Forwarded from معنای زندگی
Forwarded from معنای زندگی
پرونده_خانواده_تله_خود_تحولنیافته_و_شخصیت_گرفتار_433.pdf
352.5 KB
#طرحواره
تلههای زندگی(۷)
مجله خانههایروشن ۱۳۲
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره ۴۳۳
موضوع پرونده:
(ضعف هویت فردی)
#تله_خویشتن_تحول_نیافته
#طرحواره_خویشتن_تحول_نیافته
#تله_گرفتار
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @The_meaningoflife
تلههای زندگی(۷)
مجله خانههایروشن ۱۳۲
دبیر پرونده: #مصطفی_سلیمانی
نشریه حریم امام شماره ۴۳۳
موضوع پرونده:
(ضعف هویت فردی)
#تله_خویشتن_تحول_نیافته
#طرحواره_خویشتن_تحول_نیافته
#تله_گرفتار
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @The_meaningoflife
📝 کانال فلسفه اخلاق:
🌞📚
💥 تَقدُّمِ اخلاق بر دین یا دین بر اخلاق؟
👈 نقدی از درون بر اندیشهٔ فقیهان
✔️ ابوالقاسم فنایی:🔻
1⃣ کار اصلی و اساسی مجتهد این است که حقیقت قدسی و متعالی دین را از قفسِ تنگِ فرهنگِ مخاطبانِ نخستینِ دین برهاند... اول باید متون دینی را ترجمه فرهنگی کرد و آن را از عناصر فرهنگ عصر نزول که از بیرون بر آن تحمیل شده، پیراست و برداشت خود از دین را با عقل و عقلانیت و اخلاقِ نوین موزون و هماهنگ کرد و سپس به استنباط حکم مسایل جدید دست یازید. (ص۴۶۱)
2⃣ در اجتهاد "قانون محور" شخص میکوشد به صدر اسلام بازگردد و از سیرهٔ سلف صالح پیروی کند و جامعهای بنا کند که احکام رایج در صدر اسلام در آن ساری و جاری است. اما در اجتهاد "الگومحور" شخص میکوشد پیامبر را به زمانه خود بیآورد و ببیند که اگر او "اکنون" و "اینجا" به پیامبری برانگیخته میشد چه میگفت، چه میکرد، چه گونه میزیست، با چه چیزهایی موافقت و با چه چیزهایی مخالفت میکرد و جنگ و صلح، حیات و ممات، طرز تفکر و معیشت و معاشرت، اقتصاد، سیاست و مدیریت او چه گونه بود. (ص۴۴۱)
3⃣ وقتی کسی از موضع دین و به اسم دین به نقد تمدن جدید دست مییازد و اصل این تمدن یا مظاهر آن را نفی میکند، باید جواب روشنی برای این سوالات داشته باشد که " آیا این خود دین است که تمدن جدید و مظاهر آن را نفی میکند، یا فرهنگ و تمدن قدیم است که در پوشش دین و در سایهٔ قرائتی از دین که با آن فرهنگ و تمدن عجین و سازگار و موزون شده، تمدن جدید و مظاهر آن را نفی می کند؟! (ص۵۰۸)
4⃣ چگونه است که عقل، ناقص و اسیر هوا و هوسِ آدمیان وقتی میخواهد حقِ اطاعت خداوند و وجوب پیروی از شریعت را اثبات کند، نه خطا میکند و نه تحت تاثیرِ هوا و هوس قرار میگیرد اما وقتی می خواهد حقوق بشر و اخلاق اجتماعیِ مبتنی بر این اخلاق را بشناسد، ممکن است خطا کند و اسیر هوا و هوس شود... چه گونه است که عقل مستقل از شرع نمیتواند سرشت بشر و حقوق بشر را بشناسد اما می تواند سرشت خداوند و حق خدا را بشناسد.(ص۵۷)
5⃣ دین و آموزههای دینی نمیتوانند هویت نظری انسان و مقتضیات این هویت را نادیده بگیرند؛ یا آن را تضعیف کنند و از میان بردارند و هویت دینی را به جای آن بنشانند، چون در این صورت انسانیت آدمی را از او ستانده. (ص۲۰۴)
6⃣ به گمان ما آنچه مانع سرکشی آدمیان میشود، اعتقاد راسخ به تقدم اخلاق بر دین از یک سو و اعتقاد راسخ به تقدمِ عقل اخلاقی (عقل حقمحور) بر عقل اقتصادی (عقل سودمحور یا مصلحتمحور) از سوی دیگر است. (ص۲۴۱)
▪️منبع: اخلاقِ دینشناسی؛ پژوهشی در مبنای معرفتی و اخلاقی فقه، ابوالقاسم فنایی، نشر نگاه معاصر، سال ۱۳۸۹.
🍀❤️ @filsofak
🌞📚
💥 تَقدُّمِ اخلاق بر دین یا دین بر اخلاق؟
👈 نقدی از درون بر اندیشهٔ فقیهان
✔️ ابوالقاسم فنایی:🔻
1⃣ کار اصلی و اساسی مجتهد این است که حقیقت قدسی و متعالی دین را از قفسِ تنگِ فرهنگِ مخاطبانِ نخستینِ دین برهاند... اول باید متون دینی را ترجمه فرهنگی کرد و آن را از عناصر فرهنگ عصر نزول که از بیرون بر آن تحمیل شده، پیراست و برداشت خود از دین را با عقل و عقلانیت و اخلاقِ نوین موزون و هماهنگ کرد و سپس به استنباط حکم مسایل جدید دست یازید. (ص۴۶۱)
2⃣ در اجتهاد "قانون محور" شخص میکوشد به صدر اسلام بازگردد و از سیرهٔ سلف صالح پیروی کند و جامعهای بنا کند که احکام رایج در صدر اسلام در آن ساری و جاری است. اما در اجتهاد "الگومحور" شخص میکوشد پیامبر را به زمانه خود بیآورد و ببیند که اگر او "اکنون" و "اینجا" به پیامبری برانگیخته میشد چه میگفت، چه میکرد، چه گونه میزیست، با چه چیزهایی موافقت و با چه چیزهایی مخالفت میکرد و جنگ و صلح، حیات و ممات، طرز تفکر و معیشت و معاشرت، اقتصاد، سیاست و مدیریت او چه گونه بود. (ص۴۴۱)
3⃣ وقتی کسی از موضع دین و به اسم دین به نقد تمدن جدید دست مییازد و اصل این تمدن یا مظاهر آن را نفی میکند، باید جواب روشنی برای این سوالات داشته باشد که " آیا این خود دین است که تمدن جدید و مظاهر آن را نفی میکند، یا فرهنگ و تمدن قدیم است که در پوشش دین و در سایهٔ قرائتی از دین که با آن فرهنگ و تمدن عجین و سازگار و موزون شده، تمدن جدید و مظاهر آن را نفی می کند؟! (ص۵۰۸)
4⃣ چگونه است که عقل، ناقص و اسیر هوا و هوسِ آدمیان وقتی میخواهد حقِ اطاعت خداوند و وجوب پیروی از شریعت را اثبات کند، نه خطا میکند و نه تحت تاثیرِ هوا و هوس قرار میگیرد اما وقتی می خواهد حقوق بشر و اخلاق اجتماعیِ مبتنی بر این اخلاق را بشناسد، ممکن است خطا کند و اسیر هوا و هوس شود... چه گونه است که عقل مستقل از شرع نمیتواند سرشت بشر و حقوق بشر را بشناسد اما می تواند سرشت خداوند و حق خدا را بشناسد.(ص۵۷)
5⃣ دین و آموزههای دینی نمیتوانند هویت نظری انسان و مقتضیات این هویت را نادیده بگیرند؛ یا آن را تضعیف کنند و از میان بردارند و هویت دینی را به جای آن بنشانند، چون در این صورت انسانیت آدمی را از او ستانده. (ص۲۰۴)
6⃣ به گمان ما آنچه مانع سرکشی آدمیان میشود، اعتقاد راسخ به تقدم اخلاق بر دین از یک سو و اعتقاد راسخ به تقدمِ عقل اخلاقی (عقل حقمحور) بر عقل اقتصادی (عقل سودمحور یا مصلحتمحور) از سوی دیگر است. (ص۲۴۱)
▪️منبع: اخلاقِ دینشناسی؛ پژوهشی در مبنای معرفتی و اخلاقی فقه، ابوالقاسم فنایی، نشر نگاه معاصر، سال ۱۳۸۹.
🍀❤️ @filsofak
Forwarded from معنای زندگی
دگرگاوپنداری و خودداناپنداری
گرفتار سرطان شد و رفت اما قبل از اینکه برود در اوج بیماری متن زیر را برای ما نوشت:
- اگر عمری باشد، پس از این هیچ فضیلتی را همپایه مهربانی با آدمیزادگان نمیشمارم.
- اگر عمری باشد، کمتر میگویم و مینویسم و بیشتر میشنوم و میخوانم.
- اگر عمری باشد، دیگر به هیچ سیاستمداری وکالت بلاعزل نمیدهم.
- اگر عمری باشد، دیگر هیچ عدالت کوچکی را در هوس رسیدن به عدالت بزرگتر قربانی نمیکنم.
- اگر عمری باشد، دیگر با دو گروه بحث نمیکنم: آنان که از عقیده خویش منفعت میبرند و آنان که از اندیشه خویش، پیشه ساختهاند.
- اگر عمری باشد، عدالت را فدای عقیده، و آرزو را فدای مصلحت، و عمر را در پای خوردنیها و پوشیدنیها قربانی نمیکنم.
- اگر عمری باشد، سیاستمداران را از دو حال بیرون نمیدانم: آنان که دروغ را به راست میآرایند و آنان که راست را به دروغ میآلایند.
- اگر عمری باشد، همچنان برای آزادی و آبادی کشورم میکوشم.
- اگر عمری باشد، دانههای بیشتری در زمین میکارم و زبالههای بیشتری از روی زمین برمیدارم.
- اگر عمری باشد، دیگر هیچ گنجی را باور نمیکنم جز گنج گهربار کوشش و زحمت.
- اگر عمری باشد، برای خشنودی، منتظر اتفاقات خوشایند نمینشینم.
دوستان من بدانند این مرد ۵۵ ساله، به تعداد کتابهایی که نخوانده، غمگین است؛ به شمار دستهایی که نگرفته، پشیمان است. اگر امروز از این مرد بسترنشین بپرسند که تنها وصیت تو به جوانان و میانسالان و حتی پیران و بیماران چیست، میگوید بخوانید و بخوانید و بخوانید. درد ما خودداناپنداری و بیاشتهایی به دانستن و خواندن است.
تحلیل و تجویز راهبردی
آنچه خواندیم از مرحوم رضا بابایی بود. نویسنده بیش از ۳۵ کتاب و ۱۵۰ مقاله در زمینه فرهنگ و تاریخ. آنچه در نوشته او برای من بسیار جذاب بود مفهوم خودداناپنداری بود و جالب اینجاست چندی پیش دوست دیگری مفهومی را به من آموخت به نام دگرگاوپنداری. من فکر میکنم این دو پدیده همزاد هم هستند اولی میگوید من میفهمم و دیگران نمیفهمند و دومی میگوید دیگران نمیفهمند و من میفهمم.
تاثیر شوم این زوج خودداناپندار و دگرگاوپندار بر زندگی فردی و جمعی چیست؟
۱. خشونت: وقتی فکر میکنم که من میفهمم و تو نمیفهمی، اندکی مدارا میکنم و سپس از خشونت برای خفهکردن صدای تو و اندیشه تو استفاده میکنم. خودداناپنداری سرآغاز خشونت کلامی و سپس خشونت فیزیکی است. خود داناپنداران دلیلی نمیبینید که دیگران حرف بزنند! چون اصلا نیازی نیست.
۲. استبداد: وقتی من دگرگاوپندار هستم یعنی اینکه دیگران و بهویژه زیردستان صلاح خودشان را تشخیص نمیدهند. پس استبداد متولد میشود. من بهجای تو و برای تو تصمیم میگیرم بدون آنکه نه تو را در تصمیم خود مشارکت دهم و نه حتی تو را توجیه کنم.
۳. عقبماندگی: در جامعهای که خشونت از یک سو و استبداد از دیگر سو هست، نه ظرفیتی شکوفا میشود، نه حقوق مالکیت معنا پیدا میکند، نه حاکمیت قانون مستقر میشود و نه آیندهای روشن ترسیم میشود. بههمین خاطر جامعهای عقیم و تهی از امید و آینده شکل میگیرد.
چه کنیم؟
میشود تجویزهای مختلفی کرد ولی من فکر میکنم برگردیم به وصیت او. کتاب بخوانیم! کتابخوانی سه نتیجه مبارک دارد:
۱. تواضع فکری؛ کتابخوانی یعنی چیزهایی هست که دیگران میدانند و من نمیدانم.
۲. تنوع فکری؛ با خواندن کتابهای مختلف از اعصار و ملل و افکار مختلف میآموزیم آنقدر هم که فکر میکنیم ما دانا نیستیم و دیگران نادان نیستند.
۳. تعالی فکری؛ بهمرور زمان تغذیه ذهن با کتابهای مختلف منجر به شکلگیری اندیشههای جدید متعالیتری میشود که حتی خود نیز انتظارش را نداشتیم.
کتابخوانی یک نه بزرگ به خودداناپنداری و دگرگاوپنداریست. کتابخوانی آغاز مبارزه با خشونت، استبداد و عقبماندگی است و البته کافی نیست ولی برای آغاز نقطه شروع خوبی است.
🔸️|دکتر مجتبی لشکربلوکی|
❤️🍀 @filsofak
گرفتار سرطان شد و رفت اما قبل از اینکه برود در اوج بیماری متن زیر را برای ما نوشت:
- اگر عمری باشد، پس از این هیچ فضیلتی را همپایه مهربانی با آدمیزادگان نمیشمارم.
- اگر عمری باشد، کمتر میگویم و مینویسم و بیشتر میشنوم و میخوانم.
- اگر عمری باشد، دیگر به هیچ سیاستمداری وکالت بلاعزل نمیدهم.
- اگر عمری باشد، دیگر هیچ عدالت کوچکی را در هوس رسیدن به عدالت بزرگتر قربانی نمیکنم.
- اگر عمری باشد، دیگر با دو گروه بحث نمیکنم: آنان که از عقیده خویش منفعت میبرند و آنان که از اندیشه خویش، پیشه ساختهاند.
- اگر عمری باشد، عدالت را فدای عقیده، و آرزو را فدای مصلحت، و عمر را در پای خوردنیها و پوشیدنیها قربانی نمیکنم.
- اگر عمری باشد، سیاستمداران را از دو حال بیرون نمیدانم: آنان که دروغ را به راست میآرایند و آنان که راست را به دروغ میآلایند.
- اگر عمری باشد، همچنان برای آزادی و آبادی کشورم میکوشم.
- اگر عمری باشد، دانههای بیشتری در زمین میکارم و زبالههای بیشتری از روی زمین برمیدارم.
- اگر عمری باشد، دیگر هیچ گنجی را باور نمیکنم جز گنج گهربار کوشش و زحمت.
- اگر عمری باشد، برای خشنودی، منتظر اتفاقات خوشایند نمینشینم.
دوستان من بدانند این مرد ۵۵ ساله، به تعداد کتابهایی که نخوانده، غمگین است؛ به شمار دستهایی که نگرفته، پشیمان است. اگر امروز از این مرد بسترنشین بپرسند که تنها وصیت تو به جوانان و میانسالان و حتی پیران و بیماران چیست، میگوید بخوانید و بخوانید و بخوانید. درد ما خودداناپنداری و بیاشتهایی به دانستن و خواندن است.
تحلیل و تجویز راهبردی
آنچه خواندیم از مرحوم رضا بابایی بود. نویسنده بیش از ۳۵ کتاب و ۱۵۰ مقاله در زمینه فرهنگ و تاریخ. آنچه در نوشته او برای من بسیار جذاب بود مفهوم خودداناپنداری بود و جالب اینجاست چندی پیش دوست دیگری مفهومی را به من آموخت به نام دگرگاوپنداری. من فکر میکنم این دو پدیده همزاد هم هستند اولی میگوید من میفهمم و دیگران نمیفهمند و دومی میگوید دیگران نمیفهمند و من میفهمم.
تاثیر شوم این زوج خودداناپندار و دگرگاوپندار بر زندگی فردی و جمعی چیست؟
۱. خشونت: وقتی فکر میکنم که من میفهمم و تو نمیفهمی، اندکی مدارا میکنم و سپس از خشونت برای خفهکردن صدای تو و اندیشه تو استفاده میکنم. خودداناپنداری سرآغاز خشونت کلامی و سپس خشونت فیزیکی است. خود داناپنداران دلیلی نمیبینید که دیگران حرف بزنند! چون اصلا نیازی نیست.
۲. استبداد: وقتی من دگرگاوپندار هستم یعنی اینکه دیگران و بهویژه زیردستان صلاح خودشان را تشخیص نمیدهند. پس استبداد متولد میشود. من بهجای تو و برای تو تصمیم میگیرم بدون آنکه نه تو را در تصمیم خود مشارکت دهم و نه حتی تو را توجیه کنم.
۳. عقبماندگی: در جامعهای که خشونت از یک سو و استبداد از دیگر سو هست، نه ظرفیتی شکوفا میشود، نه حقوق مالکیت معنا پیدا میکند، نه حاکمیت قانون مستقر میشود و نه آیندهای روشن ترسیم میشود. بههمین خاطر جامعهای عقیم و تهی از امید و آینده شکل میگیرد.
چه کنیم؟
میشود تجویزهای مختلفی کرد ولی من فکر میکنم برگردیم به وصیت او. کتاب بخوانیم! کتابخوانی سه نتیجه مبارک دارد:
۱. تواضع فکری؛ کتابخوانی یعنی چیزهایی هست که دیگران میدانند و من نمیدانم.
۲. تنوع فکری؛ با خواندن کتابهای مختلف از اعصار و ملل و افکار مختلف میآموزیم آنقدر هم که فکر میکنیم ما دانا نیستیم و دیگران نادان نیستند.
۳. تعالی فکری؛ بهمرور زمان تغذیه ذهن با کتابهای مختلف منجر به شکلگیری اندیشههای جدید متعالیتری میشود که حتی خود نیز انتظارش را نداشتیم.
کتابخوانی یک نه بزرگ به خودداناپنداری و دگرگاوپنداریست. کتابخوانی آغاز مبارزه با خشونت، استبداد و عقبماندگی است و البته کافی نیست ولی برای آغاز نقطه شروع خوبی است.
🔸️|دکتر مجتبی لشکربلوکی|
❤️🍀 @filsofak
تفاوت خوددوستی با خودپسندی از نگاه کانت
«فرق خوددوستی با خودپسندی این است که اولی عبارت است از تمایل به رضایتداشتن از سعادت خویش، در حالی که دومی عبارت است از گستاخیِ ناروا ورزیدن نسب به سود و منفعت خویش.»
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
درسهای فلسفهٔ اخلاق | ایمانوئل کانت | منوچهر صانعی درّهبیدی
❤️🍀 @filsofak
«فرق خوددوستی با خودپسندی این است که اولی عبارت است از تمایل به رضایتداشتن از سعادت خویش، در حالی که دومی عبارت است از گستاخیِ ناروا ورزیدن نسب به سود و منفعت خویش.»
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
درسهای فلسفهٔ اخلاق | ایمانوئل کانت | منوچهر صانعی درّهبیدی
❤️🍀 @filsofak
تغییر افکار کمالطلبانه
مردم اغلب به آنچه گرداگردشان رخ میدهد واکنش نشان نمیدهند. بلکه به تعابیری که از اتفاقات گرداگردشان دارند، واکنش نشان میدهند. برای مثال اگر از اشتباهکردن میترسند، اشتباه باعث اضطرابشان نمیشود، بلکه باورهایشان از معنای ارتکاب اشتباه است که غمگین و عصبیشان میکند.
گاهی افکارتان درست است و گاهی نادرست. گاهی معیارها مناسبند و گاهی بسیار سفت و سختند. بیشتر ملاکها و معیارها جهانشمول نیستند و در نتیجه دیگران اجرایشان نمیکنند.
هرکسی باتوجه به نحوهی تربیت، تجارب پیشین و سیستم ارزشی خود، ملاکها و معیارهای شخصی در نظر میگیرد.
باورها و ملاکها در بین آدمها و دستههای مختلف فرهنگی، سنی، جنسی، تحصیلی، جغرافیایی و امثالهم فرق میکنند.
اگرچه ملاکها و باورها، اصالتا اموری ذهنی هستند اما مردم معمولا بر این باورند که تعابیر، باورها و ملاکها و معیارهایشان حقیقیاند و فرض را بر واقعیبودن باورهایشان میگذارند.
البته نیازی به تغییر همه باورها و ملاکها نیست. برخی انتظارات لازم است در حد کمالطلبی بالا باشند و بهایی که ما و دیگران برایش میپردازیم این است که به آنها پایبند باشیم. اما تلاش باید بر این باشد که باورهای غیرمنطقی را از منطقی تفکیک کنیم.
تغییر افکار کمالطلبانهی غیرمنطقی متضمن چهار مرحله اساسی است:
۱. تشخیص این افکار کمالطلبانه
۲. پیداکردن افکار جایگزین
۳. لحاظ کردن فواید و مضرات افکار کمالطلبانه فعلی و افکار جایگزین
۴. یافتن راهی برای دیدن واقعگرایانه و یا مؤثر موقعیت.
🔸️|از کتاب دردسرهای کمالطلبی، مارتین آنتونی و ریچارد سوینسون؛ ترجمه مینو پرنیانی|
❤️🍀 @filsofak
مردم اغلب به آنچه گرداگردشان رخ میدهد واکنش نشان نمیدهند. بلکه به تعابیری که از اتفاقات گرداگردشان دارند، واکنش نشان میدهند. برای مثال اگر از اشتباهکردن میترسند، اشتباه باعث اضطرابشان نمیشود، بلکه باورهایشان از معنای ارتکاب اشتباه است که غمگین و عصبیشان میکند.
گاهی افکارتان درست است و گاهی نادرست. گاهی معیارها مناسبند و گاهی بسیار سفت و سختند. بیشتر ملاکها و معیارها جهانشمول نیستند و در نتیجه دیگران اجرایشان نمیکنند.
هرکسی باتوجه به نحوهی تربیت، تجارب پیشین و سیستم ارزشی خود، ملاکها و معیارهای شخصی در نظر میگیرد.
باورها و ملاکها در بین آدمها و دستههای مختلف فرهنگی، سنی، جنسی، تحصیلی، جغرافیایی و امثالهم فرق میکنند.
اگرچه ملاکها و باورها، اصالتا اموری ذهنی هستند اما مردم معمولا بر این باورند که تعابیر، باورها و ملاکها و معیارهایشان حقیقیاند و فرض را بر واقعیبودن باورهایشان میگذارند.
البته نیازی به تغییر همه باورها و ملاکها نیست. برخی انتظارات لازم است در حد کمالطلبی بالا باشند و بهایی که ما و دیگران برایش میپردازیم این است که به آنها پایبند باشیم. اما تلاش باید بر این باشد که باورهای غیرمنطقی را از منطقی تفکیک کنیم.
تغییر افکار کمالطلبانهی غیرمنطقی متضمن چهار مرحله اساسی است:
۱. تشخیص این افکار کمالطلبانه
۲. پیداکردن افکار جایگزین
۳. لحاظ کردن فواید و مضرات افکار کمالطلبانه فعلی و افکار جایگزین
۴. یافتن راهی برای دیدن واقعگرایانه و یا مؤثر موقعیت.
🔸️|از کتاب دردسرهای کمالطلبی، مارتین آنتونی و ریچارد سوینسون؛ ترجمه مینو پرنیانی|
❤️🍀 @filsofak
ويژگیهای خانهداری
خانهداری مستلزم داشتن دانش و مهارت گسترده است زیرا، زندگی خانگی امروز شدیدا تکنولوژیک و دیجیتال شده است و برای خوب زیستن باید مجموعه گستردهای از دانشهای فنی داشت. اغلب کارهای مربوط به خانه به کمک وسایل الکترونیکی و مکانیکی مانند مایکرویو، ماشین لباسشویی، مخلوط کن، اجاق گاز، پلوپز برقی، کتری برقی، اتو، تلویزیون، رادیو، ماهواره، دوربینهای فیلمبرداری و عکاسی، کامپیوتر و اینترنت، اتومبیل و امثال اینها انجام میشود. از این رو، باید با طرز کار و تا حدودی شیوه تعمیر و دستکاری این ابزارها آشنا بود در غیر اینصورت نمیتوان زندگی کرد و بقای انسان دستخوش خطر جدی میشود. در کنار این ابزارها و لوازم خانگی، ساختار خدمات ساختمان شدیدا صنعتی شده است و سیستمهای آب، برق، حمام، سرویسهای بهداشتی و تلفن بهصورت صنعتی و مکانیکی هستند. شاید در نتیجه عادتکردن و آموزش تدریجی کار با ابزارهای فوق، ما نسبت به میزان دانش فنی و صنعتی و دیجیتالی که در زندگی روزمره نیاز داریم، غافل باشیم. انسان عادی امروز ناگزیر باید هوشمند و مطلع باشد و تا حدود زیادی در زمینه مدیریت و کار در خانه صاحب "تخصص" باشد تا بتواند گذران زندگی کند. در خانوادههای ایرانی اغلب خانمها بنا بر ضرورتِ ایفای نقشهای خانگی و کدبانوگریشان صاحبان این تخصص هستند اما اغلب مواقع، این بُعد دانش و مهارت آنها دیده نمیشود و به چشم نمیآید.
خانهداری مستلزم درک زیباییشناختی و توان خلاقه بالاست زیرا، زندگی خانگی امروز شدیدا سبکمند شده است. سبک زندگی از مفاهیمی است که جامعهشناسان و محققان اجتماعی اغلب بهصورت یک مفهوم نظری برای توصیف و تبیین شیوه زندگی انسان مدرن در جامعه مصرفی امروز بهکار میبرند. اما این محققان تا زمانی که خود مسئولیت و تجربه تعیین و تعریف سبک زندگی خانوادگیشان را عهدهدار نشده باشند، نمیدانند دقیقا نقش سبک زندگی در زندگی چیست. من بهعنوان یک محقق فرهنگی این نکته را بر اساس تجربه میگویم. من درباره سبک زندگی پیش از دوره اخیر زندگیام، چیزهایی نوشته و تحقیق کرده بودم، اما به واقع، درک زیستهای از این مفهوم نداشتم زیرا، همواره عادت داشتم که همسرم درباره کم و کیف سبک زندگیام تصمیم بگیرد. او تمام چیزها و نیازهای مرا تعیین میکرد. از این رو من حتی با اسم برخی غذاها یا مد و سبک لباسهای مردانه آشنایی نداشتم. من هرگز نمیدانستم خانه چگونه و کی آراسته و زیبا میشود. شاید بههمین دلیل مانند بسیاری از مردان چندان درکی از زیباییها و ظرافتهای خانه نداشتم و هنوز هم آشنایی عمیقي ندارم. اما حال میدانم سبک زندگی یک مفهوم انتزاعی نیست و با عمیقترین لایههای احساس و ادراک انسان سروکار دارد. اکنون وقتی به خانهای وارد میشوم کاملا متوجه وجوه سبکمند آن خانه میشوم. نه تنها گلها، تزئینات و لوازم خانه، بلکه وجوه ظریفتر خانه را که بیان سلیقه و سبک است تا حدودی درک میکنم.
خانهداری نیازمند درک کامل و درستی از مفهوم تمیزی است زیرا، تمیزی از مفاهیم کلیدی در خانهداری است و معانی گوناگونی دارد. شاید هیچ چیز به اندازه تمیزی در فرهنگ خانه اهمیت نداشته باشد. اما بین درک مردانه و زنانه از این مفهوم تفاوت وجود دارد. زنان تمیزی را در چندین معنا به کار میبرند. یک معنای تمیزی، پاکی یا نجسنبودن یا دوری و پرهيز از نجاست است. تقریبا همه زنان مسلمان ایرانی نسبت به این مقوله فرهنگی و دینی حساسیت دارند. حتی زنانی که چندان مقید به شریعت و مذهب نیستند، نسبت به لکههای خون، ادرار و چیزهای نجس حساساند. مفهوم دیگر تمیزی، آلوده یا کثیف نبودن است. یعنی چیزهای کثیف، آلوده به میکروب و آشغال در خانه نباشد. در این زمینه زنان حساساند اما نه به اندازه پاکی و دوری از نجاست. سومین معنای تمیزی، مرتب بودن است و اینکه هر چیزی سرجای خودش باشد. مثلا، وقتی جورابها روی مبل یا میز غذاخوری است، خانمها فریادشان بلند میشود که از این همه کثافتکاری و بینظمی آقایان و بچهها خسته شدهاند.
درک مقوله نظافت و تمیزی نزد آقایان بیشتر معطوف به مفهوم کثیف نبودن است. از این رو، اغلب متوجه حساسیت خانمها در زمینه مرتببودن یا منظمبودن نیستند. اما تجربه زیسته من نشان میدهد خانه وقتی زیباست، که هر چیزی در آن تميز و پاك بوده و در جای خودش قرار داشته باشد. بهخصوص قرارداشتن هر چیز در جای خودش، اهمیتی کلیدی در طراوت و نشاط محیط خانه دارد زیرا، نجاست و آلودگی بندرت اتفاق میافتد و با توجه به خطراتی که برای سلامتی انسان دارد، لاجرم همه اعضای خانه آن را کم و بیش رعایت میکنند اما بهنظر میرسد آقایان، نامرتببودن را خطری برای بقای زندگی نمیدانند!
🔸️|دکتر نعمتالله فاضلی|
❤️🍀 @filsofak
خانهداری مستلزم داشتن دانش و مهارت گسترده است زیرا، زندگی خانگی امروز شدیدا تکنولوژیک و دیجیتال شده است و برای خوب زیستن باید مجموعه گستردهای از دانشهای فنی داشت. اغلب کارهای مربوط به خانه به کمک وسایل الکترونیکی و مکانیکی مانند مایکرویو، ماشین لباسشویی، مخلوط کن، اجاق گاز، پلوپز برقی، کتری برقی، اتو، تلویزیون، رادیو، ماهواره، دوربینهای فیلمبرداری و عکاسی، کامپیوتر و اینترنت، اتومبیل و امثال اینها انجام میشود. از این رو، باید با طرز کار و تا حدودی شیوه تعمیر و دستکاری این ابزارها آشنا بود در غیر اینصورت نمیتوان زندگی کرد و بقای انسان دستخوش خطر جدی میشود. در کنار این ابزارها و لوازم خانگی، ساختار خدمات ساختمان شدیدا صنعتی شده است و سیستمهای آب، برق، حمام، سرویسهای بهداشتی و تلفن بهصورت صنعتی و مکانیکی هستند. شاید در نتیجه عادتکردن و آموزش تدریجی کار با ابزارهای فوق، ما نسبت به میزان دانش فنی و صنعتی و دیجیتالی که در زندگی روزمره نیاز داریم، غافل باشیم. انسان عادی امروز ناگزیر باید هوشمند و مطلع باشد و تا حدود زیادی در زمینه مدیریت و کار در خانه صاحب "تخصص" باشد تا بتواند گذران زندگی کند. در خانوادههای ایرانی اغلب خانمها بنا بر ضرورتِ ایفای نقشهای خانگی و کدبانوگریشان صاحبان این تخصص هستند اما اغلب مواقع، این بُعد دانش و مهارت آنها دیده نمیشود و به چشم نمیآید.
خانهداری مستلزم درک زیباییشناختی و توان خلاقه بالاست زیرا، زندگی خانگی امروز شدیدا سبکمند شده است. سبک زندگی از مفاهیمی است که جامعهشناسان و محققان اجتماعی اغلب بهصورت یک مفهوم نظری برای توصیف و تبیین شیوه زندگی انسان مدرن در جامعه مصرفی امروز بهکار میبرند. اما این محققان تا زمانی که خود مسئولیت و تجربه تعیین و تعریف سبک زندگی خانوادگیشان را عهدهدار نشده باشند، نمیدانند دقیقا نقش سبک زندگی در زندگی چیست. من بهعنوان یک محقق فرهنگی این نکته را بر اساس تجربه میگویم. من درباره سبک زندگی پیش از دوره اخیر زندگیام، چیزهایی نوشته و تحقیق کرده بودم، اما به واقع، درک زیستهای از این مفهوم نداشتم زیرا، همواره عادت داشتم که همسرم درباره کم و کیف سبک زندگیام تصمیم بگیرد. او تمام چیزها و نیازهای مرا تعیین میکرد. از این رو من حتی با اسم برخی غذاها یا مد و سبک لباسهای مردانه آشنایی نداشتم. من هرگز نمیدانستم خانه چگونه و کی آراسته و زیبا میشود. شاید بههمین دلیل مانند بسیاری از مردان چندان درکی از زیباییها و ظرافتهای خانه نداشتم و هنوز هم آشنایی عمیقي ندارم. اما حال میدانم سبک زندگی یک مفهوم انتزاعی نیست و با عمیقترین لایههای احساس و ادراک انسان سروکار دارد. اکنون وقتی به خانهای وارد میشوم کاملا متوجه وجوه سبکمند آن خانه میشوم. نه تنها گلها، تزئینات و لوازم خانه، بلکه وجوه ظریفتر خانه را که بیان سلیقه و سبک است تا حدودی درک میکنم.
خانهداری نیازمند درک کامل و درستی از مفهوم تمیزی است زیرا، تمیزی از مفاهیم کلیدی در خانهداری است و معانی گوناگونی دارد. شاید هیچ چیز به اندازه تمیزی در فرهنگ خانه اهمیت نداشته باشد. اما بین درک مردانه و زنانه از این مفهوم تفاوت وجود دارد. زنان تمیزی را در چندین معنا به کار میبرند. یک معنای تمیزی، پاکی یا نجسنبودن یا دوری و پرهيز از نجاست است. تقریبا همه زنان مسلمان ایرانی نسبت به این مقوله فرهنگی و دینی حساسیت دارند. حتی زنانی که چندان مقید به شریعت و مذهب نیستند، نسبت به لکههای خون، ادرار و چیزهای نجس حساساند. مفهوم دیگر تمیزی، آلوده یا کثیف نبودن است. یعنی چیزهای کثیف، آلوده به میکروب و آشغال در خانه نباشد. در این زمینه زنان حساساند اما نه به اندازه پاکی و دوری از نجاست. سومین معنای تمیزی، مرتب بودن است و اینکه هر چیزی سرجای خودش باشد. مثلا، وقتی جورابها روی مبل یا میز غذاخوری است، خانمها فریادشان بلند میشود که از این همه کثافتکاری و بینظمی آقایان و بچهها خسته شدهاند.
درک مقوله نظافت و تمیزی نزد آقایان بیشتر معطوف به مفهوم کثیف نبودن است. از این رو، اغلب متوجه حساسیت خانمها در زمینه مرتببودن یا منظمبودن نیستند. اما تجربه زیسته من نشان میدهد خانه وقتی زیباست، که هر چیزی در آن تميز و پاك بوده و در جای خودش قرار داشته باشد. بهخصوص قرارداشتن هر چیز در جای خودش، اهمیتی کلیدی در طراوت و نشاط محیط خانه دارد زیرا، نجاست و آلودگی بندرت اتفاق میافتد و با توجه به خطراتی که برای سلامتی انسان دارد، لاجرم همه اعضای خانه آن را کم و بیش رعایت میکنند اما بهنظر میرسد آقایان، نامرتببودن را خطری برای بقای زندگی نمیدانند!
🔸️|دکتر نعمتالله فاضلی|
❤️🍀 @filsofak
Forwarded from معنای زندگی
قبرِ تن
🔸️ئِه شب شد، ئِه صبح شد. ئِه شب شد، ئِه صبح شد. ئِه شب شد، ئِه صبح شد. ئِه مُردی! ئِه نارو خوردی!
نارو خوردهای، حواست هست؟ چشم باز کردی دیدی همه دارند میدوند، فکر کردی باید بدوی؟ حواست هست شروع کردهای به دویدن و هیچکس هم جلودارت نیست؟
ئه باید صبحانه بخورم. ئه وقت ناهار است. ئه دستشوییام گرفته. ئه باید بروم مدرسه. ئه باید بروم کلاس. ئه باید بروم دانشگاه. ئه باید زن بگیرم. ئه دارم میمیرم.
ئه داری میمیری؟
اوهوم، داری میمیری، من هم دارم میبینم، ولی قدمهات هنوز بیوقفه دارند میروند. هنوز داری دست و پا میزنی، جان میدهی برای زندگی. برای چیزی که یک ذرهاش را هم نفهمیدهای. نچشیدهای. از صبح تا شب.
چرا نچشیدهای؟ چون بیآنکه بجویاش قورتش میدهی که برود پایین. معده مزه را نمیفهمد. اگر میخواهی بفهمی، توی دهانت نگهش دار. و وقتی حسابی چلاندیاش، ولش کن که برود سیِ خودش.
اما نه، تو نگه داشتن بلد نیستی. ندویدن را یاد نگرفتهای. تو شبها توی خواب هم میدوی، توی قبر تنت. مگر نمیبینی که وقتی از خواب بیدار میشوی هم خستهای؟
خستهای، اما باز دوباره صبح، با قبر متحرکت بلند میشوی و راه میافتی پی یک لقمه نان. پی چندرغاز خوشبختی. دربهدر.
خورشید بیرون آمده، باران باریده، برگ روی زمین ریخته و یک دختربچه دارد با کفشهای جغجغهایاش مستبازی درمیآورد، اما هیچچیز به چشم تو نمیآید.
تو توی خوابت با رفیقت دعوات شده و هر چه خواستهای سرش داد بزنی صدات درنیامده و هر چه جان کندهای پیاش بدوی، دیدهای نمیتوانی از جات تکان بخوری.
تو خستهی دادهای توی گلو خفه شده و پاهای بر جا خشک ماندهای.
کجا میخواهی دست از دویدن و حرف زدن برداری و فقط بچشی؟
#مصطفی_سلیمانی
به نظرت طعمِ زندگی را چشیدی؟
#مسافر #مرگ #دنیا #عمر #آبرو #قبر #خواب #زندگی #سرعت
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @The_meaningoflife
🔸️ئِه شب شد، ئِه صبح شد. ئِه شب شد، ئِه صبح شد. ئِه شب شد، ئِه صبح شد. ئِه مُردی! ئِه نارو خوردی!
نارو خوردهای، حواست هست؟ چشم باز کردی دیدی همه دارند میدوند، فکر کردی باید بدوی؟ حواست هست شروع کردهای به دویدن و هیچکس هم جلودارت نیست؟
ئه باید صبحانه بخورم. ئه وقت ناهار است. ئه دستشوییام گرفته. ئه باید بروم مدرسه. ئه باید بروم کلاس. ئه باید بروم دانشگاه. ئه باید زن بگیرم. ئه دارم میمیرم.
ئه داری میمیری؟
اوهوم، داری میمیری، من هم دارم میبینم، ولی قدمهات هنوز بیوقفه دارند میروند. هنوز داری دست و پا میزنی، جان میدهی برای زندگی. برای چیزی که یک ذرهاش را هم نفهمیدهای. نچشیدهای. از صبح تا شب.
چرا نچشیدهای؟ چون بیآنکه بجویاش قورتش میدهی که برود پایین. معده مزه را نمیفهمد. اگر میخواهی بفهمی، توی دهانت نگهش دار. و وقتی حسابی چلاندیاش، ولش کن که برود سیِ خودش.
اما نه، تو نگه داشتن بلد نیستی. ندویدن را یاد نگرفتهای. تو شبها توی خواب هم میدوی، توی قبر تنت. مگر نمیبینی که وقتی از خواب بیدار میشوی هم خستهای؟
خستهای، اما باز دوباره صبح، با قبر متحرکت بلند میشوی و راه میافتی پی یک لقمه نان. پی چندرغاز خوشبختی. دربهدر.
خورشید بیرون آمده، باران باریده، برگ روی زمین ریخته و یک دختربچه دارد با کفشهای جغجغهایاش مستبازی درمیآورد، اما هیچچیز به چشم تو نمیآید.
تو توی خوابت با رفیقت دعوات شده و هر چه خواستهای سرش داد بزنی صدات درنیامده و هر چه جان کندهای پیاش بدوی، دیدهای نمیتوانی از جات تکان بخوری.
تو خستهی دادهای توی گلو خفه شده و پاهای بر جا خشک ماندهای.
کجا میخواهی دست از دویدن و حرف زدن برداری و فقط بچشی؟
#مصطفی_سلیمانی
به نظرت طعمِ زندگی را چشیدی؟
#مسافر #مرگ #دنیا #عمر #آبرو #قبر #خواب #زندگی #سرعت
+ به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @The_meaningoflife