A
چت جیپیتی و هوش مصنوعی: بیمها و امیدها
مباحث میانرشتهای که هوش مصنوعی پیش کشیده است مثل اقتصاد، فناوری، روانشناسی، جغرافیای سیاسی و اقلیم
چه مشاغلی در معرض خطر جایگزینشدن هستند؟
با فراگیرشدن هوش مصنوعی کدام سناریو اتفاق می افتد؟ بیکاران محکوم به فنا خواهند بود یا حق بیکاری خواهند گرفت؟
آیا هوش مصنوعی سرانجام به خودآگاهی خواهد رسید؟
کدام کاربرد هوش مصنوعی میتواند بازی را برای انسان به کلی عوض کند؟
هوش مصنوعی در مساله اقلیم بخشی از مشکل است یا بخشی از راه حل؟
هوش مصنوعی در جنگ سرد چه نقشی بازی خواهد کرد؟
چه مداخلات روانشناختی مثبتی با هوش مصنوعی ممکن میشود؟
چرا باید از فناوریای بترسیم که برخلاف انسان غریزه بقا ندارد؟
⚘️ اینها همه از نگاه دکتر ایمان فانی
❤️☘ @filsofak
مباحث میانرشتهای که هوش مصنوعی پیش کشیده است مثل اقتصاد، فناوری، روانشناسی، جغرافیای سیاسی و اقلیم
چه مشاغلی در معرض خطر جایگزینشدن هستند؟
با فراگیرشدن هوش مصنوعی کدام سناریو اتفاق می افتد؟ بیکاران محکوم به فنا خواهند بود یا حق بیکاری خواهند گرفت؟
آیا هوش مصنوعی سرانجام به خودآگاهی خواهد رسید؟
کدام کاربرد هوش مصنوعی میتواند بازی را برای انسان به کلی عوض کند؟
هوش مصنوعی در مساله اقلیم بخشی از مشکل است یا بخشی از راه حل؟
هوش مصنوعی در جنگ سرد چه نقشی بازی خواهد کرد؟
چه مداخلات روانشناختی مثبتی با هوش مصنوعی ممکن میشود؟
چرا باید از فناوریای بترسیم که برخلاف انسان غریزه بقا ندارد؟
⚘️ اینها همه از نگاه دکتر ایمان فانی
❤️☘ @filsofak
👍3
Forwarded from ماهنامه مديريت ارتباطات
شکاف روحانی
آسیبشناسی ارتباط طبقه روحانیت و جامعه در ایران امروز
✍🏽 مصطفی سلیمانی| دینپژوه و دکتری فلسفه
◾️در چند دهۀ اخیر، قشری از روحانیت، به سبب علاقه و تکلیفی که بر دوش خود احساس کرد، به سیستم اجرایی و سیاسی وارد شد و اکنون ناچار است علاوه بر ارتقای سطح اخلاقی جامعه، برای توسعه و پیشرفت نیز برنامهریزی کند و در آخر، الزامات آن را هم بپذیرد. جایگزینی اقتدار معنوی روحانیت با اقتدار سیاسی، از تبعات سنگین ارتباط عمیق این قشر با قدرت است که این روزها، وضعیت پیچیدهای را فراروی روحانیت قرار داده است. قرارگیری برخی روحانیون در ارکان سیاست، تظلمخواهی این قشر را که وامدار فاصله از قدرت بود، به مخاطره افکنده و حرّیت لازم در عرصۀ اندیشه و اجتهاد آزاد را از او گرفته است.
◽️ حضور فعال و بعضاً غیر قابل قبول عدهای از روحانیون در بطن نظام اجرایی کشور، با اخلاق صنفی ملحوظ در روحانیت، ناسازگار بوده و تبعات زیادی را بهدنبال داشته است؛ از طرفی بیاعتنا بودن درصد قابل تأملی از روحانیون نسبت به «تنزل روحانیت در افکار عمومی» یا انکار آن، مسئلهای است که بیش از پیش، کارکرد این قشر را به محاق فرو میبرد و جنبۀ ارتباطی با مردم را روزبهروز کمرنگتر میکند.
◾️ روحانیت عمدتاً نهادی تبلیغی به حساب میآید و تبلیغ و ترویج دین، جایگاه مهمی در میان رسالتهای سنتی و اصیل روحانیت دارد. این کارکرد در میان حوزویان، با اصطلاح «کار آخوندی» شناخته میشود و بنا به تعبیر بسیاری از چهرههای روحانیت «هیچ کار دیگری نباید در آن ایجاد اختلال کند». بر این اساس، حضور در سیستم اجرایی و سیاسی برای روحانیت، تا جایی قابل قبول خواهد بود که با رسالت اصیل آنها تزاحم نداشته باشد؛ زیرا روحانیت با فاصله از مردم، عملاً ناکارآمد خواهد بود.
◽️ مردم از روحانیت متوقعاند که تا حد امکان، صدای رسای آنها برای بیان خطاها و بیعدالتیهای سیستمی و اجرایی باشند. چنین وضعیتی، پیش از این، رویۀ غالب روحانیت بود. روحانیت، پیش از اینکه پستهای اجرایی و سیاسی را عهدهدار شود و بهعنوان کارگزار، در سیکل قدرت قرار بگیرد، میتوانست آزادانه به میدان بیاید و صدای دادخواهی و عدالتطلبی مردم باشد، بلکه بتواند گفتمانی متشکل از مردم و صاحبمنصبان تشکیل بدهد و به این ترتیب، جامعه را در مسیر عدالت و اجرای عدالت یاری کند.
◾️روحانیت بهدلیل پیوند داشتن با مطالبات و جنبشهای مردمی، قادر و مایل نیست که تماماً به رد و سرکوب مخالفان خود بپردازد و علاوه بر این، احترام روحانیت نسبت به آرای مخالفان دروننهادی خود و فارغبودن این قشر از سلسلهمراتب حزبی در طول تاریخ، این بخش از جامعه را بهطور کلی، برای تعدیل فضای انحصارطلبی اقشار دیگر و تسهیل دموکراسی، مفید فایده کرده است. با این وصف، از آنجا که روحانیت، غالباً خودش را مدعی انحصار حقیقت و ایمان حقیقی میداند، همواره با این خطر مواجه است که با نشستن بر کرسی امور اجرایی، اندیشۀ مخالفانش را باطل قلمداد کند و با تهییج تودهها، فضای جامعه را سیاسی و ملتهب کند و رقیبانی از جمله روشنفکران را به تنگنا بیندازد. بر این اساس، جامعۀ روحانیت، برای انجام رسالت دیرینۀ خود و از میان بردن شائبۀ استبداد دینی، ناچار به رفع مشکلات ناشی از تأثیر قدرت بر بدنه خود و اصلاح شکاف میان خود و مردم است.
🗞متن کامل این مقاله را در شماره ۱۵۳ ماهنامه مدیریت ارتباطات بخوانید. ماهنامه مدیریت ارتباطات را در مگیران و طاقچه بخوانید و یا نسخه فیزیکی آن را از دیجیکالا سفارش دهید.
آسیبشناسی ارتباط طبقه روحانیت و جامعه در ایران امروز
✍🏽 مصطفی سلیمانی| دینپژوه و دکتری فلسفه
◾️در چند دهۀ اخیر، قشری از روحانیت، به سبب علاقه و تکلیفی که بر دوش خود احساس کرد، به سیستم اجرایی و سیاسی وارد شد و اکنون ناچار است علاوه بر ارتقای سطح اخلاقی جامعه، برای توسعه و پیشرفت نیز برنامهریزی کند و در آخر، الزامات آن را هم بپذیرد. جایگزینی اقتدار معنوی روحانیت با اقتدار سیاسی، از تبعات سنگین ارتباط عمیق این قشر با قدرت است که این روزها، وضعیت پیچیدهای را فراروی روحانیت قرار داده است. قرارگیری برخی روحانیون در ارکان سیاست، تظلمخواهی این قشر را که وامدار فاصله از قدرت بود، به مخاطره افکنده و حرّیت لازم در عرصۀ اندیشه و اجتهاد آزاد را از او گرفته است.
◽️ حضور فعال و بعضاً غیر قابل قبول عدهای از روحانیون در بطن نظام اجرایی کشور، با اخلاق صنفی ملحوظ در روحانیت، ناسازگار بوده و تبعات زیادی را بهدنبال داشته است؛ از طرفی بیاعتنا بودن درصد قابل تأملی از روحانیون نسبت به «تنزل روحانیت در افکار عمومی» یا انکار آن، مسئلهای است که بیش از پیش، کارکرد این قشر را به محاق فرو میبرد و جنبۀ ارتباطی با مردم را روزبهروز کمرنگتر میکند.
◾️ روحانیت عمدتاً نهادی تبلیغی به حساب میآید و تبلیغ و ترویج دین، جایگاه مهمی در میان رسالتهای سنتی و اصیل روحانیت دارد. این کارکرد در میان حوزویان، با اصطلاح «کار آخوندی» شناخته میشود و بنا به تعبیر بسیاری از چهرههای روحانیت «هیچ کار دیگری نباید در آن ایجاد اختلال کند». بر این اساس، حضور در سیستم اجرایی و سیاسی برای روحانیت، تا جایی قابل قبول خواهد بود که با رسالت اصیل آنها تزاحم نداشته باشد؛ زیرا روحانیت با فاصله از مردم، عملاً ناکارآمد خواهد بود.
◽️ مردم از روحانیت متوقعاند که تا حد امکان، صدای رسای آنها برای بیان خطاها و بیعدالتیهای سیستمی و اجرایی باشند. چنین وضعیتی، پیش از این، رویۀ غالب روحانیت بود. روحانیت، پیش از اینکه پستهای اجرایی و سیاسی را عهدهدار شود و بهعنوان کارگزار، در سیکل قدرت قرار بگیرد، میتوانست آزادانه به میدان بیاید و صدای دادخواهی و عدالتطلبی مردم باشد، بلکه بتواند گفتمانی متشکل از مردم و صاحبمنصبان تشکیل بدهد و به این ترتیب، جامعه را در مسیر عدالت و اجرای عدالت یاری کند.
◾️روحانیت بهدلیل پیوند داشتن با مطالبات و جنبشهای مردمی، قادر و مایل نیست که تماماً به رد و سرکوب مخالفان خود بپردازد و علاوه بر این، احترام روحانیت نسبت به آرای مخالفان دروننهادی خود و فارغبودن این قشر از سلسلهمراتب حزبی در طول تاریخ، این بخش از جامعه را بهطور کلی، برای تعدیل فضای انحصارطلبی اقشار دیگر و تسهیل دموکراسی، مفید فایده کرده است. با این وصف، از آنجا که روحانیت، غالباً خودش را مدعی انحصار حقیقت و ایمان حقیقی میداند، همواره با این خطر مواجه است که با نشستن بر کرسی امور اجرایی، اندیشۀ مخالفانش را باطل قلمداد کند و با تهییج تودهها، فضای جامعه را سیاسی و ملتهب کند و رقیبانی از جمله روشنفکران را به تنگنا بیندازد. بر این اساس، جامعۀ روحانیت، برای انجام رسالت دیرینۀ خود و از میان بردن شائبۀ استبداد دینی، ناچار به رفع مشکلات ناشی از تأثیر قدرت بر بدنه خود و اصلاح شکاف میان خود و مردم است.
🗞متن کامل این مقاله را در شماره ۱۵۳ ماهنامه مدیریت ارتباطات بخوانید. ماهنامه مدیریت ارتباطات را در مگیران و طاقچه بخوانید و یا نسخه فیزیکی آن را از دیجیکالا سفارش دهید.
Telegram
-
❤3👍3👏1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Grate Ideas/Grand Schemes: Political Ideologies in the 19th and 20th Centuries
معرفی کتاب
در این کتاب دوازده ایدئولوژی سیاسی قرون نوزدهم و بیستم با طرح هشت پرسش واحد، مقایسه شدهاند.
نویسندگان و تاریخ انشار کتاب:
Paul Schumaker, Dwight C. Kiel, Thomas W. Heilke, 1995
|مصطفی ملکیان|
☘❤️ @filsofak
معرفی کتاب
در این کتاب دوازده ایدئولوژی سیاسی قرون نوزدهم و بیستم با طرح هشت پرسش واحد، مقایسه شدهاند.
نویسندگان و تاریخ انشار کتاب:
Paul Schumaker, Dwight C. Kiel, Thomas W. Heilke, 1995
|مصطفی ملکیان|
☘❤️ @filsofak
👍1🙏1
B.pdf
1.8 MB
درنگی در چیستی عشق عرفانی و عشقپردازیهای مولوی و نسبت آن با جامعهی امروز
آگاهیبخشی فرهنگی
رابطۀ عاشقانه رابطهی غریب و نامکرری است. اما آیا برداشت ما از عشق در جهان مدرن با برداشت پیشینیان از این مفهوم دقیقاً یکی است یا گرفتار نوعی اشتراک در لفظ و تفاوت در معنا هستیم؟
به باور من عشق آنطور که در عرفان ما فهم شده و بهویژه آنطور که جلالالدین بلخی آن را میفهمید امروز دیگر نه کار میکند و نه جایگاهی دارد.
مفهوم عشق در جهان جدید بهنحو چشمگیری زیروزبر شده است.
در این باب به دعوت دوست اندیشمند و ناب اردشیر منصوری عزیز با دوست فاضل دیگری (دکتر محمدجواد اعتمادی) به گفتوگو (یا بهتر است بگویم مناظره نشستیم) که فصلنامهی نگاه آفتاب این گفتوگو را نشر داد.
|دکتر کاوه بهبهانی|
❤️☘ @filsofak
آگاهیبخشی فرهنگی
رابطۀ عاشقانه رابطهی غریب و نامکرری است. اما آیا برداشت ما از عشق در جهان مدرن با برداشت پیشینیان از این مفهوم دقیقاً یکی است یا گرفتار نوعی اشتراک در لفظ و تفاوت در معنا هستیم؟
به باور من عشق آنطور که در عرفان ما فهم شده و بهویژه آنطور که جلالالدین بلخی آن را میفهمید امروز دیگر نه کار میکند و نه جایگاهی دارد.
مفهوم عشق در جهان جدید بهنحو چشمگیری زیروزبر شده است.
در این باب به دعوت دوست اندیشمند و ناب اردشیر منصوری عزیز با دوست فاضل دیگری (دکتر محمدجواد اعتمادی) به گفتوگو (یا بهتر است بگویم مناظره نشستیم) که فصلنامهی نگاه آفتاب این گفتوگو را نشر داد.
|دکتر کاوه بهبهانی|
❤️☘ @filsofak
👍3❤1🙏1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
واقعیتهای جامعه بشری در قالب تصاویر هنرمندانی چون لوییس کیلس(با نام هنری Gunsmithcat).
کیلس معتقد است که ارتباطات در شبکههای اجتماعی به منزوی شدن انسانها میانجامد.
❤️☘ @filsofak
کیلس معتقد است که ارتباطات در شبکههای اجتماعی به منزوی شدن انسانها میانجامد.
❤️☘ @filsofak
👍4🙏2
دقیقا در همانجایی که بیشترین ترس و یا درد را احساس میکنید بزرگترین فرصت برای رشد پنهان است.
#کارل_گوستاو_یونگ
❤️☘ @filsofak
#کارل_گوستاو_یونگ
❤️☘ @filsofak
👍7❤3🙏2👏1👌1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
☀️معنای زندگی چیست؟
🗣️گفتگو با دیوید بناتار
🖋️ترجمه: زهیر باقری نوعپرست
🖍️زیرنویس: تارا صالحی
❤️☘ @filsofak
🗣️گفتگو با دیوید بناتار
🖋️ترجمه: زهیر باقری نوعپرست
🖍️زیرنویس: تارا صالحی
❤️☘ @filsofak
🙏3👏1
تو نگران هستی که مردم دربارهی من چه فکری خواهند کرد، اما من عجله دارم که تو را مطمئن کنم، که احترام من به خودم برایم بیش از هرچیزِ دیگری اهمیت دارد.
👤#فئودور_داستایوفسکی
❤️☘ @filsofak
👤#فئودور_داستایوفسکی
❤️☘ @filsofak
👍9❤6👏2🙏2
Forwarded from هممیهن
حدیث حاضران غایب
آسیبشناسی ارتباط طبقه روحانیت و جامعه در ایران امروز
✍ مصطفی سلیمانی، دینپژوه و دکتری فلسفه
♦️در چند دهه اخیر، قشری از روحانیت بهسبب علاقه و تکلیفی که بر دوش خود احساس کرد، به سیستم اجرایی و سیاسی وارد شد و اکنون ناچار است علاوه بر ارتقای سطح اخلاقی جامعه، برای توسعه و پیشرفت نیز برنامهریزی کند و در آخر، الزامات آن را هم بپذیرد.
♦️این نوشتار در نظر دارد طی چند برداشت صمیمانه و صریح، با رویکردی انتقادی و آسیبشناسی که برگرفته از ادبیات دلسوز و دغدغهمند روحانیت اصیل و اندیشمندان حاضر در اجتماع است، از منظر روانشناسی سیاسی، تأثیر یکی از اساسیترین عوامل شکاف میان روحانیت و مردم، مبنی بر «حضور روحانیت در عرصۀ سیستم اجرایی، مخدوششدن ارتباط عاطفی با مردم و پیامدهای سوء آن» را مورد بررسی قرار دهد و از این رهگذر، به این نتیجه برسد که «آیا حضور جامعۀ روحانیت در امور اجرایی کشور، خللی در محبوبیت و مقبولیت این قشر ایجاد کرده است یا خیر؟»
https://b2n.ir/s40105
#هممیهن
@hammihanonline
آسیبشناسی ارتباط طبقه روحانیت و جامعه در ایران امروز
✍ مصطفی سلیمانی، دینپژوه و دکتری فلسفه
♦️در چند دهه اخیر، قشری از روحانیت بهسبب علاقه و تکلیفی که بر دوش خود احساس کرد، به سیستم اجرایی و سیاسی وارد شد و اکنون ناچار است علاوه بر ارتقای سطح اخلاقی جامعه، برای توسعه و پیشرفت نیز برنامهریزی کند و در آخر، الزامات آن را هم بپذیرد.
♦️این نوشتار در نظر دارد طی چند برداشت صمیمانه و صریح، با رویکردی انتقادی و آسیبشناسی که برگرفته از ادبیات دلسوز و دغدغهمند روحانیت اصیل و اندیشمندان حاضر در اجتماع است، از منظر روانشناسی سیاسی، تأثیر یکی از اساسیترین عوامل شکاف میان روحانیت و مردم، مبنی بر «حضور روحانیت در عرصۀ سیستم اجرایی، مخدوششدن ارتباط عاطفی با مردم و پیامدهای سوء آن» را مورد بررسی قرار دهد و از این رهگذر، به این نتیجه برسد که «آیا حضور جامعۀ روحانیت در امور اجرایی کشور، خللی در محبوبیت و مقبولیت این قشر ایجاد کرده است یا خیر؟»
https://b2n.ir/s40105
#هممیهن
@hammihanonline
👍6❤3👏1
🔹بازسازی تصاویر بزرگان شیعه مانند شیخ بهایی و خواجه نصیرالدین طوسی با استفاده از هوشمصنوعی.
❤️☘ @filsofak
❤️☘ @filsofak
👍7🤩3🤔1
نوع تجربیاتی که در اوایل زندگی برای ما پیش میآید و نحوه برخورد ما با این تجربیات، شدیدا بر نوع تجربیاتی که در آینده با آن مواجه خواهیم شد و همچنین نحوه ادراک ما از این تجربیات و برخورد ما با آنها تاثیر میگذارد.
برای مثال یک کودک دوساله که به صورتی اجتماعی و با بازیگوشی رشد پیدا کرده در مقایسه با کودکی که نسبتا آرام و گوشهگیر بوده، بسیار بیشتر میتواند توجه و علاقه بزرگسالان را برانگیزد. کودک گوشهگیر احتمالا محیط میان فردی پرباری نخواهد داشت که بیش از پیش باعث کاهش احتمال تغییر بنیادی در وی میگردد.
به همین ترتیب، کودک فعالتر همچنان به یادگیری این موضوع ادامه میدهد که دیگران سرگرمکننده هستند و لذا به تعامل با آنها ادامه میدهد و الگوی وی نیز هرچه بزرگتر میشود با شدت بیشتری تثبیت خواهد شد. به علاوه نه تنها این دو کودک رفتارهای متفاوتی را در سایرین برمیانگیزند، بلکه تفسیر آنها از یک واکنش واحد ابراز شده توسط دیگران نیز متفاوت خواهد بود.
بدین ترتیب کودک بازیگوش ممکن است واکنش سرد و خاموش شخص دیگر را به عنوان نوعی بازی تلقی نموده و به تعامل خود با وی ادامه دهد تا زمانی که شاید یک واکنش مثبت را در او برانگیزد. کودک ساکتتر، که چندان به تعامل عادت ندارد، فورا واکنش اولیه طرف مقابل را به عنوان نشانهای برای عقبنشینی تلقی خواهد کرد.
اگر به این دو کودک به عنوان بزرگسال نگاه کنیم، شاید هنوز بتوانیم تفاوت میان آنها را دریابیم: یکی اهل معاشرت، شاد و دارای نظر مثبت به دیگران و دیگری برعکس، خجالتی و غیرمطمئن نسبت به اینکه دیگران به وی علاقمند هستند میباشد.
الگوی کودکی در دوران بزرگسالی آنها نیز ادامه پیدا کرده است.با این حال ما قادر به درک فرآیند رشد آنها نخواهیم بود مگر آنکه متوجه شویم معلمان، همبازیها، دوستان و همکاران آنها یکی پس از دیگری چگونه به عنوان «همدست» سبب حفظ الگوی غالب در آنها شدهاند. ما قادر به فهم امکانات تغییر نخواهیم بود مگر آنکه متوجه باشیم حتی اکنون نیز چنین «همدستانی» وجود دارند و اگر آنها نقش خود را در این فرآیند قطع کنند، احتمال تغییر الگو خواهد بود.
🔸پل واکتل
از کتاب روانتحلیلگری، رفتاردرمانی و جهان رابطهای
ترجمه فریبا خالیچی
❤️☘ @filsofak
برای مثال یک کودک دوساله که به صورتی اجتماعی و با بازیگوشی رشد پیدا کرده در مقایسه با کودکی که نسبتا آرام و گوشهگیر بوده، بسیار بیشتر میتواند توجه و علاقه بزرگسالان را برانگیزد. کودک گوشهگیر احتمالا محیط میان فردی پرباری نخواهد داشت که بیش از پیش باعث کاهش احتمال تغییر بنیادی در وی میگردد.
به همین ترتیب، کودک فعالتر همچنان به یادگیری این موضوع ادامه میدهد که دیگران سرگرمکننده هستند و لذا به تعامل با آنها ادامه میدهد و الگوی وی نیز هرچه بزرگتر میشود با شدت بیشتری تثبیت خواهد شد. به علاوه نه تنها این دو کودک رفتارهای متفاوتی را در سایرین برمیانگیزند، بلکه تفسیر آنها از یک واکنش واحد ابراز شده توسط دیگران نیز متفاوت خواهد بود.
بدین ترتیب کودک بازیگوش ممکن است واکنش سرد و خاموش شخص دیگر را به عنوان نوعی بازی تلقی نموده و به تعامل خود با وی ادامه دهد تا زمانی که شاید یک واکنش مثبت را در او برانگیزد. کودک ساکتتر، که چندان به تعامل عادت ندارد، فورا واکنش اولیه طرف مقابل را به عنوان نشانهای برای عقبنشینی تلقی خواهد کرد.
اگر به این دو کودک به عنوان بزرگسال نگاه کنیم، شاید هنوز بتوانیم تفاوت میان آنها را دریابیم: یکی اهل معاشرت، شاد و دارای نظر مثبت به دیگران و دیگری برعکس، خجالتی و غیرمطمئن نسبت به اینکه دیگران به وی علاقمند هستند میباشد.
الگوی کودکی در دوران بزرگسالی آنها نیز ادامه پیدا کرده است.با این حال ما قادر به درک فرآیند رشد آنها نخواهیم بود مگر آنکه متوجه شویم معلمان، همبازیها، دوستان و همکاران آنها یکی پس از دیگری چگونه به عنوان «همدست» سبب حفظ الگوی غالب در آنها شدهاند. ما قادر به فهم امکانات تغییر نخواهیم بود مگر آنکه متوجه باشیم حتی اکنون نیز چنین «همدستانی» وجود دارند و اگر آنها نقش خود را در این فرآیند قطع کنند، احتمال تغییر الگو خواهد بود.
🔸پل واکتل
از کتاب روانتحلیلگری، رفتاردرمانی و جهان رابطهای
ترجمه فریبا خالیچی
❤️☘ @filsofak
🙏5👍4👏1
«افشای شخصی» یا حرف زدن با کسی درباره جنبههای خصوصی خود موضوع دیگری است که با بیانگری هیجانی مرتبط است. نظریهپردازان زیادی مطرح کردهاند که نگه داشتن مسائل نزد خود و در میان نگذاشتن آنها با دیگران، ممکن است به منبعی از فشار روانی تبدیل شود و نهایتا به ناراحتی روانی و بیماری جسمانی فرد منجر شود. این نظریهپردازان ادعا کردهاند که ممکن است با دیگران راحت بودن در بیان احساسات اثرِ درمانی داشته باشد و این که درمان از راه گفتگو، تا حدی به این دلیل موثر واقع میشود که رازهایمان را میگشاییم و آنچه را که نزد خود حفظ کردهایم برملا میکنیم.
روانشناسی به نام جیمز پنهبیکر پیشگام پژوهش در مورد اثرهای افشا کردن است. در یک بررسی شاخص، او از آزمودنیها خواست تا درباره رویداد ناراحتکننده یا تکاندهندهای که برایشان اتفاق افتاده، یا چیزی که در موردش با کسی صحبت نکردهاند، فکر کنند و سپس، از آنها خواست تا این رازها را بنویسند. این افراد درباره بسیاری از رویدادهای ناخوشایندِ گوناگون، مثل لحظات خجالتآور مختلف، بیمبالاتیهای جنسی، رفتارهای غیرقانونی یا غیراخلاقی تحقیرها و... مطالبی نوشتند. جالب است که همه آنان به سرعت رازی را مطرح کردند که مخفی نگه داشته بودند. این امر نشان میدهد که به احتمال زیاد، همه ما رازهایی داریم.
پنهبیکر ادعا میکند که مطرح نکردن رویدادهای تکاندهنده، منفی یا ناراحتکننده میتواند به مشکلاتی منجر شود. به گفته او، بازداری افکار و احساسات مرتبط با چنین رویدادهایی انرژی جسمی زیادی میگیرد. به عبارت دیگر، آسان نیست که رازی را برای خودمان نگه داریم یا جلوی فاش شدن چیزی را بگیریم، خصوصا در صورتی که این راز یک ضربه روانی عمده باشد، این کار ناراحتکننده است و انرژی زیادی میگیرد.
با گذشت زمان، این فشار روانی هم مانند همه فشارهای روانی متراکم میشود که این امر میتواند احتمال بروز مشکلات مرتبط با آن را افزایش دهد، مشکلاتی از قبیل دشواری در به خواب رفتن، تحریکپذیری، علائم جسمانی (برای مثال دلدرد و سردرد) و حتی بیماریهای ناشی از ضعیف شدن کارکرد دستگاه ایمنی بدن. طبق نظر پنهبیکر، افشا کردن راز موجب کاهش این فشار روانی میشود. روبرو شدن با خاطرهای آسیب را با بیان کردن آن برای کسی یا حتی نوشتن درباره آن، فرد را از زحمت نگه داشتن این راز رها میسازد.
🔸️رندی لارسن و دیوید باس
از کتاب روانشناسی شخصیت
ترجمه فرهاد جُمهری و همکاران
🍀❤️ @filsofak
روانشناسی به نام جیمز پنهبیکر پیشگام پژوهش در مورد اثرهای افشا کردن است. در یک بررسی شاخص، او از آزمودنیها خواست تا درباره رویداد ناراحتکننده یا تکاندهندهای که برایشان اتفاق افتاده، یا چیزی که در موردش با کسی صحبت نکردهاند، فکر کنند و سپس، از آنها خواست تا این رازها را بنویسند. این افراد درباره بسیاری از رویدادهای ناخوشایندِ گوناگون، مثل لحظات خجالتآور مختلف، بیمبالاتیهای جنسی، رفتارهای غیرقانونی یا غیراخلاقی تحقیرها و... مطالبی نوشتند. جالب است که همه آنان به سرعت رازی را مطرح کردند که مخفی نگه داشته بودند. این امر نشان میدهد که به احتمال زیاد، همه ما رازهایی داریم.
پنهبیکر ادعا میکند که مطرح نکردن رویدادهای تکاندهنده، منفی یا ناراحتکننده میتواند به مشکلاتی منجر شود. به گفته او، بازداری افکار و احساسات مرتبط با چنین رویدادهایی انرژی جسمی زیادی میگیرد. به عبارت دیگر، آسان نیست که رازی را برای خودمان نگه داریم یا جلوی فاش شدن چیزی را بگیریم، خصوصا در صورتی که این راز یک ضربه روانی عمده باشد، این کار ناراحتکننده است و انرژی زیادی میگیرد.
با گذشت زمان، این فشار روانی هم مانند همه فشارهای روانی متراکم میشود که این امر میتواند احتمال بروز مشکلات مرتبط با آن را افزایش دهد، مشکلاتی از قبیل دشواری در به خواب رفتن، تحریکپذیری، علائم جسمانی (برای مثال دلدرد و سردرد) و حتی بیماریهای ناشی از ضعیف شدن کارکرد دستگاه ایمنی بدن. طبق نظر پنهبیکر، افشا کردن راز موجب کاهش این فشار روانی میشود. روبرو شدن با خاطرهای آسیب را با بیان کردن آن برای کسی یا حتی نوشتن درباره آن، فرد را از زحمت نگه داشتن این راز رها میسازد.
🔸️رندی لارسن و دیوید باس
از کتاب روانشناسی شخصیت
ترجمه فرهاد جُمهری و همکاران
🍀❤️ @filsofak
❤7🙏2👏1