"ОЯТУЛ-КУРСИЙ" ФАЗИЛАТИ
Бақара сурасининг 255-ояти "Оятул-курсий", дейилади. У Қуръони каримдаги энг улуғ оятдир. "Оятул-курсий"нинг фазилати ҳақида Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламдан кўп ҳадислар келтирилган.
Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинишича, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Қуръон оятларининг саййиди Оятул-курсийдир", деганлар.
"Фотиҳа" Қуръондаги энг улуғ сура, "Оятул-курсий" эса энг улуғ оят саналади.
Расули акрам соллаллоҳу алайҳи васаллам марҳамат қиладилар: "Ҳар бир нарсанинг саноми бор. Қуръоннинг саноми "Бақара" сурасидир. Унда Қуръондаги энг афзал оят : "Оятул-курсий" бор.
Энг афзал, энг узун оят ҳам Қуръондаги энг узун сура "Бақара"да келган.
Бир куни Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам Убай ибн Каъб розияллоҳу анҳудан сўрадилар:
- Эй Абулмунзир, Аллоҳнинг Каломидаги энг улуғ оят қайсилигини биласанми?
- Аллоҳ ва Расули билувчироқ!
- Эй Абулмунзир, Қуръондаги энг улуғ оят қайсилигини биласанми?
- Аллоҳу лаа илааҳа илла ҳувал ҳайюл қойюм.
Шунда Пайғамбар алайҳиссалом Убай ибн Каъбнинг кўксига уриб:
- Аллоҳга қасамки, илм сенга муборак бўлсин, эй Абулмунзир! - дея уни алқадилар.
"Қуръон - қалблар шифоси" китобидан.
👉 @diyonatli
Бақара сурасининг 255-ояти "Оятул-курсий", дейилади. У Қуръони каримдаги энг улуғ оятдир. "Оятул-курсий"нинг фазилати ҳақида Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламдан кўп ҳадислар келтирилган.
Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинишича, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Қуръон оятларининг саййиди Оятул-курсийдир", деганлар.
"Фотиҳа" Қуръондаги энг улуғ сура, "Оятул-курсий" эса энг улуғ оят саналади.
Расули акрам соллаллоҳу алайҳи васаллам марҳамат қиладилар: "Ҳар бир нарсанинг саноми бор. Қуръоннинг саноми "Бақара" сурасидир. Унда Қуръондаги энг афзал оят : "Оятул-курсий" бор.
Энг афзал, энг узун оят ҳам Қуръондаги энг узун сура "Бақара"да келган.
Бир куни Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам Убай ибн Каъб розияллоҳу анҳудан сўрадилар:
- Эй Абулмунзир, Аллоҳнинг Каломидаги энг улуғ оят қайсилигини биласанми?
- Аллоҳ ва Расули билувчироқ!
- Эй Абулмунзир, Қуръондаги энг улуғ оят қайсилигини биласанми?
- Аллоҳу лаа илааҳа илла ҳувал ҳайюл қойюм.
Шунда Пайғамбар алайҳиссалом Убай ибн Каъбнинг кўксига уриб:
- Аллоҳга қасамки, илм сенга муборак бўлсин, эй Абулмунзир! - дея уни алқадилар.
"Қуръон - қалблар шифоси" китобидан.
👉 @diyonatli
👍2❤1
ЭНГ ЯХШИ НЕЪМАТ
Исломдан кейинги энг яхши неъмат яхши дўстдир. Агар бирортангиз биродаридан дўстликни сезса, уни маҳкам тутсин. (Умар ибн Хаттоб розияллоҳу анҳу)
* Юсуф ибн Ҳусайн айтади: "Мен Зуннун билан хайрлашаётган чоғимда унга: “Ким билан ҳамсуҳбат бўлай?”, дедим. У: “Уни кўришинг сенга Аллоҳни эслатадиган, унинг ҳайбати махфий ҳолатингга ҳам таъсир қиладиган, унинг суҳбати сенинг илмингни зиёда қиладиган, унинг амали сени дунёда зоҳид қиладиган, у билан бирга бўлишинг сени маъсиятдан қайтарадиган, унинг тили эмас, балки амали сенга насиҳат қиладиган киши бўлсин”, деб жавоб берди".
“Ҳикматлар чашмаси”дан
👉 @diyonatli
Исломдан кейинги энг яхши неъмат яхши дўстдир. Агар бирортангиз биродаридан дўстликни сезса, уни маҳкам тутсин. (Умар ибн Хаттоб розияллоҳу анҳу)
* Юсуф ибн Ҳусайн айтади: "Мен Зуннун билан хайрлашаётган чоғимда унга: “Ким билан ҳамсуҳбат бўлай?”, дедим. У: “Уни кўришинг сенга Аллоҳни эслатадиган, унинг ҳайбати махфий ҳолатингга ҳам таъсир қиладиган, унинг суҳбати сенинг илмингни зиёда қиладиган, унинг амали сени дунёда зоҳид қиладиган, у билан бирга бўлишинг сени маъсиятдан қайтарадиган, унинг тили эмас, балки амали сенга насиҳат қиладиган киши бўлсин”, деб жавоб берди".
“Ҳикматлар чашмаси”дан
👉 @diyonatli
👍2❤1
БУРГУТ ВА ИЛОН
Бургут ўзининг устига илонни мингазиб осмонда учиб борарди. У ўзига ўзи: "Агар илонни ташлаб юборишга уринсам, у мени чақиб олади", дерди. Илон эса: "Агар бургутни чақиб олсам, у мени ташлаб юборади", дер эди. Уларнинг бу ҳолатидан бехабарлар эса: "Қандаям гўзал садоқат!" деб, ҳайратга тушиб, лол қолишарди.
Мазкур қисса ҳақида яхшилаб тафаккур қилсангиз, ушбу замондаги айрим алоқа ва муносабатларнинг сабабини англаб оласиз.
"Ҳимкатлар чашмаси"дан
👉 @diyonatli
Бургут ўзининг устига илонни мингазиб осмонда учиб борарди. У ўзига ўзи: "Агар илонни ташлаб юборишга уринсам, у мени чақиб олади", дерди. Илон эса: "Агар бургутни чақиб олсам, у мени ташлаб юборади", дер эди. Уларнинг бу ҳолатидан бехабарлар эса: "Қандаям гўзал садоқат!" деб, ҳайратга тушиб, лол қолишарди.
Мазкур қисса ҳақида яхшилаб тафаккур қилсангиз, ушбу замондаги айрим алоқа ва муносабатларнинг сабабини англаб оласиз.
"Ҳимкатлар чашмаси"дан
👉 @diyonatli
❤1
КИЙИМГА БУРНИНИ ТОЗАЛАШ
Муҳаммад ибн Сийриндан ривоят қилинади:
"Абу Ҳурайра бурнини кийимига артди ва: "Бах! Бах! Қаранглар, Абу Ҳурайра бурнини кийимига артяпти! Бир пайтлар Оишанинг ҳужраси билан минбарнинг ўртасида ерда юмалаб ётар эди. Одамлар уни кўриб, жинни деб ўйлашар эди. Фақат очликдан шундай бўлган эдим", деди".
Шарҳ: Дарҳақиқат, Абу Ҳурайра ана шундай оғир, ночор аҳволда, оч-яланғоч ҳолда яшаганлар, аҳли суфночор, оч-яланғоч ҳолда яшаганлар, аҳли суффанинг улуғларидан бўлганлар. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам баъзан хутбаларида: "Ким шулардан бир кишини уйида меҳмон қилиб, қорнини тўйғазса, жаннатий бўлади", деган башоратлар ҳам қилганлари маълум.
Бироқ Ислом туфайли, мустаҳкам, холис иймонлари туфайли Аллоҳ таоло бу қадар шараф бериб, ҳар томонлама фаровон яшай бошлаганлар. Шуни назарда тутиб, бир пайтлар бир бурда нонга, бир парча латтага зор бўлган одам энди бурунларини кийимларига артадиган даражага келиб қолибди, деган маънодаги гап айтилмоқда.
"Одоблар хазинаси" китобидан.
👉 @diyonatli
Муҳаммад ибн Сийриндан ривоят қилинади:
"Абу Ҳурайра бурнини кийимига артди ва: "Бах! Бах! Қаранглар, Абу Ҳурайра бурнини кийимига артяпти! Бир пайтлар Оишанинг ҳужраси билан минбарнинг ўртасида ерда юмалаб ётар эди. Одамлар уни кўриб, жинни деб ўйлашар эди. Фақат очликдан шундай бўлган эдим", деди".
Шарҳ: Дарҳақиқат, Абу Ҳурайра ана шундай оғир, ночор аҳволда, оч-яланғоч ҳолда яшаганлар, аҳли суфночор, оч-яланғоч ҳолда яшаганлар, аҳли суффанинг улуғларидан бўлганлар. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам баъзан хутбаларида: "Ким шулардан бир кишини уйида меҳмон қилиб, қорнини тўйғазса, жаннатий бўлади", деган башоратлар ҳам қилганлари маълум.
Бироқ Ислом туфайли, мустаҳкам, холис иймонлари туфайли Аллоҳ таоло бу қадар шараф бериб, ҳар томонлама фаровон яшай бошлаганлар. Шуни назарда тутиб, бир пайтлар бир бурда нонга, бир парча латтага зор бўлган одам энди бурунларини кийимларига артадиган даражага келиб қолибди, деган маънодаги гап айтилмоқда.
"Одоблар хазинаси" китобидан.
👉 @diyonatli
❤1
ТАҲОРАТНИНГ ОДОБЛАРИ:
1. Ердан юқорироқ ўринга ўтириб таҳорат қилиш.
2. Таҳорат пайтида қиблага юзланган бўлиш.
3. Аъзоларни ювишда бошқа кишидан ёрдам сўрамаслик, лекин ожизлиги ва касаллиги сабабли ёрдам сўраса, дуруст бўлади.
4. Мубоҳ сўзларни тарк қилиш.
5. Оғизга ўнг қўл билан сув олиш. Бурунга ҳам ўнг қўл билан сув олиб, чап қўл билан қоқади.
6. Ювиш фарз бўлган аъзоларнинг белгиланган жойидан кўпроғини ювиб, ҳадисда келганидек, қиёматдаги нур ва қашқани кўпайтириш.
7. Кенгроқ узукни таҳорат вақтида ҳаракатлантириб қўйиш ҳам одобдир, аммо узук тор бўлса, унинг остига сув тегиши учун ҳаракатлантириш шарт бўлади.
8. Таҳоратдан сўнг қиблага юзланиб, тик турган ҳолатда шаҳодат калималарини ва маъсур дуоларни ўқиш.
"Ашҳаду аллаа илааҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу, лаа шарийка лаҳу ва ашҳаду анна Муҳаммадан ъабдуҳу ва росуулуҳу. Аллоҳуммажъалний минат-тавваабийна важъалний минал-мутаттоҳҳирийн".
Имом Муслим, Термизий ва Байҳақий ривоят қилишган.
Маъноси: "Гувоҳлик бераман, Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, У ёлғиздир, Унинг шериги йўқ ва гувоҳлик бераманки, Муҳаммад Унинг бандаси ва элчисидир. Аллоҳим, мени тавба қилувчилардан ва покланувчилардан қил".
9. Макруҳ вақтлар бўлмаса, таҳоратдан сўнг икки ракъат намоз ўқиб қўйиш ҳам одобдандир. Нафл намозларни ўқиш макруҳ ҳисобланадиган вақтлар қуйидагилар:
- субҳи содиқ киргандан сўнг, то қуёш чиққунча;
- қуёш чиқишни бошлагандан то бир найза бўйи кўтарилгунча, бу қарийб ярим соатга боради.
- куннинг ўртасида, яъни қуёш тиккага келганда; бу тақрибан пешиндан ярим соат олдин бўлади. Буни "завол вақти" дейилади (шу орада ҳам намоз ўқиш ҳаромдир).
- аср намози ўқиб бўлингач, то шомгача бўлган вақтда нафллар макруҳдир. Лекин қуёш нури кетгунича қазо намозларни ўқиш жоиздир;
- қуёшнинг нури кетган вақтдан то шомгача ўқилган намоз ҳам ҳаромдир, бу тақрибан қуёш ботишидан ярим соат олдинги вақт ҳисобланади.
"Мўминнинг меърожи" китобидан.
👉 @diyonatli
1. Ердан юқорироқ ўринга ўтириб таҳорат қилиш.
2. Таҳорат пайтида қиблага юзланган бўлиш.
3. Аъзоларни ювишда бошқа кишидан ёрдам сўрамаслик, лекин ожизлиги ва касаллиги сабабли ёрдам сўраса, дуруст бўлади.
4. Мубоҳ сўзларни тарк қилиш.
5. Оғизга ўнг қўл билан сув олиш. Бурунга ҳам ўнг қўл билан сув олиб, чап қўл билан қоқади.
6. Ювиш фарз бўлган аъзоларнинг белгиланган жойидан кўпроғини ювиб, ҳадисда келганидек, қиёматдаги нур ва қашқани кўпайтириш.
7. Кенгроқ узукни таҳорат вақтида ҳаракатлантириб қўйиш ҳам одобдир, аммо узук тор бўлса, унинг остига сув тегиши учун ҳаракатлантириш шарт бўлади.
8. Таҳоратдан сўнг қиблага юзланиб, тик турган ҳолатда шаҳодат калималарини ва маъсур дуоларни ўқиш.
"Ашҳаду аллаа илааҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу, лаа шарийка лаҳу ва ашҳаду анна Муҳаммадан ъабдуҳу ва росуулуҳу. Аллоҳуммажъалний минат-тавваабийна важъалний минал-мутаттоҳҳирийн".
Имом Муслим, Термизий ва Байҳақий ривоят қилишган.
Маъноси: "Гувоҳлик бераман, Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, У ёлғиздир, Унинг шериги йўқ ва гувоҳлик бераманки, Муҳаммад Унинг бандаси ва элчисидир. Аллоҳим, мени тавба қилувчилардан ва покланувчилардан қил".
9. Макруҳ вақтлар бўлмаса, таҳоратдан сўнг икки ракъат намоз ўқиб қўйиш ҳам одобдандир. Нафл намозларни ўқиш макруҳ ҳисобланадиган вақтлар қуйидагилар:
- субҳи содиқ киргандан сўнг, то қуёш чиққунча;
- қуёш чиқишни бошлагандан то бир найза бўйи кўтарилгунча, бу қарийб ярим соатга боради.
- куннинг ўртасида, яъни қуёш тиккага келганда; бу тақрибан пешиндан ярим соат олдин бўлади. Буни "завол вақти" дейилади (шу орада ҳам намоз ўқиш ҳаромдир).
- аср намози ўқиб бўлингач, то шомгача бўлган вақтда нафллар макруҳдир. Лекин қуёш нури кетгунича қазо намозларни ўқиш жоиздир;
- қуёшнинг нури кетган вақтдан то шомгача ўқилган намоз ҳам ҳаромдир, бу тақрибан қуёш ботишидан ярим соат олдинги вақт ҳисобланади.
"Мўминнинг меърожи" китобидан.
👉 @diyonatli
👍5❤1
ҚЎШНИЛИК ҲАҚҚИ
Маълумки, қўшниларга яхшилик қилиш жамиятдаги инсоний алоқаларни мустаҳкамлаш, жамиятни кучли, қудратли қилишга хизмат этади.
Қўшнига яхшилик қилиш ҳақидаги исломий таълимотлар ҳам дунёда мисли йўқ таълимотдир.
Аллоҳ таоло бундай деб марҳамат қилади:
"Ота-онага, яқин қариндошга, етимларга, мискинларга, яқин қўшнига, ён қўшнига, ёндаги соҳибга, йўқсил йўлчига ва қўлингизда мулк бўлганларга яхшилик қилинглар" (Нисо сураси, 36-оят).
Бу ояти каримада Аллоҳ таоло бир неча тоифа одамларга яхшилик қилишга амр қилмоқда:
Биринчиси - ота-оналар.
Иккинчиси - қариндошлар.
Учинчиси - етимлар.
Тўртинчиси - мискинлар.
Бешинчиси - яқин қўшнилар.
Олтинчиси - ён қўшнилар...
Тафсирчи уламоларимиз ояти каримада зикр қилинган "Яқин қўшни"ни қариндош қўшни, яъни яқинлиги бор қўшни, "Ён қўшни"ни эса оддий, яқинлиги йўқ қўшни, деб тушунтирганлар.
Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади:
"Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:
"Жаброил менга қўшни ҳақида шу қадар кўп тавсия бердики, уни меросга ҳам шерик қилармикан, деб ўйлаб қолдим", дедилар".
Термизий ривоят қилишган.
Қўшнининг ҳаққи шунчалар улуғ экан. Шунинг учун ҳар бир инсон ўз қўшниси ила яхши муносабатда бўлиб, унга қўлидан келган яхшиликни қилмоғи лозим.
Абу Шурайҳ розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
"Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:
" Аллоҳга қасамки, мўмин бўлмайди! Аллоҳга қасамки, мўмин бўлмайди! Аллоҳга қасамки, мўмин бўлмайди!" дедилар.
"Ким, эй Аллоҳнинг Расули?" дейилди.
"Ёмонлигидан қўшниси эмин бўлмаган одам", дедилар".
Бухорий ва Муслим ривоят қилишган.
Муслимнинг ривоятида.
"Ёмонлигидан қўшниси омонда бўлмаган одам жаннатга кирмайди", дейилган.
Бунда қўшнисига ёмонлик қилишни ҳалол ҳисоблаган одам кўзда тутилган, дейишади уламоларимиз. Бу ҳадиси шарифда ҳам қўшнининг ҳаққи улуғ экани тарғиб қилинмоқда.
"Абдуллоҳ ибн Амр розияллоҳу анҳумонинг уйида қўй сўйилди. Бас, у:
"Яҳудий қўшнимга ҳадя қилдингларми? Мен Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг "Жаброил менга қўшни ҳақида шу қадар кўп тавсия бердики, уни меросга ҳам шерик қилармикан, деб ўйлаб қолдим", деганларини эшитганман", деди".
Абу Довуд ва Термизий ривоят қилишган.
Бу ҳадиси шарифда қўшнига кўрсатиладиган эҳтимом амалга оширилиши бўйича кўргазмали ишдан намуна ҳам келтирилмоқда.
Ушбу ҳадиси шарифдан олинадиган фойдалар:
1. Уйида бирор ҳайвон сўйган киши унинг гўштидан қўшниларига ҳадя қилиши кераклиги.
2. Ғайридин қўшни билан ҳам яхши алоқада бўлиб, унга ҳам ҳадя бериб туриш лозимлиги.
3. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг қўшни ҳаққига катта эътибор берганлари.
"Руҳий тарбия" китобидан.
👉 @diyonatli
Маълумки, қўшниларга яхшилик қилиш жамиятдаги инсоний алоқаларни мустаҳкамлаш, жамиятни кучли, қудратли қилишга хизмат этади.
Қўшнига яхшилик қилиш ҳақидаги исломий таълимотлар ҳам дунёда мисли йўқ таълимотдир.
Аллоҳ таоло бундай деб марҳамат қилади:
"Ота-онага, яқин қариндошга, етимларга, мискинларга, яқин қўшнига, ён қўшнига, ёндаги соҳибга, йўқсил йўлчига ва қўлингизда мулк бўлганларга яхшилик қилинглар" (Нисо сураси, 36-оят).
Бу ояти каримада Аллоҳ таоло бир неча тоифа одамларга яхшилик қилишга амр қилмоқда:
Биринчиси - ота-оналар.
Иккинчиси - қариндошлар.
Учинчиси - етимлар.
Тўртинчиси - мискинлар.
Бешинчиси - яқин қўшнилар.
Олтинчиси - ён қўшнилар...
Тафсирчи уламоларимиз ояти каримада зикр қилинган "Яқин қўшни"ни қариндош қўшни, яъни яқинлиги бор қўшни, "Ён қўшни"ни эса оддий, яқинлиги йўқ қўшни, деб тушунтирганлар.
Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади:
"Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:
"Жаброил менга қўшни ҳақида шу қадар кўп тавсия бердики, уни меросга ҳам шерик қилармикан, деб ўйлаб қолдим", дедилар".
Термизий ривоят қилишган.
Қўшнининг ҳаққи шунчалар улуғ экан. Шунинг учун ҳар бир инсон ўз қўшниси ила яхши муносабатда бўлиб, унга қўлидан келган яхшиликни қилмоғи лозим.
Абу Шурайҳ розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
"Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:
" Аллоҳга қасамки, мўмин бўлмайди! Аллоҳга қасамки, мўмин бўлмайди! Аллоҳга қасамки, мўмин бўлмайди!" дедилар.
"Ким, эй Аллоҳнинг Расули?" дейилди.
"Ёмонлигидан қўшниси эмин бўлмаган одам", дедилар".
Бухорий ва Муслим ривоят қилишган.
Муслимнинг ривоятида.
"Ёмонлигидан қўшниси омонда бўлмаган одам жаннатга кирмайди", дейилган.
Бунда қўшнисига ёмонлик қилишни ҳалол ҳисоблаган одам кўзда тутилган, дейишади уламоларимиз. Бу ҳадиси шарифда ҳам қўшнининг ҳаққи улуғ экани тарғиб қилинмоқда.
"Абдуллоҳ ибн Амр розияллоҳу анҳумонинг уйида қўй сўйилди. Бас, у:
"Яҳудий қўшнимга ҳадя қилдингларми? Мен Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг "Жаброил менга қўшни ҳақида шу қадар кўп тавсия бердики, уни меросга ҳам шерик қилармикан, деб ўйлаб қолдим", деганларини эшитганман", деди".
Абу Довуд ва Термизий ривоят қилишган.
Бу ҳадиси шарифда қўшнига кўрсатиладиган эҳтимом амалга оширилиши бўйича кўргазмали ишдан намуна ҳам келтирилмоқда.
Ушбу ҳадиси шарифдан олинадиган фойдалар:
1. Уйида бирор ҳайвон сўйган киши унинг гўштидан қўшниларига ҳадя қилиши кераклиги.
2. Ғайридин қўшни билан ҳам яхши алоқада бўлиб, унга ҳам ҳадя бериб туриш лозимлиги.
3. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг қўшни ҳаққига катта эътибор берганлари.
"Руҳий тарбия" китобидан.
👉 @diyonatli
👍4❤1
ҒАЗАБ КЕЛГАНДА СУКУТ САҚЛАШ
Ибн Аббосдан ривоят қилинади:
"Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Таълим беринглар, осонлаштиринглар. Таълим беринглар, осонлаштиринглар", деб уч марта ва: "Ғазабланганингда сукут сақла", деб икки марта айтдилар".
Шарҳ: Аввало, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам биринчи сўзларини уч марта такрорлашларидан таълим беришнинг, динда осон йўлни танлашнинг аҳамияти ниҳоятда катта эканлигини билиб оламиз.
Кейинги сўзларидан эса жаҳли чиқиб турган одам сукут сақлаб, ғазабини ичига ютиши кераклигини ўрганамиз.
👉 @diyonatli
Ибн Аббосдан ривоят қилинади:
"Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Таълим беринглар, осонлаштиринглар. Таълим беринглар, осонлаштиринглар", деб уч марта ва: "Ғазабланганингда сукут сақла", деб икки марта айтдилар".
Шарҳ: Аввало, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам биринчи сўзларини уч марта такрорлашларидан таълим беришнинг, динда осон йўлни танлашнинг аҳамияти ниҳоятда катта эканлигини билиб оламиз.
Кейинги сўзларидан эса жаҳли чиқиб турган одам сукут сақлаб, ғазабини ичига ютиши кераклигини ўрганамиз.
👉 @diyonatli
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Муфтий ҳазрат Қорақалпоқ элига тинчлик-осойишталик сўраб, Каъбаи муаззама олдида дуо қилдилар.
👉 @diyonatli
👉 @diyonatli
Агар гуноҳлар ҳаётингизга таъсир қилмаётган бўлса, охиратингизга албатта таъсир қилади.
© Мубашшир Аҳмад
https://t.me/diyonatli
© Мубашшир Аҳмад
https://t.me/diyonatli
❤1👍1
ПЕШОБДАН ЭҲТИЁТ БЎЛМАСЛИК КАТТА ГУНОҲЛАРДАН БИРИДИР
Ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади:
"Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам Мадина (ёки Макка) чорбоғларининг бири ёнидан ўтаётиб, қабрида азобланаётган икки одамнинг овозини эшитдилар. Шунда Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Иккови азобланмоқда, ҳолбуки, катта нарса сабабли азобланишаётгани йўқ", дедилар. Кейин: "Ҳа, бири пешобидан эҳтиётланмас, иккинчиси эса чақимчилик қилиб юрар эди", дедилар. Сўнгра хурмо новдаси келтиришни сўрадилар. Кейин уни иккига бўлиб, ҳар икки қабрга бир бўлакдан санчиб қўйдилар. Шунда у зотга: "Эй Аллоҳнинг Расули, буни нима учун қилдингиз?" дейишди. "Шояд, булар қуримагунча (ёки то булар қуригунича) улардан (азоб) енгиллатиб турилса", дедилар".
"Олтин силсила, Саҳиҳул Бухорий" китобидан.
👉 @diyonatli
Ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади:
"Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам Мадина (ёки Макка) чорбоғларининг бири ёнидан ўтаётиб, қабрида азобланаётган икки одамнинг овозини эшитдилар. Шунда Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Иккови азобланмоқда, ҳолбуки, катта нарса сабабли азобланишаётгани йўқ", дедилар. Кейин: "Ҳа, бири пешобидан эҳтиётланмас, иккинчиси эса чақимчилик қилиб юрар эди", дедилар. Сўнгра хурмо новдаси келтиришни сўрадилар. Кейин уни иккига бўлиб, ҳар икки қабрга бир бўлакдан санчиб қўйдилар. Шунда у зотга: "Эй Аллоҳнинг Расули, буни нима учун қилдингиз?" дейишди. "Шояд, булар қуримагунча (ёки то булар қуригунича) улардан (азоб) енгиллатиб турилса", дедилар".
"Олтин силсила, Саҳиҳул Бухорий" китобидан.
👉 @diyonatli
👍3❤1
ЯХШИ ГУМОНДА БЎЛИНГ!
Уч дўст кечаси йўлда кетаётиб, йўл четида бир кишининг ўра қазиётганини кўриб қолишибди. Шунда улардан бири шерикларига: “Қаранглар, ана у киши йўлнинг чеккасида ўра қазияпти. Менимча, у кимнидир ўлдирган бўлса керак, тунда кўммоқчи шекилли?!”, дебди. Иккинчиси: “Йўқ, йўқ, у киши қотил эмас! У киши ҳеч кимга ишонмас экан, шунинг учун мол-мулкини кечаси одамлардан яшириб беркитяпти шекилли”, дебди. Учинчиси эса уларга қараб: “Ундай ҳам эмас, бундай ҳам эмас. Бу киши солиҳ инсон, бу киши одамлар фойдаланиши учун қудуқ қазияпти”, дебди.
* Ҳа, ҳар бир инсон ўзининг ҳолатидан келиб чиқиб фикр юритади. Яхши инсон ўзга одамлар ҳақида яхши гумонда бўлади. Ёмон инсон эса ўзгалар ҳақида ёмон гумонда бўлади.
“Ҳикматлар чашмаси”дан
👉 @diyonatli
Уч дўст кечаси йўлда кетаётиб, йўл четида бир кишининг ўра қазиётганини кўриб қолишибди. Шунда улардан бири шерикларига: “Қаранглар, ана у киши йўлнинг чеккасида ўра қазияпти. Менимча, у кимнидир ўлдирган бўлса керак, тунда кўммоқчи шекилли?!”, дебди. Иккинчиси: “Йўқ, йўқ, у киши қотил эмас! У киши ҳеч кимга ишонмас экан, шунинг учун мол-мулкини кечаси одамлардан яшириб беркитяпти шекилли”, дебди. Учинчиси эса уларга қараб: “Ундай ҳам эмас, бундай ҳам эмас. Бу киши солиҳ инсон, бу киши одамлар фойдаланиши учун қудуқ қазияпти”, дебди.
* Ҳа, ҳар бир инсон ўзининг ҳолатидан келиб чиқиб фикр юритади. Яхши инсон ўзга одамлар ҳақида яхши гумонда бўлади. Ёмон инсон эса ўзгалар ҳақида ёмон гумонда бўлади.
“Ҳикматлар чашмаси”дан
👉 @diyonatli
❤1👍1
ҒИЙБАТЧИНИНГ ЖАЗОСИ
Бир киши Ҳасан Басрийнинг олдиларига келиб:
- Фалончи сенинг ҳақингда номаъқул гапларни гапирди,- дебди.
- Қачон?
- Бугун.
- Қаерда?
- Уйида.
- Унинг уйида нима қилаётган эдинг?
- Зиёфатга борувдим.
- Зиёфатда нима единг?
Ҳалиги киши саккизил таомнинг номини санади.
Шунда Ҳасан Басрий:
- Ўша одамнинг саккиз хил таоми қорнингга сиғди-ю, бир оғиз сўзи сиғмадими? Тур, кет бу ердан! - дедилар ва ғийбатчини ҳайдаб солдилар.
"Шарқ ҳикоят ва ривоятлари" китобидан.
👉 @diyonatli
Бир киши Ҳасан Басрийнинг олдиларига келиб:
- Фалончи сенинг ҳақингда номаъқул гапларни гапирди,- дебди.
- Қачон?
- Бугун.
- Қаерда?
- Уйида.
- Унинг уйида нима қилаётган эдинг?
- Зиёфатга борувдим.
- Зиёфатда нима единг?
Ҳалиги киши саккизил таомнинг номини санади.
Шунда Ҳасан Басрий:
- Ўша одамнинг саккиз хил таоми қорнингга сиғди-ю, бир оғиз сўзи сиғмадими? Тур, кет бу ердан! - дедилар ва ғийбатчини ҳайдаб солдилар.
"Шарқ ҳикоят ва ривоятлари" китобидан.
👉 @diyonatli
👍2❤1
ВАҚТНИНГ ҚАДРИ
Бир киши дўстидан: “Уйингиздан ишхонангизга боргунча йўл қанча вақт олади?”, деб сўрабди. Дўсти: “Агар йўл тиқилинч бўлса, саккиз юзта тасбеҳни, агар йўл очиқ бўлса, икки юз элликта тасбеҳни олади”, деб жавоб берибди.
Жавобнинг гўзаллигига қаранг!
Саҳобалар ҳам вақтни ана шундай ҳисоб қилишар эди:
عن زيدِ بن ثابتٍ رضي الله عنه قال: تَسَحَّرْنَا مَعَ رسول الله - صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قُمْنَا إِلَى الصَّلاَةِ. قِيلَ: كَمْ كَانَ بينهما؟ قَالَ: قَدْرُ خَمْسين آيةً. متفقٌ عَلَيْهِ
Зайд ибн Собит розияллоҳу анҳу: “Биз Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам билан бирга саҳарлик қилдик, сўнгра намозга турдик”, дедилар. "У иккисининг (яъни, саҳарлик билан бомдоднинг иқомати) ораси қанчалик (вақт) эди?", деб сўралди. У: “Эллик оят (ўқиш) миқдорича”, деб жавоб берди. Муттафақун алайҳ .
Вақтни Қуръондан оятлар ўқиш миқдори билан ҳисоб қилишяпти.
"Ҳикматлар чашмаси"дан
👉 @diyonatli
Бир киши дўстидан: “Уйингиздан ишхонангизга боргунча йўл қанча вақт олади?”, деб сўрабди. Дўсти: “Агар йўл тиқилинч бўлса, саккиз юзта тасбеҳни, агар йўл очиқ бўлса, икки юз элликта тасбеҳни олади”, деб жавоб берибди.
Жавобнинг гўзаллигига қаранг!
Саҳобалар ҳам вақтни ана шундай ҳисоб қилишар эди:
عن زيدِ بن ثابتٍ رضي الله عنه قال: تَسَحَّرْنَا مَعَ رسول الله - صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قُمْنَا إِلَى الصَّلاَةِ. قِيلَ: كَمْ كَانَ بينهما؟ قَالَ: قَدْرُ خَمْسين آيةً. متفقٌ عَلَيْهِ
Зайд ибн Собит розияллоҳу анҳу: “Биз Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам билан бирга саҳарлик қилдик, сўнгра намозга турдик”, дедилар. "У иккисининг (яъни, саҳарлик билан бомдоднинг иқомати) ораси қанчалик (вақт) эди?", деб сўралди. У: “Эллик оят (ўқиш) миқдорича”, деб жавоб берди. Муттафақун алайҳ .
Вақтни Қуръондан оятлар ўқиш миқдори билан ҳисоб қилишяпти.
"Ҳикматлар чашмаси"дан
👉 @diyonatli
👍3❤1
ОИЛА ҒАМИ ҲАМ ИБОДАТДИР
Инсон кўпинча барча нарсани ўзидан, ўз ақли ва имкониятларидан кутади. Ана шу сабабли унда ҳузур-ҳаловат йўқ. Қўлидан келмайдиган, аслида арзимаган қийинчиликка йўлиққанида қайғуга ботади. Бироқ, алҳамдулиллоҳки, мусулмон киши ундай эмас. У қўлидан келган ишни шариат тақозосига кўра бажаради, сўнгра Аллоҳ таолога таваккал қилади. Бу эса мусулмонга хотиржамлик бахш этади. "Ё Роббий, менинг имконларим ана шунчага етди, холос", дейди. Ўзи истаган бир иш амалга ошмай қолса: "Бунда бир яхшилик бор.."., дея ўзига-ўзи таскин беради. Ҳар бир воқеа-ҳодисанинг хайрли якунланишига умид боғлайди. Акс ҳолда, унинг учун хайр йўқдир. Инчинун, мусулмон нима қилса ҳам, Аллоҳ розилигини кўзлайди.
Инсонларга, жамиятга кўпроқ манфаатим тегсин, деган ниятда меҳнат қиладики, бу ҳам ибодат, албатта. Ҳадиси шарифда мазмунан шундай марҳамат қилинади: "Баъзи гуноҳлар борки, ибодат билан кечирилмайди. Кишининг оила, бола-чақасининг таъминоти учун қилган меҳнат-машаққати туфайли Аллоҳ у гуноҳларни кечиради". Яъни, мен ишлайман. Бу меҳнатим туфайли Аллоҳ уларга ризқ беради. Мусулмонларга юк бўлмаслик учун ишлайман; мусулмонларга, муҳтожларга мен ёрдам этайин, деган ниятда ишласа, ўша гуноҳлари мағфират қилинади.
Ҳа, у шу эзгу ният йўлидаги заҳматларга сабр этади, ҳалол ризқ топиш йўлида меҳнат қилаверади. Бу шундай меҳнатки, унинг тоат-ибодатига халақит бермайди.
Бу улуғ бир неъматки, сен ўзинг ва оиланг учун ишлагинда, Аллоҳ таоло гуноҳларингни афв этсин. Айни пайтда бу саъй-ҳаракатинг нафл ибодат ўрнига ўтса, қандай гўзал! Бундан ҳам яхшироқ неъмат борми?!
Ҳақ субҳанаҳу ва таоло мўминларнинг дўстидир. Мўминга Аллоҳ таоло энг фойдали ва энг гўзал нарсаларни раво кўради. Дўст дўстига доимо яхшилик ва гўзалликни истайди.
Айни пайтда, Аллоҳ таоло баъзи нарсалардан қайтарди;
Бунда ҳам инсонлар учун фойда бор. Агар бу тақиқлар қўйилмаса, дунёнинг низом-интизоми бузилиб кетар эди.
Инсон дунёда гўзал ҳаёт кечиролмас эди. "Бу таъқиқланган ишларни қилсангиз, ҳузур-ҳаловатингиз йўқолиб, умрингиз безовталикда ўтади. Амрларимга риоя қилсангиз, ҳам дунё, ҳам охират саодатига эришасиз.."., демоқда гўё.
Бу кўрсатмаларга амал қилмаганимиз учун, таъқиқланган нарсалардан қайтмаганимиз учун ҳам ҳаловат йўқ. Қуръони карим инсониятнинг дунё ва охират бахтиёрлигига эришмоғи учун нозил қилинган илоҳий низомдир.
Инсон Аллоҳ нозил этган Китоб ичидаги амрларга, бу Китобни бизга етказган, шарҳлаган, Пайғамбаримиз (соллаллоҳу алайҳи васаллам ) кўрсатмаларига риоя қилгани нисбатида ҳузур-ҳаловатга эришади. Акс ҳолда, Аллоҳнинг Китобидан, Муҳаммад алайҳиссаломдан узрқлашган сайин ҳузур-ҳаловати йўқолади.
"Ғам-қайғусиз яшай десангиз (ўксинма)"
👉 @diyonatli
Инсон кўпинча барча нарсани ўзидан, ўз ақли ва имкониятларидан кутади. Ана шу сабабли унда ҳузур-ҳаловат йўқ. Қўлидан келмайдиган, аслида арзимаган қийинчиликка йўлиққанида қайғуга ботади. Бироқ, алҳамдулиллоҳки, мусулмон киши ундай эмас. У қўлидан келган ишни шариат тақозосига кўра бажаради, сўнгра Аллоҳ таолога таваккал қилади. Бу эса мусулмонга хотиржамлик бахш этади. "Ё Роббий, менинг имконларим ана шунчага етди, холос", дейди. Ўзи истаган бир иш амалга ошмай қолса: "Бунда бир яхшилик бор.."., дея ўзига-ўзи таскин беради. Ҳар бир воқеа-ҳодисанинг хайрли якунланишига умид боғлайди. Акс ҳолда, унинг учун хайр йўқдир. Инчинун, мусулмон нима қилса ҳам, Аллоҳ розилигини кўзлайди.
Инсонларга, жамиятга кўпроқ манфаатим тегсин, деган ниятда меҳнат қиладики, бу ҳам ибодат, албатта. Ҳадиси шарифда мазмунан шундай марҳамат қилинади: "Баъзи гуноҳлар борки, ибодат билан кечирилмайди. Кишининг оила, бола-чақасининг таъминоти учун қилган меҳнат-машаққати туфайли Аллоҳ у гуноҳларни кечиради". Яъни, мен ишлайман. Бу меҳнатим туфайли Аллоҳ уларга ризқ беради. Мусулмонларга юк бўлмаслик учун ишлайман; мусулмонларга, муҳтожларга мен ёрдам этайин, деган ниятда ишласа, ўша гуноҳлари мағфират қилинади.
Ҳа, у шу эзгу ният йўлидаги заҳматларга сабр этади, ҳалол ризқ топиш йўлида меҳнат қилаверади. Бу шундай меҳнатки, унинг тоат-ибодатига халақит бермайди.
Бу улуғ бир неъматки, сен ўзинг ва оиланг учун ишлагинда, Аллоҳ таоло гуноҳларингни афв этсин. Айни пайтда бу саъй-ҳаракатинг нафл ибодат ўрнига ўтса, қандай гўзал! Бундан ҳам яхшироқ неъмат борми?!
Ҳақ субҳанаҳу ва таоло мўминларнинг дўстидир. Мўминга Аллоҳ таоло энг фойдали ва энг гўзал нарсаларни раво кўради. Дўст дўстига доимо яхшилик ва гўзалликни истайди.
Айни пайтда, Аллоҳ таоло баъзи нарсалардан қайтарди;
Бунда ҳам инсонлар учун фойда бор. Агар бу тақиқлар қўйилмаса, дунёнинг низом-интизоми бузилиб кетар эди.
Инсон дунёда гўзал ҳаёт кечиролмас эди. "Бу таъқиқланган ишларни қилсангиз, ҳузур-ҳаловатингиз йўқолиб, умрингиз безовталикда ўтади. Амрларимга риоя қилсангиз, ҳам дунё, ҳам охират саодатига эришасиз.."., демоқда гўё.
Бу кўрсатмаларга амал қилмаганимиз учун, таъқиқланган нарсалардан қайтмаганимиз учун ҳам ҳаловат йўқ. Қуръони карим инсониятнинг дунё ва охират бахтиёрлигига эришмоғи учун нозил қилинган илоҳий низомдир.
Инсон Аллоҳ нозил этган Китоб ичидаги амрларга, бу Китобни бизга етказган, шарҳлаган, Пайғамбаримиз (соллаллоҳу алайҳи васаллам ) кўрсатмаларига риоя қилгани нисбатида ҳузур-ҳаловатга эришади. Акс ҳолда, Аллоҳнинг Китобидан, Муҳаммад алайҳиссаломдан узрқлашган сайин ҳузур-ҳаловати йўқолади.
"Ғам-қайғусиз яшай десангиз (ўксинма)"
👉 @diyonatli
👍2❤1
ФОЙДАЛИ ИШ
Бир боланинг қари бувиси бўлиб, у куни билан ҳаммага “Ибодатингни қил”, деб айтаверар экан. Бир куни бувиси ҳовлидаги ўриндиқда мудраб ўтирганида набираси ундан:
- Буви, ухлаяпсизми? – деб сўрабди.
- Йўқ ибодат қиляпман, - деб жавоб берибди бувиси.
- Хуррак отганингизни ўзим эшитдим-ку, қанақасига ибодат қиляпсиз?! – деб кулибди набираси.
- Мен ибодатга куч йиғиш учун ухлаяпман, демак, ибодат қиляпман.
- Унда мен нима қияпман?
- Сен ҳам ибодат қиляпсан. Билмаган нарсани сўраб билиш ҳам ибодат қилиш ҳисобланади.
- Ойим, дадам, бошқалар нима қилишяпти?
- Даданг ишда, ойинг овқат қиляпти, аканг мактабда, демак, улар ҳам ибодат қилишяпти. Умуман, кўзинг кўриб турган нарсанинг ҳаммаси ибодат қилади.
- Жонсиз нарсалар ҳамми? – Ҳайрон бўлиб сўради набира.
- Одамлар, жониворлар ва жонсиз нарсаларнинг ҳаммаси зиммаларидаги вазифаларини бажаришлари ибодат ҳисобланади.
Эй фарзанд, билгинки, жамият учун фойдали бўлган ҳар бир ишни сидқидилдан бажариш ибодат ҳисобланади. Аксинча, зиммасидаги вазифага эътиборсиз бўлиб, қўл учида бажариш эса атрофдагиларнинг ҳаққига хиёнат қилиш демакдир. Агар жамиятдаги инсонларнинг ҳаммаси шу қоидага риоя қилиб яшасалар, турмуш ўз-ўзидан яхшиланиб бораверади.
"Ҳаёт сабоқлари" китобидан
👉 @diyonatli
Бир боланинг қари бувиси бўлиб, у куни билан ҳаммага “Ибодатингни қил”, деб айтаверар экан. Бир куни бувиси ҳовлидаги ўриндиқда мудраб ўтирганида набираси ундан:
- Буви, ухлаяпсизми? – деб сўрабди.
- Йўқ ибодат қиляпман, - деб жавоб берибди бувиси.
- Хуррак отганингизни ўзим эшитдим-ку, қанақасига ибодат қиляпсиз?! – деб кулибди набираси.
- Мен ибодатга куч йиғиш учун ухлаяпман, демак, ибодат қиляпман.
- Унда мен нима қияпман?
- Сен ҳам ибодат қиляпсан. Билмаган нарсани сўраб билиш ҳам ибодат қилиш ҳисобланади.
- Ойим, дадам, бошқалар нима қилишяпти?
- Даданг ишда, ойинг овқат қиляпти, аканг мактабда, демак, улар ҳам ибодат қилишяпти. Умуман, кўзинг кўриб турган нарсанинг ҳаммаси ибодат қилади.
- Жонсиз нарсалар ҳамми? – Ҳайрон бўлиб сўради набира.
- Одамлар, жониворлар ва жонсиз нарсаларнинг ҳаммаси зиммаларидаги вазифаларини бажаришлари ибодат ҳисобланади.
Эй фарзанд, билгинки, жамият учун фойдали бўлган ҳар бир ишни сидқидилдан бажариш ибодат ҳисобланади. Аксинча, зиммасидаги вазифага эътиборсиз бўлиб, қўл учида бажариш эса атрофдагиларнинг ҳаққига хиёнат қилиш демакдир. Агар жамиятдаги инсонларнинг ҳаммаси шу қоидага риоя қилиб яшасалар, турмуш ўз-ўзидан яхшиланиб бораверади.
"Ҳаёт сабоқлари" китобидан
👉 @diyonatli
👍6❤1
ҚУРЪОН ЎҚИШНИНГ СОҒЛИҚҚА ФОЙДАЛАРИ
Олимлар аниқлашича, доим Қуръон ўқийдиган одам руҳий безовталикдан юқори даражада ҳимояланади.
Бундан ташқари:
- Қуръон ўқийдиган одам ҳузур-ҳаловат топади, хотиржамликка эришади;
- Қуръон ўқиш иммунитетни кучайтиради;
- Қуръон ўқийдиган одам руҳан, жисмонан соғлом бўлади;
- Қуръон ўқийдиган инсон учун юрак хасталиги бегонадир;
- Мусҳафга қараб Қуръон ўқиш кўзни равшан қилади;
- хотирани мустаҳкамлайди, мия фаолиятини ривожлантиради;
- кишининг фикрлаш қобилиятини ўстиради, дунёқарашини кенгайтиради;
- инсоннинг ўзига ишончини орттиради;
- тўғри қарор қабул қилиш қобилиятини ривожлантиради;
- дунёга ҳирс қўйиш, тама, ҳасад, ғийбат каби иллатлар оқибатидан келиб чиқадиган моддий касалликлардан асрайди;
- Қуръонни тажвид қоидаларига мувофиқ ўқиш нутқни ривожлантиради, кишини сўзга чечан қилади;
- Қуръон ўқиган томоқ оғриғига даво бўлади;
- Қуръон ўқиган киши васваса, ҳадиксираш, беҳуда хавотирланишдан йироқ бўлади;
- қироат бош оғриғини самарали даволайди...
"Қуръон қалблар шифоси" китобидан.
👉 @diyonatli
Олимлар аниқлашича, доим Қуръон ўқийдиган одам руҳий безовталикдан юқори даражада ҳимояланади.
Бундан ташқари:
- Қуръон ўқийдиган одам ҳузур-ҳаловат топади, хотиржамликка эришади;
- Қуръон ўқиш иммунитетни кучайтиради;
- Қуръон ўқийдиган одам руҳан, жисмонан соғлом бўлади;
- Қуръон ўқийдиган инсон учун юрак хасталиги бегонадир;
- Мусҳафга қараб Қуръон ўқиш кўзни равшан қилади;
- хотирани мустаҳкамлайди, мия фаолиятини ривожлантиради;
- кишининг фикрлаш қобилиятини ўстиради, дунёқарашини кенгайтиради;
- инсоннинг ўзига ишончини орттиради;
- тўғри қарор қабул қилиш қобилиятини ривожлантиради;
- дунёга ҳирс қўйиш, тама, ҳасад, ғийбат каби иллатлар оқибатидан келиб чиқадиган моддий касалликлардан асрайди;
- Қуръонни тажвид қоидаларига мувофиқ ўқиш нутқни ривожлантиради, кишини сўзга чечан қилади;
- Қуръон ўқиган томоқ оғриғига даво бўлади;
- Қуръон ўқиган киши васваса, ҳадиксираш, беҳуда хавотирланишдан йироқ бўлади;
- қироат бош оғриғини самарали даволайди...
"Қуръон қалблар шифоси" китобидан.
👉 @diyonatli
👍5❤1
БИР ҲАРФИГА 10 ТА САВОБ
Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳу ривоят қилишича, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай деганлар: "Ким Аллоҳнинг Каломидан битта ҳарф ўқиса, унга битта савоб ёзилади. Ўша савоб ўн баравар кўпайтирилади. Мен алиф лом мимни битта ҳарф демайман. Алиф бир ҳарф, лом бир ҳарф, мим бир ҳарфдир".
Термизий, Байҳақий, Табароний ривоят қилган. Ҳадис санади саҳиҳ.
Карами кенг Аллоҳ Қуръон ўқиган бандасига жуда кўп ажр-савоб беради. Бунинг учун биринчи навбатда Қуръонни тўғри ўқиш қоидалари ўрганилади. Сабаби Қуръоннинг ҳар бир ҳарфига ўнта савоб олиш учун Каломуллоҳни тажвид қоидаларига мувофиқ ўқиш керак. Баъзи инсонлар савоб талабида кўпроқ Қуръон таржимасини ўқийдилар. Аллоҳ ибодатларини ҳусни қабул қилсин! Қуръон таржимасини ўқиш ҳам савобли иш. Бироқ ҳадисдаги ваъда Мусҳафи шарифни араб тилида, бехато ўқийдиган кишиларга берилган. Арабча ўқишга қийналадиганлар ҳам ниятларига яраша ажр оладилар, иншааллоҳ!
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай марҳамат қилганлар: "Қуръон ўқинглар! Зеро, бунинг учун сизларга савоб берилади. Мен алиф лом мимни бир ҳарф демайман. Алиф ўнта, лом ўнта, мим ўнтадир. Шу (билан) ўттизта (бўлади)".
Ҳатиб Бағдодий "Тарихи бағдод"да ривоят қилган. Ҳадис санади саҳиҳ.
Киши хулуси ният билан Қуръон ўқиса, ҳар бир ҳарф учун савоб олади. Алиф лом мим деганда, номаи аъмолига ўнта эмас, ўттизта савоб ёзилади. Чунки алифга ўрта, ломга ўнта, мимга ўнта ажр ёзилади. Шунда умумий ҳисоб ўттизта бўлади.
"Ал-амалус солиҳ" китобида шундай дейилган:
"Қуръонда 300.000 дан зиёд ҳарф бор. Кимда-ким Қуръонни бир марта ўқиб чиқса, 300.000 дан ортиқ савобга эга бўлади. Басмаланинг ўзини ўқигани учун 190 та ажр олади. Қуръондаги энг узун, тўлиқ бир саҳифали қарз ояти 552 та ҳарфдан иборат. Мана шу саҳифани ўқиган кишига 5520 та савоб берилади".
"Қуръон қалблар шифоси" китобидан.
👉 @diyonatli
Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳу ривоят қилишича, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай деганлар: "Ким Аллоҳнинг Каломидан битта ҳарф ўқиса, унга битта савоб ёзилади. Ўша савоб ўн баравар кўпайтирилади. Мен алиф лом мимни битта ҳарф демайман. Алиф бир ҳарф, лом бир ҳарф, мим бир ҳарфдир".
Термизий, Байҳақий, Табароний ривоят қилган. Ҳадис санади саҳиҳ.
Карами кенг Аллоҳ Қуръон ўқиган бандасига жуда кўп ажр-савоб беради. Бунинг учун биринчи навбатда Қуръонни тўғри ўқиш қоидалари ўрганилади. Сабаби Қуръоннинг ҳар бир ҳарфига ўнта савоб олиш учун Каломуллоҳни тажвид қоидаларига мувофиқ ўқиш керак. Баъзи инсонлар савоб талабида кўпроқ Қуръон таржимасини ўқийдилар. Аллоҳ ибодатларини ҳусни қабул қилсин! Қуръон таржимасини ўқиш ҳам савобли иш. Бироқ ҳадисдаги ваъда Мусҳафи шарифни араб тилида, бехато ўқийдиган кишиларга берилган. Арабча ўқишга қийналадиганлар ҳам ниятларига яраша ажр оладилар, иншааллоҳ!
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай марҳамат қилганлар: "Қуръон ўқинглар! Зеро, бунинг учун сизларга савоб берилади. Мен алиф лом мимни бир ҳарф демайман. Алиф ўнта, лом ўнта, мим ўнтадир. Шу (билан) ўттизта (бўлади)".
Ҳатиб Бағдодий "Тарихи бағдод"да ривоят қилган. Ҳадис санади саҳиҳ.
Киши хулуси ният билан Қуръон ўқиса, ҳар бир ҳарф учун савоб олади. Алиф лом мим деганда, номаи аъмолига ўнта эмас, ўттизта савоб ёзилади. Чунки алифга ўрта, ломга ўнта, мимга ўнта ажр ёзилади. Шунда умумий ҳисоб ўттизта бўлади.
"Ал-амалус солиҳ" китобида шундай дейилган:
"Қуръонда 300.000 дан зиёд ҳарф бор. Кимда-ким Қуръонни бир марта ўқиб чиқса, 300.000 дан ортиқ савобга эга бўлади. Басмаланинг ўзини ўқигани учун 190 та ажр олади. Қуръондаги энг узун, тўлиқ бир саҳифали қарз ояти 552 та ҳарфдан иборат. Мана шу саҳифани ўқиган кишига 5520 та савоб берилади".
"Қуръон қалблар шифоси" китобидан.
👉 @diyonatli
👍7❤1
ЙУЛДАГИ ОЗОР БЕРАДИГАН НАРСАЛАРНИ ОЛИБ ТАШЛАШ
Абу Барза Асламийдан ривоят қилинади:
"Эй Аллоҳнинг Расули! Мени жаннатга киритадиган амалга йўллаб қўйинг", дедим.
"Одамларнинг йўлидаги озор берувчи нарсани олиб ташла" дедилар".
Шарҳ: Бу ҳадиси шарифдаги буюк маънони қаранг. Бир саҳобий Расулуллоҳ алайҳиссаломдан ўзини жаннатга киритадиган амални ихлос билан сўраяпти.
"Менга жаннат йўлини кўрсатинг, шуни қилсам, жаннатга кирадиган бўлай", деяпти.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам эса: "Одамларнинг йўлидаги оўор берувчи нарсаларни олиб ташла", деяптилар.
Демак, шу ишни қилсанг, жаннатга кирасан, деяптилар.
Одатда одамлар эринчоқлик қилиб, йўлдаги озор берадиган нарсаларни олиб ташлашни унчалик хуш кўришмайди ёки "уни олсам, уст-бошим, қўлим кир бўлади, кўрганлар нима дейди" каби ҳар хил андишаларга боришади.
Бироқ Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам одамларнинг йўлидаги озор берувчи нарсаларни олиб ташлашни "жаннатга сабаб бўладиган амал", деб айтганлар. Бу каби ишларни "Мен ҳам шу ишни қилиб, жаннатга кирай", деган эътиқодда қилиш нақадар буюк, улуғ иш эканини бир ўйлаб кўринг.
Агар ҳамма мусулмонлар ушбу ҳадиси шарифдан бохабар бўлсалар ва ҳаммалари шу ҳадисга ихлос қилсалар, ҳаммалари жаннатга кириш пайидан бўлсалар, нима бўлишини тасаввур қилиб кўраверинг.
Агар шундай бўлса, кўча-кўйларимизда, майдонларимизда, юрадиган йўлларимизда ахлат, хас-чўп, тош ёки бошқа шу каби озор берувчи нарсалар ётармиди?
Бу ҳадисни мўмин-мусулмонларнинг ҳар бири билса, унга ихлос билан амал қилса, мусулмонлар яшайдиган ерлар, кўчалар дунёдаги энг покиза, энг шинам, энг гўзал, ҳеч қандай озорсиз, кўнгилни хира қиладиган нарсаларсиз бўлар эди.
Бироқ минг, миллион афсуслар бўлсинки, аслида бунинг тескарисини кўриб турибмиз. Мусулмон бўлмаган ўлкаларнинг кўчалари, майдонлари, хоналари, одамларининг кийим-боши, маркабларини кўринг-улар худди ушбу ҳадиси шарифни билиб, тушуниб, унга амал қилаётганмикан, деган фикрга бориб қоласиз.
Аксинча, бизнинг кўчаларимиз, ҳовли-жойларимизга қарасак, бу ҳадисни ҳеч ким эшитмаган бўлса керак, эшитса ҳам, ихлос қилмаса керак, ёки амал қилмаса керак, деган гумонга бориш мумкин.
Аксинча, одамлар юрадиган йўлларга озор берадиган нарсаларни ўрнатадиган, қўйиб қўядиган ҳолатлар кун сайин кўпайиб бормоқда. Аллоҳ таоло Ўзи асрасин!
Абу Ҳурайрадан ривоят қилинади:
"Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:
"Бир одам йўлда ётган тиканнинг олдидан ўтиб қолди. "Албатта, мана шу тиканни олиб ташлайман, бирорта мусулмон одамга зарар етказмасин", деди. Шу боис унинг гуноҳлари мағфират қилинади", дедилар".
Шарҳ: Битта тиканни одамларга зарар етказмасин, деган ният билан йўлдан олиб ташлаган кишининг гуноҳлари мағфират қилинибди. Энди кўпроқ тиканни ёки ундан каттароқ тўсиқларни, зарарли ва озор берувчи нарсаларни олиб ташлашнинг ҳукми қандай бўлишини ҳар бир одам ўзи ўйлаб, тушуниб етаверсин.
Абу Заррдан ривоят қилинади:
"Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай дедилар:
"Менга умматимнинг амаллари намойиш қилинди-яхшиси ҳам, ёмони ҳам.
Умматимнинг энг яхши ишларидан бири йўлда ётган озор берувчи нарсаларни олиб ташлаш эканини кўрдим.
Уларнинг энг ёмон ишларидан бири масжидда кўмилмай қолган балғам эканини ҳам кўрдим'.
Шарҳ: Мана шу ерда шариатимизда жамоат жойларида озодаликка, тозаликка, озор берадиган нарсаларни йўқотишга қанчалик кучли тарғиб борлигини кўриб турибмиз.
Ислом умматининг энг яхши амалларидан бири йўлдаги озор берувчи нарсаларни олиб ташлаш экан.
Энг ёмон амал эса юқорида айтилган озор берувчи нарсанинг одамларнинг кўз ўнгида туриши экан.
Бу ҳақиқатларни яхши тушуниб етишимиз, йўлдаги озор берувчи нарсаларни олиб ташлашга, озор берувчи нарсаларга сабабчи бўлиб қолмасликка ҳаракат қилишимиз керак бўлади.
"Одоблар хазинаси" китобидан.
👉 @diyonatli
Абу Барза Асламийдан ривоят қилинади:
"Эй Аллоҳнинг Расули! Мени жаннатга киритадиган амалга йўллаб қўйинг", дедим.
"Одамларнинг йўлидаги озор берувчи нарсани олиб ташла" дедилар".
Шарҳ: Бу ҳадиси шарифдаги буюк маънони қаранг. Бир саҳобий Расулуллоҳ алайҳиссаломдан ўзини жаннатга киритадиган амални ихлос билан сўраяпти.
"Менга жаннат йўлини кўрсатинг, шуни қилсам, жаннатга кирадиган бўлай", деяпти.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам эса: "Одамларнинг йўлидаги оўор берувчи нарсаларни олиб ташла", деяптилар.
Демак, шу ишни қилсанг, жаннатга кирасан, деяптилар.
Одатда одамлар эринчоқлик қилиб, йўлдаги озор берадиган нарсаларни олиб ташлашни унчалик хуш кўришмайди ёки "уни олсам, уст-бошим, қўлим кир бўлади, кўрганлар нима дейди" каби ҳар хил андишаларга боришади.
Бироқ Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам одамларнинг йўлидаги озор берувчи нарсаларни олиб ташлашни "жаннатга сабаб бўладиган амал", деб айтганлар. Бу каби ишларни "Мен ҳам шу ишни қилиб, жаннатга кирай", деган эътиқодда қилиш нақадар буюк, улуғ иш эканини бир ўйлаб кўринг.
Агар ҳамма мусулмонлар ушбу ҳадиси шарифдан бохабар бўлсалар ва ҳаммалари шу ҳадисга ихлос қилсалар, ҳаммалари жаннатга кириш пайидан бўлсалар, нима бўлишини тасаввур қилиб кўраверинг.
Агар шундай бўлса, кўча-кўйларимизда, майдонларимизда, юрадиган йўлларимизда ахлат, хас-чўп, тош ёки бошқа шу каби озор берувчи нарсалар ётармиди?
Бу ҳадисни мўмин-мусулмонларнинг ҳар бири билса, унга ихлос билан амал қилса, мусулмонлар яшайдиган ерлар, кўчалар дунёдаги энг покиза, энг шинам, энг гўзал, ҳеч қандай озорсиз, кўнгилни хира қиладиган нарсаларсиз бўлар эди.
Бироқ минг, миллион афсуслар бўлсинки, аслида бунинг тескарисини кўриб турибмиз. Мусулмон бўлмаган ўлкаларнинг кўчалари, майдонлари, хоналари, одамларининг кийим-боши, маркабларини кўринг-улар худди ушбу ҳадиси шарифни билиб, тушуниб, унга амал қилаётганмикан, деган фикрга бориб қоласиз.
Аксинча, бизнинг кўчаларимиз, ҳовли-жойларимизга қарасак, бу ҳадисни ҳеч ким эшитмаган бўлса керак, эшитса ҳам, ихлос қилмаса керак, ёки амал қилмаса керак, деган гумонга бориш мумкин.
Аксинча, одамлар юрадиган йўлларга озор берадиган нарсаларни ўрнатадиган, қўйиб қўядиган ҳолатлар кун сайин кўпайиб бормоқда. Аллоҳ таоло Ўзи асрасин!
Абу Ҳурайрадан ривоят қилинади:
"Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:
"Бир одам йўлда ётган тиканнинг олдидан ўтиб қолди. "Албатта, мана шу тиканни олиб ташлайман, бирорта мусулмон одамга зарар етказмасин", деди. Шу боис унинг гуноҳлари мағфират қилинади", дедилар".
Шарҳ: Битта тиканни одамларга зарар етказмасин, деган ният билан йўлдан олиб ташлаган кишининг гуноҳлари мағфират қилинибди. Энди кўпроқ тиканни ёки ундан каттароқ тўсиқларни, зарарли ва озор берувчи нарсаларни олиб ташлашнинг ҳукми қандай бўлишини ҳар бир одам ўзи ўйлаб, тушуниб етаверсин.
Абу Заррдан ривоят қилинади:
"Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай дедилар:
"Менга умматимнинг амаллари намойиш қилинди-яхшиси ҳам, ёмони ҳам.
Умматимнинг энг яхши ишларидан бири йўлда ётган озор берувчи нарсаларни олиб ташлаш эканини кўрдим.
Уларнинг энг ёмон ишларидан бири масжидда кўмилмай қолган балғам эканини ҳам кўрдим'.
Шарҳ: Мана шу ерда шариатимизда жамоат жойларида озодаликка, тозаликка, озор берадиган нарсаларни йўқотишга қанчалик кучли тарғиб борлигини кўриб турибмиз.
Ислом умматининг энг яхши амалларидан бири йўлдаги озор берувчи нарсаларни олиб ташлаш экан.
Энг ёмон амал эса юқорида айтилган озор берувчи нарсанинг одамларнинг кўз ўнгида туриши экан.
Бу ҳақиқатларни яхши тушуниб етишимиз, йўлдаги озор берувчи нарсаларни олиб ташлашга, озор берувчи нарсаларга сабабчи бўлиб қолмасликка ҳаракат қилишимиз керак бўлади.
"Одоблар хазинаси" китобидан.
👉 @diyonatli
👍3❤1