فلسفه اخلاق | مصطفی سلیمانی
7.46K subscribers
2.45K photos
1.39K videos
346 files
1.05K links
🌱روان‌کاوی/فلسفه/ادبیات/ادیان/سینما
📍مصطفی سلیمانی
(دکتری فلسفه
کارشناسی ارشد فلسفه اخلاق
کارشناسی ارشد روان‌شناسی شخصیت)


📱ارتباط با من:
@mostafa_soleymani63
.
🔖اینستاگرام:
https://instagram.com/_u/mostafa_soleymani63
Download Telegram
رفتار نابهنجار و مخربِ اولیا که سبب تهدید و تخریب رشد و تکامل روانی کودک می‌شود، می‌تواند دو علت داشته باشد: نخست اینکه ممکن است از شخصیت فرد و رفتار غیرعادی اولیا سرچشمه گرفته باشد، و دوم اینکه امکان دارد به علت تضاد بین معیارهای فرهنگی و اجتماعی‌ای که از جانب اولیا اعمال می‌شود با خصوصیات و توانایی‌های کودک، ایجاد شود.

به عبارت دیگر، بیماری‌های روانی زمانی به وجود می‌آیند که کودک، در شرایط تعارض‌آمیز یا شرایطی که باید پاسخ‌های مناسب آن موقعیت را مشاهده کرده باشد، پاسخ‌های کافی را نیاموخته باشد یا آنکه پاسخ‌های آموخته‌شده او، برای حل تعارض موجود مناسب نباشند. برای مثال، اگر والدین کودکی که فحش می‌دهد، گاه او را تنبیه کنند و گاه به او لبخند بزنند، کودک نمی‌تواند بیاموزد که در برخورد با چنین موقعیتی، رفتار مناسب و صحیح کدام است. در نتیجه، در تعارضی حل ناشده گرفتار می‌ماند.

به این ترتیب، از نظر دالرد و میلر، بیماری‌های کنشی و به‌ویژه نوروزها را اولیا یاد می‌دهند و کودک آن‌ها را یاد می‌گیرد. رفتارهای تخریبی اولیا در مراحل حساس رشد کودک، مانند مرحله تغذیه که سال اول زندگی است، یا مرحله آموزش آداب توالت، یا آموزش جنسی و بلوغ و مانند آن‌ها، مشهودتر و تاثیرات آنها چشمگیرتر است.

در این دوره‌ها، بسیاری از کودکان می‌آموزند که در زمینه نیازهای اساسی خود، احساس شرم، خجلت، گناه، یا ترس و اضطراب بکنند؛ چنانکه هرگاه لازم باشد یکی از این خواسته‌ها ارضا شود، آن حالت‌های آموخته شده تشدید می‌شوند و ممکن است این کشمکش، به اساسی برای به وجود آمدن بیماری روانی تبدیل شود.

🔸سعید شاملو
از کتاب مکتب‌ها و نظریه‌ها در روانشناسی شخصیت

❤️☘ @filsofak
👍2❤1
هنگامی که انسان اعتماد به نفس یا احساس خودارزشمندی را از دست می‌دهد، به توانایی‌هایش شک می‌کند و زندگی و کار در نگاه او بی‌ارزش می‌شوند، آنگاه به این نتیجه می‌رسد که باید هدف زندگی خود را «داشتن»‌هایی چون تعطیلات دلپذیر، فرزندان مطیع، رابطه‌های خوب، تفکرات درخشان و برجسته، بحث‌های مهم‌تر و مفصل‌تر و امثال این‌ها قرار دهد.

کسی که هدف زندگی‌اش را «داشتن‌های» گوناگون می‌داند، مانند آن انسان سالمی است که به جای استوار ایستادن بر پاهای خود، همیشه از چوب زیربغل استفاده می‌کند. چنین فردی برای زیستن، به یک شی خارجی چنگ می‌اندازد تا در نگاه دیگران، آن کسی جلوه کند که آرزو دارد باشد. او تا آنجا «کسی» محسوب می‌شود که بتواند چیزی داشته باشد. او تصمیم می‌گیرد بر اساس داشتن چیزهایی، کسی باشد و در واقع خودش در مالکیت اشیایی است که تصور می‌کند مالک آن‌هاست.

🔸اریک فروم، از کتاب هنر بودن، ترجمه پروین قائمی

❤️☘ @filsofak
❤16👍8👌1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
🟤ویدیویی خیره‌کننده که نشان می‌دهد چگونه گورخر پدر در هنگام زایمان از مادر هم مهربان‌تر است!

در حین زایمان، گورخر ماده به دلیل دردهای شدید زایمان ناگهان بیهوش می‌شود، و گورخر نر سعی می‌کند مادر را احیا کند تا اجازه ندهد او و فرزند داخل شکمش از دست بروند. خوشبختانه مادر به هوش آمده و پدر با کمک فوق‌العاده به او در طول مبارزه خود کمک می‌کند تا مادر نوزاد را به دنیا بیاورد.

گورخر ماده پس از زایمان، بسیار عصبانی است و سعی می‌کند پدر و نوزاد تازه متولد شده را بکشد، زیرا فکر می‌کند آنها مسئول درد زایمان او هستند. پدر تلاش شجاعانه‌ای برای نجات نوزاد از دست گورخر ماده خشمگین انجام می‌دهد و در نهایت موفق می‌شود از هر دوی آنها در این ویدیوی خیره کننده که مملو از شور، شجاعت و محبت عالی پدرانه است، محافظت کند.

نمونه‌ای عالی از غریزه‌ی بینهایت قدرتمند و پراحساس پدرانه برای محافظت از خانواده.

دیدن این ویدیوی کوتاه تاثیرگذار را به شما پیشنهاد می‌کنم.

❤️☘ @filsofak
❤21👍1
.
🔰چگونه بی‌نظمی، امنیت شغلی و کاری‌‌مان را برهم می‌زند؟

آشفتگی و بی‌نظمی در کارها باعث هدر رفتن انرژی و زمان شما خواهد شد، بنابراین باید تلاش کنید این عامل مخرب را از زندگی تان، به‌ویژه زندگی شغلی‌تان حذف کنید.

1⃣ گام نخست:
ذهن‌تان را خالی کنید

اگر فهرستی طولانی از کارها، برای انجام دادن دارید، باید برخی از آنها را شروع کنید و این فکر که سایر کارهای تان باقی مانده است، باعث کاهش سرعت شما خواهد شد. با این حال، برخی از کارهایی که فهرست کرده اید، فوریتی برای انجام آن وجود ندارد و می توانید برای مدتی آنها را کنار بگذارید و از سوی دیگر برخی کارهای فوری هستند و باید به سرعت آنها را انجام دهید و کنار بگذارید تا ذهن تان خالی از دغدغه انجام کارهای فوری شود. بعد از این که این کارها را تمام کردید، خواهید دید که ذهن شما فضای بیشتری برای خلاقیت خواهد داشت و در صورتی که این کارها ناتمام باقی بمانند، مانند تکه‌ای چربی که ورودی قلب را مسدود کند، ذهن شما را مسدود خواهند کرد.

2⃣ گام دوم:
عوامل حواس پرتی را حذف کنید

تلویزیون و رادیو را خاموش کنید. در صورتی که واقعاً می‌خواهید روی نوشتن تمرکز کنید، مودم اینترنت را نیز خاموش کنید. فقط یک پنجره جدید روی کامپیوتر خود باز کنید و فقط یک کار، یعنی نوشتن را انجام دهید. چند کارگی یکی از آفت‌های خلاقیت است.

3⃣ گام سوم:
مرتب کردن


#پتسی_کلرمونت زمانی که حرفه خود را به عنوان یک نویسنده و سخنران حرفه‌ای آغاز کرد، یک روش غیرمنتظره برای تمرکز روی کارش استفاده کرد. وی شروع به جستجوی مطلب، تمرین نوشتن، نوشیدن یک فنجان قهوه، راه رفتن و ... نمی‌کرد. همه از رفتار وی شگفت زده بودند؛ او ظرف‌ها را می‌شست!

4⃣ گام چهارم:
اصل «کمتر، بیشتر است» را در زندگی‌تان اعمال کنید

کارها را ساده کنید و دستاوردهای بیشتری کسب کنید. زمانی که کاری پر اهمیت انجام می دهید همواره مطمئن شوید که تنها روی ملزومات هدف‌تان تمرکز کرده اید و از مطالب حاشیه‌ای عبور کرده‌اید. اگر یک بار این اصل را در زندگی‌تان اعمال کنید، خواهید دید که کارآیی شما بیشتر خواهد شد.

🔻برای توضیح بیشتر این باور، یعنی بهره وری بیشتر با ساده کردن یک کار، دقت کنید که:

الف- در سادگی، قدرت است؛ کارهای ضروری و اصلی را انتخاب کرده و بقیه را کنار بزنید. آنقدر کار را برای خودتان آسان کنید که نتوانید دست رد به آن بزنید.

۲- با تغییر عادت های کوچک شروع کنید و گام‌های کودکانه بردارید.

۳- هر کاری را در یک زمان انجام دهید و از چندکارگی بپرهیزید که این کار، کارآیی شما را افزایش می‌دهد.

لقمه‌ای بزرگتر از دهان تان نگیرید و دست از حریص بودن بردارید. تکالیفی را بپذیرید که از عهده انجام آن برمی آیید. اگر بیشتر از ظرفیت‌تان کاری را بپذیرید، در نهایت عواقب بدی در انتظار شما خواهد بود.
برای اینکه واقعاً کارآیی بالایی داشته باشید، هر گام را در یک زمان بردارید. یک توصیه دیگر این که مواردی را مطالعه کنید که به سلامت عقلی و قابلیت های فکری شما کمک کند.

5⃣ گام پنجم:
یادداشت برداری روزانه


این یک گزینه معروف است، چرا که این گزینه جواب می‌دهد. یادداشت کردن روزانه عواملی که شما را آزار می‌دهند، به سازماندهی مجدد افکارتان برای مقابله با این مشکلات کمک می‌کند. حال این عامل می‌تواند از جنس جلسه، مشکلات زندگی شخصی، چالش های کاری و ... باشد که نوشتن این مشکلات می تواند به شما در طراحی استراتژی ها و پاسخ های جدید کمک کند.

بنابراین این مشکلات را روی یک تکه کاغذ یا به صورت رمز در کامپیوتر خود یادداشت کنید. کارهایی را که هر روز باید به اتمام برسانید، به ترتیب بنویسید و آنها را انجام دهید.

6⃣ گام ششم:
سیستم ذخیره ساز خود را سازماندهی کنید


راهی برای تنظیم محدودیت های کاری خود پیدا کنید و در این زمان از کارهای غیرمربوط به کارتان، از جمله ارسال پیام های بی مورد و غیرضروری بپرهیزید. زیرا به شدت به بهره‌وری شما آسیب خواهد زد. صرف نظر از کاری که می‌کنید، همواره شلوغی و در هم ریختگی‌های اجتناب‌ناپذیری در زندگی شخصی و شغلی‌تان وجود دارد. این وضعیت، تمرکز روی یک کار را سخت می‌کند.

بر اساس یافته‌های محققان موسسه علوم اعصاب دانشگاه پرینستون، مغز در زمان پردازش اطلاعات دارای محدودیت‌هایی است؛ بنابراین اگر شما فضا و حجم کارتان را زمانی که آشفته و غیرسازماندهی شده است، مدیریت نکنید، می‌تواند عملکرد کلی شما را کاهش دهد. شلوغی محیط می‌تواند تمرکز انسان را از کار اصلی پرت کند و در بدترین حالت، فرد از کار اصلی خود غافل شود.

❤️☘ @filsofak
👍5❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
تا فنجان ذهنت رو خالی نکنی رشد نمی‌کنی!

من فنجون خودم در مقابل افرادی که نویسنده‌های کتاب های بزرگ هستند،
افرادی که تجربه کاری موثر دارند،
افرادی که خیرخواه من و آینده‌ام باشند،
افرادی که تلاش می‌کنند و در حال رشد هستند
خالی کردم.

رها کن چیزهایی رو که تا بحال می‌دونستی؛ فنجان رو خالی کن ☕️

❤️☘ @filsofak
❤10👍7👎1🙏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بیشتر آدم‌ها اصلاً بلد نیستند توی خلوت و تنهایی خودشان هم سکوت کنند.
بیشتر آدم‌ها ذهن‌شان یک جاده هشت‌بانده پرترافیک است که ماشین‌های توش، از یک‌جا به جای دیگر سرک می‌کشند و نوک می‌زنند و آن‌قدر هر کی به هر کی است که معلوم نیست چی به چیست و چه خبر است.
بیشتر آدم‌ها، روانِ به هم ریخته‌ای دارند و همین است که فکرشان شلوغ‌پلوغ است و زیاد حرف می‌زنند. شاید هم چون زیاد حرف می‌زنند و فکرشان شلوغ‌پلوغ است، روانِ به هم ریخته‌ای دارند.
#مصطفی_سلیمانی

🔸حسی که امسال باهام بود.

❤️☘ @filsofak
👍12❤1🤔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
«پس از كلی فقر، به ثروت وشهرت رسیدم. آموخته‌ام كه با پول می‌توان ساعت خريد، ولى زمان نه. می‌توان مقام خريد، ولى احترام نه. می‌توان رختخواب خرید، ولی خواب راحت نه. می‌توان قلب را خرید، اما عشق را نه. ارزش آدم‌ها به دارایی نیست، به «معرفت» آن‌هاست.

❤️☘ @filsofak
👏11❤4👎1🔥1
هنرِ کتاب نخواندن
ایرج شهبازی


در یکی از روزهای سال ۱۳۸۴ یا ۱۳۸۵، دکتر شفیعی کدکنی، در کلاس دورۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی، در دانشگاه تهران، دو دستِ خود را به حالت تکبیرِ نماز، تا برابر گوش‌ها بالا آوردند و فرمودند: استاد بدیع الزمان فروزانفر یک روز، به همین حالت دستان‌شان را بالا آوردند و فرمودند:

«استادِ ما، ادیب، ده جلد کتاب خوانده بود».

منظور استاد فروزانفر از «ادیب» همانا «ادیب پیشاوری»، از بزرگترین استادانِ ادبیات فارسی و عربی، در سدۀ گذشته است. روز سه‌شنبه، دوم خردادماه 1396، از استاد رسول شایسته که ایشان هم از دانشجویانِ استاد فروزانفر بوده‌اند، دربارۀ این جمله پرسیدم و ایشان هم تأیید کردند که آن استاد بزرگ، در حقِ ادیب پیشاوری چنین سخنی گفته است.

اکنون که سندِ این روایت استوار شد، بهتر است که نگاهی به دلالتِ آن بیندازیم. مطلبِ شگفت‌آوری که از این سخن به دست می‌آید، آن است که ادیب پیشاوری، با مطالعۀ تعداد بسیار اندکی کتاب، به یکی از بزرگترین استادانِ زمانۀ خود تبدیل شده بودند و کسانی که چندین برابر ایشان کتاب خوانده و مطالعه کرده بودند، هیچگاه نتوانستند به جایگاهِ رفیع ایشان در دنیای ادبیات نزدیک شوند. به نظر می‌رسد رازِ این مطلب در «هنرِ کتاب خواندن» و از آن مهم‌تر در «هنر کتاب نخواندن» است؛ یعنی برای دانشمند شدن علاوه بر آنکه نیاز داریم به کتاب خواندن، باید این هنر را داشته باشیم که تشخیص بدهیم چه کناب‌هایی را «نباید» بخوانیم.

گفتنی است که در هر زمینه‌ای از دانش‌های بشری، تعدادِ منابع دست اول از انگشتان دست درنمی‌گذرد و تقریباً همۀ کتاب‌ها و مقالات و پایان‌نامه‌ها از درونِ همین کتاب‌های اندک پدید می‌آیند؛ بنابراین برای متخصص شدن در هر رشته‌ای، بهتر است که مستقیماً به سراغ همین منابع و مراجع دست اول برویم و بیهوده عمر خود را بر سر مطالبِ دست دوم و دست سوم تلف نکنیم. کم نیستند کسانی که ده‌ها و صدها کتاب و مقاله و پایان‌نامه و گزارش دربارۀ یک موضوع خوانده‌اند و ده‌ها سخنرانی دربارۀ آن موضوع گوش داده‌اند، ولی هیچگاه در آن حوزه صاحب‌نظر نشده‌اند و هستند کسانی مانند ادیب پیشاوری که با مطالعۀ عمیق و دقیق چند کتاب، نامی جاوادانه از خود به یادگار گذاشته‌اند؛ برای نمونه ادیب پیشاوری کتاب «مطوّل» را که از برترین منابع دست اول در حوزۀ علوم بلاغی است، در حافظه داشتند و بارها و بارها آن را به دقت تمام خوانده بودند. روشن است که فراگیریِ دقیق مطوّل او را از مطالعۀ بسیاری نوشتجات دست دوم بی‌نیاز کرده بود. استاد فروزانفر هم، در قیاس با بسیاری از استادان زمانۀ خود، کتاب‌های زیادی نخوانده بود، ولی «کتاب‌های خوبِ کمی» را «خوب» خوانده بود.

بنابراین برای پیشرفت در هر زمینه‌ای از معارف بشری، خوب است به این دو نکته توجه کنیم: اولاً مراجع و منابعِ اصلی و مادر را که تعدادشان معمولاً اندک است، بخوانیم و ثانیاً این کتاب‌های خوب را بارها و بارها با دقت تمام بخوانیم، آنها را عمیقاً بیاموزیم، در آنها نیک درنگ کنیم و آنها را درونی کنیم. اینجاست که می‌گوییم باید «هنرِ نخواندنِ کتاب‌های دست دوم» را آموخت.

❤️☘ @filsofak
👍15❤3👏1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
.
پسر دانش‌آموز نوجوان بلوچستانی که برای دریافت ارتباط اینترنتی مناسب، کومه‌ای بالای کوه ساخته بود، سرانجام در رشته پزشکی قبول شد.

همین سه چهار سال پیش بود که بعلت نبودن امکانات اینترنتی، امیر حسین در یکی از روستاهای دور افتاده شهرستان سراوان استان سیستان و بلوچستان جهت درس خواندن مجبور می‌شود آلونکی روی کوهی در نزدیکی روستا بسازد تا بتواند از وجود اینترنت برای خواندن درس‌هایش استفاده کند.

خبر به گوش آذری جهرمی وزیر ارتباطاتِ دولت وقت میرسد و ایشان راهی منطقه بلوچستان می‌شود و بخاطر امیر حسین آن روستا را به اینترنت وصل می‌کند و امیر حسین قول میدهد به خاطر آینده‌ی مُلک و وطن خودش تلاش کند و درسش را خوب بخواند.

سرانجام امیر حسین مزد زحماتش را می‌گیرد و ضمن قبولی در رشته پزشکی دانشگاه زاهدان، طی یک پیام تصویری موفقیت خودش را به اطلاع آذری جهرمی و دیگر هموطنان می‌رساند.

❤️☘ @filsofak
❤21👍2👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
زوربا سرش را خاراند و گفت:
کله من خشک است، ارباب! خیلی خوب نمی‌فهمم....کاش می‌توانستی همه این ها را که گفتی با رقص بگویی تا من بفهمم!


#زوربای_یونانی
#نیکوس_کازانتزاکیس
ترجمه: #محمد_قاضی


🎥سکانس جاودانه‌ای از بازیِ #آنتونی_کوئین با رقص زیبای زوربای یونانی

🖇پیوند ادبیات و سینما

❤️☘ @filsofak
❤13👍1
Forwarded from معنای زندگی
مثل یک سهام توی بورس
#مصطفی_سلیمانی


از خواب بیدار می‌شوی. با بی‌حوصلگی و اوقات تلخی.
چند تا آدم مزخرف، چند روزی است که روزت را خراب کرده‌اند و تو هنوز چشم‌هایت را باز نکرده‌ای، توی سینه‌ات احساس سنگینی و فشار می‌کنی.
معلوم است که تخلیه نشده‌ای. و تنها راه چاره‌اش این است که حرف بزنی. هر چه نباشد تو موجودی اجتماعی هستی و البته که هر چه می‌کشی هم از همین اجتماعی بودن است.
فرایند تخلیه شدن را از سر می‌گیری. تلفن را برمی‌داری و مکالمات روزمره‌ات را آغاز می‌کنی. نوبت به نوبت، آدم‌های اطرافت را با آن‌که پشت خط است آنالیز می‌کنی.
از بعضی‌ها بدت می‌آید، به بعضی‌ها حسودی می‌کنی، بعضی‌ها را از خودت پایین‌تر می‌دانی و بعضی‌ها هم حسابی حرصت را درآورده‌اند و تو حرف‌های زیادی داری که در مورد هر کدامشان بزنی.
آدم‌ها محور زندگی تو هستند. و چون خودت را با توصیف‌های آن‌ها می‌شناسی نمی‌توانی بحث و حرف در موردشان را تمام کنی. بدت را گفته باشند به هم‌ات می‌ریزند و تو باید ساعت‌ها بدشان را بگویی تا بتوانی تصویری که از خودت داشته‌ای را برگردانی سر جاش.
آدم‌ها، موضوع ذهن تو هستند. و تو از صبح که از خواب بیدار می‌شوی تا شب که سرت را می‌گذاری زمین، خودت را توی بده بستان با آن‌ها می‌بینی. حس می‌کنی با حرف‌ها و کارهایشان بالایت می‌برند یا زمینت می‌زنند، انگار که یک سهام توی بورس باشی.
تو ارزش خودت را با قیمتی که بقیه روت می‌گذارند تعیین می‌کنی، و خب حق داری اگر صبح تا شبت را به فکر کردن در مورد دیگران بگذرانی.
در موردت بد گفته‌اند که در موردشان بد می‌گویی. 
بد قضاوتت کرده‌اند که در موردشان بد می‌گویی.
درکت نکرده‌اند و در موردشان بد می‌گویی.
گریه‌ات را درآورده‌اند و در موردشان بد می‌گویی.
بد می‌گویی و بد گفتن عادتت می‌شود؛ وقتی خشمگینی، وقتی داری از حسودی می‌ترکی، و حتی وقت‌هایی که داری برای یکی دلسوزی می‌کنی.
به خودت می‌آیی و می‌بینی که بلد شده‌ای که با کارها و حرف‌ها و حتی با ایماها و اشاره‌هات، یکی را به زمین بزنی. می‌بینی دیگر آن کودک پاک و معصوم نیستی که همه‌چیزش رو بود و بلد نبود دو رو باشد. می‌بینی بلد شده‌ای توی روی آدم‌ها باهاشان خوب باشی، اما پشت سر، حسابی از خجالت‌شان دربیایی.
به خودت حق می‌دهی. خب هر چه نباشد تو موجودی اجتماعی هستی و البته که هر چه می‌کشی هم از همین اجتماعی بودن است!
#اخلاق_درمانی ۶
#غیبت

❤️☘ @The_meaningoflife
👏4❤3👍3
زیستن در شرایط دشوار.pdf
369.2 KB
🔲کتاب کوچک زیستن در شرایط دشوار

۱۰ توصیه برای آن‌ها که می‌مانند
تهیه و تنظیم: مجتبی لشکربلوکی

این کتاب کوچک مکتوب شده و تکمیل شده پادکست گفتگوی بین محمد فاضلی و مجتبی لشکربلوکی است که در کانال دغدغه ایران منتشر شده است. در ایران کتاب کوچک ۱۰ توصیه ارایه شده است برای کسانی که می خواهند در ایران بمانند و زندگی پایدار داشته باشند.

❤️☘ @filsofak
👍10❤3🔥1
بی‌صبری آدم را ریشه‌کن می‌کند!
#مصطفی_سلیمانی


برای خواستن یک چیز با تمام وجود، تنها یک راه وجود دارد و آن خواستنش با تمام وجود است. و این یعنی بی‌صبری تعطیل. غر تعطیل. نق تعطیل.
بی‌صبر شدن همان لحظه‌ یأسی است‌ که‌ آوار می‌شود روی سر یک لوبیای سحرآمیزِ تنها، توی عمق دو سانتیِ مشتی خاک ساده و سبک.
لوبیاهای سحرآمیز، بی‌صبر که می‌شوند خيلی فراموشکار می‌شوند. یادشان می‌رود که توی خاکند، یعنی همان‌جایی که باید باشند. یادشان می‌رود که اگر آب بخواهند هست و اگر جایی برای نفس کشیدن هم می‌خواهند هست. یادشان می‌رود که دارند توی تختی از سنگ‌های ریز پادشاهی می‌کنند و هر چقدر هم جولان بدهند هیچ‌کس هیچ‌کاریشان ندارد. و فقط این یادشان می‌آید که آخ، همه‌جا تاریک است. و من، بی‌دفاع و تنها، زیر یک مشت خاک که آوار شده روی سرم گیر افتاده‌ام.
و دست و پا زدن را از سر می‌گیرد. زور می‌زند که ریشه‌های نازکش را به ضرب و زور هم که شده از لای ذره‌های خاک بکشد بیرون و سرش را هم هر طور شده بکشد بالا، اما نمی‌تواند. یادش می‌افتد که هزار جان شیرین داده‌ تا جوانه بزند. زجر دو عالم را کشیده وقتی تمام تنش توی غربت خاک، دو شقه شده، تا از لابه‌لای پیکر پرپرش جوانه امیدی سر برآورده است.
شروع به دست و پا زدن می‌کند. هی ریشه‌اش را می‌کشد. هی سر شقه شده‌اش را به سقف خاک می‌کوبد. و هی خودش را به سنگریزه‌ها می‌مالد.
بی‌صبر شده و یادش رفته که سحرآمیز است. یادش رفته که چیزی نمانده تا قدش بلند شود و سرش از خاک بیاید بیرون. یادش رفته خاک دشمنش نیست. و لوبیاها زیر خاک خفه نمی‌شوند.

بی‌صبری همه‌چیز را از یاد آدم می‌برد. حتی این‌که سحرآمیز است را. حتی این‌که سنگریزه‌ها دشمنش نیستند را. توی بی‌صبری آدم فقط دست و پا می‌زند و می‌خواهد ریشه‌اش را بیرون بکشد.
بی‌صبری آدم را ریشه‌کن می‌کند. بی‌صبری آدم را با مخ می‌کوبد به زمین. حتی وقتی زمین دشمنت نیست.

#اخلاق_درمانی ۷
#صبر

❤️☘ @filsofak
❤7👏6👍1
نیچه اغلب از «دوست داشتن سرنوشت» سخن می‌گفت. منظورش این بود که بشر می‌تواند مستقیما با سرنوشت رویاروی شود، آن را بشناسد، شهامت به خرج دهد، آن را بنوازد، به چالش کشد، با آن بستیزد و به آن عشق بورزد. با اینكه براى ما «ارباب سرنوشت خویشیم» جمله‌ای متکبرانه‌ست ولی ما را از قربانی سرنوشت بودن محافظت می‌کند. ما حقیقتا در آفرینش سرنوشت‌مان دخیلیم.

🔸رولو می، از کتاب عشق و اراده، ترجمه سپیده حبیب

❤️☘ @filsofak
❤4👏4👍1
حتماً حکمتی توی کار هست!
#مصطفی_سلیمانی


نوشته بود «یک‌چیزهایی برای همان وقت است که آرزوش می‌کنم، ده سال بعد برایم هیچ طعمی ندارد. بعضی چیزها را آدم باید همان‌موقع که دلش خواسته داشته باشد، وگرنه بعداً بی‌مزه می‌شود. توپ پلاستیکی چهل تکه الان به چه دردم می‌خورد؟ یا الآن برای من چه فرقی می‌کند که سنگم می‌افتد توی خانه شش، یا پام می‌رود روی خط یا نه؛ من که دیگر لی‌لی بازی نمی‌کنم.»

فکر کردم حرف‌هاش را دارم با گوشت و پوست و استخوانم لمس می‌کنم. آن‌قدر چیز خواسته‌ام که نشده، که شماره‌اش از دستم دررفته. که برای همه‌شان یک نسخه پیچیده‌ام که «لابد قسمت نبوده و حتماً حکمتی توی کار هست.»
فکر کردم چرا حکمت همیشه توی ناامید شدنِ امید است. چرا توی شعله‌ور شدنِ کورسوی امید نیست؟

به این فکر کردم که شاید بد امید می‌بندم. یعنی بد می‌خواهم. مثلاً می‌خواهم بچه وقتی که دندان ندارد آدامس بجود، یا سنگ موم شود یا باران تند ببارد، وقتی که قرار نیست حتی تا سه ماه آینده هم یک لکه ابر ساده توی آسمان باشد.
به این فکر کردم که باید راه تمام بهانه‌هایی که باعث می‌شوند امیدم ناامید شود را ببندم. تمام بهانه‌هایی که خدا می‌توانست عَلَمشان کند برای این‌که بگوید «امیدت ناامید شد به این دلیل.»

رفتم دست گذاشتم روی چیزی که نمی‌تواند بگوید چیز بدی است یا به دردم نمی‌خورد یا اگر نداشته باشمش، باز هم امورم می‌گذرد.
دست گذاشتم روی چیزی که اگر خطش بزند خودم را خط زده باشد.

به این فکر کردم که اصلاً همه آن ناامیدی‌ها برای این بوده که من یاد بگیرم زیر بار ناامیدی نروم. که طعم نرسیدن برود زیر زبانم و بدانم چقدر تلخ است و نگذارم دوباره مزه‌اش توی دهانم تکرار شود.
به امیدی فکر کردم که پیش از آن‌که بمیرد، خودم را می‌کشد و خلاص.
قرار نیست یک‌چیزهایی را بخواهیم و نداشته باشیم.
چیزهایی هستند که اگر نباشند، که اگر آدم نداشته باشدشان، بمیرد بهتر است. چیزهایی که نمی‌شود گفت چیز بدی است یا به دردمان نمی‌خورد یا اگر نداشته باشیمشان، باز هم امورمان می‌گذرد.

#اخلاق_درمانی ۸
#امید

❤️☘ @filsofak
👏12❤11👍3
@Ketabatun درخت تلخ.pdf
4.2 MB
🔸مجموعه داستان کوتاه

درخت تلخ
به نویسندگی آلبا دسس پدس

نظر شخصی:
داستان‌ها خیلی خوب!

معرفی کتاب:
کتاب درخت تلخ اثر آلبا دسس پدس، یکی از مشهورترین نویسندگان ادبیات ایتالیا است که دوازده داستان کوتاه را دربرمی‌گیرد. این مجموعه داستان یکی از پرمخاطب‌ترین و محبوب‌ترین آثار خالقش است و به مفاهیم و احساساتی مانند نفرت، ترس و عشق می‌پردازد.

❤️☘ @filsofak
👍9🙏1
Forwarded from معنای زندگی
مثل یک پیچک!
#مصطفی_سلیمانی


🔸آدمی‌زاد ساکن نیست، هر چند که ایستاده باشد، هر چند که نشسته باشد، هر چند که به پهلو خفته باشد.
در آدمی همیشه چیزی هست که می‌رود، چیزی که نمی‌توان جلوی راهش را گرفت یا به جایی میخکوبش کرد.
گاهی نامش توهم است و مثل اراجیفی که سر و ته ندارند، بی‌بُته و بی‌بار است؛ 
گاهی نامش خیال است و مثل یک پیچک می‌پیچد به دور هر چه که سر راهش سبز شده و بالا رفته است؛
و گاهی نامش فکر می‌شود و آن‌وقت است که آرام و سر به زیر به پیش می‌آید و دست صاحبِ خودش را می‌گیرد و خرامان خرامان به پیش می‌بردش.
آدمی ساکن نیست. هيچ‌وقت ساکن نبوده. هيچ‌وقت نبوده که یک‌جا مانده باشد. هيچ‌وقت نبوده که حتی برای لحظه‌ای توقف کرده باشد. هيچ‌وقت نبوده که به یک حال مانده باشد و باز به همان حال مانده باشد و باز به همان حال مانده باشد، تا آن‌جا که از حال برود. 
آدمی مدام احوالش حالی به حالی می‌شود. و هر چه زور می‌زند خوشحالی‌اش را فریز کند و لب خندانش را تافت بزند نمی‌تواند. و می‌بیند که نمی‌تواند، اما باز زور می‌زند. زور می‌زند که خوشحالی‌اش را فریز کند و آن را که دارد توی سرش می‌رود و می‌رود و می‌رود یک‌جا ساکن کند. میخکوب کند. اما نمی‌تواند. 
آدمی‌زاد یک رونده است و آن چیزی که توی سرش راه می‌رود هيچ‌وقت بنا ندارد از رفتن دست بکشد.
اصلاً چرا رونده باید از رفتن درد بکشد؟
آیا وزیدن، باد را خسته می‌کند یا باریدن، باران را؟ 
خورشید از تابیدن خسته است یا دریا از موج برداشتن؟
نه حرف این نیست.
درد آدمی از برگشتن است. نمی‌رود. دارد برمی‌گردد که درد می‌کشد. وگرنه رفتن برای رونده که کاری ندارد. 

#اخلاق_درمانی ۹
#تفکر

❤️☘ @The_meaningoflife
❤13👍4👏1
🔻خدا علی را نیامرزد!

✍🏼 مجتبی لشکربلوکی

🔹زنی مراجعه کرد به معاویه و با او بر سر موضوعی بحث و جدل کرد. معاویه از این گستاخی و جسارت زن در گفتگوی بی محابایش ناراحت شد و به او گفت «خدا علی را نیامرزد که او این رسم را فراگیر کرد!». منظور او چه بود؟ رسم هم‌ترازی حاکم و شهروند، پارادایم نقد پذیری حاکمان، آیین اعتراض بدون لکنت به حاکم، و رسم بدهکاری حاکم و طلبکاری شهروند.

🔸این روایت را که در یک سخنرانی شنیدم و به فکر فرورفتم. آیا علی(ع) فقط همین هنجارشکنی را انجام داد؟ جواب این بود: هنجار شکنی‌های او بیش از اینهاست!
به ۷ نمونه اشاره می کنم.

1️⃣ به روایت محققان تاریخ، در دوران حکومت ایشان زندانی سیاسی گزارش نشده است. آن هم آن زمانی که امیر مالک جان و مال و ناموس مردم بود و زندانی سیاسی امری رایج.

2️⃣ امروزه می‌شنویم که مدیران ارشد کشورها شامل نخست‌وزیران و روسای جمهور، به خاطر تخلفات مالی در زمان مسوولیت یا بعدش محاکمه می‌شوند و این را نشانه آزادی و عدالت می.دانیم. ایشان به دادگاه فراخوانده شد. از طرف یک جایگاه والا؟ نه! به شکایت یک فرد عادی! یک مسلمان؟ نه یک اقلیت! و جالب اینجاست محکوم شد. و جالب تر اینکه پذیرفت!

3️⃣ خود را بدهکار مردم می‌دانست نه طلبکار. حتما شنیده‌اید در خانه زنی که همسرش را در یکی از جنگ‌ها از دست داده بود به صورت ناشناس رفته بود و برایشان نان می‌پخت و با بچه‌ها بازی می‌کرد و آن زن هم پیاپی علی را نفرین می‌کرد. و در انتها که متوجه شد که او همان علی است حاکم سرزمین‌های پهناور. علی خاضعانه گفت: شما ببخشید که تا کنون مشکلات شما را حل نکرده بودم، از درگاه خدا بخواهید که على را ببخشد.

4️⃣ به گواهی تاریخ، مخالفینش در مسجد علیه او و رو در روی سخن می‌گفتند و چند ساعت بعد برای گرفتن حق خود از بیت‌المال می‌آمدند. هنوز هم باور کردنش سخت است.

5️⃣ زمانی که در جنگ‌های عرب، مثله کردن (بریدن گوش یا بینی و اعضا) امری رایج بود او دستور نظامی شدید می‌داد (و نه اینکه صرفا توصیه اخلاقی نرم کند) که کشتگان را مثله نکنید، فراریان را تعقیب نکنید و مجروحان را نکشید و ...

6️⃣ کافیست امروز در گوگل جستجو کنید تصویر حضرت علی. تصویری که می‌‌آید فردی جدی و مقتدر در کنار شیر و شمشیر (ذوالفقار). این تصویر سال‌هاست در ذهن من و شما نشسته. اما به ما نگفتند که در یکی از جنگ‌ها، ۱۲ هزار نفر از متعصب‌ترین افراد اعلام جنگ کردند. صبورانه با آن‌ها گفت‌وگو کرد و آن قدر مدارا و نرمش و تعامل کرد که ۱۲ هزار نفر به ۴ هزار نفر رسید سپس به ۱۵۰۰ نفر.
هنر استراتژیست‌های جنگی آن است که در جنگ با کمترین خونریزی فاتح شوند و علی اینگونه بود. منتهی برای من و شما ذوالفقار علی بیش از گفتگوی علی تبلیغ و ترویج شده. زمانی که او برای گفتگو، تعامل، مکاتبه، محاجه، توافق، مذاکره گذاشت بسیار بسیار بیشتر از جنگ بوده است اما ...

7️⃣ او با زندانیان مانند یک انسان برخورد کرد. گفته می‌شود تا قبل از او زندانیان در چاه‌های عمیق و به شیوه‌ای غیرانسانی نگه داری می‌شدند. او برای اولین بار برای زندانیان، فضای مناسبی برای طی کردن دوران محکومیت فراهم کرد و برای حقوق زندانیان مانند یک انسان، ارزش قائل شد.
هنجارشکنی‌های او بسیار بیشتر از این حرف هاست! 

🔹شاید بد نباشد که امسال فقط برای فرق شکافته علی گریه نکنیم.. عجیب است ما برای کسی گریه می‌کنیم که هیچ شباهتی به او نداریم. بیش از شمشیر علی، به منطق علی (ایجاد توافق از طریق مفاهمه) و بیش از عدالت اقتصادی علی به عدالت سیاسی (برابری حاکم و شهروندان فارغ از جنسیت و نژاد و مذهب) و بیش از جنگ علی به آشتی او تمرکز کنیم. باشد که به برکت آن حضرت آمرزیده شویم.

❤️☘ @filsofak
❤22👍9🔥3👎1
💠 اثبات کنید خودتان مسلمانید، نه اینکه اسلام کامل‌ترین دین است. این مثل این است که ما از زیباترین خانه صحبت کنیم ولی آن خانه مال ما نباشد.

🖌مصطفی ملکیان

❤️☘ @filsofak
❤24👍5👌4