گزیدهای از آموزههای اپیکتتوس رواقی
۱. احساسات و برداشتهای اولیهات را از هر رویداد وارسی کن! (معمولاً این احساسات و برداشتها نادرستاند)
۲. بیثباتی امور را به یاد داشته باش. (همواره به خود بگو: این نیز بگذرد)
۳. بگو: اگر هستی بخواهد! (چون همهی وسائل رسیدن به یک هدف در اختیار خودت نیست)
۴. ببین که چهگونه هماکنون و در همینجا میتوانی فضیلت بورزی. (اکنون را از دست مده و نیکیای را که الآن میتوانی بکن)
۵. مکث کن و نَفَسی عمیق بکَش! (بههنگام پدیدآمدن احساسات منفی)
۶. خود را دیگری بینگار. (بههنگام مصیبتزدگی به خود بگو: اگر این مصیبت به دیگری رسیده بود چه توصیهای به او میکردم)
۷. کم گوی و گزیده گوی! (به وقت ضرورت و به قدر ضرورت سخن بگو؛ سخن راست و بهجا)
۸. همنشینان نیک برگزین. (لااقل، از خودت نیکتر)
۹. به اهانتها و توهینهای دیگران با شوخطبعی پاسخ بده! (گویی اهانتها و توهینها خطاب به تو نبودهاند)
۱۰. دربارهی خودت سخن مگوی. (که، افزون بر غیراخلاقیبودن، به مصلحتت هم نیست، چرا که همه از تو گریزان میشوند)
۱۱. بیداوری سخن بگو. (فقط واقعیّات را بگو و بر آنها هاشورِ ارزشداوریهایت را مزن)
۱۲. در باب روزی که گذشت تأمل کن! (در اینکه چهگونه باید میگذشت، چهگونه میشد بگذرد و چهگونه گذشت)
🔸️|مصطفی ملکیان|
❤️🍀 @filsofak
۱. احساسات و برداشتهای اولیهات را از هر رویداد وارسی کن! (معمولاً این احساسات و برداشتها نادرستاند)
۲. بیثباتی امور را به یاد داشته باش. (همواره به خود بگو: این نیز بگذرد)
۳. بگو: اگر هستی بخواهد! (چون همهی وسائل رسیدن به یک هدف در اختیار خودت نیست)
۴. ببین که چهگونه هماکنون و در همینجا میتوانی فضیلت بورزی. (اکنون را از دست مده و نیکیای را که الآن میتوانی بکن)
۵. مکث کن و نَفَسی عمیق بکَش! (بههنگام پدیدآمدن احساسات منفی)
۶. خود را دیگری بینگار. (بههنگام مصیبتزدگی به خود بگو: اگر این مصیبت به دیگری رسیده بود چه توصیهای به او میکردم)
۷. کم گوی و گزیده گوی! (به وقت ضرورت و به قدر ضرورت سخن بگو؛ سخن راست و بهجا)
۸. همنشینان نیک برگزین. (لااقل، از خودت نیکتر)
۹. به اهانتها و توهینهای دیگران با شوخطبعی پاسخ بده! (گویی اهانتها و توهینها خطاب به تو نبودهاند)
۱۰. دربارهی خودت سخن مگوی. (که، افزون بر غیراخلاقیبودن، به مصلحتت هم نیست، چرا که همه از تو گریزان میشوند)
۱۱. بیداوری سخن بگو. (فقط واقعیّات را بگو و بر آنها هاشورِ ارزشداوریهایت را مزن)
۱۲. در باب روزی که گذشت تأمل کن! (در اینکه چهگونه باید میگذشت، چهگونه میشد بگذرد و چهگونه گذشت)
🔸️|مصطفی ملکیان|
❤️🍀 @filsofak
اگر جرأت داشته باشیم این قانون را بپذیریم که دنیا بیثبات است و هیچ چیز پایدار نیست، به آرامش بزرگی میرسیم.
تمام تلاش ما برای آنکه "قرار" و "ثبات" را در این دنیا حفظ کنیم محکوم به شکست است. ما برای آنکه "قرار" را حفظ کنیم، "بیقرار" میشویم.
هرگاه سعی میکنیم پدیدهای را همانطور که هست حفظ کنیم، دچار اضطراب و رنج فراوان برای «حفظ قرار» آن پدیده میشویم.
بیقراری آدمها عمدتاً نتیجهی این است که به دنبال "قرار" میگردند.
#اریک_فروم
(📖 داشتن یا بودن)
❤️🍀 @filsofak
تمام تلاش ما برای آنکه "قرار" و "ثبات" را در این دنیا حفظ کنیم محکوم به شکست است. ما برای آنکه "قرار" را حفظ کنیم، "بیقرار" میشویم.
هرگاه سعی میکنیم پدیدهای را همانطور که هست حفظ کنیم، دچار اضطراب و رنج فراوان برای «حفظ قرار» آن پدیده میشویم.
بیقراری آدمها عمدتاً نتیجهی این است که به دنبال "قرار" میگردند.
#اریک_فروم
(📖 داشتن یا بودن)
❤️🍀 @filsofak
Forwarded from معنای زندگی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
باید چطور به سوگِ عاطفه زخمخوردهمان بنشینیم؟
کجا و چه موقع انکار و خشم و غممان تمام میشود؟
چکار باید کرد؟
باید خاک بریزیم روی این غم؟
باید دل بدهیم به دلِ این درد؟
یا باید برویم به جنگش؟
شما را نمیدانم، اما من که تا گریههام را نکنم، هیچکاری نمیکنم!
گریههام که تمام بشود حتمن مینشینم به آنچه که مرا کشاند تا اینجا، فکر میکنم...
پنهان کردن و تحمل کردن نه؛ من زخمهام را التیام میدهم.
شما را نمیدانم...
#مصطفی_سلیمانی
+ با دوستان به اشتراک بگذارید
🍀❤️ @The_meaningoflife
کجا و چه موقع انکار و خشم و غممان تمام میشود؟
چکار باید کرد؟
باید خاک بریزیم روی این غم؟
باید دل بدهیم به دلِ این درد؟
یا باید برویم به جنگش؟
شما را نمیدانم، اما من که تا گریههام را نکنم، هیچکاری نمیکنم!
گریههام که تمام بشود حتمن مینشینم به آنچه که مرا کشاند تا اینجا، فکر میکنم...
پنهان کردن و تحمل کردن نه؛ من زخمهام را التیام میدهم.
شما را نمیدانم...
#مصطفی_سلیمانی
+ با دوستان به اشتراک بگذارید
🍀❤️ @The_meaningoflife
Forwarded from معنای زندگی
aghrab.dar.rah.ahane.andimeshk.karaketab.com.pdf
684.8 KB
🔸️رمان: عقرب روی پلههای راهآهن اندیمشک
🖋نویسنده: حسین مرتضائیان آبکنار
+ حتما بخوانیدش
❤️🍀 @filsofak
🖋نویسنده: حسین مرتضائیان آبکنار
+ حتما بخوانیدش
❤️🍀 @filsofak
🔸️"چگونه ابتذال در جامعه رواج و گسترده می یابد"
میلان کوندرا در یکی از کتابهایش به پدیدهای اشاره میکند به عنوان «جذابیت انکارناپذیر ابتذال»! او معتقد است که بسیاری از انسانها، تمایل عجیبی به چیزهای سطحی و دمدستی دارند. مضامین کلیشهای، امور سطحی ونخنما، سریالهای اشکآور، حاشیههای زندگی هنرمندان، چیزهایی که با احساسات ما بازی کند و شعورمان را به بازی بگیرد!
«ابتذال» از ریشهٔ بذل کردن است. به معنی بذل توجه بر چیزی که در ذات، ارزش آن را ندارد. به طور مثال شما اگر یک آفتابه را طلاکوبی کنید، کار مبتذلی کردهاید. برای اینکه آفتابه، آفتابه است؛ حتی اگر طلا باشد باز هم آفتابه است.
ابتذال در تمام دنیا هواداران فراوانی دارد. موسیقیهای نازل ولی پرطرفدار، فیلمهای کمارزش هنری ولی پرفروش. در واقع اکثر محصولات پرفروش از یک الگوی ثابت پیروی میکنند و تمایل به ابتذال در مردم را هدف قرار داده و معمولاً به جز مواردی استثنا، از ارزش هنری نیز برخوردار نیستند.
ابتذال همواره دو سر دارد: آنها که آن را تولید میکنند و آنها که آن را مصرف میکنند. تا زمانی که تقاضا برای ابتذال وجود دارد، عرضهٔ آن در دنیا ادامه خواهد داشت. شاید برای مقابله با ابتذال تنها راه، پرورده کردن سلیقهٔ جامعه باشد.
در همین راستا نقل حکایتی از مثنوی معنوی چندان خالی از لطف نیست!
مولوی داستان مردی را میگوید که هنگام عبور از بازار عطرفروشان، ناگهان بر زمین افتاد و بیهوش شد. مردم دور او جمع شدند و هر کسی چیزی میگفت، همه برای درمان او تلاش میکردند. یکی نبض او را میگرفت، دیگری گلاب بر صورت او میپاشید و یکی دیگر عود و عنبر میسوزاند، اما این درمانها هیچ سودی نداشت. حال مرد بدتر و بدتر میشد و تا ظهر بیهوش افتاده بود و همه درمانده شده بودند.
اما تنها برادرش فهمید که چرا وی در بازار عطاران بیهوش شده است. با خود گفت: من درد او را میدانم، برادرم دباغ است و کارش پاک کردن پوست حیوانات از مدفوع و کثافات است! او به بوی بد عادت کرده و مغزش پر از بوی سرگین و مدفوع است و با استشمام بوی خوب عطرها بیهوش شده است. سپس کمی سرگین بدبوی سگ برداشت و به بازار آمد. مردم را کنار زد و کنار برادرش نشست و آن مدفوع بد بوی را جلو بینی برادر گرفت. چند لحظه بعد مرد دباغ به هوش آمد!
در حقیقت این تمثیل مردمی است که به فرهنگ نازل خو گرفته و از آثار اصیل، هنر والا و فرهنگ فاخر روی برگرداناند. تا جایی که آنها را خستهکننده، سخت فهم و یا غیر سرگرمکننده میدانند و از خواندن یک کتاب عالی، تماشای یک فیلم هنری و یا گوشدادن به یک موسیقی اصیل، نه تنها هشیار نمیشوند بلکه به بیهوشی عمیق رضایت می دهند!
❤️🍀 @filsofak
میلان کوندرا در یکی از کتابهایش به پدیدهای اشاره میکند به عنوان «جذابیت انکارناپذیر ابتذال»! او معتقد است که بسیاری از انسانها، تمایل عجیبی به چیزهای سطحی و دمدستی دارند. مضامین کلیشهای، امور سطحی ونخنما، سریالهای اشکآور، حاشیههای زندگی هنرمندان، چیزهایی که با احساسات ما بازی کند و شعورمان را به بازی بگیرد!
«ابتذال» از ریشهٔ بذل کردن است. به معنی بذل توجه بر چیزی که در ذات، ارزش آن را ندارد. به طور مثال شما اگر یک آفتابه را طلاکوبی کنید، کار مبتذلی کردهاید. برای اینکه آفتابه، آفتابه است؛ حتی اگر طلا باشد باز هم آفتابه است.
ابتذال در تمام دنیا هواداران فراوانی دارد. موسیقیهای نازل ولی پرطرفدار، فیلمهای کمارزش هنری ولی پرفروش. در واقع اکثر محصولات پرفروش از یک الگوی ثابت پیروی میکنند و تمایل به ابتذال در مردم را هدف قرار داده و معمولاً به جز مواردی استثنا، از ارزش هنری نیز برخوردار نیستند.
ابتذال همواره دو سر دارد: آنها که آن را تولید میکنند و آنها که آن را مصرف میکنند. تا زمانی که تقاضا برای ابتذال وجود دارد، عرضهٔ آن در دنیا ادامه خواهد داشت. شاید برای مقابله با ابتذال تنها راه، پرورده کردن سلیقهٔ جامعه باشد.
در همین راستا نقل حکایتی از مثنوی معنوی چندان خالی از لطف نیست!
مولوی داستان مردی را میگوید که هنگام عبور از بازار عطرفروشان، ناگهان بر زمین افتاد و بیهوش شد. مردم دور او جمع شدند و هر کسی چیزی میگفت، همه برای درمان او تلاش میکردند. یکی نبض او را میگرفت، دیگری گلاب بر صورت او میپاشید و یکی دیگر عود و عنبر میسوزاند، اما این درمانها هیچ سودی نداشت. حال مرد بدتر و بدتر میشد و تا ظهر بیهوش افتاده بود و همه درمانده شده بودند.
اما تنها برادرش فهمید که چرا وی در بازار عطاران بیهوش شده است. با خود گفت: من درد او را میدانم، برادرم دباغ است و کارش پاک کردن پوست حیوانات از مدفوع و کثافات است! او به بوی بد عادت کرده و مغزش پر از بوی سرگین و مدفوع است و با استشمام بوی خوب عطرها بیهوش شده است. سپس کمی سرگین بدبوی سگ برداشت و به بازار آمد. مردم را کنار زد و کنار برادرش نشست و آن مدفوع بد بوی را جلو بینی برادر گرفت. چند لحظه بعد مرد دباغ به هوش آمد!
در حقیقت این تمثیل مردمی است که به فرهنگ نازل خو گرفته و از آثار اصیل، هنر والا و فرهنگ فاخر روی برگرداناند. تا جایی که آنها را خستهکننده، سخت فهم و یا غیر سرگرمکننده میدانند و از خواندن یک کتاب عالی، تماشای یک فیلم هنری و یا گوشدادن به یک موسیقی اصیل، نه تنها هشیار نمیشوند بلکه به بیهوشی عمیق رضایت می دهند!
❤️🍀 @filsofak
Forwarded from معنای زندگی
تله مهرطلبی - پرونده خانواده 431.pdf
371.3 KB
#طرحواره
تلههای زندگی(۵)
مجله خانههایروشن ۱۳۰
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره ۴۳۱
موضوع پرونده:
(رهایی از مهرطلبی)
#تله_مهرطلبی
#طرحواره_مهرطلبی
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @The_meaningoflife
تلههای زندگی(۵)
مجله خانههایروشن ۱۳۰
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره ۴۳۱
موضوع پرونده:
(رهایی از مهرطلبی)
#تله_مهرطلبی
#طرحواره_مهرطلبی
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @The_meaningoflife
Forwarded from معنای زندگی