🌙 Муфтий ҳазратлари юксак нишон билан тақдирландилар
Кеча, декабрь куни Ўзбекистон халқаро ислом академиясида Конституциямиз қабул қилинганининг 30 йиллиги муносабати билан “Бош қомусимиз – адолат мезони” номли маърифий тадбир бўлиб ўтди.
@Diyonatli
Кеча, декабрь куни Ўзбекистон халқаро ислом академиясида Конституциямиз қабул қилинганининг 30 йиллиги муносабати билан “Бош қомусимиз – адолат мезони” номли маърифий тадбир бўлиб ўтди.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси Матбуот хизмати
@Diyonatli
👏2
8 декабрь – Ўзбекистон Республикаси
Конституцияси қабул қилинган кун
БОШ ҚОМУСИМИЗ – БАХТИМИЗ КАФОЛАТИ
Инсоният яралгандан бери муайян қонунларга, қоидаларга амал қилиб келади. Башарият тарихида қандай муваффақиятларга, натижаларга эришилган бўлса, шубҳасиз, бу борада қонунларнинг, тартиб-қоидаларнинг алоҳида ўрни бор. Шу маънода мамлакатимизда ҳам барча соҳаларда қўлга киритилаётган улкан натижаларга Бош Қомусимиз ҳуқуқий асос бўлиб хизмат қилаётир.
Ҳар бир миллатнинг, давлатнинг тараққиёти бевосита амалдаги қонунлар билан белгиланади. Қонун устувор юртда адолат ҳукм суриб, виждон эркинлиги, миллатлараро тотувлик ва диний бағрикенглик таъминланади. Пировардида эса ўша юртда тинчлик-осойишталик, хотиржамлик барқарор бўлади.
Бугун мамлакатимизда яшаётган 130 дан ортиқ миллат ва элат вакиллари икки карра бахтиёрдир. Чунончи, Парвардигорнинг инояти ила Ватанимиз истиқлолга эришганига чорак асрдан зиёдроқ вақт бўлди. Халқимиз ўзига, ўзлигига қайтиб, порлоқ келажак сари имон-эътиқод, ишонч ва умид билан одимламоқда. Бу, албатта, Конституциямизда белгилаб қўйилган ҳаётбахш нормаларда инсон манфаатлари устувор эканлигининг амалдаги инъикосидир.
Ўзбекистон Республикаси Конституциясининг 18-соддасида: «Ўзбекистон Республикасида барча фуқаролар бир хил ҳуқуқ ва эркинликларга эга бўлиб, жинси, ирқи, миллати, тили, дини, ижтимоий келиб чиқиши, эътиқоди, шахси ва ижтимоий мавқеидан қатъи назар, қонун олдида тенгдирлар», деб белгилаб қўйилган.
Бу қоида Аллоҳ таолонинг: «Эй инсонлар! Дарҳақиқат, Биз сизларни бирэркак (Одам) ва бир аёл (Ҳавво)дан яратдик ҳамда бир-бирларингиз билан танишишингиз учун сизларни (турли-туман) халқлар ва қабила (элат)лар қилиб қўйдик. Албатта, Аллоҳ наздида (энг азизу) мукаррамроғингиз тақводорроғингиздир. Албатта, Аллоҳ билувчи ва хабардор зотдир» (Ҳужурот сураси, 13-оят), оятига каримасига ҳамоҳангдир.
Аллоҳ таоло инсониятни шундай яратди. Аслида, У зот барчамизни бир миллат қилса ҳам бўлар эди. Лекин Буюк Раббимиз ҳар хил миллат қилди. Нима учун? Бир-биримизни таниб, ўзаро гўзал муомала қилиш учун турли миллат қилиб қўйди. Чунки оятда: “Албатта, Аллоҳ наздида (энг азизу) мукаррамроғингиз тақводорроғингиздир”, дейилган. Шу боис биз бир-биримиз билан аҳил, иноқ бўлиб яшашимиз шарт.
Мамлакатимизда фақат Ислом динига эътиқод қилувчилар эмас, айни пайтда бошқа дин вакилларига ҳам алоҳида эъзоз, эҳтиром кўрсатилади. Зотан, Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам ҳам бошқа дин вакилларини ҳурмат қилганлар.
Жумладан, Анас розияллоҳу анҳу ривоят қилишича, Макка фатҳи куни Абу Бакр розияллоҳу анҳу Расулуллоҳ алайҳиссаломнинг олдиларига ўз оталарини кўтариб олиб келдилар. Шунда Пайғамбаримиз алайҳиссалом: “Кекса одамни (овора қилмай) ўзимиз уйига бориб кўрган бўлар эдик”, деб марҳамат қилдилар.
Ҳазрат Умар розияллоҳу анҳу эса бир уйнинг олдидан ўтиб кетаётиб, кекса кўр киши тиланчилик қилиб турган экан. Оҳиста унинг қўлидан туртиб, сўрадилар:
– Қайси диндансан?
– Аҳли китобман, – деди.
– Тиланчиликка нима мажбур қилди?
– Жизья, муҳтожлик ва ёшим.
Умар розияллоҳу анҳу унинг қўлидан тутиб, уйига олиб кетди ва баъзи нарсалар берди. Сўнг хазинабонни чақириб, унга деди: “Манави инсонга ҳамда шу кабиларга эътибор қил. Худо ҳаққи, буларга инсоф қилмабмиз. Ёшлигида (жизьясини) олибмиз-ку, қарилигида хорлаб қўйибмиз” деб, уни ва у кабиларни солиқдан озод қилдилар.
Мухтасар айтганда, Конституциямизнинг қатор моддаларида дин ва виждон эркинлиги белгилаб берилган. Унда халқимиз менталитетига мос ишонч-эътиқод, адолату инсоф, диёнат, меҳру оқибат, ор-номус, иффат ва ҳаё каби эзгу фазилатлар ўз аксини топган. Бундан ташқари, асосий қомусимизда юртимизда яшовчи ҳар бир фуқаронинг манфаатлари, ҳуқуқ ва бурчлари қонун асосида белгилаб қўйилган. Бу эса бир юртда яшаётган турли миллат вакилларининг аҳил-иноқ яшашига замин яратади.
Жасурбек домла РАУПОВ,
Тошкент вилояти бош имом-хатиби
Дўстларингизга ҳам улашинг,
Каналга аъзо бўлиш учун ушбуни босинг
👇👇👇
@Diyonatli
Конституцияси қабул қилинган кун
БОШ ҚОМУСИМИЗ – БАХТИМИЗ КАФОЛАТИ
Инсоният яралгандан бери муайян қонунларга, қоидаларга амал қилиб келади. Башарият тарихида қандай муваффақиятларга, натижаларга эришилган бўлса, шубҳасиз, бу борада қонунларнинг, тартиб-қоидаларнинг алоҳида ўрни бор. Шу маънода мамлакатимизда ҳам барча соҳаларда қўлга киритилаётган улкан натижаларга Бош Қомусимиз ҳуқуқий асос бўлиб хизмат қилаётир.
Ҳар бир миллатнинг, давлатнинг тараққиёти бевосита амалдаги қонунлар билан белгиланади. Қонун устувор юртда адолат ҳукм суриб, виждон эркинлиги, миллатлараро тотувлик ва диний бағрикенглик таъминланади. Пировардида эса ўша юртда тинчлик-осойишталик, хотиржамлик барқарор бўлади.
Бугун мамлакатимизда яшаётган 130 дан ортиқ миллат ва элат вакиллари икки карра бахтиёрдир. Чунончи, Парвардигорнинг инояти ила Ватанимиз истиқлолга эришганига чорак асрдан зиёдроқ вақт бўлди. Халқимиз ўзига, ўзлигига қайтиб, порлоқ келажак сари имон-эътиқод, ишонч ва умид билан одимламоқда. Бу, албатта, Конституциямизда белгилаб қўйилган ҳаётбахш нормаларда инсон манфаатлари устувор эканлигининг амалдаги инъикосидир.
Ўзбекистон Республикаси Конституциясининг 18-соддасида: «Ўзбекистон Республикасида барча фуқаролар бир хил ҳуқуқ ва эркинликларга эга бўлиб, жинси, ирқи, миллати, тили, дини, ижтимоий келиб чиқиши, эътиқоди, шахси ва ижтимоий мавқеидан қатъи назар, қонун олдида тенгдирлар», деб белгилаб қўйилган.
Бу қоида Аллоҳ таолонинг: «Эй инсонлар! Дарҳақиқат, Биз сизларни бирэркак (Одам) ва бир аёл (Ҳавво)дан яратдик ҳамда бир-бирларингиз билан танишишингиз учун сизларни (турли-туман) халқлар ва қабила (элат)лар қилиб қўйдик. Албатта, Аллоҳ наздида (энг азизу) мукаррамроғингиз тақводорроғингиздир. Албатта, Аллоҳ билувчи ва хабардор зотдир» (Ҳужурот сураси, 13-оят), оятига каримасига ҳамоҳангдир.
Аллоҳ таоло инсониятни шундай яратди. Аслида, У зот барчамизни бир миллат қилса ҳам бўлар эди. Лекин Буюк Раббимиз ҳар хил миллат қилди. Нима учун? Бир-биримизни таниб, ўзаро гўзал муомала қилиш учун турли миллат қилиб қўйди. Чунки оятда: “Албатта, Аллоҳ наздида (энг азизу) мукаррамроғингиз тақводорроғингиздир”, дейилган. Шу боис биз бир-биримиз билан аҳил, иноқ бўлиб яшашимиз шарт.
Мамлакатимизда фақат Ислом динига эътиқод қилувчилар эмас, айни пайтда бошқа дин вакилларига ҳам алоҳида эъзоз, эҳтиром кўрсатилади. Зотан, Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам ҳам бошқа дин вакилларини ҳурмат қилганлар.
Жумладан, Анас розияллоҳу анҳу ривоят қилишича, Макка фатҳи куни Абу Бакр розияллоҳу анҳу Расулуллоҳ алайҳиссаломнинг олдиларига ўз оталарини кўтариб олиб келдилар. Шунда Пайғамбаримиз алайҳиссалом: “Кекса одамни (овора қилмай) ўзимиз уйига бориб кўрган бўлар эдик”, деб марҳамат қилдилар.
Ҳазрат Умар розияллоҳу анҳу эса бир уйнинг олдидан ўтиб кетаётиб, кекса кўр киши тиланчилик қилиб турган экан. Оҳиста унинг қўлидан туртиб, сўрадилар:
– Қайси диндансан?
– Аҳли китобман, – деди.
– Тиланчиликка нима мажбур қилди?
– Жизья, муҳтожлик ва ёшим.
Умар розияллоҳу анҳу унинг қўлидан тутиб, уйига олиб кетди ва баъзи нарсалар берди. Сўнг хазинабонни чақириб, унга деди: “Манави инсонга ҳамда шу кабиларга эътибор қил. Худо ҳаққи, буларга инсоф қилмабмиз. Ёшлигида (жизьясини) олибмиз-ку, қарилигида хорлаб қўйибмиз” деб, уни ва у кабиларни солиқдан озод қилдилар.
Мухтасар айтганда, Конституциямизнинг қатор моддаларида дин ва виждон эркинлиги белгилаб берилган. Унда халқимиз менталитетига мос ишонч-эътиқод, адолату инсоф, диёнат, меҳру оқибат, ор-номус, иффат ва ҳаё каби эзгу фазилатлар ўз аксини топган. Бундан ташқари, асосий қомусимизда юртимизда яшовчи ҳар бир фуқаронинг манфаатлари, ҳуқуқ ва бурчлари қонун асосида белгилаб қўйилган. Бу эса бир юртда яшаётган турли миллат вакилларининг аҳил-иноқ яшашига замин яратади.
Жасурбек домла РАУПОВ,
Тошкент вилояти бош имом-хатиби
Дўстларингизга ҳам улашинг,
Каналга аъзо бўлиш учун ушбуни босинг
👇👇👇
@Diyonatli
Forwarded from Javhari fard
ШАРИАТГА ХИЛОФ ҚИЛИШДАН ЭҲТИЁТ БЎЛ!
Алишер НАВОИЙ раҳимаҳуллоҳ:
Хилофи шаръ агар етти кўкка чиққунгдур,
Яқинки, етти тамуғдин батардур ул еттов.
Шариатга тескари иш қилиб, етти қават осмон устига чиқсанг ҳам бу етти фалак сен учун етти жаҳаннамдан баттардир.
***
Алишер НАВОИЙ раҳимаҳуллоҳ:
Эйки дебсенким, билай тавҳид сирридин хабар,
Шаръдин неким тажовуз айлади илҳод бил.
Эй тавҳид сиридан хабар билай деган одам, ҳар қандай масалада нимаки, шариат қонунидан ташқарига чиқса, уни адашган деб бил!
***
Алишер НАВОИЙ раҳимаҳуллоҳ:
Ҳар неки, шаръ хилофидур ул,
Тўккасен ар бодаи софийдир ул!
Агар шариат хилофи экан, қўлингдаги бодаи соф бўлса ҳам дарҳол тўкиб ташла, яъни Ҳақ севгисига етказади деб айтилган амал бўлса, шу заҳоти ундан воз кеч!
***
Сўфи ОЛЛОЁР раҳимаҳуллоҳ:
Шариатсиз киши учса ҳавоға,
Кўнгил берманг анингдек худнамоға!
Инсон шариат амалларини бажармасдан туриб осмонларга, ҳавога учса ҳам, ундан худнамо кўнгил берманг, ошиқ бўлманг!
@Akrom_Malik_rasmiy
Алишер НАВОИЙ раҳимаҳуллоҳ:
Хилофи шаръ агар етти кўкка чиққунгдур,
Яқинки, етти тамуғдин батардур ул еттов.
Шариатга тескари иш қилиб, етти қават осмон устига чиқсанг ҳам бу етти фалак сен учун етти жаҳаннамдан баттардир.
***
Алишер НАВОИЙ раҳимаҳуллоҳ:
Эйки дебсенким, билай тавҳид сирридин хабар,
Шаръдин неким тажовуз айлади илҳод бил.
Эй тавҳид сиридан хабар билай деган одам, ҳар қандай масалада нимаки, шариат қонунидан ташқарига чиқса, уни адашган деб бил!
***
Алишер НАВОИЙ раҳимаҳуллоҳ:
Ҳар неки, шаръ хилофидур ул,
Тўккасен ар бодаи софийдир ул!
Агар шариат хилофи экан, қўлингдаги бодаи соф бўлса ҳам дарҳол тўкиб ташла, яъни Ҳақ севгисига етказади деб айтилган амал бўлса, шу заҳоти ундан воз кеч!
***
Сўфи ОЛЛОЁР раҳимаҳуллоҳ:
Шариатсиз киши учса ҳавоға,
Кўнгил берманг анингдек худнамоға!
Инсон шариат амалларини бажармасдан туриб осмонларга, ҳавога учса ҳам, ундан худнамо кўнгил берманг, ошиқ бўлманг!
@Akrom_Malik_rasmiy
Жумъа табриги
ЖУМЪА КУНИДА
ҚАНЧА НЕЪМАТЛАР БОР...
1. Жумъа куни ҳақиқий байрам ва ибодат кунидир: “Бу кунни (байрам қилмоқни) Аллоҳ бизга муяссар этди. Қолган барча биздан кейин байрам қилади...” (“Саҳиҳи Бухорий”, 876, 896-ҳадислар; ҳазрати Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан).
2. Муборак Жумъа куни Севикли Пайғамбаримизга (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) кўп саловот айтиладиган кундир. Бу саловотни шахсан ўзлари қайд қилиб қўядилар ва жавоб қайтарадилар.
3. Жумъа куни икки ҳайит кунидан – қурбон ҳайити ва рамазон ҳайити кунидан ҳам улуғроқдир (ҳазрати Имом Ибн Можа). (Бас, бу кунда қилинадиган амаллар ҳам савобда икки ҳайит кунидаги амаллардан улуғдир.)
4. Жумъа куни энг сўнгги улуғ аҳком оятларидан: «Бу кун динингизни (ҳукмлари ила) камолга етказдим, сизларга неъматимни мукаммал қилиб бердим, сизлар учун (ҳаёт тарзи бўлмиш) Исломни дин қилиб танладим» (Моида, 3) деган ояти карима нозил бўлган кундир (ҳазрати Имом ал-Бухорий раҳматуллоҳи алайҳ).
5. Жумъа куни беш вақт намоз ҳамда у жумъа билан бу жумъа намози ораларидаги гуноҳларга каффоратдир (ҳазрати Имом Муслим).
6. «Жумъа куни кимнинг оёғи Аллоҳ йўлида юриб чанг бўлса, Аллоҳ таоло уни дўзах ўтида куйдирмайди (“Саҳиҳи Бухорий”, 907-ҳадис. Абойа ибн Рифоъа розияллоҳу анҳудан).
7. Жумъа куни мусулмонлар Аллоҳнинг ғазабига сабаб бўладиган нохуш жойларда эмас, қиморхона ва шаробхоналарда эмас, Аллоҳнинг ризосига сабаб бўладиган энг пок ва покиза жойларда – Аллоҳнинг байтларида, Каъбатуллоҳда, Масжиди Набавийда, Масжиди Ақсода ва ер юзидаги бошқа масжидларда жамланадилар.
8. Жумъа кунида кимки Каҳф сурасини ўқиса, қиёмат куни қадами остидан нур чиқиб осмону фалакни ёритади ва икки жумъа орасидаги гуноҳлари кечирилади (ҳазрати Ибн Умар розияллоҳу анҳумо).
9. Жумъа кунида дуо албатта ижобат бўладиган соат (он) бор. Бу соатда нотўғри нарсани сўрамаслик шарти билан, шубҳасиз, дуо ижобат бўлади (ҳазрати Имом Бухорий, ҳазрати Имом Ибн Можа, ҳазрати Имом Термизий).
10. Жумъа куни ғусл қилса (мустаҳаб) ва ғусл қилдирса, масжидга эрта келса, (имомга) яқин ўлтирса, эътибор билан хутбани эшитса, жим турса, ҳар бир босган қадами учун унга бир йиллик нафл рўзалар ва тунги нафл ибодатлар савоби ёзилади (“Сунани Термизий”, 496-ҳадис, ҳазраи Авс ибн Авс розияллоҳу анҳу).
11. Киши жума куни ғусл қилиб, имкон қадар покланиб, хушбўй ёғлар билан соч-соқолларини мойлаб ёки уйида бор бўлган хушбўй нарсалардан ўзига сепиб, сўнг масжидга келса ва икки киши орасидан уларга озор бермай ўтиб, Аллоҳ таоло насиб қилганча намоз ўқиса, имом гапирганда жим туриб қулоқ солса, ўша жумъа билан ўтган жумъа ўртасидаги гуноҳларининг ҳаммаси кечирилади (“Саҳиҳи Бухорий”, 883-ҳадис. Салмон ал-Форсий розияллоҳу анҳудан).
12. Жумъа куни масжидга биринчи соатда – биринчилардан бўлиб келса, бир туя қурбонлик қилганнинг савобини топади (ҳазрати Имом Бухорий).
13. Жумъа куни масжидга иккинчи соатда – иккинчилардан бўлиб келса, бир сигир қурбонлик қилганнинг савобини топади (ҳазрати Имом Бухорий).
14. Жумъа куни масжидга учинчи соатда – учинчилардан бўлиб келса, бир қўй сўйиб қурбонлик қилганнинг савобини топади (ҳазрати Имом Бухорий).
15. Яна Ҳазрати Пайғамбаримиздан (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) бундай деганлари ривоят қилинади: “Аллоҳ таоло ҳар жумъа куни олти юз минг кишини дўзахдан узоқлаштиради”.
16. Ҳазрати Каъб розияллоҳу анҳу ушбу ҳадисни нақл этадилар: “Аллоҳ таоло шаҳарлардан Макка(и мукаррама)ни, ойлардан Рамазонни, кунлардан эса жумъани фазилатли қилгандир”.
17. Яна жаноб Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) айтдилар: “Жумъа куни вафот этган кишига Аллоҳ таоло шаҳид мукофотини ёзади ва уни қабр фитнасидан асрайди”.
18. Мўъминларга Аллоҳнинг раҳмати ўлароқ қиёмат жумъа куни қоим бўлади (ҳазрати Имом Ибн Можа).
19. Жумъа куни Қуръон ўқилганда ёки Қуръон ўқиш учун Илоҳий бир ҳузур ва сакинат нозил бўлади (ҳазрати Имом Бухорий, “Маноқиб” боблари; ҳазрати Имом Муслим, “Мусофир намози”, ҳазрати Имом Термизий, “Каҳф сурасининг қадри ва фазилати” боби).
Жумъа кунида саноқсиз неъматлар бор. Булар – биз хабардор бўлганларимиздир.
Мирзо Кенжабек
@xojagon_uz
@m_kenjabek
@diyonatli
ЖУМЪА КУНИДА
ҚАНЧА НЕЪМАТЛАР БОР...
1. Жумъа куни ҳақиқий байрам ва ибодат кунидир: “Бу кунни (байрам қилмоқни) Аллоҳ бизга муяссар этди. Қолган барча биздан кейин байрам қилади...” (“Саҳиҳи Бухорий”, 876, 896-ҳадислар; ҳазрати Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан).
2. Муборак Жумъа куни Севикли Пайғамбаримизга (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) кўп саловот айтиладиган кундир. Бу саловотни шахсан ўзлари қайд қилиб қўядилар ва жавоб қайтарадилар.
3. Жумъа куни икки ҳайит кунидан – қурбон ҳайити ва рамазон ҳайити кунидан ҳам улуғроқдир (ҳазрати Имом Ибн Можа). (Бас, бу кунда қилинадиган амаллар ҳам савобда икки ҳайит кунидаги амаллардан улуғдир.)
4. Жумъа куни энг сўнгги улуғ аҳком оятларидан: «Бу кун динингизни (ҳукмлари ила) камолга етказдим, сизларга неъматимни мукаммал қилиб бердим, сизлар учун (ҳаёт тарзи бўлмиш) Исломни дин қилиб танладим» (Моида, 3) деган ояти карима нозил бўлган кундир (ҳазрати Имом ал-Бухорий раҳматуллоҳи алайҳ).
5. Жумъа куни беш вақт намоз ҳамда у жумъа билан бу жумъа намози ораларидаги гуноҳларга каффоратдир (ҳазрати Имом Муслим).
6. «Жумъа куни кимнинг оёғи Аллоҳ йўлида юриб чанг бўлса, Аллоҳ таоло уни дўзах ўтида куйдирмайди (“Саҳиҳи Бухорий”, 907-ҳадис. Абойа ибн Рифоъа розияллоҳу анҳудан).
7. Жумъа куни мусулмонлар Аллоҳнинг ғазабига сабаб бўладиган нохуш жойларда эмас, қиморхона ва шаробхоналарда эмас, Аллоҳнинг ризосига сабаб бўладиган энг пок ва покиза жойларда – Аллоҳнинг байтларида, Каъбатуллоҳда, Масжиди Набавийда, Масжиди Ақсода ва ер юзидаги бошқа масжидларда жамланадилар.
8. Жумъа кунида кимки Каҳф сурасини ўқиса, қиёмат куни қадами остидан нур чиқиб осмону фалакни ёритади ва икки жумъа орасидаги гуноҳлари кечирилади (ҳазрати Ибн Умар розияллоҳу анҳумо).
9. Жумъа кунида дуо албатта ижобат бўладиган соат (он) бор. Бу соатда нотўғри нарсани сўрамаслик шарти билан, шубҳасиз, дуо ижобат бўлади (ҳазрати Имом Бухорий, ҳазрати Имом Ибн Можа, ҳазрати Имом Термизий).
10. Жумъа куни ғусл қилса (мустаҳаб) ва ғусл қилдирса, масжидга эрта келса, (имомга) яқин ўлтирса, эътибор билан хутбани эшитса, жим турса, ҳар бир босган қадами учун унга бир йиллик нафл рўзалар ва тунги нафл ибодатлар савоби ёзилади (“Сунани Термизий”, 496-ҳадис, ҳазраи Авс ибн Авс розияллоҳу анҳу).
11. Киши жума куни ғусл қилиб, имкон қадар покланиб, хушбўй ёғлар билан соч-соқолларини мойлаб ёки уйида бор бўлган хушбўй нарсалардан ўзига сепиб, сўнг масжидга келса ва икки киши орасидан уларга озор бермай ўтиб, Аллоҳ таоло насиб қилганча намоз ўқиса, имом гапирганда жим туриб қулоқ солса, ўша жумъа билан ўтган жумъа ўртасидаги гуноҳларининг ҳаммаси кечирилади (“Саҳиҳи Бухорий”, 883-ҳадис. Салмон ал-Форсий розияллоҳу анҳудан).
12. Жумъа куни масжидга биринчи соатда – биринчилардан бўлиб келса, бир туя қурбонлик қилганнинг савобини топади (ҳазрати Имом Бухорий).
13. Жумъа куни масжидга иккинчи соатда – иккинчилардан бўлиб келса, бир сигир қурбонлик қилганнинг савобини топади (ҳазрати Имом Бухорий).
14. Жумъа куни масжидга учинчи соатда – учинчилардан бўлиб келса, бир қўй сўйиб қурбонлик қилганнинг савобини топади (ҳазрати Имом Бухорий).
15. Яна Ҳазрати Пайғамбаримиздан (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) бундай деганлари ривоят қилинади: “Аллоҳ таоло ҳар жумъа куни олти юз минг кишини дўзахдан узоқлаштиради”.
16. Ҳазрати Каъб розияллоҳу анҳу ушбу ҳадисни нақл этадилар: “Аллоҳ таоло шаҳарлардан Макка(и мукаррама)ни, ойлардан Рамазонни, кунлардан эса жумъани фазилатли қилгандир”.
17. Яна жаноб Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) айтдилар: “Жумъа куни вафот этган кишига Аллоҳ таоло шаҳид мукофотини ёзади ва уни қабр фитнасидан асрайди”.
18. Мўъминларга Аллоҳнинг раҳмати ўлароқ қиёмат жумъа куни қоим бўлади (ҳазрати Имом Ибн Можа).
19. Жумъа куни Қуръон ўқилганда ёки Қуръон ўқиш учун Илоҳий бир ҳузур ва сакинат нозил бўлади (ҳазрати Имом Бухорий, “Маноқиб” боблари; ҳазрати Имом Муслим, “Мусофир намози”, ҳазрати Имом Термизий, “Каҳф сурасининг қадри ва фазилати” боби).
Жумъа кунида саноқсиз неъматлар бор. Булар – биз хабардор бўлганларимиздир.
Мирзо Кенжабек
@xojagon_uz
@m_kenjabek
@diyonatli
👏3👍2👎1
Мендан нега мусулмон бўлганимни сўраяпсиз?
Доктор Ролф (Австрия)
Мендан нега мусулмон бўлганимни сўраябсиз. Мени мусулмонликдек олий мартабага мушарраф айлаган ва Исломнинг ҳақ дин эканлигини билдирган сабабларни қуйида баён қиламан:
1. Исломият дунёдаги биз билган барча динларнинг энг яхши жиҳатларини ўзида мужассам этган. Барча динлар инсонларнинг сулҳ ва сукун (ҳузур-ҳаловат) ичида яшашни истайди. Аммо ҳеч бир дин уларга Исломчалик ҳузур ва ҳаловат бахш этолмаган.
2. Ислом сулҳ ва сукун ичида ёлғиз Аллоҳ таолога таслим бўлишликка буюради.
3. Тарихни ўрганиб чиққан ҳар қандай киши, Исломнинг энг охирги илоҳий дин эканлиги ва ундан кейин бошқа ҳеч бир дин зоҳир бўлмаслигига амин бўлади.
4. Муҳаммад (соллаллоҳу алайҳи васаллам) Исломни таблиғ этган сўнгги пайғамбар.
5. Ислом динига кирган киши, шубҳасиз, олдинги динидан ажралган ҳисобланади. Лекин бу ажралишни унчалик ҳам катта ажралиш деб бўлмайди. Бутун илоҳий динларнинг асл иймон асослари бирдир. Лекин Қуръон бу динларга кейинчалик киритилган нотўғри ақидаларни тузатади. Ийсо (алайҳиссалом)нинг ҳақиқий дини бўлган, у Исломни изҳор этади. Муҳаммад алайҳиссаломнинг сўнги пайғамбар эканлиги ва ундан кейин бошқа пайғамбар келмаслигини эълон қилади.
6. Мусулмонлар қайси ирқ ва қандай миллатга мансуб эканидан қатъи назар, бир-бирлариниг дин қардошларидирлар.
Дўстларингизга ҳам улашинг
@Diyonatli
Доктор Ролф (Австрия)
Мендан нега мусулмон бўлганимни сўраябсиз. Мени мусулмонликдек олий мартабага мушарраф айлаган ва Исломнинг ҳақ дин эканлигини билдирган сабабларни қуйида баён қиламан:
1. Исломият дунёдаги биз билган барча динларнинг энг яхши жиҳатларини ўзида мужассам этган. Барча динлар инсонларнинг сулҳ ва сукун (ҳузур-ҳаловат) ичида яшашни истайди. Аммо ҳеч бир дин уларга Исломчалик ҳузур ва ҳаловат бахш этолмаган.
2. Ислом сулҳ ва сукун ичида ёлғиз Аллоҳ таолога таслим бўлишликка буюради.
3. Тарихни ўрганиб чиққан ҳар қандай киши, Исломнинг энг охирги илоҳий дин эканлиги ва ундан кейин бошқа ҳеч бир дин зоҳир бўлмаслигига амин бўлади.
4. Муҳаммад (соллаллоҳу алайҳи васаллам) Исломни таблиғ этган сўнгги пайғамбар.
5. Ислом динига кирган киши, шубҳасиз, олдинги динидан ажралган ҳисобланади. Лекин бу ажралишни унчалик ҳам катта ажралиш деб бўлмайди. Бутун илоҳий динларнинг асл иймон асослари бирдир. Лекин Қуръон бу динларга кейинчалик киритилган нотўғри ақидаларни тузатади. Ийсо (алайҳиссалом)нинг ҳақиқий дини бўлган, у Исломни изҳор этади. Муҳаммад алайҳиссаломнинг сўнги пайғамбар эканлиги ва ундан кейин бошқа пайғамбар келмаслигини эълон қилади.
6. Мусулмонлар қайси ирқ ва қандай миллатга мансуб эканидан қатъи назар, бир-бирлариниг дин қардошларидирлар.
Дўстларингизга ҳам улашинг
@Diyonatli
👍5
ОНА МАДРАСАДИР
Имом Абул Ҳасан Надвий роҳимаҳуллоҳ айтади:
"Онам менга жуда меҳрибон, шафқатли эдилар. Аммо икки ишда қаттиқ турганлар:
1. Намозда. Қанчалар қаттиқ ухламай бомдодга уйғотар эдилар.
2. Ходимнинг ёки бирор фақирнинг боласига шафқатсизлик қилсам дарров ундан кечирим сўрашга буюрар, унинг олдида ўзимни хор тутишга амр қилар эдилар.
Шунинг натижасида мен улғайгач ужбдан ва зулмдан қўрқадиган бўлдим. Хатойимни эътироф қилишим осонлашди".
@diyonatli
Имом Абул Ҳасан Надвий роҳимаҳуллоҳ айтади:
"Онам менга жуда меҳрибон, шафқатли эдилар. Аммо икки ишда қаттиқ турганлар:
1. Намозда. Қанчалар қаттиқ ухламай бомдодга уйғотар эдилар.
2. Ходимнинг ёки бирор фақирнинг боласига шафқатсизлик қилсам дарров ундан кечирим сўрашга буюрар, унинг олдида ўзимни хор тутишга амр қилар эдилар.
Шунинг натижасида мен улғайгач ужбдан ва зулмдан қўрқадиган бўлдим. Хатойимни эътироф қилишим осонлашди".
@diyonatli
👍2
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг аҳли аёлларига муносабатлари
🌷 «Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам): «Бутун дунё (инсонга) берилган неъматдир ва дунё матоҳларининг энг яхшиси солиҳа аёлдир», дея марҳамат қилдилар».
🌷 Гўзал ахлоқ ва хушмуомала соҳиби бўлмиш Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи васаллам) баъзан мўъминлар онаси Ойшани (розияллоҳу анҳо) эркалаб, исмларини қисқартириб зикр қилар эдилар. Қуйидаги ҳадиси шарифда: «Эй Оиш», дея чақириб, у кишига
севинчли хабар берганлари ривоят қилинади. Ойша(розияллоҳу анҳо) дедилар: «Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи васаллам) кунларнинг бирида: «Эй Оиш, Жаброил сизга салом айтяпти!» дедилар» (Имом Бухорий, Имом Муслим ривояти).
🌷 «Ойша (розияллоҳу анҳо) дедилар: «Мен ҳайз кўрган кунларимда (бирон нарсани) ичиб, (косани) Расулуллоҳга (соллаллоҳу алайҳи васаллам) узатар эдим. Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) лабларимни қўйган жойга лабларини қўйиб ичар эдилар. Суякдаги гўштдан тишлар эдим, кейин Пайғамбар (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) суякни олардилар ва лабларимни қўйган жойга лабларини қўйиб, ер эдилар» (Имом Муслим ривояти)
🌷 Ойшадан (розияллоҳу анҳо) ривоят қилинади: «Набий (соллаллоҳу алайҳи васаллам) завжаларидан бирини ўпдилар, сўнгра намозга чиқдилар. Таҳорат қилмадилар» (Имом Абу Довуд ва Имом Термизий ривояти).
🌷 Пайғамбаримиз (соллаллоҳу алайҳи васаллам) аёллари қалбига севинч киритиш ва унга бахтиёрликни ҳис эттириш учун ҳар бир мубоҳ фурсатни ғанимат билар эдилар! Ойшадан (розияллоҳу анҳо) ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи васаллам) билан мусобақалашдим. Мен у зотдан ўзиб кетдим. Бир муддатдан сўнг, сал тўлишганимда, яна мен билан мусобақалашиб, мендан ўзиб кетдилар ва: «Аввалгиси билан биру бир» , дедилар» (Аҳмад, Абу Довуд, Насоий ва Ибн Ҳиббон)
🌷 «Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи васаллам) Хайбар жангидан қайтар эканлар, Сафийя бинт Ҳуяйга уйландилар. У зот (соллаллоҳу алайҳи васаллам) онамиз Сафийя (розияллоҳу анҳо) минадиган туя атрофини мато айлантириб ўраб, онамизни тўсардилар. Сўнгра бир тиззаларига чўкка тушардилар, Сафийя онамиз ул зотнинг тиззаларига оёқларини қўйиб, туяга минардилар» (Имом Бухорий ривояти).
🌷 Бу Расулуллоҳнинг (соллаллоҳу алайҳи васаллам) камтарликларига далолат қиладиган ажойиб бир ҳолатдир. У зот музаффар саркарда ва Пайғамбар бўлганлари ҳолда, ниҳоятда камтарликлари сабабли аёллари учун тиззаларини ерга қўйиб, ёрдам бердилар, унга нисбатан ҳурматларини, муҳаббатларини изҳор қилдилар. Бу билан аҳли аёли учун қилинган яхшилик, ҳурмат, эътибор кишининг обрўсига заррача путур етказмаслигини бутун умматларига намойиш этдилар.
🌷 Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи васаллам) умматларига қилган васиятлардан бири қуйидаги ҳадиси шарифда зикр этилади. Амр ибн Аҳваздан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилинади: «Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи васаллам) айтдилар: «Огоҳ бўлинглар, аёлларга доимо яхши муносабат кўрсатинглар!» (Имом Термизий ривояти).
Шайх Саййид Раҳматуллоҳ Термизий
«Ибратли хонадон» китобидан.
👉 @diyonatli
🌷 «Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам): «Бутун дунё (инсонга) берилган неъматдир ва дунё матоҳларининг энг яхшиси солиҳа аёлдир», дея марҳамат қилдилар».
🌷 Гўзал ахлоқ ва хушмуомала соҳиби бўлмиш Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи васаллам) баъзан мўъминлар онаси Ойшани (розияллоҳу анҳо) эркалаб, исмларини қисқартириб зикр қилар эдилар. Қуйидаги ҳадиси шарифда: «Эй Оиш», дея чақириб, у кишига
севинчли хабар берганлари ривоят қилинади. Ойша(розияллоҳу анҳо) дедилар: «Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи васаллам) кунларнинг бирида: «Эй Оиш, Жаброил сизга салом айтяпти!» дедилар» (Имом Бухорий, Имом Муслим ривояти).
🌷 «Ойша (розияллоҳу анҳо) дедилар: «Мен ҳайз кўрган кунларимда (бирон нарсани) ичиб, (косани) Расулуллоҳга (соллаллоҳу алайҳи васаллам) узатар эдим. Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) лабларимни қўйган жойга лабларини қўйиб ичар эдилар. Суякдаги гўштдан тишлар эдим, кейин Пайғамбар (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) суякни олардилар ва лабларимни қўйган жойга лабларини қўйиб, ер эдилар» (Имом Муслим ривояти)
🌷 Ойшадан (розияллоҳу анҳо) ривоят қилинади: «Набий (соллаллоҳу алайҳи васаллам) завжаларидан бирини ўпдилар, сўнгра намозга чиқдилар. Таҳорат қилмадилар» (Имом Абу Довуд ва Имом Термизий ривояти).
🌷 Пайғамбаримиз (соллаллоҳу алайҳи васаллам) аёллари қалбига севинч киритиш ва унга бахтиёрликни ҳис эттириш учун ҳар бир мубоҳ фурсатни ғанимат билар эдилар! Ойшадан (розияллоҳу анҳо) ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи васаллам) билан мусобақалашдим. Мен у зотдан ўзиб кетдим. Бир муддатдан сўнг, сал тўлишганимда, яна мен билан мусобақалашиб, мендан ўзиб кетдилар ва: «Аввалгиси билан биру бир» , дедилар» (Аҳмад, Абу Довуд, Насоий ва Ибн Ҳиббон)
🌷 «Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи васаллам) Хайбар жангидан қайтар эканлар, Сафийя бинт Ҳуяйга уйландилар. У зот (соллаллоҳу алайҳи васаллам) онамиз Сафийя (розияллоҳу анҳо) минадиган туя атрофини мато айлантириб ўраб, онамизни тўсардилар. Сўнгра бир тиззаларига чўкка тушардилар, Сафийя онамиз ул зотнинг тиззаларига оёқларини қўйиб, туяга минардилар» (Имом Бухорий ривояти).
🌷 Бу Расулуллоҳнинг (соллаллоҳу алайҳи васаллам) камтарликларига далолат қиладиган ажойиб бир ҳолатдир. У зот музаффар саркарда ва Пайғамбар бўлганлари ҳолда, ниҳоятда камтарликлари сабабли аёллари учун тиззаларини ерга қўйиб, ёрдам бердилар, унга нисбатан ҳурматларини, муҳаббатларини изҳор қилдилар. Бу билан аҳли аёли учун қилинган яхшилик, ҳурмат, эътибор кишининг обрўсига заррача путур етказмаслигини бутун умматларига намойиш этдилар.
🌷 Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи васаллам) умматларига қилган васиятлардан бири қуйидаги ҳадиси шарифда зикр этилади. Амр ибн Аҳваздан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилинади: «Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи васаллам) айтдилар: «Огоҳ бўлинглар, аёлларга доимо яхши муносабат кўрсатинглар!» (Имом Термизий ривояти).
Шайх Саййид Раҳматуллоҳ Термизий
«Ибратли хонадон» китобидан.
👉 @diyonatli
👍4❤2
КАҲФДАН ПАНОҲ ЖОЙ ОЛИНГИЗ.
РОББИНГИЗ СИЗГА ЎЗ РАҲМАТИНИ
ТАРАТУР
Айрим муаммоларни ҳал қилиш учун чекка қишлоқлардан бирига бордим. У ерда икки тарафнинг бир-бирига айтган қалбимни оғритадиган, юрагимни сиқадиган гаплари, жанжаллари ва қасамларини эшитдим. Ваъз-насиҳат ёки вақтдан унумли фойдаланишнинг нишонаси ҳам бўлмаган бу йиғиндан юрагим сиқилди. Чунки жанжаллашаётганларнинг аксарияти қонун-қоида ва тартиб нималигини билмайдиган авом кишилар эди. Буниси наригининг гапини бўлади, бири бошқасига эътироз қилади. Бу ишга мени ижтимоий ёрдам ташкилоти юборган эди. Мазкур мажлисдан юрагим сиқилгани учун маҳаллий масжидни қидирдим ва у ерда Аллоҳ таолони зикр қилган ва Қуръон ўқиган ҳолда ором олдим. Шу аснода Аллоҳ таолонинг: "Модомики улардан ва улар Аллоҳдан бошқа ибодат қилаётган нарсадан узоқлашмоқчи бўлсангиз, каҳфдан паноҳ жой олингиз. Роббингиз сизга Ўз раҳматини таратур ва сизга ишингизда осонлик яратур” (Каҳф сураси, 16-оят).
Мен ушбу оятни эсга олдим. Шунинг учун ҳам сизга гоҳ-гоҳида бақир-чақир, ғалаёнлардан бироз узлатга чиқишни маслаҳат бераман. Шунда динингизни сақлаб, қалбингизни ўзингизга қайтарасиз, ўзлигингизни англайсиз. Аммо турли йиғинлар, маросим ва тадбирлардан бўшамай, ҳар кишининг сўзига қулоқ тутавериб, одамларнинг ортиқча вақтларини олсангиз динингиз, қалбий хотиржамлигингиз ва руҳий оромингиз борасида Аллоҳга таъзиянгизни гўзал қилаверинг. Айрим вақтларда Аллоҳнинг Китоби ва зикри ила шаръий хилватга қочинг. Шунда сакинат, хотиржамлик, саломатлик топасиз. Ким буни синаб кўрган бўлса, билади.
“Ниҳоят саодатни топдим“ китобидан.
👉 @diyonatli
РОББИНГИЗ СИЗГА ЎЗ РАҲМАТИНИ
ТАРАТУР
Айрим муаммоларни ҳал қилиш учун чекка қишлоқлардан бирига бордим. У ерда икки тарафнинг бир-бирига айтган қалбимни оғритадиган, юрагимни сиқадиган гаплари, жанжаллари ва қасамларини эшитдим. Ваъз-насиҳат ёки вақтдан унумли фойдаланишнинг нишонаси ҳам бўлмаган бу йиғиндан юрагим сиқилди. Чунки жанжаллашаётганларнинг аксарияти қонун-қоида ва тартиб нималигини билмайдиган авом кишилар эди. Буниси наригининг гапини бўлади, бири бошқасига эътироз қилади. Бу ишга мени ижтимоий ёрдам ташкилоти юборган эди. Мазкур мажлисдан юрагим сиқилгани учун маҳаллий масжидни қидирдим ва у ерда Аллоҳ таолони зикр қилган ва Қуръон ўқиган ҳолда ором олдим. Шу аснода Аллоҳ таолонинг: "Модомики улардан ва улар Аллоҳдан бошқа ибодат қилаётган нарсадан узоқлашмоқчи бўлсангиз, каҳфдан паноҳ жой олингиз. Роббингиз сизга Ўз раҳматини таратур ва сизга ишингизда осонлик яратур” (Каҳф сураси, 16-оят).
Мен ушбу оятни эсга олдим. Шунинг учун ҳам сизга гоҳ-гоҳида бақир-чақир, ғалаёнлардан бироз узлатга чиқишни маслаҳат бераман. Шунда динингизни сақлаб, қалбингизни ўзингизга қайтарасиз, ўзлигингизни англайсиз. Аммо турли йиғинлар, маросим ва тадбирлардан бўшамай, ҳар кишининг сўзига қулоқ тутавериб, одамларнинг ортиқча вақтларини олсангиз динингиз, қалбий хотиржамлигингиз ва руҳий оромингиз борасида Аллоҳга таъзиянгизни гўзал қилаверинг. Айрим вақтларда Аллоҳнинг Китоби ва зикри ила шаръий хилватга қочинг. Шунда сакинат, хотиржамлик, саломатлик топасиз. Ким буни синаб кўрган бўлса, билади.
“Ниҳоят саодатни топдим“ китобидан.
👉 @diyonatli
👍7
БИР МУҲИМ НАСИҲАТ
Ҳазрат Ашраф Али Таҳонавий айтадилар: «Жуда кўп одамлар «Биз маржиъул халойиқ бўлсак, яъни халқнинг бизга иши тушиб турса, одамлар мурожаат киладиган киши бўлсак», деган фикрда (ғамда) юрадилар. Шуни яхши билингки, маржиъ (одамлар мурожаат қиладиган киши) бўлиш камол эмас. Асл камол – рожиъ бўлишдир (рожиъ – қайтувчи, маржиъ эса ҳамма қайтиб борадиган жой демакдир).
Ҳамма сен томон қайтишини хоҳлаш ўрнига ўзинг Аллоҳ томонга қайтгин. Камол шундадир. Шундан кейин у Зот кимни халққа маржиъ қилиш ёки қилмасликни Ўзи билади. Икков ҳолатда ҳам инсон учун фақат ва фақат яхшилик бўлади. Қайси ҳолат рўй берган тақдирда ҳам, ўшанга рози бўлиш ва шукр қилиш керак».
"Мажолиси ҳакимул умма" китобидан.
👉 @diyonatli
Ҳазрат Ашраф Али Таҳонавий айтадилар: «Жуда кўп одамлар «Биз маржиъул халойиқ бўлсак, яъни халқнинг бизга иши тушиб турса, одамлар мурожаат киладиган киши бўлсак», деган фикрда (ғамда) юрадилар. Шуни яхши билингки, маржиъ (одамлар мурожаат қиладиган киши) бўлиш камол эмас. Асл камол – рожиъ бўлишдир (рожиъ – қайтувчи, маржиъ эса ҳамма қайтиб борадиган жой демакдир).
Ҳамма сен томон қайтишини хоҳлаш ўрнига ўзинг Аллоҳ томонга қайтгин. Камол шундадир. Шундан кейин у Зот кимни халққа маржиъ қилиш ёки қилмасликни Ўзи билади. Икков ҳолатда ҳам инсон учун фақат ва фақат яхшилик бўлади. Қайси ҳолат рўй берган тақдирда ҳам, ўшанга рози бўлиш ва шукр қилиш керак».
"Мажолиси ҳакимул умма" китобидан.
👉 @diyonatli
👍3
САЛОМНИНГ БАРАКАСИ
Олмонияда яшаётган бир турк йигит ҳажга боришни ният қилиб, бошлиғи фабрика хўжайинидан бир ойга рухсат сўради.– Аҳволни кўриб турибсан, ИШНИ сендан бошқаси эплолмайди, рухсат йўқ, – деди хўжайин.
– Йўқ, рухсат бермасангиз бўлмайди, – дея қатъийроқ гапирди хўжайинга.
– Нимага?
– Диний вазифамни адо қилишим керак.
– Илтимос, кейинроқ бор.
– Ҳажга вақт тайинланган, ишдан ҳайдасангиз ҳам, ҳақларимни бермасангиз ҳам, боришим керак.
– Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламга «Хўжайиним Ҳанс мени жўнатмади», десанг бўлмайдими?
– Бўлмайди, чунки ҳаж қилиш – Аллоҳнинг буйруғи.
«Аллоҳнинг буйруғи» деган гапни эшитгач, хўжайин "ўйланиб "туриб деди:
– Майли, сенга рухсат бераман.
Йигит ҳажга жўнаш олдидан хайрлашгани борганида хўжайини:
– Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламга мендан салом айт, – деди.
... Йигит Мадинага борганида Равзаи саодатга бориб: «Ассолату вассаламу алайка, йа Расулуллоҳ!» дея саловот ва салом айтди, дуо, илтижолар қилди. Шунда хўжайин Ҳанснинг саломи ёдига тушди. «Расулуллоҳга йўллаган саломини айтсамми, айтмасамми, – деб ўйлади, – насроний бўлса, жоизмикан?» Кейин минг бир истиҳола билан айтишга қарор қилди: «Эй Расулуллоҳ! Менинг бир бошлиғим бор, исми Ҳанс, миллати олмон, насроний динида сизга салом юборди. Бўйнимда қарз бўлиб қолмасин, деб айтяпман, айбга буюрманг...»
Шундай қилиб, йигит бошлиғининг саломини Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва салламга етказди. Маълумки, ким Набийга салом айтса, у зот, албатта, алик оладилар. Насроний Ҳанснинг саломига "алик" олганлари ҳам аниқ. Шу аликнинг баракотидан унинг қалбига иймон кирди. Йигит ҳали Туркиядалик пайтидаёқ Ҳанснинг мусулмон бўлганидан "хабар "топди ва ўша етказган саломи бошлиғининг" ҳидоятига" сабабчи бўлганини англади, Аллоҳга ҳамду санолар айтди.
Бир насронийки, Пайғамбаримизга салом йўллаб, шундай улуғ неъматга ноил бўлган экан, нега биз мусулмонлар у зотга салом йўллашдан чарчайлик?!
@diyonatli
Олмонияда яшаётган бир турк йигит ҳажга боришни ният қилиб, бошлиғи фабрика хўжайинидан бир ойга рухсат сўради.– Аҳволни кўриб турибсан, ИШНИ сендан бошқаси эплолмайди, рухсат йўқ, – деди хўжайин.
– Йўқ, рухсат бермасангиз бўлмайди, – дея қатъийроқ гапирди хўжайинга.
– Нимага?
– Диний вазифамни адо қилишим керак.
– Илтимос, кейинроқ бор.
– Ҳажга вақт тайинланган, ишдан ҳайдасангиз ҳам, ҳақларимни бермасангиз ҳам, боришим керак.
– Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламга «Хўжайиним Ҳанс мени жўнатмади», десанг бўлмайдими?
– Бўлмайди, чунки ҳаж қилиш – Аллоҳнинг буйруғи.
«Аллоҳнинг буйруғи» деган гапни эшитгач, хўжайин "ўйланиб "туриб деди:
– Майли, сенга рухсат бераман.
Йигит ҳажга жўнаш олдидан хайрлашгани борганида хўжайини:
– Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламга мендан салом айт, – деди.
... Йигит Мадинага борганида Равзаи саодатга бориб: «Ассолату вассаламу алайка, йа Расулуллоҳ!» дея саловот ва салом айтди, дуо, илтижолар қилди. Шунда хўжайин Ҳанснинг саломи ёдига тушди. «Расулуллоҳга йўллаган саломини айтсамми, айтмасамми, – деб ўйлади, – насроний бўлса, жоизмикан?» Кейин минг бир истиҳола билан айтишга қарор қилди: «Эй Расулуллоҳ! Менинг бир бошлиғим бор, исми Ҳанс, миллати олмон, насроний динида сизга салом юборди. Бўйнимда қарз бўлиб қолмасин, деб айтяпман, айбга буюрманг...»
Шундай қилиб, йигит бошлиғининг саломини Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва салламга етказди. Маълумки, ким Набийга салом айтса, у зот, албатта, алик оладилар. Насроний Ҳанснинг саломига "алик" олганлари ҳам аниқ. Шу аликнинг баракотидан унинг қалбига иймон кирди. Йигит ҳали Туркиядалик пайтидаёқ Ҳанснинг мусулмон бўлганидан "хабар "топди ва ўша етказган саломи бошлиғининг" ҳидоятига" сабабчи бўлганини англади, Аллоҳга ҳамду санолар айтди.
Бир насронийки, Пайғамбаримизга салом йўллаб, шундай улуғ неъматга ноил бўлган экан, нега биз мусулмонлар у зотга салом йўллашдан чарчайлик?!
@diyonatli
👏1
РИЗҚ ҲИКМАТИ
Бир фақир киши бор эди. У онасини ва ўз оиласини боқар эди.
У бир бойнинг қўлида хизматкор бўлиб ишлар, ишига холис ва ишини комил суратда адо қиларди. Кунларнинг бирида у ишга келмади.
Шунда хўжайини ўзига ўзи: "У ишга келмай кўймаслиги учун унинг маошини бир динорга зиёда қилишим керак. Аминманки, у маошини кўтарилиши таъма қилиб, ишга келмади. Чунки мен унга муҳтож эканимни билади-да", – деди.
Иккинчи кун бўлгач, хўжайин унга маошин бериб, бир динор зиёда қилди. Хизматкор хеч нарса демади, ва хўжайиндан сабабини хам сўрамади. Бир қанча муддатдан кейин хизматкор яна келмади.
Хўжайин жуда қаттиқ ғазабланиб; "Ўша зиёда қилган бир динорни камайтираман", – деди.
Камайтирди хам, хизматкор ҳеч нарса демади ва маошининг камайгани сабабини хам сўрамади. Хўжайин хизматкорни олдинги ишини такрорлагани маоши кўпайса хам, камайса хам индамаганидан ажабланиб сўради:
– Маошингни зиёда қилдим, сабабини сўрамадинг, камайтирдим хеч нарса демадинг.
Хизматкор:
– Биринчи марта келмаганимда Аллоҳ менга бир чақалоқ туҳфа этганди, ўшанда маошимни кўпайтириб мукофатлагандингиз. Айтдимки, бу чақалогимнинг ризқи ўзи билан келди. Иккинчи марта келмаганимда эса онам вафот этгандилар, маошимни камайтирганингизда дедимки, бу онамнинг ризқи, онам кетди, ризқи хам кетди.
@diyonatli
Бир фақир киши бор эди. У онасини ва ўз оиласини боқар эди.
У бир бойнинг қўлида хизматкор бўлиб ишлар, ишига холис ва ишини комил суратда адо қиларди. Кунларнинг бирида у ишга келмади.
Шунда хўжайини ўзига ўзи: "У ишга келмай кўймаслиги учун унинг маошини бир динорга зиёда қилишим керак. Аминманки, у маошини кўтарилиши таъма қилиб, ишга келмади. Чунки мен унга муҳтож эканимни билади-да", – деди.
Иккинчи кун бўлгач, хўжайин унга маошин бериб, бир динор зиёда қилди. Хизматкор хеч нарса демади, ва хўжайиндан сабабини хам сўрамади. Бир қанча муддатдан кейин хизматкор яна келмади.
Хўжайин жуда қаттиқ ғазабланиб; "Ўша зиёда қилган бир динорни камайтираман", – деди.
Камайтирди хам, хизматкор ҳеч нарса демади ва маошининг камайгани сабабини хам сўрамади. Хўжайин хизматкорни олдинги ишини такрорлагани маоши кўпайса хам, камайса хам индамаганидан ажабланиб сўради:
– Маошингни зиёда қилдим, сабабини сўрамадинг, камайтирдим хеч нарса демадинг.
Хизматкор:
– Биринчи марта келмаганимда Аллоҳ менга бир чақалоқ туҳфа этганди, ўшанда маошимни кўпайтириб мукофатлагандингиз. Айтдимки, бу чақалогимнинг ризқи ўзи билан келди. Иккинчи марта келмаганимда эса онам вафот этгандилар, маошимни камайтирганингизда дедимки, бу онамнинг ризқи, онам кетди, ризқи хам кетди.
@diyonatli
👍9
ҚИЁМАТ ҲАҚИДА ВАЪЗ
Ибн Аббос розияллоҳу анҳумо айтади: “Огоҳ ва ҳушёр бўлинглар, “ливота” қиёмат аломатларидан биридир. Яъни эркакнинг эркак билан, аёлнинг аёл билан алоқа қилишидир. Инсонларнинг энг ёмони, кўчада худди ҳайвонлардек бир-бирларига сакрашидир. Қиёматга яқин ана шундай инсонлар чиқади.
Ривоят қилинишича, инсонлар ўн беш нарсани қилмагунларича уларга бало келмайди: 1) ғанимат (бойликлар) айланиб турса; 2) омонат ғанимат бўлиб қолса; 3) закот берилмаса; 4) эр хотинига итоат қила бошласа; 5) ота-онага оқ бўлиш кўпайса; 6) хоин дўстлар кўпайса; 7) отага қўл кўтарилса; 8) масжидларда овозлар кўтарилса; 9) азиз қавм хор бўлса; 10) бировдан қўрқиб, у ҳурмат қилинса; 11) ипак кийиш кўпайса; 12) маст қилувчи ичимликлар ичиш кўпайса; 13) машшоқ кўпайса; 13) зино кенг ёйилса; 14) илм кўтарилиб, нодонлик авж олса ва 15) аёллар кўпайса.
Ҳадиси шарифда:
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: « إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِىٌّ قَبْلِى إِلاَّ كَانَ حَقًّا عَلَيْهِ أَنْ يَدُلَّ أُمَّتَهُ عَلَى خَيْرِ مَا يَعْلَمُهُ لَهُمْ وَيُنْذِرَهُمْ شَرَّ مَا يَعْلَمُهُ لَهُمْ وَإِنَّ أُمَّتَكُمْ هَذِهِ جُعِلَ عَافِيَتُهَا فِى أَوَّلِهَا وَسَيُصِيبُ آخِرَهَا بَلاَءٌ وَأُمُورٌ تُنْكِرُونَهَا وَتَجِىءُ فِتْنَةٌ فَيُرَقِّقُ بَعْضُهَا بَعْضًا »
яъни: “Мендан олдинги барча пайғамбарлар умматларини улар ўзлари билиши керак бўлган яхшиликларга далолат қилиш вазифаси бўлган. Худди шундай, улар билиши зарур бўлган ёмонликлардан огоҳлантирган ҳам. Бу умматингизнинг офияти дастлабкиларидадир, охиргилари бало ва сизлар рад этадиган ишлар йўқилади. Фитналар келиб, баъзиси баъзисидан ўтиб тушади”, (Имом Муслим ривояти).
Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан ривоят қилингаен ҳадисда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам марҳамат қилдилар:
عن عبد الله بن مسعود قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم سيأتي على الناس زمان تحل فيه
العزبة ولا يسلم لذي دين دينه الا من فر بدينه من شاهق إلى شاهق
яъни: “Инсонларга шундай давр келадики, унда бўйдоқ юриш ҳалол саналади. Қарздор қарзи туфайли саломат бўлмайди, токи у бир тоғдан иккинчи тоғга қочиб юради”, (“Ҳулятул авлиё”).
Бўйдоқликнинг ҳалол бўлиши шуки, шундай замонлар келади, одам уйланиш учун пул тополмай, акасининг укасининг, ота-онасининг қўлида ҳалок бўлади. Яъни яшаш қийинлашгани туфайли шундай бўлади.
Шундай замон келадики, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг суннатлари қолиб, бидъатлар кўпаяди. Ким суннатга эришса, ғариб бўлиб, яккаланиб қолади. Бидъатга эришганларнинг ошиғи олчи бўлади. Имонни сақлаш худди кафтда чўғни тутуш билан баробар бўлиб қолади. Чўғни ташласа, имонидан айрилади, ташламаса, қўли куяди.
Ҳузайфатул Ямоний розияллоҳу анҳу айтади: “Шундай замонлар келадики, илм кўтарилади, олимларнинг қалбидан омонат ва қўрқув йўқолади. Ҳамманинг қалбидан раҳмат кўтарилади. Нодонлик авж олади, ёлғон урчийди, киши отасини ҳақоратлайди, қариндошлар ўртасида адоват кучаяди, олимлар очиқ-ойдин гуноҳ қила бошлайдилар, кишиларнинг бир-бирларига хиёнат қилиши авж олади. Инсонлар ўртасида ҳасад, солиҳлар ўртасида жафо ёйилади, бойларнинг ҳурматлаш кучаяди. Ўша пайтда бойлар ва камбағаллар одамларнинг энг ёмони бўлади. Бошлиқлар ёмон ишларни қила бошлайдилар, тижорат ёмон касбга айланади. Олимлардан дин кетади. Умар розиялоҳу анҳу бундай замондан паноҳ тилаб, қандай нажот топиш мумкин, деб сўради. Ҳузайфа розияллоҳу анҳу: “Ким улардан узоқ турса, нажот топади. Ким эргашса, ҳалок бўлади”, деди.
"Мусулмон учун 30 ваъз" китобидан.
👉 @diyonatli
Ибн Аббос розияллоҳу анҳумо айтади: “Огоҳ ва ҳушёр бўлинглар, “ливота” қиёмат аломатларидан биридир. Яъни эркакнинг эркак билан, аёлнинг аёл билан алоқа қилишидир. Инсонларнинг энг ёмони, кўчада худди ҳайвонлардек бир-бирларига сакрашидир. Қиёматга яқин ана шундай инсонлар чиқади.
Ривоят қилинишича, инсонлар ўн беш нарсани қилмагунларича уларга бало келмайди: 1) ғанимат (бойликлар) айланиб турса; 2) омонат ғанимат бўлиб қолса; 3) закот берилмаса; 4) эр хотинига итоат қила бошласа; 5) ота-онага оқ бўлиш кўпайса; 6) хоин дўстлар кўпайса; 7) отага қўл кўтарилса; 8) масжидларда овозлар кўтарилса; 9) азиз қавм хор бўлса; 10) бировдан қўрқиб, у ҳурмат қилинса; 11) ипак кийиш кўпайса; 12) маст қилувчи ичимликлар ичиш кўпайса; 13) машшоқ кўпайса; 13) зино кенг ёйилса; 14) илм кўтарилиб, нодонлик авж олса ва 15) аёллар кўпайса.
Ҳадиси шарифда:
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: « إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِىٌّ قَبْلِى إِلاَّ كَانَ حَقًّا عَلَيْهِ أَنْ يَدُلَّ أُمَّتَهُ عَلَى خَيْرِ مَا يَعْلَمُهُ لَهُمْ وَيُنْذِرَهُمْ شَرَّ مَا يَعْلَمُهُ لَهُمْ وَإِنَّ أُمَّتَكُمْ هَذِهِ جُعِلَ عَافِيَتُهَا فِى أَوَّلِهَا وَسَيُصِيبُ آخِرَهَا بَلاَءٌ وَأُمُورٌ تُنْكِرُونَهَا وَتَجِىءُ فِتْنَةٌ فَيُرَقِّقُ بَعْضُهَا بَعْضًا »
яъни: “Мендан олдинги барча пайғамбарлар умматларини улар ўзлари билиши керак бўлган яхшиликларга далолат қилиш вазифаси бўлган. Худди шундай, улар билиши зарур бўлган ёмонликлардан огоҳлантирган ҳам. Бу умматингизнинг офияти дастлабкиларидадир, охиргилари бало ва сизлар рад этадиган ишлар йўқилади. Фитналар келиб, баъзиси баъзисидан ўтиб тушади”, (Имом Муслим ривояти).
Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан ривоят қилингаен ҳадисда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам марҳамат қилдилар:
عن عبد الله بن مسعود قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم سيأتي على الناس زمان تحل فيه
العزبة ولا يسلم لذي دين دينه الا من فر بدينه من شاهق إلى شاهق
яъни: “Инсонларга шундай давр келадики, унда бўйдоқ юриш ҳалол саналади. Қарздор қарзи туфайли саломат бўлмайди, токи у бир тоғдан иккинчи тоғга қочиб юради”, (“Ҳулятул авлиё”).
Бўйдоқликнинг ҳалол бўлиши шуки, шундай замонлар келади, одам уйланиш учун пул тополмай, акасининг укасининг, ота-онасининг қўлида ҳалок бўлади. Яъни яшаш қийинлашгани туфайли шундай бўлади.
Шундай замон келадики, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг суннатлари қолиб, бидъатлар кўпаяди. Ким суннатга эришса, ғариб бўлиб, яккаланиб қолади. Бидъатга эришганларнинг ошиғи олчи бўлади. Имонни сақлаш худди кафтда чўғни тутуш билан баробар бўлиб қолади. Чўғни ташласа, имонидан айрилади, ташламаса, қўли куяди.
Ҳузайфатул Ямоний розияллоҳу анҳу айтади: “Шундай замонлар келадики, илм кўтарилади, олимларнинг қалбидан омонат ва қўрқув йўқолади. Ҳамманинг қалбидан раҳмат кўтарилади. Нодонлик авж олади, ёлғон урчийди, киши отасини ҳақоратлайди, қариндошлар ўртасида адоват кучаяди, олимлар очиқ-ойдин гуноҳ қила бошлайдилар, кишиларнинг бир-бирларига хиёнат қилиши авж олади. Инсонлар ўртасида ҳасад, солиҳлар ўртасида жафо ёйилади, бойларнинг ҳурматлаш кучаяди. Ўша пайтда бойлар ва камбағаллар одамларнинг энг ёмони бўлади. Бошлиқлар ёмон ишларни қила бошлайдилар, тижорат ёмон касбга айланади. Олимлардан дин кетади. Умар розиялоҳу анҳу бундай замондан паноҳ тилаб, қандай нажот топиш мумкин, деб сўради. Ҳузайфа розияллоҳу анҳу: “Ким улардан узоқ турса, нажот топади. Ким эргашса, ҳалок бўлади”, деди.
"Мусулмон учун 30 ваъз" китобидан.
👉 @diyonatli
👍1