Piskent jome masjidi | Rasmiy kanal
2.7K subscribers
8.67K photos
4.46K videos
29 files
7.28K links
Ушбу каналда оят, ҳадислар, уларнинг шарҳлари, ибратли воқеалар, ҳикматлар, маърифий мақолалар ҳамда "Пискент" жоме масжиди имом хатиби Абдул Ҳамид домланинг маърузалари эълон қилиб борилади.
Download Telegram
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#Премьера:
#Видео

🎞 ЖИҲОД
ОДАМ ЎЛДИРИШМИ?
(2-қисм)

🎙 Жасурбек домла Раупов
Тошкент вилояти бош имом-хатиби

🎙 Суннатуллоҳ домла Эрназаров
Тошкент вилояти вакиллиги медиа рахбари

🎙 Обиджон домла Мирҳамидов
Чирчиқ шаҳар бош имом-хатиби

Fitrat.uzда янги лойиҳа:
Тошкент вилоятидаги таниқли уламоларнинг илмий-маърифий суҳбатлари

Тўлиқ видео: Youtube каналимизда

👉 @diyonatli
👍2
АЛЛОҲ ТАОЛО ЭНГ БИРИНЧИ НИМАНИ ЯРАТДИ?

Имом Бухорийнинг ишончли санад билан ҳазрати Алидан ривоят қилишларича, у киши айтдилар: «Бир куни Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва олиҳи васалламнинг ҳузурларида ўлтирган эдим, Жобир ибн Абдуллоҳ Ансорий розияллоҳу анҳу кириб ўлтирди-да, айтди:
– Ё Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва олиҳи васаллам ота-онам сизга фидо бўлсин, менга хабар беринг, Аллоҳ Азза ва жалла яратган энг биринчи нарса нима эди?
Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар:
– Энг аввалги яратган нарсаси менинг Нурим эди, минг йилда яратдики, у жаҳоннинг бир куни бу дунёнинг минг йилига тенгдир. Менинг нурим Аллоҳ Азза ва Жалла қудрати билан борди, тавоф қилди, то Тангри таолонинг бутун азамати осорини мушоҳада этгай. Кейин Аллоҳ таоло хоҳлагунча Аллоҳ таолога тасбеҳ айтиб сажда қилди...».

Қуръони каримнинг «Ҳаж» сураси», 47-оятида айтилади:
«Дарвоқе, Парвардигорингиз наздидаги бир кун сизларнинг ҳисоб-китобингиздаги минг йилга баробардир».

Ибн Аббосдан розияллоҳу анҳу ривоят қилинган бошқа бир ҳадисга кўра, (Hyp) ўн икки минг йил юриб, Аллоҳ Азза ва жаллани поклиги ва ягоналиги ила ёд этган.

Давом этамиз: «Ва дедилар: – Кейин Аллоҳ таоло ул Нурни тўрт қисмга бўлди: бир қисмидан Аршни яратди, бир қисмидан Қаламни яратди, бир қисмидан Жаннатни яратди, бир қисмидан Мўъминларни яратди. Бу тўрт қисмни яна тўрт қисм қилди: биринчи қисмидан азиз ва мукаррамроқ қилиб мени яратдики, Расулдирман, иккинчи қисмидан Ақлни яратиб, мўъминларнинг бошига жойлади. Учинчи қисмидан Ҳаёни яратиб, мўъминларнинг кўзига жойлади. Тўртинчи қисмидан ишқни яратиб, мўъминларнинг юрагига жойлади. (Демак, Ақл, Ҳаё ва Ишқ асл иймон аҳлида бўлгай) Кейин қаламга буюрдиким, Аршнинг кунгурасига «Ла илаҳа иллаллоҳ, Муҳаммадун расулуллоҳ» деб ёзгай. Тўрт юз йил ёзиб, «Ла илаҳа иллаллоҳ» деб битди.
Келдирдиларким, қалам «Ла илаҳа иллаллоҳ» деб ёзибдур. Айтди: «Билурменким, Сенинг назиринг йўқ ва вазиринг ҳам йўқ, «Ла илаҳа Иллаллоҳ», деб ёздим. Аммо билмасменким, Сенинг исминг ила турган бу буюк исм кимнинг исмидир?» Ҳақ Жалла ва ъалодан хитоб келдиким, Бу Менинг Ҳабибим ва танлаганимнинг исмидур! Ёз: «Муҳаммадун Расулуллоҳ!» Ҳақ хитобининг ҳайбатидан қаламнинг боши тешилди. Сўнгра ёзди: «Муҳаммадун Расулуллоҳ» соллаллоҳу алайҳи васаллам Шундан суннат қолдики, то қиёматгача қаламнинг бошини тешсаларгина ёзгайдир». (Ер юзидаги барча қаламлар, ёзғичларнинг тешигига диққат қилинмоғини сўраймиз).

Шайх Муҳаммад Мутавалли ШАЪРОВИЙ

👉@diyonatli
👍4
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Биринчи пайғамбар | Абдул Ҳамид домла

👉 @diyonatli
👍1
ЖАННАТДАГИ ҲАМРОҲЛАР

Улуғ саҳобия Умму Халлод турмуш йўлдоши, ўғли ва укаси билан Уҳуд жангида қатнашди. Учаласи – эри, ўғли ва укаси мазкур жангда шаҳид бўлди. Улуғ саҳобия уларни туясига юклаб, дафн қилиш учун Мадинага олиб кетди. Туя Уҳуд тоғининг ниҳоясига етганда худди учала шаҳидни Уҳуд жангида шаҳид бўлган ҳамроҳлари билан бирга дафн қилишга шошилгандек бирдан тезлай бошлади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам ҳам уларнинг етиб келишини кутиб турдилар. Сўнг ўз қўллари билан дафн қилдилар ва Умму Халлодга:
– Эй Ҳинд! Улар – Амр ибн Жамуҳ, фарзандинг Халлод ва уканг Абдуллоҳлар жаннатда ҳам ҳамроҳ бўлдилар, – дедилар.
Умму Халлод:
– Эй Аллоҳнинг Расули! Дуо қилинг, Аллоҳ таоло мени ҳам ўшалар билан бирга қилсин, – деди.

👉@diyonatli
👍5
ИЙМОН БОБИ
Савол:
– Иймоннинг ўрни қаерда?
Жавоб:
– Иймоннинг макони ва ўрни қалбдир. Имоннинг шохобчаси ва шўъбаси жасаддадир.
Савол:
– Иймон бармоқда ҳам борми?
Жавоб:
– Ҳа.
Савол:
– Бармоқ кесиб ташланса,имон қаерга кетади?
Жавоб:
– Қалбга.
Савол:
– Аллоҳ бандалардан бирор нарсани талаб қиладими?
Жавоб:
– Йўқ, аксинча, улар Аллоҳдан талаб қиладилар.
Савол:
– Аллоҳнинг бандалар устидаги ҳақи нима?
Жавоб:
– Бандаларнинг Аллоҳга ибодат қилишлари (сиғинишлари), бандаликда Аллоҳга ҳеч ким ва ҳеч нарсани шерик қилмасликлари (ширк келтирмасликлари) Аллоҳнинг бандалар зиммасидаги ҳақидир. Бандалар шундай қилсалар, уларнинг гуноҳларини мағфират қилиш ва уларга ажру савоб бериш бандаларнинг Аллоҳдаги ҳақларидир. Чунки Аллоҳ мўминлардан рози бўлади: «(Эй, Муҳаммад!)Дарҳақиқат, Аллоҳ мўминлардан – улар дарахт остида Сизга байъат (қасамёд) қилаётган вақтларида – рози бўлди...» (Фатҳ сураси, 18-оят). Иблисдан эса Аллоҳ ғазабнок бўлган. Аллоҳнинг: «...Нимани хоҳласангиз, ўшаниқилаверингиз!..» (Фуссилат сураси, 40-оят) деган ояти ваъид оятларидандир.
«Раббингиз Унинг Ўзигагина ибодат қилишингизни ҳамда ота-онага яхшилик қилишни амр этди» (Исро сураси, 23-оят); «Самуд (қабиласи) эса, бас, уларни (тўғри йўлга) ҳидоят қилган эдик, улар ҳидоятни қўйиб, кўрликни (залолатни)ихтиёр қилдилар...» (Фуссилат сураси, 17-оят); «Бас, хоҳлаган киши имон келтирсин, хоҳлаган кимса кофир бўлсин» (Каҳф сураси, 29-оят). Булар ваъид оятидир.
«Мен жинлар ва инсонларни фақат Ўзимга ибодат қилишлариучунгина яратдим» (Зориёт сураси, 56-оят). Яъни, Мени яккаю ягона деб аташлари учун яратганман, дейилмоқда. Лекин ҳамма нарса – яхшиси ҳам, ёмони ҳам, ширини ҳам, аччиғи ҳам, фойдаси ҳам, зарари ҳам Аллоҳнинг яратиши билан бўлади. «Агар Раббингиз хоҳласа эди, Ер (юзи)даги барча кишилар ёппасига имон келтирган бўлур эдилар. Бас, Сиз одамларни мўмин бўлишларига мажбур қиласизми?! Аллоҳнинг изнисиз ҳеч бир жон (инсон) имон келтира олмас...» (Юнус сураси, 99–100-оятлар); «Мабодо, Биз уларга фаришталарни туширсак ва ўликлар (тирилиб) уларга гапирса ҳамда ҳамма нарсани кафил сифатида уларга (уларнинг муқобилига) жам қилганимизда ҳам Аллоҳ хоҳлаганидан бошқалари иймон келтирмаган бўлур эдилар...» (Анъом сураси, 111-оят); «Агар Раббингиз хоҳлаганида эди, (барча) одамларни бир уммат (бир хил динга тобе) қилган бўлур эди. (Улар) мудом турлича (ҳар хил эътиқодда) бўлиб бораверадилар.Раббингиз раҳм қилган кишилар эса, бундан мустаснодирлар...» (Ҳуд сураси, 118–119-оятлар), яъни, Аллоҳнинг хоҳиши билан. Аллоҳ уларни шунинг учун яратган.«...Биз ҳар бир умматга: «Аллоҳга ибодат қилингиз ва шайтондан йироқлашингиз!» (деган ваҳий билан) пайғамбар юборганмиз. Шунда улар орасида Аллоҳ ҳидоят қилганлари ҳам, шунингдек, йўлдан озиши қатъий бўлганлар ҳам бўлган...» (Наҳл сураси, 36-оят).
«Аллоҳ хоҳлаганинигина сизлар хоҳлайсизлар», яъни Аллоҳ тақдир қилганини хоҳлайсизлар.Шуайб (алайҳиссалом) дедилар: «Динингиздан Аллоҳ бизни қутқаргандан кейин яна унга қайтсак, Аллоҳга ёлғон тўқиган бўламиз-ку? Унга қайтишимиз мумкин эмас, илло, Раббимиз – Аллоҳ хоҳлагани бўлур. Раббимиз ҳамма нарса бўйича илми кенг зотдир. Таваккулни Аллоҳга қилдик. Эй Раббимиз! Биз билан қавмимиз ўртасида ҳаққоний ҳукм қил! Сен ҳукм қилувчиларнинг яхшисидирсан» (Аъроф сураси, 89-оят).
Нуҳ (алайҳиссалом) дедилар: «Агар Аллоҳ сизларни оғдиришни истаб турган бўлса, (мен) сизларга насиҳат қилишни истаганим билан сизларга насиҳатим фойда бермайди. У Раббингиздир ва Унинг ҳузурига қайтарилажаксиз» (Ҳуд сураси, 34-оят).
«(Зулайҳо) унга мойил, у (Юсуф дили) ҳам бунга мойил бўлганди. Агар Раббининг ҳужжатини кўрмаганида (бўлар иш бўлар эди). Шу тарзда ундан ёмонлик ва фаҳшни буриб юбордик. Албатта, у (дили) холис бандаларимиздандир» (Юсуф сураси, 24-оят).
«Сулаймонни имтиҳон қилдик ва унинг тахти устига бир (жонсиз) жасадни (ўғлининг жасадини)ташладик. Сўнгра у тавба қилиб...» (Сод сураси, 34-оят).

👉@diyonatli
👍3
Abdul Hamid domla - Birinchi payg'ambar
DIYONAT.UZ
Биринчи пайғамбар | Абдул Ҳамид домла

👉 @diyonatli
👍1
Abdul Hamid domla - Nasl-nasab va uning hukumlari
DIYONAT.UZ
Насл-насаб ва унинг ҳукумлари | Абдул Ҳамид домла
"Бахтиёр оила" китобидан

👉 @diyonatli
👍1
НАМОЗДА ҚЎЛ БОҒЛАШ

Савол: Айрим биродарларимизнинг айтишича, намозда қўлни киндик остида тутиб туришга ҳеч қандай саҳиҳ далил йўқ экан. Имом Абу Ҳанифа буни ўз раъйларига қараб қилган эмиш. Айтинг-чи, шу гаплар қанчалик рост (ёки ёлғон)? Иложи бўлса, саҳиҳ далилларни бизга ҳам билдирсангиз. Сиз мени нотўғри тушунманг, мен сиздан далил сўраётганим йўқ. Сизнинг «Шунақа саҳиҳ далил бор» деган гапингиз биз учун етарли. Лекин ана ўша гапни қилаётган биродарларимизнинг гаплари хатолигини кўрсатиш учун ва қайтиб бунақа гапларни тарқатмасликлари учун уларга кўрсатиш (билдириш) мақсадида сўраяпман, холос. Сизни заҳматга қўйганимиз учун узр.

Жавоб: Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Сиз ўша одамлардан ҳам айтган гапларига ҳужжат сўранг. Улар йўқ деганлари билан аслида бор нарса йўқ бўлиб қолмайди. Ҳанафий мазҳаби ҳужжатсиз ҳукм чиқармайди.

وقال عليّ رضي الله عنه: السّنّة وضع الكفّ على الكفّ في الصّلاة تحت السّرّة. رواه أبو داود وأحمد.

Али розияллоҳу анҳу:
«Суннат – намозда кафтни кафт устига қилиб киндикнинг остига қўйиб туришдир», деди». Абу Довуд ва Аҳмад ривоят қилишган.

Ушбу ривоят ҳанафий мазҳабида татбиқ қилинган. Буни бошқа кўпчилик уламолар ҳам қўллаганлар. Валлоҳу аълам.

"Ихтилофлар-сабаблар-ечимлар" китобидан.

👉@diyonatli
👍2
Abdul Hamid domla - Qora molning zakoti
DIYONAT.UZ
Қора молнинг закоти| Абдул Ҳамид домла
"Кифоя" китобидан

👉 @diyonatli
👍1
ШАРИАТ БАДАННИ САҚЛАШГА БУЮРАДИ

Айрим уламолар “Такосур” сурасининг: “Сўнг, у кунда неъматлардан сўралурсиз”,
деган оятида у кунда неъматдан мурод соғликдан қандай фойдалангани ҳақида сўралишларини назарда тутади, деб айтишади.

Абу Бакр розияллоҳу анҳу Расулуллоҳ алайҳиссаломнинг шундай деганларини ривоят қилади: “Аллоҳдан иймон ва офиятни сўранг, ҳеч кимга иймондан сўнг офиятдан кўра афзал неъмат ато этилмаган” (Аҳмад ривояти).

Мазкур ҳадиси шарифда бу дунё ва охиратдаги икки офият жамланган. Яъни ҳар бир банда икки дунё саодатига иймон ваофият орқали эришади. Иймон уни охиратдаги азоб бўлишидан ҳимоя қилса, офият уни бу дунёдаги турли касалликлардан қалби ва баданини сақлашда катта аҳамият касб этади.

“Сунани Насоий”да Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган мазкур ҳадис келтирилади: “Аллоҳдан афвни, офиятни ва саломатликни сўраб дуо қилинг. Ҳеч кимга иймондан сўнг саломатликдан кўра афзал неъмат берилмаган”.

Мана шу уч нарса ёмонликларни кетказувчидир. Яъни олдинги ёмонликларни афв билан, ҳозиргисини афв билан, келажакдагисини саломатлик билан кетказилади. Бунга кўра мунтазам офиятда бўлиши келажакдаги саломатликни келтириб чиқаради. Ибн Аббосдан ривоят қилинишича, бир аъробий Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳузурларига келиб, “Аллоҳдан беш вақт намозимни ўқигандан кейин нимани сўрайман?” деди. Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам унга офиятни сўра, дедилар. Учинчи марта келганда ҳам “Бу дунё ва охиратдаги офиятни сўра”, дедилар.

Агар бу Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг сиҳат-саломатлик ва офият масаласига қай даражада эътиборли эканларини билдирса, энди у зотнинг саломатликка риоя этиш бўйича берган йўл-йўриқ ва кўрсатмалари бу дунё ва охиратда бадан ва қалб ҳимоясига эришиш учун мукаммал ҳидоятлари сифатида намоён бўлади.

«Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам табобатлари» китобидан.

👉@diyonatli
👍2
МАВЛАВИЙ ҲИНДИСТОНИЙ ДОМЛАНИНГ БОШДАН КЕЧИРГАНЛАРИ
9-ҚИСМ.

Рамазон ойи келди. Ноиб сўларнинг ўртасида хатм бошланди. Қози домламизни хатмға таклиф қилиб, қоғоз келди. Қози домла менга айтдилар: «Сен ҳам мени бирла боргин, хатмни томошо қилиб келасан». Ўрданинг дарвозасининг тагига келғонда қози домлани ичкариға руҳсат берди. Менга руҳсат бермади. Тўхтатиб қўйди, чунки менда чақирув қоғози йўқ эди. Қози домла лашкарға айтдилар: «Менинг кавшимни ушлаб турадурғон хизматкорим бўладур», дедилар. Ичкариға кирдим. Ўрданинг ўртасида масжид бор экан. Масжидда намоз ўқуғувчилар ҳаммаси улуғ одамлар. Хулоса шулки, хатмға ўтуб турғон қори ниҳоятда хом экан. Ўтуб туруб кўп хато қилар экан. Орқасида сомеъ йўқ. Ман луқма беришға мажбур бўлдим. Бир тасбеҳда кўп ерда хато қилди. Ман луқма бердим. Тасбеҳ тамом бўлғондин кейин шаҳарнинг ҳокими мени таклиф қилди. Биллоҳ, то охири хатмни тамом қилдим. Хатмда турғонлар кўп хурсанд бўлуб, рози бўлушди.
Қози домламиз бу шаҳарда уч йил қози мансабида туруб вафот этдилар. Менга васият қилиб айтдиларки: «Мени ерға дафн қилғондан кейин, менга бир хатми Каломуллоҳ қилиб, савобини бағишлагайсан, қолғон илмни Ҳиндистонға боруб, тамом қилғил». Мен васиятлариға биноан, қози домламиз марҳум бўлғондин кейин бир хатми Каломуллоҳ қилиб, руҳлариға бағишлаб, Ҳиндистонға жўнаб кетдим.
Ажмир деган шаҳарға боруб, бир мадрасаи Усмонияға дохил бўлдим. Мени мадрасаға қабул қилиб олдилар. Хулосаи калом шулки, саккиз йил шул мадрасада дарс этдим. Дарс урду тилда бўлар экан. Уни билғунча бир йил қийналдим. Бу орада ўзумни мамлакатимдан бир ҳеч қандай мактуб ололмадим. Дадам бирла Мозори Шарифда кўрушғонимча 15 йил бўлди. Мадрасада саккиз йил ўқуб турғон ҳолатимда бир ажойиб воқеа рўй берди. Воқеа шундан иборат эдики, шу кун мадрасаға бориб ўқушумни дилим истамас эди. Бир кун мени озод қилиб қўйса-да, хоҳлаған жойимға бориб саёҳат қилиб келсам. Дилим шуни истар. Мадрасани бошлиғиға ариза ёздим: «Бу кун менинг тобим йўқ, мени ўқушдан озод қилсаларинг», деб илтимос қилдим. Мадрасанинг табибининг олдиға мени муолажа қилиш учун юбордилар. Табиб кўруб айтдики: — «Сизда ҳеч қандай касал йўқ, энди сизға рухсат бераман, бир кун шаҳарни томошо қилинг». Менга ижозатнома бердилар.

ДАВОМИ БОР...

👉@diyonatli
👍2
МЕЪРОЖ ВА ИСРОГА ИЙМОН

Ва меърож ҳақдир. Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам кечаси исро қилдирилганлар ва жисмонан, уйғоқ ҳолларида Осмонга меърож қилдирилган. Сўнгра Аллоҳ хоҳлаган жойгача юқорига (чиқилган). Аллоҳ у кишини Ўзи хоҳлаган нарса ила икром қилган ва у кишига ваҳий қилган нарсасини ваҳий қилган.

«Қалб (кўз) кўрганини ёлғонга чиқармади» (Нажм сураси, 11-оят).

Бу дунёю охиратда у кишига Аллоҳнинг салавоту саломлари бўлсин.

Шарҳ: «Меърож» юқорига чиқиш асбоби, дегани бўлиб, худди нарвон каби нарса. Лекин у қандай нарса эканини билиб бўлмайди. Унинг ҳукми ҳам бошқа ғайбий нарсалар ҳукмига ўхшашдир. Унга иймон келтирамиз, лекин кайфияти билан машғул бўлмаймиз. Бу ерда ушбу гапдан кўзланган маъно эса Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васалламнинг уйғоқ ҳолларида жисм ва руҳлари ила осмонларга, сўнгра Аллоҳ хоҳлаган жойгача кўтарилишларидир. Бунинг ҳақлигига иймон келтирамиз. Чунки Аллоҳ у кишини ушбу самовий сафарда хоҳлаган нарсаси ила икром қилди. У кишига аҳкомлардан ваҳий қилган нарсасини ваҳий қилди. Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васалламнинг қалблари, кўзлари кўрган нарсани инкор қилмади, ёлғон деб эътиқод қилмади. Балки, тасдиқлади ва қўшимча қилиб бўлмайдиган равишда комил ишонч ила ишонди.

Исро ҳодисаси Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам уйғоқ ҳолларида, жисмонан бўлганига далил: «Ўз бандасини кечаси Масжидул Ҳаромдан Масжидул Ақсога исро – сайр қилдирган Зот покдир» (Исро сураси, 1-оят).

Чунки банда тана ва руҳнинг мажмуасидан иборатдир. Худди «инсон» лафзи жисм ва руҳнинг мужмуасига исм бўлганидек. Гап айтилиши билан шу маъно тушунилади ва шу тўғридир. Исро ҳам ушбу мажмуа ила бўлган. Бунинг бўлишига ақл жиҳатидан монелик йўқ. Агар инсоннинг кўтарилиши мумкин эмаслиги жоиз бўлса, фаришталарнинг тушиши мумкин эмаслиги жоиз бўлади. Бу эса пайғамбарликни инкор қилишга олиб боради. Бу ўз навбатида куфрдир.

Агар «Аввал Байтул Мақдисга Исро қилинишининг ҳикмати нима?» дейилса, жавоб шулки: «Аллоҳ ўта билувчидир, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг меърожни даъво қилганларида ростгўй эканликларини изҳор қилиш учундир. Чунки қурайшликлар у зот соллаллоҳу алайҳи васалламдан Байтул Мақдисни сифатлаб беришни талаб қилганларида уларга васф қилиб бердилар ва уларга ўз йўлларида олдиларидан ўтган (қурайшликларнинг) карвонлари хабарини ҳам бердилар. Агар осмонга тўғридан-тўғри Маккадан чиққанларида, бу иш бўлмас эди. Агар осмондаги нарсалардан хабар берсалар, улар кўрмаган нарсанинг хабарини берган бўлар эдилар. Байтул Мақдисни эса қурайшликлар олдин кўришган эди, шунинг учун у зот соллаллоҳу алайҳи васаллам уларга Байтул Мақдис ҳақида хабар бердилар.

Иккинчи далил:
«Ва, дарҳақиқат, уни бошқа сафар Сидратул мунтаҳа (Тугаш дарахти) олдида кўрди. Унинг ҳузурида маъво жаннати бор. Ўшанда Сидрани ўрайдиган нарса ўраб турибди. Нигоҳ бурилмади ҳам, ҳаддидан ошмади ҳам. Дарҳақиқат, ўз Роббининг улкан оят(белгиларидан кўрди» (Нажм сураси, 13-18-оятлар).

Чунки Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг Жаброилни Тугаш дарахти олдида кўришлари фақат ўша дарахт олдига ва жаннати Маъвога етишларидан кейингина бўлиши мумкин.

Ушбу оятлардаги «улкан оят(белги)лар»дан мурод Аллоҳ таоло Набий соллаллоҳу алайҳи васалламга Бану Исроил (Исро) сурасининг аввалида «Унга оят(белги)-ларимизни кўрсатиш учун», (1-оят) деб ваъда қилган белгилардир. Ушбу олий сафарнинг бошланиши Бану Исроил сурасининг бошида собит бўлган бўлса, ниҳояси Нажм сурасининг сўнгида собит бўлди.

Шунингдек, меърожнинг ҳақлигига, уйғоқликда руҳ ва тана ила бўлганлигига, Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ҳар бир осмонда пайғамбарлар билан учрашганларига далолат қилувчи кўплаб ҳадислар ҳам келгандир. Бу ҳадисларнинг умумий миқдори мутавотир даражасига етган бўлиб, уларни фақат жоҳилгина ёки ўзини жоҳилликка солувчигина инкор қилиши мумкин.

"Ақийдатут-таҳовия" китобидан.

👉@diyonatli
👍2
МУБОРАК ТЎШАК

Абу Суфён ибн Ҳарб Мадинага келганида ҳали Исломга кирмаган эди. Қизи – Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг завжалари Умму Ҳабиба розияллоҳу анҳонинг ҳужрасига кирди. Энди Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг тўшакларига ўтирмоқчи бўлган эди, Умму Ҳабиба тўшакни тортиб олди.
– Эй қизалоғим, тушунмай қолдим. Тўшакни менга раво кўрмадингми ёки мени тўшакка раво кўрмадингми? – дея сўради Абу Суфён.
– Бу Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг тўшаклари. Сиз мушриксиз. Шу тўшакка ўтиришингизни хоҳламадим, – дея жавоб берди Умму Ҳабиба розияллоҳу анҳо.
Биз бу муҳаббатга назар солсак, бу муҳаббат қалбларни маҳв этганини кўрамиз. Қалблар эса, ўз Расулининг ҳақиқий инсонийлик сифатлари олдида, бор бисотини, ҳатто ўзини ҳам нисор қилган.

"Расулуллоҳ ҳаётларидан лавҳалар" китобидан.

👉@diyonatli
👍3
АЛЛОҲ МЎМИНЛАРНИ ОХИРАТДА САҚЛАЙДИ

«Бас, Аллоҳ уларни ўша куннинг ёмонлигидан сақлади ва уларга хушрўйлик ҳамда хурсандчилик ато қилди» (Инсон сураси, 11-оят).

“Ўша куннинг ёмонлигидан сақлайди” жумласи ўша куннинг даҳшатидан сақланишлари ҳамда жаҳаннам ва унинг даҳшатларини кўрмасликлари маъносида эмас, балки ўша кунда ваъда қилинган уқубат ва жазодан сақланишлари маъносида бўлиши мумкин. Шунингдек, У Зот уларни ҳисоб-китоб вақтидаги сўроқ-саволдан сақлайди, маъносида бўлиши ҳам мумкин. Зеро, Аллоҳ таоло бундай деган:
«“Дарҳақиқат, мен ҳисоботимга рўбарў бўлишимни билар эдим”, – дер» (“Ал-Ҳаққо сураси, 20-оят).

Улар ўзларининг қаттиқ ҳисоб-китоб қилинишларидан қўрқиб турганларида гуноҳлари кечирилиб, яхшиликлари мақбул бўлганини кўрсалар, бундан жуда хурсанд бўлиб, у куннинг ёмонлигидан сақланган бўладилар.

Оятнинг яна бир маъноси “Улар қабрдан қайта тирилган вақтларида қиёмат кунининг даҳшат ва қўр- қинчларидан омонда бўладилар ва фаришталар уларга хушхабар етказадилар”, бўлиши ҳам мумкин. Зеро, Аллоҳ таоло айтади:

«Албатта, Биздан уларга яхшилик раво кўрилганлар, ана ўшалар, ундан узоқлаштирилгандирлар» (Анбиё сураси, 101-оят).

«Уларга хушрўйлик ҳамда сурур ато қилади» оятидаги “сурур” уларда хафагарчилик бўлмаслигидир, “хушрўйлик эса, неъматлар асоратидир. Бир нақлда, хушрўйлик уларнинг юзларида, сурур эса қалбларида бўлиши айтилган.

«Ва сабр қилганлари учун уларни жаннат ва ипак билан мукофотлайди» (Инсон сураси, 12-оят).
Яъни тоат-ибодатларга ҳамда Аллоҳга осийлик бўладиган ишлардан сабр қилганлари учун улар жаннат билан ҳам, ипак билан ҳам мукофотлайди.

Жаннатлар асосан кийимлар эмас, балки егулик ва ичимликлар билан ҳам роҳатланиш ўрни бўлгани учун ипак ҳам (қўшиб) зикр қилинди. Яъни Аллоҳ таоло уларга жаннатни мукофот қилиб бериш билан бирга, ипак либосларни ҳам ваъда қилди.

("Таъвилот"дан дурдоналар)дан.

👉@diyonatli
👍2
ҲАНАФИЙ МАЗҲАББОШИМИЗ ҲАҚИДА

Абу Ҳанифа. Нуъмон ибн Собит ибн Зуто. Буюк имом ва улуғ имомларнинг устози бўлганлари учун Имом Аъзам деб ҳам аталади. Ҳижрий 80 (милодий 699) йилда Куфа шаҳрида туғилган. Устозлари Ҳаммод ибн Сулаймондан фиқҳ илмини ўрганган. Бу зотнинг ёшлик чоғларида Анас ибн Молик, Абдуллоҳ ибн Абу Авфо Ансорий, Абу Туфайл Омир ибн Восила ва Саҳл ибн Саъд Соъидий каби бир қанча саҳобалар ҳаёт бўлганлар. «Муснад» (бу китобда Имоми Аъзам ривоят қилган ҳадислар шогирдлари томонидан жамланган), «Махориж», «Фиқҳул акбар» каби асарлари бор. Имом Аъзам раҳматуллоҳи алайҳнинг фазллари ҳақида уламолар кўплаб мақтовли гапларни айтганлар: Имом Молик: «Имом Абу Ҳанифа агар ёғоч устунни олтин деб айтса албатта шунга далил келтира оладиган даражадаги киши эди», деган. Имом Шофеъий: «Барча инсонлар фиқҳда Абу Ҳанифага боқимандадирлар», деган.
Ривоят қилинишича, Муҳаммад ибн Алий ибн Ҳусайн раҳматуллоҳи алайҳга Абу Ҳанифа қиёс билан ҳукм собит қилади, деган хабар етибди. Шунда у зот Абу Ҳанифа раҳматуллоҳи алайҳни учратганида ўрталарида қуйидагича суҳбат бўлгани ривоят қилинган:
Муҳаммад ибн Ҳусайн: «Бобом Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг ҳадисларини ўз қиёсингиз билан ўзгартираяпсиз деб эшитдим?»
Имом Абу Ҳанифа: «Қулай ҳолатда ўтириб олсангиз, бобонгиз ҳаётлик вақтида саҳобалар ҳурмат кўрсатганлари каби мен ҳам сизга шундай ҳурмат кўрсатай». Абу Жаъфар ўтиргач, Абу Ҳанифа унинг олдида чўкка тушган ҳолда ўтирди ва: «Сиздан уч нарсани сўрайман, жавоб берсангиз», деди ва розилик олиб: Эркак киши заифми ёки аёл, деб сўради.
– Аёл заиф.
– Эркакнинг оладиган мероси қанчаю аёлники қанча?
– Эркакка икки улуш, аёлга бир улуш.
– Бу Расулуллоҳнинг гаплари! Агар суннатни қиёс билан ўзгартирганимда эркакка бир улуш, заиф бўлгани учун аёлга икки улуш тегиши керак деган бўлар эдим.
– Намоз афзалми ёки рўза?
– Намоз афзал.
– Бу бобонгизнинг гаплари! Агар қиёсни устун қўйганимда аёл киши ҳайздан пок бўлгач рўзанинг қазосини эмас, балки ундан афзал бўлган намознинг қазосини адо этиши керак деган бўлар эдим.
– Бавл оғирроқ нажосатми ёки маний?
– Бавл оғир нажосат.
– Агар қиёсни устун қўйганимда маний чиққанда эмас, балки нажаслиги оғирроқ бўлган бавл чиққанда ғусл қилиш керак деган бўлар эдим. Қиёсни суннатдан устун қуйишдан Аллоҳдан паноҳ сўрайман, – деганида Абу Жаъфар ўрнидан туриб, Имом Абу Ҳанифани бағрига босиб эҳтиром кўрсатган экан.
Имом Абу Ҳанифа раҳматуллоҳи алайҳ ҳижрий 150 (милодий 767) йилда Бағдодда вафот этган.

"Нодир фатволар" китобидан.

👉@diyonatli
👍4
АЛЛОҲ МЕНИ СЕВАДИМИ!?

Шайх Али ат-Тонтавий (Аллоҳ раҳмат қилсин) деди:
- Мени Аллоҳ севадими?
Бу савол мени ўзига жалб этди. Шунда Аллоҳ таолонинг муҳаббати Унинг бандасига Китобида зикр қилинган сифатлар борларгагина келиши ёдимга тушди.

Хотирамни бирма-бир варроқлаб, ўзимни уларга муносибманми йўқми солиштириб чиқдим.

Билдимки, Аллоҳ таоло "МУТТАҚИЙН"ларни яхши кўрар экан. Мен эса ўзимни МУТТАҚИЙН деб ҳисобламайман.

Яна билдимки, Аллоҳ таоло "САБРЛИ"ларни яхши кўрар экан. Шунда ўзимнинг САБРИМ камлиги ёдимга тушди.

Билдимки Аллоҳ таоло "МУҲСИН"ларни севишини кўрдим. Мен қанчалар бу нарсалардан йироқмана!?

Мен излашни бас қилдим. Чўчидим..."ўзимда Аллоҳ севадиган сифатларни топа олмасам-чи", деб қўрқдим. Ва аъмалларимга боқдим...

- Эй Аллоҳ, агарда сустлик, гуноҳ, доғ ва нуқсонлар бир-бирлари билан аралашиб, кўпайиб кетган бўлсачи??

Шунда Аллоҳ таолонинг ояти ёдимга тушди:
"Албатта, Аллоҳ тавба қилувчиларни севади"
Бақара сураси, 222-оят.

Шу захоти бу оят менинг учун ва менга ўхшаганлар учун нозил этилганини тушуниб етдим ва маромига етказиб қўйдим.

Астағфируллоҳал азийм ва атубу илайҳи.
Астағфируллоҳал азийм ва атубу илайҳи.
Астағфируллоҳал азийм ва атубу илайҳи.

🤲 Сиз ҳам Аллоҳ таолонинг суйган бандалари қаторида бўлинг..

👉@diyonatli
👍4
“ҒИЙБАТ ЗИНОДАН ОҒИРРОҚ”

Ҳадис. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Ғийбат зинодан оғирроқ», дедилар. «Қандай қилиб?» деб сўрашган эди, у зот соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Киши зино қилгач, тавба қилса, Аллоҳ унинг тавбасини қабул қилади. Ғийбатчи эса то ўша (ғийбат қилинган) дўсти кечирмагунича кечирилмайди», деб жавоб бердилар. «Сийрати Аҳмадийя»да Ибн Абу Дунёдан нақл қилинган.

Изоҳ. Бунга сабаб шуки, зино қилишда фақат Раҳмонга мухолафат (қарши чиқиш, исён қилиш) бор. Ғийбатда эса Аллоҳ таолога мухолифат қилиш ҳам, ғийбат қилинган кишига озор бериш ҳам бор. Аллоҳ таолонинг ҳаққи тавба билан кечирилади, лекин банданинг ҳаққи ўша банда кечирмагунича афв этилмайди, яъни қилинган гуноҳ бирор банданинг ҳаққига алоқадор бўлса, ўша банда бу гуноҳни кечирмагунча Аллоҳ таоло ҳам кечирмайди. Шунинг учун баъзи уламоларнинг мазҳабида ҳаж қилиш билан барча катта-ю кичик гуноҳлар кечирилади, аммо бандалар ҳаққи бундан мустаснодир. Бу ҳам ғийбатнинг гуноҳи зинодан ортиқроқлигини билдиради. Аллоҳ таоло қиёмат куни ҳақида шундай марҳамат қилади: «Бу кунда ҳар бир жонга қилган ишининг бадали (мукофот ёки жазоси) берилади. Бу кунда умуман зулм йўқдир» (Муъминун сураси, 17-оят). Бу нидони эшитган ғийбатчи ноумидликка тушиб, қилган ишига надомат қилади. «Кошки дунёда одамларни ғийбат қилмаган, айбларини очмаган бўлсам эди», дейди.

Ҳикоя. Иброҳим ибн Адҳам раҳматуллоҳи алайҳ бир зиёфатга бордилар. Зиёфат аҳли кечикиб қолган бир одамни ғийбат қила бошлади. Шунда Иброҳим ибн Адҳам раҳматуллоҳи алайҳ: «Ажойиб-ку, одамлар аввал нон, кейин гўшт ер эди, сизлар эса нондан олдин гўшт едиларинг», деб уларга танбеҳ бердилар. «Тазкиратул авлиё».

“Ғийбат ўзи нима?” китобидан.

👉@diyonatli
👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Башарият отаси | Абдул Ҳамид домла

👉 @diyonatli
👍1
#Савол_жавоб

Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва барокатуҳ!

"Диёнат"
каналининг мухлислари!

Устоз Абдул Ҳамид домла
бугун 3-март, 2022 йил, пайшанба куни хуфтон намозидан сўнг, яъни соат 20:10 да масжидда савол-жавоб ўтказадилар.

Сизларда шаръий масалаларда муҳим саволларингиз бўлса, шу хабарнинг изоҳ (комментарий) қисмида ёзиб қолдиринг. Биз бу саволларни Устозимизга ўқиб берамиз. Ва жавобини ўша вақтнинг ўзида - жонли ёйин орқали тинглашингиз мумкин.

👉 @diyonatli
👍6