۷ فیلم خانوادگی در مورد تابآوری و تسلیم نشدن
#مصطفی_سلیمانی
#معرفی_فیلم
+ به دوستان ارسال کنید
🍀❤️ @The_meaningoflife
#مصطفی_سلیمانی
#معرفی_فیلم
+ به دوستان ارسال کنید
🍀❤️ @The_meaningoflife
هرچقدر به شما بگویم بازهم کافی نیست که هر اتفاقی که برای شما میفتد برای رشدتان لازم و ضروری است. هیچ اشتباهی وجود ندارد. تمام چیزهایی که برایتان اتفاق افتاده و بعدازاین هم قرار است اتفاق بیفتد برای رشد معنویتان ضروری است. اگر این موضوع برای شما قابلدرک نیست بدانید که این ذهنتان است که واکنش نشان میدهد، این ایگوی شماست که واکنش نشان میدهد؛ و راه کنار آمدن با این موضوع، صرفاً مشاهده کردن است.
خودت را درگیر مبارزه و جدل و تغییر دادن چیزها نکن. فقط مشاهده کن. اگر بتوانی بدون اینکه برانگیخته شوی فقط مشاهده کنی آنگاه این آزمون را قبولشده و دیگر نیاز نیست تا تکرارش کنی؛ اما اگر عصبانی و آشفته شوی و دنبال تلافی کردن باشی یا مدام به آن فکر کنی، خصومت داشته باشی یا نفرت بورزی، در این صورت حتی اگر از این شرایط هم عبور کنی باز دوباره بارها و بارها با همین شرایط روبهرو خواهی شد تا زمانی که یاد بگیری که واکنش نشان ندهی.
رابرت آدامز
❤️☘ @filsofak
خودت را درگیر مبارزه و جدل و تغییر دادن چیزها نکن. فقط مشاهده کن. اگر بتوانی بدون اینکه برانگیخته شوی فقط مشاهده کنی آنگاه این آزمون را قبولشده و دیگر نیاز نیست تا تکرارش کنی؛ اما اگر عصبانی و آشفته شوی و دنبال تلافی کردن باشی یا مدام به آن فکر کنی، خصومت داشته باشی یا نفرت بورزی، در این صورت حتی اگر از این شرایط هم عبور کنی باز دوباره بارها و بارها با همین شرایط روبهرو خواهی شد تا زمانی که یاد بگیری که واکنش نشان ندهی.
رابرت آدامز
❤️☘ @filsofak
👍3
Forwarded from معنای زندگی
🔹️ در باب ذهنِ آرام
آدمیزاد ناآرام است چون ذهنش در تلاطم است.
و آرام نمیگیرد، مگر اینکه به سه کار، مقیّد باشد:
اول اینکه ناسازگاریهای ذهنش را سازگار کند؛ یعنی همه تضادها و تعارضها و تناقضهاش را چاره کند.
دوم اینکه به ورودیهای ذهنش نظم بدهد؛ یعنی اطلاعاتِ درست و سازگار شده را سرِ جای درست بگذارد.
و سوم اینکه به ذهنش وحدت بدهد؛ یعنی از اطلاعات متفاوت و متعدد در مورد یک چیز، به یک برداشت واحد برسد.
ذهنِ متلاطم آدمیزاد، در «سازگاری» و «نظم» و «وحدت»، به یک اقیانوس آرام بدل میشود.
بیهیچ موجی.
#مصطفی_سلیمانی
#استوری
🍀❤️ @The_meaningoflife
آدمیزاد ناآرام است چون ذهنش در تلاطم است.
و آرام نمیگیرد، مگر اینکه به سه کار، مقیّد باشد:
اول اینکه ناسازگاریهای ذهنش را سازگار کند؛ یعنی همه تضادها و تعارضها و تناقضهاش را چاره کند.
دوم اینکه به ورودیهای ذهنش نظم بدهد؛ یعنی اطلاعاتِ درست و سازگار شده را سرِ جای درست بگذارد.
و سوم اینکه به ذهنش وحدت بدهد؛ یعنی از اطلاعات متفاوت و متعدد در مورد یک چیز، به یک برداشت واحد برسد.
ذهنِ متلاطم آدمیزاد، در «سازگاری» و «نظم» و «وحدت»، به یک اقیانوس آرام بدل میشود.
بیهیچ موجی.
#مصطفی_سلیمانی
#استوری
🍀❤️ @The_meaningoflife
این نشانه ها می گوید برای خودتان احترام قائل نیستید:
۱- برای خودتان خساست به خرج می دهید تا چیزی را برای یکی دیگری بخرید
ما اغلب تصور می کنیم با نخریدن چیزهایی که دوست داریم می توانیم چیزی را به دیگران ثابت کنیم.
مثلاً فکر می کنیم اگر همسر مردی از خرید چیزی که می خواهد یا لازم دارد صرف نظر کند تا اولویت را به نیازهای او دهد، همسرش شیفته ی این کار او خواهد شد.
اما حقیقت آن است که آدم ها در نهایت به تنها چیزی که فکر می کنند این است که این دقیقاً همان کاری است که باید انجام می شد. اگر نتوانیم برای خودمان پول یا وقت صرف کنیم، دیگران فکر می کنند لیاقتش را نداریم.
۲- بدن خودتان را دوست ندارید
ما همه در معرض تصاویر مدل های بی عیب و نقصی هستیم که نه چین و چروکی روی پوست شان دارند نه گرمی وزن اضافه.
پس طبیعی است که بسیاری از زنان به خاطر همین موضوع دچار نوعی عقده حقارت شوند. اما زیبایی امری سلیقه ای است.
بعضی ها فکر می کنند مثل الهه ها هستید و بعضی هم نه. پس در نهایت اینکه مهم نیست چین و چروک دارید یا نه، بالاخره کسی را پیدا خواهید کرد که شما را همینطور که هستید دوست خواهد داشت.
۳- نظر خود را بیان نمی کنید
ما بعضی کارها را صرفاً به این خاطر انجام می دهیم که نه گفتن را بلد نیستیم. راه مان را دور می کنیم، زمان و بنزین مان را هدر می دهیم، دیر به سر کار می رسیم، همه و همه به خاطر اینکه مجبور نشویم آن کلمه ی وحشتناک «نه» را به زبان آوریم.
یا از دلخور کردن دیگران می ترسیم یا دل مان نمی خواهد بی ادب یا خودخواه به نظر برسیم. و چه بسیارند آدم هایی که از ضعف های ما بر علیه مان استفاده می کنند.
۴- به خودتان اعتماد ندارید و دائماً نظر دیگران را می پرسید
وقتی بیش از حد خود-انتقادگر و از خود ناراضی باشید، این امر می تواند منجر به افسردگی شود. کسانی که خودشان را باور ندارند و دنبال نظر دیگران هستند اغلب آلت دست دیگران می شوند. این امر جز آنکه حس ناخوشایندتری به آن ها دهد نتیجه ی دیگری ندارد.
۵- سعی می کنید به کسی نه نگویید
بسیاری از آدم ها قدرت نه گفتن ندارند چون دلشان می خواهد دیگران همیشه از آن ها راضی باشند.
علتش این است که آن ها عشق کافی از پدر و مادر خود دریافت نکرده اند. آن ها مجبور بودند سخت تلاش کنند تا لیاقت این عشق را پیدا کنند. پس وقتی بفهمید که با این کار آن عشق را دریافت می کنید، در دوران بزرگسالی هم سعی می کنید با همه خوب باشید. این شرایط برای دیگران واقعاً خوب اما برای کسی که می خواهد همه را از خود راضی نگه دارد واقعاً دشوار است.
۶- بی احترامی های آشکار را تحمل می کنید
این افراد توان پیدا کردن راهی برای برون رفت از یک رابطه ی آزارگرانه را ندارند. متأسفانه همیشه هستند کسانی که از چنین افرادی سوء استفاده کنند.
۷- متوجه چاپلوسی دیگران نمی شوید
آدم ها وقتی اعتماد به نفس ندارند، احترام کافی را دریافت نمی کنند و نیاز دارند احساس کنند که مهم هستند. آن ها به راحتی تحت تأثیر چاپلوسی قرار می گیرند اما این مسأله ممکن است برایشان بسیار گران تمام شود. بسیاری از افراد از این مسأله به نفع خود استفاده می کنند. به همین خاطر کسانی که چاپلوسی رئیس شان را می کنند اغلب موقعیت و شرایط شغلی بهتری دارند.
۸- برخلاف منافع خود عمل می کنید
ما اغلب دلمان می خواهد برای برآورده کردن نیازهای دوستان و خانواده مان هر کاری انجام دهیم، حتی اگر برخلاف منافع خودمان باشد. اما حقیقت آن است که فداکاری هایی که ما می کنیم آنقدرها که شاید به نظر برسد ضروری نیستند. به علاوه، در برخی موارد، اینگونه رفتار کردن اصلاً خوب نیست. مثلاً وقتی این کار را جلوی بچه هایمان انجام می دهیم به آن ها نشان می دهیم که لازم نیست وظایف خود را بپذیرند.
۹- وقتی دیگران کارتان را جدی نمی گیرند تحمل می کنید
بسیاری از مردم فکر می کنند فریلنسرها یا همان خوداشتغال ها بدون کار کردن پول درمی آورند.
علتش این است که کسی کار کردن شما را نمی بیند: شما هر روز سر کار نمی روید و هیچ کسی نمی بیند که چقدر خسته اید.
اما با همه ی این ها درآمد دارید.
به همین دلیل است که دیگران اغلب شما را وادار می کنند بخش بیشتری از کارهای خانه را انجام دهید چون در هر حال خانه هستید. برای آن ها مهم نیست که شما یک شغل واقعی دارید که باید کارهایش را انجام دهید.
۱۰- به خودتان استراحت نمی دهید
کار برای انجام دادن زیاد است و وقت برای انجام شان کم. همه ی افراد بزرگسال احتمالاً این شرایط را تجربه کرده اند. اما بعضی ها یاد می گیرند که از دیگران کمک بگیرند و بعضی ها هم کماکان سعی می کنند همه ی کارها را به تنهایی انجام دهند. در نتیجه، از حجم کار هرگز کم نمی شوند و آنقدر خسته می شویم که دیگر حتی از زندگی مان هم نمی توانیم لذت ببریم.
🔹️مترجم:گلریز برهمند
بفرستید به دوستان🌹
❤️☘ @filsofak
۱- برای خودتان خساست به خرج می دهید تا چیزی را برای یکی دیگری بخرید
ما اغلب تصور می کنیم با نخریدن چیزهایی که دوست داریم می توانیم چیزی را به دیگران ثابت کنیم.
مثلاً فکر می کنیم اگر همسر مردی از خرید چیزی که می خواهد یا لازم دارد صرف نظر کند تا اولویت را به نیازهای او دهد، همسرش شیفته ی این کار او خواهد شد.
اما حقیقت آن است که آدم ها در نهایت به تنها چیزی که فکر می کنند این است که این دقیقاً همان کاری است که باید انجام می شد. اگر نتوانیم برای خودمان پول یا وقت صرف کنیم، دیگران فکر می کنند لیاقتش را نداریم.
۲- بدن خودتان را دوست ندارید
ما همه در معرض تصاویر مدل های بی عیب و نقصی هستیم که نه چین و چروکی روی پوست شان دارند نه گرمی وزن اضافه.
پس طبیعی است که بسیاری از زنان به خاطر همین موضوع دچار نوعی عقده حقارت شوند. اما زیبایی امری سلیقه ای است.
بعضی ها فکر می کنند مثل الهه ها هستید و بعضی هم نه. پس در نهایت اینکه مهم نیست چین و چروک دارید یا نه، بالاخره کسی را پیدا خواهید کرد که شما را همینطور که هستید دوست خواهد داشت.
۳- نظر خود را بیان نمی کنید
ما بعضی کارها را صرفاً به این خاطر انجام می دهیم که نه گفتن را بلد نیستیم. راه مان را دور می کنیم، زمان و بنزین مان را هدر می دهیم، دیر به سر کار می رسیم، همه و همه به خاطر اینکه مجبور نشویم آن کلمه ی وحشتناک «نه» را به زبان آوریم.
یا از دلخور کردن دیگران می ترسیم یا دل مان نمی خواهد بی ادب یا خودخواه به نظر برسیم. و چه بسیارند آدم هایی که از ضعف های ما بر علیه مان استفاده می کنند.
۴- به خودتان اعتماد ندارید و دائماً نظر دیگران را می پرسید
وقتی بیش از حد خود-انتقادگر و از خود ناراضی باشید، این امر می تواند منجر به افسردگی شود. کسانی که خودشان را باور ندارند و دنبال نظر دیگران هستند اغلب آلت دست دیگران می شوند. این امر جز آنکه حس ناخوشایندتری به آن ها دهد نتیجه ی دیگری ندارد.
۵- سعی می کنید به کسی نه نگویید
بسیاری از آدم ها قدرت نه گفتن ندارند چون دلشان می خواهد دیگران همیشه از آن ها راضی باشند.
علتش این است که آن ها عشق کافی از پدر و مادر خود دریافت نکرده اند. آن ها مجبور بودند سخت تلاش کنند تا لیاقت این عشق را پیدا کنند. پس وقتی بفهمید که با این کار آن عشق را دریافت می کنید، در دوران بزرگسالی هم سعی می کنید با همه خوب باشید. این شرایط برای دیگران واقعاً خوب اما برای کسی که می خواهد همه را از خود راضی نگه دارد واقعاً دشوار است.
۶- بی احترامی های آشکار را تحمل می کنید
این افراد توان پیدا کردن راهی برای برون رفت از یک رابطه ی آزارگرانه را ندارند. متأسفانه همیشه هستند کسانی که از چنین افرادی سوء استفاده کنند.
۷- متوجه چاپلوسی دیگران نمی شوید
آدم ها وقتی اعتماد به نفس ندارند، احترام کافی را دریافت نمی کنند و نیاز دارند احساس کنند که مهم هستند. آن ها به راحتی تحت تأثیر چاپلوسی قرار می گیرند اما این مسأله ممکن است برایشان بسیار گران تمام شود. بسیاری از افراد از این مسأله به نفع خود استفاده می کنند. به همین خاطر کسانی که چاپلوسی رئیس شان را می کنند اغلب موقعیت و شرایط شغلی بهتری دارند.
۸- برخلاف منافع خود عمل می کنید
ما اغلب دلمان می خواهد برای برآورده کردن نیازهای دوستان و خانواده مان هر کاری انجام دهیم، حتی اگر برخلاف منافع خودمان باشد. اما حقیقت آن است که فداکاری هایی که ما می کنیم آنقدرها که شاید به نظر برسد ضروری نیستند. به علاوه، در برخی موارد، اینگونه رفتار کردن اصلاً خوب نیست. مثلاً وقتی این کار را جلوی بچه هایمان انجام می دهیم به آن ها نشان می دهیم که لازم نیست وظایف خود را بپذیرند.
۹- وقتی دیگران کارتان را جدی نمی گیرند تحمل می کنید
بسیاری از مردم فکر می کنند فریلنسرها یا همان خوداشتغال ها بدون کار کردن پول درمی آورند.
علتش این است که کسی کار کردن شما را نمی بیند: شما هر روز سر کار نمی روید و هیچ کسی نمی بیند که چقدر خسته اید.
اما با همه ی این ها درآمد دارید.
به همین دلیل است که دیگران اغلب شما را وادار می کنند بخش بیشتری از کارهای خانه را انجام دهید چون در هر حال خانه هستید. برای آن ها مهم نیست که شما یک شغل واقعی دارید که باید کارهایش را انجام دهید.
۱۰- به خودتان استراحت نمی دهید
کار برای انجام دادن زیاد است و وقت برای انجام شان کم. همه ی افراد بزرگسال احتمالاً این شرایط را تجربه کرده اند. اما بعضی ها یاد می گیرند که از دیگران کمک بگیرند و بعضی ها هم کماکان سعی می کنند همه ی کارها را به تنهایی انجام دهند. در نتیجه، از حجم کار هرگز کم نمی شوند و آنقدر خسته می شویم که دیگر حتی از زندگی مان هم نمی توانیم لذت ببریم.
🔹️مترجم:گلریز برهمند
بفرستید به دوستان🌹
❤️☘ @filsofak
👍4
Forwarded from معنای زندگی
🔹️ در باب وجدان
آدمیزاد، چه بر این عقیده باشد که خدا وجود دارد،
چه باورش این باشد که خدایی در کار نیست،
چه به زندگیِ پس از مرگ معتقد باشد،
و چه تصورش این باشد که زندگی دیگری پس از مرگ وجود ندارد،
میتواند جوری زندگی کند که زیان نکند.
کافیست هر چه خوبی و خوشی هست برای خودش بخواهد، اما هر چه که وجدانش هم گفت، بگوید «چشم».
#مصطفی_سلیمانی
#استوری
🍀❤️ @The_meaningoflife
آدمیزاد، چه بر این عقیده باشد که خدا وجود دارد،
چه باورش این باشد که خدایی در کار نیست،
چه به زندگیِ پس از مرگ معتقد باشد،
و چه تصورش این باشد که زندگی دیگری پس از مرگ وجود ندارد،
میتواند جوری زندگی کند که زیان نکند.
کافیست هر چه خوبی و خوشی هست برای خودش بخواهد، اما هر چه که وجدانش هم گفت، بگوید «چشم».
#مصطفی_سلیمانی
#استوری
🍀❤️ @The_meaningoflife
Forwarded from معنای زندگی
حریم_امام_شماره_488_مقاله_اخلاقی_آیتالله_صافی_گلپایگانی.pdf
187.2 KB
به مناسبت درگذشت آیتالله صافی گلپایگانی
مقاله:
🔸️فقاهتِ سنتی با رایحه صداقت
(بررسی تلاقیِ برداشتهای فقهی با مصالح سیاسی و حکومتی)
مصطفی سلیمانی|روانشناس و دانشآموخته فلسفه اخلاق
*مقدمه
برخی از منتقدین، از مرحوم آیتالله صافی گلپایگانی، به عنوان «اوج تعصب شیعی» یاد میکنند و او را «نماد ارتجاع» در جمهوری اسلامی میخوانند، اما در مقابل، بسیاری نیز او را از «حسنات دوران» و «اساطین حوزه» برمیشمرند و نبودش را «خسارتی عظیم» میدانند. فقیهِ سنتگرایی که با وجود برخی اختلاف نظرها، برای پذیرشِ منصب حکومتی به دعوت امام خمینی لبیک گفت، اما به محض اینکه احساس کرد نمیتواند حکومت را تحت منظومه فکری خودش دربیاورد استعفا کرد. پدرش از فقهای عصر خویش بود، و خودش از مراجعِ طراز اولِ شیعه به شمار میرفت، که با وجودِ تمسّک به فقه سنتی، به دلیل مشی آزادانه و سلوکِ صادقانهاش، مورد احترامِ موافقان و مخالفینش قرار داشت.
🔸️منبع:
حریم امام شماره ۴۸۸
🍀❤️ @The_meaningoflife
مقاله:
🔸️فقاهتِ سنتی با رایحه صداقت
(بررسی تلاقیِ برداشتهای فقهی با مصالح سیاسی و حکومتی)
مصطفی سلیمانی|روانشناس و دانشآموخته فلسفه اخلاق
*مقدمه
برخی از منتقدین، از مرحوم آیتالله صافی گلپایگانی، به عنوان «اوج تعصب شیعی» یاد میکنند و او را «نماد ارتجاع» در جمهوری اسلامی میخوانند، اما در مقابل، بسیاری نیز او را از «حسنات دوران» و «اساطین حوزه» برمیشمرند و نبودش را «خسارتی عظیم» میدانند. فقیهِ سنتگرایی که با وجود برخی اختلاف نظرها، برای پذیرشِ منصب حکومتی به دعوت امام خمینی لبیک گفت، اما به محض اینکه احساس کرد نمیتواند حکومت را تحت منظومه فکری خودش دربیاورد استعفا کرد. پدرش از فقهای عصر خویش بود، و خودش از مراجعِ طراز اولِ شیعه به شمار میرفت، که با وجودِ تمسّک به فقه سنتی، به دلیل مشی آزادانه و سلوکِ صادقانهاش، مورد احترامِ موافقان و مخالفینش قرار داشت.
🔸️منبع:
حریم امام شماره ۴۸۸
🍀❤️ @The_meaningoflife
تعدادی از فلاسفه برجسته که در زمینه ماهیت هستی فعالیت کردهاند، به گونهای شگفتانگیز، پریشان و مضطرب بودهاند. از جمله میتوان به نیچه و شوپنهاور به دلیل انزوا و دلتنگی، ژان پل سارتر به دلیل مصرف زیاد الکل و دارو و استثمارطلبی و بیعاطفگی در ایجاد روابط بینفردی، و هایدگر به دلیل افراط در تعریف از درستکاری و صداقت خویشتن و همزمان، هواداریاش از جنبش نازیها و خیانت به استاد خود هوسرل، اشاره کرد.
اروین یالوم
از کتاب موهبت درمان
ترجمه کیومرث پارسای
❤️☘ @filsofak
اروین یالوم
از کتاب موهبت درمان
ترجمه کیومرث پارسای
❤️☘ @filsofak
👍1
آیا قلب میتواند هم نفرت بورزد هم عشق؟
مانند این است که بگوییم شخص گاهی زنده است و گاهی مرده. این دو هم زمان نمیتوانند روی دهند که انسان گاهی زنده باشد و گاهی مرده.
قلب نیز یا تنفر را میشناسد یا عشق را.
هیچ سازشی بین این دو نیست.
کسی که عشق بر او وارد میشود، تنفر درونش ناپدید میشود. قلب او چنان سرشار از عشق است که نفرت برایش غیرممکن میشود.
و کسی که نفرت میورزد، عشق هنوز در او پدیدار نشده است.
❤️☘ @filsofak
مانند این است که بگوییم شخص گاهی زنده است و گاهی مرده. این دو هم زمان نمیتوانند روی دهند که انسان گاهی زنده باشد و گاهی مرده.
قلب نیز یا تنفر را میشناسد یا عشق را.
هیچ سازشی بین این دو نیست.
کسی که عشق بر او وارد میشود، تنفر درونش ناپدید میشود. قلب او چنان سرشار از عشق است که نفرت برایش غیرممکن میشود.
و کسی که نفرت میورزد، عشق هنوز در او پدیدار نشده است.
❤️☘ @filsofak
👍1
غزل را فرهنگ سر برید!
غزل، همان بانوی اهوازی است که اخیرا توسط همسرش، بهنحو فجیع کشته شد و سرش از تن جدا و در خیابان به نمایش گذاشته شد. بدون آنکه بخواهیم قضاوتی از نزدیک نسبت به این رخداد دردناک داشتهباشیم، (زیرا اطلاعات کافی در اینباره در دست نداریم)، اما از نمایش وحشیانهی سربریدهی یک انسان، میتوان حدس زد که موضوع از حالت فردی و شخصی خارج است. با رعایت این نکته که اگر به فرهنگ و جامعه اشاره میشود و سهم آنان، در این واقعهی هولناک بیان میشود، اما ذرهای از مسئولیت اخلاقی و قانونی قاتل، کم نخواهد شد. زیرا این قاتل است که احتمالا با آگاهی از غیرانسانی بودن این رفتار بدوی و با اراده، دست به چنین خشونت سبعانه زده است و قاتل است که باید مسئولیت را بپذیرد و مجازات شود.
گرچه قتل، یک کنش شخصی است، اما در سببشناسی آن، لاجرم پای عوامل فرهنگی و اجتماعی نیز بهمیان میآید. مدعای این کوتاهنوشته، این است که از منظر جامعهشناسی، آنکه سر غزل را از بدنش جدا کرد، فرهنگ است و در اینجا مشخصا مولفهی "غیرت" بدوی مطرح میشود. در فرهنگی که هیچ امری سیاهتر و قبیحتر از این نیست که یک مرد، "بیغیرت" شناخته شود، آنگاه شخص برای آنکه نشان دهد بر همسرش غیرت میورزد، حاضر است دست به هر فاجعه و کنش غیرانسانی ببرد. قاتل غزل، اگر از سر کینه و انتقام، میخواست همسرش را بکشد، میتوانست در خفا و بیآنکه شناخته شود، چنین کند. اما او با نمایشگردانی سر غزل پیش چشم مردمان، میخواسته است به همگان با عمل و کردارش بگوید: من بیغیرت نیستم.
غیرت، مولفهای لازم برای حفاظت از روابط سالم، اما بهشدت مخوف، مبهم با نتایجی دردناک است. از این رو ترویج و تشویق هر چه بیشتر غیرت، رفتارهای بسیار خطرناک و بسی هولناک رخ خواهد داد. فرهنگ ایرانی از مردانش میخواهد نسبت به همسر و فرزندانش، بهویژه بستگان مونث خود، غیرت داشته باشد. این انتظار اجتماعی اما معلوم نمیکند برای غیرتورزی تا کجا باید پیش برود و چگونه میتواند میان اخلاق و انسانیت، با عنصر غیرت، سازگاری ایجاد کند. عموم قتلهایی از این دست، نشان از تنازع و تقابل اخلاق با فرهنگ دارد. تقابلی که عموما دستکم گرفته میشود. در حالیکه چالش میان انتظارات اجتماعی و مولفههای فرهنگی با اخلاق، عمیقا نیاز به توجه و واکاوی دارد.
چالش و تقابل میان غیرت و اخلاق، گویا در جامعهی کنونی، به نفع غیرت تمام میشود. معنای این سخن است که شخص برای آنکه به جامعه نشان دهد مرد غیرتمندی است، حاضر است دست به هر جنایتی بزند و جنایتش را نیز به نمایش بگذارد تا به همگان نشان دهد، به غیرت پایبند است. تا به همگان بگوید آنچه شما از من انتظار دارید، انجام دادهام. غیرت، (بهنحو عموم)، پاسخی است که یک مرد در قبال انتظار اجتماعی در حراست از "مالکیت جنسی" بهنمایش میگذارد. بنابر این، بیشتر از آنکه موضوعی اخلاقی باشد، "کنشی مالکانه" و انحصارجویانه است.
برای آنکه در آیندهی نزدیک "غزل"ها سربریده نشوند، کار مؤثری نمیتوان کرد، مگر برخورد حقوقی و قضایی. اما بههرحال، کاری باید کرد و کار مبنایی از جایی شروع میشود که متفکران و روشنفکران، چالش میان اخلاق و غیرت، غیرت و حقوق بشر، غیرت و انسانیت را جدی بگیرند و با نقد اخلاقی "غیرت"، دست به اصلاح فرهنگ جامعه ببرند.
علی زمانیان
❤️☘ @filsofak
غزل، همان بانوی اهوازی است که اخیرا توسط همسرش، بهنحو فجیع کشته شد و سرش از تن جدا و در خیابان به نمایش گذاشته شد. بدون آنکه بخواهیم قضاوتی از نزدیک نسبت به این رخداد دردناک داشتهباشیم، (زیرا اطلاعات کافی در اینباره در دست نداریم)، اما از نمایش وحشیانهی سربریدهی یک انسان، میتوان حدس زد که موضوع از حالت فردی و شخصی خارج است. با رعایت این نکته که اگر به فرهنگ و جامعه اشاره میشود و سهم آنان، در این واقعهی هولناک بیان میشود، اما ذرهای از مسئولیت اخلاقی و قانونی قاتل، کم نخواهد شد. زیرا این قاتل است که احتمالا با آگاهی از غیرانسانی بودن این رفتار بدوی و با اراده، دست به چنین خشونت سبعانه زده است و قاتل است که باید مسئولیت را بپذیرد و مجازات شود.
گرچه قتل، یک کنش شخصی است، اما در سببشناسی آن، لاجرم پای عوامل فرهنگی و اجتماعی نیز بهمیان میآید. مدعای این کوتاهنوشته، این است که از منظر جامعهشناسی، آنکه سر غزل را از بدنش جدا کرد، فرهنگ است و در اینجا مشخصا مولفهی "غیرت" بدوی مطرح میشود. در فرهنگی که هیچ امری سیاهتر و قبیحتر از این نیست که یک مرد، "بیغیرت" شناخته شود، آنگاه شخص برای آنکه نشان دهد بر همسرش غیرت میورزد، حاضر است دست به هر فاجعه و کنش غیرانسانی ببرد. قاتل غزل، اگر از سر کینه و انتقام، میخواست همسرش را بکشد، میتوانست در خفا و بیآنکه شناخته شود، چنین کند. اما او با نمایشگردانی سر غزل پیش چشم مردمان، میخواسته است به همگان با عمل و کردارش بگوید: من بیغیرت نیستم.
غیرت، مولفهای لازم برای حفاظت از روابط سالم، اما بهشدت مخوف، مبهم با نتایجی دردناک است. از این رو ترویج و تشویق هر چه بیشتر غیرت، رفتارهای بسیار خطرناک و بسی هولناک رخ خواهد داد. فرهنگ ایرانی از مردانش میخواهد نسبت به همسر و فرزندانش، بهویژه بستگان مونث خود، غیرت داشته باشد. این انتظار اجتماعی اما معلوم نمیکند برای غیرتورزی تا کجا باید پیش برود و چگونه میتواند میان اخلاق و انسانیت، با عنصر غیرت، سازگاری ایجاد کند. عموم قتلهایی از این دست، نشان از تنازع و تقابل اخلاق با فرهنگ دارد. تقابلی که عموما دستکم گرفته میشود. در حالیکه چالش میان انتظارات اجتماعی و مولفههای فرهنگی با اخلاق، عمیقا نیاز به توجه و واکاوی دارد.
چالش و تقابل میان غیرت و اخلاق، گویا در جامعهی کنونی، به نفع غیرت تمام میشود. معنای این سخن است که شخص برای آنکه به جامعه نشان دهد مرد غیرتمندی است، حاضر است دست به هر جنایتی بزند و جنایتش را نیز به نمایش بگذارد تا به همگان نشان دهد، به غیرت پایبند است. تا به همگان بگوید آنچه شما از من انتظار دارید، انجام دادهام. غیرت، (بهنحو عموم)، پاسخی است که یک مرد در قبال انتظار اجتماعی در حراست از "مالکیت جنسی" بهنمایش میگذارد. بنابر این، بیشتر از آنکه موضوعی اخلاقی باشد، "کنشی مالکانه" و انحصارجویانه است.
برای آنکه در آیندهی نزدیک "غزل"ها سربریده نشوند، کار مؤثری نمیتوان کرد، مگر برخورد حقوقی و قضایی. اما بههرحال، کاری باید کرد و کار مبنایی از جایی شروع میشود که متفکران و روشنفکران، چالش میان اخلاق و غیرت، غیرت و حقوق بشر، غیرت و انسانیت را جدی بگیرند و با نقد اخلاقی "غیرت"، دست به اصلاح فرهنگ جامعه ببرند.
علی زمانیان
❤️☘ @filsofak
👍1
Forwarded from معنای زندگی
🔹️ در باب حل مسأله
خیلیوقتها، آدمها خیال میکنند دارند برای خودشان سنگِ تمام میگذارند، اما اصلش این است که دارند صبح تا شبشان را پی هیچ حرام میکنند!
شب و روز و وقت و بیوقت، میدوند تا مسألهای را حل کنند، که حلش هیچ دخلی به آنها ندارد؛
نه که «مسأله حل کردن»، به خودیِ خود ایراد داشته باشد؛
ایراد اینجاست که آدم، چرا باید هر مسألهای که میبیند، فکر کند باید خودش را قاطیاش کند؟
ایراد اینجاست که آدم، چرا هيچوقت به خودش نمیگوید به من چه، و برای خودش سنگِ تمام بگذارد؟
#مصطفی_سلیمانی
#استوری
🍀❤️ @The_meaningoflife
خیلیوقتها، آدمها خیال میکنند دارند برای خودشان سنگِ تمام میگذارند، اما اصلش این است که دارند صبح تا شبشان را پی هیچ حرام میکنند!
شب و روز و وقت و بیوقت، میدوند تا مسألهای را حل کنند، که حلش هیچ دخلی به آنها ندارد؛
نه که «مسأله حل کردن»، به خودیِ خود ایراد داشته باشد؛
ایراد اینجاست که آدم، چرا باید هر مسألهای که میبیند، فکر کند باید خودش را قاطیاش کند؟
ایراد اینجاست که آدم، چرا هيچوقت به خودش نمیگوید به من چه، و برای خودش سنگِ تمام بگذارد؟
#مصطفی_سلیمانی
#استوری
🍀❤️ @The_meaningoflife
📌 «خِرَد» تا به زنان میرسد، نامش «مَکر» میشود و «مکر» تا به مردان میرسد نام «عقل» میگیرد. «درخواستِ توجه»، به زنان میرسد، نامش «حسادت» میشود و «حسادت» تا به مردان میرسد، میشود «غیرت»!
📗 شب هزار و یکم / نوشتۀ بهرام بیضایی
❤️☘ @filsofak
📗 شب هزار و یکم / نوشتۀ بهرام بیضایی
❤️☘ @filsofak
👍1