КИМДИР ХАТО ҚИЛИБ, ДАРҲОЛ ТАВБА ҚИЛСА...
Имом Заҳабий ўзининг «Сияру аъломин нубало» китобида Али ибн Абу Тийбнинг таржимаи ҳолини зикр қилиб қуйидагиларни айтади:
«Фақиҳ Абу Тийбни султон Маҳмуд Ғазнавийнинг ҳузурига ваъз айтиш учун олиб киришди. У султоннинг ҳузурига киргач, унинг изнисиз ўтирди ва ундан рухсатсиз гапира бошлади. Султон бундан ғазабланди ва ўзининг бир ходимини уни уришга амр қилди. Ходим Абу Тийбга бир мушт туширди.
Атрофдагилар султонга Абу Тийбнинг олим ва фақиҳлигини айтишди. Султон ундан узр сўраб унга пул беришларини айтди. Аммо Абу Тийб пулни қабул қилмади.
Султон унга деди:
- Эй шайх! Султоннинг ўзига яраша қудрати, нуфузи ва ҳурмати бўлади. Султон сиёсатга муҳтож бўлади. Сен мана шу чегарани бузиб ўтиб кетдинг. Энди мендан рози бўл!
Абу Тийб деди:
- Аллоҳ бизнинг орамиздаги воқеани кузатиб турибди. Сиз мени ваъз учун, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ҳадисларини тинглаш учун, хушуъ учун чақиртирдингиз. Сиёсий қонунларни жорий қилиш учун чақиртирмадингиз!
Султон Маҳмуд Ғазнавий хижолат бўлди. Ўрнидан туриб олимнинг бошидан ўпиб кечирим сўради!»
Имом Заҳабий айтади:
«Султон Маҳмуд Ғазнавийнинг жиҳоддаги обрўси жуда баланд эди. У жуда кўп жойларни фатҳ қилган. Ҳинд диёрини фатҳ қилган. Шунингдек, хатолари ҳам майда камчиликлари ҳам бўлган. Юқорида биттасини кўрдик. Аммо у шундай бўлса-да, узр сўради.
Аллохдан мутакаббир ва золимлардан сақлашини сўраймиз!
Гоҳида инсон ўз аслига хилоф қилиб турар эканда. Али ибн Жаҳмнинг ажойиб гапи бор:
«Сени ҳамма хислатлари рози қиладиган киши дунёда йўқ. Кишининг саноқли айблари бўлиши аслзода эканлигига кифоядир!»
Гоҳида инсон ўзига қарши иш қилиб қўйиши бор нарса. Одатда гапирмайдиган гапини гапириб қўяди. Одатда қилмайдиган ишини қилиб қўяди.
Олийжаноб инсоннинг хатосини, тойилишини кечиришимиз ҳам адолатдандир. Усули фиқҳда «Сув кўп бўлса нажосат унга таъсир қилмайди», деган қоида бор.
Шунга кўра асли тоза инсонлар узр сўрашни биладилар. Ифлослар кибр қилишади, узр сўрашни билишмайди!
Мусо алайҳиссалом ғазабланганда қўлидаги Таврот тушиб кетган. Аммо ғазаби босилгач, биринчи қилган иши Тавротни ердан олиш бўлган!
Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам бир ғазотда Савод ибн Ғазийя сафдан бироз олдинга чиқиб турганида унинг қорнига қўлларидаги таёқча билан туртиб текис туришини айтдилар. Савод қорнини оғриганини айтганида, Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам дарров қоринларини очиб ўша таёқчани Саводга бериб қасос олишини айтдилар!
Ким хато қилиб дарров тавба қилса Одам алайҳиссаломдан унда бир нарса бор!
Ким хато қилса ва мутакаббирлик қилиб қайтмаса унда Иблисдан нимадир бор!
@diyonatli
Имом Заҳабий ўзининг «Сияру аъломин нубало» китобида Али ибн Абу Тийбнинг таржимаи ҳолини зикр қилиб қуйидагиларни айтади:
«Фақиҳ Абу Тийбни султон Маҳмуд Ғазнавийнинг ҳузурига ваъз айтиш учун олиб киришди. У султоннинг ҳузурига киргач, унинг изнисиз ўтирди ва ундан рухсатсиз гапира бошлади. Султон бундан ғазабланди ва ўзининг бир ходимини уни уришга амр қилди. Ходим Абу Тийбга бир мушт туширди.
Атрофдагилар султонга Абу Тийбнинг олим ва фақиҳлигини айтишди. Султон ундан узр сўраб унга пул беришларини айтди. Аммо Абу Тийб пулни қабул қилмади.
Султон унга деди:
- Эй шайх! Султоннинг ўзига яраша қудрати, нуфузи ва ҳурмати бўлади. Султон сиёсатга муҳтож бўлади. Сен мана шу чегарани бузиб ўтиб кетдинг. Энди мендан рози бўл!
Абу Тийб деди:
- Аллоҳ бизнинг орамиздаги воқеани кузатиб турибди. Сиз мени ваъз учун, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ҳадисларини тинглаш учун, хушуъ учун чақиртирдингиз. Сиёсий қонунларни жорий қилиш учун чақиртирмадингиз!
Султон Маҳмуд Ғазнавий хижолат бўлди. Ўрнидан туриб олимнинг бошидан ўпиб кечирим сўради!»
Имом Заҳабий айтади:
«Султон Маҳмуд Ғазнавийнинг жиҳоддаги обрўси жуда баланд эди. У жуда кўп жойларни фатҳ қилган. Ҳинд диёрини фатҳ қилган. Шунингдек, хатолари ҳам майда камчиликлари ҳам бўлган. Юқорида биттасини кўрдик. Аммо у шундай бўлса-да, узр сўради.
Аллохдан мутакаббир ва золимлардан сақлашини сўраймиз!
Гоҳида инсон ўз аслига хилоф қилиб турар эканда. Али ибн Жаҳмнинг ажойиб гапи бор:
«Сени ҳамма хислатлари рози қиладиган киши дунёда йўқ. Кишининг саноқли айблари бўлиши аслзода эканлигига кифоядир!»
Гоҳида инсон ўзига қарши иш қилиб қўйиши бор нарса. Одатда гапирмайдиган гапини гапириб қўяди. Одатда қилмайдиган ишини қилиб қўяди.
Олийжаноб инсоннинг хатосини, тойилишини кечиришимиз ҳам адолатдандир. Усули фиқҳда «Сув кўп бўлса нажосат унга таъсир қилмайди», деган қоида бор.
Шунга кўра асли тоза инсонлар узр сўрашни биладилар. Ифлослар кибр қилишади, узр сўрашни билишмайди!
Мусо алайҳиссалом ғазабланганда қўлидаги Таврот тушиб кетган. Аммо ғазаби босилгач, биринчи қилган иши Тавротни ердан олиш бўлган!
Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам бир ғазотда Савод ибн Ғазийя сафдан бироз олдинга чиқиб турганида унинг қорнига қўлларидаги таёқча билан туртиб текис туришини айтдилар. Савод қорнини оғриганини айтганида, Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам дарров қоринларини очиб ўша таёқчани Саводга бериб қасос олишини айтдилар!
Ким хато қилиб дарров тавба қилса Одам алайҳиссаломдан унда бир нарса бор!
Ким хато қилса ва мутакаббирлик қилиб қайтмаса унда Иблисдан нимадир бор!
@diyonatli
👍2
РИЗҚ АЛЛОҲДАН
Ривоят қилибдиларки, басралик бир савдогар Чин мамлакатига тижорат учун йўлга чиқди. Йўлга тушиб, энди кемага чиқаётганида бир кекса оқсосқол қўлида бир қоп юк билан келиб савдогарга илтимос қилди:
- Мен шу қопдаги қалайларни денгизга ташлайман деб назр қилган эдим. Агар малол келмаса шуни олиб кетсанг, денгизнинг ўртасига келганда сувга ташлаб юборарсан.
Савдогар қопдаги қалайларни олиб қолди ва эҳтиёт шарти ила чолнинг кимлиги ва турар жой манзилини суриштириб олди. Йўлга тушиб денгизнинг ўртасига яқинлашганида бирдан қаттиқ шамол бўлиб тўфон кўтарилиб, қопни сувга ташлаш ёдидан кўтарилиб қолди. Манзилга етиб бориб савдо-сотиғини бошлаган эди, бир йигит келиб унинг қаердан келганини сўраб билганидан кейин:
- Басранинг қалайлари сифатли бўлади, мабодо олиб келмадингизми? - деб сўраб қолди. Шунда савдогар мўйсафиднинг илтимосини унутганини билди. Ўзича мулоҳаза қилиб, қалайни сотиб пулини эгасига топширишни маъқул кўрди.
Басрага қайтгач, мўйсафид яшаган маҳаллага бориб уни суриштирса, вафот этган экан. Меросхўрларига берай, деса ўзи ёлғиз яшаган экан. Айтишларига қараганда бир камбағалроқ жияни бор экан, лекин у билан ҳам: “Сен мерос олиш учун менинг ўлимимни кутиб юрибсан”, деб ранжитаверганидан йигит шаҳардан бош олиб кетиб қолган экан.
Савдогар яна бошқа меросхўр чиқиб қолар, деган ниятда пулини асраб қўйди. Орадан кўп ўтмай Чин мамлакатида ундан қалайни сотиб олган йигит келиб қолди.
- Мен қалайини уйга олиб бориб синдириб кўрсам, орасидан олтин чиқди. Мен сиздан олтин эмас, қалай сотиб олган эдим, бу олтинлар мен учун ҳаромдир, деб ортингиздан суриштириб юриб топиб келдим, - деб келганининг сабабини тушунтирди йигит.
Савдогар ҳам унга қалайни қандай қилиб олиб, унга нима учун сотганинию, чолнинг меросхўри кетиб қолгани ҳақида батафсил гапириб берди. Бу сўзларни эшитган йигит кулиб юборди.
- У мўйсафид менинг амаким бўлади. Мен ўша ёлғиз меросхўрман. Амаким бойлигини сувга ташлашидан мақсад мени меросдан маҳрум қилиш эди. Лекин Аллоҳ таоло уни менга насиб қилган экан, ўзим ҳам билмаган ҳолда менга етказди, - деди.
Йигитнинг чиндан ҳам мўйсафидга жиян экани тасдиқлангач, савдогар унга омонатни топширди.
Ҳа банданинг тақдирда ёзилган ризқи қандай бўлмасин келади. Фақат кимлардир шошиб, ўша ризққа ҳаром йўл орқали етишади.
Улуғбек қори Йўлдошев
@diyonatli
Ривоят қилибдиларки, басралик бир савдогар Чин мамлакатига тижорат учун йўлга чиқди. Йўлга тушиб, энди кемага чиқаётганида бир кекса оқсосқол қўлида бир қоп юк билан келиб савдогарга илтимос қилди:
- Мен шу қопдаги қалайларни денгизга ташлайман деб назр қилган эдим. Агар малол келмаса шуни олиб кетсанг, денгизнинг ўртасига келганда сувга ташлаб юборарсан.
Савдогар қопдаги қалайларни олиб қолди ва эҳтиёт шарти ила чолнинг кимлиги ва турар жой манзилини суриштириб олди. Йўлга тушиб денгизнинг ўртасига яқинлашганида бирдан қаттиқ шамол бўлиб тўфон кўтарилиб, қопни сувга ташлаш ёдидан кўтарилиб қолди. Манзилга етиб бориб савдо-сотиғини бошлаган эди, бир йигит келиб унинг қаердан келганини сўраб билганидан кейин:
- Басранинг қалайлари сифатли бўлади, мабодо олиб келмадингизми? - деб сўраб қолди. Шунда савдогар мўйсафиднинг илтимосини унутганини билди. Ўзича мулоҳаза қилиб, қалайни сотиб пулини эгасига топширишни маъқул кўрди.
Басрага қайтгач, мўйсафид яшаган маҳаллага бориб уни суриштирса, вафот этган экан. Меросхўрларига берай, деса ўзи ёлғиз яшаган экан. Айтишларига қараганда бир камбағалроқ жияни бор экан, лекин у билан ҳам: “Сен мерос олиш учун менинг ўлимимни кутиб юрибсан”, деб ранжитаверганидан йигит шаҳардан бош олиб кетиб қолган экан.
Савдогар яна бошқа меросхўр чиқиб қолар, деган ниятда пулини асраб қўйди. Орадан кўп ўтмай Чин мамлакатида ундан қалайни сотиб олган йигит келиб қолди.
- Мен қалайини уйга олиб бориб синдириб кўрсам, орасидан олтин чиқди. Мен сиздан олтин эмас, қалай сотиб олган эдим, бу олтинлар мен учун ҳаромдир, деб ортингиздан суриштириб юриб топиб келдим, - деб келганининг сабабини тушунтирди йигит.
Савдогар ҳам унга қалайни қандай қилиб олиб, унга нима учун сотганинию, чолнинг меросхўри кетиб қолгани ҳақида батафсил гапириб берди. Бу сўзларни эшитган йигит кулиб юборди.
- У мўйсафид менинг амаким бўлади. Мен ўша ёлғиз меросхўрман. Амаким бойлигини сувга ташлашидан мақсад мени меросдан маҳрум қилиш эди. Лекин Аллоҳ таоло уни менга насиб қилган экан, ўзим ҳам билмаган ҳолда менга етказди, - деди.
Йигитнинг чиндан ҳам мўйсафидга жиян экани тасдиқлангач, савдогар унга омонатни топширди.
Ҳа банданинг тақдирда ёзилган ризқи қандай бўлмасин келади. Фақат кимлардир шошиб, ўша ризққа ҳаром йўл орқали етишади.
Улуғбек қори Йўлдошев
@diyonatli
👍4
ЖУМАНИНГ СУННАТЛАРИ:
1. Жума учун ғусл қилиш.
2. Хушбўй нарсалар суртиш.
3. Чиройли кийимлар кийиш.
4. Жумага виқор ва сакина билан эрта бориш.
5. Жума куни баданни тозалаб, ҳайъатни гўзал қилиш.
6. Жума куни Каҳф сурасини қироат қилиш.
7. Жума куни ва кечаси дуони кўп қилиш.
8. Жума куни ва кечаси Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга кўп салавот айтиш.
9. Имом биринчи ракъатда Фотиҳадан кейин Жумуъа сурасини ва иккинчи ракъатда Мунофиқун сурасини қироат қилиш.
10. Жума куни бомдод намозида "Ҳаа мийм сажда" ва "Ҳал атаа алалинсани" сураларини қироат қилиш суннатдир.
11. Жума намозининг фарзидан аввал ва кейин тўрт ракъатдан суннат намози ўқиш.
12. Жумада мудраган одам бошқа ерга ўтиб олиши.
"Кифоя" китобидан.
@diyonatli
1. Жума учун ғусл қилиш.
2. Хушбўй нарсалар суртиш.
3. Чиройли кийимлар кийиш.
4. Жумага виқор ва сакина билан эрта бориш.
5. Жума куни баданни тозалаб, ҳайъатни гўзал қилиш.
6. Жума куни Каҳф сурасини қироат қилиш.
7. Жума куни ва кечаси дуони кўп қилиш.
8. Жума куни ва кечаси Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга кўп салавот айтиш.
9. Имом биринчи ракъатда Фотиҳадан кейин Жумуъа сурасини ва иккинчи ракъатда Мунофиқун сурасини қироат қилиш.
10. Жума куни бомдод намозида "Ҳаа мийм сажда" ва "Ҳал атаа алалинсани" сураларини қироат қилиш суннатдир.
11. Жума намозининг фарзидан аввал ва кейин тўрт ракъатдан суннат намози ўқиш.
12. Жумада мудраган одам бошқа ерга ўтиб олиши.
"Кифоя" китобидан.
@diyonatli
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#Видео #Маъруза
Муфтий ҳазрат: Ёлғон хабар тарқатиш – оғир гуноҳ
(2-қисм)
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@Diyonatli
Муфтий ҳазрат: Ёлғон хабар тарқатиш – оғир гуноҳ
(2-қисм)
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@Diyonatli
🍀Пайғамбаримиз Муҳаммад алайҳиссаломнинг сийратлари
1.Ўрта бўй эдилар.
2. Ранглари оқ-қизил, юзлари буғдойранг эди.
3. Олдинга мойил бўлиб юрардилар.
4. Икки елкалари ораси кенг эди.
5. Кафт ва қадамлари тўла, гўштли.
6. Бошлари катта, юзлари думалоқроқ, кўзлари қора эди.
7. Суякларининг қўшилган ери йўғон.
8. Киприклари узун. Тана аъзолари бир-бирига мутаносиб, хушбичим эди.
9. Сийнадан киндиккача узун ва ингичка мўй.
10. Баданлари туксиз.
11. Бирор тарафга бурилсалар, гавдалари билан бурилар эдилар.
12. Пешоналари кенг.
13. Қошлари қўшилмаган, эгик эди.
14. Бурунлари баланд, қиррали.
15. Соқоллари қалин эди.
16. Тишлари майда, ялтироқ, олдинги тишлари бир-биридан алоҳида кўринар эди. 17. Қорин ва сийналари текис ҳамда баробар.
18. Кўкраклари кенг.
19. Билаклари узун.
20. Икки елкалари ўртасида пайғамбарлик муҳри бор. Бу муҳр каптар тухумидек келадиган қизғиш гўшт, усти тук эди.
21. Юришлари тез.
22. Барчадан илгари салом берардилар.
23. Сочлари икки қулоқ ярмига тушади.
24. Сочларини тарар, бўяр (қора-қизил рангга) ва баъзида фарқ очардилар.
25. Ўнгдан бошлашни суярдилар. Сочга ёғ суртардилар. Ҳаж ва умрада олдирганлар.
26. Кўзларига ҳар кеча сурма қўярдилар.
27. Кийимни йиртилгунча кияр эдилар.
28. Узуклари кумушдан бўлиб, ўнг қўлга таққанлар.
29. Салла ўрардилар (7-12 газ).
30. Изорлари тўпиқдан пастга тушмаган.
31. Таомни суяниб емасдилар. Таомни айбламас, ёқса ер, ёқмаса тарк этар эдилар.
32. Таомдан сўнг бармоқларини уч бор ялар эдилар.
33. Хонтахта устида овқатланмас эдилар.
34. Таомлари товуқ гўшти, қўй гўшти, тўрғай гўшти, сирка, зайтун ёғи, арпа нони, нон тўғралган шўрва (сарид), хурмо, талқон эди. Ширин ва совуқ ичимликни, сутни, замзамни суярдилар.
35. Пиёлалари ёғочдан бўлган эди.
36. Бодрингни ва қовунни (янги) хурмо билан қўшиб ер эдилар.
37.Сув ичганларида уч бор тўхтаб-тўхтаб, нафас олиб ичардилар.
38. Хушбўйликлар учун махсус идишлари бор эди.
40. Бирор нарсага ишора қилсалар, бутун кафтлари билан ишора қилар эдилар.
41. Еттита қиличлари бўлган.
42. Шеър ўқир ва эшитар эдилар. (Шоирлари: Ҳасан ибн Собит).
43. Аввал икки ракат енгил намоз ўқиб, сўнгра таҳажжудга киришардилар.
44. Қироатни ҳарф-ҳарф, очиқ ва равшан, ҳар бир оятни алоҳида ўқир эдилар.
45. Қуръонни ўзгадан эшитишни суяр эдилар.
46. Тўшаклари теридан, ичига хурмо дарахти пўстлоғи солинган эди.
47. Саҳобалар у зотни кутиб олиш учун ўринларидан туришмас эди.
48. Қаерга борсалар, бўш ўринга ўтирардилар.
49. Уйдаги вақтлари учга бўлинарди: 1. Ибодат; 2. Уй ишлари; 3. Шахсий ишлар.
50. Ҳар бир ишнинг тадбирини аввалдан қилар эдилар.
51. Ўзларига эрта учун озиқ- овқат олиб қўймас эдилар.
52. Либосларига ўзлари қарар, ўзлари ямар, жониворлар сутини ўзлари соғар эдилар.
53. Сариқ либосни суймас эдилар.
54. Ҳеч кимни урмаганлар.
55. Ўзлари дарвешона ҳаёт кечирсалар-да, эҳсонлари шоҳларникидан аъло эди.
56. Ҳадя олиб, мукофот берардилар. Ҳадяларни келган куниёқ (муҳтожларга) тарқатар эдилар.
57. Узоқдаги товушларни ҳам эшитар, ҳеч ким кўра олмайдиган масофани бемалол кўрар, қоронғуда ҳам кундузгидек бемалол кўраверар эдилар.
58. Лўнда, қисқа, аниқ, такаллуфдан холи ва айни пайтда фасоҳат билан гапирар эдилар.
59. Ҳар кимнинг ақлига мослаб сўзлар эдилар.
60. Ҳазилларига ёлғон аралашмас эди.
61. Кулишлари чиройли табассум эди.
62. Дастлаб кўрган одамни ҳайбатлари босар, муомала қилиб таниганидан сўнг, ҳамма у зотни яхши кўриб қолар эди.
63. Туя, от минганлар.
64. Бир марта ҳаж, тўрт марта умра қилганлар.
65. Кам овқат ер, кам ухлар эдилар.
66. Ўзлари учун интиқом олмасдилар.
67. Вафот этганларида ҳазрати Али (Аллоҳ у кишидан рози бўлсин) ғусл қилдирган, амакилари Аббос ва у зотнинг ўғиллари Фазл (Аллоҳ у кишидан рози бўлсин) ёрдам
берганлар.
68. Қабрни Абу Талҳа қазиган.
69. Мерослари садақа қилиб берилган .
1.Ўрта бўй эдилар.
2. Ранглари оқ-қизил, юзлари буғдойранг эди.
3. Олдинга мойил бўлиб юрардилар.
4. Икки елкалари ораси кенг эди.
5. Кафт ва қадамлари тўла, гўштли.
6. Бошлари катта, юзлари думалоқроқ, кўзлари қора эди.
7. Суякларининг қўшилган ери йўғон.
8. Киприклари узун. Тана аъзолари бир-бирига мутаносиб, хушбичим эди.
9. Сийнадан киндиккача узун ва ингичка мўй.
10. Баданлари туксиз.
11. Бирор тарафга бурилсалар, гавдалари билан бурилар эдилар.
12. Пешоналари кенг.
13. Қошлари қўшилмаган, эгик эди.
14. Бурунлари баланд, қиррали.
15. Соқоллари қалин эди.
16. Тишлари майда, ялтироқ, олдинги тишлари бир-биридан алоҳида кўринар эди. 17. Қорин ва сийналари текис ҳамда баробар.
18. Кўкраклари кенг.
19. Билаклари узун.
20. Икки елкалари ўртасида пайғамбарлик муҳри бор. Бу муҳр каптар тухумидек келадиган қизғиш гўшт, усти тук эди.
21. Юришлари тез.
22. Барчадан илгари салом берардилар.
23. Сочлари икки қулоқ ярмига тушади.
24. Сочларини тарар, бўяр (қора-қизил рангга) ва баъзида фарқ очардилар.
25. Ўнгдан бошлашни суярдилар. Сочга ёғ суртардилар. Ҳаж ва умрада олдирганлар.
26. Кўзларига ҳар кеча сурма қўярдилар.
27. Кийимни йиртилгунча кияр эдилар.
28. Узуклари кумушдан бўлиб, ўнг қўлга таққанлар.
29. Салла ўрардилар (7-12 газ).
30. Изорлари тўпиқдан пастга тушмаган.
31. Таомни суяниб емасдилар. Таомни айбламас, ёқса ер, ёқмаса тарк этар эдилар.
32. Таомдан сўнг бармоқларини уч бор ялар эдилар.
33. Хонтахта устида овқатланмас эдилар.
34. Таомлари товуқ гўшти, қўй гўшти, тўрғай гўшти, сирка, зайтун ёғи, арпа нони, нон тўғралган шўрва (сарид), хурмо, талқон эди. Ширин ва совуқ ичимликни, сутни, замзамни суярдилар.
35. Пиёлалари ёғочдан бўлган эди.
36. Бодрингни ва қовунни (янги) хурмо билан қўшиб ер эдилар.
37.Сув ичганларида уч бор тўхтаб-тўхтаб, нафас олиб ичардилар.
38. Хушбўйликлар учун махсус идишлари бор эди.
40. Бирор нарсага ишора қилсалар, бутун кафтлари билан ишора қилар эдилар.
41. Еттита қиличлари бўлган.
42. Шеър ўқир ва эшитар эдилар. (Шоирлари: Ҳасан ибн Собит).
43. Аввал икки ракат енгил намоз ўқиб, сўнгра таҳажжудга киришардилар.
44. Қироатни ҳарф-ҳарф, очиқ ва равшан, ҳар бир оятни алоҳида ўқир эдилар.
45. Қуръонни ўзгадан эшитишни суяр эдилар.
46. Тўшаклари теридан, ичига хурмо дарахти пўстлоғи солинган эди.
47. Саҳобалар у зотни кутиб олиш учун ўринларидан туришмас эди.
48. Қаерга борсалар, бўш ўринга ўтирардилар.
49. Уйдаги вақтлари учга бўлинарди: 1. Ибодат; 2. Уй ишлари; 3. Шахсий ишлар.
50. Ҳар бир ишнинг тадбирини аввалдан қилар эдилар.
51. Ўзларига эрта учун озиқ- овқат олиб қўймас эдилар.
52. Либосларига ўзлари қарар, ўзлари ямар, жониворлар сутини ўзлари соғар эдилар.
53. Сариқ либосни суймас эдилар.
54. Ҳеч кимни урмаганлар.
55. Ўзлари дарвешона ҳаёт кечирсалар-да, эҳсонлари шоҳларникидан аъло эди.
56. Ҳадя олиб, мукофот берардилар. Ҳадяларни келган куниёқ (муҳтожларга) тарқатар эдилар.
57. Узоқдаги товушларни ҳам эшитар, ҳеч ким кўра олмайдиган масофани бемалол кўрар, қоронғуда ҳам кундузгидек бемалол кўраверар эдилар.
58. Лўнда, қисқа, аниқ, такаллуфдан холи ва айни пайтда фасоҳат билан гапирар эдилар.
59. Ҳар кимнинг ақлига мослаб сўзлар эдилар.
60. Ҳазилларига ёлғон аралашмас эди.
61. Кулишлари чиройли табассум эди.
62. Дастлаб кўрган одамни ҳайбатлари босар, муомала қилиб таниганидан сўнг, ҳамма у зотни яхши кўриб қолар эди.
63. Туя, от минганлар.
64. Бир марта ҳаж, тўрт марта умра қилганлар.
65. Кам овқат ер, кам ухлар эдилар.
66. Ўзлари учун интиқом олмасдилар.
67. Вафот этганларида ҳазрати Али (Аллоҳ у кишидан рози бўлсин) ғусл қилдирган, амакилари Аббос ва у зотнинг ўғиллари Фазл (Аллоҳ у кишидан рози бўлсин) ёрдам
берганлар.
68. Қабрни Абу Талҳа қазиган.
69. Мерослари садақа қилиб берилган .
👍18👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#Фиқҳ
ФИҚҲИЙ ИХТИЛОФЛАР
Манба: "Кифоя l " (11-20 бетлар)
Тўлиқ видео👉https://youtu.be/-aRCDpJr6WE
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@Diyonatli
ФИҚҲИЙ ИХТИЛОФЛАР
Манба: "Кифоя l " (11-20 бетлар)
Тўлиқ видео👉https://youtu.be/-aRCDpJr6WE
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@Diyonatli
👍6
БАСРАЛИК ҚАРИЯ ВА ЖОРИЯНИНГ ХОТИМАСИ
Исмоил ибн Абдуллоҳ ал Хузоий менга мана бу ривоятни айтиб берди:
«Басра аҳлидан, Муҳолаба уруғидан бўлган бир киши Бармакийлар даврида баъзи юмушлар билан шаҳримизга келди. Ишларини битиргач, Басрага қараб жўнади. Ёнида хизматкор йигит ва жория бор эди. Дажла дарёсига етганларида соҳилда бир йигитни кўрдилар. Йигитнинг устида жундан тайёрланган либос, қўлида асо ва халтачада егуликлари бор эди. У қайиқчидан дарёнинг нариги қирғоғига, яъни Басра томонга ўтказиб қўйишни сўради.
Махлаблик қария бўй чўзиб йигитни кўрдию, унга раҳми келди.
Қайиқчига: «Бери кел, анави йигитни ўзинг билан қайиққа чиқариб ол» деди. Қайиқчи йигитни ўзи билан мингаштириб олди ва қайиқ манзил томон сузиб кетди. Тушлик вақти бўлганда қария овқатланиш столини ҳузурига олиб келишларини буюрди ҳамда қайиқчига юзланиб: «Анави йигитни ҳам чақир бизни олдимизга тушсин» деди.
Йигит қариянинг бу илтимосини рад этиб, тушишдан бош тортди. Қария қайта-қайта талаб қилавергач, охири тушди. Бирга таомланишди, шундан сўнг йигит яна ўзининг жойига қайтиб кетмоқчи бўлган эди, кекса киши то барчалари қўл ювмагунча йигитни туришга қўймади. Кейин отахон ичида шароби бор мешни олиб келишларини буюриб, ундаги шаробдан қуйиб ичди. Cўнг жорияга ҳам шаробдан узатди. Ундан кейин шаробни йигитга таклиф қилди.
Йигит ичишдан бош тортиб: «Мени маъзур тутасиз, ичмайман», деди.
Қария: «Узрингни қабул қилдик, биз билан ўтир» деди ва шаробдан яна жорияга узатди. Унга қани бир ҳунарингни кўрсатчи» деди. Шунда жория чолғу асбобини олиб келиб, у ёқ бу ёғини созлаб, қўлига олди-да, қўшиқ хиргоя қила бошлади. Қария йигитга қараб: «Ҳой йигит, сен ҳам шундай чиройли айта оласанми?», деб сўради.
Йигит: «Мен бу оламдаги энг гўзал нарсани жуда чиройли қилиб ўқий оламан», деди-да, Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм деб ушбу оятни тиловат қилди:
«Қўлингизни тийинг, намозни тўкис адо этинг ва закотни беринг!» – деб айтилган кимсаларни кўрмадингми?!
Уларга уруш фарз қилинганда, тўсатдан бир гуруҳлари одамлардан худди Аллоҳдан қўрққандек ёки ундан ҳам қаттиқроқ қўрқишмоқда. Ва: «Роббимиз, нега бизга урушни фарз қилдинг, бизни озгина муддатга ортга суриб турсанг бўлмасмиди?!» – демоқдалар. «Дунёнинг матоҳи оз, охират эса тақво қилганларга яхшидир. Ва сизларга қилча ҳам зулм қилинмас», – деб айт».
«Қаерда бўлсангиз ҳам, ҳаттоки мустаҳкам қалъаларда бўлсангиз ҳам ўлим сизни топадир. Агар уларга бирор яхшилик етса: «Бу Аллоҳдан», – дерлар. Борди-ю, уларга бирор ёмонлик етса: «Бу сендан», – дерлар. «Ҳаммаси Аллоҳдан», – деб айт! Манави қавмга нима бўлдики, гапни тушунай демаслар?!» (Нисо сураси, 77-78-оятлар).
Дарҳақиқат, унинг овози жуда ёқимли эди. Қария Қуръон тиловатини тинглаб, саросимага тушиб қолди ва қўлидаги қадаҳни сувга улоқтирди-да: «Гувоҳлик бераманки, бу ўқилган нарса мен аввал эшитиб юрган нарсаларнинг барчасидан мутлақо гўзалдир. Ҳой йигит, бундан бошқа яна борми», деди.
Йигит: «Ҳа албатта, деб:
«Сен: «Ҳақ Роббингиз томонидандир. Бас, ким хоҳласа, иймон келтирсин, ким хоҳласа, куфр келтирсин», – дегин. Албатта, Биз золимларга деворлари уларни ўраб оладиган ўт-оловни тайёрлаб қўйганмиз. Агар ёрдам сўрасалар, эритилган маъдан каби юзларни қовурувчи сув билан «ёрдам» берилади. Нақадар ёмон ичимлик ва нақадар ёмон ҳузурланиш жойи!» (Каҳф сураси, 29-оят) оятини тиловат қилди».
Бу оятлар қарияга жуда қаттиқ таъсир қилди. Дарҳол қария мешни олиб келишларини буюрди. Олиб келинган мешни дарёга улоқтирди. Чолғу асбобини уриб синдирди. Кейин йигитга қараб: «Қутулиш йўли борми?», деб сўради.
Йигит: «Албатта бор», дея:
«(Менинг номимдан) айт: «Эй ўз жонларига исроф (жавр) қилган бандаларим, Аллоҳнинг раҳматидан ноумид бўлманг! Албатта, Аллоҳ барча гуноҳларни мағфират этар. Албатта, Унинг Ўзи ўта мағфиратлидир, ўта раҳмлидир»
(Зумар сураси, 53-оят) оятини тиловат қилиб берди.
Исмоил ибн Абдуллоҳ ал Хузоий менга мана бу ривоятни айтиб берди:
«Басра аҳлидан, Муҳолаба уруғидан бўлган бир киши Бармакийлар даврида баъзи юмушлар билан шаҳримизга келди. Ишларини битиргач, Басрага қараб жўнади. Ёнида хизматкор йигит ва жория бор эди. Дажла дарёсига етганларида соҳилда бир йигитни кўрдилар. Йигитнинг устида жундан тайёрланган либос, қўлида асо ва халтачада егуликлари бор эди. У қайиқчидан дарёнинг нариги қирғоғига, яъни Басра томонга ўтказиб қўйишни сўради.
Махлаблик қария бўй чўзиб йигитни кўрдию, унга раҳми келди.
Қайиқчига: «Бери кел, анави йигитни ўзинг билан қайиққа чиқариб ол» деди. Қайиқчи йигитни ўзи билан мингаштириб олди ва қайиқ манзил томон сузиб кетди. Тушлик вақти бўлганда қария овқатланиш столини ҳузурига олиб келишларини буюрди ҳамда қайиқчига юзланиб: «Анави йигитни ҳам чақир бизни олдимизга тушсин» деди.
Йигит қариянинг бу илтимосини рад этиб, тушишдан бош тортди. Қария қайта-қайта талаб қилавергач, охири тушди. Бирга таомланишди, шундан сўнг йигит яна ўзининг жойига қайтиб кетмоқчи бўлган эди, кекса киши то барчалари қўл ювмагунча йигитни туришга қўймади. Кейин отахон ичида шароби бор мешни олиб келишларини буюриб, ундаги шаробдан қуйиб ичди. Cўнг жорияга ҳам шаробдан узатди. Ундан кейин шаробни йигитга таклиф қилди.
Йигит ичишдан бош тортиб: «Мени маъзур тутасиз, ичмайман», деди.
Қария: «Узрингни қабул қилдик, биз билан ўтир» деди ва шаробдан яна жорияга узатди. Унга қани бир ҳунарингни кўрсатчи» деди. Шунда жория чолғу асбобини олиб келиб, у ёқ бу ёғини созлаб, қўлига олди-да, қўшиқ хиргоя қила бошлади. Қария йигитга қараб: «Ҳой йигит, сен ҳам шундай чиройли айта оласанми?», деб сўради.
Йигит: «Мен бу оламдаги энг гўзал нарсани жуда чиройли қилиб ўқий оламан», деди-да, Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм деб ушбу оятни тиловат қилди:
«Қўлингизни тийинг, намозни тўкис адо этинг ва закотни беринг!» – деб айтилган кимсаларни кўрмадингми?!
Уларга уруш фарз қилинганда, тўсатдан бир гуруҳлари одамлардан худди Аллоҳдан қўрққандек ёки ундан ҳам қаттиқроқ қўрқишмоқда. Ва: «Роббимиз, нега бизга урушни фарз қилдинг, бизни озгина муддатга ортга суриб турсанг бўлмасмиди?!» – демоқдалар. «Дунёнинг матоҳи оз, охират эса тақво қилганларга яхшидир. Ва сизларга қилча ҳам зулм қилинмас», – деб айт».
«Қаерда бўлсангиз ҳам, ҳаттоки мустаҳкам қалъаларда бўлсангиз ҳам ўлим сизни топадир. Агар уларга бирор яхшилик етса: «Бу Аллоҳдан», – дерлар. Борди-ю, уларга бирор ёмонлик етса: «Бу сендан», – дерлар. «Ҳаммаси Аллоҳдан», – деб айт! Манави қавмга нима бўлдики, гапни тушунай демаслар?!» (Нисо сураси, 77-78-оятлар).
Дарҳақиқат, унинг овози жуда ёқимли эди. Қария Қуръон тиловатини тинглаб, саросимага тушиб қолди ва қўлидаги қадаҳни сувга улоқтирди-да: «Гувоҳлик бераманки, бу ўқилган нарса мен аввал эшитиб юрган нарсаларнинг барчасидан мутлақо гўзалдир. Ҳой йигит, бундан бошқа яна борми», деди.
Йигит: «Ҳа албатта, деб:
«Сен: «Ҳақ Роббингиз томонидандир. Бас, ким хоҳласа, иймон келтирсин, ким хоҳласа, куфр келтирсин», – дегин. Албатта, Биз золимларга деворлари уларни ўраб оладиган ўт-оловни тайёрлаб қўйганмиз. Агар ёрдам сўрасалар, эритилган маъдан каби юзларни қовурувчи сув билан «ёрдам» берилади. Нақадар ёмон ичимлик ва нақадар ёмон ҳузурланиш жойи!» (Каҳф сураси, 29-оят) оятини тиловат қилди».
Бу оятлар қарияга жуда қаттиқ таъсир қилди. Дарҳол қария мешни олиб келишларини буюрди. Олиб келинган мешни дарёга улоқтирди. Чолғу асбобини уриб синдирди. Кейин йигитга қараб: «Қутулиш йўли борми?», деб сўради.
Йигит: «Албатта бор», дея:
«(Менинг номимдан) айт: «Эй ўз жонларига исроф (жавр) қилган бандаларим, Аллоҳнинг раҳматидан ноумид бўлманг! Албатта, Аллоҳ барча гуноҳларни мағфират этар. Албатта, Унинг Ўзи ўта мағфиратлидир, ўта раҳмлидир»
(Зумар сураси, 53-оят) оятини тиловат қилиб берди.
👍8
Отахон баланд овозда қичқирди ва ҳушидан кетиб, йиқилди. Қарашса, омонатни топшириб бўлган экан. Қайиқ Басрага яқинлашиб қолган эди. Қирғоқдаги одамлар отахон келаётган қайиқни кўриб, қувончдан қичқирдилар. Бироқ улар қайиқда бўлган воқеадан бехабар ҳолда отахонни кутиб олиш учун қирғоқда тўпланиб турган эдилар.
Чунки, қария қабиласи орасида таниқли эди. Отахонни вафот этганини билган одамлар дарҳол унинг уйига олиб кетишди. Кўп ўтмай жанозаси ўқилди. Мен бу даражада кўп одам иштирок этган жанозани кўрмаганман.
Менга етиб келган хабарга кўра, ҳалиги қўшиқчи жория сочини турмаклаб, бошидан қалин ва катта рўмолни ташлаб олиб, кечалари ибодат билан машғул бўлиб, кундузлари рўза тутаётган экан. Шу тарзда 40 кун ибодат билан машғул бўлибди. Сўнг, кечаларнинг бирида мана бу оятни эшитиб қолибди:
«Сен: «Ҳақ Роббингиз томонидандир. Бас, ким хоҳласа, иймон келтирсин, ким хоҳласа, куфр келтирсин», – дегин. Албатта, Биз золимларга деворлари уларни ўраб оладиган ўт-оловни тайёрлаб қўйганмиз. Агар ёрдам сўрасалар, эритилган маъдан каби юзларни қовурувчи сув билан «ёрдам» берилади. Нақадар ёмон ичимлик ва нақадар ёмон ҳузурланиш жойи!» (Каҳф сураси, 29-оят).
Эртаси куни тонгда у жорияни вафот этган ҳолда топишди».
Таржимон: Нозимжон Ҳошимжон
@diyonatli
Чунки, қария қабиласи орасида таниқли эди. Отахонни вафот этганини билган одамлар дарҳол унинг уйига олиб кетишди. Кўп ўтмай жанозаси ўқилди. Мен бу даражада кўп одам иштирок этган жанозани кўрмаганман.
Менга етиб келган хабарга кўра, ҳалиги қўшиқчи жория сочини турмаклаб, бошидан қалин ва катта рўмолни ташлаб олиб, кечалари ибодат билан машғул бўлиб, кундузлари рўза тутаётган экан. Шу тарзда 40 кун ибодат билан машғул бўлибди. Сўнг, кечаларнинг бирида мана бу оятни эшитиб қолибди:
«Сен: «Ҳақ Роббингиз томонидандир. Бас, ким хоҳласа, иймон келтирсин, ким хоҳласа, куфр келтирсин», – дегин. Албатта, Биз золимларга деворлари уларни ўраб оладиган ўт-оловни тайёрлаб қўйганмиз. Агар ёрдам сўрасалар, эритилган маъдан каби юзларни қовурувчи сув билан «ёрдам» берилади. Нақадар ёмон ичимлик ва нақадар ёмон ҳузурланиш жойи!» (Каҳф сураси, 29-оят).
Эртаси куни тонгда у жорияни вафот этган ҳолда топишди».
Таржимон: Нозимжон Ҳошимжон
@diyonatli
👍4
VID_20221223_212502_735
#Фиқҳ
ФИҚҲИЙ ИХТИЛОФЛАР
Манба: "Кифоя l " (11-20 бетлар)
Улуғ мужтаҳидларимиз Қуръони Карим ва Суннати набавия асосида, шариат қоидаларини маҳкам тутган ҳолда ҳар замон ва маконга салоҳияти бор Ислом дийнининг ғоялари, мақсадлари, инсонларнинг имконлари ва эҳтиёжларини ҳам ҳисобга олиб, иш юритганлар. Келинг, бу фикрни тасдиқлаш учун бир мисол келтирайлик: 👉 Батафсил
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@Diyonatli
ФИҚҲИЙ ИХТИЛОФЛАР
Манба: "Кифоя l " (11-20 бетлар)
Улуғ мужтаҳидларимиз Қуръони Карим ва Суннати набавия асосида, шариат қоидаларини маҳкам тутган ҳолда ҳар замон ва маконга салоҳияти бор Ислом дийнининг ғоялари, мақсадлари, инсонларнинг имконлари ва эҳтиёжларини ҳам ҳисобга олиб, иш юритганлар. Келинг, бу фикрни тасдиқлаш учун бир мисол келтирайлик: 👉 Батафсил
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@Diyonatli
👍4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#Одоб_ахлоқ
ИНТЕРНЕТ ОДОБЛАРИ
Манба: "Ижтимоий одоблар китоби" (248-254 бетлар)
Тўлиқ видео👉 https://youtu.be/vjBSalbH1qE
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@diyonatli
ИНТЕРНЕТ ОДОБЛАРИ
Манба: "Ижтимоий одоблар китоби" (248-254 бетлар)
Тўлиқ видео👉 https://youtu.be/vjBSalbH1qE
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@diyonatli
👎3👍1
ИНТЕРНЕТ ОДОБЛАРИ
fitrat.uz
#аудио
ИНТЕРНЕТ ОДОБЛАРИ.
Манба: "Ижтимоий одоблар китоби" (248-254 бетлар)
Интернет» сўзи ажнабий тилдаги қисқартирилган жумла бўлиб, тилимизда «халқаро маълумотлар тўри» деган маънони англатади. Аммо бу ном ихтиёр қилинганидан кейин интернетнинг тинмай ривожланиши окибатида у фақат маълумотлар такдим ва кабул килиш билан чекланиб қолмай, бундан ҳам катта ҳажмдаги ишларни олиб боришга хизмат қиладиган бўлиб кетди. Ҳаётнинг барча сохаларида интернет ёрдамида осонлик, арзонлик ва тезлик фойдалари кўзланадиган бўлди
👉 Батафсил
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@diyonatli
ИНТЕРНЕТ ОДОБЛАРИ.
Манба: "Ижтимоий одоблар китоби" (248-254 бетлар)
Интернет» сўзи ажнабий тилдаги қисқартирилган жумла бўлиб, тилимизда «халқаро маълумотлар тўри» деган маънони англатади. Аммо бу ном ихтиёр қилинганидан кейин интернетнинг тинмай ривожланиши окибатида у фақат маълумотлар такдим ва кабул килиш билан чекланиб қолмай, бундан ҳам катта ҳажмдаги ишларни олиб боришга хизмат қиладиган бўлиб кетди. Ҳаётнинг барча сохаларида интернет ёрдамида осонлик, арзонлик ва тезлик фойдалари кўзланадиган бўлди
👉 Батафсил
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@diyonatli
👎3👍1
МУРШИДИ КОМИЛ
ҲИКМАТЛАРИ (50)
Доктор, профессор, Шайх
МАҲМУД АСЪАД ЖЎШОН
раҳматуллоҳи алайҳ ҳазратларининг
сўзларидан сайланма
* * *
Бир неъмат етганида, хуш ёқадиган бирор иш бўлганида Аллоҳга шукр қилмоқ лозим. Кимки Аллоҳга шукр қилгувчи бўлса, Аллоҳ унинг неъматини зиёда қилади. Аллоҳнинг энг суйган нарсаларидан бири – банда неъматнинг қадр-қимматини билиши ва бу неъмат учун Унга шукр қилиши, ҳамд айтишидир.
* * *
Зинҳор неъмат ва нашъали ҳаёт Аллоҳ севгисининг ифодаси деб ўйламанг! Кофирларнинг фаровонлиги, нашъу намоси чексиз даражада ортиқ! Донгдор меҳмонхоналарда, денгиз бўйларида, Маямида, Гаити оролларида яшайди улар! Чўнтагида долларлар тўла, энг нуфузли (люкс) меҳмонхоналарда туради, аммо Аллоҳнинг энг суймаган қулларидир улар.
* * *
Аллоҳдан яхшилик тилаймиз. Неъмат тилаш ҳам мумкин, бойлик тилаш, бола-чақа тилаш, бахт-саодат тилаш ҳам мумкин. Ҳамма нарса тилаш эркин, бемалол, аммо берилиши ҳам, берилмаслиги ҳам мумкин. Берилса – шукр қиламиз; берилмаса – сабр қиламиз.
* * *
Ўзига фойдаси тегмайдиган, лозим бўлмаган, кераксиз, беҳуда нарсаларни тарк этмоғи кишининг яхши мусулмонлиги аломатидир.
* * *
Ўз тамойилимиз, ўз қоидамизга мувофиқ бўлган нарсани, агар қаноатлантирсак, ишонтирсак, ҳамма олиши, ҳамма биздан истифода этиши мумкин. Бас, унда мустаҳкам турмоғимиз лозим. Бошимизни мустақил, Исломий мезонларга мос тарзда ишлатмоғимиз, шунга эришмоғимиз лозим. Ҳеч кимдан қўрқмасдан, Аллоҳ ризоси учун бу (хайрли) ишларни қилмоғимиз лозим.
* * *
Илм инсонни олдинга элтади, режа-тартиб олдинга элтади, дарбадарлик, пала-партиш яшаш ортда қолдиради инсонни. Малояъний ишларни – бемаъни ишларни, беҳуда нарсаларни тарк этмоғимиз лозим. Режа, усул билан иш юритмоғимиз, бирор лаҳзамизни беҳуда ўтказмаслигимиз керак. Шифокор сифатида, муҳандис сифатида фойдали бўлишимиз керак. Тасаввуфий жамоанинг бош таърифи ана шундай. Техник ходимдир, ўқимишлидир, дорилфунун аҳлидир, доцентдир, профессордир, яъни устоз-ўқитувчи сингари фойдалидир бизнинг биродарларимиз. Ва шундай бўлмоғи керак.
* * *
Шаклан зикр қила-қила, зикр руҳингизга етади. Тақлидан зикр қила-қила, ҳақиқий зикрга эришасиз. Сўзини айтавериб-айтавериб, Ўзини топасиз. Зикрини қила-қила, пардаларни кўтариб, гўзал бир нуқтага эришасиз. Фақат уринганлар, меҳнат қилганлар эришади.
* * *
Бир киши марҳамат қилмаса, ёрдам бермаса, ачинмаса, севмаса, унинг атворида гўзал ахлоқ намоён бўлмаса, номи дарвиш бўлди нима-ю, бўлмади нима! Унинг дарвиш аталиши – тариқатга бўҳтон; тариқатга гап текизади. Ҳам дарвиш, мурид, ҳам ҳамма ёқтирмайдиган ишларни қилгани учун салбий бир тарғибот воситаси бўлади.
Мусанниф:
Мирзо Кенжабек
•┈❁✿❁┈•
@xojagon_uz
@m_kenjabek
@diyonatli
•┈❁✿❁┈•
ҲИКМАТЛАРИ (50)
Доктор, профессор, Шайх
МАҲМУД АСЪАД ЖЎШОН
раҳматуллоҳи алайҳ ҳазратларининг
сўзларидан сайланма
* * *
Бир неъмат етганида, хуш ёқадиган бирор иш бўлганида Аллоҳга шукр қилмоқ лозим. Кимки Аллоҳга шукр қилгувчи бўлса, Аллоҳ унинг неъматини зиёда қилади. Аллоҳнинг энг суйган нарсаларидан бири – банда неъматнинг қадр-қимматини билиши ва бу неъмат учун Унга шукр қилиши, ҳамд айтишидир.
* * *
Зинҳор неъмат ва нашъали ҳаёт Аллоҳ севгисининг ифодаси деб ўйламанг! Кофирларнинг фаровонлиги, нашъу намоси чексиз даражада ортиқ! Донгдор меҳмонхоналарда, денгиз бўйларида, Маямида, Гаити оролларида яшайди улар! Чўнтагида долларлар тўла, энг нуфузли (люкс) меҳмонхоналарда туради, аммо Аллоҳнинг энг суймаган қулларидир улар.
* * *
Аллоҳдан яхшилик тилаймиз. Неъмат тилаш ҳам мумкин, бойлик тилаш, бола-чақа тилаш, бахт-саодат тилаш ҳам мумкин. Ҳамма нарса тилаш эркин, бемалол, аммо берилиши ҳам, берилмаслиги ҳам мумкин. Берилса – шукр қиламиз; берилмаса – сабр қиламиз.
* * *
Ўзига фойдаси тегмайдиган, лозим бўлмаган, кераксиз, беҳуда нарсаларни тарк этмоғи кишининг яхши мусулмонлиги аломатидир.
* * *
Ўз тамойилимиз, ўз қоидамизга мувофиқ бўлган нарсани, агар қаноатлантирсак, ишонтирсак, ҳамма олиши, ҳамма биздан истифода этиши мумкин. Бас, унда мустаҳкам турмоғимиз лозим. Бошимизни мустақил, Исломий мезонларга мос тарзда ишлатмоғимиз, шунга эришмоғимиз лозим. Ҳеч кимдан қўрқмасдан, Аллоҳ ризоси учун бу (хайрли) ишларни қилмоғимиз лозим.
* * *
Илм инсонни олдинга элтади, режа-тартиб олдинга элтади, дарбадарлик, пала-партиш яшаш ортда қолдиради инсонни. Малояъний ишларни – бемаъни ишларни, беҳуда нарсаларни тарк этмоғимиз лозим. Режа, усул билан иш юритмоғимиз, бирор лаҳзамизни беҳуда ўтказмаслигимиз керак. Шифокор сифатида, муҳандис сифатида фойдали бўлишимиз керак. Тасаввуфий жамоанинг бош таърифи ана шундай. Техник ходимдир, ўқимишлидир, дорилфунун аҳлидир, доцентдир, профессордир, яъни устоз-ўқитувчи сингари фойдалидир бизнинг биродарларимиз. Ва шундай бўлмоғи керак.
* * *
Шаклан зикр қила-қила, зикр руҳингизга етади. Тақлидан зикр қила-қила, ҳақиқий зикрга эришасиз. Сўзини айтавериб-айтавериб, Ўзини топасиз. Зикрини қила-қила, пардаларни кўтариб, гўзал бир нуқтага эришасиз. Фақат уринганлар, меҳнат қилганлар эришади.
* * *
Бир киши марҳамат қилмаса, ёрдам бермаса, ачинмаса, севмаса, унинг атворида гўзал ахлоқ намоён бўлмаса, номи дарвиш бўлди нима-ю, бўлмади нима! Унинг дарвиш аталиши – тариқатга бўҳтон; тариқатга гап текизади. Ҳам дарвиш, мурид, ҳам ҳамма ёқтирмайдиган ишларни қилгани учун салбий бир тарғибот воситаси бўлади.
Мусанниф:
Мирзо Кенжабек
•┈❁✿❁┈•
@xojagon_uz
@m_kenjabek
@diyonatli
•┈❁✿❁┈•
👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#Долзарб_мавзу
Ҳадис илми ва ҳадислардан ҳукм олиш тартиблари.
Манба: “Ҳанафий улуғлар наздида ҳадис илмлари қоидалари” китоби асосида.
Тўлиқ видео👉 https://youtu.be/HnVhvs789Qo
Бисмиллаҳир роҳманир роҳим.
Ҳадис бу Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг қавли (айтган сўзлари), феъли (қилган ишлари), тақрири (бирор саҳобий бир ишни қилганини айтганида индамаганлари) ва сияр (кўриниш, юриш туриш) ларидир.
👉 Батафсил
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@diyonatli
Ҳадис илми ва ҳадислардан ҳукм олиш тартиблари.
Манба: “Ҳанафий улуғлар наздида ҳадис илмлари қоидалари” китоби асосида.
Тўлиқ видео👉 https://youtu.be/HnVhvs789Qo
Бисмиллаҳир роҳманир роҳим.
Ҳадис бу Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг қавли (айтган сўзлари), феъли (қилган ишлари), тақрири (бирор саҳобий бир ишни қилганини айтганида индамаганлари) ва сияр (кўриниш, юриш туриш) ларидир.
👉 Батафсил
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@diyonatli
Сохиби узр киши качон тахоратини янгилайди?
❓CАВОЛ: тахорат ушлай олмайдиган одам масжидга бориб нафл ёки қазо намоз ўқиса вақти намозга тахорат янгилайдими?
ЖАВОБ: Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳим. Мисол учун, узрли шахс Бомдод учун тоҳарат қилди. Унинг тaҳoрати қуёш чиқиши билан синади. Қуёш чиққандан кейин қилган тaҳoрати билан Пешинни ўқиса бўлади. Заволга ўхшаш вақтнинг кириши эмас. Заволдан олдин тaҳoрат қилган узрли шахснинг тaҳoрати завол бўлиб Пешиннинг вақти кириши билан синмайди. Балки ўша тоҳарат Пешиннинг вақти чиқиши билан синади
@diyonatli
❓CАВОЛ: тахорат ушлай олмайдиган одам масжидга бориб нафл ёки қазо намоз ўқиса вақти намозга тахорат янгилайдими?
ЖАВОБ: Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳим. Мисол учун, узрли шахс Бомдод учун тоҳарат қилди. Унинг тaҳoрати қуёш чиқиши билан синади. Қуёш чиққандан кейин қилган тaҳoрати билан Пешинни ўқиса бўлади. Заволга ўхшаш вақтнинг кириши эмас. Заволдан олдин тaҳoрат қилган узрли шахснинг тaҳoрати завол бўлиб Пешиннинг вақти кириши билан синмайди. Балки ўша тоҳарат Пешиннинг вақти чиқиши билан синади
@diyonatli
👍1🔥1
Мени Бақиъ қабристонига дафн этинглар
Йигирманчи асрнинг буюк исломий уламоларидан бўлмиш Шайх Муҳаммад Ғаззолий раҳимаҳуллоҳ Расулуллоҳнинг шаҳарлари Мадинаи мунавварада вафот этишни орзу қилар ва Аллоҳдан шу орзусига етказишини сўраб дуо қилар эди. Ҳар гал шу дуони қилганида оиласи ва шогирдлари ҳайрон бўлишар ва бу етиб бўлмайдиган орзуку дейишар эди.
Аллоҳ таоло Шайхнинг дуосини ижобат қилган эди. 1996 йилда Муҳаммад Ғаззолийга Риёз шаҳрида бўлиб ўтадиган илмий конференцияга таклифнома келди. Шогирдлари ва оила аҳли Шайхни ушбу конференцияга бормасликларини сўрашди. Хусусан, у кишининг соғликларини назорат қилиб турадиган табиб ҳам сафар қилиш мақсадга мувофиқ эмаслигини айтди. Аммо, Шайх ўз фикрида қатъий туриб, Саудия арабистонига сафарга отланди.
Конференция давомида Шайхнинг чиқишига баъзи бир мухолифлар эътироз билдиришди. Улар Шайхни суннатга хилоф қарашлари бор, деган даъвони қилишар эди. Бу даъвога қарши Шайх ўзининг Суннатга муносабатини, яъни доимо Суннатни ёқлаб келганлигини, Суннатга нисбатан муҳаббати юксак эканлигини баён қилатуриб, бехосдан юрак хуружи тутиб қолади ва шу ернинг ўзида жон таслим қилади. Шайхнинг энг охирги сўзи: "бизнинг мақсадимиз Ла илаҳа иллаллоҳ" калимасини олий қилишдан бошқа эмас", бўлди.
Шундан кейин Саудия арабистони қироллиги Валий аҳди амир Абдуллоҳ бин Абдулазизнинг қарори ва Саудия мамлакати муфтийси Шайх Абдулазиз бин Боз раҳимаҳуллоҳнинг фатвосига биноан Шайх Муҳаммад Ғаззолийнинг жуссаси Мадинаи мунавварага олиб келинади. Доктор Зағлул ан-Нажжорнинг айтишича, жанозада иштирок этиш учун дунёнинг ҳамма жойидан одамлар шахсий самалётларида кела бошладилар. Шом намозида Масжидун набавий одамлар билан лиммо лим тўлди.
Доктор Нажжор айтади: Шайхнинг жасадини дафн этишга масъул бўлган кишининг айтишича, дафн учун қабр кавлашга қаерга кетмон урса, ер қаттиқ чиқар эди. Охирида Абдуллоҳ ибн Умарнинг мавлоси Нофеъ билан Имом Молик ибн Анас раҳимаҳуллоҳнинг қабрлари орасини қавласам, ер юмшаб, тупроқлари жуда мулойим кавланди. Мен шу вақтгача бундай ҳолатга дуч келмаган эдим...
Аллоҳим Шайх Муҳаммад Ғаззолийни Ўз раҳматига олган бўлсин.
@diyonatli
Йигирманчи асрнинг буюк исломий уламоларидан бўлмиш Шайх Муҳаммад Ғаззолий раҳимаҳуллоҳ Расулуллоҳнинг шаҳарлари Мадинаи мунавварада вафот этишни орзу қилар ва Аллоҳдан шу орзусига етказишини сўраб дуо қилар эди. Ҳар гал шу дуони қилганида оиласи ва шогирдлари ҳайрон бўлишар ва бу етиб бўлмайдиган орзуку дейишар эди.
Аллоҳ таоло Шайхнинг дуосини ижобат қилган эди. 1996 йилда Муҳаммад Ғаззолийга Риёз шаҳрида бўлиб ўтадиган илмий конференцияга таклифнома келди. Шогирдлари ва оила аҳли Шайхни ушбу конференцияга бормасликларини сўрашди. Хусусан, у кишининг соғликларини назорат қилиб турадиган табиб ҳам сафар қилиш мақсадга мувофиқ эмаслигини айтди. Аммо, Шайх ўз фикрида қатъий туриб, Саудия арабистонига сафарга отланди.
Конференция давомида Шайхнинг чиқишига баъзи бир мухолифлар эътироз билдиришди. Улар Шайхни суннатга хилоф қарашлари бор, деган даъвони қилишар эди. Бу даъвога қарши Шайх ўзининг Суннатга муносабатини, яъни доимо Суннатни ёқлаб келганлигини, Суннатга нисбатан муҳаббати юксак эканлигини баён қилатуриб, бехосдан юрак хуружи тутиб қолади ва шу ернинг ўзида жон таслим қилади. Шайхнинг энг охирги сўзи: "бизнинг мақсадимиз Ла илаҳа иллаллоҳ" калимасини олий қилишдан бошқа эмас", бўлди.
Шундан кейин Саудия арабистони қироллиги Валий аҳди амир Абдуллоҳ бин Абдулазизнинг қарори ва Саудия мамлакати муфтийси Шайх Абдулазиз бин Боз раҳимаҳуллоҳнинг фатвосига биноан Шайх Муҳаммад Ғаззолийнинг жуссаси Мадинаи мунавварага олиб келинади. Доктор Зағлул ан-Нажжорнинг айтишича, жанозада иштирок этиш учун дунёнинг ҳамма жойидан одамлар шахсий самалётларида кела бошладилар. Шом намозида Масжидун набавий одамлар билан лиммо лим тўлди.
Доктор Нажжор айтади: Шайхнинг жасадини дафн этишга масъул бўлган кишининг айтишича, дафн учун қабр кавлашга қаерга кетмон урса, ер қаттиқ чиқар эди. Охирида Абдуллоҳ ибн Умарнинг мавлоси Нофеъ билан Имом Молик ибн Анас раҳимаҳуллоҳнинг қабрлари орасини қавласам, ер юмшаб, тупроқлари жуда мулойим кавланди. Мен шу вақтгача бундай ҳолатга дуч келмаган эдим...
Аллоҳим Шайх Муҳаммад Ғаззолийни Ўз раҳматига олган бўлсин.
@diyonatli
😢3👍2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Эҳсоннинг мукофоти эҳсондир.
Аллоҳ таоло бир эҳсон, садақага етти юз баробар зиёда ажр ваъда қилган.
Жорий йилнинг 25 декабр якшанба куни Тошкент вилояти Пискент тумани "Пискент" жоме масжидида саховатпеша ҳомийларни жалб қилинди ва эҳсон тадбири ўтказилди.
Бунда Пискент туманидаги 29 та маҳалладан эҳтиёжманд оилаларга қарийиб 35 млн сўмлик озиқ-овқат маҳсулотлари тарқатилди.
Аллоҳ таоло барча соҳиби эҳсонларнинг холис яхшиликларини ҳусни мақбул айласин!
@diyonatli
Аллоҳ таоло бир эҳсон, садақага етти юз баробар зиёда ажр ваъда қилган.
Жорий йилнинг 25 декабр якшанба куни Тошкент вилояти Пискент тумани "Пискент" жоме масжидида саховатпеша ҳомийларни жалб қилинди ва эҳсон тадбири ўтказилди.
Бунда Пискент туманидаги 29 та маҳалладан эҳтиёжманд оилаларга қарийиб 35 млн сўмлик озиқ-овқат маҳсулотлари тарқатилди.
Аллоҳ таоло барча соҳиби эҳсонларнинг холис яхшиликларини ҳусни мақбул айласин!
@diyonatli
👍7❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#Ақида
Имом Таҳовий
Манба: Шарҳу Ақидатут-Таҳовий
Муҳаммад ибн Муҳаммад Бабурти Ал Ҳанафий (14-15 бетлар)
Тўлиқ видео 👉https://youtu.be/sujOg7IEbWw
♻️ Ulashing
@diyonatli
Имом Таҳовий
Манба: Шарҳу Ақидатут-Таҳовий
Муҳаммад ибн Муҳаммад Бабурти Ал Ҳанафий (14-15 бетлар)
Тўлиқ видео 👉https://youtu.be/sujOg7IEbWw
♻️ Ulashing
@diyonatli
😱1