Birinchi kompyuterim.

Yoz. Kunlar isigan, yeguliklar aynib qolyapti – muzlatgich olishimiz kerak. Ijara, to'lovlardan ortib muzlatgich uchun bir necha oy pul yig'dik.

Aya, kompyuter olaylik - so'radim, sabablarini keltirdim. Biroz qarz olishimizga to'g'ri keldi. Kichkina muzlatgich oldik, ammo endi kompyuter uchun ham pul yetardi.

Uyimizga mehmonga kelgan qarindoshimiz:
- Nima qilardiz kompyuter olib?! Katta muzlatgich olib, mazza qilib yashamaysizmi? Eeee...

Odamlar nima deb o'ylashi ayamni qiziqtirmasdi. Chunki o'g'li uchun sarmoya qilganliklariga ishonardi.

Oradan 14 yil o'tdi.

Birinchi kompyuterim (2-qism).

Kompyuterni uyga olib keldik, o'zimda yo'q xursandman. Uzoq vaqt orzu bo'lgan kompyuter endi uyimizda edi.

Sotuvchi yigit 100tacha o'yin o'rnatib bergandi. O'rnatib bermaganida ham baribir o'yin topib o'ynardim, ishonchim komil.

O'sha kunni o'zida kechgacha NFSMW o'ynadim. Keyin qayoqdandir qattiq g'ashlik paydo bo'ldi, bu g'ashlikni yo'qotishni 2 yo'li bor edi. 1-si ko'proq o'yin o'ynab, unutish. Ammo ayamni keyingi 3-4 oy shu kompyuter uchun ishlashini o'ylab vijdonim qiynaldi.

Hamma o'yinlarni o'chirdim, o'zim bilgan usulda: C diskga kirib, fayllarni o'chirib chiqqandim. Shu bilan kompyuter qaytib ishga tushmadi, o'sha mashxur ko'k ekran: windows xp o'lim ekrani.

Kompyuterni bozorga qaytib obordik. Qandaydir disk solib, F8-F12 tugmachalarini bosib, BIOS ochganligini ko'rdim. Keyinroq yana 2-3 marta buzib qo'yaverib, tuzatishni o'zim ham o'rganib oldim.

Kompyuter ustasiga aylandim.

Birinchi kompyuterim (so’ngi qism).

O’yinlarsiz kompyuter zerikarli tuyulardi, shu voqea bo’lmagunigacha.

Maktab o’quvchilarni bedjik taqib yurishini majburiy qilib qo’ydi. Oddiy bedjik — oq qog’ozda yozilgan harflar e’tiborni tortmasdi.

O’zim uchun Photoshopda maxsus dizayn qildim, juda go’zal edi. Ko’chada chop ettirib, bedjikni maktabda taqib yurishni boshladim.

Ustozim ko’rib qolib butun sinfga shunaqa bedjik tayyorlab berishimni so’radi. Tannarxi 200 so’mga ham tushmaydigan bedjikni, 1500 so’mdan butun sinfimga tayyorlab berdim. Pul topdim.

Kompyuter qobiliyatlarimni ishlatib pul topish — o’yinlardan ancha qiziqroq edi.

Endi tushungandim nega Amerikada yosh bolalarga issiq kunda limonad sottirishlarini.

Sotishni o’rgandim, 2-marta.

10 yil ilgari birinchi marta IELTS topshirdim.

Hayajon tufali olishim mumkin bo’lgan balni ola olmadim. Juda hafa bo’ldim, yana topshirish uchun mablag’ yo’q edi.

Keyin g’oya keldi:
- Kursdoshim Ismoil uyidan katta karnaylarini olib keldi.
- Singapurskidan do’stim Abdunabini speaking olishga taklif qildim.
- Internetdan hali ko’pchilik ko’rmagan test topib, ko’p nusxada chop qildim.
- Litsey zamdirektori Marhabo opadan kutubxonani ishlatib turishni so’radim.

Mock imtihon haqida e’lon berdik. 10 dan ortiq o’quvchilar yig’ildi, diplomatiya litseyidan ham 2 kishi keldi.

Imtihonni o’tkazdik — xuddi Britaniya konsulligidagi kabi. Imtihonga ilgari kirmaganlar uchun haqiqiy tayyorgarlik bo’ldi.

Ozgina pul ishladim. Ammo eng shirin qismi — vaqt o’tib, bir qiz xursand bo’lib kelib haqiqiy IELTS imtihonida birinchi urinishda 7.5 olganlini bildirib, bizga rahmat aytdi. Biz qilgan imtihonda 7.0 olgandi.

Muammolar faqat sizda emas.
Siqilmang — imkoniyatdan foydalaning.

10 yil o'tib eslaganda, qiyinchiliklar unitiladi.

Aslida qanday bo'lgan edi:
Litseydagi hamma kursdoshlarim 1-avgust uchun tayyorlanyapti.
Men esa bu yerda "bekorchilik" qilib yuribman – o'zgalar nazarida.

Do'stim kelib, akasi biz qilayotgan ishlarimizni qoralashini aytdi - shu paytlar dasturlashni o'rganayotgan edik. "Kattalar" yaxshiroq biladi - DTM bu hayot/mamot.

Tizim shu. Har doim nimadir bor.

Bog'cha bor, maktab bor, imtihon topshir, universitetga kir, bitir.
Ish top, ishla, ko'taril, oila qur, beshik to'y...

Tanaffus oling.
Mono kinoni ko'ring:
youtu.be/53JGpKRIT9s

Ba’zida bolaligim esimga tushib qoladi.

Har kuni ovqatlantirishim, yuvintirishim, toza havoga olib chiqishim kerak.

Necha yoshda bo’lsangiz ham, o’zingizni bolalardek parvarishlang:
- Kitob o’qib bering.
- Sayrga olib chiqing.
- Mashq qildirib turing.
- Shirinlik ko’p yemasin.
- Ko’p telefon o’ynamasin.

Vaqtida yetarlicha uxlasin, aks holda injiq bo’lib qoladi.

42° 🥵

Ko'chadagi qushlarga don bermang.

Ularga g'amxo'rlik qilayapman deb adashasiz. Ularni boqish, ularning mustaqilligini olib qo'yadi.

Ilgari men ham bechora qushlarni ko'rib, don tashlardim – och qolishmasin deb. Vaqt o'tib, shahrimizda qaram qushlar ko'payibdi, ancha ko'payibdi. Bunga sabab siz va biz.

Ular ham jamiyatga foydasi tegib, mustaqil bo'lishlari mumkin edi – tayyor donga o'rganib qoldilar.

Bu gaplar qushlar haqida emas.

2-jahon urushi davrida c*ca c*la fashistlarni boykot qilgan.

Bugun ular fashistlarni qo’llab-quvvatlayapti - boykot qilish endi bizga qoldi.

Rastalarda ularning mahsulotlari biz bilgandan ko’ra ko’proq. Lipton, Pepsi, Fanta, Sprite, Nestle…

Bu issiqda ularning ichimliklari chanqog’ingizni bosayotgandir - balki aynan eng qiyin bo’lib turgan paytda bu ishni qilishimiz eng afzalidir.

Boykot qilib nimani o’zgartiraman?
Tomoningizni.

Ibrohim a.s. olovga otilganlarida, og’zida suv tashib chumoli olovni o’chirmagandir, ammo shu ishi bilan Robbimiz oldida u qaysi tomonda ekanini belgiladi.

Pulga sig’inayotganlar bor ekan, boykot ishlaydi.

Kettik Londonga ✈️

London seni tog’angmas.

Yashash qimmat — dunyodagi eng qimmat shaharlardan biri. Yoki ko’p pul bilan, yoki uni topadigan kasb-hunar bilan keling.

Idish yuvishga kelsangiz, bu tsikldan chiqolmay qolasiz. Bu yerdagi hech qaysi universitet qimmat kontraktiga arzimaydi, ayniqsa bakalavr uchun.

3 yil ilgari kelganimdagi London va bugungi London o’rtasida farq ko’rmadim — farqni faqat o’zimda ko’rdim.

London Britaniya poytaxti.
Ilm-fan, moliya, texnologiya markazi. Bu yerga idish yuvgani kelmang.

Nimadir bergani kelmasangiz, sizga ham hech narsa bermaydi — tog’angiz emas.

“Vaqtincha” ishlar qilmang.

Nima qilsak, vaqtincha bo'lsa ham - shu ishni butun umr qilishga rozimanmi deb boshlash kerak.

Hech qaysi kashanda butun umr chekaman deb chekishni boshlamaydi, hech qaysi ovqat tashuvchi men butun umr ovqat tashiyman deb ish boshlamaydi.

Vaholangki “vaqtincha” — o’zimizga aytib kelayotgan eng katta yolg’on.

Vaqtincha FAANGda ishlayman deb 3 yil umrimni qanday o’tganini sezmay qoldim. Shukurki, hali ham butun umrlik ishlar qilishga kech emas.

Umr qisqa.
Butun umr qiladigan ishlar qilishni boshlang — “vaqtincha” ishlarga vaqt qolmasin.

Kechiktirilgan azob.

Ovqatlanmasangiz, o’sha kundan ochlikni his qilasiz.

Uxlamasangiz, ertasidan miyyangiz tormozlanadi.

Tishingizni yuvmasangiz, 2-3 yilda sog’lom tishlardan ayrilasiz.

Jismnoniy harakatda bo’lmasangiz, 5-10 yilda bo’g’imlar ishlamay qoladi.

Ilm olmasangiz, bir umr aziyat chekasiz.

Ibodat qilmasangiz, abadiy afsuslanasiz.

Rohatini izlashdan avval, azobidan xabardor bo’ling.

Hamma boylar ham havas qilishga arzimaydi.

Polshadagi deyarli barcha “fast food” franshizalari bir kompaniya ostida: KFC, Burger King va h.k. Chunki ularni barchasini bir kishi olib kirgan.

Shu inson bir kunda topadigan pulni ko’pchilik bir umrda ham topmasa kerak.

Xullas, shu aka so’radi:
- Boyib ketsangiz nima bo’ladi? sizga nima bo’lishi keyingi savol - Odamlarga nima bo’ladi?
- Men boyisam, odamlar semiradi, dedi.

O’ylab qarasam, bizda ham boy “fast foodchi”lar ko’p. Faqat ular internet uchun “pishiradi”. Pishirganini yeganlar vaqtincha xursand bo’lib - semirib ketayotganligini sezmaydi.

Ammo vaynchilar miyyangiz chiriganda boyagi akadek siqilmaydi, siqilsa ham foydasi yo’q — yurib turgan biznes to’xtatilmaydi.

London orzusi

10 yil ilgari Londonda talaba bo’lish uchun idish yuvishga ham rozi bo’lgan Azimjon, bugun Londonda Googleda dasturchi bo’lib ishlashga ham rozimas.

2020-yil Londonda bo’lib o’tadigan yozgi amaliyotlarga topshirishni boshladim — 200tacha kompaniyaga (ha, imkoniyatlar shunaqa ko’p).

Ulardan 150tasi hatto javob bermadi, 49tasi esa o’sha “unfortunately” xabarini yuborishdi. Faqat bir kompaniya - Bloomberg suhbatga chaqirdi. Londonga borishga bitta “yes” yetadi o’zi.

Nasib qilmagan ekan jarayonning eng oxirigi bosqchi - tizim dizayni qismida yiqildim.

1 yil o’tib, 2021-yil yanada qattiqroq tayyorlanib, Bloomberga taklif oldim. Bir paytni o’zida Meta’ga ham.

2022-yil London orzusi ushaldi va u bilan birga FAANG uchun ham “pochin ochildi”.

2025-yil Googledagi so’ngi oyni Londonda o’tkazib, Londonda boshlangan “FAANG journey”ni Londonda tugalladim.

Londondagi 1 oylik ta’tilda 2025-2030 uchun yangi maqsadlar belgilab, keyingi 5 yillik uchun yangi rejalar tuzdim. Amalga oshirish uchun uyga — Vatanga qaytyapman.

Bollar, biz yutamiz!

ilm → manfaat → daromad.

Bu iqtibosdagi so'zlar tartibini o'zgartirib – birinchi ilm, undan keyin manfaat va so'ngida daromadni qo'ygan bo'lardim.

Daromad topish uchun shunchaki ilmning o'zi yetarli emas, ilm manfaat keltirishi kerak.

Daromad dunyoqarashni o'zgartirishiga kelsak, bu uni qanday sarflashimizga bog'liq.

Bizni aldashdi
Oddiylikni sog’indim…