پرونده خانواده 428.pdf
389.7 KB
#طرحواره
تلههای زندگی(۲)
مجله خانههایروشن۱۲۷
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره۴۲۸
موضوع پرونده:
(ناتوانی در بیان احساسات)
#تله_بازداری_هیجانی
#طرحواره_بازداری_هیجانی
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @filsofak
تلههای زندگی(۲)
مجله خانههایروشن۱۲۷
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره۴۲۸
موضوع پرونده:
(ناتوانی در بیان احساسات)
#تله_بازداری_هیجانی
#طرحواره_بازداری_هیجانی
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @filsofak
بدون او نمیتوانم زندگی کنم!
🔸️«کاری بکنید دوباره برگردد سمت من، خواهش میکنم» و انگار نه انگار که توی اتاق مشاوره نشسته باشد، شروع کرد به ورق زدن عکسهای توی گوشیاش. هی با خودش زمزمه میکرد «اگر برنگردد چکار کنم؟» و بیتوجه عکسها را ورق میزد. پرسیدم «کجا رفته مگر؟» صفحه گوشی را قفل کرد و گفت «میبینید؟ دارم دیوانه میشوم. ساعتی شونصد بار عکسهایش را زیر و رو میکنم. شما چه پرسیدید؟ یادم رفت». تا آمدم حرفم را تکرار کنم گفت «آها! جایی نرفته. مرا ول کرده و قشنگ معلوم است که دارد میگردد دنبال یکی دیگر». و گوشیاش را گذاشت روی عسلی و گفت «از استوریهایی که میگذارد کاملاً میفهمم» و دوباره گوشیاش را برداشت و گفت: «میخواهید استوریهایش را نشانتان بدهم، که ببینید شما هم همان برداشت من را از حرفهاش میکنید یا نه»؟
با اشاره سر گفتم نه و پرسیدم «کمی از رابطهتان بگو. چند ماهی میشود که با هم هستید؟ چه شد که با هم آشنا شدید»؟
خودش را از روی کاناپه کشید جلو و کف دستهاش را مثل هندیها چسباند به هم و دوباره شروع کرد که «آقای مشاور، تو را به خدا کمکم کنید. دارم از دست کارهاش دیوانه میشوم. مگر من زورش کرده بودم که بیاید پیشنهاد دوستی بدهد؟ به چه حقی مرا وابسته خودش کرده و حالا دارد میرود»؟ گفتم از نظر رفتاری بیثبات است؟ از آنهاست که صبح عاشق است و شب فارغ؟ آدم بیتعهدی است»؟ قیافهاش رفت توی هم و گفت «راستش نمیدانم. فقط میدانم که آدم پرشوری است. راستش ما با هم خیلی خوب بودیم. اولهای رابطه این من بودم که محلاش نمیدادم، حالا به گمانم او دارد انتقام میگیرد».
پرسیدم «چرا محلاش نمیگذاشتی»؟ آب دهانش را قورت داد و گفت «چون میترسم از رفتن توی رابطه. از همان بچگی از صمیمی شدن با آدمها میترسیدم. میدانم آخرش همه آدم را ول میکنند. ولی این لعنتی آنقدر پیچید به پر و پام که چشم باز کردم دیدم نمیتوانم یک دقیقه دوریاش را تحمل کنم. شاید هم از اینکه وابستهاش شدهام خسته باشد. چه میدانم؟ شاید دختر مغرور دوست دارد، ها»؟
گفتم «کاش با هم میآمدید که حرفهای او را هم بشنوم». آهی کشید و گفت «دلتان خوش است؟ یک هفته است که مرا از همهجا بلاک کرده. رابطه برای او تمامشده است. این منم که نمیتوانم بدون او زندگی کنم» و دستش را دراز کرد سمت پنجره و گفت «همینجوری، عین روز، برایم روشن بود که ولم میکند. آخرش هم آمد به سرم، از آنچه میترسیدم».
روی دفتر گزارش مراجعین نوشتم «تله طردشدگی»
#مصطفی_سلیمانی
#خاطرات_من_و_مراجعین
#تله_رهاشدگی #تله_طردشدگی
#طرحواره_رهاشدگی
❤️🍀 @filsofak
🔸️«کاری بکنید دوباره برگردد سمت من، خواهش میکنم» و انگار نه انگار که توی اتاق مشاوره نشسته باشد، شروع کرد به ورق زدن عکسهای توی گوشیاش. هی با خودش زمزمه میکرد «اگر برنگردد چکار کنم؟» و بیتوجه عکسها را ورق میزد. پرسیدم «کجا رفته مگر؟» صفحه گوشی را قفل کرد و گفت «میبینید؟ دارم دیوانه میشوم. ساعتی شونصد بار عکسهایش را زیر و رو میکنم. شما چه پرسیدید؟ یادم رفت». تا آمدم حرفم را تکرار کنم گفت «آها! جایی نرفته. مرا ول کرده و قشنگ معلوم است که دارد میگردد دنبال یکی دیگر». و گوشیاش را گذاشت روی عسلی و گفت «از استوریهایی که میگذارد کاملاً میفهمم» و دوباره گوشیاش را برداشت و گفت: «میخواهید استوریهایش را نشانتان بدهم، که ببینید شما هم همان برداشت من را از حرفهاش میکنید یا نه»؟
با اشاره سر گفتم نه و پرسیدم «کمی از رابطهتان بگو. چند ماهی میشود که با هم هستید؟ چه شد که با هم آشنا شدید»؟
خودش را از روی کاناپه کشید جلو و کف دستهاش را مثل هندیها چسباند به هم و دوباره شروع کرد که «آقای مشاور، تو را به خدا کمکم کنید. دارم از دست کارهاش دیوانه میشوم. مگر من زورش کرده بودم که بیاید پیشنهاد دوستی بدهد؟ به چه حقی مرا وابسته خودش کرده و حالا دارد میرود»؟ گفتم از نظر رفتاری بیثبات است؟ از آنهاست که صبح عاشق است و شب فارغ؟ آدم بیتعهدی است»؟ قیافهاش رفت توی هم و گفت «راستش نمیدانم. فقط میدانم که آدم پرشوری است. راستش ما با هم خیلی خوب بودیم. اولهای رابطه این من بودم که محلاش نمیدادم، حالا به گمانم او دارد انتقام میگیرد».
پرسیدم «چرا محلاش نمیگذاشتی»؟ آب دهانش را قورت داد و گفت «چون میترسم از رفتن توی رابطه. از همان بچگی از صمیمی شدن با آدمها میترسیدم. میدانم آخرش همه آدم را ول میکنند. ولی این لعنتی آنقدر پیچید به پر و پام که چشم باز کردم دیدم نمیتوانم یک دقیقه دوریاش را تحمل کنم. شاید هم از اینکه وابستهاش شدهام خسته باشد. چه میدانم؟ شاید دختر مغرور دوست دارد، ها»؟
گفتم «کاش با هم میآمدید که حرفهای او را هم بشنوم». آهی کشید و گفت «دلتان خوش است؟ یک هفته است که مرا از همهجا بلاک کرده. رابطه برای او تمامشده است. این منم که نمیتوانم بدون او زندگی کنم» و دستش را دراز کرد سمت پنجره و گفت «همینجوری، عین روز، برایم روشن بود که ولم میکند. آخرش هم آمد به سرم، از آنچه میترسیدم».
روی دفتر گزارش مراجعین نوشتم «تله طردشدگی»
#مصطفی_سلیمانی
#خاطرات_من_و_مراجعین
#تله_رهاشدگی #تله_طردشدگی
#طرحواره_رهاشدگی
❤️🍀 @filsofak
هنر نگاه ورزیدن
"نگاهکردن" تصرّف از راه دور است.
نگاه بدون لمسکردن دیگری، در او لذّت میآفریند، درد میانگیزد، شرم میآورد، خشمگین میکند، حریم میدرد.
میتوانی از راه دور با نگاهات با او رابطه برقرار کنی، خودت را در نگاهات بریزی و بهسوی او روانه کنی، یا آهوی نگاهاش را که بیخیال میخرامد به یک خیز تیز شکار کنی.
نگاه، دام شکارِ دل است. نگاه روح ما را عریان میکند و ما، خصوصا در روابط متعارف اجتماعی، به عریانی خو نداریم.
در روابط اجتماعی، نگاه باید "پوشیده" باشد، مؤدب باشد، از حدود تجاوز نکند. تنها در غلبه شور، یعنی لحظههای محرمیت و هیجان، است که نگاه لباسهایش را به دور میریزد، برهنه میشود و پردهدری میکند.
نگاهکردن هنر است، هنری که غالبا خوب نمیدانیمش. در روابط اجتماعی غالبا کورکورانه بهفرمان هنجارهای متعارف نگاه میکنیم و در روابط خصوصی زمام نگاه را زود از کف میدهیم.
نگاه بیانگر است، اما اگر هنر بیانگری آن را خوب ندانیم، آسان سرچشمهی سوء تفاهم میشود. برای همین است که تلاقی تصادفی دو نگاه را غالبا خوش نمیداریم. انگار کسی بیخبر در اتاق را باز کرده و ما را برهنه غافگیر کرده است!
ناشیگری در نگاهورزی البته مزایای خودش را دارد؛ نگاهورز ناشی زود خودش را لو میدهد. از چشمانش سرّ ضمیرش را آسان میخوانی. برای همین است که غالبا از نگاه هم گریزانیم، نگاهمان را پایین میاندازیم یا میچرخانیم تا از پرده بیرون نیفتیم. یا در چشمان هم خیره میشویم تا به چشم خود ببینیم که آیا دیگری راست میگوید یا دروغ.
"در نگاه هم خیرهشدن" از وضعیتهای بشری پیچیده است. گاهی نشانه تهدید است، گاهی نشانه عشق است، گاهی جستجوی گمشده است، گاهی لحظهی آرامش در حضور دیگری است. ما با خیرهشدن در نگاه هم دنیای مشترک میآفرینیم و گاه آن دنیای مشترک را ویران میکنیم.
نگاهورزی فعل مختارانه است و بنابراین، مشمول داوری اخلاقی است. ما مسؤول نگاهکردنهایمان هستیم؛
آیا با نگاهم با تو خشونت ورزیدم؟
آیا با نگاهم به حریم بدنت تعرّض کردم؟
آیا با نگاهم به تو دروغ گفتم؟
آیا نگاهم تو را به یک شی فروکاست؟
آیا با نگاهم رازت را برملا کردم؟
آیا آنجا که نمیباید، در نگاهم عریان شدم؟
کجا باید نگاهام را عریان کنم؟ کجا باید آن را بپوشانم؟
رابطه انسانی با لمس نگاه آغاز میشود و این نگاه اوّل سرشت و سرنوشت رابطه را رقم میزند. هنر نگاهورزیدن را بیاموزیم و مسؤولانه نگاه کنیم!
🔸️|دکتر آرش نراقی|
❤️🍀 @filsofak
"نگاهکردن" تصرّف از راه دور است.
نگاه بدون لمسکردن دیگری، در او لذّت میآفریند، درد میانگیزد، شرم میآورد، خشمگین میکند، حریم میدرد.
میتوانی از راه دور با نگاهات با او رابطه برقرار کنی، خودت را در نگاهات بریزی و بهسوی او روانه کنی، یا آهوی نگاهاش را که بیخیال میخرامد به یک خیز تیز شکار کنی.
نگاه، دام شکارِ دل است. نگاه روح ما را عریان میکند و ما، خصوصا در روابط متعارف اجتماعی، به عریانی خو نداریم.
در روابط اجتماعی، نگاه باید "پوشیده" باشد، مؤدب باشد، از حدود تجاوز نکند. تنها در غلبه شور، یعنی لحظههای محرمیت و هیجان، است که نگاه لباسهایش را به دور میریزد، برهنه میشود و پردهدری میکند.
نگاهکردن هنر است، هنری که غالبا خوب نمیدانیمش. در روابط اجتماعی غالبا کورکورانه بهفرمان هنجارهای متعارف نگاه میکنیم و در روابط خصوصی زمام نگاه را زود از کف میدهیم.
نگاه بیانگر است، اما اگر هنر بیانگری آن را خوب ندانیم، آسان سرچشمهی سوء تفاهم میشود. برای همین است که تلاقی تصادفی دو نگاه را غالبا خوش نمیداریم. انگار کسی بیخبر در اتاق را باز کرده و ما را برهنه غافگیر کرده است!
ناشیگری در نگاهورزی البته مزایای خودش را دارد؛ نگاهورز ناشی زود خودش را لو میدهد. از چشمانش سرّ ضمیرش را آسان میخوانی. برای همین است که غالبا از نگاه هم گریزانیم، نگاهمان را پایین میاندازیم یا میچرخانیم تا از پرده بیرون نیفتیم. یا در چشمان هم خیره میشویم تا به چشم خود ببینیم که آیا دیگری راست میگوید یا دروغ.
"در نگاه هم خیرهشدن" از وضعیتهای بشری پیچیده است. گاهی نشانه تهدید است، گاهی نشانه عشق است، گاهی جستجوی گمشده است، گاهی لحظهی آرامش در حضور دیگری است. ما با خیرهشدن در نگاه هم دنیای مشترک میآفرینیم و گاه آن دنیای مشترک را ویران میکنیم.
نگاهورزی فعل مختارانه است و بنابراین، مشمول داوری اخلاقی است. ما مسؤول نگاهکردنهایمان هستیم؛
آیا با نگاهم با تو خشونت ورزیدم؟
آیا با نگاهم به حریم بدنت تعرّض کردم؟
آیا با نگاهم به تو دروغ گفتم؟
آیا نگاهم تو را به یک شی فروکاست؟
آیا با نگاهم رازت را برملا کردم؟
آیا آنجا که نمیباید، در نگاهم عریان شدم؟
کجا باید نگاهام را عریان کنم؟ کجا باید آن را بپوشانم؟
رابطه انسانی با لمس نگاه آغاز میشود و این نگاه اوّل سرشت و سرنوشت رابطه را رقم میزند. هنر نگاهورزیدن را بیاموزیم و مسؤولانه نگاه کنیم!
🔸️|دکتر آرش نراقی|
❤️🍀 @filsofak
جعبهخالی و اصحاب جعبه
یک جعبهخالی را در خانه یا روی میزتان تصور کنید. فرض کنید کالایی خریدهاید، خودش را مصرف کردهاید اما جعبه مقوایی محکم و خوبی دارد و دلتان نمیآید آنرا دور بیندازید. شما وسوسه میشوید وسایلی را داخل آن قرار دهید و جعبه را حفظ کنید.
وسایل را که داخل جعبه گذاشتید، شأن و هویت پیدا میکند و به خودتان میقبولانید که وجودش لازم است. شما بدون جعبه هم زندگی میکردید ولی حالا جعبه هست و جای شما را گاه تنگ میکند.
نظامهای سیاسی، اداری و حکمرانی هم با مسأله جعبهخالی دستبهگریبان هستند. آنها زمانی برای کاری، یک کارگروه، دفتر یا معاونت و اداره تشکیل دادهاند. عین آدمی که کالایی را سفارش داده و دریافت کرده باشد. این تشکیلات مثل جعبهای (بهقول اداریها، باکس) در ساختار اداری جا میگیرند.
کارشان که تمام میشود (کالا که مصرف میشود)، جعبهخالی باقی میماند.
منافعی به این جعبهها گره میخورند (عین علاقه شما به جعبهتان). جعبه را نگه میدارند و برای آنکه شأن و هویت پیدا کند، اصحاب جعبه- افراد داخل جعبه یا کسانی که از جعبه نفع میبرند - کار تراشیدن برای جعبهشان را شروع میکنند.
اصحاب جعبه گرفتن بودجه، وضع قوانین، گرفتن اختیارات نظارتی و شاید مهمتر از همه مسألهسازی برای جعبه را آغاز میکنند. هر جعبه در ساختار نظام سیاسی و اداری باید مسئول رسیدگی به مسألهای باشد و اگر مسألهای در واقعیت نیست، باید آنرا ساخت. اول مسألهای بود و برای حل آن جعبه ساختند، مسأله پایان یافت اما جعبه باقی ماند تا مسأله بسازد و به حیات خود ادامه دهد.
موجودات زنده در فرایند تکاملی از طریق تطبیق با شرایط، اندامهای اضافی و بیکارکرد خود را حذف کردهاند (جعبههای اضافی را دور ریختهاند.)
نظامهای سیاسی و اداری هم با معضل بزرگ حذفکردن جعبههای اضافی مواجه هستند. نگهداشتن جعبههای اضافی، ظرفیت تطبیق با شرایط جدید، چابکی و الزامات حکمرانی نوآورانه را بهشدت کاهش میدهد.
یک راه برای بهبود این است که بیندیشید چند جعبه اضافی در ساختار سازمانیتان وجود دارد، هر جعبه چقدر منابع هدر میدهد، اصحاب جعبه چه کسانی هستند، چه منافعی دارند و چگونه برای دیگران دردسر درست میکنند. جعبههای اضافی را که حذف کنید، جا برای جعبههای ضروری باز میشود.
🔸️|دکتر محمد فاضلی|
❤️🍀 @filsofak
یک جعبهخالی را در خانه یا روی میزتان تصور کنید. فرض کنید کالایی خریدهاید، خودش را مصرف کردهاید اما جعبه مقوایی محکم و خوبی دارد و دلتان نمیآید آنرا دور بیندازید. شما وسوسه میشوید وسایلی را داخل آن قرار دهید و جعبه را حفظ کنید.
وسایل را که داخل جعبه گذاشتید، شأن و هویت پیدا میکند و به خودتان میقبولانید که وجودش لازم است. شما بدون جعبه هم زندگی میکردید ولی حالا جعبه هست و جای شما را گاه تنگ میکند.
نظامهای سیاسی، اداری و حکمرانی هم با مسأله جعبهخالی دستبهگریبان هستند. آنها زمانی برای کاری، یک کارگروه، دفتر یا معاونت و اداره تشکیل دادهاند. عین آدمی که کالایی را سفارش داده و دریافت کرده باشد. این تشکیلات مثل جعبهای (بهقول اداریها، باکس) در ساختار اداری جا میگیرند.
کارشان که تمام میشود (کالا که مصرف میشود)، جعبهخالی باقی میماند.
منافعی به این جعبهها گره میخورند (عین علاقه شما به جعبهتان). جعبه را نگه میدارند و برای آنکه شأن و هویت پیدا کند، اصحاب جعبه- افراد داخل جعبه یا کسانی که از جعبه نفع میبرند - کار تراشیدن برای جعبهشان را شروع میکنند.
اصحاب جعبه گرفتن بودجه، وضع قوانین، گرفتن اختیارات نظارتی و شاید مهمتر از همه مسألهسازی برای جعبه را آغاز میکنند. هر جعبه در ساختار نظام سیاسی و اداری باید مسئول رسیدگی به مسألهای باشد و اگر مسألهای در واقعیت نیست، باید آنرا ساخت. اول مسألهای بود و برای حل آن جعبه ساختند، مسأله پایان یافت اما جعبه باقی ماند تا مسأله بسازد و به حیات خود ادامه دهد.
موجودات زنده در فرایند تکاملی از طریق تطبیق با شرایط، اندامهای اضافی و بیکارکرد خود را حذف کردهاند (جعبههای اضافی را دور ریختهاند.)
نظامهای سیاسی و اداری هم با معضل بزرگ حذفکردن جعبههای اضافی مواجه هستند. نگهداشتن جعبههای اضافی، ظرفیت تطبیق با شرایط جدید، چابکی و الزامات حکمرانی نوآورانه را بهشدت کاهش میدهد.
یک راه برای بهبود این است که بیندیشید چند جعبه اضافی در ساختار سازمانیتان وجود دارد، هر جعبه چقدر منابع هدر میدهد، اصحاب جعبه چه کسانی هستند، چه منافعی دارند و چگونه برای دیگران دردسر درست میکنند. جعبههای اضافی را که حذف کنید، جا برای جعبههای ضروری باز میشود.
🔸️|دکتر محمد فاضلی|
❤️🍀 @filsofak
پرونده خانواده 428.pdf
389.7 KB
#طرحواره
تلههای زندگی(۲)
مجله خانههایروشن۱۲۷
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره۴۲۸
موضوع پرونده:
(ناتوانی در بیان احساسات)
#تله_بازداری_هیجانی
#طرحواره_بازداری_هیجانی
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @filsofak
تلههای زندگی(۲)
مجله خانههایروشن۱۲۷
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره۴۲۸
موضوع پرونده:
(ناتوانی در بیان احساسات)
#تله_بازداری_هیجانی
#طرحواره_بازداری_هیجانی
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @filsofak
🔸️راهکارهاي برای رهایی از طرحواره رهاشدگی در زوجین:
1. حذف کنترلگری
زوجین باید بدانند که شریک زندگیشان مسؤل احساسات و عواطف آنها نیست و این خودِ آنها هستند که باید رفتار کنترلگری خود را اصلاح کنند. آنها باید به این نکته توجه کنند که نباید از همسرشان بخواهند که به آنها احساس امنیت بدهد، بلکه باید خودشان با تغییر در نگرش و احساسات درونيشان، ابتدا به امنیت فکری و روحی برسند و بعد این امنیت را نیز به دیگران بدهند. زوجيني که با کنترلگری بخواهند زندگی خودشان را مدیریت کنند، نه تنها موفق نمیشوند، بلکه دچار اختلافات بزرگ زناشویی میشوند و افسار زندگی از دستشان خارج میشود.
2. افکار مثبت
زوجهای درگیر در طرحواره طردشدگی باید ترسهای خود را با افکار مثبت جایگزین کنند. آنها باید تمرین کنند تا به جای ترس از رابطه زناشوییشان به ویژگیهای مثبت آن توجه کنند.
3. ترس نداشتن از تنهايي
زوجهاي درگیر در طرحواره رهاشدگی باید به این نکته توجه کنند که تنها ماندن وحشتناک نیست. هر انسانی ممکن است تنهایی را تجربه کند. تنهایی مشکل یا ضعف نیست. آدمِ تنها اگر هدف و مسیر مشخصی در زندگیاش داشته باشد احساس خوشبختی و ارزشمندی میکند. زوجین نباید از تنهایی یک غول بزرگ بسازند و از آن وحشت کنند.
4. دوستیابی
زوجهای درگیر باید رابطه اجتماعيشان را پر رنگتر و دایره دوستيهایشان را گستردهتر کنند؛ زیرا به این ترتیب، اعتماد به نفس بیشتری پیدا خواهند کرد.
5. احساس ارزشمندی
زوجهای درگیر، ترس از رهاشدن دارند. آنها احساس بیارزشی میکنند. راهکار درمانی این است که باید بدانند لایق دوست داشته شدن هستند. بنابراین باید در وهله ی اول برای خودشان ارزش قائل شوند، تا دیگران نیز آنها را ارزشمند بدانند. آنها باید بدانند که تا خودشان را دوست نداشته باشند، دیگران هم آنها را دوست نخواهند داشت.
دانستنِ این نکته که هیچکس کامل نیست و همه انسانها جایزالخطا هستند، کمک زیادی به رهاشدن از تله رهاشدگی و طردشدن میکند.
#مصطفی_سلیمانی
.
#تله_رهاشدگی #طرحواره_رهاشدگی
#تله_طردشدگی #طرحواره_طردشدگی
❤️🍀 @filsofak
1. حذف کنترلگری
زوجین باید بدانند که شریک زندگیشان مسؤل احساسات و عواطف آنها نیست و این خودِ آنها هستند که باید رفتار کنترلگری خود را اصلاح کنند. آنها باید به این نکته توجه کنند که نباید از همسرشان بخواهند که به آنها احساس امنیت بدهد، بلکه باید خودشان با تغییر در نگرش و احساسات درونيشان، ابتدا به امنیت فکری و روحی برسند و بعد این امنیت را نیز به دیگران بدهند. زوجيني که با کنترلگری بخواهند زندگی خودشان را مدیریت کنند، نه تنها موفق نمیشوند، بلکه دچار اختلافات بزرگ زناشویی میشوند و افسار زندگی از دستشان خارج میشود.
2. افکار مثبت
زوجهای درگیر در طرحواره طردشدگی باید ترسهای خود را با افکار مثبت جایگزین کنند. آنها باید تمرین کنند تا به جای ترس از رابطه زناشوییشان به ویژگیهای مثبت آن توجه کنند.
3. ترس نداشتن از تنهايي
زوجهاي درگیر در طرحواره رهاشدگی باید به این نکته توجه کنند که تنها ماندن وحشتناک نیست. هر انسانی ممکن است تنهایی را تجربه کند. تنهایی مشکل یا ضعف نیست. آدمِ تنها اگر هدف و مسیر مشخصی در زندگیاش داشته باشد احساس خوشبختی و ارزشمندی میکند. زوجین نباید از تنهایی یک غول بزرگ بسازند و از آن وحشت کنند.
4. دوستیابی
زوجهای درگیر باید رابطه اجتماعيشان را پر رنگتر و دایره دوستيهایشان را گستردهتر کنند؛ زیرا به این ترتیب، اعتماد به نفس بیشتری پیدا خواهند کرد.
5. احساس ارزشمندی
زوجهای درگیر، ترس از رهاشدن دارند. آنها احساس بیارزشی میکنند. راهکار درمانی این است که باید بدانند لایق دوست داشته شدن هستند. بنابراین باید در وهله ی اول برای خودشان ارزش قائل شوند، تا دیگران نیز آنها را ارزشمند بدانند. آنها باید بدانند که تا خودشان را دوست نداشته باشند، دیگران هم آنها را دوست نخواهند داشت.
دانستنِ این نکته که هیچکس کامل نیست و همه انسانها جایزالخطا هستند، کمک زیادی به رهاشدن از تله رهاشدگی و طردشدن میکند.
#مصطفی_سلیمانی
.
#تله_رهاشدگی #طرحواره_رهاشدگی
#تله_طردشدگی #طرحواره_طردشدگی
❤️🍀 @filsofak
Forwarded from معنای زندگی
تله شکست- پرونده خانواده 429.pdf
375.1 KB
#طرحواره
تلههای زندگی(۳)
مجله خانههایروشن۱۲۸
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره۴۲۹
موضوع پرونده:
(شکست و احساس بیارزشی)
#تله_شکست
#طرحواره_شکست
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @filsofak
تلههای زندگی(۳)
مجله خانههایروشن۱۲۸
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره۴۲۹
موضوع پرونده:
(شکست و احساس بیارزشی)
#تله_شکست
#طرحواره_شکست
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @filsofak
اختلاف اعتقادی در انتخاب همسر
اختلافنظرهای اعتقادیِ اندک، با یادگیری چند رویکرد به راحتی قابل کنترل است. این رویکردها در چند گام میتوانند به این شکل مطرح شوند:
1. رسمیت بخشیدن به تفاوتها: زوجین باید بتوانند به اختلافاتشان به شکلی واقعبینانه نگاه کنند. آنها باید به این موضوع عمیقاً فکر کنند که ممکن است این اختلافات تا پایان عمر، میان آنها و در زندگی مشترکشان باقی بماند. این واقعبینی به زن و مرد این شجاعت را میدهد که به صورت جدی موضوعات محل اختلافشان را بررسی کنند و اختلافات را چارچوببندی کنند.
2. نسبی دانستن باورها: توجه به این نکته که اعتقادات خودِ ما نیز در طول دورانهای مختلف زندگیمان دچار تحولات فراوانی شده است، میتواند ما را عمیقاً به این حقیقت معترف کند که اعتقاد امری نسبی است. نسبی به این معنا که آنچه که ما اکنون صحیح و درست میدانیم، میتواند به واقع درست نباشد و حتی در سالهای بعد توسط خودمان نیز مورد انتقاد قرار بگیرد. مطلق دانستن باورهاست که سبب جبههگیری در مقابل نظرات مخالف میشود.
3. حق دادن به نظر مخالف: مطلق نداستن باور شخصی به زوجین این امکان را میدهد که بتوانند نظرات مخالف عقیده خودشان را تحمل کنند. گرچه نمیتوان منکر تأثیرات نظر مخالف بر کیفیت زندگی زناشویی شد، اما باید پذیرفت که افراد مختلف، غالباً به موضوعات مشترک از دیدگاه متفاوتی نگاه میکنند. هر فردی حق دارد آنگونه که درست میداند بیندیشد و در این انتخاب آزاد باشد، هر چند که انتخاب او، او را از همسرش متمایز کند و به عبارتی، اشتراکات را در زندگی مشترکشان کمرنگ کند. حق قائل نشدن برای دیگری، به معنای خود را حق مطلق فرض کردن است. حتی اگر یکی از زوجین به این باور مسلم رسیده باشد که در مقام حق ایستاده است، باید با توجه به اصل مختار بودن انسان، از اجبار هر عقیده یا باوری به همسرش خودداری کند. اجبار عقیده به دیگری، جز کینه و نفرت، ارمغانی برای او نخواهد داشت.
4. تمایز قائل شدن میان موضوعات مشترک و موضوعات شخصی: اختلافات اعتقادی غالباً سبب میشوند که زوجین تمامی خطاهای همسرشان را به باورهای اعتقادی او مرتبط کنند و به این ترتیب، پیوسته آتش تنشهای میان خودشان و او را تشدید کنند. راهحل معقول برای مدیریت اختلافات عقیدتی با همسر، چیزی درست عکس این حالت است. به این معنا که زن و مرد، اگر تمایل به حفظ زندگی مشترکشان داشته باشند، باید تلاش کنند که دست از رنگ معنوی بخشیدن به رفتارهای او و در نتیجه شعلهور کردن آتش دشمنی بردارند و به موضوعات جنبه شخصی و سلیقهای بدهند. نحوه لباس پوشیدن، برخورد با دیگران و هزاران موضوع دیگر از این دست، میتوانند کاملاً جنبه فردی داشته باشند.
5. مذاکره برای موضوعات مشترک: در جریان زندگی مشترک، موضوعاتی هستند که علاوه بر اینکه جنبه اشتراکی دارند، مذهب و عقیده نیز در آنها به شدت اثرگذار است؛ از این رو میتوانند موضوع مناسبی برای زبانه کشیدن آتش اختلاف اعتقادی میان زن و مرد باشند. از جمله این موضوعاتِ مشترک میتوان به تربیت فرزند و یا حتی روش خرج کردن درآمد ماهیانه اشاره کرد. چنین موضوعاتی تکالیف مهمی هستند که به شدت به همفکری و توافق طرفین برای رسیدن به نقطهنظر مشترک نیازمندند. به عبارت بهتر، تکروی و لجبازی درچنین اموری، میتواند ضررهای جبرانناپذیری به شاکله خانواده وارد کند و با مشکلآفرینی برای فرد سومی به نام فرزند، مشکلات قابل توجهی را برای او پدید بیاورد.
ناهماهنگی و اختلاف عقیده والدین در خصوص تربیت فرزند، کودک را به مشکلات عدیدهای از جمله اضطراب، تشویش، دودلی، ناتوانی در تصمیمگیری، دروغگویی و بزهکاری دچار میکند. پس بسیار لازم است که زوجین برای در پیش گرفتن وحدت رویه با همدیگر همفکری و مذاکره کنند. پیشداوری نکردن و گوش دادن به صحبتهای طرف مقابل، تنها راه مذاکره درست با اوست. بیان دلایل و نظرات شخصی با صداقت کامل از دیگر مقتضیات مذاکره سالم است. در مرحله پایانی، زوجین باید انتقادات خود را به نظرات دیگری، بدون آنکه سعی در تحقیر و یا تقبیح نظر او داشته باشند بیان کنند. در نهایت نیز، زن و مرد باید به دور از هرگونه لجبازی، راه معقولتر را انتخاب کنند و به عنوان یک تصمیم مشترک برای یک موضوع مشترک به انجام آن متعهد شوند.
6. مشورت گرفتن از نفر سوم: کمک گرفتن از یک فرد سوم، به عنوان مشاور، برای زمانهایی که زوجین نمیتوانند اختلافاتشان را مدیریت کنند و به نقطه اشتراک برسند میتواند در حل اختلافات بسیار کمککننده باشد.
#مصطفی_سلیمانی
#انتخاب_همسر
+ بفرستید به مجردها
❤️🍀 @filsofak
اختلافنظرهای اعتقادیِ اندک، با یادگیری چند رویکرد به راحتی قابل کنترل است. این رویکردها در چند گام میتوانند به این شکل مطرح شوند:
1. رسمیت بخشیدن به تفاوتها: زوجین باید بتوانند به اختلافاتشان به شکلی واقعبینانه نگاه کنند. آنها باید به این موضوع عمیقاً فکر کنند که ممکن است این اختلافات تا پایان عمر، میان آنها و در زندگی مشترکشان باقی بماند. این واقعبینی به زن و مرد این شجاعت را میدهد که به صورت جدی موضوعات محل اختلافشان را بررسی کنند و اختلافات را چارچوببندی کنند.
2. نسبی دانستن باورها: توجه به این نکته که اعتقادات خودِ ما نیز در طول دورانهای مختلف زندگیمان دچار تحولات فراوانی شده است، میتواند ما را عمیقاً به این حقیقت معترف کند که اعتقاد امری نسبی است. نسبی به این معنا که آنچه که ما اکنون صحیح و درست میدانیم، میتواند به واقع درست نباشد و حتی در سالهای بعد توسط خودمان نیز مورد انتقاد قرار بگیرد. مطلق دانستن باورهاست که سبب جبههگیری در مقابل نظرات مخالف میشود.
3. حق دادن به نظر مخالف: مطلق نداستن باور شخصی به زوجین این امکان را میدهد که بتوانند نظرات مخالف عقیده خودشان را تحمل کنند. گرچه نمیتوان منکر تأثیرات نظر مخالف بر کیفیت زندگی زناشویی شد، اما باید پذیرفت که افراد مختلف، غالباً به موضوعات مشترک از دیدگاه متفاوتی نگاه میکنند. هر فردی حق دارد آنگونه که درست میداند بیندیشد و در این انتخاب آزاد باشد، هر چند که انتخاب او، او را از همسرش متمایز کند و به عبارتی، اشتراکات را در زندگی مشترکشان کمرنگ کند. حق قائل نشدن برای دیگری، به معنای خود را حق مطلق فرض کردن است. حتی اگر یکی از زوجین به این باور مسلم رسیده باشد که در مقام حق ایستاده است، باید با توجه به اصل مختار بودن انسان، از اجبار هر عقیده یا باوری به همسرش خودداری کند. اجبار عقیده به دیگری، جز کینه و نفرت، ارمغانی برای او نخواهد داشت.
4. تمایز قائل شدن میان موضوعات مشترک و موضوعات شخصی: اختلافات اعتقادی غالباً سبب میشوند که زوجین تمامی خطاهای همسرشان را به باورهای اعتقادی او مرتبط کنند و به این ترتیب، پیوسته آتش تنشهای میان خودشان و او را تشدید کنند. راهحل معقول برای مدیریت اختلافات عقیدتی با همسر، چیزی درست عکس این حالت است. به این معنا که زن و مرد، اگر تمایل به حفظ زندگی مشترکشان داشته باشند، باید تلاش کنند که دست از رنگ معنوی بخشیدن به رفتارهای او و در نتیجه شعلهور کردن آتش دشمنی بردارند و به موضوعات جنبه شخصی و سلیقهای بدهند. نحوه لباس پوشیدن، برخورد با دیگران و هزاران موضوع دیگر از این دست، میتوانند کاملاً جنبه فردی داشته باشند.
5. مذاکره برای موضوعات مشترک: در جریان زندگی مشترک، موضوعاتی هستند که علاوه بر اینکه جنبه اشتراکی دارند، مذهب و عقیده نیز در آنها به شدت اثرگذار است؛ از این رو میتوانند موضوع مناسبی برای زبانه کشیدن آتش اختلاف اعتقادی میان زن و مرد باشند. از جمله این موضوعاتِ مشترک میتوان به تربیت فرزند و یا حتی روش خرج کردن درآمد ماهیانه اشاره کرد. چنین موضوعاتی تکالیف مهمی هستند که به شدت به همفکری و توافق طرفین برای رسیدن به نقطهنظر مشترک نیازمندند. به عبارت بهتر، تکروی و لجبازی درچنین اموری، میتواند ضررهای جبرانناپذیری به شاکله خانواده وارد کند و با مشکلآفرینی برای فرد سومی به نام فرزند، مشکلات قابل توجهی را برای او پدید بیاورد.
ناهماهنگی و اختلاف عقیده والدین در خصوص تربیت فرزند، کودک را به مشکلات عدیدهای از جمله اضطراب، تشویش، دودلی، ناتوانی در تصمیمگیری، دروغگویی و بزهکاری دچار میکند. پس بسیار لازم است که زوجین برای در پیش گرفتن وحدت رویه با همدیگر همفکری و مذاکره کنند. پیشداوری نکردن و گوش دادن به صحبتهای طرف مقابل، تنها راه مذاکره درست با اوست. بیان دلایل و نظرات شخصی با صداقت کامل از دیگر مقتضیات مذاکره سالم است. در مرحله پایانی، زوجین باید انتقادات خود را به نظرات دیگری، بدون آنکه سعی در تحقیر و یا تقبیح نظر او داشته باشند بیان کنند. در نهایت نیز، زن و مرد باید به دور از هرگونه لجبازی، راه معقولتر را انتخاب کنند و به عنوان یک تصمیم مشترک برای یک موضوع مشترک به انجام آن متعهد شوند.
6. مشورت گرفتن از نفر سوم: کمک گرفتن از یک فرد سوم، به عنوان مشاور، برای زمانهایی که زوجین نمیتوانند اختلافاتشان را مدیریت کنند و به نقطه اشتراک برسند میتواند در حل اختلافات بسیار کمککننده باشد.
#مصطفی_سلیمانی
#انتخاب_همسر
+ بفرستید به مجردها
❤️🍀 @filsofak
Forwarded from معنای زندگی