Forwarded from معنای زندگی
تله شکست- پرونده خانواده 429.pdf
375.1 KB
#طرحواره
تلههای زندگی(۳)
مجله خانههایروشن۱۲۸
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره۴۲۹
موضوع پرونده:
(شکست و احساس بیارزشی)
#تله_شکست
#طرحواره_شکست
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @filsofak
تلههای زندگی(۳)
مجله خانههایروشن۱۲۸
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره۴۲۹
موضوع پرونده:
(شکست و احساس بیارزشی)
#تله_شکست
#طرحواره_شکست
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @filsofak
اختلاف اعتقادی در انتخاب همسر
اختلافنظرهای اعتقادیِ اندک، با یادگیری چند رویکرد به راحتی قابل کنترل است. این رویکردها در چند گام میتوانند به این شکل مطرح شوند:
1. رسمیت بخشیدن به تفاوتها: زوجین باید بتوانند به اختلافاتشان به شکلی واقعبینانه نگاه کنند. آنها باید به این موضوع عمیقاً فکر کنند که ممکن است این اختلافات تا پایان عمر، میان آنها و در زندگی مشترکشان باقی بماند. این واقعبینی به زن و مرد این شجاعت را میدهد که به صورت جدی موضوعات محل اختلافشان را بررسی کنند و اختلافات را چارچوببندی کنند.
2. نسبی دانستن باورها: توجه به این نکته که اعتقادات خودِ ما نیز در طول دورانهای مختلف زندگیمان دچار تحولات فراوانی شده است، میتواند ما را عمیقاً به این حقیقت معترف کند که اعتقاد امری نسبی است. نسبی به این معنا که آنچه که ما اکنون صحیح و درست میدانیم، میتواند به واقع درست نباشد و حتی در سالهای بعد توسط خودمان نیز مورد انتقاد قرار بگیرد. مطلق دانستن باورهاست که سبب جبههگیری در مقابل نظرات مخالف میشود.
3. حق دادن به نظر مخالف: مطلق نداستن باور شخصی به زوجین این امکان را میدهد که بتوانند نظرات مخالف عقیده خودشان را تحمل کنند. گرچه نمیتوان منکر تأثیرات نظر مخالف بر کیفیت زندگی زناشویی شد، اما باید پذیرفت که افراد مختلف، غالباً به موضوعات مشترک از دیدگاه متفاوتی نگاه میکنند. هر فردی حق دارد آنگونه که درست میداند بیندیشد و در این انتخاب آزاد باشد، هر چند که انتخاب او، او را از همسرش متمایز کند و به عبارتی، اشتراکات را در زندگی مشترکشان کمرنگ کند. حق قائل نشدن برای دیگری، به معنای خود را حق مطلق فرض کردن است. حتی اگر یکی از زوجین به این باور مسلم رسیده باشد که در مقام حق ایستاده است، باید با توجه به اصل مختار بودن انسان، از اجبار هر عقیده یا باوری به همسرش خودداری کند. اجبار عقیده به دیگری، جز کینه و نفرت، ارمغانی برای او نخواهد داشت.
4. تمایز قائل شدن میان موضوعات مشترک و موضوعات شخصی: اختلافات اعتقادی غالباً سبب میشوند که زوجین تمامی خطاهای همسرشان را به باورهای اعتقادی او مرتبط کنند و به این ترتیب، پیوسته آتش تنشهای میان خودشان و او را تشدید کنند. راهحل معقول برای مدیریت اختلافات عقیدتی با همسر، چیزی درست عکس این حالت است. به این معنا که زن و مرد، اگر تمایل به حفظ زندگی مشترکشان داشته باشند، باید تلاش کنند که دست از رنگ معنوی بخشیدن به رفتارهای او و در نتیجه شعلهور کردن آتش دشمنی بردارند و به موضوعات جنبه شخصی و سلیقهای بدهند. نحوه لباس پوشیدن، برخورد با دیگران و هزاران موضوع دیگر از این دست، میتوانند کاملاً جنبه فردی داشته باشند.
5. مذاکره برای موضوعات مشترک: در جریان زندگی مشترک، موضوعاتی هستند که علاوه بر اینکه جنبه اشتراکی دارند، مذهب و عقیده نیز در آنها به شدت اثرگذار است؛ از این رو میتوانند موضوع مناسبی برای زبانه کشیدن آتش اختلاف اعتقادی میان زن و مرد باشند. از جمله این موضوعاتِ مشترک میتوان به تربیت فرزند و یا حتی روش خرج کردن درآمد ماهیانه اشاره کرد. چنین موضوعاتی تکالیف مهمی هستند که به شدت به همفکری و توافق طرفین برای رسیدن به نقطهنظر مشترک نیازمندند. به عبارت بهتر، تکروی و لجبازی درچنین اموری، میتواند ضررهای جبرانناپذیری به شاکله خانواده وارد کند و با مشکلآفرینی برای فرد سومی به نام فرزند، مشکلات قابل توجهی را برای او پدید بیاورد.
ناهماهنگی و اختلاف عقیده والدین در خصوص تربیت فرزند، کودک را به مشکلات عدیدهای از جمله اضطراب، تشویش، دودلی، ناتوانی در تصمیمگیری، دروغگویی و بزهکاری دچار میکند. پس بسیار لازم است که زوجین برای در پیش گرفتن وحدت رویه با همدیگر همفکری و مذاکره کنند. پیشداوری نکردن و گوش دادن به صحبتهای طرف مقابل، تنها راه مذاکره درست با اوست. بیان دلایل و نظرات شخصی با صداقت کامل از دیگر مقتضیات مذاکره سالم است. در مرحله پایانی، زوجین باید انتقادات خود را به نظرات دیگری، بدون آنکه سعی در تحقیر و یا تقبیح نظر او داشته باشند بیان کنند. در نهایت نیز، زن و مرد باید به دور از هرگونه لجبازی، راه معقولتر را انتخاب کنند و به عنوان یک تصمیم مشترک برای یک موضوع مشترک به انجام آن متعهد شوند.
6. مشورت گرفتن از نفر سوم: کمک گرفتن از یک فرد سوم، به عنوان مشاور، برای زمانهایی که زوجین نمیتوانند اختلافاتشان را مدیریت کنند و به نقطه اشتراک برسند میتواند در حل اختلافات بسیار کمککننده باشد.
#مصطفی_سلیمانی
#انتخاب_همسر
+ بفرستید به مجردها
❤️🍀 @filsofak
اختلافنظرهای اعتقادیِ اندک، با یادگیری چند رویکرد به راحتی قابل کنترل است. این رویکردها در چند گام میتوانند به این شکل مطرح شوند:
1. رسمیت بخشیدن به تفاوتها: زوجین باید بتوانند به اختلافاتشان به شکلی واقعبینانه نگاه کنند. آنها باید به این موضوع عمیقاً فکر کنند که ممکن است این اختلافات تا پایان عمر، میان آنها و در زندگی مشترکشان باقی بماند. این واقعبینی به زن و مرد این شجاعت را میدهد که به صورت جدی موضوعات محل اختلافشان را بررسی کنند و اختلافات را چارچوببندی کنند.
2. نسبی دانستن باورها: توجه به این نکته که اعتقادات خودِ ما نیز در طول دورانهای مختلف زندگیمان دچار تحولات فراوانی شده است، میتواند ما را عمیقاً به این حقیقت معترف کند که اعتقاد امری نسبی است. نسبی به این معنا که آنچه که ما اکنون صحیح و درست میدانیم، میتواند به واقع درست نباشد و حتی در سالهای بعد توسط خودمان نیز مورد انتقاد قرار بگیرد. مطلق دانستن باورهاست که سبب جبههگیری در مقابل نظرات مخالف میشود.
3. حق دادن به نظر مخالف: مطلق نداستن باور شخصی به زوجین این امکان را میدهد که بتوانند نظرات مخالف عقیده خودشان را تحمل کنند. گرچه نمیتوان منکر تأثیرات نظر مخالف بر کیفیت زندگی زناشویی شد، اما باید پذیرفت که افراد مختلف، غالباً به موضوعات مشترک از دیدگاه متفاوتی نگاه میکنند. هر فردی حق دارد آنگونه که درست میداند بیندیشد و در این انتخاب آزاد باشد، هر چند که انتخاب او، او را از همسرش متمایز کند و به عبارتی، اشتراکات را در زندگی مشترکشان کمرنگ کند. حق قائل نشدن برای دیگری، به معنای خود را حق مطلق فرض کردن است. حتی اگر یکی از زوجین به این باور مسلم رسیده باشد که در مقام حق ایستاده است، باید با توجه به اصل مختار بودن انسان، از اجبار هر عقیده یا باوری به همسرش خودداری کند. اجبار عقیده به دیگری، جز کینه و نفرت، ارمغانی برای او نخواهد داشت.
4. تمایز قائل شدن میان موضوعات مشترک و موضوعات شخصی: اختلافات اعتقادی غالباً سبب میشوند که زوجین تمامی خطاهای همسرشان را به باورهای اعتقادی او مرتبط کنند و به این ترتیب، پیوسته آتش تنشهای میان خودشان و او را تشدید کنند. راهحل معقول برای مدیریت اختلافات عقیدتی با همسر، چیزی درست عکس این حالت است. به این معنا که زن و مرد، اگر تمایل به حفظ زندگی مشترکشان داشته باشند، باید تلاش کنند که دست از رنگ معنوی بخشیدن به رفتارهای او و در نتیجه شعلهور کردن آتش دشمنی بردارند و به موضوعات جنبه شخصی و سلیقهای بدهند. نحوه لباس پوشیدن، برخورد با دیگران و هزاران موضوع دیگر از این دست، میتوانند کاملاً جنبه فردی داشته باشند.
5. مذاکره برای موضوعات مشترک: در جریان زندگی مشترک، موضوعاتی هستند که علاوه بر اینکه جنبه اشتراکی دارند، مذهب و عقیده نیز در آنها به شدت اثرگذار است؛ از این رو میتوانند موضوع مناسبی برای زبانه کشیدن آتش اختلاف اعتقادی میان زن و مرد باشند. از جمله این موضوعاتِ مشترک میتوان به تربیت فرزند و یا حتی روش خرج کردن درآمد ماهیانه اشاره کرد. چنین موضوعاتی تکالیف مهمی هستند که به شدت به همفکری و توافق طرفین برای رسیدن به نقطهنظر مشترک نیازمندند. به عبارت بهتر، تکروی و لجبازی درچنین اموری، میتواند ضررهای جبرانناپذیری به شاکله خانواده وارد کند و با مشکلآفرینی برای فرد سومی به نام فرزند، مشکلات قابل توجهی را برای او پدید بیاورد.
ناهماهنگی و اختلاف عقیده والدین در خصوص تربیت فرزند، کودک را به مشکلات عدیدهای از جمله اضطراب، تشویش، دودلی، ناتوانی در تصمیمگیری، دروغگویی و بزهکاری دچار میکند. پس بسیار لازم است که زوجین برای در پیش گرفتن وحدت رویه با همدیگر همفکری و مذاکره کنند. پیشداوری نکردن و گوش دادن به صحبتهای طرف مقابل، تنها راه مذاکره درست با اوست. بیان دلایل و نظرات شخصی با صداقت کامل از دیگر مقتضیات مذاکره سالم است. در مرحله پایانی، زوجین باید انتقادات خود را به نظرات دیگری، بدون آنکه سعی در تحقیر و یا تقبیح نظر او داشته باشند بیان کنند. در نهایت نیز، زن و مرد باید به دور از هرگونه لجبازی، راه معقولتر را انتخاب کنند و به عنوان یک تصمیم مشترک برای یک موضوع مشترک به انجام آن متعهد شوند.
6. مشورت گرفتن از نفر سوم: کمک گرفتن از یک فرد سوم، به عنوان مشاور، برای زمانهایی که زوجین نمیتوانند اختلافاتشان را مدیریت کنند و به نقطه اشتراک برسند میتواند در حل اختلافات بسیار کمککننده باشد.
#مصطفی_سلیمانی
#انتخاب_همسر
+ بفرستید به مجردها
❤️🍀 @filsofak
Forwarded from معنای زندگی
آیدا ، همزاد من!
من عشقِ تو را چون پرچمی پیشاپیشِ نبردی که برای اثبات وجود خویش آغاز خواهم کرد به دوش میکشم، به تو فخر میکنم و از داشتن تو سَـرِ فخر به آسمان میسایم.
تو را در سختترین سالهای عمرم یافتم که تصمیم گرفته بودم زندگی را چون پیراهن ژندهئی به دور اندازم، وجود تو به من حرارت و زندگی داد. وجود تو مرا به زندگی ترغیب کرد. وجود تو مرا نگه داشت و امروز وجود توست که سبب میشود با تمام نیروی خود بهسوی زندگی برگردم و برای آیندۀ خود طرح و نقشه بریزم.
#احمد_شاملو
#مثل_خون_در_رگهای_من
❤️🍀 @filsofak
من عشقِ تو را چون پرچمی پیشاپیشِ نبردی که برای اثبات وجود خویش آغاز خواهم کرد به دوش میکشم، به تو فخر میکنم و از داشتن تو سَـرِ فخر به آسمان میسایم.
تو را در سختترین سالهای عمرم یافتم که تصمیم گرفته بودم زندگی را چون پیراهن ژندهئی به دور اندازم، وجود تو به من حرارت و زندگی داد. وجود تو مرا به زندگی ترغیب کرد. وجود تو مرا نگه داشت و امروز وجود توست که سبب میشود با تمام نیروی خود بهسوی زندگی برگردم و برای آیندۀ خود طرح و نقشه بریزم.
#احمد_شاملو
#مثل_خون_در_رگهای_من
❤️🍀 @filsofak
Forwarded from معنای زندگی
شرایط گفتگوی موفق
🔸️پیشفرضهای محتوای یک گفتوگوی نامناسب میتواند در گسترهای از جرّ و بحث تا تخطئه یا وقتکشی باشد. معمولاً اگر سخن گفتن با دیگری به منظور حل مسئله یا ابراز احساس اتفاق نیفتد، نمیتوان آن را جزو ابزارهای ارتباطی مؤثر به حساب آورد.
ما نیاز داریم با دیگران در خصوص عقاید، ارزشها، انتظارات و تکالیفمان صحبت کنیم و تنها زمانی بر خلاف این نیازْ رفتار، و گفتوگو را متوقف میکنیم که چهار پیشفرض داشته باشیم:
۱. احساس کنیم که به لحاظ معرفتشناختی، حقیقت را آشکار و عیان میبینیم و در نتیجه نیازی به وارد گفتوگو شدن با دیگران نمیبینیم (حتی اگر حقیقتاً هم آگاه باشیم، باید دلایل منطقی کافی برای این عدم تمایل نسبت به «به اشتراکگذاری دانستنیها» داشته باشیم).
۲. خودمان را جاهل میدانیم، اما برای خودمان احتمال دچار بودن به جهل مرکب نمیدهیم (از طرف دیگر، ممکن است طرف مقابلمان را دچار جهل مرکب بدانیم) و از این رو، علاقهای به ایجاد گفتوگو نشان نمیدهیم.
۳. احتمال نمیدهیم که ممکن است دیگران نسبت به ما چیزهای بیشتری بدانند یا به هر حال، برتری معرفتیای نسبت به ما داشته باشند.
۴. میدانیم که دیگران ممکن است موضوعات را از جنبههایی ببینند که ما نبینیم. میدانیم که هر موضوع میتواند ابعاد مختلفی داشته باشد و برخی چشماندازهای آن ممکن است از چشماندازهای دیگر زیباتر باشند، اما همچنان به «دیدن از همان چشماندازِ خودمان» اصرار میکنیم و به این ترتیب، راه معاشرت با دیگران را به سمت خودمان میبندیم.
#مصطفی_سلیمانی
#آداب_گفتگو
🍀❤️ @The_meaningoflife
🔸️پیشفرضهای محتوای یک گفتوگوی نامناسب میتواند در گسترهای از جرّ و بحث تا تخطئه یا وقتکشی باشد. معمولاً اگر سخن گفتن با دیگری به منظور حل مسئله یا ابراز احساس اتفاق نیفتد، نمیتوان آن را جزو ابزارهای ارتباطی مؤثر به حساب آورد.
ما نیاز داریم با دیگران در خصوص عقاید، ارزشها، انتظارات و تکالیفمان صحبت کنیم و تنها زمانی بر خلاف این نیازْ رفتار، و گفتوگو را متوقف میکنیم که چهار پیشفرض داشته باشیم:
۱. احساس کنیم که به لحاظ معرفتشناختی، حقیقت را آشکار و عیان میبینیم و در نتیجه نیازی به وارد گفتوگو شدن با دیگران نمیبینیم (حتی اگر حقیقتاً هم آگاه باشیم، باید دلایل منطقی کافی برای این عدم تمایل نسبت به «به اشتراکگذاری دانستنیها» داشته باشیم).
۲. خودمان را جاهل میدانیم، اما برای خودمان احتمال دچار بودن به جهل مرکب نمیدهیم (از طرف دیگر، ممکن است طرف مقابلمان را دچار جهل مرکب بدانیم) و از این رو، علاقهای به ایجاد گفتوگو نشان نمیدهیم.
۳. احتمال نمیدهیم که ممکن است دیگران نسبت به ما چیزهای بیشتری بدانند یا به هر حال، برتری معرفتیای نسبت به ما داشته باشند.
۴. میدانیم که دیگران ممکن است موضوعات را از جنبههایی ببینند که ما نبینیم. میدانیم که هر موضوع میتواند ابعاد مختلفی داشته باشد و برخی چشماندازهای آن ممکن است از چشماندازهای دیگر زیباتر باشند، اما همچنان به «دیدن از همان چشماندازِ خودمان» اصرار میکنیم و به این ترتیب، راه معاشرت با دیگران را به سمت خودمان میبندیم.
#مصطفی_سلیمانی
#آداب_گفتگو
🍀❤️ @The_meaningoflife
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ما هیچگاه از رنج واقعی خلاص نخواهیم شد؛
زیرا «آگاهی»، خاستگاه رنج است.
🔸️فئودور داستایفسکی
#زندگی_بر_انار_چگونه_میگذرد
❤️🍀 @filsofak
زیرا «آگاهی»، خاستگاه رنج است.
🔸️فئودور داستایفسکی
#زندگی_بر_انار_چگونه_میگذرد
❤️🍀 @filsofak