-Ko'ngil ham sinadimi?
-Ha, sinadi)
-Qanday qilib?
-Uni Xoliqqa emas, Maxluqqa ishonganingda...)
-Ha, sinadi)
-Qanday qilib?
-Uni Xoliqqa emas, Maxluqqa ishonganingda...)
O’qish, tushunish va bilish kerak.
Chunki inson eng ko’p bilmaganining dushmanidir.
Jemil Merich
Chunki inson eng ko’p bilmaganining dushmanidir.
Jemil Merich
#tafakkur
Bir insonning maksimum o’lim yoshi 70-75 yosh bo’ladi. To’gri undan ko’p yoki kam ham yashashi mumkin. Lekin qancha yashasak yashaylik bir kun kelib barchamiz o’lamiz. Va buni hechkim inkor qila olmaydi. Avvalgi Payg’ambarlar zamonidagi dinni qabul qilmaganlar ham “Men o’lmayman” dedilar… Qani endi ularni ko’ryapmizmi? Hammamiz o’tkinchimiz va buni juda yaxshi bilamiz.. Bila turib huddi o’limsizdek yashaymiz.. Vaqtimizni bekorchi manfaatsiz narsalarga sarflaymiz. Yoki o’lib ketsak uzog’i 10,20 kun eslab, yig’lab keyin esdan chiqarib yuboradigan do’stlarimizni ko’nglini olishga sarflaymiz. O’lganimizdan keyin ba’zi qiyomatlik do’stlarimiz mashina haydash uchun olgan guvohnomasini hursandchiligini yashaydi. Boshqa bir yaqinimiz esa farzandli bo’lgani uchun ko’zidan sevinch ko’zyoshlari to’kib dunyoning eng baxtli insoniga aylanadi.
Ya’ni shunchaki unutilib ketamiz… Qiyomatlik do’stlarimiz xotirasidan ham, oila a’zolarimiz xotirasidan ham… Ularni oddiy gaplariga kayfiyatimizni tushirib yemay ichmay qo’yibmiz.. Hayotligimizda ular uchun shuncha vaqtimizni, pulimizni sarflapmiz. Shu vaqtimiz, mol-mulkimizmi Alloh yo’lida sarflaganimizda edi o’lgan kunimiz bunchalar pushaymon bo’lmas edik..
Qani endi bilganimizda… O’lganimizdan keyin bunchalar tez unutilishimizni..
O’lganimizdan keyin yaqinlarimiz kontaktlarini tozalayotganlarida telefonlaridan joy ochish uchun bizni nomerimizni o’chirib yuborishadi. Chunki ularga ortiq keragimiz yo’q! Xonamizdagi xotiralarga to’la albomimiz ham kunlik yozgan daftarimiz ham tortmani ichida qolib ketdi. Hech kimga qizig’i yo’q. Hayotligimizda xususiy narsalarimga tegmang deb hechkimga daftarimizni o’qitmas edik.. Holbuki, o’lganimizdan keyin kimga nima qizig’i bor edi bizni gaplarimizni.. Xususiy daftarimiz ortiq xususiylikdan chiqib hamma o’qishni boshlaydi…
Ajiyb, hatto o’z onamiz ham bizni unutadi, balki bizni azamizni hammadan ko’p tutar.. Oylar va yillar davomida hamda.. Ammo kun kelib onamiz ham hayotini qolgan joyidan davom ettiradi.. Balki bizni unutmas ammo bizni u sovuq tuproqda bir o’zimizni qoldirib ketadi. Kechalari ustimiz ochiq qolsa ustimni yopip qo’yardingiz Ona.. deb o’ylaymiz ichimizda.. Hozir nega eshitmayapsiz deb qolamiz qabrda.. Keyin esa o’lgan kunimiz qani endi yana bir imkon berilsayu boshimni sajdadan ko’tarmasam deymiz.. Lekin vaqt kech bo’ladi. Ish ishdan o’tgan bo’ladi. Buyog’iga amallarimizning javobini berishimiz kerak bo’ladi. Ajiyb, insonlar o’lganlaridan keyin rohat uyquga ketadilar deb o’ylaydilar. Kinolarda ham “Huzur ichida yotibdi” degan jumla ko’p o’tadi. Hayron qolasan kishi.. Aslida unday emas teskarisi edi.. O’lgan kunimiz dunyo uyqusidan uyg’onamiz aslida.. Ko’zimizdagi parda olinib haqiqatni ko’rishni boshlaymiz.
Ammo kech bo’ladi…
Shunday ekan hozir yashar ekanmiz kun kelib o’lgan kunimiz pushaymon bo’lmaslik uchun vaqtimizni Alloh rizosini o’ylab, Alloh yo’lida xayrli amallar bilan o’tkazaylik ey birodar…
Fikrat
Bir insonning maksimum o’lim yoshi 70-75 yosh bo’ladi. To’gri undan ko’p yoki kam ham yashashi mumkin. Lekin qancha yashasak yashaylik bir kun kelib barchamiz o’lamiz. Va buni hechkim inkor qila olmaydi. Avvalgi Payg’ambarlar zamonidagi dinni qabul qilmaganlar ham “Men o’lmayman” dedilar… Qani endi ularni ko’ryapmizmi? Hammamiz o’tkinchimiz va buni juda yaxshi bilamiz.. Bila turib huddi o’limsizdek yashaymiz.. Vaqtimizni bekorchi manfaatsiz narsalarga sarflaymiz. Yoki o’lib ketsak uzog’i 10,20 kun eslab, yig’lab keyin esdan chiqarib yuboradigan do’stlarimizni ko’nglini olishga sarflaymiz. O’lganimizdan keyin ba’zi qiyomatlik do’stlarimiz mashina haydash uchun olgan guvohnomasini hursandchiligini yashaydi. Boshqa bir yaqinimiz esa farzandli bo’lgani uchun ko’zidan sevinch ko’zyoshlari to’kib dunyoning eng baxtli insoniga aylanadi.
Ya’ni shunchaki unutilib ketamiz… Qiyomatlik do’stlarimiz xotirasidan ham, oila a’zolarimiz xotirasidan ham… Ularni oddiy gaplariga kayfiyatimizni tushirib yemay ichmay qo’yibmiz.. Hayotligimizda ular uchun shuncha vaqtimizni, pulimizni sarflapmiz. Shu vaqtimiz, mol-mulkimizmi Alloh yo’lida sarflaganimizda edi o’lgan kunimiz bunchalar pushaymon bo’lmas edik..
Qani endi bilganimizda… O’lganimizdan keyin bunchalar tez unutilishimizni..
O’lganimizdan keyin yaqinlarimiz kontaktlarini tozalayotganlarida telefonlaridan joy ochish uchun bizni nomerimizni o’chirib yuborishadi. Chunki ularga ortiq keragimiz yo’q! Xonamizdagi xotiralarga to’la albomimiz ham kunlik yozgan daftarimiz ham tortmani ichida qolib ketdi. Hech kimga qizig’i yo’q. Hayotligimizda xususiy narsalarimga tegmang deb hechkimga daftarimizni o’qitmas edik.. Holbuki, o’lganimizdan keyin kimga nima qizig’i bor edi bizni gaplarimizni.. Xususiy daftarimiz ortiq xususiylikdan chiqib hamma o’qishni boshlaydi…
Ajiyb, hatto o’z onamiz ham bizni unutadi, balki bizni azamizni hammadan ko’p tutar.. Oylar va yillar davomida hamda.. Ammo kun kelib onamiz ham hayotini qolgan joyidan davom ettiradi.. Balki bizni unutmas ammo bizni u sovuq tuproqda bir o’zimizni qoldirib ketadi. Kechalari ustimiz ochiq qolsa ustimni yopip qo’yardingiz Ona.. deb o’ylaymiz ichimizda.. Hozir nega eshitmayapsiz deb qolamiz qabrda.. Keyin esa o’lgan kunimiz qani endi yana bir imkon berilsayu boshimni sajdadan ko’tarmasam deymiz.. Lekin vaqt kech bo’ladi. Ish ishdan o’tgan bo’ladi. Buyog’iga amallarimizning javobini berishimiz kerak bo’ladi. Ajiyb, insonlar o’lganlaridan keyin rohat uyquga ketadilar deb o’ylaydilar. Kinolarda ham “Huzur ichida yotibdi” degan jumla ko’p o’tadi. Hayron qolasan kishi.. Aslida unday emas teskarisi edi.. O’lgan kunimiz dunyo uyqusidan uyg’onamiz aslida.. Ko’zimizdagi parda olinib haqiqatni ko’rishni boshlaymiz.
Ammo kech bo’ladi…
Shunday ekan hozir yashar ekanmiz kun kelib o’lgan kunimiz pushaymon bo’lmaslik uchun vaqtimizni Alloh rizosini o’ylab, Alloh yo’lida xayrli amallar bilan o’tkazaylik ey birodar…
Fikrat
Senga bir ne’matni berib mukofotlashi bir himmati bo'lsa, haddingdan oshgan paytingda qaytib olishi hidoyatiga chorlashining isboti emasmi?!
Ishlaring yaxshi ketmayotgan bo’lsa sadaqa qilish vaqting kelibdi.
Tibbiyotda yozmaydi, ammo sadaqa insonni tuzatadi. Iqtisodiyotda yozmaydi, ammo sadaqa baraka keltiradi. Xavfsizlik tizimida yo'q, ammo sadaqa yomonliklardan asraydi.
Tibbiyotda yozmaydi, ammo sadaqa insonni tuzatadi. Iqtisodiyotda yozmaydi, ammo sadaqa baraka keltiradi. Xavfsizlik tizimida yo'q, ammo sadaqa yomonliklardan asraydi.
Gunohning lazzati ketadi ammo azobi qoladi,
ibodatning mashaqqati ketadi ammo rohati qoladi.
ibodatning mashaqqati ketadi ammo rohati qoladi.
Odam yaxshi ko’rgan insonidan qo’rqar ekan.
Uni xafa qilishdan..
Uni ranjitishdan..
U bilan orasi ochilib qolishidan..
Alloh Taoloni ham sevamiz deymiz.
Sevgi faqat Allohga deymiz.
Lekin Allohdan, yaxshi ko’rgan insonimizni xafa qilib qo’yishdan qo’rqqanchalik qo’rqmaymiz..
Juda ham achinarli holat..
Fikrat
Uni xafa qilishdan..
Uni ranjitishdan..
U bilan orasi ochilib qolishidan..
Alloh Taoloni ham sevamiz deymiz.
Sevgi faqat Allohga deymiz.
Lekin Allohdan, yaxshi ko’rgan insonimizni xafa qilib qo’yishdan qo’rqqanchalik qo’rqmaymiz..
Juda ham achinarli holat..
Fikrat
Allohim.
Qilgan gunohlarim menga oddiy tuyulishidan Sendan panoh so’rayman.
Sözler Köşkü
Qilgan gunohlarim menga oddiy tuyulishidan Sendan panoh so’rayman.
Sözler Köşkü
Gumon yomon narsa..
Insonni ichini kemirib tashlaydi.
Kishining fikr-u hayoli qilayotgan gumonida bo’ladi. Har narsaga gumon bilan qaraydi. Hech yaxshi tarafini o’ylab ko’rmaydi. Gumon atrofidagilarga zarar beradi.. Shu bilan birgalikda gumon qiluvchining o’ziga ham..
Fikrat
Insonni ichini kemirib tashlaydi.
Kishining fikr-u hayoli qilayotgan gumonida bo’ladi. Har narsaga gumon bilan qaraydi. Hech yaxshi tarafini o’ylab ko’rmaydi. Gumon atrofidagilarga zarar beradi.. Shu bilan birgalikda gumon qiluvchining o’ziga ham..
Fikrat