. Ўйламанг, бу билан менинг қарзим узилади, деган фикрдан мутлақо йироқман. Аммо инсонда шундай хислар бўладики, уларга изоҳ бериб бўлмайди. Шунчаки, юрак буни амр этади.
Замонавий ресторанда отам иккимиз ўтирдик. Дастурхонни уч-тўрт хил кабоб билан тўлдирдим. Энг ноёб таомларга буюртма бердим. Отам битта сихини қўлига олдида, анча вақт тикилиб қолди. Бир чимдим еган бўлди.
Ўзимча ўйладим, отам ҳам ўша воқеани эслаётганмикан?
– Олинг, ота.
– Болам, буларингни ейишга тишим йўқда, ундан кўра аччиққина кўк чой айтсангчи...
Юрагим узилиб кетди. Отам ўшандаям аччиққина пиёз билан қорин тўйғазганди!
Бозор. Улуғлар айтганидек, қорни оч одам бозорга борса, тўяди. Емасаям тўяди. Жиллақурса, бозор кўриб юрган одамнинг кўзи тўқ бўлади. Отам билан кийим-кечак сотиладиган томонни қарийб ярим кун айландик. Ҳар бир харидор ёнидан узоқлашарканмиз, отам таассуф билан бош чайқарди. Кўзимга қарамасликка уринарди. Хуллас, менга «тўғри келадиган» кийим топилди. Қизиғи, отам олиб берган шим ва кўйлак, оёқ кийим ҳам анча катта келди. Отам «Икки-уч йил бемалол киясан», деб қўйди. Ўзимда йўқ хурсанд бўлдим. Эрта-индин мактабга бориб, синфдошларимга мақтанишни дилимга тугиб қўйдим.
Кийим бозоридан чиқарканмиз, димоғимга «гуп» этиб таомларнинг ҳиди урилди. Айниқса, кабоб кўзимга оловдек кўринди.
– «Шашлик» олиб беринг,– отамнинг нигоҳини қўра томонга бурмоқчи бўлдим.
– ...
Қаранг, ота, менгаям олиб беринг, оч қолдим.
Бу сўзни ҳеч бир ота «кўтара олмайди» назаримда, жуда оғир гап қилгандим. Отамнинг бир қўлида менинг янги кийимларим, иккинчи қўли эса чўнтагида эди... Нималарнидир чамалади, шекилли, беихтиёр тамаддихона томон бурилди.
– Юр ўғлим, бир сени «шашлик»ка тўйдирай,– балки кенжа фарзанд бўлганим учундир отам бирор марта илтимосимни ерда қолдирмаган. Ошпаз амаки битта шапати нон ва икки дона сихда кабоб олиб келди. Ликопчада пиёз ҳам қўйди. Мен дастлаб ҳеч нарсага эътибор қилмай, олдимга қўйилган таомни шошилганча еб бошладим. Битта сихини тугатгач, бироз нафсим қонди, шекилли, отамга юзландим:
– Сиз емайсизми?
– Сен еявер, ўғлим, менинг қорним тўқ, – отам шапати нон билан пиёз чайнаб ўтирарди.
Кабобни охиригача тугатдим, отам эса аччиқ пиёзни нонга қўшиб едилар...
Йиллар ўтсада, бу воқеани негадир эсимдан чиқара олмадим. Отам билан боғлиқ ўша воқеани юрагим эзилиб эслайман. Чунки у пайтларда отамнинг менга ҳар йили янги кийим олишга пули йўқ эди.
Бугун болаларимни истаганча кабобга тўйдира оламан. Хоҳлаган кийимларини кийишади. Чўнтагимда пулим тугайди, деган хавотирим йўқ. Отам ҳам тирик. Яқинда ўша болалик изтиробларимни эслаб, отамга кабоб олиб бермоқчи бўлдим. Ўйламанг, бу билан менинг қарзим узилади, деган фикрдан мутлақо йироқман. Аммо инсонда шундай хислар бўладики, уларга изоҳ бериб бўлмайди. Шунчаки, юрак буни амр этади.
Замонавий ресторанда отам иккимиз ўтирдик. Дастурхонни уч-тўрт хил кабоб билан тўлдирдим. Энг ноёб таомларга буюртма бердим. Отам битта сихини қўлига олдида, анча вақт тикилиб қолди. Бир чимдим еган бўлди.
Ўзимча ўйладим, отам ҳам ўша воқеани эслаётганмикан?
– Олинг, ота.
– Болам, буларингни ейишга тишим йўқда, ундан кўра аччиққина кўк чой айтсангчи...
Юрагим узилиб кетди. Отам ўшандаям аччиққина пиёз билан қорин тўйғазганди!
СИЗ БАХТЛИСИЗ!
Агар сиз: “Бахтсизман!” десангиз, нима сабабдан бахтсизлигингиз ҳақида ўйланг. Балки турмуш ўртоғингиз билан жанжаллашиб қолгандирсиз. Куюнманг. Оқшом битта табассум қилсангиз кифоя. Ёки ундан эртароқ битта қўнғироқ, узр сўраш, икки оғиз ширин сўз. Мана сизга бахт!
Ёки фарзандларингизни ўйлаб дилингиз ғашми? Ахир, улар эмасми оиланинг энг ширин мевалари. Шундай экан, бу неъмат берилмаган инсонлар ҳақида ўйланг. Ҳисобсиз сарфланган пуллар, шифохона эшигида изтиробли кутишлар билан ўтган вақт эвазига эшитилган “Умид йўқ” каби сўзлар... Улар ўрнида сиз бўлишингиз мумкин эди. Шукрки, фарзандларингиз бор. Бахтлиман, дейиш учун энг яхши сабаб.
Ёхуд моддий етишмовчиликни бахтсизликка йўясизми? Ахир, бизни яратган Аллоҳ ризқ берувчидир. Аслида банданинг ризқи оёқ остида. Аммо биз янаям кўпроғини истаймиз. Кўп бўлгач, исроф қилиш бошланади...
Агар касалликдан ёки жисмоний камчиликдан ўзингизни бахтсиз сезаётган бўлсангиз, шуни билинг, ҳеч бир дард давосиз эмас.
Бир қўлингиз йўқми? Иккала қўлидан айрилганлар ҳам бор.
Бир оёғингиз йўқми? Икки оёғи йўқ, кун бўйи шифтга термулиб ётадиганлар ҳақида ўйланг.
Бир кўзингиз кўрмайдими? Икки кўзи ожиз кишилар йўқ дейсизми?..
Демак, бизга берилган неъматлар борасида ўзимиздан юқоридагиларга эмас, пастдагиларга қарайлик. Шунда шукр неъматидан баҳраманд бўламиз, бахтли эканимизни ҳис қиламиз.
"Бахтли ҳаёт сари" китобидан.
Агар сиз: “Бахтсизман!” десангиз, нима сабабдан бахтсизлигингиз ҳақида ўйланг. Балки турмуш ўртоғингиз билан жанжаллашиб қолгандирсиз. Куюнманг. Оқшом битта табассум қилсангиз кифоя. Ёки ундан эртароқ битта қўнғироқ, узр сўраш, икки оғиз ширин сўз. Мана сизга бахт!
Ёки фарзандларингизни ўйлаб дилингиз ғашми? Ахир, улар эмасми оиланинг энг ширин мевалари. Шундай экан, бу неъмат берилмаган инсонлар ҳақида ўйланг. Ҳисобсиз сарфланган пуллар, шифохона эшигида изтиробли кутишлар билан ўтган вақт эвазига эшитилган “Умид йўқ” каби сўзлар... Улар ўрнида сиз бўлишингиз мумкин эди. Шукрки, фарзандларингиз бор. Бахтлиман, дейиш учун энг яхши сабаб.
Ёхуд моддий етишмовчиликни бахтсизликка йўясизми? Ахир, бизни яратган Аллоҳ ризқ берувчидир. Аслида банданинг ризқи оёқ остида. Аммо биз янаям кўпроғини истаймиз. Кўп бўлгач, исроф қилиш бошланади...
Агар касалликдан ёки жисмоний камчиликдан ўзингизни бахтсиз сезаётган бўлсангиз, шуни билинг, ҳеч бир дард давосиз эмас.
Бир қўлингиз йўқми? Иккала қўлидан айрилганлар ҳам бор.
Бир оёғингиз йўқми? Икки оёғи йўқ, кун бўйи шифтга термулиб ётадиганлар ҳақида ўйланг.
Бир кўзингиз кўрмайдими? Икки кўзи ожиз кишилар йўқ дейсизми?..
Демак, бизга берилган неъматлар борасида ўзимиздан юқоридагиларга эмас, пастдагиларга қарайлик. Шунда шукр неъматидан баҳраманд бўламиз, бахтли эканимизни ҳис қиламиз.
"Бахтли ҳаёт сари" китобидан.
Қаттиқ совуқ тушганда подшоҳ қасрига қайтди. Кўзлари юпун кийимдаги қари соқчига тушди...
Подшоҳ унга яқинлашиб:
- Совуқ қотмаяпсанми? - деди.
Соқчи:
-Совуқ қотяпман, лекин, наилож, иссиқ кийимларим шу, чидашдан ўзга чорам йўқ.. - деди.
Подшоҳ:
-Ҳозир қасрга кираман. Хизматкорларимдан бирига тайинлайман. Сенга иссиқ кийим олиб келишади,- деди...
... Соқчи подшоҳнинг ваъдасидан хурсанд бўлди.
Аммо-бироқ, подшоҳ қасрга кириши билан ваъдасин унутди.
Эртаси куни тонгда соқчини жонсиз ҳолда топдилар.
Унинг ёнида қоғоз, титроқ қўллар билан ёзилгани кўриниб турган хат бор эди...
... Унда
- «Эй шоҳ, ҳар кеча қаттиқ совуқларга бардош берардим. Лекин сенинг иссиқ кийимларни ваъда беришинг, қувватимни суғуриб олди, мени ўлдирди», деб ёзилганди...
P/s: "Aldanish oʻldiradi..."
Подшоҳ унга яқинлашиб:
- Совуқ қотмаяпсанми? - деди.
Соқчи:
-Совуқ қотяпман, лекин, наилож, иссиқ кийимларим шу, чидашдан ўзга чорам йўқ.. - деди.
Подшоҳ:
-Ҳозир қасрга кираман. Хизматкорларимдан бирига тайинлайман. Сенга иссиқ кийим олиб келишади,- деди...
... Соқчи подшоҳнинг ваъдасидан хурсанд бўлди.
Аммо-бироқ, подшоҳ қасрга кириши билан ваъдасин унутди.
Эртаси куни тонгда соқчини жонсиз ҳолда топдилар.
Унинг ёнида қоғоз, титроқ қўллар билан ёзилгани кўриниб турган хат бор эди...
... Унда
- «Эй шоҳ, ҳар кеча қаттиқ совуқларга бардош берардим. Лекин сенинг иссиқ кийимларни ваъда беришинг, қувватимни суғуриб олди, мени ўлдирди», деб ёзилганди...
P/s: "Aldanish oʻldiradi..."
Бир киши улуғ саҳоба Абдуллоҳ ибн Масъуднинг поябзалларини ўғирлаб кетди. Шунда у киши: "Аллоҳим! Агар у муҳтож бўлса, олган нарсасига барака бергин. Агар муҳтож бўлмаса, шуни охирги гуноҳи қилгин", дедилар.
Қизиқ, биз уларни ўринларида ўша одамни ҳаққига дуо қила олармидик? Нақадар гўзал хулқ!
Қизиқ, биз уларни ўринларида ўша одамни ҳаққига дуо қила олармидик? Нақадар гўзал хулқ!
Фатҳ Мусалий: «Касалга обу таом берилмаса, ўладими?» деб сўрадилар. Aтрофдагилар: «Ҳа,
ўлади», дейишди. Aйтдилар: «Қалбга ҳам уч кун илм берилмаса, ўлади».
©Aбу Ҳомид Ғаззолий-Иҳёю Илумиддин
ўлади», дейишди. Aйтдилар: «Қалбга ҳам уч кун илм берилмаса, ўлади».
©Aбу Ҳомид Ғаззолий-Иҳёю Илумиддин
ТАФАККУР СОАТИ
Оиша онамиз айтадилар:
"Бир кеча Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва саллам менинг ҳузуримга келдилар ва:
"Эй Оиша! Рухсат берсанг Роббим азза ва жаллага ибодат қилсам", дедилар. Сўнгра мешни олиб таҳорат қилдилар. Кейин намоз ўқидилар. Йиғлаб соқоллари ҳўл бўлди. Сўнг сажда қилдилар. Ер ҳам кўз ёшларидан ҳўл бўлди. Кейин ёнбошлаб ётдилар. Тонг отди ва Билол розиёллоҳу анҳу азон айтди ва деди:
"Эй Аллоҳнинг элчиси! Сизни нима йиғлатди? Олдинги-ю кейинги гуноҳларингиз кечирилган бўлса".
Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва саллам дедилар:
"Ҳолингга вой эй Билол! Мени йиғидан нима ман қилар эди. Ахир бу кеча "Осмонлару ернинг яратилишида, кеча ва кундузнинг алмашиб туришида ақл эгалари учун оят-аломатлар бор", ояти нозил бўлди-ку! Буни ўқиб тафаккур қилмаган кишининг ҳолига вой! ".
Самодаги юлдузлар сони ердаги тупроқ ва қумлар сонича эканини биласизми?
Қадимда фалаккиёт олимлари юлдузларни минглар билан санар эдилар. Кейинчалик телескоплар ривожланиб миллионлар билан санай бошлашди. Сўнгра миллиардларга етиб боришди. Бугун эса биргина сомон йўли галактикамизда ўттиз миллиард юлдузни санашаяпди. Ваҳоланки, галактикамиз ўртача галактика ҳисобланади. У эса ададини фақат Аллоҳ биладиган юз миллионлаб галактикалардан биттасидир.
Агар ернинг ернинг ҳажми миллион-миллион километр квадрат бўлса, қуёш ундан бир миллион уч юз марта каттадир. Улар орасидаги масофа бир юз эллик олти миллион километрдир.
Ақраб буржидаги бир юлдуз ер ва қуёш ҳамда улар орасидаги масофани ўз ичига сиғдира олади.
Манкабил жавзо юлдузи қуёшдан юз миллион марта каттадир. Бу уларнинг адади ва ҳажмидир. Энди улар орасидаги масофаларга нима дейсиз?!
Андромеда галактикаси биздан икки миллион ёруғлик йили миқдорида узоқликда жойлашган. Ундаги юлдузлараро масофа бир неча ёруғлик йилига тенг. Ёруғлик йили эса секундига 300000 (уч юз минг) километрга тенг.
Тасаввур учун шуни айтишимиз керакки, ой биздан бир сониядан сал ортиқроқ ёруғлик йили узоқликда жойлашган. Қуёш эса саккиз дақиқа ёруғлик йили узоқлигида жойлашган.
Ловуллаб турган юлдузларнинг энг ерга яқини тўрт ёруғлик йили узоқликда жойлашган.
Бу тўрт ёруғлик йилини тушуниш учун айтамиз:
"Агар биз ойга учадиган ракета тезлигида ўша юлдузга сафар қилсак сафаримиз юз минг йилдан ортиқ вақтни ўз ичига олар эди. Агар бу ракетанинг тезлиги оддий машинанинг тезлиги каби бўлганида у юлдузга эллик миллион йилда етиб борар эдик".
Тўрт ёруғлик йили мана шу. Энди биздан икки миллион ёруғлик йили узоқда жойлашган Андромеда галактикасига бориш учун қанча вақт керак бўлади? Тафаккур қилинг!
Ҳали юлдузлар ҳаракати ва уларнинг суръати, орбитаси, нурининг кучи, уларнинг тортиш кучи, механик мувозанати ҳақида гапирмадик. Қисқаси, кишининг идрок қилишдан ожизлигини тан олиши ҳам идрокдир.
Аллоҳ таоло айтади:
"Улар Аллоҳнинг қадрини тўғри тақдирламадилар. Ҳолбуки, ер борлиғича Унинг сиқимидадир. Осмонлар эса унинг қудрат қўлига йиғилгандир. У зот улар ширк келтираётган нарсалардан пок ва юксакдир!".
Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи!
Субҳаналлоҳил азим!
Оиша онамиз айтадилар:
"Бир кеча Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва саллам менинг ҳузуримга келдилар ва:
"Эй Оиша! Рухсат берсанг Роббим азза ва жаллага ибодат қилсам", дедилар. Сўнгра мешни олиб таҳорат қилдилар. Кейин намоз ўқидилар. Йиғлаб соқоллари ҳўл бўлди. Сўнг сажда қилдилар. Ер ҳам кўз ёшларидан ҳўл бўлди. Кейин ёнбошлаб ётдилар. Тонг отди ва Билол розиёллоҳу анҳу азон айтди ва деди:
"Эй Аллоҳнинг элчиси! Сизни нима йиғлатди? Олдинги-ю кейинги гуноҳларингиз кечирилган бўлса".
Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва саллам дедилар:
"Ҳолингга вой эй Билол! Мени йиғидан нима ман қилар эди. Ахир бу кеча "Осмонлару ернинг яратилишида, кеча ва кундузнинг алмашиб туришида ақл эгалари учун оят-аломатлар бор", ояти нозил бўлди-ку! Буни ўқиб тафаккур қилмаган кишининг ҳолига вой! ".
Самодаги юлдузлар сони ердаги тупроқ ва қумлар сонича эканини биласизми?
Қадимда фалаккиёт олимлари юлдузларни минглар билан санар эдилар. Кейинчалик телескоплар ривожланиб миллионлар билан санай бошлашди. Сўнгра миллиардларга етиб боришди. Бугун эса биргина сомон йўли галактикамизда ўттиз миллиард юлдузни санашаяпди. Ваҳоланки, галактикамиз ўртача галактика ҳисобланади. У эса ададини фақат Аллоҳ биладиган юз миллионлаб галактикалардан биттасидир.
Агар ернинг ернинг ҳажми миллион-миллион километр квадрат бўлса, қуёш ундан бир миллион уч юз марта каттадир. Улар орасидаги масофа бир юз эллик олти миллион километрдир.
Ақраб буржидаги бир юлдуз ер ва қуёш ҳамда улар орасидаги масофани ўз ичига сиғдира олади.
Манкабил жавзо юлдузи қуёшдан юз миллион марта каттадир. Бу уларнинг адади ва ҳажмидир. Энди улар орасидаги масофаларга нима дейсиз?!
Андромеда галактикаси биздан икки миллион ёруғлик йили миқдорида узоқликда жойлашган. Ундаги юлдузлараро масофа бир неча ёруғлик йилига тенг. Ёруғлик йили эса секундига 300000 (уч юз минг) километрга тенг.
Тасаввур учун шуни айтишимиз керакки, ой биздан бир сониядан сал ортиқроқ ёруғлик йили узоқликда жойлашган. Қуёш эса саккиз дақиқа ёруғлик йили узоқлигида жойлашган.
Ловуллаб турган юлдузларнинг энг ерга яқини тўрт ёруғлик йили узоқликда жойлашган.
Бу тўрт ёруғлик йилини тушуниш учун айтамиз:
"Агар биз ойга учадиган ракета тезлигида ўша юлдузга сафар қилсак сафаримиз юз минг йилдан ортиқ вақтни ўз ичига олар эди. Агар бу ракетанинг тезлиги оддий машинанинг тезлиги каби бўлганида у юлдузга эллик миллион йилда етиб борар эдик".
Тўрт ёруғлик йили мана шу. Энди биздан икки миллион ёруғлик йили узоқда жойлашган Андромеда галактикасига бориш учун қанча вақт керак бўлади? Тафаккур қилинг!
Ҳали юлдузлар ҳаракати ва уларнинг суръати, орбитаси, нурининг кучи, уларнинг тортиш кучи, механик мувозанати ҳақида гапирмадик. Қисқаси, кишининг идрок қилишдан ожизлигини тан олиши ҳам идрокдир.
Аллоҳ таоло айтади:
"Улар Аллоҳнинг қадрини тўғри тақдирламадилар. Ҳолбуки, ер борлиғича Унинг сиқимидадир. Осмонлар эса унинг қудрат қўлига йиғилгандир. У зот улар ширк келтираётган нарсалардан пок ва юксакдир!".
Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи!
Субҳаналлоҳил азим!
Forwarded from Abdukarim Mirzayev | Rasmiy kanal
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ҲАКИМЛАРДАН БАЪЗИЛАРИ АЙТАДИЛАР:
«Бошга тушган мусибатни енгишнинг икки йўли бор:
1. Қўлидан кетганидан ташқари ўзида қолганига севиниш.
2. Мусибат ортидан келадиган роҳатни умид қилиш.
Жоҳиллар қийинчиликка йўлиқса икки нарсадан тоқатсизланади:
1. Бошга тушган синов унга ўта оғир ва кўп кўринади.
2. Мусибатдан кейин ундан ҳам ёмонроғи келиб қолишидан қўрқиб яшайди».
🔸Аллоҳ таоло бандаларини машаққатларга, синовларга йўлиқтириб тарбиялайди. Бу сабабли инсоннинг қалби, қулоқлари ва кўзи очилади. Қилган хатоларини англаб етади.
🔸Ҳасан ибн Саҳл машаққатнинг фойдаларини таърифлаб бундай деган:
«Унда гуноҳдан сақланиш, ғафлатдан уйғониш, сабр орқали савобга эришиш, неъматларни ёдга олиб, уларни Раббидан умид қилиб сўраш бор. Аллоҳ таолога, Унинг қазосига яхшилик билан юзланиш бор».
«Ўкинма» китобидан.
«Бошга тушган мусибатни енгишнинг икки йўли бор:
1. Қўлидан кетганидан ташқари ўзида қолганига севиниш.
2. Мусибат ортидан келадиган роҳатни умид қилиш.
Жоҳиллар қийинчиликка йўлиқса икки нарсадан тоқатсизланади:
1. Бошга тушган синов унга ўта оғир ва кўп кўринади.
2. Мусибатдан кейин ундан ҳам ёмонроғи келиб қолишидан қўрқиб яшайди».
🔸Аллоҳ таоло бандаларини машаққатларга, синовларга йўлиқтириб тарбиялайди. Бу сабабли инсоннинг қалби, қулоқлари ва кўзи очилади. Қилган хатоларини англаб етади.
🔸Ҳасан ибн Саҳл машаққатнинг фойдаларини таърифлаб бундай деган:
«Унда гуноҳдан сақланиш, ғафлатдан уйғониш, сабр орқали савобга эришиш, неъматларни ёдга олиб, уларни Раббидан умид қилиб сўраш бор. Аллоҳ таолога, Унинг қазосига яхшилик билан юзланиш бор».
«Ўкинма» китобидан.
Audio
#аудио #савол_жавоб
#Ҳикматли_дунё_1
Ҳикматли дунё (1-диск)
Пайғамбаримиз алайҳиссаломнинг суръaтлари мавжудми?
Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф
✅ Каналга уланиш Манба
#Ҳикматли_дунё_1
Ҳикматли дунё (1-диск)
Пайғамбаримиз алайҳиссаломнинг суръaтлари мавжудми?
Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф
✅ Каналга уланиш Манба
• Эркак кишининг кийимларида аёл кишининг қанчалик тозаликка риоя қилиши намоён бўлади.
• Аёл кишининг кийимларида эркак кишининг қанчалик ружулатли эканлиги намоён бўлади.
• Қиз болаларнинг кийимларида оналарининг қанчалик ахлоқли экани намоён бўлади.
© Доктор Абдулазиз ибн Муҳаммад Юсуф
• Аёл кишининг кийимларида эркак кишининг қанчалик ружулатли эканлиги намоён бўлади.
• Қиз болаларнинг кийимларида оналарининг қанчалик ахлоқли экани намоён бўлади.
© Доктор Абдулазиз ибн Муҳаммад Юсуф
"ОДАМ БЎЛМОҚЧИМАН!”
Жуда гўдаклигимда отамдан сўрадим: “Ота, катта бўлсангиз ким бўласиз?”. Тайин гапки, берган саволимдан отам роса кулди. “Ким бўларди, одам-да ўғлим”, - деб қўйди кейин ҳазиллашиб. Бир куни онамга ҳам шу саволни бердим: “Эна, ким бўлишни истайсиз катта бўлсангиз?”. Аниқ эслайман, жилмайса-да, онам негадир хижолат тортганди ўшанда. Қўлимга ерёнғоқ тутқазганди: “Одам бўлишни, бор кўчага ўйнайқол”.
Мактабга илк бор қадам қўйган кунларим эса ўқитувчим менга шу саволни такрорлади: “Хўш Қўлдошев, катта бўлсанг ким бўлмоқчисан?”. Мен: “Одам”, - деб жавоб бердим ҳеч бир мулоҳазасиз. Не бахтки ўқитувчим ҳали мактабга қатнамасимданоқ тўйлардаги ўртакаш раисларга ялиниб “Қалдирғоч, ҳай қалдирғоч”, “Амир темур бобомиз”, яна онамдан эшитиб ёдлаб олганим қайсидир рўс шоирининг ”Бўридай ғажидим бюрократизимни...” каби шеърларни ўқиб юришимдан хабардор экан. “Йўқ, яхшиси сен катта ва машҳур шоир бўлақол, хўпми?”- “таклиф” қилиб қолди у. Менинг хаёлимга “лоп” этиб қишлоқдошлар исмига “шоир” сўзини қўшиб атайдиган, кўпинча маст-аласт юргувчи ва хотинини ҳадеб кўчага олиб чиқиб калтаклайдиган маҳалладошимиз келди. Ўқитувчим шоир бўлишга “мажбурласа” мактабдан кетиб қолишимни уқтирмоқчидай дафтар ва ручкамни қўлимга олиб, шарт ўрнимдан турдим.
“Ҳечам, мен одам бўлмоқчиман!” – дедим қатъий. Эҳтимол бу ҳаётга боғлиқ тасаввурлари жудаям тор бўлган гўдакнинг инсоният ҳақидаги оддий, аммо илдизи анчайин теран хулосаси эди..
...Бахтли яшамоққа қўярми ҳаёт,
Юракни туйғулар янийди дейман,
Олим бўлармиди мендай бесавод?
Одам бўла олсам, қанийди дейман...
Байрам АЛИ,
«Кўнгил синиқлари» туркумидан
Жуда гўдаклигимда отамдан сўрадим: “Ота, катта бўлсангиз ким бўласиз?”. Тайин гапки, берган саволимдан отам роса кулди. “Ким бўларди, одам-да ўғлим”, - деб қўйди кейин ҳазиллашиб. Бир куни онамга ҳам шу саволни бердим: “Эна, ким бўлишни истайсиз катта бўлсангиз?”. Аниқ эслайман, жилмайса-да, онам негадир хижолат тортганди ўшанда. Қўлимга ерёнғоқ тутқазганди: “Одам бўлишни, бор кўчага ўйнайқол”.
Мактабга илк бор қадам қўйган кунларим эса ўқитувчим менга шу саволни такрорлади: “Хўш Қўлдошев, катта бўлсанг ким бўлмоқчисан?”. Мен: “Одам”, - деб жавоб бердим ҳеч бир мулоҳазасиз. Не бахтки ўқитувчим ҳали мактабга қатнамасимданоқ тўйлардаги ўртакаш раисларга ялиниб “Қалдирғоч, ҳай қалдирғоч”, “Амир темур бобомиз”, яна онамдан эшитиб ёдлаб олганим қайсидир рўс шоирининг ”Бўридай ғажидим бюрократизимни...” каби шеърларни ўқиб юришимдан хабардор экан. “Йўқ, яхшиси сен катта ва машҳур шоир бўлақол, хўпми?”- “таклиф” қилиб қолди у. Менинг хаёлимга “лоп” этиб қишлоқдошлар исмига “шоир” сўзини қўшиб атайдиган, кўпинча маст-аласт юргувчи ва хотинини ҳадеб кўчага олиб чиқиб калтаклайдиган маҳалладошимиз келди. Ўқитувчим шоир бўлишга “мажбурласа” мактабдан кетиб қолишимни уқтирмоқчидай дафтар ва ручкамни қўлимга олиб, шарт ўрнимдан турдим.
“Ҳечам, мен одам бўлмоқчиман!” – дедим қатъий. Эҳтимол бу ҳаётга боғлиқ тасаввурлари жудаям тор бўлган гўдакнинг инсоният ҳақидаги оддий, аммо илдизи анчайин теран хулосаси эди..
...Бахтли яшамоққа қўярми ҳаёт,
Юракни туйғулар янийди дейман,
Олим бўлармиди мендай бесавод?
Одам бўла олсам, қанийди дейман...
Байрам АЛИ,
«Кўнгил синиқлари» туркумидан
👍1
Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi.
Rosululloh sollolohu alayhi vasallam:
...Kulgini ko'paytirma, chunki kulgining ko'pi qalbni o'ldiradi.
(Termiziy rivoyat qilgan)
Asru ko'p kulmakim, ular ermish,
Zindadil ko'ngli kulgu kasratidin.
Buni xar kimki bildi ko'ngli bila,
Kulmagay o'lsa kulgu xasratidin.
Xargiz ko'p kulmaki, kulgining ko'pligidan kishining tirik qalbi o'ladi. Kim buni buni ko'ngli bilan anglab yetsa, kulgi xasratida o'layotgan bo'lsa xam, kulmaydi. Biz musulmonlar yuqorida aytilgan xadisga amal qilishimiz juda zarur, aks xolda o'lgan qalbda ilm marifat, Allohga bo'lgan muhabbat, ilm xosil qilishga bo'lgan zavqu shavq va qiziqish bo'lmaydi.
Xujjatul Islom imom G'azzoliy bu xaqda shunday deganlar:
''Ko'p kulgi va mol dunyoga xursand bo'lish inson tomirlariga sizib kiruvchi zaxri qotil kabidir. U xavf, maxzunlik, o'lim va qiyomatni eslash kabi xsusiyatlarni qalbdan chiqarib yuboradi. Bu esa qalbning o'lishidir".
Rosululloh sollolohu alayhi vasallam:
...Kulgini ko'paytirma, chunki kulgining ko'pi qalbni o'ldiradi.
(Termiziy rivoyat qilgan)
Asru ko'p kulmakim, ular ermish,
Zindadil ko'ngli kulgu kasratidin.
Buni xar kimki bildi ko'ngli bila,
Kulmagay o'lsa kulgu xasratidin.
Xargiz ko'p kulmaki, kulgining ko'pligidan kishining tirik qalbi o'ladi. Kim buni buni ko'ngli bilan anglab yetsa, kulgi xasratida o'layotgan bo'lsa xam, kulmaydi. Biz musulmonlar yuqorida aytilgan xadisga amal qilishimiz juda zarur, aks xolda o'lgan qalbda ilm marifat, Allohga bo'lgan muhabbat, ilm xosil qilishga bo'lgan zavqu shavq va qiziqish bo'lmaydi.
Xujjatul Islom imom G'azzoliy bu xaqda shunday deganlar:
''Ko'p kulgi va mol dunyoga xursand bo'lish inson tomirlariga sizib kiruvchi zaxri qotil kabidir. U xavf, maxzunlik, o'lim va qiyomatni eslash kabi xsusiyatlarni qalbdan chiqarib yuboradi. Bu esa qalbning o'lishidir".
Forwarded from PISKENT (☆ ADMIN ☆)
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#IBRAT Ustoz Sayyid Rohmatulloh domla xafizahulloh.
Piskent tumanida tashkil etilgan @Yetimsevarlar va boshqa shu kabi xayriya guruxlarining amalga oshirayotgan ishlari xaqida munosabat bildirdilar.
👉T.me/yetimsevarlar👈
"PISKENT". 👇👇
🔻
https://t.me/piskentt
Piskent tumanida tashkil etilgan @Yetimsevarlar va boshqa shu kabi xayriya guruxlarining amalga oshirayotgan ishlari xaqida munosabat bildirdilar.
👉T.me/yetimsevarlar👈
"PISKENT". 👇👇
🔻
https://t.me/piskentt
Мусулмонларга яхши гумон қилиш билан фақат омонатдор дўстларгагина ишонишнинг бир-бирига терслиги йўқ. Яхши гумон қилиш дегани ҳаммага ишонишни билдирмаганидек, фақат омонатдор дўстларгагина ишониш дегани бошқаларга ёмон гумон қилиш кераклигини англатмайди.
Ҳазрат Умар розияллоҳу анҳу "Мусулмон киши ўз биродаридан бир гап эшитиб, яхши гумонга буришга имкон топар экан, унга ёмон гумон қилиши дуруст бўлмайди" дейдилар.
Айни зот "Дўстларингдан омонатдоринигина ушлаб қол. Чунки одамлар ичида омонатдорига тенг келадигани йўқ. Фожир билан оғайнигарчилик қилма, тағин фисқу фужуридан ўргатиб қўймасин. Ишларингда Аллоҳдан қўрқадиганлар билан маслаҳат қил" ҳам дейдилар.
Демак, мусулмонларга яхши гумон қилган ҳолда ишга пухта бўлиш, ишларда тажрибадан ўтган омонатдор кишилар билан маслаҳатлашиб юриш чин мўминлик хислатларидан экан.
Sayfulloh Nosir.
Ҳазрат Умар розияллоҳу анҳу "Мусулмон киши ўз биродаридан бир гап эшитиб, яхши гумонга буришга имкон топар экан, унга ёмон гумон қилиши дуруст бўлмайди" дейдилар.
Айни зот "Дўстларингдан омонатдоринигина ушлаб қол. Чунки одамлар ичида омонатдорига тенг келадигани йўқ. Фожир билан оғайнигарчилик қилма, тағин фисқу фужуридан ўргатиб қўймасин. Ишларингда Аллоҳдан қўрқадиганлар билан маслаҳат қил" ҳам дейдилар.
Демак, мусулмонларга яхши гумон қилган ҳолда ишга пухта бўлиш, ишларда тажрибадан ўтган омонатдор кишилар билан маслаҳатлашиб юриш чин мўминлик хислатларидан экан.
Sayfulloh Nosir.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#Fiqh
Muxtasarul-viqoya.
G'uslning farz, sunnat va buzuvchilari.
Ustoz Sunnatullox domla Abdulbosit. Piskent tumani "Sobirxon ota" jome masjidi imom xatibi.
Muxtasarul-viqoya.
G'uslning farz, sunnat va buzuvchilari.
Ustoz Sunnatullox domla Abdulbosit. Piskent tumani "Sobirxon ota" jome masjidi imom xatibi.
25000$ ДОЛЛАРЛИК СИР...
Эр-хотин бирга 60 йил умр кечиришди. Улар орасида бир-биридан беркитадиган ҳеч қандай сир йўқ эди. Фақатгина кампирда битта сир бор эканлигини ҳисобга олмаганда... Кампирни ўз жавонининг юқорисида - чоли ҳеч қачон эътибор қаратмаган бир пойафзал қутиси турар эди. Эндиликда кампир ўзини жуда ҳам қариб қолганини ўйлаб, ерга секингина чўккалаб ўтириб, чолига ўзининг сирини айтишликка қарор қилди, ҳамда жавон устида турган қутичани олиб келишини сўради...
Чол қутини келтириб, ичини очди. Қути ичида чиройли қилиб тикилган икки дона қўғирчоқ ва бир даста пул - 25000$ долларни кўрди
- Бу нима? – ҳайрон бўлиб сўради чол
- Шу десангиз, бизнинг тўйимиз бўлишидан илгари суюкли бувим, менга, бахтли яшаш сири нимада эканлигини айтдилар. Улар менга:
- “Агар сен умр йўлдошингдан хафа бўлиб ранжисанг, ҳеч қачон баҳслашмагин-да, ҳар сафар бир дона қўғирчоқ тикгин” – деган эдилар.
Чолнинг кўзи ёшланди, сабаби қути ичида фақат иккитагина қўғирчоқ бор эди-да!
Сўнг кампиридан яна сўради:
- Унда айтчи, бу қандай пуллар? Ахир булар, хўжалигимизга ишлатган пуллардан тежаб, сақлаб қўйганларинг эмасдир?
- Мен бу пулларни қўғирчоқларни сотиб, йиғганман.
Муқим МАҲМУД
Эр-хотин бирга 60 йил умр кечиришди. Улар орасида бир-биридан беркитадиган ҳеч қандай сир йўқ эди. Фақатгина кампирда битта сир бор эканлигини ҳисобга олмаганда... Кампирни ўз жавонининг юқорисида - чоли ҳеч қачон эътибор қаратмаган бир пойафзал қутиси турар эди. Эндиликда кампир ўзини жуда ҳам қариб қолганини ўйлаб, ерга секингина чўккалаб ўтириб, чолига ўзининг сирини айтишликка қарор қилди, ҳамда жавон устида турган қутичани олиб келишини сўради...
Чол қутини келтириб, ичини очди. Қути ичида чиройли қилиб тикилган икки дона қўғирчоқ ва бир даста пул - 25000$ долларни кўрди
- Бу нима? – ҳайрон бўлиб сўради чол
- Шу десангиз, бизнинг тўйимиз бўлишидан илгари суюкли бувим, менга, бахтли яшаш сири нимада эканлигини айтдилар. Улар менга:
- “Агар сен умр йўлдошингдан хафа бўлиб ранжисанг, ҳеч қачон баҳслашмагин-да, ҳар сафар бир дона қўғирчоқ тикгин” – деган эдилар.
Чолнинг кўзи ёшланди, сабаби қути ичида фақат иккитагина қўғирчоқ бор эди-да!
Сўнг кампиридан яна сўради:
- Унда айтчи, бу қандай пуллар? Ахир булар, хўжалигимизга ишлатган пуллардан тежаб, сақлаб қўйганларинг эмасдир?
- Мен бу пулларни қўғирчоқларни сотиб, йиғганман.
Муқим МАҲМУД