Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
کارگاه تحليل فیلم بر مبنای طرحوارهها
فیلم ۵
🔸ژانر وحشت روانشناختی
🔸نویسنده و کارگردان: لارس فون تریه.
🔸بازیگران: مت دیلون/برونو گانتس/اوما تورمن/سوفی گرابول
🔸خلاصه فیلم:
فیلم ماجراهای فردی باهوش به نام جک را در یک بازه زمانی ۱۲ ساله دنبال میکند و به معرفی قتلهایی میپردازد که در طول زمان جک را به یک قاتل سریالی تبدیل کرده است.
#مصطفی_سلیمانی
#فیلم_درمانی
#تله_بدبینی
#طرحواره_بدبینی
#تله_منفی_گرایی
#طرحواره
❤️☘ @filsofak
فیلم ۵
طرحواره بدبینی و منفیگرایی🔖 زیرنویس چسبیده فارسی بدون سانسور
🎬 The House That Jack Built (2018)
🎥 فیلم خانهای که جک ساخت (۲۰۱۸)
🔸ژانر وحشت روانشناختی
🔸نویسنده و کارگردان: لارس فون تریه.
🔸بازیگران: مت دیلون/برونو گانتس/اوما تورمن/سوفی گرابول
🔸خلاصه فیلم:
فیلم ماجراهای فردی باهوش به نام جک را در یک بازه زمانی ۱۲ ساله دنبال میکند و به معرفی قتلهایی میپردازد که در طول زمان جک را به یک قاتل سریالی تبدیل کرده است.
#مصطفی_سلیمانی
#فیلم_درمانی
#تله_بدبینی
#طرحواره_بدبینی
#تله_منفی_گرایی
#طرحواره
❤️☘ @filsofak
❤4👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
به مناسبت هفته کتاب
#معرفی_کتاب
ده کتاب تأثیرگذار در زندگیِ استاد ملکیان
- دما پدا، بودا
- دائو ده جینگ، لائوژه
- محاکمه و مرگ سقراط، افلاطون
- اخلاق اسپینوزا، باروخ اسپینوزا
- حکمتها، فرانسوا لا روشفو کولد
- اصول روانشناسی، ویلیام جیمز
- بینوایان، ویکتور هوگو
- مائدههای زمینی و مائدههای تازه، آندره ژید
- برادران کارامازوف، فئودور داستایفسکی
- والدن، هنری دیوید ثورو
- مرگ ایوان ایلیچ، لئون تالستوی
🔸 مصطفی ملکیان
❤️☘ @filsofak
#معرفی_کتاب
ده کتاب تأثیرگذار در زندگیِ استاد ملکیان
- دما پدا، بودا
- دائو ده جینگ، لائوژه
- محاکمه و مرگ سقراط، افلاطون
- اخلاق اسپینوزا، باروخ اسپینوزا
- حکمتها، فرانسوا لا روشفو کولد
- اصول روانشناسی، ویلیام جیمز
- بینوایان، ویکتور هوگو
- مائدههای زمینی و مائدههای تازه، آندره ژید
- برادران کارامازوف، فئودور داستایفسکی
- والدن، هنری دیوید ثورو
- مرگ ایوان ایلیچ، لئون تالستوی
🔸 مصطفی ملکیان
❤️☘ @filsofak
👍2❤1🙏1
🔸تقویت مهارت نوشتن
"خوب نوشتن" برای هریک از ما به علتی مهم است. یکی باید برای مدیر یا سرپرست خود گزارش بنویسد و دیگری باید نامهای برای کارفرما تنظیم و درخواست کند تا شروط قراردادی که پیش از این نوشتهاند اصلاح شود. گاهی که در رابطه با دوست، همکار یا شریک عاطفی خود به مشکل برمیخوریم، به نتیجه میرسیم که حتی نوشتن نامهای ساده اما تاثیرگذار یا ارسال پیامکی چندخطی، چگونه ممکن است سرنوشت دوستیمان را تغییر دهد.
در سالهای اخیر، که حضور در شبکههای اجتماعی به بخش جداییناپذیر زندگی بسیاری از ما تبدیل شده، نوشتن اهمیتی مضاعف پیدا کرده است. قرار نیست شغلتان تولید محتوا باشد، یا حساب کاربری بسیار فعالی در شبکههای اجتماعی داشته باشید، همین که میخواهید جایی نظرتان را در چند جمله زیر نوشته یا صحبتهای فردی بنویسید، به نوشتن نیاز پیدا میکنید.
نوشتن حتی قرار نیست لزوما مخاطبی داشته باشد. محققان و صاحبنظران بسیاری و در راس آنها جیمز پنهبیکر، نشان دادهاند که "نوشتن بدون مخاطب" هم فواید بسیاری دارد. این کار ذهن ما را آزاد و کمک میکند تجربیات ذهنی خود را بهتر درک و تحلیل کنیم. نوشتن باعث میشود ذهنمان کمی خالی شود و کمتر به سراغ نشخوار افکار منفی برویم.
قطعا یکی از بهترین تمرینها، برای بهبود مهارت نوشتن، "زیاد نوشتن" است. هرچه بیشتر بنویسیم، دستمان در نوشتن روانتر میشود و بهتر میتوانیم افکارمان را به کلمه و جمله تبدیل کنیم.
بهتر است تمرین نوشتن را زمانی انجام دهید که وقت کافی داشته باشید.
اما نوشتن را نمیشود صرفا با نوشتن آموخت. تا ذهن ما منابع ورودی کافی نداشته باشد، خروجی مفید و درخوری هم نخواهد داشت. به همین سبب، نویسندگان و اندیشمندان بسیاری بر این نکته تاکید کردهاند که "خواندن" مهارت نوشتن را تقویت میکند.
آسیموف در نامهای که سال ۱۹۶۹ در پاسخ به یکی از طرفدارانش فرستاده مینویسد: ببین حس میکنی دوست داری در چه زمینهای بنویسی و هر کتابی را که در آن زمینه به دستت رسید بخوان. با دقت بخوان و سعی کن بفهمی که نویسنده دقیقا چه کار کرده و چه تاثیری روی تو میگذارد و این تاثیر چگونه شکل گرفته است و اگر تاثیر مطلوب بر تو نگذاشت، از خودت بپرس چه اشتباهی کرده که نتوانسته آن تاثیری را که میخواسته بر من بگذاردئ.
فاکنر هم زیادخواندن را توصیه میکند. او میگوید بهترین شکل یادگیری، خواندن است. بخوانید. بخوانید. بخوانید. همه چیز بخوانید. آشغال بخوانید. کلاسیک بخوانید، چه خوب، چه بد. ببینید چگونه نوشتهاند. همانطور که نجار کارش را با دیدن یاد میگیرد، شما هم بخوانید. وقتی جذب وجودتان شد، بنویسید. اگر خوب نوشته باشید، خودتان میفهمید.
|محمدرضا شعبانعلی|
❤️☘ @filsofak
"خوب نوشتن" برای هریک از ما به علتی مهم است. یکی باید برای مدیر یا سرپرست خود گزارش بنویسد و دیگری باید نامهای برای کارفرما تنظیم و درخواست کند تا شروط قراردادی که پیش از این نوشتهاند اصلاح شود. گاهی که در رابطه با دوست، همکار یا شریک عاطفی خود به مشکل برمیخوریم، به نتیجه میرسیم که حتی نوشتن نامهای ساده اما تاثیرگذار یا ارسال پیامکی چندخطی، چگونه ممکن است سرنوشت دوستیمان را تغییر دهد.
در سالهای اخیر، که حضور در شبکههای اجتماعی به بخش جداییناپذیر زندگی بسیاری از ما تبدیل شده، نوشتن اهمیتی مضاعف پیدا کرده است. قرار نیست شغلتان تولید محتوا باشد، یا حساب کاربری بسیار فعالی در شبکههای اجتماعی داشته باشید، همین که میخواهید جایی نظرتان را در چند جمله زیر نوشته یا صحبتهای فردی بنویسید، به نوشتن نیاز پیدا میکنید.
نوشتن حتی قرار نیست لزوما مخاطبی داشته باشد. محققان و صاحبنظران بسیاری و در راس آنها جیمز پنهبیکر، نشان دادهاند که "نوشتن بدون مخاطب" هم فواید بسیاری دارد. این کار ذهن ما را آزاد و کمک میکند تجربیات ذهنی خود را بهتر درک و تحلیل کنیم. نوشتن باعث میشود ذهنمان کمی خالی شود و کمتر به سراغ نشخوار افکار منفی برویم.
قطعا یکی از بهترین تمرینها، برای بهبود مهارت نوشتن، "زیاد نوشتن" است. هرچه بیشتر بنویسیم، دستمان در نوشتن روانتر میشود و بهتر میتوانیم افکارمان را به کلمه و جمله تبدیل کنیم.
بهتر است تمرین نوشتن را زمانی انجام دهید که وقت کافی داشته باشید.
اما نوشتن را نمیشود صرفا با نوشتن آموخت. تا ذهن ما منابع ورودی کافی نداشته باشد، خروجی مفید و درخوری هم نخواهد داشت. به همین سبب، نویسندگان و اندیشمندان بسیاری بر این نکته تاکید کردهاند که "خواندن" مهارت نوشتن را تقویت میکند.
آسیموف در نامهای که سال ۱۹۶۹ در پاسخ به یکی از طرفدارانش فرستاده مینویسد: ببین حس میکنی دوست داری در چه زمینهای بنویسی و هر کتابی را که در آن زمینه به دستت رسید بخوان. با دقت بخوان و سعی کن بفهمی که نویسنده دقیقا چه کار کرده و چه تاثیری روی تو میگذارد و این تاثیر چگونه شکل گرفته است و اگر تاثیر مطلوب بر تو نگذاشت، از خودت بپرس چه اشتباهی کرده که نتوانسته آن تاثیری را که میخواسته بر من بگذاردئ.
فاکنر هم زیادخواندن را توصیه میکند. او میگوید بهترین شکل یادگیری، خواندن است. بخوانید. بخوانید. بخوانید. همه چیز بخوانید. آشغال بخوانید. کلاسیک بخوانید، چه خوب، چه بد. ببینید چگونه نوشتهاند. همانطور که نجار کارش را با دیدن یاد میگیرد، شما هم بخوانید. وقتی جذب وجودتان شد، بنویسید. اگر خوب نوشته باشید، خودتان میفهمید.
|محمدرضا شعبانعلی|
❤️☘ @filsofak
👍9🙏3❤2
🔸 خیال با امر اخلاقی عجین است
🖊 #مصطفی_سلیمانی
۱. آدمها زیرِ بار بروند یا نه، به ادبیات وصلهپینه شدهاند. زبان، کلمات، جملات، و حتی لحن و احساساتِ آدمها با ادبیات آمیخته شده است، با این حال، خیلیها اصرار دارند هرجور که شده از این وادی اعلام برائت کنند؛ و به همین دلیل به ادبیات یک انگِ بزرگ میزنند به اسمِ «دنیای توهّمات»! با این نگاه، شاعرها و نویسندهها، بزرگترین متوهّمانِ عالماند، و ادبیات، جایِ کسانی است که یک سرِ بیدرد دارند و فقط دنبالِ سرگرمی میگردند. اما برای آنهایی که ادبیات را سرپناه و مأوای خودشان میدانند، دنیای نوشتن، «دنیای خیالات» است؛ دنیایی پر از اندیشه، عزم، تصمیم و تصور.
۲. خیال با امر اخلاقی عجین است و فرسنگها با توهّم فاصله دارد. خیالپردازها هنرمندند و میخواهند از لابهلای کلمات، استعارات و کنایات، زیستِ اخلاقی-انسانی بیرون بکشند، اما متوهّمها تلاش میکنند با برهمزدن قوانین و مناسبات، به اخلاق پشت کنند.
هنرمند میکوشد تا خیالاتِ خودش را به شکل و شمایلی دربیاورد که برای دیگران قابل فهم باشد، و از اینروست که جامعه به آسانی میتواند خودش را با آثار هنرمندان وفق بدهد؛ به عنوان مثال، خوانندگانِ قصه یک نویسنده، خیلی راحت با شخصیت اول داستان او، احساس همذاتپنداری و همدردی میكنند، و حتی تا آنجا پیش میروند که اگر شخصیت اول او، بار منفی بالایی داشته باشد، او را خاكستری خواهند دید، و نه سیاه و سفید؛ چراكه نویسنده به مخاطبانش اجازه میدهد جای شخصیتهای قصهاش بنشینند و ابعاد مختلف شخصیتی، عاطفی و اخلاقی آنها را مورد مداقّه و بررسی قرار بدهند.
۳. صاحبانِ توهّم، به زعم خودشان در مرکزِ جهان هستی، و در مهمترین دوره از تاریخ ایستادهاند، و عالم دارد به دور مدارِ آنها میگردد، اما هنرمندانِ عرصه خیال، به جای اندیشیدن به خودشان، خیالِ خروج از مرزهای هویتِ شخصیشان را در سر میپرورانند، تا شاید موفق شوند خودشان را به جای دیگران بگذارند؛ اندیشهای که فلسفه اخلاق از آن به عنوان «قاعده زرّین و سیمین» یاد میکند.
یک نویسنده با قدرتِ تخیلش، گاه خودش را به جای مادرِ دلسوختهای میگذارد كه فرزندش را به زور به جنگ جهانی اعزام کرده و با قساوت كشتهاند، و گاه خودش را به جای شنونده خسته و بیحالی میگذارد که به اجبار پای یک سخنرانی نشسته و حوصله گوش کردن ندارد. از اینرو، هم میتواند حال و اوضاعِ آن مادر و شنونده را درک کند، و هم میتواند درکِ بهتر و واقعیتری از موقعیتِ جنگ یا سخنرانی داشته باشد، و در نهایت نیز، رویههای اخلاقیتری را برای زیستِ انسانی پیدا خواهد کرد.
در واقع، ادبیات به عنوان یک ابزار، با بارور کردنِ قوه خیال، انسان را از مرزهای وجودی و شخصیتی خودش خارج میکند تا مسیرِ زندگیاش را برای همدلی و همدردی با همنوعش هموار کند.
۴. آدمها با نوشتن، به جنبههای تاریک و مخوفِ وجودشان راه پیدا میکنند؛ انگار که قلم مثل خنجری به رگِ روحشان میزند و هرچه چرک و تعفن است را از نوکِ انگشتهاشان به روی صفحه سفید کاغذ میریزد. نویسندهها عادت دارند مدام کاغذ سیاه کنند، و پشت به پشت، کاغذِ سفیدِ تازه بردارند تا مثل پانسمان روی زخمهای روانشان بگیرند و با نوکِ قلمشان، رج به رج، به جراحتهاشان بخیههای ریز بزنند.
هنرمندانی که زیرِ چترِ ادبیات خیمه زدهاند، به محضِ تنها شدن، تلفن را برنمیدارند تا به غریبه و آشنا زنگ بزنند؛ الکی توی گوشیشان چرخ نمیزنند؛ تلگرام و اینستاگرام و واتساپشان را بالا و پایین نمیکنند؛ نمیروند اینور و آنور کامنت بگذارند که «یک خانم یا آقا بیاید دایرکت، تا با هم حرف بزنیم»؛ از بیحوصلگی، تلویزیون را روشن نمیکنند؛ و حتی آن لحظه از خانه بیرون نمیزنند تا زاغسیاهِ مردم را چوب بزنند.
دوستدارانِ ادبیات از فرصتهای تنهاییشان استفاده میکنند و شیرجه میزنند توی عالم خیال و شروع میکنند به نوشتن. «خلوت با خود» برای این آدمها ترسناک نیست. «تنهایی» ساکت و غمگینشان نمیکند، خاطراتِ تلخ را براشان زنده نمیکند و دلگیریها و حسرتها را به یادشان نمیآورد.
#ادبیات #خیال #امر_اخلاقی #خلوت
❤️☘ @filsofak
🖊 #مصطفی_سلیمانی
۱. آدمها زیرِ بار بروند یا نه، به ادبیات وصلهپینه شدهاند. زبان، کلمات، جملات، و حتی لحن و احساساتِ آدمها با ادبیات آمیخته شده است، با این حال، خیلیها اصرار دارند هرجور که شده از این وادی اعلام برائت کنند؛ و به همین دلیل به ادبیات یک انگِ بزرگ میزنند به اسمِ «دنیای توهّمات»! با این نگاه، شاعرها و نویسندهها، بزرگترین متوهّمانِ عالماند، و ادبیات، جایِ کسانی است که یک سرِ بیدرد دارند و فقط دنبالِ سرگرمی میگردند. اما برای آنهایی که ادبیات را سرپناه و مأوای خودشان میدانند، دنیای نوشتن، «دنیای خیالات» است؛ دنیایی پر از اندیشه، عزم، تصمیم و تصور.
۲. خیال با امر اخلاقی عجین است و فرسنگها با توهّم فاصله دارد. خیالپردازها هنرمندند و میخواهند از لابهلای کلمات، استعارات و کنایات، زیستِ اخلاقی-انسانی بیرون بکشند، اما متوهّمها تلاش میکنند با برهمزدن قوانین و مناسبات، به اخلاق پشت کنند.
هنرمند میکوشد تا خیالاتِ خودش را به شکل و شمایلی دربیاورد که برای دیگران قابل فهم باشد، و از اینروست که جامعه به آسانی میتواند خودش را با آثار هنرمندان وفق بدهد؛ به عنوان مثال، خوانندگانِ قصه یک نویسنده، خیلی راحت با شخصیت اول داستان او، احساس همذاتپنداری و همدردی میكنند، و حتی تا آنجا پیش میروند که اگر شخصیت اول او، بار منفی بالایی داشته باشد، او را خاكستری خواهند دید، و نه سیاه و سفید؛ چراكه نویسنده به مخاطبانش اجازه میدهد جای شخصیتهای قصهاش بنشینند و ابعاد مختلف شخصیتی، عاطفی و اخلاقی آنها را مورد مداقّه و بررسی قرار بدهند.
۳. صاحبانِ توهّم، به زعم خودشان در مرکزِ جهان هستی، و در مهمترین دوره از تاریخ ایستادهاند، و عالم دارد به دور مدارِ آنها میگردد، اما هنرمندانِ عرصه خیال، به جای اندیشیدن به خودشان، خیالِ خروج از مرزهای هویتِ شخصیشان را در سر میپرورانند، تا شاید موفق شوند خودشان را به جای دیگران بگذارند؛ اندیشهای که فلسفه اخلاق از آن به عنوان «قاعده زرّین و سیمین» یاد میکند.
یک نویسنده با قدرتِ تخیلش، گاه خودش را به جای مادرِ دلسوختهای میگذارد كه فرزندش را به زور به جنگ جهانی اعزام کرده و با قساوت كشتهاند، و گاه خودش را به جای شنونده خسته و بیحالی میگذارد که به اجبار پای یک سخنرانی نشسته و حوصله گوش کردن ندارد. از اینرو، هم میتواند حال و اوضاعِ آن مادر و شنونده را درک کند، و هم میتواند درکِ بهتر و واقعیتری از موقعیتِ جنگ یا سخنرانی داشته باشد، و در نهایت نیز، رویههای اخلاقیتری را برای زیستِ انسانی پیدا خواهد کرد.
در واقع، ادبیات به عنوان یک ابزار، با بارور کردنِ قوه خیال، انسان را از مرزهای وجودی و شخصیتی خودش خارج میکند تا مسیرِ زندگیاش را برای همدلی و همدردی با همنوعش هموار کند.
۴. آدمها با نوشتن، به جنبههای تاریک و مخوفِ وجودشان راه پیدا میکنند؛ انگار که قلم مثل خنجری به رگِ روحشان میزند و هرچه چرک و تعفن است را از نوکِ انگشتهاشان به روی صفحه سفید کاغذ میریزد. نویسندهها عادت دارند مدام کاغذ سیاه کنند، و پشت به پشت، کاغذِ سفیدِ تازه بردارند تا مثل پانسمان روی زخمهای روانشان بگیرند و با نوکِ قلمشان، رج به رج، به جراحتهاشان بخیههای ریز بزنند.
هنرمندانی که زیرِ چترِ ادبیات خیمه زدهاند، به محضِ تنها شدن، تلفن را برنمیدارند تا به غریبه و آشنا زنگ بزنند؛ الکی توی گوشیشان چرخ نمیزنند؛ تلگرام و اینستاگرام و واتساپشان را بالا و پایین نمیکنند؛ نمیروند اینور و آنور کامنت بگذارند که «یک خانم یا آقا بیاید دایرکت، تا با هم حرف بزنیم»؛ از بیحوصلگی، تلویزیون را روشن نمیکنند؛ و حتی آن لحظه از خانه بیرون نمیزنند تا زاغسیاهِ مردم را چوب بزنند.
دوستدارانِ ادبیات از فرصتهای تنهاییشان استفاده میکنند و شیرجه میزنند توی عالم خیال و شروع میکنند به نوشتن. «خلوت با خود» برای این آدمها ترسناک نیست. «تنهایی» ساکت و غمگینشان نمیکند، خاطراتِ تلخ را براشان زنده نمیکند و دلگیریها و حسرتها را به یادشان نمیآورد.
#ادبیات #خیال #امر_اخلاقی #خلوت
❤️☘ @filsofak
👍16❤6👏4🙏2
د سلیمانی.pdf
4.6 MB
📌مقاله:
عقلانیت و صداقت؛ قتلگاه خرافه
(بررسی تضاد چارچوبهای عقلانی با خرافه)
🖌نویسنده:
#مصطفی_سلیمانی
📒مجله:
حیات معنوی، شماره ۲۰
☘❤️ @filsofak
عقلانیت و صداقت؛ قتلگاه خرافه
(بررسی تضاد چارچوبهای عقلانی با خرافه)
🖌نویسنده:
#مصطفی_سلیمانی
📒مجله:
حیات معنوی، شماره ۲۰
☘❤️ @filsofak
👍5👌1
مغالطهی توسل به ترحم
مغالطهی توسل به ترحم (Appeal to Pity) موقعی پیش میآید که گوینده از راه برانگیختن حس ترحم طرف مقابل، بحث را از نتیجهی اصلیاش منحرف کند.
مثال:
استاد، به نظرم مقالهای که نوشتم واقعا لایق نمرهی بیسته. من این مقاله رو وسط مراسم عزاداری مادربزرگم نوشتم. غیر از اون، بعد از ۹ سال بالاخره یه نفر پیدا شد که بشه قلبش رو بهم پیوند بزنن، ولی بنا بر دلایلی عمل
جراحی لغو شد.
البته حس تعهد و پشتکار این دانشجو واقعا لایق نمرهی ۲۰ است، ولی متاسفانه معیار نمرهدادن به مقاله فرق دارد. شاید این دانشجو لایق حس ترحم باشد، ولی این ترحم تأثیری در کیفیت مقالهی نوشتهشده ندارد و اگر قرار باشد بهخاطر تعریف کردن قصّههای غمانگیز نمرهی کسی را عوض کنیم، قربانی مغالطهی توسل به ترحم شدهایم.
مثال
جینجر: سگت اومد تو خونهمون و آشپزخونه رو به هم ریخت!
مری: سگ من هیچوقت چنین کاری نمیکنه. ببین چقدر بیآزاره؛ چه چشمهای معصومی داره!
معصوم به نظر رسیدن هیچ موجودی را از جُرمهایش مبرا نمیکند، حتی اگر آن موجود یک هاپوی ناز باشد.
توضیح
مانند هر استدلالی، اگر طرفین بحث توافق کنند که عقل و منطق بر احساسات و عواطف ارجحیت دارد و کسی ادعا نکند که استدلالش حقیقتی انکارناپذیر است و صرفا با توسل به ترحم نظر شخصیاش را دربارهی انجام شدن یا نشدن چیزی ابراز میکند، مرتکب این مغالطه نشده است.
مثلا: بهتره سگ مری رو بابت بههم ریختن آشپزخونهی همسایه دعوا نکنیم. لعنتی خیلی نازه!
در استدلالهایتان از توسل جستن به ترحم پرهیز کنید، چون فاش میکنند که استدلالتان ضعیف است و برای ثابت کردنش مدرک کافی ندارید.
🔸|مغالطه بهزبان آدمیزاد، بو بنت؛ ترجمه فربد آذسن|
❤️☘ @filsofak
مغالطهی توسل به ترحم (Appeal to Pity) موقعی پیش میآید که گوینده از راه برانگیختن حس ترحم طرف مقابل، بحث را از نتیجهی اصلیاش منحرف کند.
مثال:
استاد، به نظرم مقالهای که نوشتم واقعا لایق نمرهی بیسته. من این مقاله رو وسط مراسم عزاداری مادربزرگم نوشتم. غیر از اون، بعد از ۹ سال بالاخره یه نفر پیدا شد که بشه قلبش رو بهم پیوند بزنن، ولی بنا بر دلایلی عمل
جراحی لغو شد.
البته حس تعهد و پشتکار این دانشجو واقعا لایق نمرهی ۲۰ است، ولی متاسفانه معیار نمرهدادن به مقاله فرق دارد. شاید این دانشجو لایق حس ترحم باشد، ولی این ترحم تأثیری در کیفیت مقالهی نوشتهشده ندارد و اگر قرار باشد بهخاطر تعریف کردن قصّههای غمانگیز نمرهی کسی را عوض کنیم، قربانی مغالطهی توسل به ترحم شدهایم.
مثال
جینجر: سگت اومد تو خونهمون و آشپزخونه رو به هم ریخت!
مری: سگ من هیچوقت چنین کاری نمیکنه. ببین چقدر بیآزاره؛ چه چشمهای معصومی داره!
معصوم به نظر رسیدن هیچ موجودی را از جُرمهایش مبرا نمیکند، حتی اگر آن موجود یک هاپوی ناز باشد.
توضیح
مانند هر استدلالی، اگر طرفین بحث توافق کنند که عقل و منطق بر احساسات و عواطف ارجحیت دارد و کسی ادعا نکند که استدلالش حقیقتی انکارناپذیر است و صرفا با توسل به ترحم نظر شخصیاش را دربارهی انجام شدن یا نشدن چیزی ابراز میکند، مرتکب این مغالطه نشده است.
مثلا: بهتره سگ مری رو بابت بههم ریختن آشپزخونهی همسایه دعوا نکنیم. لعنتی خیلی نازه!
در استدلالهایتان از توسل جستن به ترحم پرهیز کنید، چون فاش میکنند که استدلالتان ضعیف است و برای ثابت کردنش مدرک کافی ندارید.
🔸|مغالطه بهزبان آدمیزاد، بو بنت؛ ترجمه فربد آذسن|
❤️☘ @filsofak
❤9👍6👏3
از فردا دورهی مقدماتی برگزار خواهد شد.
لحظات پایانی ثبتنام.
🍁🍂ثبتنام دورهی نویسندگی مقدماتی:
جمعهها ساعت ۹:۳۰ .
.
🔹️از فردا برگزار خواهد شد.
هر دوره ۸ جلسه دو ساعته است. جلسات ضبط شده و در گروه گذاشته میشود.
برای ثبتنام پیام دهید:
@Soleymani63
.
🔸️ممنون میشوم این پست را به اهلش برسانید.
تریبونی جهت تبليغات جز شما دوستان ندارم.
🔸هزینه ثبتنام:
با احترام یکمیلیون و چهارصد هزار تومان.
6037998131272279
مصطفی سلیمانی
(در صورت نیاز امکان دوقسطه شدن وجود دارد.)
.
🔻 اینستاگرام:
https://www.instagram.com/p/DClnTLWRa7C/?igsh=c3I5czAxMzVpczB0
#نوشتن_درمانی #نویسندگی_خلاق #نویسندگی #نوشتن #کارگاه_آموزشی
#کارگاه_نویسندگی #ادبیات #مصطفی_سلیمانی
❤️☘ @filsofak
لحظات پایانی ثبتنام.
🍁🍂ثبتنام دورهی نویسندگی مقدماتی:
جمعهها ساعت ۹:۳۰ .
.
🔹️از فردا برگزار خواهد شد.
هر دوره ۸ جلسه دو ساعته است. جلسات ضبط شده و در گروه گذاشته میشود.
برای ثبتنام پیام دهید:
@Soleymani63
.
🔸️ممنون میشوم این پست را به اهلش برسانید.
تریبونی جهت تبليغات جز شما دوستان ندارم.
🔸هزینه ثبتنام:
با احترام یکمیلیون و چهارصد هزار تومان.
6037998131272279
مصطفی سلیمانی
(در صورت نیاز امکان دوقسطه شدن وجود دارد.)
.
🔻 اینستاگرام:
https://www.instagram.com/p/DClnTLWRa7C/?igsh=c3I5czAxMzVpczB0
#نوشتن_درمانی #نویسندگی_خلاق #نویسندگی #نوشتن #کارگاه_آموزشی
#کارگاه_نویسندگی #ادبیات #مصطفی_سلیمانی
❤️☘ @filsofak
👍4❤2👏1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
کارگاه تحليل فیلم بر مبنای طرحوارهها
فیلم ۶
🔸 نویسنده و کارگردان: بو بورنهام.
🔸 بازیگران: السی فیشر، جاش همیلتون.
🔸افتخارات: فیلم توسط انجمن فیلم آمریکا و هیئت ملی بازبینی به عنوان یکی از ۱۰ فیلم برتر سال ۲۰۱۸ انتخاب شد. فیلم در جایزه ایندیپندنت اسپیریت نامزد چهار جایزه شده و فیشر (بازیگر فیلم) نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی شدهاست.
🎬کلاس هشتم🔞
🔰ژانر : کمد | درام | بزرگسال
💎 خلاصه داستان:
ﺩﺧﺘﺮ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺗﻼﺵ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻫﻔﺘﻪ ﺳﺎﻝ ﻫﺸﺘﻢ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺑﺎﺭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﺠﺎﺕ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺳﺎﻝ.ﻫﺎﯼ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﻨﺪ...
#مصطفی_سلیمانی
#تله_وابستگی #طرحواره_بیکفایتی
#طرحواره_وابستگی #تله_بیکفایتی
#فیلم_درمانی
❤️☘ @filsofak
فیلم ۶
طرحواره بیکفایتی و وابستگی🔖 زیرنویس چسبیده فارسی بدون سانسور
🎬 Eighth Grade (2018)
🎥 کلاس هشتم (۲۰۱۸)
🔸 نویسنده و کارگردان: بو بورنهام.
🔸 بازیگران: السی فیشر، جاش همیلتون.
🔸افتخارات: فیلم توسط انجمن فیلم آمریکا و هیئت ملی بازبینی به عنوان یکی از ۱۰ فیلم برتر سال ۲۰۱۸ انتخاب شد. فیلم در جایزه ایندیپندنت اسپیریت نامزد چهار جایزه شده و فیشر (بازیگر فیلم) نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی شدهاست.
🎬کلاس هشتم🔞
🔰ژانر : کمد | درام | بزرگسال
💎 خلاصه داستان:
ﺩﺧﺘﺮ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺗﻼﺵ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻫﻔﺘﻪ ﺳﺎﻝ ﻫﺸﺘﻢ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺑﺎﺭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﺠﺎﺕ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺳﺎﻝ.ﻫﺎﯼ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﻨﺪ...
#مصطفی_سلیمانی
#تله_وابستگی #طرحواره_بیکفایتی
#طرحواره_وابستگی #تله_بیکفایتی
#فیلم_درمانی
❤️☘ @filsofak
❤5👍2🙏1
ویژگیهای والد آگاه
۱. طیف مختلف احساسات فرزند را تایید میکند، نه سرکوب.
پس وقتی اتفاق ناخواستهای افتاد و اشک بچه درآمد، به جای گفتن:
مرد که گریه نمیکنه!، باز بچه شدی!، بسه دیگه خستهم کردی،
میگه: عشق من بیا بغلم ببینم چی شده!، اگه گریه کردن حالت رو خوب میکنه گریه کن.
۲. والد آگاه میداند که هر بچهای متفاوت و منحصر به فرده.
پس بهجای مقایسههای نابرابر و اشتباه و گفتن: داداشت رو ببین!، دختر خالهت رو ببین!، بچه همسایه رو ببین!،
میگه: من تو رو همینطوری که هستی دوست دارم و قرار نیست شبیه کسی بشی.
۳. والد آگاه مدیریت خشم را بلد است.
پس بهجای گفتن: ایندفعه پاشم دیگه رحم نمیکنما!، مثل اینکه دلت کتک میخواد!،
وقتی متوجه شد عصبی شده، واکنشش اینه: چند تا نفس عمیق میکشه، مدت کوتاهی از صحنه دور میشه و بلافاصله بعد از پایین اومد خشمش، شروع میکنه به حرف زدن، نه تهدید کردن.
۴. والد آگاه میداند که برچسب زدن به آدمها، میتونه مسیر آینده آنها را تغییر بده.
پس بهجای گفتن: عین بابات شدی!، عین مامانتی!، دست و پا چلفتی!
به وقت اشتباه، به بچه اعتماد به نفس میده و میگه: اشکال نداره که، همه ما آدمیم و اشتباه میکنیم. بازم بیشتر تلاش کن عزیزم.
۵. والد آگاه میداند که آدمها ظرف محبت دارند و هر روز باید شارژ بشوند.
پس بهجای گفتن: برو اونور بابا!، بچه شدی!، تو دیگه بزرگی بوس و بغل چیه!
هر روز بچهش رو بغل میکنه، ماچش میکنه، بوسش میکنه و میگه: تو آرامش منی عزیزم
۶. والد آگاه میداند که هر کلامش روی عزت نفس بچه اثر دارد.
پس بهجای گفتن: اینجوری میخوای انجامش بدی؟!، گند زدی که!، از تو اینکاره در نمیاد بابا!، بیا برو اونور!
به بچه عزت نفس میده که فارغ از هر نتیجهای، تو برام دوست داشتنی و عزیز و قابل احترامی.
۷. والد آگاه به جستجوگریهای بچهش احترام میگذارد.
پس بهجای گفتن: بزرگ شدی یاد میگیری!، هنوز زوده برات!
میگه: بیا کنار دست خودم وایستا بدون اینکه آسیبی به چیزی یا کسی بزنیم ببینیم چهطور میشه اینکارو انجام داد، بیا با هم انجامش بدیم.
۸. والد آگاه میداند که اولین و مهمترین الگوی بچهاش هست.
پس بهجای گفتن: ای بابا!، از ما که گذشت. ما که سوختیم و تموم شدیم و ...
میدونه که هر روز باید روی خودش کار کنه و مهارتها و توانمندیها و عزت نفسش رو جدی بگیره. پس دست از تلاش برای بهتر شدن خودش برنمیداره.
🔸|امید امانی|
❤️☘ @filsofak
۱. طیف مختلف احساسات فرزند را تایید میکند، نه سرکوب.
پس وقتی اتفاق ناخواستهای افتاد و اشک بچه درآمد، به جای گفتن:
مرد که گریه نمیکنه!، باز بچه شدی!، بسه دیگه خستهم کردی،
میگه: عشق من بیا بغلم ببینم چی شده!، اگه گریه کردن حالت رو خوب میکنه گریه کن.
۲. والد آگاه میداند که هر بچهای متفاوت و منحصر به فرده.
پس بهجای مقایسههای نابرابر و اشتباه و گفتن: داداشت رو ببین!، دختر خالهت رو ببین!، بچه همسایه رو ببین!،
میگه: من تو رو همینطوری که هستی دوست دارم و قرار نیست شبیه کسی بشی.
۳. والد آگاه مدیریت خشم را بلد است.
پس بهجای گفتن: ایندفعه پاشم دیگه رحم نمیکنما!، مثل اینکه دلت کتک میخواد!،
وقتی متوجه شد عصبی شده، واکنشش اینه: چند تا نفس عمیق میکشه، مدت کوتاهی از صحنه دور میشه و بلافاصله بعد از پایین اومد خشمش، شروع میکنه به حرف زدن، نه تهدید کردن.
۴. والد آگاه میداند که برچسب زدن به آدمها، میتونه مسیر آینده آنها را تغییر بده.
پس بهجای گفتن: عین بابات شدی!، عین مامانتی!، دست و پا چلفتی!
به وقت اشتباه، به بچه اعتماد به نفس میده و میگه: اشکال نداره که، همه ما آدمیم و اشتباه میکنیم. بازم بیشتر تلاش کن عزیزم.
۵. والد آگاه میداند که آدمها ظرف محبت دارند و هر روز باید شارژ بشوند.
پس بهجای گفتن: برو اونور بابا!، بچه شدی!، تو دیگه بزرگی بوس و بغل چیه!
هر روز بچهش رو بغل میکنه، ماچش میکنه، بوسش میکنه و میگه: تو آرامش منی عزیزم
۶. والد آگاه میداند که هر کلامش روی عزت نفس بچه اثر دارد.
پس بهجای گفتن: اینجوری میخوای انجامش بدی؟!، گند زدی که!، از تو اینکاره در نمیاد بابا!، بیا برو اونور!
به بچه عزت نفس میده که فارغ از هر نتیجهای، تو برام دوست داشتنی و عزیز و قابل احترامی.
۷. والد آگاه به جستجوگریهای بچهش احترام میگذارد.
پس بهجای گفتن: بزرگ شدی یاد میگیری!، هنوز زوده برات!
میگه: بیا کنار دست خودم وایستا بدون اینکه آسیبی به چیزی یا کسی بزنیم ببینیم چهطور میشه اینکارو انجام داد، بیا با هم انجامش بدیم.
۸. والد آگاه میداند که اولین و مهمترین الگوی بچهاش هست.
پس بهجای گفتن: ای بابا!، از ما که گذشت. ما که سوختیم و تموم شدیم و ...
میدونه که هر روز باید روی خودش کار کنه و مهارتها و توانمندیها و عزت نفسش رو جدی بگیره. پس دست از تلاش برای بهتر شدن خودش برنمیداره.
🔸|امید امانی|
❤️☘ @filsofak
❤24👍1👏1🙏1
عشق میطلبد، ترس احتراز میکند. از این رو است که انسان نمیتواند دیگری را هم دوست داشته باشد و هم او را محترم شمارد. زیرا کسی که به دیگری احترام میگذارد به قدرتِ او اعتراف میکند و این بدان معنی است که از او میترسد. اما عشق هیچ قدرتی را قبول ندارد، هیچ چیزی را که سببِ جدایی، اختلاف، برتر یا فرو تر شمرده شدن گردد [نمیپذیرد]. از آنجا که عشق احترامی در پی ندارد، مردانِ بلند پرواز، مخفیانه یا آشکارا، از دوست داشته شدن گریزاناند.
#انسانی_زیاده_انسانی
#فریدریش_نیچه
❤️☘ @filsofak
#انسانی_زیاده_انسانی
#فریدریش_نیچه
❤️☘ @filsofak
👍6❤2
🪧 آیا تاکنون از خودتان پرسیدهاید: تفکر چیست؟ چرا و چگونه فکر میکنیم؟
📌 به زبان ساده، تفکر یعنی ربط دادن مفاهیم و رویدادها و واکنش نشان دادن. برای مثال، وقتی در حین رانندگی به چراغقرمز میرسیم، با مشاهدهی این پدیده توقف میکنیم. در واقع، "چراغقرمز" را به "توقف کردن" ربط میدهیم و سپس اقدام میکنیم. به همین سادگی!
📌 اما آیا تفکر آنطور که ما تصور میکنیم ساده است؟ متیو آلن در کتاب تفکر هوشمندانه: مهارتهای فهم و نگارش نقادانه تفکر را اینگونه تعریف میکند: تفکر یک جنبه از فرایند نظاممند دریافت، تحلیل و انتقال اطلاعات است.
📌 بنابراین، تفکر فرایندی سه مرحلهای است که در آن مفاهیم و رویدادها را به هم ربط میدهیم و سپس اقدام میکنیم. پزشکان هم در حین معاینه کردن اطلاعاتی را از بیمار دریافت و تحلیل میکنند و آنها را به بیماری خاصی ربط میدهند و سپس تصمیم میگیرند. در واقع، آنها اطلاعات را دریافت و تحلیل میکنند و سپس تصمیم میگیرند.
📌 نحوهی ربط دادن مفاهیم و رویدادها نوع تفکرمان را مشخص میکند. برای مثال، اگر دو رویداد یا دو مفهوم را طوری به هم ربط دهیم که به نوآوری و خلاقیت منجر شود، تفکرمان "خلاقانه" است. اگر رویدادها را به خودمان ربط دهیم و خودمان را مرکز عالم بدانیم، تفکرمان "خودمحورانه" است. اگر دو مفهوم یا دو رویداد بیربط را به هم ربط دهیم و تصمیم بگیریم، داریم "خرافاتی" فکر میکنیم. وقتی تفکرمان را به معیارهایی ربط میدهیم و با آن معیارها تفکرمان را میسنجیم، داریم "نقادانه" میاندیشیم.
📌با توجه به تحقیق مختصری که دربارهی انواع تفکر انجام دادهام، به این نتیجه رسیدهام که نمیتوان عدد مشخصی را برای انواع تفکر تعیین کرد. در واقع، نمیتوانیم بگوییم تعداد تفکر چندتاست؛ شاید دهها یا صدها نوع تفکر را بتوانیم فهرست کنیم:
📌 تفکر نقادانه، تفکر خلاقانه، تفکر تحلیلی، تفکر سیستمی، تفکر استراتژیک، تفکر خطی، تفکر رویداد-محور، تفکر جانبی، تفکر واگرا، تفکر همگرا و تفکر علمی.البته، اینها انواع معروف و شناختهشدهی تفکر هستند. تفکر جنبهی منفی هم دارد، مانند تفکر خودمحورانه، تفکر جامعهمحورانه، تفکرقضاوتگرایانه، تفکر آمرانه، آرزواندیشی، محلیاندیشی، گروهاندیشی، جادوییاندیشی، تفکر قالبی، تفکر سیاه و سفید و ...
📌دانیل کانمن در کتاب تفکر، سریع و کند دو نوع تفکر را معرفی میکند: تفکر سریع و تفکر کند. ما به دو حالت میتوانیم مفاهیم و رویدادها را به هم ربط دهیم: عجولانه و متاملانه. در تفکر سریع ما ناخودآگاه، شهودی و بدون تامل مفاهیم و رویدادها را به هم پیوند میدهیم و نتیجه میگیریم که اغلب به نتیجهای نادرست و ناخوشایند دست مییابیم، اما در تفکر کند با تامل و آگاهانه مفاهیم و رویدادها را به هم ربط میدهیم که نتیجهی آن اغلب رضایتبخش و منطقیتر است.
📝 محمدرضا سلیمی
❤️☘ @filsofak
📌 به زبان ساده، تفکر یعنی ربط دادن مفاهیم و رویدادها و واکنش نشان دادن. برای مثال، وقتی در حین رانندگی به چراغقرمز میرسیم، با مشاهدهی این پدیده توقف میکنیم. در واقع، "چراغقرمز" را به "توقف کردن" ربط میدهیم و سپس اقدام میکنیم. به همین سادگی!
📌 اما آیا تفکر آنطور که ما تصور میکنیم ساده است؟ متیو آلن در کتاب تفکر هوشمندانه: مهارتهای فهم و نگارش نقادانه تفکر را اینگونه تعریف میکند: تفکر یک جنبه از فرایند نظاممند دریافت، تحلیل و انتقال اطلاعات است.
📌 بنابراین، تفکر فرایندی سه مرحلهای است که در آن مفاهیم و رویدادها را به هم ربط میدهیم و سپس اقدام میکنیم. پزشکان هم در حین معاینه کردن اطلاعاتی را از بیمار دریافت و تحلیل میکنند و آنها را به بیماری خاصی ربط میدهند و سپس تصمیم میگیرند. در واقع، آنها اطلاعات را دریافت و تحلیل میکنند و سپس تصمیم میگیرند.
📌 نحوهی ربط دادن مفاهیم و رویدادها نوع تفکرمان را مشخص میکند. برای مثال، اگر دو رویداد یا دو مفهوم را طوری به هم ربط دهیم که به نوآوری و خلاقیت منجر شود، تفکرمان "خلاقانه" است. اگر رویدادها را به خودمان ربط دهیم و خودمان را مرکز عالم بدانیم، تفکرمان "خودمحورانه" است. اگر دو مفهوم یا دو رویداد بیربط را به هم ربط دهیم و تصمیم بگیریم، داریم "خرافاتی" فکر میکنیم. وقتی تفکرمان را به معیارهایی ربط میدهیم و با آن معیارها تفکرمان را میسنجیم، داریم "نقادانه" میاندیشیم.
📌با توجه به تحقیق مختصری که دربارهی انواع تفکر انجام دادهام، به این نتیجه رسیدهام که نمیتوان عدد مشخصی را برای انواع تفکر تعیین کرد. در واقع، نمیتوانیم بگوییم تعداد تفکر چندتاست؛ شاید دهها یا صدها نوع تفکر را بتوانیم فهرست کنیم:
📌 تفکر نقادانه، تفکر خلاقانه، تفکر تحلیلی، تفکر سیستمی، تفکر استراتژیک، تفکر خطی، تفکر رویداد-محور، تفکر جانبی، تفکر واگرا، تفکر همگرا و تفکر علمی.البته، اینها انواع معروف و شناختهشدهی تفکر هستند. تفکر جنبهی منفی هم دارد، مانند تفکر خودمحورانه، تفکر جامعهمحورانه، تفکرقضاوتگرایانه، تفکر آمرانه، آرزواندیشی، محلیاندیشی، گروهاندیشی، جادوییاندیشی، تفکر قالبی، تفکر سیاه و سفید و ...
📌دانیل کانمن در کتاب تفکر، سریع و کند دو نوع تفکر را معرفی میکند: تفکر سریع و تفکر کند. ما به دو حالت میتوانیم مفاهیم و رویدادها را به هم ربط دهیم: عجولانه و متاملانه. در تفکر سریع ما ناخودآگاه، شهودی و بدون تامل مفاهیم و رویدادها را به هم پیوند میدهیم و نتیجه میگیریم که اغلب به نتیجهای نادرست و ناخوشایند دست مییابیم، اما در تفکر کند با تامل و آگاهانه مفاهیم و رویدادها را به هم ربط میدهیم که نتیجهی آن اغلب رضایتبخش و منطقیتر است.
📝 محمدرضا سلیمی
❤️☘ @filsofak
👍3🙏2🥰1
راه و رسم زندگی شفاف و اصیل
📌 «..من به این نتیجه رسیدهام که آدم تا اصیل زندگی نکند، نمیتواند زندگیای بکند که خوبی و خوشی را داشته باشد. و آدم خیلی شرمنده است که این را بگوید ولی اصیل زندگی کردن در بافت اجتماعی کشور ما امری نزدیک به محال است. میگویم نزدیک به محال چون هستند کسانی که تمام عواقب سوء و تلخاش را میپذیرند. آدم وقتی اصیل زندگی میکند یعنی بر اساس فهم و تشخیص خودش عمل میکند. اوّلین اثر این شیوۀ زندگی کردن این است که خفیهکاری در آن نیست. بخش زیادی از آسایش و فرسایش در زندگی ما به این دلیل است که خفیهکاریم. فکر نکنید خفیهکاری فقط خفیهکاری سیاسی است. بزرگترین مانعی که در برابر زندگی اصیل ما هست افکار عمومی است نه رژیم سیاسی حاکم بر جامعه.
📌 اگر من واقعاً میتوانستم این افکار عمومی را به هیچ بگیرم و اصیل زندگی بکنم، خوبی و خوشیام بسیار بسیار همراهتر میشدند و دو راه را نمیرفتند. ولی البته در جامعههایی مثل جامعۀ ما در پیش گرفتن این روش یک تالی فاسد دارد: خوبی و خوشی همراهتر میشوند ولی به قیمت اینکه ناخوشیهای فراوانی هم از انجامشان پدید میآید. اصلاً به نظر من مهّم نیست که جامعههای آزاد چه امکاناتی در اختیار شما قرار میدهند، به نظر من بزرگترین خدمتی که جامعۀ آزاد به اعضای خود میکند این است که آنها میتوانند از امکاناتی که دارند استفاده کنند. بخش زیادی از زندگی ما، ساحتهای مختلف وجود ما بر هم انطباق ندارد.
📌 شما عقیدهای دارید ولی متفاوت از آن رفتار میکنید. یک نحوه گفتار دارید و به نحوهای دیگر کردار. احساسات، عواطف و هیجاناتتان با کردارتان هماهنگ نیست. من کریستالی زندگی کردن، شفاف زندگی کردن را برای سلامت فرد خیلی سودمند میدانم. یعنی وقتی به یک فرد نگاه میکنی انگار به یک بلور نگاه میکنی و همۀ زوایا و جوانب و خفایای آن را میبینی. ما هزینۀ این را میدهیم که نمیتوانیم این یکپارچگی وجودی یا صداقت را داشته باشیم. راه حل آن هم این است که یا شخص برود و در جامعههای آزاد زندگی بکند یا آنقدر ارادهٔ قوی داشته باشد که تمام هزینههای این نوع زندگی را در جوامع غیرآزاد بپردازد.
📌 باور کنید که من تقریباً به هر کسی که گفتهام، فوری تصدیق کرده است که بخشی از مشکلات او از این امر نشأت گرفته است که نمیتواند چنان که عقیده دارید، احساس و عاطفه و هیجان داشته باشد. آنچنان که این دو تا را دارد، خواسته داشته باشد و آن چنان که این سه تا را دارد گفته داشته باشد و آن چنان که این چهار تا را دارد، کرده داشته باشد. من فکر میکنم که علت درد و رنج بسیاری از جوانان و میان سالان و کلاً اکثر ما این است. اگر میتوانستید در یک جامعهٔ آزاد زندگی کنید یا میتوانستید واقعاً ارادۀ خود را قوی کنید و درد و رنجهایی را که ناشی از این نوع اصیل زیستن در این جامعه است را تحمل کنید به شما خیلی خیلی کمک میکرد و یک مقدار از این فرو بستگیای که آدم در خودش احساس میکند، باز میشد.
📌 من واقعاً فکر میکنم یکی از مهّمترین ارکان زندگی بهروزانه این است که آدم شفاف و کریستالی باشد. بگوید من این هستم و هزینههایش را هم میپردازم، البته چقدر خوب است که آدم در یک جامعۀ آزاد زندگی کند که این نوع هزینههایش تقریباً به صفر برسد. امّا بالاخره آنهایی که توانستهاند، میگویند ما هزینههایش را میپردازیم هرچند در یک جامعهای جهان سوّمی زندگی میکنیم. من مثالهای بسیاری دارم که ما به میزان اصیل زندگی کردن، فروبستگیمان از بین میرود و زندگیمان گشاده میشود..»
📝 استاد مصطفی ملکیان
❤️☘ @filsofak
📌 «..من به این نتیجه رسیدهام که آدم تا اصیل زندگی نکند، نمیتواند زندگیای بکند که خوبی و خوشی را داشته باشد. و آدم خیلی شرمنده است که این را بگوید ولی اصیل زندگی کردن در بافت اجتماعی کشور ما امری نزدیک به محال است. میگویم نزدیک به محال چون هستند کسانی که تمام عواقب سوء و تلخاش را میپذیرند. آدم وقتی اصیل زندگی میکند یعنی بر اساس فهم و تشخیص خودش عمل میکند. اوّلین اثر این شیوۀ زندگی کردن این است که خفیهکاری در آن نیست. بخش زیادی از آسایش و فرسایش در زندگی ما به این دلیل است که خفیهکاریم. فکر نکنید خفیهکاری فقط خفیهکاری سیاسی است. بزرگترین مانعی که در برابر زندگی اصیل ما هست افکار عمومی است نه رژیم سیاسی حاکم بر جامعه.
📌 اگر من واقعاً میتوانستم این افکار عمومی را به هیچ بگیرم و اصیل زندگی بکنم، خوبی و خوشیام بسیار بسیار همراهتر میشدند و دو راه را نمیرفتند. ولی البته در جامعههایی مثل جامعۀ ما در پیش گرفتن این روش یک تالی فاسد دارد: خوبی و خوشی همراهتر میشوند ولی به قیمت اینکه ناخوشیهای فراوانی هم از انجامشان پدید میآید. اصلاً به نظر من مهّم نیست که جامعههای آزاد چه امکاناتی در اختیار شما قرار میدهند، به نظر من بزرگترین خدمتی که جامعۀ آزاد به اعضای خود میکند این است که آنها میتوانند از امکاناتی که دارند استفاده کنند. بخش زیادی از زندگی ما، ساحتهای مختلف وجود ما بر هم انطباق ندارد.
📌 شما عقیدهای دارید ولی متفاوت از آن رفتار میکنید. یک نحوه گفتار دارید و به نحوهای دیگر کردار. احساسات، عواطف و هیجاناتتان با کردارتان هماهنگ نیست. من کریستالی زندگی کردن، شفاف زندگی کردن را برای سلامت فرد خیلی سودمند میدانم. یعنی وقتی به یک فرد نگاه میکنی انگار به یک بلور نگاه میکنی و همۀ زوایا و جوانب و خفایای آن را میبینی. ما هزینۀ این را میدهیم که نمیتوانیم این یکپارچگی وجودی یا صداقت را داشته باشیم. راه حل آن هم این است که یا شخص برود و در جامعههای آزاد زندگی بکند یا آنقدر ارادهٔ قوی داشته باشد که تمام هزینههای این نوع زندگی را در جوامع غیرآزاد بپردازد.
📌 باور کنید که من تقریباً به هر کسی که گفتهام، فوری تصدیق کرده است که بخشی از مشکلات او از این امر نشأت گرفته است که نمیتواند چنان که عقیده دارید، احساس و عاطفه و هیجان داشته باشد. آنچنان که این دو تا را دارد، خواسته داشته باشد و آن چنان که این سه تا را دارد گفته داشته باشد و آن چنان که این چهار تا را دارد، کرده داشته باشد. من فکر میکنم که علت درد و رنج بسیاری از جوانان و میان سالان و کلاً اکثر ما این است. اگر میتوانستید در یک جامعهٔ آزاد زندگی کنید یا میتوانستید واقعاً ارادۀ خود را قوی کنید و درد و رنجهایی را که ناشی از این نوع اصیل زیستن در این جامعه است را تحمل کنید به شما خیلی خیلی کمک میکرد و یک مقدار از این فرو بستگیای که آدم در خودش احساس میکند، باز میشد.
📌 من واقعاً فکر میکنم یکی از مهّمترین ارکان زندگی بهروزانه این است که آدم شفاف و کریستالی باشد. بگوید من این هستم و هزینههایش را هم میپردازم، البته چقدر خوب است که آدم در یک جامعۀ آزاد زندگی کند که این نوع هزینههایش تقریباً به صفر برسد. امّا بالاخره آنهایی که توانستهاند، میگویند ما هزینههایش را میپردازیم هرچند در یک جامعهای جهان سوّمی زندگی میکنیم. من مثالهای بسیاری دارم که ما به میزان اصیل زندگی کردن، فروبستگیمان از بین میرود و زندگیمان گشاده میشود..»
📝 استاد مصطفی ملکیان
❤️☘ @filsofak
❤10👍5🙏3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
کارگاه تحليل فیلم بر مبنای طرحوارهها
فیلم ۸
🔸فیلم موزیکال آمریکایی.
🔸 کارگردان: راب مارشال.
🔸بازیگران: رنه زلوگر، ریچارد گییر و کاترین زتا جون.
🔸جوایز:
شیکاگو نامزد دریافت ۱۳ جایزه اسکار شد و در مجموع توانست ۶ جایزه اسکار را به خود تعلق دهد.
این فیلم بر اساس یک تئاتر موزیکال به نام شیکاگو ساخته شده که ترانههای آن (ساخته جان کندر (John Kander)) در این فیلم استفاده شد.
🔸خلاصه فیلم:
این فیلم داستان دو زن قاتل را روایت میکند که با استفاده از رسانهها، به شهرت میرسند. شخصیتهای این فیلم، برای جلب توجه و محبوبیت، حاضرند هر کاری انجام دهند و این میتواند به عنوان یک نمونه از طرحواره اطاعت تلقی شود.
#مصطفی_سلیمانی
#فیلم_درمانی
#تله_اطاعت
#طرحواره_اطاعت
#طرحواره_درمانی #طرحواره
❤️☘ @filsofak
فیلم ۸
طرحواره اطاعت🔖 زیرنویس چسبیده بدون سانسور
🎬 Chicago (2002)
🎥 فیلم شیکاگو (۲۰۰۲)
🔸فیلم موزیکال آمریکایی.
🔸 کارگردان: راب مارشال.
🔸بازیگران: رنه زلوگر، ریچارد گییر و کاترین زتا جون.
🔸جوایز:
شیکاگو نامزد دریافت ۱۳ جایزه اسکار شد و در مجموع توانست ۶ جایزه اسکار را به خود تعلق دهد.
این فیلم بر اساس یک تئاتر موزیکال به نام شیکاگو ساخته شده که ترانههای آن (ساخته جان کندر (John Kander)) در این فیلم استفاده شد.
🔸خلاصه فیلم:
این فیلم داستان دو زن قاتل را روایت میکند که با استفاده از رسانهها، به شهرت میرسند. شخصیتهای این فیلم، برای جلب توجه و محبوبیت، حاضرند هر کاری انجام دهند و این میتواند به عنوان یک نمونه از طرحواره اطاعت تلقی شود.
#مصطفی_سلیمانی
#فیلم_درمانی
#تله_اطاعت
#طرحواره_اطاعت
#طرحواره_درمانی #طرحواره
❤️☘ @filsofak
❤2👍1
Forwarded from انجمن ادبی موژ
🔻ما باور داریم که قصهها بخش بزرگی از زندگیاند؛ در این انجمن، داستانها و اندیشههای شما روایتگر لحظههایی خواهند بود که در سکوت فرو رفتهاند، اما ارزش شنیدهشدن دارند.
🔸این یک دعوت است، دعوت به بازگویی، به شنیدن و به همدلی. بیایید با واژهها، از دل غم بگذریم و به جایی روشنتر برسیم؛ جایی که ادبیات مرهم است و قصهها شریک زندگی.
اینجا موژ است؛ جایی برای جاری شدن واژهها و آغاز قصههای تازه.
🔹تلگرام:
🆔 @anjoman_moozh
🔹اینستاگرام:
🆔 https://instagram.com/_u/anjoman_moozh
#انجمن_ادبی_موژ
🔸این یک دعوت است، دعوت به بازگویی، به شنیدن و به همدلی. بیایید با واژهها، از دل غم بگذریم و به جایی روشنتر برسیم؛ جایی که ادبیات مرهم است و قصهها شریک زندگی.
اینجا موژ است؛ جایی برای جاری شدن واژهها و آغاز قصههای تازه.
🔹تلگرام:
🆔 @anjoman_moozh
🔹اینستاگرام:
🆔 https://instagram.com/_u/anjoman_moozh
همگی دعوتید شنبهها ساعت ۲۰:۳۰ در این نشست ادبی شرکت کنید.
#انجمن_ادبی_موژ
❤6👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
زیگموند فروید: روانکاوی چیست؟
▪️قسمت اول: روانکاوی چیزی غریب است
▫️کاری از Freud Museum London
➖زیرنویس پارسی
#زیگموند_فروید
#روانکاری
❤️☘ @filsofak
❤3
به طور کلی، داستان هرگز نباید به اثر تحلیلی تبدیل شود. داستاننویس حتی نباید از سر تفنن تلاش کند که به روانشناسی و ایسمهای مختلف بپردازد. ادبیات ناب در همان حال که سرگرم میکند آگاهی میدهد. قادر است هم روشن باشد هم پرمحتوا. قدرتی جادویی دارد برای آمیختن علیت با هدف، شک با ایمان، تمناهای جسم با اشتیاقهای روح. منحصر به فرد و عمومی است، ملی و جهانی، واقعگرا و تمثیلی. اگرچه تفسیرهای دیگر را برمیتابد، هیچگاه نباید در صدد توضیح خود برآید.
▪️مقدمهی کتاب یک مهمانی یک رقص و داستانهای دیگر، آیزاک باشویس سینگر
#داستان_نویسی
#آیزاک_باشویس_سینگر
❤️☘ @filsofak
▪️مقدمهی کتاب یک مهمانی یک رقص و داستانهای دیگر، آیزاک باشویس سینگر
#داستان_نویسی
#آیزاک_باشویس_سینگر
❤️☘ @filsofak
❤8