نگه داشتن محبوب‌ ‌در رابطه تا کجا باید از خود گذشت؟

#از_خود_گذشتگی
‍ ‍
‍ چقدر با از "خود" گذشتن موافقید؟
آیا تا به حال برای نگه داشتن محبوب‌تان در رابطه، از خودتان گذشته‌اید؟
اغلب ما گاهی اوقات از الویت‌هایمان و خواسته‌هایمان به ‌خاطر محبوب‌مان دست کشیده‌ایم. به طور مثال شاید عادت به کتاب خواندن را کنار گذاشته و وقت‌مان را طوری که محبوب‌مان می‌خواسته گذرانده‌ایم.
بیایید به همراه شدن هایمان نگاهی کنجکاونه تر بیاندازیم.
برخی از ما در روابط مان سِر می‌شویم گویی خودی در کار نیست و هر چه هست اوست. به خواسته‌ها و نیاز‌هایش، یکی پس از دیگری تن می‌دهیم .
چقدر این روابط دو طرفه است؟

شدت آن چقدر است؟
ما در مسیر روابط یک سویه بار سنگینی را به دوش می کشیم.
آیا به هر خواسته‌ای در هر موقعیتی علی‌‌رغم میل قلبی‌مان تن می‌دهیم؟
از آن‌جایی که انسانیم، نیازمند رابطه نیز هستیم، امّا در این مسیر تنها تاوان سنگینی را پس می‌دهیم. در این راه احساس های درونی‌مان را نادیده می‌گیریم. عواطفی که درون‌مان ریشه دوانده‌اند تا ما را در احترام و مراقبت از خود یاری کنند.
برخی از ما در روابط مان سِر می‌شویم گویی خودی در کار نیست و هر چه هست اوست. به خواسته‌ها و نیاز‌هایش، یکی پس از دیگری تن می‌دهیم .
به عنوان مثال احساسی چون #خشم سالم که در مواجهه با رفتارهای ناسالم و تعرض‌ها می‌تواند کمکمان کند را نادیده می‌گیریم، و یا گاهاً آن را سرکوب می‌کنیم و به دنبال امنیت در بیرون از خودمان می‌گردیم.

احساس ناامنی و ترس از دست دادن رابطه باعث می شود #احساسات اصیل‌مان را انکار کنیم و به دنیای بیرونی پناه بریم.
ما در مسیر روابط یک سویه بار سنگینی را به دوش می کشیم.
هر چقدر از احساسات واقعی مان فاصله بگیریم، از خودمان دورتر خواهیم شد و هر چقدر از خودمان دورتر، پناه بردن به آدم های اشتباه بیشتر .
از آن‌جایی که انسانیم، نیازمند رابطه نیز هستیم، امّا در این مسیر تنها تاوان سنگینی را پس می‌دهیم. در این راه احساس های درونی‌مان را نادیده می‌گیریم. عواطفی که درون‌مان ریشه دوانده‌اند تا ما را در احترام و مراقبت از خود یاری کنند.

به عنوان مثال احساسی چون #خشم سالم که در مواجهه با رفتارهای ناسالم و تعرض‌ها می‌تواند کمکمان کند را نادیده می‌گیریم، و یا گاهاً آن را سرکوب می‌کنیم و به دنبال امنیت در بیرون از خودمان می‌گردیم.
#روانکاوی#روان_درمانی#مجله_رواندرمانی_پویشی#روانکاوی#رابطه#خشم#ایثار#خودگذشتگی
احساس ناامنی و ترس از دست دادن رابطه باعث می شود #احساسات اصیل‌مان را انکار کنیم و به دنیای بیرونی پناه بریم.

هر چقدر از احساسات واقعی مان فاصله بگیریم، از خودمان دورتر خواهیم شد و هر چقدر از خودمان دورتر، پناه بردن به آدم های اشتباه بیشتر .

#روانکاوی
#روان_درمانی
#مجله_رواندرمانی_پویشی
#روانکاوی
#رابطه
#خشم
#ایثار
#خودگذشتگی

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ 🎶 #موسیقی_به_مثابه_روان

🎼 نام اثر:The End Of All Things

🎧 کاری از :Reeder

♨️ @dynamicworkshops

🔎 www.dpsychotherapy.com

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ 🎶 #موسیقی_به_مثابه_روان

For freedom🤍

🎼 نام اثر:Another Love

🎧 کاری از :Tom Odell

♨️ @dynamicworkshops

🔎 www.dpsychotherapy.com

📣دوره های درحال ثبت نام پاییز ۱۴۰۱👇🏻

1️⃣منتالیزیشن
مدرس:دکتراحسان توکلیان

2️⃣جامع فرویدتاکلاین
مدرس: دکتر میثم شفیعی

3️⃣تربیت درمانگر istdp
مدرس:دکتراحسان توکلیان

4️⃣مارکرهای درمانی در درمان هیجان مدار
مدرس:دکترفاطمه فاضلی ثانی

5️⃣مفاهیم عملی در روان درمانی پویشی فشرده وکوتاه مدت
مدرس:دکتراحسان توکلیان

6️⃣تبیین اختلال ها از منظر روان کاوی و رویکرد ذهنی سازی
مدرس:دکتر طیبه شاهمرادی

7️⃣صورت بندی مراجع در درمان هیجان مدار
مدرس:دکتر فاطمه فاضلی ثانی


☢️جهت ثبت نام و اطلاعات بیشتر با شماره های زیر درارتباط باشید؛
09387631861_02186014290
آیدی پاسخگو:
🆔 @dynamicworkshopsAD

مجله روان درمانی پویشی
.
.
.
#روان‌درمانی‌آنلاین

#بخش_اول

#تئودور‌آدورنو فیلسوف برجسته #مکتب_فرانکفورت، تعریف زیبایی از #عشق دارد، او می گوید: عشق قدرت دیدن همگونی در ناهمگونی است. آدورنو با وجود نقدهای که به روان‌کاوی داشت اما به شدت تحت تاثیر نظریات فروید بود، به گمان من یکی از این تاثیرات همین جمله آدورنو در بیان عشق نهفته است. فروید در نگاه #تحولی خود به کودک، مراحلی را در نظر می‌گیرد که #کودک گام به گام طی می‌کند تا به عشق موضوعی برسد. برای این‌که به فهم تشابه جمله آدورنو و نظریه فروید برسیم بهتراست یکایک مراحل را در نظر‌آوریم و ببینیم که کودک درنهایت چگونه از دنیای ناهمگون، همگونی را کشف و فهم می‌کند.

فروید باور داشت که کودک در بدو تولد، به #نارسیسیزم محض دچار است، #ایگو{ ذهنیتی که از خود دارد} در ابتدای امر، بزرگ و قطور است و هیچ گونه تشخص و واقعیتی برای دنیای بیرون قائل نیست، او مادر را پستانی تغذیه کننده می‌بیند که صرفا در جهت رفع نیازهای اوست، به واقع مادر را جزیی از خود می‌داند، به تعبیر فروید عالیجناب کودک گمان می‌کند که همه چیز از آن اوست پس هیچ مرزی بین خود و دیگری قائل نیست. او از #پستان مادر تغذیه می‌شود و با دهان خود لذت می‌برد.

زمان می‌گذرد و کودک در گذر زمان با مدفوع خود آشنا می‌شود، او بدن‌مند می‌شود یعنی کم کم متوجه می‌شود که بدنی دارد و راهی برای خروج هر آنچه خورده است و از خروج #مدفوع خود یا از حفظ آن لذت می‌برد، اما بعد از مدتی متوجه می‌شود که در هر مکانی که می‌خواهد، نمی‌تواند مدفوع را تخلیه کند. #لکان تعبیر زیبایی از این مرحله دارد و می‌گوید که

انسان زمانی متمدن شد که مدفوعش برایش مساله شد...

یادداشتی از رضا عزیزان
برای رزرو نوبت با درمانگر وارد لینک شوید؛
www.dpsychotherapy.com

ادامه مقاله در سایت:
https://dpsychotherapy.com/love-hate-theodor-adorno-freud/

.
#مجله_رواندرمانی_پویشی
#روانکاوی
#رواندرمانی_روانکاوانه #رواندرمانی_آنلاین
#آدورنو
#فروید

‍ 🔍هرچه محرومیت از عشق شدیدتر،ترس از ناکام شدن در روابط بیشتر.

ترس از #ناکام شدن در روابطِ‌مان، حاکی از محرومیتِ‌مان از عشق، از بدو تولد تا بزرگسالی ست. بیایید به زیاده‌روی‌هایی که در #رابطه می‌کنیم، نگاهی کنیم، شاید بتوانیم به علت برخی از رفتارهای افراطیِ‌مان پی‌ببریم.

مدام چک کردن پیام ها در تلگرام، اینستاگرام.
اینکه چقدر دوستمان دارد،
اینکه آیا در نظر او زیبا هستیم یا نه،
اینکه کجاست و چه می‌کند.
کوچکترین بی‌توجهی از سمت محبوبِ مان، به دردی عمیق در درونمان تبدیل می شود.
امّا برخی دیگر از ما کاملن متفاوت رفتار می کنیم. راستش را بخواهید اینجا نیز همان زیاده روی است و افراط، فقط نوعش فرق می کند. افراط می کنیم در تفریط. کوچکترین ابراز احساسات می شود لوس بازی. از اینکه حالمان را می‌پرسد منزجر می‌شویم و گاه و بیگاه دلمان تنهایی می خواهد و جدایی از او.
به علت اینکه از به آغوش گرفته شدن و عشق ورزیدن محروم مانده ایم، دچار افراط و تفریط شده‌ایم.

بگذارید رو راست بگویم که افراط ها و تفریط ها یِ مان در عشق ورزی یک چیز را نشان می‌دهد:

ترس از ناکام شدن

هر چه محرومیت بیشتر، ترس شدیدتر . ما از اینکه یارمان ناکامِ مان کند، می ترسیم، از اینکه در عشق شکست بخوریم و ناکام بمانیم، می ترسیم. با نیم نگاهی به دورتر ها شاید دختری که بارها از آغوش پدر محروم شده را ببینیم. پسر بچه ای که با یاد چشمان نگران مادر سر بر بالین گذاشته و آغوش سرد مادر را تنها پناهگاه امن در دنیای ناامن یافته را ببینیم. هر کدام از ما داستانی دارد و نشان دهنده یِ درونی شدنِ ترس هایِ مان از ناکام شدن و شکست های پی در پی خوردن است؛ برخی هایِ مان برای در آغوش بودن و نوازش گرفتن می چسبیم و برخی دیگرِ مان از ترس به گوشه ای پناه می بریم ، به گوشه یِ به ظاهر امنِ تنهایی‌مان.

یادداشتی از #زینب_فرامرزی

#مجله_روان‌_درمانی‌_پویشی #رواندرمانی_آنلاین
#روانکاوی
#رواندرمانی_پویشی