📬Yaqinlaringizga ham ulashing.
@ertaklar_uzz

🎞: Senimi,shoshmay tur! (Ну, погоди)
10-qism
📝: Rus tilida
📬 Yaqinlaringizga ham ulashing.
@ertaklar_uzz

Ozodbek Nazarbekov - "Bolajon"

Aytaymi qaydan fayzi har ishimni
Aytaymi ro‘yobini xohishimni
Aytaymi qaydan fayzi har ishimni

Aytaymi ro‘yobini xohoshimni
Sanab o‘tirganda tushgan tishini
Baxtingdan quvonib yuray bolajon
Sher panjasiga musht uray bolajon
Baxtingdan quvonib yuray bolajon
Sher panjasiga musht uray bolajon
Dadajon, dadajonim desang
G‘amim qolmaydi
Deydilar bir kam dunyo kamim qolmaydi
Dadajon, dadajonim desang
G‘amim qolmaydi
Deydilar bir kam dunyo kamim qolmaydi

Tugarmidi bu dunyoning mushkullari
Tashvishlari tosh tishlatib qo‘ydi mani
Tugarmidi bu dunyoning mushkullari
Tashvishlari tosh tishlatib qo‘ydi mani
Xasratlarim unutay bir jilmay qani
Seni ko‘rsam quvonaman bolajon
Qalbimda ochilgan gulim lola jon
Seni ko‘rsam quvonaman bolajon
Qalbimda ochilgan gulim lola jon
Dadajon, dadajonim desang
G‘amim qolmaydi
Deydilar bir kam dunyo kamim qolmaydi
Dadajon, dadajonim desang
G‘amim qolmaydi
Deydilar bir kam dunyo kamim qolmaydi

Bobong Buxoriyga o‘xsha menga emas
Navoiy bo‘lolmaganim tinchlik bermas
Bobong Buxoriyga o‘xsha menga emas
Navoiy bo‘lolmaganim tinchlik bermas
Yozganim yurak hayqirig‘i she'r emas
Parvozni shayla cho‘qqiga bolajon
Bo‘ldi ko‘zing yum uyquga bolajon
Parvozni shayla cho‘qqiga bolajon
Bo‘ldi ko‘zing yum uyquga bolajon
Dadajon, dadajonim desang
G‘amim qolmaydi
Deydilar bir kam dunyo kamim qolmaydi
Dadajon, dadajonim desang
G‘amim qolmaydi
Deydilar bir kam dunyo kamim qolmaydi

@ertaklar_uzz

📬Yaqinlaringizga ham ulashing.
@ertaklar_uzz

Ulug’bek Rahmatullayev - Go’dak nolasi

Bir bolakay kirdi masjidga,
O`zi edi juda ham xomush.
Masjid ahli undan so`rdilar:
“Bolajonim, kelding ne yumush?”

Shunda bola chuqur xo`rsindi,
Ko`zlariga biroz olib yosh.
Va bolakay javoban dedi:
“Ollohimdan bor edi so`rash.”

Ayting bobo, ayting amaki,
Xudo meni eshitadimi?
Bu yerda kim aylasa tilak,
Shu tilakka yetishadimi?

Dedilar: “ayt ne tilaging bor?”
Hayron bo`lib so`z qotdi ular.
Chin ko`ngildan, sof niyat ila
So`rasang gar, beradi Xudo.
Soraganing beradi Xudo.

Go`dak shunda qarab Qiblaga,
Ko`z yoshlarin to`kdi yashirmay.
Jajji qo`lin ochib duoga,
Bir narsalar der edi tinmay,
Bir nimalar der edi tinmay.

Shunda ular unga so`z qotdi,
Duoyingni eshitsin hamma.
Sen uchun ham duo qilaylik,
O`tinchingni eshitsa zora.

Ovozini baralla ochib,
Dedi: “Xudo, ey Xudojonim,
Duoyimni qabul qil, Egam,
Qaytar mening sen onajonim.”

Onamsiz men qanday yashayman?
Yonimda zor yig`laydi ukam.
Aytgin, Xudo nima qilay man?
Nahotki bu dunyo bir kam?

Murg`ak go`dak zor qaqshab yig`lar,
Duosini davom qilib der:
“Xudojonim, jonginam Xudo,
Hech bo`lmasa, otam qaytib ber,
Otam qaytib ber...‎”

Masjidga bir tushdi sovuqlik,
Hech kim bir so`z-kalom deyolmas.
Odamlarning vujudi titrar,
Nechun bilmam “omin” deyolmas.

Bir on jimib so`ngra yana u,
Bilmam der ular qaytmaydi.
Duolarim qabul qil, Egam,
Joylarini jannat et mayli.

Lekin erta yana qaytaman,
Javobingni aytasan menga.
Jannatingdan joy bersang agar,
O`yinchog`im beraman senga.

Qo`llarini tortib ominga,
Ko`z yoshlarin artganday bo`ldi.
Qo`llarini qo`yib ko`ksiga,
“Amakijon, duoyim bo`ldi.”

Ayting, Xudo meni ko`rdimi?
Tilagimni eshitgandir-a?
Ertaga ham kelsam maylimi?
Mendan jahli chiqmagandir-a?

Bolajonim, Udir rahmdil,
Duoyingni albat eshitdi.
InshaAlloh ota-onangni
Joylarini jannatda etdi.

InshaAlloh ota-onangni
Joylarini jannatda etdi...‎

Bolalarning kulgusi har bir burchagidan jaranglab turgan Mustaqil O`zbekistonimizga ko`z tegmasin. Ollohim hech qaysi go`dakni ota-ona mehridan ayro qilmasin.

BIZGA QO`SHILING
@ertaklar_uzz

📬Yaqinlaringizga ham ulashing.
@ertaklar_uzz

Qo’y bilan bo’ri ertagi

Bor ekan-da, yo’q ekan, och ekan-da, to’q ekan, o’tgan zamonda bir ona qo’y bilan bir qari bo’ri o’tgan ekan. Qo’yning to’rtta qo’zisi bor ekan. Bo’ri qo’zilarning barra go’shtlarini eyish orzusida doim payt poylab yurar ekan, ammo hech ilojini qilolmas ekan. Oxiri bo’ri o’ylab-o’ylab avval qo’y bilan do’st bo’lishga, keyin paytini topib, qo’zilarni eyishga ahd qilibdi. Qo’ynikiga kelib unga shunday debdi:

— E qo’yjon, eski gina-kuduratlarni tashlaylik, sen bilan bir umrga oshna bo’lgani keldim.

Qo’y bechora bo’rining gaplari chin bo’lsa kerak, deb o’ylabdi-da, u bilan oshna tutinibdi.

Qo’y har kuni o’tlagani keta turib, bolalariga eshikni ichidan zanjirlab olishni tayinlar ekan. Kechgacha o’tlab, elinini sutga to’ldirib, uyiga qaytar, eshikni taqillata turib, past ovoz bilan:

— Sanam gardash, manam gardash, bachcha xez, — der ekan. Bu: «Men keldim, eshikni ochinglar», degani ekan.

Onalarining ovozini eshitgan bolalari chopqillab kelib eshikni ochishar, tanalarini uning tanasiga suykab erkalanishar, keyin to’yib-to’yib sutidan mazza qilib emar ekanlar. Kunlardan bir kuni bo’ri ona qo’yning o’tlovdan qaytishini poylabdi. Katta tolning kallagiga chiqib turgan ekan, ona qo’y uyiga kelib, eshikni taqilatibdi-da, ovozini past kilib, «sanam gardash, manam gardash, bachcha xez», debdi. Bo’ri qulog’ini ding qilib tursa ham ona qo’y aytgan so’zni anglab ololmabdi. Ikkinchi kun tom orqasidagi changalzorda yotib poylabdi. Bu safar ham ona qo’yning so’zini anglab ololmabdi.

Uchinchi kun yaqinroq joyga o’ra kovlabdi-da, unga tushib ustiga sho’ra yopib olibdi. Bir vaqt ona qo’y o’tlovdan qornini to’yg’azib elinini sutga to’ldirib, bir bog’ bedani orqalab kelib qolibdi. Bo’ri qulog’ini ding qilib tursa, ona qo’y: «Bolalarim, men keldim. Sanam gardash, manam gardash, bachcha xez», dermish. Qo’zilar eshikni ochishibdi, ona qo’y ichkariga kiribdi. Kech bo’lib, tong otibdi. Ona qo’y har kungidek bolalariga eshikni ichidan zanjirlab olishni tayinlab, o’tloqqa jo’nabdi. Bo’ri kechki payt kelibdi-da: «Bolalarim, men keldim. Sanam gardash, manam gardash, bachcha xez», — debdi. Qo’zichalar bo’rining do’rilloq ovozidan onalari emasligini payqab qolib: «Bor yo’qol, sen bizning enamiz emassan, enamizning ovozi do’rilloq emas», — deyishibdi.

Bo’ri ishining o’ng kelmaganiga achinib, orqasiga qaytibdi. Ertasi kuni bo’ri ertalabdan boshlab tomoqlarini yog’lab, ovozini xuddi qo’yning ovozi holiga keltiribdi-da, kechroq qornini rosa ochirib, qo’yning uyiga kelibdi.

Eshikni taqillatib, past ovoz bilan: «Bolalarim, men keldim. Sanam gardash, manam gardash, bachcha xez», — debdi.

Bechora qo’zilar, enamiz kelibdi deb, eshikni ochishibdi. O’z murodiga etgan bo’ri qo’zilarni bitta qo’ymay eb, makoniga qaytibdi. Ona qo’y o’tloqdan qornini to’yg’azib, eliniga sutni to’ldirib, bir bog’ bedani orqasiga ortib, uyiga kelsaki, uyining eshiklari ochiq-sochiq yotgan emish. Yuragi hovliqib, uyning ichkarisiga kirsa, bolalari yo’q emish. Birining tuyog’i bir burchakda, ikkinchisining kallasi ikkinchi burchakda dumalab yotgan emish. Buni ko’rib ona qo’y zor-zor yig’labdi, o’zini qaerga qo’yishini bilmay:

— Bu, oshna bo’lay deb kelgan o’sha bo’rining ishi. Xap sanimi, boplab ta’ziringni bermasam toza yurgan ekanman, — debdi.

Keyin uyining ichiga chuqur bir o’ra kovlab, ustini bo’yra bilan yopib qo’yibdi. Ertasiga o’tlovda o’tlab yurib bo’rini ko’rib qolib:

— Ha, oshna hech ko’rinmay ketding, bundoq bir gaplashib o’tirishga ham kelmaysan. Ertaga kel, men uyda bo’laman. O’tgan-ketganlardan gaplashib o’tiramiz, — debdi.

Mug’ombir bo’ri qo’yning bu gapini eshitib, «xayriyat, bolalarini eganimni mendan ko’rmagan ekan, deb ko’nglidan o’tkazibdi.

— Xo’p, borsam boray, oshna, men ham seni, ayniqsa qo’zichoqlarimni juda sog’ingan edim, — debdi.

«Ha, mug’ambir, bora ber, sog’inganligingni bir ko’rsatib qo’yay», debdi ichida qo’y.

Ertasiga kovlagan o’rasiga rosa o’rik o’tindan yoqib cho’g’ qilibdi-da, boyagiday qilib bo’yrani yopib qo’yibdi. Bir payt eshikni taqillatib bo’ri kelib qolibdi, ona qo’y uni izzat-ikrom bilan kutib olib, o’raning ustiga tashlab qo’yilgan bo’yraga taklif qilibdi. Bo’ri bo’yraning ustiga chiqishi bilan, o’raning ichiga tushib ketibdi. Bir nafasda hamma yog’i kuyib, jizg’inagi chiqibdi, nuqul: «Tavba qildim, bir qo’zingni besh qo’zi qilib beraman, jon oshna, chiqarib ol», — deb dod dermish. Bo’ri rosa yalinib-yolvoribdi. Qo’y bo’lsa: «Shirindan shakar bolalarimdan ayirding, endi qilmishingga yarasha jazangni tort», — deb tura beribdi.

Bo’ri hadeb, «Oshna qutqar», deb dod deya bergandan keyin, rahmdil qo’yning rahmi kelib, uni o’radan tortib olibdi.

Bo’ri o’radan chiqqandan keyin sho’r erlarga dumalay-dumalay bir necha daqiqadan keyin o’libdi. Bechora qo’y, berahm bo’rining o’lgani bilan ham baribir bolalarining dardida yongan dardiga malham topolmabdi, og’zida o’t, ko’zida yosh bilan zo’r-bazo’r hayot kechira boshlabdi.

https://t.me/ertaklar_uzz

📺: Tom and Jerry (Том и Джерри)
12-qism
📝: Rus tilida
📬 Yaqinlaringizga ham ulashing.
@ertaklar_uzz

Multfilm qahramonlari oramizda
Lilo, “Lilo va Stich”
@ertaklar_uzz

Oddiy rangli qog`ozlar yordamida bolajoningizga olam olam quvonch baxsh eting.
@ertaklar_uzz

🎞: Senimi,shoshmay tur! (Ну, погоди)
11-qism
📝: Rus tilida
📬 Yaqinlaringizga ham ulashing.
@ertaklar_uzz

Bolajonlar uchun ajoyib o`yinchoq🚗🚘🚐
@ertaklar_uzz

Sehrgar bola ertagi

Bor ekanda yo’q ekan, och ekanda to’q ekan, bo’ri bakovul ekan, tulki yasovul ekan, qarg’a qaqimchi ekan, chumchuq chaqimchi ekan. Agar xohlasangizchi, bolalar, men hozir sizlarga ana shu chaqimchi chumchuqdan eshitganim sehrgar bola haqidagi ertakni aytib beraman. Sehrgar bolaning ismi Anvar ekan. Anvar bir kuni maktabdan qaytayotsa shundoqqina yo’l chekkasida do’mboqqina kuchukcha yig’lab o’tirgan ekan. Anvar dunyodagi jamiki jonivorlaming tilini bilgani uchun kuchukcha bilan bemalol gaplashibdi.
— Kap-katta bo’lib qolibsan-u, nega yig’laysan?
Kuchukcha munchoqdek qop-qora ko’zlarini javdiratib unga qarab qo’yibdi-da, quloqlarini likillatib yana yiglayveribdi.
— E, og’ayni sen tozayam yig’loqi ekansan-u, men yig’loqilarni yomon ko’raman, — yo’lida davom etmoqchi bo’libdi Anvar.
Shunda kuchukcha birdan yig’idan to’xtab:
— Sen meni og’ayni, dedingmi. Agar yigiamasam men bilan o’rtoq bo’lasanmi? — deb so’rab qolibdi.
— Albatta, — debdi Anvar.
— Senga rostini aytsam, og’aynim yo’qligidan yig’layotgandim.
Shavkat degan bola olis qishlog’imdan meni uyiga olib kelgandi. Oyisi «bu isqirtni qayerdan topib olding, darrov yo’qot», deb uyga qo’ymadi, — hiqillabdi kuchukcha.
— Bo’pti, kel o’rtoq bo’lamiz. Mening otim Anvar, — debdi u kuchukchaga rahmi kelib.
— Men kuchukchaman, — debdi kuchukcha ma’yusgina jilmayib.
— Kuchukchaligingni bilaman tentakvoy, oting nima?
— Menga hech kim ot qo’ymagan. Lekin men umbaloq oshishni, ikki oyoqda yurishni bilaman. Agar o’rgatsang, har qanaqa topshiriqni bajaraveraman, — debdi kuchukcha.
— Sening oting Munchoq bo’laqolsin, o’zing ham xuddi munchoqqa o’xshar ekansan, rozimisan?
— Roziman.
Anvar kuchukchani uyga olib kelibdi. Kuchukcha chindan ham juda zehnli ekan. Anvar unga in quribdi. Munchoq bo’lsa taxtalarni tashib beribdi.
Munchoq o’zida yo’q xursand bo’lib, olti marta umbaloq oshibdi. Anvarning qiyqirib xursand bo’lganini ko’rib, ikki oyoqda turib, ta’zim qilibdi. — Biz sen bilan ajoyib sirk programmasi tuzamiz, men akkardeon chalishni bilaman, — debdi Anvar.
Kuchukchaga bu gap ma’qul tushibdi.
Ertasiga Anvar kuchukchani topib olgan joyida mushukchaga duch kelibdi.
— Hoy bola, meni o’zing bilan olib ket, qornim judayam och.
Shavkatning oyisi sutimni ham ichirmay haydavordi, — debdi u.
Anvar mushukchani Mosh deb atabdi.
— Munchoq qara, senga o’rtoq olib keldim, endi zerikmaysan, — debdi unga peshvoz chiqqan kuchuk- chasiga.
— Bobom ham, otam ham mushuk bilan hech qachon do’st
bo’lishmagan. Mushuk bizning tengimiz emas, u bilan do’st bo’lmayman, — debdi Munchoq.— Shavkatning oyisi meni mana shu «yumshoq»qa kun bermaydi deb, haydab yuborgan.
— Munchoq, meni xafa qilyapsan. Agar Mosh bilan do’st bo’lib yashasanglar men sizlarga koptok sovg’a qilardim. Uni qanday o’ynashni ham o’rgatib qo’yardim, — debdi Anvar.
Mosh koptokni yaxshi ko’rarkan. Shuning uchun Munchoqqa yalinibdi.
— O, bilsang edi, koptok qanday ajoyib narsaligini. Oyog’i yo’q-ku, lekin to’pir-to’pir sakrayveradi, sak- rayveradi… — debdi Mosh.
— Bo’pti, ko’p o’rgatma, o’zim ham yaxshi bila- man. Ha, mayli, sen uchunmas, Anvar uchun o’rtoq bo’lsam bo’la qolay, — debdi Munchoq jimjilog’ini Moshga uzatarkan, — qilichmi to’qmoq, qirq yilgacha o’rtoq.
Ertasiga Anvar maktabdan kelsa Mosh bilan Munchoq voleybol o’ynayotganmish.
— Bizga futbol o’ynashni o’igatib qo’y, — iltimos qilibshibdi ular Anvardan.
— Futbol! Ikki kishi futbol o’ynab bo’larkanmi,— kulibdi Anvar.
— Anvar, men uydan chiqayotganimda Oppoq yig’lab qolgandi, Shavkatning onasi, har kuni qayerdan sabzi berasan, opchiqib tashla, deb o’g’lini urishayot- gandi, — debdi Mosh astagina. — Uni yo’lda uchratmadingmi? Anvarning yuragi «shig’» etibdi. Chunki, u boya yo’lda allakimning sekin-sekin gapirayotganini eshitgan ekanu, uncha e’tibor bermay o’tib ketgan ekan-da. Axir quyonlargina shunaqa sekin gapiradi-da, — deb o’ylabdi u.
Anvar ariqchadan sakragan ekan hamki, allakim:
— Sekinroq-da, namuncha hovliqasan, sal qoldi- ku bosib olishingga, — debdi.
Anvar bunday qarasa toshbaqa.
— Iye, sen bu yerda nima qilib yuribsan, yoki hayvonot bog’idan qochdingmi?

— Qizilqumdan yo’lga tushganimga endigina olti oy bo’ldi-yu, darrov yetib borarkanman-da «Hayvonot bog’iga». Qo’shnilarim, tipratikan bilan yumronqoziq yetib boigan bo’lishi mumkin, o’sha sen aytgan boqqa, — debdi Toshbaqa boshini sarak-sarak qilib, — o’zing bu eyrda nima qilib yuribsan?
— «Oppoq»ni qidirib yuribman.
— Quyonchani aytyapsanmi, turibdi huv bur- chakda qunishib, boyaqishning boshpanasi yo’qmish. Sabzi ekilgan polizni ko’rmadingmi? — deb so’radi. Sahroda sabzi o’sadimi? O’zi Orolning suvi kamayib, nafas olib bo’lmay qolganidan bu yoqlarga qochib kelyapmanu, dedim. Yur, men bilan, desam ko’nmadi.
— Toshbaqa xola, men hozir kelaman, ketib qolmang, — yelib ketdi Anvar. U «Oppoq»ni olib qaytganda, Toshbaqa xolasi hali o’rnidan qo’zg’alishga ham ulgurmagan ekan…
Shunday qilib Anvar «Munchoq», Mosh, Toshbaqa xola (Anvar unga «Ildam» deb ot qo’yibdi). «Oppoq», «Tolmas» — tipratikanlar ishtirokida ajoyib ansambl tuzibdi.
Ular futbol ham o’ynasharkan. Toshbaqa dar- vozabon ekan, tipratikan hakam bo’larkan. Jonivorlar Anvarning oyisiga uy yumushlarini bajarishda ham ko’maklashishar, o’zlariga zarur bo’lgan ovqatni tayyorlashar ekan. Bo’sh paytlarida kuchukcha akrobatik mashqlar bajarar, Mosh Anvar chalgan kuyga raqs tusharkan, toshbaqa bilan tipratikan yelkalarida yuk tashirkan.
Anvar yashaydigan ko’chadagi kichkintoylar ham endi bu tomoshalarni ko’rishga keladigan bo’- lishibdi, injiqliklarini tashlashibdi. Toshbaqa xola ularga qadim-qadim zamonlarda Qizilqumda yashnagan bog’- rog’lar bo’lganligi haqida ertaklar aytib berarkan. Anvar bolalarga ham jonivorlarning tillarini o’rgatib qo’ygan ekan-da. Endi hamma Anvarni sehrgar, deb atay boshlabdi. Kunlardan bir kun Anvarning yoniga bir bola kelibdi.
— Anvar, bu Shavkat, — deyishibdi Mosh, «Mun- choq», «Oppoq» baravariga, — u ham jonivorlarni yaxshi ko’radi-yu, uyda boqishning iloji yo’q. Oyisi ruxsat bermaydi.
— Uyingda boqmasang maktabda boq, — debdi Anvar Shavkatga. — O’rtoqlaring bilan «Jonli burchak» tashkil qil. O’sha yerda o’zing xohlagan jonivorni parvarishlashing, ular bilan do’stlashishing mumkin.
Keyin Shavkatning yig’layotganini ko’rib rahmi kelibdi. Chunki Mosh bilan Munchoq ham Shavkatga qo’shilib yig’layotgan ekan-da.
— Mayli, biz butun ansamblimiz bilan «Jonli burchakka» boramiz, — debdi Toshbaqa xola, — joni- tanim bolalar. U yerda faqat Anvar bilan emas, hamma maktab bolalari bilan do’stlashamiz. Ularni tabiat, hayvonot olami bilan tanishtirib boramiz.
— Rozimiz, rozimiz, — debdi boshqa jonivorlar.
Anvar awaliga biroz xafa bo’libdi-yu, biroq o’ylab ko’rib rozi bo’libdi.
Hozir Anvarning jonivorlari maktab o’quvchi- larining yaqin do’stlariga aylanishganmish. Ular katta tanaffusda bolalarga konsert berisharkan.
Maktab tomorqasida bolalar bilan birga ishlashar ekan. «An- varning antiqa ansambli» nomini olgan bu truppadagi jonivorlarni bir vaqtlar xafa qilganidan Shavkatning onasi uyalib qolibdi. Jonivorlardan kechirim so’rabdi. Shavkatning dadasi «Oppoq» va uning bolalari uchun sabzi, beda ekib beribdi.
Agar zerikib qolsangiz, yoki yozgi ta’tilni quvnoq o’tkazmoqchi bo’lsangiz, o’ylanib o’tirmay Anvar- larning maktabiga kelavering, Antiqa ansambl sizga albatta konsert qo’yib beradi.

https://t.me/ertaklar_uzz

🖥: Mashaning ertaklari
1-qism
📋: Rus tilida
📬 Yaqinlaringizga ham ulashing.
@ertaklar_uzz