«این انصاف نیست که دنیا آنقدر کوچک باشد که آدمهای تکراری را روزی هزار بار ببینی... و در عین حال آنقدر بزرگ باشد که نتوانی آن کس را که دلت میخواهد حتی یک بار هم ببینی.»
❤️🍀 @filsofak
❤️🍀 @filsofak
فرهاد قنبری
تربیت مجازی
دانشآموزان و نوجوانان و جوانان الگوی خود را از داستانها و قهرمانان و اساطیر شاهنامه نمیگیرند. دانشآموزان و نوجوانان و جوانان الگوی خود را از بزرگان شعر و ادبیات و تاریخ این سرزمین نمیگیرند ( و چه بسا اصلا نامشان را هم نمیدانند.) دانش آموزان، نوجوانان و جوانان الگوی خود را از قهرمانانی مانند پوریای ولی و تختی نمیگیرند. دانش آموزان و نوجوانان الگوی تربیتی خود را از معلمان و پدر و مادر هم نمیگیرند.
کافیست سری به اینستاگرام بزنیم تا به منادیان تربیت امروز نوجوانان جامعه پی ببریم:
۱- بدننماها و عیاشها:
خانمها و آقایانی که تنها هنر زندگیشان نمایان کردن برجستگیهای بدن و انجام جراحی صورت و سینه و... یا تتوهای عجیب و غریب یا وول خوردن در بدنامترین مکانها و شهرهای دنیاست. این افراد اغلب فالوئر میلیونی دارند و به اسم چالش و مسابقه یک روز از مخاطبان خود میخواهند که عکس سکسی از خود بفرستند و روز دیگر میخواهند که در حال مسخره کردن پدر و مادر یا فرستادن پیامکهای جنسی و خیانت و امثال اینها، از خانواده و دوست و همسر خود فیلم گرفته و برای آنها ارسال نمایند.
۲- استندآپ کمدینها:
این شکل وراجی، متاع روز است. عده ای میکروفون به دست گرفته و در حال تعریف و مسخره کردن همه کس و همه چیز است از اتاق خواب پدر و مادر گرفته تا خاطراتش با بازیگران پورن و نحوه رفع حاجت در توالت، تا به هر طریقی شده خندهای بر صورت مخاطب خود بیاورد و بدین طریق به شهرت و ثروت و ارگاسم درونی دست یابد.
این افراد از صداوسیما گرفته تا اینستاگرام و فرهنگسراها و تالار وحدت و... حضور پررنگی دارند و بخشی از مسئولیت تربیتی جامعه را عهدهدار شدهاند.
۳- الوات:
از صفحات پربازدید و پرمخاطب شبکههای اجتماعی، صفحات الوات و گولاخها و به اصطلاح "خوبای" شهرهای مختلف است که هر کدام سعی میکند با درست کردن هیکل و ظاهر عجیب و غریب یا کُری خوانی و فحاشی مخاطبان بیشتری را جذب نماید. کافی است سری به مدارس بزنیم تا متوجه شویم که اغلب دانشآموزان به خوبی "کسگم" و "وحید مرادی" و "هانی کُرده" و... را میشناسند و در مکتب آنها رشد و تربیت مییابند.
۴- خوانندههای پاپ، بازیگران سینما و فوتبالیستهای معروف:
از دیگر افراد تأثیرگذار در رسانهها و شبکههای اجتماعی، چهرههای معروف ورزشی و موسیقی و سینمایی هستند که حرف و سخن و نحوهٔ زندگی آنها تأثیر تربیتی مهمی بر جامعه دارد و گفتار و رفتار و پوشش آنها به عنوان الگو مورد تقلید قرار میگیرد.
۵- مداحان، سیاسیون و سخنرانانِ لایکدوست:
بخش دیگری از جامعه هم که به اصطلاح علاقهٔ چندانی به کتاب خواندن و اندیشیدن و تفکر ندارد، به شدت به سخنرانیهای احساسی که اغلب فاقد مبنای تحلیلی و عقلانی هستند، و همراه با تئوریهای توطئه و فریادها و نعرههایی از سر احساسات بیان میشوند، علاقه داشته و جهانبینی تربیتی خود را در آنها جستجو میکند.
❤️🍀 @filsofak
تربیت مجازی
دانشآموزان و نوجوانان و جوانان الگوی خود را از داستانها و قهرمانان و اساطیر شاهنامه نمیگیرند. دانشآموزان و نوجوانان و جوانان الگوی خود را از بزرگان شعر و ادبیات و تاریخ این سرزمین نمیگیرند ( و چه بسا اصلا نامشان را هم نمیدانند.) دانش آموزان، نوجوانان و جوانان الگوی خود را از قهرمانانی مانند پوریای ولی و تختی نمیگیرند. دانش آموزان و نوجوانان الگوی تربیتی خود را از معلمان و پدر و مادر هم نمیگیرند.
کافیست سری به اینستاگرام بزنیم تا به منادیان تربیت امروز نوجوانان جامعه پی ببریم:
۱- بدننماها و عیاشها:
خانمها و آقایانی که تنها هنر زندگیشان نمایان کردن برجستگیهای بدن و انجام جراحی صورت و سینه و... یا تتوهای عجیب و غریب یا وول خوردن در بدنامترین مکانها و شهرهای دنیاست. این افراد اغلب فالوئر میلیونی دارند و به اسم چالش و مسابقه یک روز از مخاطبان خود میخواهند که عکس سکسی از خود بفرستند و روز دیگر میخواهند که در حال مسخره کردن پدر و مادر یا فرستادن پیامکهای جنسی و خیانت و امثال اینها، از خانواده و دوست و همسر خود فیلم گرفته و برای آنها ارسال نمایند.
۲- استندآپ کمدینها:
این شکل وراجی، متاع روز است. عده ای میکروفون به دست گرفته و در حال تعریف و مسخره کردن همه کس و همه چیز است از اتاق خواب پدر و مادر گرفته تا خاطراتش با بازیگران پورن و نحوه رفع حاجت در توالت، تا به هر طریقی شده خندهای بر صورت مخاطب خود بیاورد و بدین طریق به شهرت و ثروت و ارگاسم درونی دست یابد.
این افراد از صداوسیما گرفته تا اینستاگرام و فرهنگسراها و تالار وحدت و... حضور پررنگی دارند و بخشی از مسئولیت تربیتی جامعه را عهدهدار شدهاند.
۳- الوات:
از صفحات پربازدید و پرمخاطب شبکههای اجتماعی، صفحات الوات و گولاخها و به اصطلاح "خوبای" شهرهای مختلف است که هر کدام سعی میکند با درست کردن هیکل و ظاهر عجیب و غریب یا کُری خوانی و فحاشی مخاطبان بیشتری را جذب نماید. کافی است سری به مدارس بزنیم تا متوجه شویم که اغلب دانشآموزان به خوبی "کسگم" و "وحید مرادی" و "هانی کُرده" و... را میشناسند و در مکتب آنها رشد و تربیت مییابند.
۴- خوانندههای پاپ، بازیگران سینما و فوتبالیستهای معروف:
از دیگر افراد تأثیرگذار در رسانهها و شبکههای اجتماعی، چهرههای معروف ورزشی و موسیقی و سینمایی هستند که حرف و سخن و نحوهٔ زندگی آنها تأثیر تربیتی مهمی بر جامعه دارد و گفتار و رفتار و پوشش آنها به عنوان الگو مورد تقلید قرار میگیرد.
۵- مداحان، سیاسیون و سخنرانانِ لایکدوست:
بخش دیگری از جامعه هم که به اصطلاح علاقهٔ چندانی به کتاب خواندن و اندیشیدن و تفکر ندارد، به شدت به سخنرانیهای احساسی که اغلب فاقد مبنای تحلیلی و عقلانی هستند، و همراه با تئوریهای توطئه و فریادها و نعرههایی از سر احساسات بیان میشوند، علاقه داشته و جهانبینی تربیتی خود را در آنها جستجو میکند.
❤️🍀 @filsofak
ما فکر میکردیم که انسان ازدواج میکند و با شادکامی زندگی میکند، نمیدانستيم که حفظ روابط کار سختی است...
ما فکر میکردیم نباید خواستههای خود را بیان کنیم، نمیدانستيم که هیچکس نمیتواند فکر ما را بخواند.
ما فکر میکردیم همه نیاز ما باید از طریق ازدواج برطرف شود، نمیدانستیم مهمترین نیاز ما چه بود، پیدا کردن خود...
ما فکر میکردیم با یکی شدن با همسرمان کامل میشویم، نمیدانستيم که از ابتدا به دو انسان کامل نیاز داریم.
ما فکر میکردیم مرد باید قوی باشد و از زن مراقبت کند، نمیدانستيم قرار است که ما از يکديگر مراقبت کنيم.
ما فکر میکردیم اگر به دنبال اهداف شخصی و رشد خود باشيم بیوفايی است، نمیدانستيم بیش از حد به حريم يکديگر وارد شدن چقدر میتواند خفقانآور باشد.
ما فکر میکردیم وقتی طرف مقابل رشد کند تهديدی برای ديگری است، نمیدانستيم هر کدام آنقدر خوب هستيم که احساس تهديد شدن نکنيم.
فکر میکردیم هرکس درخواست کمک کند ضعيف است، نمیدانستيم همه به کمک نياز دارند.
فکر میکرديم پول ما را ايمن میکند، نمیدانستيم که امنيت يعنی بدانيد که میتوانيد زندگیتان را بسازيد و در کنارش ماديات هم قرار دارد.
فکر میکردیم دیگری به ما عشق نمیورزد، نمیدانستيم که ما عشق او را احساس نمیکنیم و نمیپذيريم.
او گمان میکرد من خوشحالم نمیدانست چقدر ترسيدم. من گمان میکردم او خوشحال است، نمیدانستم چقدر ترسيده است. ما نمیدانستیم... ما نمیدانستيم...
خیلی چیزها بود که نمیدانستیم...
🔸️سوزان جفرز
از کتاب باختن یک عشق یافتن یک زندگی
❤️🍀 @filsofak
ما فکر میکردیم نباید خواستههای خود را بیان کنیم، نمیدانستيم که هیچکس نمیتواند فکر ما را بخواند.
ما فکر میکردیم همه نیاز ما باید از طریق ازدواج برطرف شود، نمیدانستیم مهمترین نیاز ما چه بود، پیدا کردن خود...
ما فکر میکردیم با یکی شدن با همسرمان کامل میشویم، نمیدانستيم که از ابتدا به دو انسان کامل نیاز داریم.
ما فکر میکردیم مرد باید قوی باشد و از زن مراقبت کند، نمیدانستيم قرار است که ما از يکديگر مراقبت کنيم.
ما فکر میکردیم اگر به دنبال اهداف شخصی و رشد خود باشيم بیوفايی است، نمیدانستيم بیش از حد به حريم يکديگر وارد شدن چقدر میتواند خفقانآور باشد.
ما فکر میکردیم وقتی طرف مقابل رشد کند تهديدی برای ديگری است، نمیدانستيم هر کدام آنقدر خوب هستيم که احساس تهديد شدن نکنيم.
فکر میکردیم هرکس درخواست کمک کند ضعيف است، نمیدانستيم همه به کمک نياز دارند.
فکر میکرديم پول ما را ايمن میکند، نمیدانستيم که امنيت يعنی بدانيد که میتوانيد زندگیتان را بسازيد و در کنارش ماديات هم قرار دارد.
فکر میکردیم دیگری به ما عشق نمیورزد، نمیدانستيم که ما عشق او را احساس نمیکنیم و نمیپذيريم.
او گمان میکرد من خوشحالم نمیدانست چقدر ترسيدم. من گمان میکردم او خوشحال است، نمیدانستم چقدر ترسيده است. ما نمیدانستیم... ما نمیدانستيم...
خیلی چیزها بود که نمیدانستیم...
🔸️سوزان جفرز
از کتاب باختن یک عشق یافتن یک زندگی
❤️🍀 @filsofak
اگر از کسی بدمان میآید، در واقع از چیزی درون آن شخص نفرت داریم که درون خودمان نیز هست. چیزی که جزیی از ما نباشد ما را درگیر نمیکند.
🔸️هرمان هسه
از کتاب دمیان
❤️🍀 @filsofak
🔸️هرمان هسه
از کتاب دمیان
❤️🍀 @filsofak
Forwarded from معنای زندگی
Forwarded from معنای زندگی
پرونده_خانواده_تله_خود_تحولنیافته_و_شخصیت_گرفتار_433.pdf
352.5 KB
#طرحواره
تلههای زندگی(۷)
مجله خانههایروشن ۱۳۲
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره ۴۳۳
موضوع پرونده:
(ضعف هویت فردی)
#تله_خویشتن_تحول_نیافته
#طرحواره_خویشتن_تحول_نیافته
#تله_گرفتار
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @The_meaningoflife
تلههای زندگی(۷)
مجله خانههایروشن ۱۳۲
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره ۴۳۳
موضوع پرونده:
(ضعف هویت فردی)
#تله_خویشتن_تحول_نیافته
#طرحواره_خویشتن_تحول_نیافته
#تله_گرفتار
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @The_meaningoflife
📝 کانال فلسفه اخلاق:
🌞📚
💥 تَقدُّمِ اخلاق بر دین یا دین بر اخلاق؟
👈 نقدی از درون بر اندیشهٔ فقیهان
✔️ ابوالقاسم فنایی:🔻
1⃣ کار اصلی و اساسی مجتهد این است که حقیقت قدسی و متعالی دین را از قفسِ تنگِ فرهنگِ مخاطبانِ نخستینِ دین برهاند... اول باید متون دینی را ترجمه فرهنگی کرد و آن را از عناصر فرهنگ عصر نزول که از بیرون بر آن تحمیل شده، پیراست و برداشت خود از دین را با عقل و عقلانیت و اخلاقِ نوین موزون و هماهنگ کرد و سپس به استنباط حکم مسایل جدید دست یازید. (ص۴۶۱)
2⃣ در اجتهاد "قانون محور" شخص میکوشد به صدر اسلام بازگردد و از سیرهٔ سلف صالح پیروی کند و جامعهای بنا کند که احکام رایج در صدر اسلام در آن ساری و جاری است. اما در اجتهاد "الگومحور" شخص میکوشد پیامبر را به زمانه خود بیآورد و ببیند که اگر او "اکنون" و "اینجا" به پیامبری برانگیخته میشد چه میگفت، چه میکرد، چه گونه میزیست، با چه چیزهایی موافقت و با چه چیزهایی مخالفت میکرد و جنگ و صلح، حیات و ممات، طرز تفکر و معیشت و معاشرت، اقتصاد، سیاست و مدیریت او چه گونه بود. (ص۴۴۱)
3⃣ وقتی کسی از موضع دین و به اسم دین به نقد تمدن جدید دست مییازد و اصل این تمدن یا مظاهر آن را نفی میکند، باید جواب روشنی برای این سوالات داشته باشد که " آیا این خود دین است که تمدن جدید و مظاهر آن را نفی میکند، یا فرهنگ و تمدن قدیم است که در پوشش دین و در سایهٔ قرائتی از دین که با آن فرهنگ و تمدن عجین و سازگار و موزون شده، تمدن جدید و مظاهر آن را نفی می کند؟! (ص۵۰۸)
4⃣ چگونه است که عقل، ناقص و اسیر هوا و هوسِ آدمیان وقتی میخواهد حقِ اطاعت خداوند و وجوب پیروی از شریعت را اثبات کند، نه خطا میکند و نه تحت تاثیرِ هوا و هوس قرار میگیرد اما وقتی می خواهد حقوق بشر و اخلاق اجتماعیِ مبتنی بر این اخلاق را بشناسد، ممکن است خطا کند و اسیر هوا و هوس شود... چه گونه است که عقل مستقل از شرع نمیتواند سرشت بشر و حقوق بشر را بشناسد اما می تواند سرشت خداوند و حق خدا را بشناسد.(ص۵۷)
5⃣ دین و آموزههای دینی نمیتوانند هویت نظری انسان و مقتضیات این هویت را نادیده بگیرند؛ یا آن را تضعیف کنند و از میان بردارند و هویت دینی را به جای آن بنشانند، چون در این صورت انسانیت آدمی را از او ستانده. (ص۲۰۴)
6⃣ به گمان ما آنچه مانع سرکشی آدمیان میشود، اعتقاد راسخ به تقدم اخلاق بر دین از یک سو و اعتقاد راسخ به تقدمِ عقل اخلاقی (عقل حقمحور) بر عقل اقتصادی (عقل سودمحور یا مصلحتمحور) از سوی دیگر است. (ص۲۴۱)
▪️منبع: اخلاقِ دینشناسی؛ پژوهشی در مبنای معرفتی و اخلاقی فقه، ابوالقاسم فنایی، نشر نگاه معاصر، سال ۱۳۸۹.
🍀❤️ @filsofak
🌞📚
💥 تَقدُّمِ اخلاق بر دین یا دین بر اخلاق؟
👈 نقدی از درون بر اندیشهٔ فقیهان
✔️ ابوالقاسم فنایی:🔻
1⃣ کار اصلی و اساسی مجتهد این است که حقیقت قدسی و متعالی دین را از قفسِ تنگِ فرهنگِ مخاطبانِ نخستینِ دین برهاند... اول باید متون دینی را ترجمه فرهنگی کرد و آن را از عناصر فرهنگ عصر نزول که از بیرون بر آن تحمیل شده، پیراست و برداشت خود از دین را با عقل و عقلانیت و اخلاقِ نوین موزون و هماهنگ کرد و سپس به استنباط حکم مسایل جدید دست یازید. (ص۴۶۱)
2⃣ در اجتهاد "قانون محور" شخص میکوشد به صدر اسلام بازگردد و از سیرهٔ سلف صالح پیروی کند و جامعهای بنا کند که احکام رایج در صدر اسلام در آن ساری و جاری است. اما در اجتهاد "الگومحور" شخص میکوشد پیامبر را به زمانه خود بیآورد و ببیند که اگر او "اکنون" و "اینجا" به پیامبری برانگیخته میشد چه میگفت، چه میکرد، چه گونه میزیست، با چه چیزهایی موافقت و با چه چیزهایی مخالفت میکرد و جنگ و صلح، حیات و ممات، طرز تفکر و معیشت و معاشرت، اقتصاد، سیاست و مدیریت او چه گونه بود. (ص۴۴۱)
3⃣ وقتی کسی از موضع دین و به اسم دین به نقد تمدن جدید دست مییازد و اصل این تمدن یا مظاهر آن را نفی میکند، باید جواب روشنی برای این سوالات داشته باشد که " آیا این خود دین است که تمدن جدید و مظاهر آن را نفی میکند، یا فرهنگ و تمدن قدیم است که در پوشش دین و در سایهٔ قرائتی از دین که با آن فرهنگ و تمدن عجین و سازگار و موزون شده، تمدن جدید و مظاهر آن را نفی می کند؟! (ص۵۰۸)
4⃣ چگونه است که عقل، ناقص و اسیر هوا و هوسِ آدمیان وقتی میخواهد حقِ اطاعت خداوند و وجوب پیروی از شریعت را اثبات کند، نه خطا میکند و نه تحت تاثیرِ هوا و هوس قرار میگیرد اما وقتی می خواهد حقوق بشر و اخلاق اجتماعیِ مبتنی بر این اخلاق را بشناسد، ممکن است خطا کند و اسیر هوا و هوس شود... چه گونه است که عقل مستقل از شرع نمیتواند سرشت بشر و حقوق بشر را بشناسد اما می تواند سرشت خداوند و حق خدا را بشناسد.(ص۵۷)
5⃣ دین و آموزههای دینی نمیتوانند هویت نظری انسان و مقتضیات این هویت را نادیده بگیرند؛ یا آن را تضعیف کنند و از میان بردارند و هویت دینی را به جای آن بنشانند، چون در این صورت انسانیت آدمی را از او ستانده. (ص۲۰۴)
6⃣ به گمان ما آنچه مانع سرکشی آدمیان میشود، اعتقاد راسخ به تقدم اخلاق بر دین از یک سو و اعتقاد راسخ به تقدمِ عقل اخلاقی (عقل حقمحور) بر عقل اقتصادی (عقل سودمحور یا مصلحتمحور) از سوی دیگر است. (ص۲۴۱)
▪️منبع: اخلاقِ دینشناسی؛ پژوهشی در مبنای معرفتی و اخلاقی فقه، ابوالقاسم فنایی، نشر نگاه معاصر، سال ۱۳۸۹.
🍀❤️ @filsofak
Forwarded from معنای زندگی
دگرگاوپنداری و خودداناپنداری
گرفتار سرطان شد و رفت اما قبل از اینکه برود در اوج بیماری متن زیر را برای ما نوشت:
- اگر عمری باشد، پس از این هیچ فضیلتی را همپایه مهربانی با آدمیزادگان نمیشمارم.
- اگر عمری باشد، کمتر میگویم و مینویسم و بیشتر میشنوم و میخوانم.
- اگر عمری باشد، دیگر به هیچ سیاستمداری وکالت بلاعزل نمیدهم.
- اگر عمری باشد، دیگر هیچ عدالت کوچکی را در هوس رسیدن به عدالت بزرگتر قربانی نمیکنم.
- اگر عمری باشد، دیگر با دو گروه بحث نمیکنم: آنان که از عقیده خویش منفعت میبرند و آنان که از اندیشه خویش، پیشه ساختهاند.
- اگر عمری باشد، عدالت را فدای عقیده، و آرزو را فدای مصلحت، و عمر را در پای خوردنیها و پوشیدنیها قربانی نمیکنم.
- اگر عمری باشد، سیاستمداران را از دو حال بیرون نمیدانم: آنان که دروغ را به راست میآرایند و آنان که راست را به دروغ میآلایند.
- اگر عمری باشد، همچنان برای آزادی و آبادی کشورم میکوشم.
- اگر عمری باشد، دانههای بیشتری در زمین میکارم و زبالههای بیشتری از روی زمین برمیدارم.
- اگر عمری باشد، دیگر هیچ گنجی را باور نمیکنم جز گنج گهربار کوشش و زحمت.
- اگر عمری باشد، برای خشنودی، منتظر اتفاقات خوشایند نمینشینم.
دوستان من بدانند این مرد ۵۵ ساله، به تعداد کتابهایی که نخوانده، غمگین است؛ به شمار دستهایی که نگرفته، پشیمان است. اگر امروز از این مرد بسترنشین بپرسند که تنها وصیت تو به جوانان و میانسالان و حتی پیران و بیماران چیست، میگوید بخوانید و بخوانید و بخوانید. درد ما خودداناپنداری و بیاشتهایی به دانستن و خواندن است.
تحلیل و تجویز راهبردی
آنچه خواندیم از مرحوم رضا بابایی بود. نویسنده بیش از ۳۵ کتاب و ۱۵۰ مقاله در زمینه فرهنگ و تاریخ. آنچه در نوشته او برای من بسیار جذاب بود مفهوم خودداناپنداری بود و جالب اینجاست چندی پیش دوست دیگری مفهومی را به من آموخت به نام دگرگاوپنداری. من فکر میکنم این دو پدیده همزاد هم هستند اولی میگوید من میفهمم و دیگران نمیفهمند و دومی میگوید دیگران نمیفهمند و من میفهمم.
تاثیر شوم این زوج خودداناپندار و دگرگاوپندار بر زندگی فردی و جمعی چیست؟
۱. خشونت: وقتی فکر میکنم که من میفهمم و تو نمیفهمی، اندکی مدارا میکنم و سپس از خشونت برای خفهکردن صدای تو و اندیشه تو استفاده میکنم. خودداناپنداری سرآغاز خشونت کلامی و سپس خشونت فیزیکی است. خود داناپنداران دلیلی نمیبینید که دیگران حرف بزنند! چون اصلا نیازی نیست.
۲. استبداد: وقتی من دگرگاوپندار هستم یعنی اینکه دیگران و بهویژه زیردستان صلاح خودشان را تشخیص نمیدهند. پس استبداد متولد میشود. من بهجای تو و برای تو تصمیم میگیرم بدون آنکه نه تو را در تصمیم خود مشارکت دهم و نه حتی تو را توجیه کنم.
۳. عقبماندگی: در جامعهای که خشونت از یک سو و استبداد از دیگر سو هست، نه ظرفیتی شکوفا میشود، نه حقوق مالکیت معنا پیدا میکند، نه حاکمیت قانون مستقر میشود و نه آیندهای روشن ترسیم میشود. بههمین خاطر جامعهای عقیم و تهی از امید و آینده شکل میگیرد.
چه کنیم؟
میشود تجویزهای مختلفی کرد ولی من فکر میکنم برگردیم به وصیت او. کتاب بخوانیم! کتابخوانی سه نتیجه مبارک دارد:
۱. تواضع فکری؛ کتابخوانی یعنی چیزهایی هست که دیگران میدانند و من نمیدانم.
۲. تنوع فکری؛ با خواندن کتابهای مختلف از اعصار و ملل و افکار مختلف میآموزیم آنقدر هم که فکر میکنیم ما دانا نیستیم و دیگران نادان نیستند.
۳. تعالی فکری؛ بهمرور زمان تغذیه ذهن با کتابهای مختلف منجر به شکلگیری اندیشههای جدید متعالیتری میشود که حتی خود نیز انتظارش را نداشتیم.
کتابخوانی یک نه بزرگ به خودداناپنداری و دگرگاوپنداریست. کتابخوانی آغاز مبارزه با خشونت، استبداد و عقبماندگی است و البته کافی نیست ولی برای آغاز نقطه شروع خوبی است.
🔸️|دکتر مجتبی لشکربلوکی|
❤️🍀 @filsofak
گرفتار سرطان شد و رفت اما قبل از اینکه برود در اوج بیماری متن زیر را برای ما نوشت:
- اگر عمری باشد، پس از این هیچ فضیلتی را همپایه مهربانی با آدمیزادگان نمیشمارم.
- اگر عمری باشد، کمتر میگویم و مینویسم و بیشتر میشنوم و میخوانم.
- اگر عمری باشد، دیگر به هیچ سیاستمداری وکالت بلاعزل نمیدهم.
- اگر عمری باشد، دیگر هیچ عدالت کوچکی را در هوس رسیدن به عدالت بزرگتر قربانی نمیکنم.
- اگر عمری باشد، دیگر با دو گروه بحث نمیکنم: آنان که از عقیده خویش منفعت میبرند و آنان که از اندیشه خویش، پیشه ساختهاند.
- اگر عمری باشد، عدالت را فدای عقیده، و آرزو را فدای مصلحت، و عمر را در پای خوردنیها و پوشیدنیها قربانی نمیکنم.
- اگر عمری باشد، سیاستمداران را از دو حال بیرون نمیدانم: آنان که دروغ را به راست میآرایند و آنان که راست را به دروغ میآلایند.
- اگر عمری باشد، همچنان برای آزادی و آبادی کشورم میکوشم.
- اگر عمری باشد، دانههای بیشتری در زمین میکارم و زبالههای بیشتری از روی زمین برمیدارم.
- اگر عمری باشد، دیگر هیچ گنجی را باور نمیکنم جز گنج گهربار کوشش و زحمت.
- اگر عمری باشد، برای خشنودی، منتظر اتفاقات خوشایند نمینشینم.
دوستان من بدانند این مرد ۵۵ ساله، به تعداد کتابهایی که نخوانده، غمگین است؛ به شمار دستهایی که نگرفته، پشیمان است. اگر امروز از این مرد بسترنشین بپرسند که تنها وصیت تو به جوانان و میانسالان و حتی پیران و بیماران چیست، میگوید بخوانید و بخوانید و بخوانید. درد ما خودداناپنداری و بیاشتهایی به دانستن و خواندن است.
تحلیل و تجویز راهبردی
آنچه خواندیم از مرحوم رضا بابایی بود. نویسنده بیش از ۳۵ کتاب و ۱۵۰ مقاله در زمینه فرهنگ و تاریخ. آنچه در نوشته او برای من بسیار جذاب بود مفهوم خودداناپنداری بود و جالب اینجاست چندی پیش دوست دیگری مفهومی را به من آموخت به نام دگرگاوپنداری. من فکر میکنم این دو پدیده همزاد هم هستند اولی میگوید من میفهمم و دیگران نمیفهمند و دومی میگوید دیگران نمیفهمند و من میفهمم.
تاثیر شوم این زوج خودداناپندار و دگرگاوپندار بر زندگی فردی و جمعی چیست؟
۱. خشونت: وقتی فکر میکنم که من میفهمم و تو نمیفهمی، اندکی مدارا میکنم و سپس از خشونت برای خفهکردن صدای تو و اندیشه تو استفاده میکنم. خودداناپنداری سرآغاز خشونت کلامی و سپس خشونت فیزیکی است. خود داناپنداران دلیلی نمیبینید که دیگران حرف بزنند! چون اصلا نیازی نیست.
۲. استبداد: وقتی من دگرگاوپندار هستم یعنی اینکه دیگران و بهویژه زیردستان صلاح خودشان را تشخیص نمیدهند. پس استبداد متولد میشود. من بهجای تو و برای تو تصمیم میگیرم بدون آنکه نه تو را در تصمیم خود مشارکت دهم و نه حتی تو را توجیه کنم.
۳. عقبماندگی: در جامعهای که خشونت از یک سو و استبداد از دیگر سو هست، نه ظرفیتی شکوفا میشود، نه حقوق مالکیت معنا پیدا میکند، نه حاکمیت قانون مستقر میشود و نه آیندهای روشن ترسیم میشود. بههمین خاطر جامعهای عقیم و تهی از امید و آینده شکل میگیرد.
چه کنیم؟
میشود تجویزهای مختلفی کرد ولی من فکر میکنم برگردیم به وصیت او. کتاب بخوانیم! کتابخوانی سه نتیجه مبارک دارد:
۱. تواضع فکری؛ کتابخوانی یعنی چیزهایی هست که دیگران میدانند و من نمیدانم.
۲. تنوع فکری؛ با خواندن کتابهای مختلف از اعصار و ملل و افکار مختلف میآموزیم آنقدر هم که فکر میکنیم ما دانا نیستیم و دیگران نادان نیستند.
۳. تعالی فکری؛ بهمرور زمان تغذیه ذهن با کتابهای مختلف منجر به شکلگیری اندیشههای جدید متعالیتری میشود که حتی خود نیز انتظارش را نداشتیم.
کتابخوانی یک نه بزرگ به خودداناپنداری و دگرگاوپنداریست. کتابخوانی آغاز مبارزه با خشونت، استبداد و عقبماندگی است و البته کافی نیست ولی برای آغاز نقطه شروع خوبی است.
🔸️|دکتر مجتبی لشکربلوکی|
❤️🍀 @filsofak
تفاوت خوددوستی با خودپسندی از نگاه کانت
«فرق خوددوستی با خودپسندی این است که اولی عبارت است از تمایل به رضایتداشتن از سعادت خویش، در حالی که دومی عبارت است از گستاخیِ ناروا ورزیدن نسب به سود و منفعت خویش.»
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
درسهای فلسفهٔ اخلاق | ایمانوئل کانت | منوچهر صانعی درّهبیدی
❤️🍀 @filsofak
«فرق خوددوستی با خودپسندی این است که اولی عبارت است از تمایل به رضایتداشتن از سعادت خویش، در حالی که دومی عبارت است از گستاخیِ ناروا ورزیدن نسب به سود و منفعت خویش.»
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
درسهای فلسفهٔ اخلاق | ایمانوئل کانت | منوچهر صانعی درّهبیدی
❤️🍀 @filsofak