Audio
اپیزود دوازدهم پادکست دغدغه ایران
عنوان اپیزود
منطق دام اجتماعی
✅ قسمت اول از خلاصه کتاب «دام‌های اجتماعی و مسأله اعتماد» نوشته بو روثستاین، ترجمه لادن رهبری، محمود شارع‌پور، محمد فاضلی و سجاد فتاحی، نشر آگه، سال 1393.
✅ این اپیزود مسأله دام‌های اجتماعی، اعتماد و مبانی شناخت و توضیح دام‌های اجتماعی به علاوه تأثیر دام‌های اجتماعی بر جوامع را بررسی میکند.
⭕️ لینک حمایت از پادکست دغدغه ایران در «حامی باش»
⭕️ شنیدن روی Castbox
⭕️ شنیدن روی شنوتو
⭕️ شنیدن روی Google Podcasts
تهیه متن و گوینده
محمد فاضلی
موسیقی آغازین
قطعه «سلام» اثر استاد حسن کسایی، با تنظیم استاد حسین علیزاده
موسیقی متن
فردین کریم خاوری - قطعه پرواز
Ennio Morricone & Nino Rota - The Godfather
امیر دارابی - قطعه رؤیاها
مسعود سخاوت دوست - قطعه راه مشخص
تاریخ انتشار
فروردین هزار و چهارصد شمسی
عنوان اپیزود
منطق دام اجتماعی
✅ قسمت اول از خلاصه کتاب «دام‌های اجتماعی و مسأله اعتماد» نوشته بو روثستاین، ترجمه لادن رهبری، محمود شارع‌پور، محمد فاضلی و سجاد فتاحی، نشر آگه، سال 1393.
✅ این اپیزود مسأله دام‌های اجتماعی، اعتماد و مبانی شناخت و توضیح دام‌های اجتماعی به علاوه تأثیر دام‌های اجتماعی بر جوامع را بررسی میکند.
⭕️ لینک حمایت از پادکست دغدغه ایران در «حامی باش»
⭕️ شنیدن روی Castbox
⭕️ شنیدن روی شنوتو
⭕️ شنیدن روی Google Podcasts
تهیه متن و گوینده
محمد فاضلی
موسیقی آغازین
قطعه «سلام» اثر استاد حسن کسایی، با تنظیم استاد حسین علیزاده
موسیقی متن
فردین کریم خاوری - قطعه پرواز
Ennio Morricone & Nino Rota - The Godfather
امیر دارابی - قطعه رؤیاها
مسعود سخاوت دوست - قطعه راه مشخص
تاریخ انتشار
فروردین هزار و چهارصد شمسی
Audio
اپیزود سیزدهم پادکست دغدغه ایران
عنوان اپیزود
اعتماد و سرمایه اجتماعی
✅ قسمت دوم از خلاصه کتاب «دام‌های اجتماعی و مسأله اعتماد» نوشته بو روثستاین، ترجمه لادن رهبری، محمود شارع‌پور، محمد فاضلی و سجاد فتاحی، نشر آگه، سال 1393.
✅ این اپیزود شرحی بر دو مفهوم اعتماد و سرمایه اجتماعی، تشریح دیدگاه‌های نظری درباره اعتماد، و اعتماد و سرمایه اجتماعی در کشور سوئد است.
لینک حمایت از پادکست دغدغه ایران در «حامی باش»
شنیدن روی Castbox
شنیدن روی شنوتو
شنیدن روی Google Podcasts
تهیه متن و گوینده
محمد فاضلی
موسیقی آغازین
قطعه «سلام» اثر استاد حسن کسایی، با تنظیم استاد حسین علیزاده
فردین کریم خاوری - قطعه پرواز
The rolling wave - گروه نوا
Crossroad of twilight - گروه نوا
Come to the sea - italian mandolin torna
Dreams - امیر دارابی
مسعود سخاوت دوست - قطعه راه مشخص
News from new zealand - ravid
Winds of hope - tech art
تاریخ انتشار
فروردین هزار و چهارصد شمسی
عنوان اپیزود
اعتماد و سرمایه اجتماعی
✅ قسمت دوم از خلاصه کتاب «دام‌های اجتماعی و مسأله اعتماد» نوشته بو روثستاین، ترجمه لادن رهبری، محمود شارع‌پور، محمد فاضلی و سجاد فتاحی، نشر آگه، سال 1393.
✅ این اپیزود شرحی بر دو مفهوم اعتماد و سرمایه اجتماعی، تشریح دیدگاه‌های نظری درباره اعتماد، و اعتماد و سرمایه اجتماعی در کشور سوئد است.
لینک حمایت از پادکست دغدغه ایران در «حامی باش»
شنیدن روی Castbox
شنیدن روی شنوتو
شنیدن روی Google Podcasts
تهیه متن و گوینده
محمد فاضلی
موسیقی آغازین
قطعه «سلام» اثر استاد حسن کسایی، با تنظیم استاد حسین علیزاده
فردین کریم خاوری - قطعه پرواز
The rolling wave - گروه نوا
Crossroad of twilight - گروه نوا
Come to the sea - italian mandolin torna
Dreams - امیر دارابی
مسعود سخاوت دوست - قطعه راه مشخص
News from new zealand - ravid
Winds of hope - tech art
تاریخ انتشار
فروردین هزار و چهارصد شمسی
Audio
اپیزود بیست و یکم پادکست دغدغه ایران
عنوان اپیزود
برخاستن اقتصاد از روی خاک
قسمت اول از شرح کتاب «اقتصاد در میدان عمل: دگرگونی اقتصادی و اصلاح دولت در گرجستان ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲» نوشته نیکا گیلائوری که انتشارات امین‌الضرب در بهار ۱۴۰۰ منتشر کرده است. کتاب نوشته نخست‌وزیر گرجستان و درباره چگونگی تبدیل اقتصادی فروپاشیده و سراسر فساد گرجستان به اقتصادی پویاست.
⭕️ پرسشنامه نظرسنجی از مخاطبان پادکست دغدغه ایران
حمایت از پادکست دغدغه ایران
شنیدن روی کست‌باکس
شنیدن روی شنوتو
شنیدن روی گوگل پادکست
⭕️ برای حمایت از #پادکست_دغدغه_ایران و همکاری تبلیغاتی میتوانید با ایمیل این پادکست ارتباط برقرار کنید:
dirancast@gmail.com
⭕️ سایت اینترنتی تولید و عرضه کنندگان تجهیزات کاهنده مصرف آب
سایت شرکت بلندای صنعت
سایت شرکت فریزشاور
سایت شرکت فردا فن کامران
گوینده
محمد فاضلی
موسیقی آغازین
قطعه «سلام» اثر استاد حسن کسایی، با تنظیم استاد حسین علیزاده
موسیقی متن
Scott Buckley - Felicity
Tommy Walter - Arrival
Adrian Disch - Nearness
Yasumu - Repressed Emotions
Ashamaluev Music - I Miss
تاریخ انتشار
تیر هزار و چهارصد شمسی
عنوان اپیزود
برخاستن اقتصاد از روی خاک
قسمت اول از شرح کتاب «اقتصاد در میدان عمل: دگرگونی اقتصادی و اصلاح دولت در گرجستان ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲» نوشته نیکا گیلائوری که انتشارات امین‌الضرب در بهار ۱۴۰۰ منتشر کرده است. کتاب نوشته نخست‌وزیر گرجستان و درباره چگونگی تبدیل اقتصادی فروپاشیده و سراسر فساد گرجستان به اقتصادی پویاست.
⭕️ پرسشنامه نظرسنجی از مخاطبان پادکست دغدغه ایران
حمایت از پادکست دغدغه ایران
شنیدن روی کست‌باکس
شنیدن روی شنوتو
شنیدن روی گوگل پادکست
⭕️ برای حمایت از #پادکست_دغدغه_ایران و همکاری تبلیغاتی میتوانید با ایمیل این پادکست ارتباط برقرار کنید:
dirancast@gmail.com
⭕️ سایت اینترنتی تولید و عرضه کنندگان تجهیزات کاهنده مصرف آب
سایت شرکت بلندای صنعت
سایت شرکت فریزشاور
سایت شرکت فردا فن کامران
گوینده
محمد فاضلی
موسیقی آغازین
قطعه «سلام» اثر استاد حسن کسایی، با تنظیم استاد حسین علیزاده
موسیقی متن
Scott Buckley - Felicity
Tommy Walter - Arrival
Adrian Disch - Nearness
Yasumu - Repressed Emotions
Ashamaluev Music - I Miss
تاریخ انتشار
تیر هزار و چهارصد شمسی
👍2
نظرخواهی از مخاطبان پادکست دغدغه ایران
اختصاص دو سه دقیقه از وقت مخاطبان پادکست و پاسخگویی به سؤالات این پرسشنامه، به ارتقای کیفیت و تداوم کار پادکست کمک میکند.
لینک پرسشنامه
https://panel.porsall.com/Poll/Show/e3535e4b4e71442
@dirancast
اختصاص دو سه دقیقه از وقت مخاطبان پادکست و پاسخگویی به سؤالات این پرسشنامه، به ارتقای کیفیت و تداوم کار پادکست کمک میکند.
لینک پرسشنامه
https://panel.porsall.com/Poll/Show/e3535e4b4e71442
@dirancast
سؤالات «حکمرانی واکسن کرونا»
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ هر وقت مقرراتی وضع می‌کنید که قادر به اجرای آن نیستید؛ و هر وقت وعده‌ای میدهید که قادر به تحقق آن نیستید، بخشی از اعتبار خود را از دست میدهید. اما مدیران وقتی وعده‌ای می‌دهند که قادر به عملی کردن آن نیستند، فقط اعتبار خودشان را از دست نمی‌دهند بلکه بخشی از اعتماد عمومی را که دارایی مشترک همه است نابود می‌کنند.
✅ سؤال از فرایند سیاست‌گذاری، تا تصمیم‌سازی، تحقیقات، تولید و اطلاع‌رسانی درباره واکسن کرونا، از این منظر که بر اعتماد عمومی تأثیر داشته و دارد، و هم از آن جهت که منابع عمومی برای آن صرف شده است، حق شهروندی همه ایرانیان است.
✅ چندین سؤال هم از همین منظر درخصوص کل فرایندهای مربوط به مختلف کرونا در ایران وجود دارد که با پاسخ دادن به آنها شاید بشود راهی به سوی آینده بهتر برای سیاست علم، فناوری و صنعت در ایران گشود و برای بهبود وضع فعلی هم اندیشه کرد.
۱. سیاست تحقیقاتی و سیاست صنعتی برای تحقیقات و تولید واکسن کرونا چه بوده، کجا بررسی و تصویب شده، و متن مصوب این سند چیست و چگونه اجرایی شده است؟
۲. هدف سیاست رسمی درخصوص واکسن، ظرفیت‌سازی تحقیقاتی، تولید صنعتی برای نیاز داخل و صادرات، یا هر دو بوده است؟
۳. همکاری فناورانه با کشورهای خارجی - به‌طور مشخص چین و روسیه – برای تولید واکسن مشترک یا تولید انبوه واکسن خارجی (نظیر راهبرد هند در تولید انبوه واکسن‌های خارجی که تحقیق و توسعه آنها در هند انجام نشده است) در سیاست واکسن کشور چه جایگاه، موانع یا دست‌آوردهایی داشته است؟
۴. واکسن‌هایی که با اسامی مختلف تحت عنوان واکسن ایرانی در دستورکار قرار گرفته و تولید آنها رسانه‌ای و اطلاع‌رسانی شده، پروژه‌های صرفاً تحقیقاتی برای توسعه زیرساخت پژوهشی بوده‌اند یا از ابتدا با هدف تولید صنعتی در نظر گرفته شده‌اند؟
۵. چرا علی‌رغم محدودیت‌های زیرساخت، منابع و شرایط تحریم شدید، فعالیت در زمینه تحقیقات یا تولید صنعتی چندین گونه واکسن، در دستور کار قرار گرفته است؟ آیا برنامه منظم و سنجیده‌ای بر این سیاست حاکم بوده یا محصول عوامل دیگری است؟
۶. اگر واکسن‌های اطلاع‌رسانی شده فقط طرح‌های تحقیقاتی بوده‌اند چرا اطلاع‌رسانی درخصوص آنها بر محور ایجاد امید به تولید واکسن داخلی برای واکسیناسیون میلیون‌ها ایرانی صورت گرفته است؟
۷. اگر زیرساخت صنعتی لازم برای تولید واکسن در داخل وجود نداشته و پیش‌بینی می‌شده که فعالیت در سطح تحقیقاتی باقی بماند یا تولید صنعتی آن مستلزم همکاری فناورانه با طرف‌های خارجی باشد، چرا اطلاع‌رسانی چنان انجام شده که انتظار تولید صنعتی و واکسینه شدن میلیون‌ها نفر با واکسن ایرانی ایجاد شد؟
۸. تعارض منافع شرکت‌ها و مؤسسات تحقیقاتی یا تولیدکننده داخلی واکسن، با راهبرد همکاری فناورانه و تأمین واکسن از طریق واردات چه سهمی در پیدایش وضعیت فعلی دسترسی به واکسن داشته است؟
۹. سیاست اطلاع‌رسانی زودهنگام درخصوص واکسن‌های در مرحله تحقیقات و کارآزمایی (Trial) و قول دادن درخصوص زمان دقیق تولید واکسنی که در مرحله کارآزمایی است، کجا و با چه هدفی تنظیم شده بود؟
۱۰. ظرفیت تولید داخلی – به شرط تبدیل شدن همه موردهای تحقیقاتی به محصولات صنعتی با تولید انبوه – چقدر برآورد شد، با چه مقدار ریسک و احتمال خطای برآورد، و چه تأثیری بر سیاست واردات واکسن خارجی باقی گذاشت؟
۱۱. چه اصولی بر سیاست واکسیناسیون حاکم بوده است؟ آیا راهبرد تزریق بر اساس گروه‌های سنی مناسب‌ترین بوده است؟ آیا با توجه به مرزهای گسترده ایران و تفاوت‌های محلی زیاد در الگوهای مراقبت شخصی و ابتلا به بیماری، راهبردهایی نظیر واکسیناسیون گسترده در مرزها یا بر اساس گروه‌های شغلی، بهتر نمی‌بود؟
۱۲. آیا با توجه به نقش زمان‌بندی و ضرورت واکسیناسیون تعداد زیادی از شهروندان در مدت زمان کوتاه برای قطع زنجیره انتقال، راهبرد و وضعیت فعلی تأمین (از طریق تولید یا واردات) واکسن، قادر است چشم‌انداز امیدبخشی برای بازگشت به زندگی عادی در بازه زمانی مناسبی ایجاد کند؟
✅ این‌ها بخشی از سؤالاتی است که از منظر سیاست و منافع عمومی، می‌توان از سیاست‌گذاران بهداشت و درمان پرسید. پاسخ دادن و نه بر حذر داشتن از پرسش است که امید به بهبود خلق میکند.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ هر وقت مقرراتی وضع می‌کنید که قادر به اجرای آن نیستید؛ و هر وقت وعده‌ای میدهید که قادر به تحقق آن نیستید، بخشی از اعتبار خود را از دست میدهید. اما مدیران وقتی وعده‌ای می‌دهند که قادر به عملی کردن آن نیستند، فقط اعتبار خودشان را از دست نمی‌دهند بلکه بخشی از اعتماد عمومی را که دارایی مشترک همه است نابود می‌کنند.
✅ سؤال از فرایند سیاست‌گذاری، تا تصمیم‌سازی، تحقیقات، تولید و اطلاع‌رسانی درباره واکسن کرونا، از این منظر که بر اعتماد عمومی تأثیر داشته و دارد، و هم از آن جهت که منابع عمومی برای آن صرف شده است، حق شهروندی همه ایرانیان است.
✅ چندین سؤال هم از همین منظر درخصوص کل فرایندهای مربوط به مختلف کرونا در ایران وجود دارد که با پاسخ دادن به آنها شاید بشود راهی به سوی آینده بهتر برای سیاست علم، فناوری و صنعت در ایران گشود و برای بهبود وضع فعلی هم اندیشه کرد.
۱. سیاست تحقیقاتی و سیاست صنعتی برای تحقیقات و تولید واکسن کرونا چه بوده، کجا بررسی و تصویب شده، و متن مصوب این سند چیست و چگونه اجرایی شده است؟
۲. هدف سیاست رسمی درخصوص واکسن، ظرفیت‌سازی تحقیقاتی، تولید صنعتی برای نیاز داخل و صادرات، یا هر دو بوده است؟
۳. همکاری فناورانه با کشورهای خارجی - به‌طور مشخص چین و روسیه – برای تولید واکسن مشترک یا تولید انبوه واکسن خارجی (نظیر راهبرد هند در تولید انبوه واکسن‌های خارجی که تحقیق و توسعه آنها در هند انجام نشده است) در سیاست واکسن کشور چه جایگاه، موانع یا دست‌آوردهایی داشته است؟
۴. واکسن‌هایی که با اسامی مختلف تحت عنوان واکسن ایرانی در دستورکار قرار گرفته و تولید آنها رسانه‌ای و اطلاع‌رسانی شده، پروژه‌های صرفاً تحقیقاتی برای توسعه زیرساخت پژوهشی بوده‌اند یا از ابتدا با هدف تولید صنعتی در نظر گرفته شده‌اند؟
۵. چرا علی‌رغم محدودیت‌های زیرساخت، منابع و شرایط تحریم شدید، فعالیت در زمینه تحقیقات یا تولید صنعتی چندین گونه واکسن، در دستور کار قرار گرفته است؟ آیا برنامه منظم و سنجیده‌ای بر این سیاست حاکم بوده یا محصول عوامل دیگری است؟
۶. اگر واکسن‌های اطلاع‌رسانی شده فقط طرح‌های تحقیقاتی بوده‌اند چرا اطلاع‌رسانی درخصوص آنها بر محور ایجاد امید به تولید واکسن داخلی برای واکسیناسیون میلیون‌ها ایرانی صورت گرفته است؟
۷. اگر زیرساخت صنعتی لازم برای تولید واکسن در داخل وجود نداشته و پیش‌بینی می‌شده که فعالیت در سطح تحقیقاتی باقی بماند یا تولید صنعتی آن مستلزم همکاری فناورانه با طرف‌های خارجی باشد، چرا اطلاع‌رسانی چنان انجام شده که انتظار تولید صنعتی و واکسینه شدن میلیون‌ها نفر با واکسن ایرانی ایجاد شد؟
۸. تعارض منافع شرکت‌ها و مؤسسات تحقیقاتی یا تولیدکننده داخلی واکسن، با راهبرد همکاری فناورانه و تأمین واکسن از طریق واردات چه سهمی در پیدایش وضعیت فعلی دسترسی به واکسن داشته است؟
۹. سیاست اطلاع‌رسانی زودهنگام درخصوص واکسن‌های در مرحله تحقیقات و کارآزمایی (Trial) و قول دادن درخصوص زمان دقیق تولید واکسنی که در مرحله کارآزمایی است، کجا و با چه هدفی تنظیم شده بود؟
۱۰. ظرفیت تولید داخلی – به شرط تبدیل شدن همه موردهای تحقیقاتی به محصولات صنعتی با تولید انبوه – چقدر برآورد شد، با چه مقدار ریسک و احتمال خطای برآورد، و چه تأثیری بر سیاست واردات واکسن خارجی باقی گذاشت؟
۱۱. چه اصولی بر سیاست واکسیناسیون حاکم بوده است؟ آیا راهبرد تزریق بر اساس گروه‌های سنی مناسب‌ترین بوده است؟ آیا با توجه به مرزهای گسترده ایران و تفاوت‌های محلی زیاد در الگوهای مراقبت شخصی و ابتلا به بیماری، راهبردهایی نظیر واکسیناسیون گسترده در مرزها یا بر اساس گروه‌های شغلی، بهتر نمی‌بود؟
۱۲. آیا با توجه به نقش زمان‌بندی و ضرورت واکسیناسیون تعداد زیادی از شهروندان در مدت زمان کوتاه برای قطع زنجیره انتقال، راهبرد و وضعیت فعلی تأمین (از طریق تولید یا واردات) واکسن، قادر است چشم‌انداز امیدبخشی برای بازگشت به زندگی عادی در بازه زمانی مناسبی ایجاد کند؟
✅ این‌ها بخشی از سؤالاتی است که از منظر سیاست و منافع عمومی، می‌توان از سیاست‌گذاران بهداشت و درمان پرسید. پاسخ دادن و نه بر حذر داشتن از پرسش است که امید به بهبود خلق میکند.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
لینک پرسشنامه نظرخواهی درباره #پادکست_دغدغه_ایران
https://b2n.ir/z81391
بابت وقتی که برای پر کردن پرسشنامه اختصاص میدهید سپاسگزاریم.
محمد فاضلی - عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
@dirancast
https://b2n.ir/z81391
بابت وقتی که برای پر کردن پرسشنامه اختصاص میدهید سپاسگزاریم.
محمد فاضلی - عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
@dirancast
در نقد شکنجه اعداد و سیاست بیراهه
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ فرض کنید باک پژو ۴۰۵ و تویوتا پیریوس هر دو پنجاه لیتر بنزین جا بگیرد. اگر کسی به شما بگوید مصرف پژو و تویوتا یکسان است چون باک هر دو پنجاه لیتر است، باور می‌کنید؟ خیر! خواهید گفت پژو مثلاً با ۵۰ لیتر ۵۰۰ کیلومتر و تویوتا با ۵۰ لیتر ۱۰۰۰ کیلومتر راه می‌رود، پس مصرف تویوتا نصف پژو ۴۰۵ است. همین اصل ساده نسبت‌ها را که نادیده بگیرید، میتوانید اعداد را شکنجه کنید تا به آنچه می‌خواهید اعتراف کنند.
توضیح: همه نمودارهای مربوط به این پست را اینجا ببینید.
✅ دیروز نموداری منتشر شد که نشان می‌داد هر ایرانی سالی ۳۰۷۲ کیلووات‌ساعت برق مصرف میکند که کمتر از ۳۰۸۱ کیلووات‌ساعت میانگین جهانی است. این عدد هم‌چنین کمتر از سرانه مصرف آلمان (۶۳۰۶)، عمان (۶۳۵۸)، روسیه (۶۳۵۸)، ژاپن (۷۱۰۵)، عربستان (۹۴۰۷)، کره (۱۰۱۹۲)، آمریکا (۱۲۱۵۴)، امارات (۱۲۲۲۶)، کویت (۱۴۰۹۰)، قطر (۱۵۳۱۶) و نروژ (۲۳۲۱۰) است.
✅ نتیجه‌ای هم که از این نمودار می‌گیرند این است که هر چه اقتصاددان، متخصص انرژی و محققان گفته‌اند که ما ایرانیان (اعم از صاحبان منافع در صنایع، کشاورزی، تجاری، خانگی) مصرف انرژی زیادی داریم، دروغی بوده که به ذهن مردم فرو کرده‌اند.
✅ چند دقیقه با من همراه شوید تا معلوم شود دروغ، نتیجه‌ای است که از این نمودار گرفته می‌شود؛ و تهیه‌کنندگان چنین نمودارهایی از یک تکنیک ساده «حذف نسبت‌ها» برای شکنجه کردن اعداد و اعتراف گرفتن از آنها استفاده می‌کنند. بیچاره اعداد هم که دست و پا ندارند مقاومت کنند، به هر چه شکنجه‌گر اعداد بخواهد اعتراف می‌کنند، از جمله اعتراف به اینکه مصرف انرژی در ایران نامعقول و زیاد نیست.
یک. ایران در بین ۱۹ مصرف‌کننده اول برق جهان، با مصرف ۲۵۴۷۲۴ گیگاوات‌ساعت در سال در رتبه ۱۶ قرار دارد. چین با ۷۵۰۰۰۰۰ در رتبه اول است.
دو. اگر مقدار کل مصرف برق این ۱۹ مصرف‌کننده بزرگ را بر جمعیت‌شان تقسیم کنیم سرانه مصرف برق هر ایرانی می‌شود ۳۰۷۲ و باز هم ایران در رتبه ۱۶ قرار می‌گیرد. کانادا با ۱۴۶۱۲ می‌رود در صدر و هند با ۹۳۵ می‌رود رتبه ۱۹ قرار می‌گیرد. چینی‌ها که در کل مصرف رتبه ۱ هستند، در سرانه به ازای هر نفر در رتبه ۱۱ قرار می‌گیرند (۵۳۱۲)
سه. نکته مهم این است که مردم هر کشوری با برق چه کاری انجام می‌دهند، با مصرف برق چقدر ثروت خلق می‌کنند. محاسبه این شاخص (یعنی لحاظ کردن نسبت‌ها) مستلزم تقسیم مصرف برق سرانه هر کشور به تولید ناخالص داخلی و سرانه تولید ناخالص داخلی است.
تقسیم کل مصرف برق هر کشور به تولید ناخالص داخلی نشان می‌دهد که پر‌مصرف‌ترین کشور اندونزی است که مقدار این شاخص در آن ۱.۶۵ و تنها کشور دارنده شاخص بالای ۱ در بین ۱۹ مصرف‌کننده بزرگ برق است. نمره این شاخص ایران ۰.۳۷۳ است و در رتبه هفتم کشورهای پرمصرف بعد از اندونزی، روسیه، هند، چین، عربستان سعودی و برزیل است.
درست است سرانه مصرف برق هر آلمانی حدود ۲ برابر هر ایرانی است اما تولید ناخالص داخلی آلمان ۶.۳۳ برابر ایران است و برق در آلمان ۳ برابر کارآمدتر از ایران برای خلق ثروت استفاده می‌شود.
اگر سرانه مصرف برق هر فرد را به سرانه تولید ناخالص داخلی تقسیم کنیم، جایگاه ایران از نظر پرمصرف بودن به جایگاه ششم صعود میکند و دیگر رتبه ۱۶ بزرگ‌ترین مصرف‌کننده برق جهان، بیانگر واقعیت مصرف برق نیست. روسیه، چین، هند، عربستان سعودی و برزیل از این نظر پرمصرف‌تر از ایران هستند. به عبارتی، بهره‌وری مصرف برق در این کشورها از ایران هم وضعیت بدتری دارد.
نتیجه‌گیری
یک. این نوشته، دفاع از وضع موجود نیست، ساختار اقتصاد برق ایران به شدت قابل نقد است (اینجا شرح داده‌ام). این متن در دفاع از عقلانیت مقایسه است.
دو. مقایسه که کنیم معلوم می‌شود وضع ما از روسیه، چین، هند، عربستان و برزیل بهتر است، اما در شمار کم‌مصرف‌های برق جهان یا استفاده‌کنندگان دارای بهره‌وری بالا نیستیم. ما برای خلق هر یک دلار درآمد، چهار برابر یک انگلیسی و سه برابر یک آلمانی برق مصرف می‌کنیم.
سه. برای ارزیابی مصرف خودرو می‌پرسند با هر لیتر بنزین چقدر راه می‌رود، و برای سنجش نوع مصرف برق هم باید پرسید با هر کیلووات‌ساعت برق چقدر درآمد خلق می‌کنید.
چهار. اگر با نمودارهایی که با شکنجه اعداد فقط بخشی از واقعیت را بدون مقایسه می‌گویند، باور کنیم که کم‌مصرف هستیم، هیچ مطالبه‌ای برای اصلاح بخش انرژی نخواهیم داشت و به سوی نابودی بیشتر اقتصاد و محیط‌زیست ایران پیش خواهیم رفت.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ فرض کنید باک پژو ۴۰۵ و تویوتا پیریوس هر دو پنجاه لیتر بنزین جا بگیرد. اگر کسی به شما بگوید مصرف پژو و تویوتا یکسان است چون باک هر دو پنجاه لیتر است، باور می‌کنید؟ خیر! خواهید گفت پژو مثلاً با ۵۰ لیتر ۵۰۰ کیلومتر و تویوتا با ۵۰ لیتر ۱۰۰۰ کیلومتر راه می‌رود، پس مصرف تویوتا نصف پژو ۴۰۵ است. همین اصل ساده نسبت‌ها را که نادیده بگیرید، میتوانید اعداد را شکنجه کنید تا به آنچه می‌خواهید اعتراف کنند.
توضیح: همه نمودارهای مربوط به این پست را اینجا ببینید.
✅ دیروز نموداری منتشر شد که نشان می‌داد هر ایرانی سالی ۳۰۷۲ کیلووات‌ساعت برق مصرف میکند که کمتر از ۳۰۸۱ کیلووات‌ساعت میانگین جهانی است. این عدد هم‌چنین کمتر از سرانه مصرف آلمان (۶۳۰۶)، عمان (۶۳۵۸)، روسیه (۶۳۵۸)، ژاپن (۷۱۰۵)، عربستان (۹۴۰۷)، کره (۱۰۱۹۲)، آمریکا (۱۲۱۵۴)، امارات (۱۲۲۲۶)، کویت (۱۴۰۹۰)، قطر (۱۵۳۱۶) و نروژ (۲۳۲۱۰) است.
✅ نتیجه‌ای هم که از این نمودار می‌گیرند این است که هر چه اقتصاددان، متخصص انرژی و محققان گفته‌اند که ما ایرانیان (اعم از صاحبان منافع در صنایع، کشاورزی، تجاری، خانگی) مصرف انرژی زیادی داریم، دروغی بوده که به ذهن مردم فرو کرده‌اند.
✅ چند دقیقه با من همراه شوید تا معلوم شود دروغ، نتیجه‌ای است که از این نمودار گرفته می‌شود؛ و تهیه‌کنندگان چنین نمودارهایی از یک تکنیک ساده «حذف نسبت‌ها» برای شکنجه کردن اعداد و اعتراف گرفتن از آنها استفاده می‌کنند. بیچاره اعداد هم که دست و پا ندارند مقاومت کنند، به هر چه شکنجه‌گر اعداد بخواهد اعتراف می‌کنند، از جمله اعتراف به اینکه مصرف انرژی در ایران نامعقول و زیاد نیست.
یک. ایران در بین ۱۹ مصرف‌کننده اول برق جهان، با مصرف ۲۵۴۷۲۴ گیگاوات‌ساعت در سال در رتبه ۱۶ قرار دارد. چین با ۷۵۰۰۰۰۰ در رتبه اول است.
دو. اگر مقدار کل مصرف برق این ۱۹ مصرف‌کننده بزرگ را بر جمعیت‌شان تقسیم کنیم سرانه مصرف برق هر ایرانی می‌شود ۳۰۷۲ و باز هم ایران در رتبه ۱۶ قرار می‌گیرد. کانادا با ۱۴۶۱۲ می‌رود در صدر و هند با ۹۳۵ می‌رود رتبه ۱۹ قرار می‌گیرد. چینی‌ها که در کل مصرف رتبه ۱ هستند، در سرانه به ازای هر نفر در رتبه ۱۱ قرار می‌گیرند (۵۳۱۲)
سه. نکته مهم این است که مردم هر کشوری با برق چه کاری انجام می‌دهند، با مصرف برق چقدر ثروت خلق می‌کنند. محاسبه این شاخص (یعنی لحاظ کردن نسبت‌ها) مستلزم تقسیم مصرف برق سرانه هر کشور به تولید ناخالص داخلی و سرانه تولید ناخالص داخلی است.
تقسیم کل مصرف برق هر کشور به تولید ناخالص داخلی نشان می‌دهد که پر‌مصرف‌ترین کشور اندونزی است که مقدار این شاخص در آن ۱.۶۵ و تنها کشور دارنده شاخص بالای ۱ در بین ۱۹ مصرف‌کننده بزرگ برق است. نمره این شاخص ایران ۰.۳۷۳ است و در رتبه هفتم کشورهای پرمصرف بعد از اندونزی، روسیه، هند، چین، عربستان سعودی و برزیل است.
درست است سرانه مصرف برق هر آلمانی حدود ۲ برابر هر ایرانی است اما تولید ناخالص داخلی آلمان ۶.۳۳ برابر ایران است و برق در آلمان ۳ برابر کارآمدتر از ایران برای خلق ثروت استفاده می‌شود.
اگر سرانه مصرف برق هر فرد را به سرانه تولید ناخالص داخلی تقسیم کنیم، جایگاه ایران از نظر پرمصرف بودن به جایگاه ششم صعود میکند و دیگر رتبه ۱۶ بزرگ‌ترین مصرف‌کننده برق جهان، بیانگر واقعیت مصرف برق نیست. روسیه، چین، هند، عربستان سعودی و برزیل از این نظر پرمصرف‌تر از ایران هستند. به عبارتی، بهره‌وری مصرف برق در این کشورها از ایران هم وضعیت بدتری دارد.
نتیجه‌گیری
یک. این نوشته، دفاع از وضع موجود نیست، ساختار اقتصاد برق ایران به شدت قابل نقد است (اینجا شرح داده‌ام). این متن در دفاع از عقلانیت مقایسه است.
دو. مقایسه که کنیم معلوم می‌شود وضع ما از روسیه، چین، هند، عربستان و برزیل بهتر است، اما در شمار کم‌مصرف‌های برق جهان یا استفاده‌کنندگان دارای بهره‌وری بالا نیستیم. ما برای خلق هر یک دلار درآمد، چهار برابر یک انگلیسی و سه برابر یک آلمانی برق مصرف می‌کنیم.
سه. برای ارزیابی مصرف خودرو می‌پرسند با هر لیتر بنزین چقدر راه می‌رود، و برای سنجش نوع مصرف برق هم باید پرسید با هر کیلووات‌ساعت برق چقدر درآمد خلق می‌کنید.
چهار. اگر با نمودارهایی که با شکنجه اعداد فقط بخشی از واقعیت را بدون مقایسه می‌گویند، باور کنیم که کم‌مصرف هستیم، هیچ مطالبه‌ای برای اصلاح بخش انرژی نخواهیم داشت و به سوی نابودی بیشتر اقتصاد و محیط‌زیست ایران پیش خواهیم رفت.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
👍1
Forwarded from نگاه متفاوت (احمد زیدآبادی)
امان از بدبختی!
وقتی آبی بی‌جهت هدر می‌رود، هر شهروندی بنا به سطح توجه و حساسیت خود به این موضوع واکنش نشان می‌دهد. حساست من نسبت به هدر رفتن آب، تا حد مشاهدۀ کتک خوردن طفلی بیگناه توسط والدینی بی‌رحم است. طاقتم واقعاً طاق می‌شود!
این میزان حساسیت در زندان گاهی کار دستم می‌داد. در انفرادی‌های بند 240 زندان اوین، هفته‌ای یک‌بار حق استحمام داشتیم، اما آب همیشه گرم نبود و حمام گرفتن عقب می‌افتاد. نگهبان بی‌آزاری که از این وضع ناراحت می‌شد، گاهی مرا برای دوش گرفتن به سرویس‌های بخش انتهایی بند هدایت می‌کرد، اما چون اثری از آب گرم در آن روز پیدا نمی‌شد، او توصیه می‌کرد که شیر آب را باز بگذارم تا بلکه به تدریج گرم شود!
هیچوقت این توصیه را نپذیرفتم و او از این رفتارم حیرت‌زده می‌شد! از نظر او باز گذاشتن شیر آب به مدت ربع ساعت برای گرم شدن تدریجی آن، کاملاً عادی بود بخصوص اینکه آب زندان اوین از چاه تأمین می‌شد. به او توضیح دادم که آب چاه با آب شبکه ارزش یکسانی دارند و به هیچ وجه نباید بی‌دلیل به فاضلاب تبدیل‌شان کرد. با نگاهی شبیه نگاهِ زیرک اندر هالو، تبسمی به لب می‌آورد و مرا به سلولم برمی‌گرداند.
در زندان رجایی‌شهر اما این مشکل را با برخی همبندی‌ها داشتم. بی‌تفاوتی برخی از آنها نسبت به هدر رفت آب، برایم غیر قابل تحمل بود. یک زندانی برای شستن پتویش آن را زیر دوش حمام می‌گذاشت و مقداری پودر لباس‌شویی هم روی آن می‌ریخت و آنگاه شیر دوش را تا انتها باز می‌کرد تا به خودی خود مثلاً در طول 24 ساعت ریزش آب، تمیز شود! آن دیگری، شیر آب را با تمام فشارش باز می‌گذاشت و مشغول مسواک زدن دندان‌های خود می‌شد بدون آنکه یک لحظه زحمت پیچاندن شیر را به خود دهد. در چنین مواقعی من معمولاً به زندانی نزدیک می‌شدم و به گونه‌ای که به او برنخورد، شیر را می‌بستم و به شوخی می‌گفتم؛ پیچاندن این شیر هیچ زحمت و هزینه‌ای ندارد!
برخی هواداران سازمان مجاهدین خلق این رفتارم را تمسخر می‌کردند. یکی از آنها گفت: فلانی جای تضاد اصلی و فرعی را اشتباه گرفته است! منظورش این بود که مسئلۀ اصلی نظام سیاسی است، اما من به مسئله‌ای فرعی مثل چگونگی مصرف آب توجه نشان می‌دهم.
آب زندان رجایی‌شهر نیز از چشمه‌ای در بالادست تأمین می‌شد و از نظر برخی زندانیان آب چشمه برای هدر رفتن و تبدیل به فاضلاب شدن هیچ مشکلی نداشت!
به آنها چندین بار مشکل آب و بخصوص چشم‌انداز بحرانی آن را در آینده توضیح دادم اما هواداران سازمان کمترین التفاوتی به این نوع بحث‌ها نشان نمی‌دادند. از نظر آنها اگر رژیم ساقط می‌شد، همۀ این مشکلات به راحتی برطرف می‌شد. یک روز به یکی از آنها گفتم؛ آیا فکر میکند اگر رژیم ساقط شود و خودِ آنها به حکومت برسند، مثلاً بارش باران و برف چند برابر می‌شود و ایران از منطقه‌ای عمدتاً گرم و خشک و کم بارش به ناحیه‌ای پر برف و باران و سبز و خرم، تغییر ماهیت می‌دهد؟
این نوع حرف‌ها اما برای آنان جا به جا کردن تضاد اصلی با فرعی بود و گوش شنوایی برای آن وجود نداشت.
متأسفانه همان منطقِ تضاد اصلی و فرعی ناخواسته به تمام ایرانیان ناراضی سرایت کرده است. در این شرایط بحرانیِ آب و برق که بدون تردید ناکارآمدی و سیاست‌های نادرست حکومت، عامل مهم آن است، حتی یک کلمه نمی‌توان از مصرف بی‌رویۀ برخی از هموطنان انتقاد و آنها را به صرفه‌جویی توصیه کرد. اغلب چنین توصیه‌ای را به طرفداری از نظام حاکم نسبت می‌دهند.
چوپانی در جنگل‌های شمال، با داسی بزرگ، شاخه‌های درختان جنگلی را قطع می‌کرد و جلو گوسفندانش می‌ریخت. وقتی به او گفته شد هر یک از این درختانی که می‌بُرد به اندازۀ تمام گلۀ او ارزش حیاتی برای کشور دارد، خشمگین شد و گفت؛ امسال علف کم است و می‌گی من چه کنم؟ بعد گفت؛ به جای آنکه یقۀ بالایی‌ها را بگیرید به من گیر میدهید؟
گویا چند سال پیش، دولت به دامداران مناطق جنگل‌نشین وامی داده تا گوسفندان خود را از جنگل خارج کرده و به دشت‌های اطراف منتقل کنند. برخی دامداران پس از گرفتن وام و مصرف آن، دوباره دام‌ها را راهی جنگل کرده‌اند. اگر کسی متعرض آنها شود، حرف‌شان این است که زورت به ما رسیده؟ چرا یقۀ بالایی‌ها را نمی‌گیری؟
خلاصه بالا و پایین در تقسیم کاری ویرانگر، دست به دست هم داده‌اند تا اثری از منابع حیاتی این کشور باقی نماند. اگر به بالایی‌ها انتقاد کنی، با محرومیت و زندان روبرو می‌شوی و اگر به پایینی‌ها توصیه‌ای کنی به همدستی با بالایی‌ها متهم می‌شوی! امان از بدبختی!
#احمد_زیدآبادی
#محیط_زیست
#زندان_رجایی_شهر
@ahmadzeidabad
https://instagram.com/ahmadzeidabadiii
وقتی آبی بی‌جهت هدر می‌رود، هر شهروندی بنا به سطح توجه و حساسیت خود به این موضوع واکنش نشان می‌دهد. حساست من نسبت به هدر رفتن آب، تا حد مشاهدۀ کتک خوردن طفلی بیگناه توسط والدینی بی‌رحم است. طاقتم واقعاً طاق می‌شود!
این میزان حساسیت در زندان گاهی کار دستم می‌داد. در انفرادی‌های بند 240 زندان اوین، هفته‌ای یک‌بار حق استحمام داشتیم، اما آب همیشه گرم نبود و حمام گرفتن عقب می‌افتاد. نگهبان بی‌آزاری که از این وضع ناراحت می‌شد، گاهی مرا برای دوش گرفتن به سرویس‌های بخش انتهایی بند هدایت می‌کرد، اما چون اثری از آب گرم در آن روز پیدا نمی‌شد، او توصیه می‌کرد که شیر آب را باز بگذارم تا بلکه به تدریج گرم شود!
هیچوقت این توصیه را نپذیرفتم و او از این رفتارم حیرت‌زده می‌شد! از نظر او باز گذاشتن شیر آب به مدت ربع ساعت برای گرم شدن تدریجی آن، کاملاً عادی بود بخصوص اینکه آب زندان اوین از چاه تأمین می‌شد. به او توضیح دادم که آب چاه با آب شبکه ارزش یکسانی دارند و به هیچ وجه نباید بی‌دلیل به فاضلاب تبدیل‌شان کرد. با نگاهی شبیه نگاهِ زیرک اندر هالو، تبسمی به لب می‌آورد و مرا به سلولم برمی‌گرداند.
در زندان رجایی‌شهر اما این مشکل را با برخی همبندی‌ها داشتم. بی‌تفاوتی برخی از آنها نسبت به هدر رفت آب، برایم غیر قابل تحمل بود. یک زندانی برای شستن پتویش آن را زیر دوش حمام می‌گذاشت و مقداری پودر لباس‌شویی هم روی آن می‌ریخت و آنگاه شیر دوش را تا انتها باز می‌کرد تا به خودی خود مثلاً در طول 24 ساعت ریزش آب، تمیز شود! آن دیگری، شیر آب را با تمام فشارش باز می‌گذاشت و مشغول مسواک زدن دندان‌های خود می‌شد بدون آنکه یک لحظه زحمت پیچاندن شیر را به خود دهد. در چنین مواقعی من معمولاً به زندانی نزدیک می‌شدم و به گونه‌ای که به او برنخورد، شیر را می‌بستم و به شوخی می‌گفتم؛ پیچاندن این شیر هیچ زحمت و هزینه‌ای ندارد!
برخی هواداران سازمان مجاهدین خلق این رفتارم را تمسخر می‌کردند. یکی از آنها گفت: فلانی جای تضاد اصلی و فرعی را اشتباه گرفته است! منظورش این بود که مسئلۀ اصلی نظام سیاسی است، اما من به مسئله‌ای فرعی مثل چگونگی مصرف آب توجه نشان می‌دهم.
آب زندان رجایی‌شهر نیز از چشمه‌ای در بالادست تأمین می‌شد و از نظر برخی زندانیان آب چشمه برای هدر رفتن و تبدیل به فاضلاب شدن هیچ مشکلی نداشت!
به آنها چندین بار مشکل آب و بخصوص چشم‌انداز بحرانی آن را در آینده توضیح دادم اما هواداران سازمان کمترین التفاوتی به این نوع بحث‌ها نشان نمی‌دادند. از نظر آنها اگر رژیم ساقط می‌شد، همۀ این مشکلات به راحتی برطرف می‌شد. یک روز به یکی از آنها گفتم؛ آیا فکر میکند اگر رژیم ساقط شود و خودِ آنها به حکومت برسند، مثلاً بارش باران و برف چند برابر می‌شود و ایران از منطقه‌ای عمدتاً گرم و خشک و کم بارش به ناحیه‌ای پر برف و باران و سبز و خرم، تغییر ماهیت می‌دهد؟
این نوع حرف‌ها اما برای آنان جا به جا کردن تضاد اصلی با فرعی بود و گوش شنوایی برای آن وجود نداشت.
متأسفانه همان منطقِ تضاد اصلی و فرعی ناخواسته به تمام ایرانیان ناراضی سرایت کرده است. در این شرایط بحرانیِ آب و برق که بدون تردید ناکارآمدی و سیاست‌های نادرست حکومت، عامل مهم آن است، حتی یک کلمه نمی‌توان از مصرف بی‌رویۀ برخی از هموطنان انتقاد و آنها را به صرفه‌جویی توصیه کرد. اغلب چنین توصیه‌ای را به طرفداری از نظام حاکم نسبت می‌دهند.
چوپانی در جنگل‌های شمال، با داسی بزرگ، شاخه‌های درختان جنگلی را قطع می‌کرد و جلو گوسفندانش می‌ریخت. وقتی به او گفته شد هر یک از این درختانی که می‌بُرد به اندازۀ تمام گلۀ او ارزش حیاتی برای کشور دارد، خشمگین شد و گفت؛ امسال علف کم است و می‌گی من چه کنم؟ بعد گفت؛ به جای آنکه یقۀ بالایی‌ها را بگیرید به من گیر میدهید؟
گویا چند سال پیش، دولت به دامداران مناطق جنگل‌نشین وامی داده تا گوسفندان خود را از جنگل خارج کرده و به دشت‌های اطراف منتقل کنند. برخی دامداران پس از گرفتن وام و مصرف آن، دوباره دام‌ها را راهی جنگل کرده‌اند. اگر کسی متعرض آنها شود، حرف‌شان این است که زورت به ما رسیده؟ چرا یقۀ بالایی‌ها را نمی‌گیری؟
خلاصه بالا و پایین در تقسیم کاری ویرانگر، دست به دست هم داده‌اند تا اثری از منابع حیاتی این کشور باقی نماند. اگر به بالایی‌ها انتقاد کنی، با محرومیت و زندان روبرو می‌شوی و اگر به پایینی‌ها توصیه‌ای کنی به همدستی با بالایی‌ها متهم می‌شوی! امان از بدبختی!
#احمد_زیدآبادی
#محیط_زیست
#زندان_رجایی_شهر
@ahmadzeidabad
https://instagram.com/ahmadzeidabadiii
👍2
Forwarded from دغدغه ایران
لینک پرسشنامه نظرخواهی درباره #پادکست_دغدغه_ایران
https://b2n.ir/z81391
بابت وقتی که برای پر کردن پرسشنامه اختصاص میدهید سپاسگزاریم.
محمد فاضلی - عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
@dirancast
https://b2n.ir/z81391
بابت وقتی که برای پر کردن پرسشنامه اختصاص میدهید سپاسگزاریم.
محمد فاضلی - عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
@dirancast
Forwarded from پادکست دغدغه ایران
نابرابری اجتماعی-اقتصادی چه پی‌آمدهای مخربی دارد؟
پادکست دغدغه ایران
اپیزودهای نوزدهم و بیستم پادکست دغدغه ایران، توضیح می‌دهد که چرا نابرابری اجتماعی-اقتصادی یکی از مخرب‌ترین عوامل مؤثر بر جوامع است، بر ابعاد مختلف زندگی انسان‌ها و جوامع تأثیر می‌گذارد و به شیوه‌هایی مستقیم و غیرمستقیم به نارضایتی اجتماعی، بیماری و پایین آمدن کیفیت زندگی می‌انجامد.
میتوانید این دو اپیزود را در کست‌باکس با لینک‌های زیر بشنوید.
اپیزود نوزدهم
نابرابری: چرایی خرید شاسی‌بلند و ناتوانی جنسی
اپیزود بیستم
ساختن جامعه برابر
حمایت از پادکست دغدغه ایران
@dirancast
پادکست دغدغه ایران
اپیزودهای نوزدهم و بیستم پادکست دغدغه ایران، توضیح می‌دهد که چرا نابرابری اجتماعی-اقتصادی یکی از مخرب‌ترین عوامل مؤثر بر جوامع است، بر ابعاد مختلف زندگی انسان‌ها و جوامع تأثیر می‌گذارد و به شیوه‌هایی مستقیم و غیرمستقیم به نارضایتی اجتماعی، بیماری و پایین آمدن کیفیت زندگی می‌انجامد.
میتوانید این دو اپیزود را در کست‌باکس با لینک‌های زیر بشنوید.
اپیزود نوزدهم
نابرابری: چرایی خرید شاسی‌بلند و ناتوانی جنسی
اپیزود بیستم
ساختن جامعه برابر
حمایت از پادکست دغدغه ایران
@dirancast
Castbox
دغدغه ایران | Listen Free on Castbox.
دغدغه ایران پادکستی بر محور اندیشه توسعه است که در آن کتاب‌ها و گفت‌وگوهای با اندیشمندان بر محور توسعه و مسائل ایران منتشر می‌شود. این پادکست با مدیریت ...
Forwarded from آینده (عباس عبدی)
🔴قطاری که به جنوب می‌رود؟
🔻اعتماد ۱۹ تیر ۱۴۰۰
🔴شکاف میان نگاه و برداشت مردم از وضعیت جامعه و کشور با ارزیابی بخشی از مسئولین از این وضعیت در حال افزایش است. این افزایش فاصله را می‌توان خوش‌بینانه یا بدبینانه تحلیل کرد. در تحلیل بدبینانه مسئولین می‌دانند که وضع چگونه است و تصمیم دارند که برای ارزیابی و برداشت مردم تره خُرد نکنند و بگویند همین که هست، و البته می‌گویند سعی می‌کنیم وضع را بهتر کنیم، ولی باید بپذیرید.
🔘ولی در تحلیل خوش‌بینانه فرض این است که ارزیابی واقعی مسئولین از وضع جامعه و مردم در اساس چندان هم بدبینانه نیست و گمان می‌کنند که اشاعه انتقادات، یا به قول خودشان سیاه‌نمایی بیش از آن که واقعیت داشته باشد، محصول تبلیغات براندازان و بیگانگان از طریق فضای مجازی است و آنان حقیقت را در باره ایران بازگو نمی‌کنند. به همین علت هم در پی محدود کردن استفاده از این فضا هستند.
🔘در این یادداشت فرض خوش‌بینانه را تحلیل می‌کنم و رد و تأیید فرض بدبینانه را کنار می‌گذارم.
🔘به نظر می رسد که علت بروز این شکاف میان نگاه مردم و مسئولین، پیروی آنان از دو رویکرد متفاوت جزیی‌نگری و کلی‌نگری نسبت به امور است که نزد هر کدام وجود دارد. مسئولین در بسیاری از موارد جزییات را می‌بینند. آن هم جزییاتی که مطلوب آنان است. گزارش‌های اداری زیردستان، سراسر آکنده از این جزییات جذاب است. در تولیدات صنعتی، در تولیدات دارویی مثل واکسن، در مقالات علمی، در کاهش وابستگی به خارج، در خلاقیت‌های فردی یا گروهی، در موفقیت‌های نظامی، در اختراعات ویژه، در دستگیری افراد ضد امنیتی و... خلاصه در همه زمینه‌ها می‌توان جزییاتی جالب توجه و حتی خوشحال‌کننده را یافت.
🔘به همین علت مسئولین نگاهی امیدوارکننده پیدا می‌کنند. در حالی که برای مردم این جزییات ذاتاً اهمیتی ندارد، آنچه که مهم است کلیت وضع جامعه است. کلیتی که محصول مجموعه‌ای از جزییات است. اجازه دهید مثالی بزنم.
🔘فرض کنید که قطاری در حال حرکت به سوی جنوب باشد. مسئولین هدف خود را رفتن به شمال تعریف کرده‌اند و در داخل قطار به سوی شمال حرکت می‌کنند و مدعی رفتن به شمال هستند و درست هم می‌گویند، ولی سرعت رفتن آنان به شمال بسیار کمتر از سرعت قطاری است که به سوی جنوب می‌رود. در نهایت هم به آخر قطار و بن بست می‌رسند.
🔘یک ناظر بیرونی به خوبی می‌بیند که قطار و هر کسی که داخل آن است، در حال حرکت به سوی جنوب است، ولی مسئولین حاضر در قطار می‌بینند که در حال حرکت به سوی شمال هستند. این دو نگاه هیچ گاه به تفاهم نمی‌رسند. برای مردم اختراعات و پیشرفت علم و مستقل شدن در تولید فلان کالا، یا فلان موفقیت موشکی و نظامی و... همه و همه هنگامی معنی‌دار و روشن است که به بهبود زندگی آنان منجر شود و اگر وضع آنان را خوب نکند، هیچ کدام از این موفقیت‌ها ارزش مورد نظر را ندارد.
🔘به مثال قطار برمی‌گردیم. حرکت قطار به سوی جنوب همان تحریم است، که مسئولین آن را پیش‌فرض و اجتناب‌ناپذیر دانسته و واقعیت آن را می‌پذیرند، در نتیجه در دل این قطار هر چه به سمت شمال می‌روند، آن را به معنای نزدیک شدن به هدف که رفتن به شمال است توصیف می‌کنند، در حالی که از نظرم مردم، تحریم مفروض نیست. تحریم جزء بازی است و آنان را به سوی جنوب می‌برد.
🔘این تفاوت نگاه غیر قابل حل است. از نظر مردم مسئولین نمی‌توانند تحریم را مفروض و اجتناب‌ناپذیر بگیرند و از مردم بخواهند که با این فرض داوری و ارزیابی کنند. زیرا این مسأله و حل آن جز وظایف حکومت است.
🔘نتیجه برآمده از این دو نوع نگاه هم جالب است. اگر چهار وزارتخانه نیرو، نفت، ارتباطات و راه و شهرسازی را که وزارتخانه‌های زیرساختی هستند در نظر بگیریم، می‌توان گفت که عملکرد آنان در مقایسه با بسیاری از وزارتخانه‌ها و نهادهای دیگر مثبت‌تر بوده است، در واقع آنها در داخل آن قطار با سرعت بیش‌تری از دیگران به سوی شمال رفته‌اند، ولی چون تحریم و مسایل آن از اراده آنان خارج است (قطاری که به سوی جنوب می‌رود)، مردم از این وضعیت عملکردی این وزارتخانه‌ها نیز رضایت ندارند، چون سرجمع به سوی جنوب رفته‌اند.
🔘 مشکل برق که این روزها گریبان همه را گرفته و مردم را عصبانی کرده است، نمونه‌ای از این ادعا است. بعید است که بتوان مسئولینی قوی‌تر از این افراد نزد جناح اصول‌گرا جهت تصدی این وزارتخانه‌ها یافت شود، ولی وضعیت کنونی برق، آب، انرژی، راه و حمل و نقل و اینترنت، همگی می‌توانند نقطه ضعف مدیریتی آنان تلقی شوند، در حالی که روشن است، قطار را تحریم به سوی جنوب می‌برد و عملکرد مدیران اجرایی در دل این حرکت به سوی جنوب باید ارزیابی شود.
🔘🔘مسأله اصلی تغییر جهت قطار است. مسأله‌ای که ظاهراً نمی‌خواهد موضوع بحث قرار گیرد.
🔻اعتماد ۱۹ تیر ۱۴۰۰
🔴شکاف میان نگاه و برداشت مردم از وضعیت جامعه و کشور با ارزیابی بخشی از مسئولین از این وضعیت در حال افزایش است. این افزایش فاصله را می‌توان خوش‌بینانه یا بدبینانه تحلیل کرد. در تحلیل بدبینانه مسئولین می‌دانند که وضع چگونه است و تصمیم دارند که برای ارزیابی و برداشت مردم تره خُرد نکنند و بگویند همین که هست، و البته می‌گویند سعی می‌کنیم وضع را بهتر کنیم، ولی باید بپذیرید.
🔘ولی در تحلیل خوش‌بینانه فرض این است که ارزیابی واقعی مسئولین از وضع جامعه و مردم در اساس چندان هم بدبینانه نیست و گمان می‌کنند که اشاعه انتقادات، یا به قول خودشان سیاه‌نمایی بیش از آن که واقعیت داشته باشد، محصول تبلیغات براندازان و بیگانگان از طریق فضای مجازی است و آنان حقیقت را در باره ایران بازگو نمی‌کنند. به همین علت هم در پی محدود کردن استفاده از این فضا هستند.
🔘در این یادداشت فرض خوش‌بینانه را تحلیل می‌کنم و رد و تأیید فرض بدبینانه را کنار می‌گذارم.
🔘به نظر می رسد که علت بروز این شکاف میان نگاه مردم و مسئولین، پیروی آنان از دو رویکرد متفاوت جزیی‌نگری و کلی‌نگری نسبت به امور است که نزد هر کدام وجود دارد. مسئولین در بسیاری از موارد جزییات را می‌بینند. آن هم جزییاتی که مطلوب آنان است. گزارش‌های اداری زیردستان، سراسر آکنده از این جزییات جذاب است. در تولیدات صنعتی، در تولیدات دارویی مثل واکسن، در مقالات علمی، در کاهش وابستگی به خارج، در خلاقیت‌های فردی یا گروهی، در موفقیت‌های نظامی، در اختراعات ویژه، در دستگیری افراد ضد امنیتی و... خلاصه در همه زمینه‌ها می‌توان جزییاتی جالب توجه و حتی خوشحال‌کننده را یافت.
🔘به همین علت مسئولین نگاهی امیدوارکننده پیدا می‌کنند. در حالی که برای مردم این جزییات ذاتاً اهمیتی ندارد، آنچه که مهم است کلیت وضع جامعه است. کلیتی که محصول مجموعه‌ای از جزییات است. اجازه دهید مثالی بزنم.
🔘فرض کنید که قطاری در حال حرکت به سوی جنوب باشد. مسئولین هدف خود را رفتن به شمال تعریف کرده‌اند و در داخل قطار به سوی شمال حرکت می‌کنند و مدعی رفتن به شمال هستند و درست هم می‌گویند، ولی سرعت رفتن آنان به شمال بسیار کمتر از سرعت قطاری است که به سوی جنوب می‌رود. در نهایت هم به آخر قطار و بن بست می‌رسند.
🔘یک ناظر بیرونی به خوبی می‌بیند که قطار و هر کسی که داخل آن است، در حال حرکت به سوی جنوب است، ولی مسئولین حاضر در قطار می‌بینند که در حال حرکت به سوی شمال هستند. این دو نگاه هیچ گاه به تفاهم نمی‌رسند. برای مردم اختراعات و پیشرفت علم و مستقل شدن در تولید فلان کالا، یا فلان موفقیت موشکی و نظامی و... همه و همه هنگامی معنی‌دار و روشن است که به بهبود زندگی آنان منجر شود و اگر وضع آنان را خوب نکند، هیچ کدام از این موفقیت‌ها ارزش مورد نظر را ندارد.
🔘به مثال قطار برمی‌گردیم. حرکت قطار به سوی جنوب همان تحریم است، که مسئولین آن را پیش‌فرض و اجتناب‌ناپذیر دانسته و واقعیت آن را می‌پذیرند، در نتیجه در دل این قطار هر چه به سمت شمال می‌روند، آن را به معنای نزدیک شدن به هدف که رفتن به شمال است توصیف می‌کنند، در حالی که از نظرم مردم، تحریم مفروض نیست. تحریم جزء بازی است و آنان را به سوی جنوب می‌برد.
🔘این تفاوت نگاه غیر قابل حل است. از نظر مردم مسئولین نمی‌توانند تحریم را مفروض و اجتناب‌ناپذیر بگیرند و از مردم بخواهند که با این فرض داوری و ارزیابی کنند. زیرا این مسأله و حل آن جز وظایف حکومت است.
🔘نتیجه برآمده از این دو نوع نگاه هم جالب است. اگر چهار وزارتخانه نیرو، نفت، ارتباطات و راه و شهرسازی را که وزارتخانه‌های زیرساختی هستند در نظر بگیریم، می‌توان گفت که عملکرد آنان در مقایسه با بسیاری از وزارتخانه‌ها و نهادهای دیگر مثبت‌تر بوده است، در واقع آنها در داخل آن قطار با سرعت بیش‌تری از دیگران به سوی شمال رفته‌اند، ولی چون تحریم و مسایل آن از اراده آنان خارج است (قطاری که به سوی جنوب می‌رود)، مردم از این وضعیت عملکردی این وزارتخانه‌ها نیز رضایت ندارند، چون سرجمع به سوی جنوب رفته‌اند.
🔘 مشکل برق که این روزها گریبان همه را گرفته و مردم را عصبانی کرده است، نمونه‌ای از این ادعا است. بعید است که بتوان مسئولینی قوی‌تر از این افراد نزد جناح اصول‌گرا جهت تصدی این وزارتخانه‌ها یافت شود، ولی وضعیت کنونی برق، آب، انرژی، راه و حمل و نقل و اینترنت، همگی می‌توانند نقطه ضعف مدیریتی آنان تلقی شوند، در حالی که روشن است، قطار را تحریم به سوی جنوب می‌برد و عملکرد مدیران اجرایی در دل این حرکت به سوی جنوب باید ارزیابی شود.
🔘🔘مسأله اصلی تغییر جهت قطار است. مسأله‌ای که ظاهراً نمی‌خواهد موضوع بحث قرار گیرد.
قبض برق و خدمت بزرگ علی کریمی
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ علی کریمی وقتی فوتبال بازی می‌کرد، بازیکن محبوب میلیون‌ها ایرانی و از جمله من بود. همین علی کریمی خوش‌خاطره، دیروز خدمتی به اقتصاد ایران کرده و قبض برق منزلش را منتشر کرده است. او فرصتی فراهم کرده تا چند واقعیت خیلی گل درشت به چشم بیاید.
✅ علی آقای کریمی در منزل‌شان در فاصله ۴ خرداد تا ۵ تیر ۱۴۰۰ (یک ماه) برابر ۶۲۸۰ کیلووات‌ساعت برق مصرف کرده‌اند و باید ۴۶۳۰۱۷۵ (چهار میلیون و ششصد و سی هزار و صد و هفتاد و پنج) تومان هزینه برق می‌پرداخته‌اند، و البته اخطار قطع به دلیل دیرکرد در پرداخت هم دریافت کرده‌اند.
✅ اگر سال‌ها درباره خسارات شیوه قیمت‌گذاری انرژی در ایران داد و فریاد می‌کردیم به اندازه همین قبض برق علی آقای کریمی نمی‌توانستیم واقعیات را بیان کنیم. خواهش می‌کنم به محاسبات زیر دقت کنید.
۱. برای تولید سه کیلووات‌ساعت برق یک متر مکعب گاز مصرف می‌شود، پس برای تولید ۶۲۸۰ کیلووات‌ساعت برق مصرفی منزل آقای کریمی ۲۰۹۳ مترمکعب گاز مصرف شده است.
۲. قیمت گاز صادراتی ایران به ترکیه و عراق حدود ۲۴ سنت دلار به ازای هر مترمکعب است، پس ۵۰۲۳۲ سنت دلار معادل ۵۰۲ دلار پول گازی است که برای تأمین برق منزل آقای کریمی صرف شده است.
۳. قیمت دلار در بازار امروز تهران ۲۴۹۰۰ تومان است، پس هزینه گاز مصرفی برای تأمین برق منزل آقای کریمی ۱۲۵۰۷۷۶۸ (دوازده میلیون و پانصد و هفت هزار و هفتصد و شصت و هشت) تومان شده است.
۴. وزارت نیرو هر کیلووات‌ساعت برق را از نیروگاه‌ها – به غیر از هزینه سوخت – به قیمت ۳۳۶ تومان می‌خرد. بنابراین هزینه تولید (تبدیل گاز به برق در نیروگاه) هم برای ۶۲۸۰ کیلووات‌ساعت برق مصرفی منزل آقای کریمی ۲۱۱۰۰۸۰ (دو میلیون و صد و ده هزار و هشتاد) تومان شده است.
۵. مجموع هزینه برق منزل آقای کریمی برای اقتصاد ملی ایران ۱۴۶۱۷۸۴۸ (چهارده میلیون و ششصد و هفده هزار و هشتصد و چهل و هشت) تومان شده است.
۶. شرکت توزیع برق با همه ملاحظات مربوط به تعرفه برق پرمصرف‌ها، از آقای کریمی خواسته ۴۶۳۰۱۷۵ تومان از مبلغ ۱۴۶۱۷۸۴۸ تومان را بپردازند. آقای کریمی به این ترتیب مبلغ ۹۹۸۷۶۷۳ تومان بابت برق مصرفی یک ماه منزل‌شان از اقتصاد ملی ایران یارانه دریافت می‌کنند.
خوب دقت کنید که مبلغ یارانه برق منزل آقای کریمی برابر با یارانه ماهیانه ۴۵۳۰۰ تومانی ۲۲۰ نفر است.
✅ هیچ سخنرانی، برنامه تلویزیونی یا پژوهش علمی نمی‌تواند به این دقت و صراحت و شفافیت عمق ناعادلانه بودن نظام قیمت‌گذاری انرژی در ایران را نشان دهد.
✅ نظام موجود قیمت‌گذاری دستوری دولت بر انرژی، چیزی جز انتقال منابع ملی به برخوردارترین اقشار جامعه نیست. این نظام اقتصادی از اساس غیرعادلانه است. کدام کتاب عدالت حکم میکند یارانه ماهیانه ۲۲۰ نفر، به برق مصرفی یک نفر از ثروتمندترین اقشار جامعه منتقل شود؟
⭕️☑️ نتیجه‌گیری اجتماعی
۱. علی آقای کریمی مقصر این بی‌عدالتی نیست، او مثل هر شهروند دیگری طبق قوانین و رویه‌های موجود زندگی میکند. او زمانی با قواعد فیفا فوتبال بازی می‌کرد و حالا با قواعد این کشور برق مصرف میکند. ساختار دستوری قیمت‌گذاری انرژی است که از او می‌خواهد این مقدار بپردازد و ماهی قریب به ۱۰ میلیون تومان یارانه برق بگیرد.
۲. این ماجرا نباید به ابزاری برای حمله به سلبریتی‌هایی چون علی کریمی تبدیل شود. آنها مثل همه شهروندان خودشان را با قواعد تطبیق می‌دهند. نقد قبض برق علی کریمی، نقد ساختار اقتصادی دستوری، با مداخله حداکثری بی‌کیفیت دولت در اقتصاد، و پوپولیسم پنهان در پس این وضعیت به نام عدالت است.
⭕️☑️ دو نکته مهم
۱. سهم علی کریمی از رانت برق، با محاسبات فوق حداکثر سالی ۱۲۰ میلیون تومان یارانه برق است. این رقم در میان رقم واقعی رانت‌هایی که ناعادلانه در اقتصاد انرژی ایران توزیع می‌شوند هیچ نیست. رقم واقعی به ده‌ها و صدها هزار میلیارد تومان در اشکال مختلف از جمله شامل هدررفت، می‌رسد.
۲. اقتصاد و سیاست عمومی سال‌هاست راه‌های اجتناب از این بی‌عدالتی و هم‌زمان رسیدگی به اقشار محروم با نظام‌های رفاهی هوشمند و هدفمند را یافته است.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ علی کریمی وقتی فوتبال بازی می‌کرد، بازیکن محبوب میلیون‌ها ایرانی و از جمله من بود. همین علی کریمی خوش‌خاطره، دیروز خدمتی به اقتصاد ایران کرده و قبض برق منزلش را منتشر کرده است. او فرصتی فراهم کرده تا چند واقعیت خیلی گل درشت به چشم بیاید.
✅ علی آقای کریمی در منزل‌شان در فاصله ۴ خرداد تا ۵ تیر ۱۴۰۰ (یک ماه) برابر ۶۲۸۰ کیلووات‌ساعت برق مصرف کرده‌اند و باید ۴۶۳۰۱۷۵ (چهار میلیون و ششصد و سی هزار و صد و هفتاد و پنج) تومان هزینه برق می‌پرداخته‌اند، و البته اخطار قطع به دلیل دیرکرد در پرداخت هم دریافت کرده‌اند.
✅ اگر سال‌ها درباره خسارات شیوه قیمت‌گذاری انرژی در ایران داد و فریاد می‌کردیم به اندازه همین قبض برق علی آقای کریمی نمی‌توانستیم واقعیات را بیان کنیم. خواهش می‌کنم به محاسبات زیر دقت کنید.
۱. برای تولید سه کیلووات‌ساعت برق یک متر مکعب گاز مصرف می‌شود، پس برای تولید ۶۲۸۰ کیلووات‌ساعت برق مصرفی منزل آقای کریمی ۲۰۹۳ مترمکعب گاز مصرف شده است.
۲. قیمت گاز صادراتی ایران به ترکیه و عراق حدود ۲۴ سنت دلار به ازای هر مترمکعب است، پس ۵۰۲۳۲ سنت دلار معادل ۵۰۲ دلار پول گازی است که برای تأمین برق منزل آقای کریمی صرف شده است.
۳. قیمت دلار در بازار امروز تهران ۲۴۹۰۰ تومان است، پس هزینه گاز مصرفی برای تأمین برق منزل آقای کریمی ۱۲۵۰۷۷۶۸ (دوازده میلیون و پانصد و هفت هزار و هفتصد و شصت و هشت) تومان شده است.
۴. وزارت نیرو هر کیلووات‌ساعت برق را از نیروگاه‌ها – به غیر از هزینه سوخت – به قیمت ۳۳۶ تومان می‌خرد. بنابراین هزینه تولید (تبدیل گاز به برق در نیروگاه) هم برای ۶۲۸۰ کیلووات‌ساعت برق مصرفی منزل آقای کریمی ۲۱۱۰۰۸۰ (دو میلیون و صد و ده هزار و هشتاد) تومان شده است.
۵. مجموع هزینه برق منزل آقای کریمی برای اقتصاد ملی ایران ۱۴۶۱۷۸۴۸ (چهارده میلیون و ششصد و هفده هزار و هشتصد و چهل و هشت) تومان شده است.
۶. شرکت توزیع برق با همه ملاحظات مربوط به تعرفه برق پرمصرف‌ها، از آقای کریمی خواسته ۴۶۳۰۱۷۵ تومان از مبلغ ۱۴۶۱۷۸۴۸ تومان را بپردازند. آقای کریمی به این ترتیب مبلغ ۹۹۸۷۶۷۳ تومان بابت برق مصرفی یک ماه منزل‌شان از اقتصاد ملی ایران یارانه دریافت می‌کنند.
خوب دقت کنید که مبلغ یارانه برق منزل آقای کریمی برابر با یارانه ماهیانه ۴۵۳۰۰ تومانی ۲۲۰ نفر است.
✅ هیچ سخنرانی، برنامه تلویزیونی یا پژوهش علمی نمی‌تواند به این دقت و صراحت و شفافیت عمق ناعادلانه بودن نظام قیمت‌گذاری انرژی در ایران را نشان دهد.
✅ نظام موجود قیمت‌گذاری دستوری دولت بر انرژی، چیزی جز انتقال منابع ملی به برخوردارترین اقشار جامعه نیست. این نظام اقتصادی از اساس غیرعادلانه است. کدام کتاب عدالت حکم میکند یارانه ماهیانه ۲۲۰ نفر، به برق مصرفی یک نفر از ثروتمندترین اقشار جامعه منتقل شود؟
⭕️☑️ نتیجه‌گیری اجتماعی
۱. علی آقای کریمی مقصر این بی‌عدالتی نیست، او مثل هر شهروند دیگری طبق قوانین و رویه‌های موجود زندگی میکند. او زمانی با قواعد فیفا فوتبال بازی می‌کرد و حالا با قواعد این کشور برق مصرف میکند. ساختار دستوری قیمت‌گذاری انرژی است که از او می‌خواهد این مقدار بپردازد و ماهی قریب به ۱۰ میلیون تومان یارانه برق بگیرد.
۲. این ماجرا نباید به ابزاری برای حمله به سلبریتی‌هایی چون علی کریمی تبدیل شود. آنها مثل همه شهروندان خودشان را با قواعد تطبیق می‌دهند. نقد قبض برق علی کریمی، نقد ساختار اقتصادی دستوری، با مداخله حداکثری بی‌کیفیت دولت در اقتصاد، و پوپولیسم پنهان در پس این وضعیت به نام عدالت است.
⭕️☑️ دو نکته مهم
۱. سهم علی کریمی از رانت برق، با محاسبات فوق حداکثر سالی ۱۲۰ میلیون تومان یارانه برق است. این رقم در میان رقم واقعی رانت‌هایی که ناعادلانه در اقتصاد انرژی ایران توزیع می‌شوند هیچ نیست. رقم واقعی به ده‌ها و صدها هزار میلیارد تومان در اشکال مختلف از جمله شامل هدررفت، می‌رسد.
۲. اقتصاد و سیاست عمومی سال‌هاست راه‌های اجتناب از این بی‌عدالتی و هم‌زمان رسیدگی به اقشار محروم با نظام‌های رفاهی هوشمند و هدفمند را یافته است.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
👍5
Audio
اپیزود بیست و دوم پادکست دغدغه ایران
عنوان اپیزود
تسهیل کسب‌وکار در عمل
این اپیزود، قسمت دوم از شرح کتاب «اقتصاد در میدان عمل: دگرگونی اقتصادی و اصلاح دولت در گرجستان ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲» نوشته نیکا گیلائوری است. کتاب را انتشارات امین‌الضرب در بهار ۱۴۰۰ منتشر کرده است. کتاب شرحی است نوشته نخست‌وزیر گرجستان درخصوص چگونگی تبدیل اقتصاد فروپاشیده و سراسر فساد گرجستان به اقتصادی پویاست.
⭕️ حامی مالی این اپیزود: شرکت امین-آسیا فناور پارس
⭕️ سایت شرکت امین-آسیا فناور پارس
پرسشنامه نظرسنجی از مخاطبان پادکست دغدغه ایران
حمایت از پادکست دغدغه ایران
شنیدن روی کست‌باکس
شنیدن روی شنوتو
شنیدن روی گوگل پادکست
ایمیل پادکست دغدغه ایران
dirancast@gmail.com
گوینده
محمد فاضلی
موسیقی آغازین
قطعه «سلام» اثر استاد حسن کسایی، با تنظیم استاد حسین علیزاده
موسیقی متن
Scott Buckley - Felicity
Tommy Walter - Arrival
David Chappell - In the Heart of Stars
Atomica Music - Beyond the Banner
Ennio Morricone - The Good the Bad the Ugly
Yasumu - repressed emotions
تاریخ انتشار
تیر هزار و چهارصد شمسی
عنوان اپیزود
تسهیل کسب‌وکار در عمل
این اپیزود، قسمت دوم از شرح کتاب «اقتصاد در میدان عمل: دگرگونی اقتصادی و اصلاح دولت در گرجستان ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲» نوشته نیکا گیلائوری است. کتاب را انتشارات امین‌الضرب در بهار ۱۴۰۰ منتشر کرده است. کتاب شرحی است نوشته نخست‌وزیر گرجستان درخصوص چگونگی تبدیل اقتصاد فروپاشیده و سراسر فساد گرجستان به اقتصادی پویاست.
⭕️ حامی مالی این اپیزود: شرکت امین-آسیا فناور پارس
⭕️ سایت شرکت امین-آسیا فناور پارس
پرسشنامه نظرسنجی از مخاطبان پادکست دغدغه ایران
حمایت از پادکست دغدغه ایران
شنیدن روی کست‌باکس
شنیدن روی شنوتو
شنیدن روی گوگل پادکست
ایمیل پادکست دغدغه ایران
dirancast@gmail.com
گوینده
محمد فاضلی
موسیقی آغازین
قطعه «سلام» اثر استاد حسن کسایی، با تنظیم استاد حسین علیزاده
موسیقی متن
Scott Buckley - Felicity
Tommy Walter - Arrival
David Chappell - In the Heart of Stars
Atomica Music - Beyond the Banner
Ennio Morricone - The Good the Bad the Ugly
Yasumu - repressed emotions
تاریخ انتشار
تیر هزار و چهارصد شمسی
👍1
Forwarded from پادکست دغدغه ایران
چهار اپیزود درباره اعتماد و سرمایه اجتماعی، ضرورت حیاتی جامعه امروز ایران.
توضیح نقش دام اجتماعی در پیدایش مسائل اجتماعی و توسعه‌نیافتگی
در پادکست دغدغه ایران بشنوید.
@dirancast
توضیح نقش دام اجتماعی در پیدایش مسائل اجتماعی و توسعه‌نیافتگی
در پادکست دغدغه ایران بشنوید.
@dirancast
Forwarded from پادکست دغدغه ایران
Forwarded from پادکست دغدغه ایران
دولتهای نفتی و رونقهای نفتی
اپیزودهای سوم تا پنجم پادکست دغدغه ایران به مسائل و مشکلات دولتهای نفتی می پردازد.
رابطه میان ظرفیت دولت، نفت و توسعه چیست؟ آیا نفرین منابع صحت دارد؟ آیا نفت مدفوع شیطان است؟
این اپیزودها را اینجا میتوانید بشنوید.
@dirancast
اپیزودهای سوم تا پنجم پادکست دغدغه ایران به مسائل و مشکلات دولتهای نفتی می پردازد.
رابطه میان ظرفیت دولت، نفت و توسعه چیست؟ آیا نفرین منابع صحت دارد؟ آیا نفت مدفوع شیطان است؟
این اپیزودها را اینجا میتوانید بشنوید.
@dirancast
سؤالات مردم از صنعت برق.pdf
311.8 KB
سؤالات مردم از صنعت برق
محمد فاضلی - عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ من در تاریخ ۱۴۰۰/۴/۱۷ در صفحه اینستاگرام دغدغه ايران از مخاطبان خواستم سؤالاتی را که درباره صنعت برق و خاموشی‌ها در ذهن‌شان مطرح است طرح کنند و قول دادم آنها را دسته‌بندی کرده و در متن منسجمی منتشر کنم. هدفم ارائه منسجم سؤالات به مدیران صنعت برق و تلاش برای ایجاد گفت‌وگویی اجتماعی بر محور این سؤالات است.
✅ مخاطبان در مجموع ۱۵۸ یادداشت (کامنت) را زیر آن پست نوشتند و آنها را به شکلي که در متن فایل پیوست مي‌بينيد دسته‌بندی کردیم.
✅ متن سؤالات همان گونه که مخاطبان نوشته بودند دست‌نخورده باقی مانده است جز در مواردی که سؤال به لحاظ ساختار زبانی نامفهوم بوده است.
✅ امیدوارم دنبال کردن پاسخ این سؤالات بتواند راهی به سوی کنش هماهنگ جمعی برای اصلاح کاستی‌ها در صنعت برق با همکاری مردم و مدیران این صنعت بینجامد.
✅ گفت‌وگو بر محور سؤالاتی که صادقانه از ذهن مردم جوشیده است می‌تواند بیشتر و بهتر به پیدایش فضایی عقلانی‌تر برای کاوش در سیاست برق ایران و بهبود وضعیت کمک کند.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
محمد فاضلی - عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ من در تاریخ ۱۴۰۰/۴/۱۷ در صفحه اینستاگرام دغدغه ايران از مخاطبان خواستم سؤالاتی را که درباره صنعت برق و خاموشی‌ها در ذهن‌شان مطرح است طرح کنند و قول دادم آنها را دسته‌بندی کرده و در متن منسجمی منتشر کنم. هدفم ارائه منسجم سؤالات به مدیران صنعت برق و تلاش برای ایجاد گفت‌وگویی اجتماعی بر محور این سؤالات است.
✅ مخاطبان در مجموع ۱۵۸ یادداشت (کامنت) را زیر آن پست نوشتند و آنها را به شکلي که در متن فایل پیوست مي‌بينيد دسته‌بندی کردیم.
✅ متن سؤالات همان گونه که مخاطبان نوشته بودند دست‌نخورده باقی مانده است جز در مواردی که سؤال به لحاظ ساختار زبانی نامفهوم بوده است.
✅ امیدوارم دنبال کردن پاسخ این سؤالات بتواند راهی به سوی کنش هماهنگ جمعی برای اصلاح کاستی‌ها در صنعت برق با همکاری مردم و مدیران این صنعت بینجامد.
✅ گفت‌وگو بر محور سؤالاتی که صادقانه از ذهن مردم جوشیده است می‌تواند بیشتر و بهتر به پیدایش فضایی عقلانی‌تر برای کاوش در سیاست برق ایران و بهبود وضعیت کمک کند.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
Forwarded from نگاه متفاوت (احمد زیدآبادی)
ده شاخص و معیار فکر و عملِ نیروی چهارم
نیروی چهارم نیرویی است که:
یک- توان خود را صرف تصرف دستگاه دولت یا شراکت در حکومت معیوب نمی‌کند بلکه آن را برای متقاعد کردن حکومت به تغییر روش‌ها و نوع حکمرانی نامطلوب یا ناکارآمدش به کار می‌گیرد تا به صورت حکومتی دمکراتیک و منطبق با موازین اصیلِ حقوق بشری و کارآمد در آید.
دو- کنش سیاسی نیروی چهارم از گزاره‌های کلان ایدئولوژیک نشأت نمی‌گیرد و بر مبنای تحلیل مشخص از شرایط عینی و ذهنی جامعه و نوع تأثیرگذاری بر آن و درک و فهم پیامدهایش استوار است.
سه- چراغ راهنمای نیروی چهارم منافع ملت-دولتی به اسم ایران است. برای استقرارِ نظام حقوقی مساوات‌جویانۀ سیاسی ناشی از پدیدۀ ملت-دولت به معنای حقوق برابر تک تک شهروندان ایران فارغ از هر نوع تفاوت عقیدتی، زبانی، سیاسی و قومی آنان تلاش میکند و در عین حال، از هرگونه فعالیت پرهزینه برای کشور و یا تضعیف بنیان‌های حیات و قوام آن می‌پرهیزد. به عبارت دیگر، این نیرو سخت مراقب است که تعارضش با حکومت به اصل مملکت آسیب نزند.
چهار- از دوقطبی سازی‌های کاذب و تقسیم طبقات اجتماعی و گروه‌های سیاسی به سیاه و سفید مطلق خودداری میکند و در داوری خود نسبت به رفتار سیاسی دیگران "مورد-محور" است. یعنی به جای داوری کلی و ایدئولوژیک به معنای رد یا قبول تمامیت عملکرد یک نحلۀ سیاسی، هر اتفاق یا رویداد یا موضعگیری یا رفتار را به صورت مستقل و بر اساس موازین کاملاً مشخص و روشن تحلیل و مورد قضاوت قرار می دهد.
پنج- نیروی چهارم از کلیشه‌های ستیزه‌جویانه و فلج کنندۀ رفتار سیاسی در یک قرن اخیر ایران که دشمنی و کینه را با طرف مقابل به نهایتِ خود می‌رساند و در جریان فعالیت سیاسی، هرگونه رابطه و مصالحه با طرف مقابل به نفع کشور و مردم و یا عقب‌نشینی و سازش برای پرهیز از تحمیل هزینه به آن دو را در حکم خیانت و جنایت می‌شمرد، با اعتماد به نفس کامل گذر میکند و برای بحث و گفتگو و مجادلۀ مدنی و مصالحۀ انسانی با هر نیرویی آمادگی دارد.
شش- نیروی چهارم جوهری نقّاد دارد اما در نقد، جانب انصاف را مراعات میکند یعنی در کنار امکانات به محدودیت‌های طرف مقابل نیز نظر دارد و اضافه بر این، نقد خود را بر نگاهی نیهیلیستی و منتزع از واقعیات پردردسر عینی بنا نمی‌کند و هر آنچه را رد میکند برای آن بدیلی منطقی و قابل اجرا و سازنده ارائه می‌دهد.
هفت- نیروی چهارم خود را با منزه‌تر از دیگر نیروها نمی‌داند و از همین رو، به همان میزان که به خود حق انتقاد از دیگر نیروها و مراجع سیاسی و عقیدتی آنها را می‌دهد، به حق انتقاد یگر نیروها از خودش و مراجع فکری و سیاسی‌اش معتقد و در عمل پایبند است.
هشت- نیروی چهارم از هیچ حادثه یا پدیده‌ای قدسیت سازی و یا تابو آفرینی نمی‌کند تا با ارجاع دائمی به آن، مانع اظهار نظر آزاد و نقد دیگران به آن حادثه یا پدیده شود.
نه- نیروی چهارم به جای تلاش بیهوده برای ساخت جامعۀ کمال مطلوب در پی فراهم کردن زمینه‌های ساخت جامعۀ مبتنی بر کمال ممکن است. بنابراین در برابر برخی ناملایماتِ اجتناب‌ناپذیر زندگی شکیباست و با بروز هر حادثه‌ای در صدد به آتش کشدن قیصریه برنمی‌آید.
ده- نیروی چهارم "مردم" را مفهومی قدسی و انتزاعی و خطاناپذیر نمی‌داند و از هر قشر اجتماعی که از اصول صحیح زندگی تخطی کند به راحتی انتقاد میکند. به عبارت روشن‌تر، این نیرو از مطالبات منطقی و قابل اجرای اقشار مختلف حمایت میکند ومطالبات غیرمنطقی را به صرف آنکه دردسر یا بحرانی برای دولت حاکم ایجاد میکند، مورد پشتیبانی قرار نمی‌دهد. از همین رو، بخصوص برای جلب نظر عموم، دامن زدن به مطالبات فزاینده‌ای که هیچ دولت کارآمدی در جهان توان برآورده کردن آنها را ندارد، غیرمسئولانه و مخرب می‌داند.
بر این موارد دهگانه می‌توان موارد دیگری را هم بخصوص در زمینۀ چگونگی عمل اجتماعی و منفصل از دستگاه قدرت افزود، اما اصول کلانش همین است. این اصول به مرور، مورد بحث و کالبدشکافی قرار خواهد گرفت.
به نظرم حداقل تا یکی - دو سال دیگر، امکان اینکه نیروی چهارم بتواند در ایران صورت حزبی و تشکیلاتی پیدا کند و به طور سازمان‌یافته و یا هماهنگ به ایفای نقش بپردازد، وجود ندارد. اما هر فردی که خود را به این نحو تفکر و عمل سیاسی متعلق یا نزدیک می‌بیند، با تقویت این نوع تشخص سیاسی در اندیشه و رفتارِ خود و تعریف و ترویج آن در حلقه‌های ارتباطی خویش، می‌تواند زمینه را برای نقش آفرینی واقعی و اصیل آن در آینده فراهم کند و بخصوص در زمان حاضر، خود را در میان جریان های سیاسی دیگر در خلأ حس نکند.
#احمد_زیدآبادی
#نیروی_چهارم
#عمل_سیاسی
@ahmadzeidabad
https://instagram.com/ahmadzeidabadiii
نیروی چهارم نیرویی است که:
یک- توان خود را صرف تصرف دستگاه دولت یا شراکت در حکومت معیوب نمی‌کند بلکه آن را برای متقاعد کردن حکومت به تغییر روش‌ها و نوع حکمرانی نامطلوب یا ناکارآمدش به کار می‌گیرد تا به صورت حکومتی دمکراتیک و منطبق با موازین اصیلِ حقوق بشری و کارآمد در آید.
دو- کنش سیاسی نیروی چهارم از گزاره‌های کلان ایدئولوژیک نشأت نمی‌گیرد و بر مبنای تحلیل مشخص از شرایط عینی و ذهنی جامعه و نوع تأثیرگذاری بر آن و درک و فهم پیامدهایش استوار است.
سه- چراغ راهنمای نیروی چهارم منافع ملت-دولتی به اسم ایران است. برای استقرارِ نظام حقوقی مساوات‌جویانۀ سیاسی ناشی از پدیدۀ ملت-دولت به معنای حقوق برابر تک تک شهروندان ایران فارغ از هر نوع تفاوت عقیدتی، زبانی، سیاسی و قومی آنان تلاش میکند و در عین حال، از هرگونه فعالیت پرهزینه برای کشور و یا تضعیف بنیان‌های حیات و قوام آن می‌پرهیزد. به عبارت دیگر، این نیرو سخت مراقب است که تعارضش با حکومت به اصل مملکت آسیب نزند.
چهار- از دوقطبی سازی‌های کاذب و تقسیم طبقات اجتماعی و گروه‌های سیاسی به سیاه و سفید مطلق خودداری میکند و در داوری خود نسبت به رفتار سیاسی دیگران "مورد-محور" است. یعنی به جای داوری کلی و ایدئولوژیک به معنای رد یا قبول تمامیت عملکرد یک نحلۀ سیاسی، هر اتفاق یا رویداد یا موضعگیری یا رفتار را به صورت مستقل و بر اساس موازین کاملاً مشخص و روشن تحلیل و مورد قضاوت قرار می دهد.
پنج- نیروی چهارم از کلیشه‌های ستیزه‌جویانه و فلج کنندۀ رفتار سیاسی در یک قرن اخیر ایران که دشمنی و کینه را با طرف مقابل به نهایتِ خود می‌رساند و در جریان فعالیت سیاسی، هرگونه رابطه و مصالحه با طرف مقابل به نفع کشور و مردم و یا عقب‌نشینی و سازش برای پرهیز از تحمیل هزینه به آن دو را در حکم خیانت و جنایت می‌شمرد، با اعتماد به نفس کامل گذر میکند و برای بحث و گفتگو و مجادلۀ مدنی و مصالحۀ انسانی با هر نیرویی آمادگی دارد.
شش- نیروی چهارم جوهری نقّاد دارد اما در نقد، جانب انصاف را مراعات میکند یعنی در کنار امکانات به محدودیت‌های طرف مقابل نیز نظر دارد و اضافه بر این، نقد خود را بر نگاهی نیهیلیستی و منتزع از واقعیات پردردسر عینی بنا نمی‌کند و هر آنچه را رد میکند برای آن بدیلی منطقی و قابل اجرا و سازنده ارائه می‌دهد.
هفت- نیروی چهارم خود را با منزه‌تر از دیگر نیروها نمی‌داند و از همین رو، به همان میزان که به خود حق انتقاد از دیگر نیروها و مراجع سیاسی و عقیدتی آنها را می‌دهد، به حق انتقاد یگر نیروها از خودش و مراجع فکری و سیاسی‌اش معتقد و در عمل پایبند است.
هشت- نیروی چهارم از هیچ حادثه یا پدیده‌ای قدسیت سازی و یا تابو آفرینی نمی‌کند تا با ارجاع دائمی به آن، مانع اظهار نظر آزاد و نقد دیگران به آن حادثه یا پدیده شود.
نه- نیروی چهارم به جای تلاش بیهوده برای ساخت جامعۀ کمال مطلوب در پی فراهم کردن زمینه‌های ساخت جامعۀ مبتنی بر کمال ممکن است. بنابراین در برابر برخی ناملایماتِ اجتناب‌ناپذیر زندگی شکیباست و با بروز هر حادثه‌ای در صدد به آتش کشدن قیصریه برنمی‌آید.
ده- نیروی چهارم "مردم" را مفهومی قدسی و انتزاعی و خطاناپذیر نمی‌داند و از هر قشر اجتماعی که از اصول صحیح زندگی تخطی کند به راحتی انتقاد میکند. به عبارت روشن‌تر، این نیرو از مطالبات منطقی و قابل اجرای اقشار مختلف حمایت میکند ومطالبات غیرمنطقی را به صرف آنکه دردسر یا بحرانی برای دولت حاکم ایجاد میکند، مورد پشتیبانی قرار نمی‌دهد. از همین رو، بخصوص برای جلب نظر عموم، دامن زدن به مطالبات فزاینده‌ای که هیچ دولت کارآمدی در جهان توان برآورده کردن آنها را ندارد، غیرمسئولانه و مخرب می‌داند.
بر این موارد دهگانه می‌توان موارد دیگری را هم بخصوص در زمینۀ چگونگی عمل اجتماعی و منفصل از دستگاه قدرت افزود، اما اصول کلانش همین است. این اصول به مرور، مورد بحث و کالبدشکافی قرار خواهد گرفت.
به نظرم حداقل تا یکی - دو سال دیگر، امکان اینکه نیروی چهارم بتواند در ایران صورت حزبی و تشکیلاتی پیدا کند و به طور سازمان‌یافته و یا هماهنگ به ایفای نقش بپردازد، وجود ندارد. اما هر فردی که خود را به این نحو تفکر و عمل سیاسی متعلق یا نزدیک می‌بیند، با تقویت این نوع تشخص سیاسی در اندیشه و رفتارِ خود و تعریف و ترویج آن در حلقه‌های ارتباطی خویش، می‌تواند زمینه را برای نقش آفرینی واقعی و اصیل آن در آینده فراهم کند و بخصوص در زمان حاضر، خود را در میان جریان های سیاسی دیگر در خلأ حس نکند.
#احمد_زیدآبادی
#نیروی_چهارم
#عمل_سیاسی
@ahmadzeidabad
https://instagram.com/ahmadzeidabadiii
Audio
اپیزود بیست و سوم پادکست دغدغه ایران
عنوان اپیزود
تسهیل کسب‌وکار در عمل
این اپیزود، قسمت سوم از شرح کتاب «اقتصاد در میدان عمل: دگرگونی اقتصادی و اصلاح دولت در گرجستان ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲» نوشته نیکا گیلائوری است. کتاب را انتشارات امین‌الضرب در بهار ۱۴۰۰ منتشر کرده است. کتاب شرحی است نوشته نخست‌وزیر گرجستان درخصوص چگونگی تبدیل اقتصاد فروپاشیده و سراسر فساد گرجستان به اقتصادی پویاست.
پرسشنامه نظرسنجی از مخاطبان پادکست دغدغه ایران
حمایت از پادکست دغدغه ایران
شنیدن روی کست‌باکس
شنیدن روی شنوتو
شنیدن روی گوگل پادکست
ایمیل پادکست:
dirancast@gmail.com
بخش مسئولیت اجتماعی
معرفی بیماری پروانه‌ای یا ای بی
🏡سایت خانه ای بی
گوینده
محمد فاضلی
موسیقی آغازین
قطعه «سلام» اثر استاد حسن کسایی، با تنظیم استاد حسین علیزاده
موسیقی متن
Scott Buckley - Felicity
Tommy Walter - Arrival
Phil Rey - Dragon War
Atomica Music - Best in Us
Yashar Etaati - Afar
Martin Czerny - Leave Me Be
Tom Ashbrook - Sulitude
Glory Oath - Rammed and Sunk
تاریخ انتشار
تیر هزار و چهارصد شمسی
کانال پادکست دغدغه ایران
عنوان اپیزود
تسهیل کسب‌وکار در عمل
این اپیزود، قسمت سوم از شرح کتاب «اقتصاد در میدان عمل: دگرگونی اقتصادی و اصلاح دولت در گرجستان ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲» نوشته نیکا گیلائوری است. کتاب را انتشارات امین‌الضرب در بهار ۱۴۰۰ منتشر کرده است. کتاب شرحی است نوشته نخست‌وزیر گرجستان درخصوص چگونگی تبدیل اقتصاد فروپاشیده و سراسر فساد گرجستان به اقتصادی پویاست.
پرسشنامه نظرسنجی از مخاطبان پادکست دغدغه ایران
حمایت از پادکست دغدغه ایران
شنیدن روی کست‌باکس
شنیدن روی شنوتو
شنیدن روی گوگل پادکست
ایمیل پادکست:
dirancast@gmail.com
بخش مسئولیت اجتماعی
معرفی بیماری پروانه‌ای یا ای بی
🏡سایت خانه ای بی
گوینده
محمد فاضلی
موسیقی آغازین
قطعه «سلام» اثر استاد حسن کسایی، با تنظیم استاد حسین علیزاده
موسیقی متن
Scott Buckley - Felicity
Tommy Walter - Arrival
Phil Rey - Dragon War
Atomica Music - Best in Us
Yashar Etaati - Afar
Martin Czerny - Leave Me Be
Tom Ashbrook - Sulitude
Glory Oath - Rammed and Sunk
تاریخ انتشار
تیر هزار و چهارصد شمسی
کانال پادکست دغدغه ایران