مبتلی شده‌ام
به آوار حادثه بر خاطراتم
با هجوم اندیشه‌های مستهلک خرافه پرستی
که باقیمانده‌ی فاصله‌ی ما وخدا هستند
اینجا
هیچ دارویی کارساز نیست
به چند جراح ماهر مغز نیازمند است!

#فریما_محمودی
#درود_روزتون_به_مهر

https://telegram.me/farimamahmudi

گذشته از زمان کمی دقایقی به پشت در
نگاه می‌کنم به خود به راه ِ رفته پشت سر

چه سال‌های بی کسی نبوده هم نفس مرا
که رفته از خیال من شبانه‌های پر شرر

و فکر می‌کنم چرا صبا نمی‌وزد ز مِهر
چرا غبار کوی او نگشته مثمر ثمر؟

در انتظار دیدنش سفید گشته مردمک
مسافری ز سوی او نیاوَرَد کمی خبر

برای وصف دلبرم نبوده‌ام جز این هنر
که گویم از خصال او به حرف خوب مختصر

نصیب کن مرا کمی بغل، نظر، وَ عطر مو
سحر بیا به گوش من بخوان ترانه از قمر!

#فریما_محمودی
#شعر_نو_۶۵۶۸۴۵
#درود_لحظه‌هاتون_شیک

https://telegram.me/farimamahmudi

برای ایران 🌸❤️

پاکت بغض‌هایم را بغل می‌زنم
در سراشیبی عشقی فراموش
دوان دوان می‌روم
تا چشمک‌های آسمان
شاید ته این کهکشان
جایی برای باز کردن پاکتم باشد!!

#فریما_محمودی
#درود_روزتون_به_مهر

https://telegram.me/farimamahmudi

اوقاتتون خوش🌸❤️

من زنی بسیار مَردَم ، مثل سنگ ِآهنم!
ریخته گل‌های ریز صورتی بر دامنم

گم شده در زیر دیوار ِ زمخت ِ روزگار
یا کف ِ انبار کاه ِ زندگی چون سوزنم

پیشرو در حل هر مشکل، صبوری بی بدیل
من بزرگ خاندانم، مرد ِ دشمن افکنم

گر چه باشد متهم یک فرد دیگر غیر من
جای او هم می‌پذیرم تیغ را بر گردنم

نقش‌های من کمی تا قسمتی حساس و سخت
سربلندم از پس آنها همیشه چون زنم!

#فریما_محمودی
#شعر_نو_۶۴۴۹۲۸
#درود_روزتون_نیکو

https://telegram.me/farimamahmudi

خوابیده ام
به روی خاطراتی خوش
با رنگی از بوسه
ولبخندی کنج لبت
که لنگه ندارد
من
تمام خویشم
با این برگ ِ پاره ناشدنی!!!!

#فریما_محمودی
#درود_روزتون_نیکو

https://telegram.me/farimamahmudi

اینقدر امروز درگیر بودم که یادم رفت پست سوال هر روز رو بزارم
الان کانال رو دیدم و متعجب که چطور از قلم افتاده.
حالا الان پست سوال رو می‌زارم ببینم چند نفر بیدارن 🥰

با بال‌های سوخته
 جبرئیل وار
پروا می‌کنم از نشستن
در ناکجای عرش ِ آسمان ذهنت
من
برگزیده‌ی تو نبوده‌ام!!

#فریما_محمودی
#درود_روزتون_نیکو

https://telegram.me/farimamahmudi

درود بر شب بیداران بیننده‌ی این پست
روزتون روشن‌تر از قبل🍀🍀

آهی از حسرت کشید و پیکرم را سوخت، رفت
چوب حراجی زده خاکسترم را، سوخت، رفت

بر چلیپای ادب بنشسته بودم بی رقیب
بل یکی مدهوش بی‌دل منبرم را سوخت، رفت

شاخ و شانه می‌کشیدم تا رهی بر دل زنم
بالهایم را شکست و لشگرم را سوخت، رفت

ثبت کردم واژه‌های عشق را بر برگ دل
بی اصالت دید یک‌سر دفترم را سوخت، رفت

دور آخر بر زمین زد ساغرم را وُ شکست
سنگدل شد جای مِهر وُ اخترم را سوخت، رفت!

#فریما_محمودی
#شعر_نو_۶۵۷۰۱۸
#درود_روزتون_شیک

https://telegram.me/farimamahmudi