Forwarded from معنای زندگی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
هيچوقت آنچنان که شایستهات بود به دستهات اعتماد نکردم
مثل گرگها که با یک چشمِ باز میخوابند
مثل بندبازهایی که کمربندِ ایمنی به خودشان میبندند
مثل بچههایی که موقع بالا رفتن از پله، هم دست مادرشان را میگیرند، هم نردهها را سفت میچسبند...
میخواهم هر دو چشمم را ببندم، نردهها را ول کنم و کمربندِ ایمنیام را باز کنم
دلم خوابِ شیرین توی بغلت را میخواهد...
#مصطفی_سلیمانی
#استوری
🍀❤️ @The_meaningoflife
مثل گرگها که با یک چشمِ باز میخوابند
مثل بندبازهایی که کمربندِ ایمنی به خودشان میبندند
مثل بچههایی که موقع بالا رفتن از پله، هم دست مادرشان را میگیرند، هم نردهها را سفت میچسبند...
میخواهم هر دو چشمم را ببندم، نردهها را ول کنم و کمربندِ ایمنیام را باز کنم
دلم خوابِ شیرین توی بغلت را میخواهد...
#مصطفی_سلیمانی
#استوری
🍀❤️ @The_meaningoflife
مگر انسان میتواند بدون ایمان زندگی کند؟ مگر نباید کودک شيرخوار «به پستان مادر ایمان داشته باشد»؟ آیا نباید به کسان خود، به آنان که دوستشان میداریم و به خودمان ایمان داشته باشیم؟ مگر میتوانیم بدون داشتن ایمان به ارزشمندی هنجارهای حیات خویش زندگی کنیم؟. در حقیقت انسان بدون ایمان بییار، بیامید و تا ژرفای هستی خود در ترس و هراس است.
اریک فروم
از کتاب بحران روانکاوی
ترجمه اکبر تبریزی
❤️☘ @filsofak
اریک فروم
از کتاب بحران روانکاوی
ترجمه اکبر تبریزی
❤️☘ @filsofak
اصل تدریج
اگر گفتید من از فردا صبح سکوت کامل میکنم تا آخر عُمر، ورّاج باقی میمانید.
|رمان وجدان زنون نوشتهی ایتالو اسووو
زنون تصمیم میگیرد سیگار را ترک کند و آن وقت میخواهد سیگار را بدون توجه به اصل تدریج ترک کند، ناکام میماند و در آخر همان فصل به این نتیجه میرسد که باید از رذیلت دیگری آغاز کند و سیگار را نمیتواند ترک کند. این رمان، خیلی رمان روانشناختی جدی و مهمی است.
اگر میخواهید خودتان را عوض کنید تدریج را رعایت کنید. برنامهیهای بلندپروازانه نداشته باشید. عارفان نه تنها با انقلابهای سیاسی-اجتماعی مخالفت میکردند بلکه میگفتند در رابطه با خودتان هم نباید انقلاب کنید بلکه باید ذرهذره، رژیم روانی و اخلاقی خودتان را تغییر دهید.
|کانال مصطفی ملکیان|
❤️☘ @filsofak
اگر گفتید من از فردا صبح سکوت کامل میکنم تا آخر عُمر، ورّاج باقی میمانید.
|رمان وجدان زنون نوشتهی ایتالو اسووو
زنون تصمیم میگیرد سیگار را ترک کند و آن وقت میخواهد سیگار را بدون توجه به اصل تدریج ترک کند، ناکام میماند و در آخر همان فصل به این نتیجه میرسد که باید از رذیلت دیگری آغاز کند و سیگار را نمیتواند ترک کند. این رمان، خیلی رمان روانشناختی جدی و مهمی است.
اگر میخواهید خودتان را عوض کنید تدریج را رعایت کنید. برنامهیهای بلندپروازانه نداشته باشید. عارفان نه تنها با انقلابهای سیاسی-اجتماعی مخالفت میکردند بلکه میگفتند در رابطه با خودتان هم نباید انقلاب کنید بلکه باید ذرهذره، رژیم روانی و اخلاقی خودتان را تغییر دهید.
|کانال مصطفی ملکیان|
❤️☘ @filsofak
⚡استقلال اخلاق از تدین
آدمها، هرچه بزرگتر میشوند، اخلاقشان از دیانتشان مستقلّتر میشود.
به نظرم، آدم، هرچه روحش بزرگتر میشود، اخلاقش از دینش بیشتر استقلال و استغنا پیدا میکند؛ و دیگر نباید برایِ اینکه اخلاقی باشد، لزوما متدیّن بشود.
این به معنایِ نفیِ تدیّن نیست، بلکه به معنایِ استقلالِ اخلاق از تدیّن است.
چون تديّن هم عالمی است! و ابدأ عالمِ قابل نکوهشی نیست.
بحث بر سرِ این است که آدمها هرچه بزرگتر میشوند اخلاقشان از دیانتشان مستقلّتر میشود.
یعنی اگر روزی یک آدمِ بزرگ بفهمد، نه خدایی وجود دارد، و نه زندگیِ پس از مرگ، از آن روز به بعد هم، زندگیاش مثلِ سابق ادامه پیدا میکند و همچنان اخلاقی زندگی میکند.
ولی آدمهایِ حقیر اینطور نیستند. دیگر اخلاقی زندگی نمیکنند.
✍️مصطفی ملکیان
📔عمرِ دوباره
☘❤️ @filsofak
آدمها، هرچه بزرگتر میشوند، اخلاقشان از دیانتشان مستقلّتر میشود.
به نظرم، آدم، هرچه روحش بزرگتر میشود، اخلاقش از دینش بیشتر استقلال و استغنا پیدا میکند؛ و دیگر نباید برایِ اینکه اخلاقی باشد، لزوما متدیّن بشود.
این به معنایِ نفیِ تدیّن نیست، بلکه به معنایِ استقلالِ اخلاق از تدیّن است.
چون تديّن هم عالمی است! و ابدأ عالمِ قابل نکوهشی نیست.
بحث بر سرِ این است که آدمها هرچه بزرگتر میشوند اخلاقشان از دیانتشان مستقلّتر میشود.
یعنی اگر روزی یک آدمِ بزرگ بفهمد، نه خدایی وجود دارد، و نه زندگیِ پس از مرگ، از آن روز به بعد هم، زندگیاش مثلِ سابق ادامه پیدا میکند و همچنان اخلاقی زندگی میکند.
ولی آدمهایِ حقیر اینطور نیستند. دیگر اخلاقی زندگی نمیکنند.
✍️مصطفی ملکیان
📔عمرِ دوباره
☘❤️ @filsofak
👍1
وقتی دو انسان پخته و معنوی به هم دل میبازند، یکی از بزرگترین پارادوکسهای زندگی اتفاق میافتد ...
یکی از زیباترین پدیدههای جهان هستی رخ میدهد؛ آنها با هم هستند و در عین حال به شدت مستقل و تنها هستند! آنقدر به هم نزدیکند که انگار هر دوی آنها یک نفرند. اما در عین حال با هم بودنشان فردیتشان را نابود نمیکند. با هم هستند و تنها هستند. با هم بودنشان کمک میکند کە تنها باشند.
دو انسان پخته و معنوی اگر عاشق هم شوند، بدون حس مالکیت، بدون سیاست، بدون ریاکاری، به هم کمک میکنند کە آزاد باشند!
#فرانک_بورسیل
#مردن_از_عشق
❤️☘ @filsofak
یکی از زیباترین پدیدههای جهان هستی رخ میدهد؛ آنها با هم هستند و در عین حال به شدت مستقل و تنها هستند! آنقدر به هم نزدیکند که انگار هر دوی آنها یک نفرند. اما در عین حال با هم بودنشان فردیتشان را نابود نمیکند. با هم هستند و تنها هستند. با هم بودنشان کمک میکند کە تنها باشند.
دو انسان پخته و معنوی اگر عاشق هم شوند، بدون حس مالکیت، بدون سیاست، بدون ریاکاری، به هم کمک میکنند کە آزاد باشند!
#فرانک_بورسیل
#مردن_از_عشق
❤️☘ @filsofak
.
خود نبودن، تنها چیزی است که آدم را زمین میزند.
جهان، مجموعهای از اجزای منحصر به فرد است. اجزایی که شبیه به همند و متفاوت با هم.
و این یعنی رونوشت برداشتن از روی دیگران، محکوم به فناست.
این یعنی همهچیز توی یک طیف است.
یعنی وقتی از یک چیز بیشتر داشته باشیم، طبیعی است که از نقطه مقابلش، کمتر نصیبمان میشود.
عیبی هم ندارد. برای همه همینطور است و همهچیز را فقط همگان دارند (به جای دانند). و به این خاطر هم هست که هیچکس قابل سرزنش نیست.
آنکه اجتماعی است تنهاییِ کمتری دارد، درست به همان دلیل که آنکه بیشتر حرف میزند کمتر هم میشنود.
نه حرف زدن بد است و نه شنیدن؛ این ماییم که باید ببینیم کدامشان را بهتر انجام میدهیم و بیشتر برای کدامش ساخته شدهایم، و آنوقت دودستی بچسبیم به خود واقعیمان، که منحصر به فرد است.
#مصطفی_سلیمانی
#خودبودن
برداشتی از فیلم "کتاب سبز"
❤️☘ @filsofak
خود نبودن، تنها چیزی است که آدم را زمین میزند.
جهان، مجموعهای از اجزای منحصر به فرد است. اجزایی که شبیه به همند و متفاوت با هم.
و این یعنی رونوشت برداشتن از روی دیگران، محکوم به فناست.
این یعنی همهچیز توی یک طیف است.
یعنی وقتی از یک چیز بیشتر داشته باشیم، طبیعی است که از نقطه مقابلش، کمتر نصیبمان میشود.
عیبی هم ندارد. برای همه همینطور است و همهچیز را فقط همگان دارند (به جای دانند). و به این خاطر هم هست که هیچکس قابل سرزنش نیست.
آنکه اجتماعی است تنهاییِ کمتری دارد، درست به همان دلیل که آنکه بیشتر حرف میزند کمتر هم میشنود.
نه حرف زدن بد است و نه شنیدن؛ این ماییم که باید ببینیم کدامشان را بهتر انجام میدهیم و بیشتر برای کدامش ساخته شدهایم، و آنوقت دودستی بچسبیم به خود واقعیمان، که منحصر به فرد است.
#مصطفی_سلیمانی
#خودبودن
برداشتی از فیلم "کتاب سبز"
❤️☘ @filsofak
اهمیت کتاب خواندن
به مناسبت روز کتابخوانی
۱. کتابهای خوب، بلندپروازی انسان را تحریک میکنند. این شاید به شکل یک حس رضایتمندی باشد و یا تغییر به سمت خوبیها. هر حسی که باشد، زندگی آدمها با مطالعه کتاب غنی میشود.
۲. ما با خواندن کتابهای خوب، در پنهانیترین وجوه شخصیت انسانیمان به حس نزدیکی با یک فرهنگ میرسیم. خواندن، همانطور که غرایز، شور و احساسات، رفتارهایمان را تعریف میکنند، مطالعه روانشناسی ما را غناء میبخشد.
۳. ادبیات بهترین سلاح در مقابل تعصب است. به نظر من کتابهای خوب، بهترین دفاع در برابر عقاید تحریفشده زبانها، باورها و رسوم مختلف است.
۴. ادبیات دشمن طبیعی همه دیکتاتوریهاست. ادبیات نارضایتی را در جهان رشد میدهد و خواندن حس امید و آرزوی داشتن جامعهای بهتر را در درون شهروندان به وجود میآورد؛ جایی که مردم بتوانند رویاهای خود را آزادانه دنبال کنند. وقتی یک نفر مطالعه میکند، رویکردی انتقادی پیدا میکند تا واقعیت را به دنیای کتابها نزدیک کند. ادبیات میل درونی برای تغییر دادن و ایستادن مقابل سلطه را که از گهواره تا گور سعی در کنترل ما دارد، بیدار میکند.
۵. کتاب خوب خواندن راهی برای مجهز شدن و روبهرو شدن با هرچه نادرستی در جهانی است که در آن زندگی میکنیم. راهی که از آن طریق بتوانیم در جهت تغییر جهان بکوشیم و آن را به دنیای تخیلاتی که با وجود کاستیها و محدودیتهایمان خلق کردهایم، نزدیک کنیم.
۶. مطالعه بهترین نوع سرگرمی است. حتی وقتی کلمات با هم ترکیب میشوند، رنگ و بویی جادویی به خود میگیرند و دریچهای میشوند برای زندگی کردن تجربیات دیگر.
۷. خواندن شالوده تربیت کردن انسانهای آزاد است. نبود آزادی در ابعاد مادی، روحی و فرهنگی، زندگی افراد و کل جامعه را از هم میپاشاند. من فکر میکنم کتابهای خوب امید به تغییر زندگی و این را که جوامع روزی به تمام این محدودیتها غلبه میکنند و جوامعی عادلانهتر به وجود میآیند، ارتقا میبخشد. جوامعی به وجود میآیند که به دنیاهای تخیلی ما نزدیکتر هستند. اشیاء واقعی از درون کتابهای خوب سربرمیآورند و رنگ و بوی واقعیت به خود میگیرند.
۸. مطالعه کتابهای خوب آدمهای بهتری از ما میسازد. ما باید فرزندانمان را قانع کنیم که خواندن مسلما لذتی خارقالعاده است اما در عین حال بهترین راه برای بهتر شدن. مطالعه راهی است برای آمادگی بیشتر در مواجهه با چالشهایی که در تمام طول عمر ما حضور دارند.
|ماریو بارگاس یوسا، برنده نوبل ادبیات|
☘❤️ @filsofak
به مناسبت روز کتابخوانی
۱. کتابهای خوب، بلندپروازی انسان را تحریک میکنند. این شاید به شکل یک حس رضایتمندی باشد و یا تغییر به سمت خوبیها. هر حسی که باشد، زندگی آدمها با مطالعه کتاب غنی میشود.
۲. ما با خواندن کتابهای خوب، در پنهانیترین وجوه شخصیت انسانیمان به حس نزدیکی با یک فرهنگ میرسیم. خواندن، همانطور که غرایز، شور و احساسات، رفتارهایمان را تعریف میکنند، مطالعه روانشناسی ما را غناء میبخشد.
۳. ادبیات بهترین سلاح در مقابل تعصب است. به نظر من کتابهای خوب، بهترین دفاع در برابر عقاید تحریفشده زبانها، باورها و رسوم مختلف است.
۴. ادبیات دشمن طبیعی همه دیکتاتوریهاست. ادبیات نارضایتی را در جهان رشد میدهد و خواندن حس امید و آرزوی داشتن جامعهای بهتر را در درون شهروندان به وجود میآورد؛ جایی که مردم بتوانند رویاهای خود را آزادانه دنبال کنند. وقتی یک نفر مطالعه میکند، رویکردی انتقادی پیدا میکند تا واقعیت را به دنیای کتابها نزدیک کند. ادبیات میل درونی برای تغییر دادن و ایستادن مقابل سلطه را که از گهواره تا گور سعی در کنترل ما دارد، بیدار میکند.
۵. کتاب خوب خواندن راهی برای مجهز شدن و روبهرو شدن با هرچه نادرستی در جهانی است که در آن زندگی میکنیم. راهی که از آن طریق بتوانیم در جهت تغییر جهان بکوشیم و آن را به دنیای تخیلاتی که با وجود کاستیها و محدودیتهایمان خلق کردهایم، نزدیک کنیم.
۶. مطالعه بهترین نوع سرگرمی است. حتی وقتی کلمات با هم ترکیب میشوند، رنگ و بویی جادویی به خود میگیرند و دریچهای میشوند برای زندگی کردن تجربیات دیگر.
۷. خواندن شالوده تربیت کردن انسانهای آزاد است. نبود آزادی در ابعاد مادی، روحی و فرهنگی، زندگی افراد و کل جامعه را از هم میپاشاند. من فکر میکنم کتابهای خوب امید به تغییر زندگی و این را که جوامع روزی به تمام این محدودیتها غلبه میکنند و جوامعی عادلانهتر به وجود میآیند، ارتقا میبخشد. جوامعی به وجود میآیند که به دنیاهای تخیلی ما نزدیکتر هستند. اشیاء واقعی از درون کتابهای خوب سربرمیآورند و رنگ و بوی واقعیت به خود میگیرند.
۸. مطالعه کتابهای خوب آدمهای بهتری از ما میسازد. ما باید فرزندانمان را قانع کنیم که خواندن مسلما لذتی خارقالعاده است اما در عین حال بهترین راه برای بهتر شدن. مطالعه راهی است برای آمادگی بیشتر در مواجهه با چالشهایی که در تمام طول عمر ما حضور دارند.
|ماریو بارگاس یوسا، برنده نوبل ادبیات|
☘❤️ @filsofak
Forwarded from DinOnline دینآنلاین
🔻دنیای فلسفه اخلاق
✍ مصطفی سلیمانی
✔️این یادداشت، با تعریف دانش «فلسفه اخلاق» به تشریح حدود و گستره آن پرداخته و جایگاه، سیر تاریخی آن در فلسفه، و مکاتبِ برآمده از آن را به طور خلاصه و کلی تبیین میکند.
📎 پيوند به متن کامل این یادداشت در سایت دینآنلاین
https://www.dinonline.com/36944/
🆔 @dinonline
✍ مصطفی سلیمانی
✔️این یادداشت، با تعریف دانش «فلسفه اخلاق» به تشریح حدود و گستره آن پرداخته و جایگاه، سیر تاریخی آن در فلسفه، و مکاتبِ برآمده از آن را به طور خلاصه و کلی تبیین میکند.
📎 پيوند به متن کامل این یادداشت در سایت دینآنلاین
https://www.dinonline.com/36944/
🆔 @dinonline
خوشبختی
هیچکس خوشبخت نیست، بلکه در تمام طول زندگی دنبال خوشبختی موهوم و خیالی تلاش و تقلا میکند، چیزی که بهندرت به آن دست مییابد. باید بکوشیم به آنجا برسیم که تمام داشتهها و املاکمان را با این چشم بنگریم که گویی از چنگمان درش آوردهاند. زیرا تازه بعد از فقدان داشتههامان ارزش و اهمیت آنچه را داریم، اعم از مال و منال، تندرستی، دوستان، دلدار، زن و بچه را میفهمیم.
اگر به این مرتبه رسیده باشیم، داشتهها در ابتدا بیواسطهتر از قبل خوشبختمان میکنند و نیز پیشاپیش در مرحلهی دوم آماده فقدان داشتهها بههر شیوه و سياق ممکن میشویم و با تمهیداتی به پیشوازش میرویم؛ داراییمان را بهخطر نمیاندازیم، دوستانمان را عصبانی و دلخور نمیکنیم، وفاداری زنان را به آزمون نمیگیریم، از تندرستی کودکان حفاظت میکنیم و سایر اموری از این دست.
موقع نگاهکردن به تمام نداشتههامان مدام چنین فکر میکنیم: چه میشد اگر فلان چیز مال من بود؟ و از این طریق محرومیت را در درون خود حس میکنیم.
بهجای آن بایسته است خیلی وقتها که مالک چیزی هستیم، بیندیشیم: چه میشود اگر فلان چیز را از دست بدهم؟
🔅|هنر زنده ماندن، آرتور شوپنهاور، ترجمه علی عبداللهی|
❤️☘ @filsofak
هیچکس خوشبخت نیست، بلکه در تمام طول زندگی دنبال خوشبختی موهوم و خیالی تلاش و تقلا میکند، چیزی که بهندرت به آن دست مییابد. باید بکوشیم به آنجا برسیم که تمام داشتهها و املاکمان را با این چشم بنگریم که گویی از چنگمان درش آوردهاند. زیرا تازه بعد از فقدان داشتههامان ارزش و اهمیت آنچه را داریم، اعم از مال و منال، تندرستی، دوستان، دلدار، زن و بچه را میفهمیم.
اگر به این مرتبه رسیده باشیم، داشتهها در ابتدا بیواسطهتر از قبل خوشبختمان میکنند و نیز پیشاپیش در مرحلهی دوم آماده فقدان داشتهها بههر شیوه و سياق ممکن میشویم و با تمهیداتی به پیشوازش میرویم؛ داراییمان را بهخطر نمیاندازیم، دوستانمان را عصبانی و دلخور نمیکنیم، وفاداری زنان را به آزمون نمیگیریم، از تندرستی کودکان حفاظت میکنیم و سایر اموری از این دست.
موقع نگاهکردن به تمام نداشتههامان مدام چنین فکر میکنیم: چه میشد اگر فلان چیز مال من بود؟ و از این طریق محرومیت را در درون خود حس میکنیم.
بهجای آن بایسته است خیلی وقتها که مالک چیزی هستیم، بیندیشیم: چه میشود اگر فلان چیز را از دست بدهم؟
🔅|هنر زنده ماندن، آرتور شوپنهاور، ترجمه علی عبداللهی|
❤️☘ @filsofak
فردی که قادر است عشق بورزد، و عشقورزیش با باروری همراه است، خودش را نیز دوست دارد، کسی که فقط بتواند دیگران را دوست بدارد، اصلا معنی عشق را نمیداند.
اگر قبول کنیم که عشق به خود و دیگران در اصل پیونددهندهاند، آنگاه خودخواهی را که مسلما فاقد دلسوزی برای دیگران است، چگونه میتوان توجیه کرد؟ آدم خودخواه فقط به خودش علاقه دارد، همهچیز را برای خود میخواهد. از نثار کردن لذتی احساس نمیکند، در صورتی که از گرفتن شاد میشود.
به دنیای خارج فقط از دیدگاه نفع شخصی مینگرد، به احتیاجات دیگران، و شئون و همسازی و شرافت دیگران بیاعتناست. او جز خودش هیچچیز را نمیتواند ببیند، او درباره همهکس و همهچیز، از جهت سودی که ممکن است برای شخص خودش داشته باشد، قضاوت میکند، و اساسا از دوست داشتن عاجز است.
اما آیا این اثبات نمیکند که توجه به دیگران و توجه به خود، خواه یا ناخواه با هم متباینند؟ این فقط در صورتی صحیح است که خودخواهی و عشق به خود را یکی فرض کنیم. اما این سفسطهای است که موجب شده در مسئله مورد بحث این همه نتیجه غلط گرفته شود.
خودخواهی و عشق به خود، نه تنها یکی نیستند، بلکه ضد یکدیگرند. آدم خودخواه خود را بیش از حد دوست ندارد، بلکه کمتر از اندازه دوست دارد. در حقیقت از خودش متنفر است. این فقدان علاقه و دلسوزی نسبت به خود، که فقط یکی از تجلیات بیثمر بودن شخص اوست، وی را میان تهی و ناکام رها میسازد. به ناچار او بدبخت است و مضطربانه سعی میکند لذاتی که خود بر خود حرام کرده است از دست زندگی برباید.
چنین به نظر میرسد که او فوقالعاده دلسوز خویش است، ولی در حقیقت او فقط کوشش بیهودهای میکند تا شکست خود را در مورد دلسوزی نسبت به خویشتن واقعیش بپوشاند.
فروید معتقد است خودخواهی همان خودفریفتگی است که گویی عشق خود را از دیگران بریده و همه را به سوی خود متوجه کرده است. این درست است که آدمهای خودخواه توانایی مهر ورزیدن ندارند، ولی این نیز درست است که آنان قادر نیستند خودشان را هم دوست بدارند.
اریک فروم
از کتاب هنر عشق ورزیدن
ترجمه پوری سلطانی
☘❤️ @filsofak
اگر قبول کنیم که عشق به خود و دیگران در اصل پیونددهندهاند، آنگاه خودخواهی را که مسلما فاقد دلسوزی برای دیگران است، چگونه میتوان توجیه کرد؟ آدم خودخواه فقط به خودش علاقه دارد، همهچیز را برای خود میخواهد. از نثار کردن لذتی احساس نمیکند، در صورتی که از گرفتن شاد میشود.
به دنیای خارج فقط از دیدگاه نفع شخصی مینگرد، به احتیاجات دیگران، و شئون و همسازی و شرافت دیگران بیاعتناست. او جز خودش هیچچیز را نمیتواند ببیند، او درباره همهکس و همهچیز، از جهت سودی که ممکن است برای شخص خودش داشته باشد، قضاوت میکند، و اساسا از دوست داشتن عاجز است.
اما آیا این اثبات نمیکند که توجه به دیگران و توجه به خود، خواه یا ناخواه با هم متباینند؟ این فقط در صورتی صحیح است که خودخواهی و عشق به خود را یکی فرض کنیم. اما این سفسطهای است که موجب شده در مسئله مورد بحث این همه نتیجه غلط گرفته شود.
خودخواهی و عشق به خود، نه تنها یکی نیستند، بلکه ضد یکدیگرند. آدم خودخواه خود را بیش از حد دوست ندارد، بلکه کمتر از اندازه دوست دارد. در حقیقت از خودش متنفر است. این فقدان علاقه و دلسوزی نسبت به خود، که فقط یکی از تجلیات بیثمر بودن شخص اوست، وی را میان تهی و ناکام رها میسازد. به ناچار او بدبخت است و مضطربانه سعی میکند لذاتی که خود بر خود حرام کرده است از دست زندگی برباید.
چنین به نظر میرسد که او فوقالعاده دلسوز خویش است، ولی در حقیقت او فقط کوشش بیهودهای میکند تا شکست خود را در مورد دلسوزی نسبت به خویشتن واقعیش بپوشاند.
فروید معتقد است خودخواهی همان خودفریفتگی است که گویی عشق خود را از دیگران بریده و همه را به سوی خود متوجه کرده است. این درست است که آدمهای خودخواه توانایی مهر ورزیدن ندارند، ولی این نیز درست است که آنان قادر نیستند خودشان را هم دوست بدارند.
اریک فروم
از کتاب هنر عشق ورزیدن
ترجمه پوری سلطانی
☘❤️ @filsofak
ما اغلب دوست داریم از کسانی که خوشمان میآید، بُت درست کنیم و از آنها «اَبَر انسان» بسازیم. و وقتی آن شخصیتِ ابرانسانی تبدیل به یک انسان عادی شد، از او متنفر شویم.
واقعیت آن است که همه، آدمهای معمولی هستند. حتی آنهایی که ما ابر انسان میپنداریم هم وقتی دستشویی میروند، وقتی میخوابند، آب دهنشان روی بالش میریزد، آنها هم دچار اسهال و یبوست میشوند، میترسند، دروغ میگویند، عرقشان بوی گند میدهد و دهنشان سر صبح، بوی خُسفهی خَر!
بعدها که فرصتی شد تا به هنرجویان ادبیات و تئاتر آموزش بدهم، احساس کردم هنرجویانم ناخواسته و از روی لطف، دوست داشتند بگویند که مربىِ ما، آدم خیلی عجیب و غریبی ست! اولین چاره کار این بود که از آنها بخواهم «استاد» خطابم نکنند. چون اصولاً این لفظ برای منی که سطح علمی و آکادمیک لازم را ندارم، عنوان اشتباهی است.
در قدم بعد، سعی کردم به آنها نشان دهم که من هم مثل همهی آدمهای دیگر، نیازهای طبیعی خودم را دارم. عصبانی میشوم، غمگین میشوم، گرسنه میشوم، دستشویی میروم، دست و بالم درد میگیرد و هزار و یک چیزِ دیگر که همه آدمها دارند.اما به نظرم، دو چیز خیلی مهم هست که باید هر کس به خودش بگوید و نگذارد دیگران از او تصویری فراانسانی و غیرواقعی بسازند:
اول؛ احترام: حتی جلوی پای یک پسربچهی 7 ساله هم باید بلند شد و یا بعد از یک دختر 5 ساله از در عبور کرد. باید آن قدر به دیگران احترام گذاشت که بدانند نه تنها از تو چیزی کم ندارند که به مراتب از تو با ارزشتر و مهمترند.
و بعد؛ راستگویی! است به عقیده من هیچ ارزشی و خصلتی بزرگتر و انسانیتر از راستگویی نیست. اعتراف به «ندانستن» و «نتوانستن» یکی از بزرگترین سدهایی ست که ما در طول عمرمان باید از آن بگذریم.
اطرافیان اگر بدانند که ما هم مثل همه آدمهای دیگر، یک آدم با نیازهای عادی هستیم، هرگز تصورشان از ما، تصوری فراواقعی نخواهد شد.
اینهایی که گفتم، فقط مخصوص هنرجو و مربی نیست. خیلی به کار عاشق و معشوقها هم میآید. به یک دلدادهی شیفته باید گفت: «کسی که تو امروز در بهترین لباس و عطر و قیافه میبینی، در خلوتش، یک شامپانزهی تمامعیار میشود... تو با یک آدم معمولی طرفی، نه یک ابرقهرمان سوپراستار!» همهی ما آدمیم. آدمهای خیلی معمولی.
دالتون ترومبو
☘❤️ @filsofak
واقعیت آن است که همه، آدمهای معمولی هستند. حتی آنهایی که ما ابر انسان میپنداریم هم وقتی دستشویی میروند، وقتی میخوابند، آب دهنشان روی بالش میریزد، آنها هم دچار اسهال و یبوست میشوند، میترسند، دروغ میگویند، عرقشان بوی گند میدهد و دهنشان سر صبح، بوی خُسفهی خَر!
بعدها که فرصتی شد تا به هنرجویان ادبیات و تئاتر آموزش بدهم، احساس کردم هنرجویانم ناخواسته و از روی لطف، دوست داشتند بگویند که مربىِ ما، آدم خیلی عجیب و غریبی ست! اولین چاره کار این بود که از آنها بخواهم «استاد» خطابم نکنند. چون اصولاً این لفظ برای منی که سطح علمی و آکادمیک لازم را ندارم، عنوان اشتباهی است.
در قدم بعد، سعی کردم به آنها نشان دهم که من هم مثل همهی آدمهای دیگر، نیازهای طبیعی خودم را دارم. عصبانی میشوم، غمگین میشوم، گرسنه میشوم، دستشویی میروم، دست و بالم درد میگیرد و هزار و یک چیزِ دیگر که همه آدمها دارند.اما به نظرم، دو چیز خیلی مهم هست که باید هر کس به خودش بگوید و نگذارد دیگران از او تصویری فراانسانی و غیرواقعی بسازند:
اول؛ احترام: حتی جلوی پای یک پسربچهی 7 ساله هم باید بلند شد و یا بعد از یک دختر 5 ساله از در عبور کرد. باید آن قدر به دیگران احترام گذاشت که بدانند نه تنها از تو چیزی کم ندارند که به مراتب از تو با ارزشتر و مهمترند.
و بعد؛ راستگویی! است به عقیده من هیچ ارزشی و خصلتی بزرگتر و انسانیتر از راستگویی نیست. اعتراف به «ندانستن» و «نتوانستن» یکی از بزرگترین سدهایی ست که ما در طول عمرمان باید از آن بگذریم.
اطرافیان اگر بدانند که ما هم مثل همه آدمهای دیگر، یک آدم با نیازهای عادی هستیم، هرگز تصورشان از ما، تصوری فراواقعی نخواهد شد.
اینهایی که گفتم، فقط مخصوص هنرجو و مربی نیست. خیلی به کار عاشق و معشوقها هم میآید. به یک دلدادهی شیفته باید گفت: «کسی که تو امروز در بهترین لباس و عطر و قیافه میبینی، در خلوتش، یک شامپانزهی تمامعیار میشود... تو با یک آدم معمولی طرفی، نه یک ابرقهرمان سوپراستار!» همهی ما آدمیم. آدمهای خیلی معمولی.
دالتون ترومبو
☘❤️ @filsofak
👍1
من معتقدم بسیار عادی است که درمانگران توسط بیمارشان یاری شوند.
یونگ بارها از افزایش تاثیرگذاری درمانگر زخمی گفته است.
او حتی مدعی است بیشترین کارایی درمان زمانی است که بیمار مرهم اصلی زخم درمانگر را با خود داشته باشد و اگر درمانگر تغییری حاصل نکند، بیمار هم بهبود نخواهد یافت.
شاید دلیل موثر بودن درمانگران زخمی، توانایی بیشترشان در همدلی با زخم های بیمار است؛ شاید هم مشارکت ژرف تر و شخصی تر در فرآیند درمان، از آن ها درمانگرانی کارآمدتر می سازد.
می دانم که بارها اتفاق افتاده جلسه درمان را به دلیل مشکلات شخصی، در موقعیتی ناآرام و مضطرب آغاز کرده ام و در پایان جلسه، بدون آنکه کمترین صحبتی درباره وضعیت درونی ام کرده باشم، احساس بسیار بهتری داشته ام گاه به این دلیل که مهارت و تخصصم را برای کمک به دیگری به کار برده ام و گاه بهبودی نتیجه بیرون آمدن از خودم و در ارتباط قرار گرفتن با دیگران بوده است.
تعامل صمیمانه، همواره مهم است.
وقتی درمانگر کار خود را به درستی انجام دهد، سهمی پنهانی از کالای مرغوب درمان نصیب خودش نیز می شود.
📘 هنر درمان
✍ اروین یالوم
ترجمه سپیده حبیب
❤️☘ @filsofak
یونگ بارها از افزایش تاثیرگذاری درمانگر زخمی گفته است.
او حتی مدعی است بیشترین کارایی درمان زمانی است که بیمار مرهم اصلی زخم درمانگر را با خود داشته باشد و اگر درمانگر تغییری حاصل نکند، بیمار هم بهبود نخواهد یافت.
شاید دلیل موثر بودن درمانگران زخمی، توانایی بیشترشان در همدلی با زخم های بیمار است؛ شاید هم مشارکت ژرف تر و شخصی تر در فرآیند درمان، از آن ها درمانگرانی کارآمدتر می سازد.
می دانم که بارها اتفاق افتاده جلسه درمان را به دلیل مشکلات شخصی، در موقعیتی ناآرام و مضطرب آغاز کرده ام و در پایان جلسه، بدون آنکه کمترین صحبتی درباره وضعیت درونی ام کرده باشم، احساس بسیار بهتری داشته ام گاه به این دلیل که مهارت و تخصصم را برای کمک به دیگری به کار برده ام و گاه بهبودی نتیجه بیرون آمدن از خودم و در ارتباط قرار گرفتن با دیگران بوده است.
تعامل صمیمانه، همواره مهم است.
وقتی درمانگر کار خود را به درستی انجام دهد، سهمی پنهانی از کالای مرغوب درمان نصیب خودش نیز می شود.
📘 هنر درمان
✍ اروین یالوم
ترجمه سپیده حبیب
❤️☘ @filsofak
اگر میخواهید برای ایجاد آشتی در جهان، كاری انجام دهید، به خانهتان بروید و خانوادهتان را دوست بدارید.
|مادر ترزا|
❤️☘ @filsofak
|مادر ترزا|
❤️☘ @filsofak
اگر میخواهید برای ایجاد آشتی در جهان، كاری انجام دهید، به خانهتان بروید و خانوادهتان را دوست بدارید.
|مادر ترزا|
☘❤️ @filsofak
|مادر ترزا|
☘❤️ @filsofak
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نام اثر : The Arctic Circle
محصول : ۲۰۱۰
نوع : انیمیشن کوتاه
این اثر خیلی ساده نشان می دهد که "حرص و طمع" میان آدمها همچون یک لوپ بسته است و از خود انسان ها تغذیه می کند! غذای "حرص و طمع" همان هوای نفس آدم ها است که سیری ناپذیر است.
❤️☘ @filsofak
محصول : ۲۰۱۰
نوع : انیمیشن کوتاه
این اثر خیلی ساده نشان می دهد که "حرص و طمع" میان آدمها همچون یک لوپ بسته است و از خود انسان ها تغذیه می کند! غذای "حرص و طمع" همان هوای نفس آدم ها است که سیری ناپذیر است.
❤️☘ @filsofak
فلسفه اخلاق | مصطفی سلیمانی
زندگی در حال ❤️☘ @filsofak
.
جمع کن خودت را. منتظر چه هستی؟ منتظر چه هستی که خوش باشی؟
ذهنت را قفلی زدهای روی نرسیدنها، نداشتنها، نشدنها، و من ماندهام که صبح به صبح به امید چه از خواب بیدار میشوی؟! عین برج زهرمار.
نه میخندی، نه خندههات از ته دل است و نه دلت خوش.
انگار خوشت آمده که با خودت تکرار کنی خواستیم اما نرسیدیم و نشد!
شاید هم فکر میکنی آدمبزرگها، آدمعمیقها، آدمحسابیها، همیشه یک غمِ عمیق ته دلشان دارند و وقتی لبخند میزنند یک درد از ته سینهشان میجوشد بالا و خندهشان فقط یک ماسکِ دروغین است روی صورتشان که زخمهای دلشان را بپوشاند و همین است که بدت نمیآید غم را هر روز توی وجودت تمدید کنی!
چه خیال کردهای؟
میخواهی زندگی کردن را به کِی حواله کنی؟!
به وقتی که مُردی؟!
یا به وقتی که دنیا مدینه فاضله شد؟!
دست بردار.
دست بردار از چرت و پرتهایی که توی سرت ردیف کردهای، و قانونهای نانوشتهای که برای خودت تصویب کردهای، که سر و ته همهشان این است که نمیشود خوش بود تا فلان موقعِ مشخص!
باشد خوش نباش، ولی تا حالا به کاری که داری با خودت میکنی فکر کردهای؟
تو داری دستیدستی از خودت یک بدعُنُقِ نچسب میسازی، اما صبح تا شب میروی عکس اینستاگرام آنهایی که دارند توی سختی و خوشی برای خودشان حال میکنند را لایک میکنی!
چرا همیشه منتظری یک چیزی به نتیجه برسد تا بعدش بتوانی خوشحال باشی؟
زنی که تمام نه ماهِ بارداریاش منتظر روز زایمان است، هيچوقت از بارداریاش لذت نمیبرد!
خوشی را به بعد موکول نکن.
حمل و وضع حمل و زایمان، هر کدام خوشیِ خودشان را دارند اگر خوب فکر کنی.
یک خوشی که تنیده شده توی سختی و دردشان.
دنبال بهانه باش برای خوشحالی. این جمله را میفهمی؟
دوباره بخوان.
دنبال بهانه باش برای خوشی.
روز خوب که بیخود و بیجهت در نمیزند تا سورپرایزت کند.
روز خوب، قبض آب و برق و تلفن و گاز نیست که وقت و بیوقت گوشش از درِ حیاط آویزان باشد.
روز خوب را باید خلق کرد.
مثلاً با یک آغوش!
#مصطفی_سلیمانی
🔹️پانویس:
برای کش دادن بد حالیات چه بهانهای داری؟
.
#عزت_نفس #آغوش #روز_خوب #دلخوشی #سختی #بهانه #خوشحالی #زندگی_در_حال #فکر_خوب #غم #معنای_زندگی #هدفمندی #خوشی #زندگی
❤️☘ @filsofak
جمع کن خودت را. منتظر چه هستی؟ منتظر چه هستی که خوش باشی؟
ذهنت را قفلی زدهای روی نرسیدنها، نداشتنها، نشدنها، و من ماندهام که صبح به صبح به امید چه از خواب بیدار میشوی؟! عین برج زهرمار.
نه میخندی، نه خندههات از ته دل است و نه دلت خوش.
انگار خوشت آمده که با خودت تکرار کنی خواستیم اما نرسیدیم و نشد!
شاید هم فکر میکنی آدمبزرگها، آدمعمیقها، آدمحسابیها، همیشه یک غمِ عمیق ته دلشان دارند و وقتی لبخند میزنند یک درد از ته سینهشان میجوشد بالا و خندهشان فقط یک ماسکِ دروغین است روی صورتشان که زخمهای دلشان را بپوشاند و همین است که بدت نمیآید غم را هر روز توی وجودت تمدید کنی!
چه خیال کردهای؟
میخواهی زندگی کردن را به کِی حواله کنی؟!
به وقتی که مُردی؟!
یا به وقتی که دنیا مدینه فاضله شد؟!
دست بردار.
دست بردار از چرت و پرتهایی که توی سرت ردیف کردهای، و قانونهای نانوشتهای که برای خودت تصویب کردهای، که سر و ته همهشان این است که نمیشود خوش بود تا فلان موقعِ مشخص!
باشد خوش نباش، ولی تا حالا به کاری که داری با خودت میکنی فکر کردهای؟
تو داری دستیدستی از خودت یک بدعُنُقِ نچسب میسازی، اما صبح تا شب میروی عکس اینستاگرام آنهایی که دارند توی سختی و خوشی برای خودشان حال میکنند را لایک میکنی!
چرا همیشه منتظری یک چیزی به نتیجه برسد تا بعدش بتوانی خوشحال باشی؟
زنی که تمام نه ماهِ بارداریاش منتظر روز زایمان است، هيچوقت از بارداریاش لذت نمیبرد!
خوشی را به بعد موکول نکن.
حمل و وضع حمل و زایمان، هر کدام خوشیِ خودشان را دارند اگر خوب فکر کنی.
یک خوشی که تنیده شده توی سختی و دردشان.
دنبال بهانه باش برای خوشحالی. این جمله را میفهمی؟
دوباره بخوان.
دنبال بهانه باش برای خوشی.
روز خوب که بیخود و بیجهت در نمیزند تا سورپرایزت کند.
روز خوب، قبض آب و برق و تلفن و گاز نیست که وقت و بیوقت گوشش از درِ حیاط آویزان باشد.
روز خوب را باید خلق کرد.
مثلاً با یک آغوش!
#مصطفی_سلیمانی
🔹️پانویس:
برای کش دادن بد حالیات چه بهانهای داری؟
.
#عزت_نفس #آغوش #روز_خوب #دلخوشی #سختی #بهانه #خوشحالی #زندگی_در_حال #فکر_خوب #غم #معنای_زندگی #هدفمندی #خوشی #زندگی
❤️☘ @filsofak
👍1
نمیدانم اولینبار چه کسی در گوش ما خواند که باید همیشه برنده باشیم، در واقع به ما آموختند که با برنده شدن چیزهای زیادی را به دست میآوریم، مثل محبت، تحسین، توجه، احترام و...
همین شد که ما ترسیدیم از باختن و به گمانم بازنده شدن ترسناک نیست، آنجا ترسناک میشود که اراده دوباره بلند شدن را از دست میدهیم و خودمان را سرزنش میکنیم.
دروغ چرا، صادقانه میگویم که من بیشتر باختهام تا برنده شوم و با هربار باختن چیزهایی را از دست دادهام، آدمهایی را.... حالا که سی و یک ساله هستم اما دیگر پذیرفتهام که این باختن حقیقت زندگیست، مثل مرگ که تلخ است اما واقعیت جهان است.
دیگر برایم مهم نیست که وقتی برنده میشوم کسی باشد که حلقه گلی به گردنم بیندازد و اگر ببازم طردم کند... حالا میدانم که تنهای تنها باید با حقیقت برد و باخت کنار بیایم و برآیندش میشود زندگی من!
آلن دو باتن
از کتاب اضطراب موقعیت
☘❤️ @filsofak
همین شد که ما ترسیدیم از باختن و به گمانم بازنده شدن ترسناک نیست، آنجا ترسناک میشود که اراده دوباره بلند شدن را از دست میدهیم و خودمان را سرزنش میکنیم.
دروغ چرا، صادقانه میگویم که من بیشتر باختهام تا برنده شوم و با هربار باختن چیزهایی را از دست دادهام، آدمهایی را.... حالا که سی و یک ساله هستم اما دیگر پذیرفتهام که این باختن حقیقت زندگیست، مثل مرگ که تلخ است اما واقعیت جهان است.
دیگر برایم مهم نیست که وقتی برنده میشوم کسی باشد که حلقه گلی به گردنم بیندازد و اگر ببازم طردم کند... حالا میدانم که تنهای تنها باید با حقیقت برد و باخت کنار بیایم و برآیندش میشود زندگی من!
آلن دو باتن
از کتاب اضطراب موقعیت
☘❤️ @filsofak
👍1
Forwarded from معنای زندگی
میخواهی یک رابطه تشکلیل بدهی و دنبال عشق میگردی؟
به نظرت عاشق شدن شانسی است؟ کشکی است؟
اگر فکر میکنی شانسی است که خب خدا روزیات را جای دیگر حواله کند، اما اگر فکر میکنی عشق یافتنی است و ساختنی است خب بسمالله.
وقتی قصد کردهای دنیای منحصر به فردت را با دنیای منحصر به فرد یکی دیگر پیوند بزنی و باهاش بروی زیر یک سقف، باید خیلی چیزها را بدانی و خیلی از کارها را بلد باشی.
اولین و آخرینش این است که بدانی قرار است از حبسِ دنیای خودت بیایی بیرون و توی دنیای یک نفر دیگر هم چرخ بزنی. پس باید بزرگ شوی. باید از سر و ریخت دنیایش خوشت بیاید. باید آنقدر بخواهیاش که دلت بخواهد پابهپاش راه بروی تا گُله به گُله دنیاش را نشانت بدهد.
دوست نداری دنیا را یکجور دیگر هم ببینی؟
یکجور دیگر که دلت میخواسته، اما نشده که بشود؟
پس بگرد و یک نفر را پیدا کن که آرزوهات را توی خودش دارد.
یکی که وقتی یادش میافتی، دلت آرام میشود، گرم میشود، امن میشود. و بلد است لبخند را پهن کند توی صورتت.
بگرد یکی را پیدا کن که خاصیتِ بودنش این باشد که لبخند را پهن کند توی صورتت.
یکی که مطابق میلت باشد. فرد ایدهآلت باشد.
اما نه آن ایدهآلهای کشکی!
بگرد و ایدهآلِ خودت را پیدا کن.
#مصطفی_سلیمانی
#انتخاب_همسر
🍀❤️ @The_meaningoflife
به نظرت عاشق شدن شانسی است؟ کشکی است؟
اگر فکر میکنی شانسی است که خب خدا روزیات را جای دیگر حواله کند، اما اگر فکر میکنی عشق یافتنی است و ساختنی است خب بسمالله.
وقتی قصد کردهای دنیای منحصر به فردت را با دنیای منحصر به فرد یکی دیگر پیوند بزنی و باهاش بروی زیر یک سقف، باید خیلی چیزها را بدانی و خیلی از کارها را بلد باشی.
اولین و آخرینش این است که بدانی قرار است از حبسِ دنیای خودت بیایی بیرون و توی دنیای یک نفر دیگر هم چرخ بزنی. پس باید بزرگ شوی. باید از سر و ریخت دنیایش خوشت بیاید. باید آنقدر بخواهیاش که دلت بخواهد پابهپاش راه بروی تا گُله به گُله دنیاش را نشانت بدهد.
دوست نداری دنیا را یکجور دیگر هم ببینی؟
یکجور دیگر که دلت میخواسته، اما نشده که بشود؟
پس بگرد و یک نفر را پیدا کن که آرزوهات را توی خودش دارد.
یکی که وقتی یادش میافتی، دلت آرام میشود، گرم میشود، امن میشود. و بلد است لبخند را پهن کند توی صورتت.
بگرد یکی را پیدا کن که خاصیتِ بودنش این باشد که لبخند را پهن کند توی صورتت.
یکی که مطابق میلت باشد. فرد ایدهآلت باشد.
اما نه آن ایدهآلهای کشکی!
بگرد و ایدهآلِ خودت را پیدا کن.
#مصطفی_سلیمانی
#انتخاب_همسر
🍀❤️ @The_meaningoflife