🔹️کارگاه آنلاین نویسندگی خلاق (نوشتندرمانی)
چگونه با نوشتن روحمان را آرام کنیم؟
دوره مقدماتی ۱
🔹️مدرس: مصطفی سلیمانی
(نویسنده و روانشناس شخصیت)
تصمیم بگیر که حرفهات را توی دلت قایم نکنی، وگرنه مثل یک عقده، ورم میکنند و سرطانهایِ پیشرونده میسازند.
و بدان که گاهی، اگر برای یک گوش شنوا تعریفشان کنی، و از درز دهانت بیرونشان بریزی، میبینی ناخواسته شروع به سانسورشان کردهای.
بیا و به جای گوش دیگران، به دستهای خودت اعتماد کن.
باور کن اینجور وقتها، سرِ انگشتهات، تخلیهگاههای بهتری هستند.
و «قلم» قطعاً از «قرص» قویتر است.
قلم میتواند دست ببرد لابهلای احساسات پنهان و افکار مخوفت، و پرده از پیچیدگیهاشان بردارد، و آشفتگیهاشان را شانه کند.
میدانستی حتی جنایتکارها هم بعد از اعتراف، حال بهتری دارند؟
و تو، حتی اگر بنویسی و بعد، نوشتههات را دور بیندازی،
از دردت عبور خواهی کرد.
#مصطفی_سلیمانی
#نویسندگی #آموزش_نویسندگی #آموزش_داستان
برای ثبتنام و اطلاعات بیشتر به آیدی بنده پیام دهید:
@soleymani63
🔹️کارگاه آنلاین|جمعهها ۱۰ الی ۱۲ ظهر| ۸ جلسه دوساعته|مهلت ثبتنام نهایتا ۵ اسفند.
❤️☘ @filaofak
چگونه با نوشتن روحمان را آرام کنیم؟
دوره مقدماتی ۱
🔹️مدرس: مصطفی سلیمانی
(نویسنده و روانشناس شخصیت)
تصمیم بگیر که حرفهات را توی دلت قایم نکنی، وگرنه مثل یک عقده، ورم میکنند و سرطانهایِ پیشرونده میسازند.
و بدان که گاهی، اگر برای یک گوش شنوا تعریفشان کنی، و از درز دهانت بیرونشان بریزی، میبینی ناخواسته شروع به سانسورشان کردهای.
بیا و به جای گوش دیگران، به دستهای خودت اعتماد کن.
باور کن اینجور وقتها، سرِ انگشتهات، تخلیهگاههای بهتری هستند.
و «قلم» قطعاً از «قرص» قویتر است.
قلم میتواند دست ببرد لابهلای احساسات پنهان و افکار مخوفت، و پرده از پیچیدگیهاشان بردارد، و آشفتگیهاشان را شانه کند.
میدانستی حتی جنایتکارها هم بعد از اعتراف، حال بهتری دارند؟
و تو، حتی اگر بنویسی و بعد، نوشتههات را دور بیندازی،
از دردت عبور خواهی کرد.
#مصطفی_سلیمانی
#نویسندگی #آموزش_نویسندگی #آموزش_داستان
برای ثبتنام و اطلاعات بیشتر به آیدی بنده پیام دهید:
@soleymani63
🔹️کارگاه آنلاین|جمعهها ۱۰ الی ۱۲ ظهر| ۸ جلسه دوساعته|مهلت ثبتنام نهایتا ۵ اسفند.
❤️☘ @filaofak
🔹️در باب انتقام
برای بعضیها، شاید سختترین کار، بخشش باشد.
آدم، گاهی با خودش یک گوشه مینشیند و شروع میکند به شمردن دردهاش.
و به این فکر میکند که هر درد، از کجا روی دوشش سوار شده است.
بعد، هر جا را که نگاه میکند، ردی از یک ظالم میبیند.
یادش میافتد یکی با نادیده گرفتنهاش درد را آوار کرده روی سرش؛
یکی با نفهمیدنهاش؛
یکی با آزار و اذیتهاش؛
و آنوقت برای خودش گریهاش میگیرد.
به این فکر میکند که چه دردهای سنگینی توی سینهاش دارد؛
و چقدر زخم دارد از کسانی که باهاشان خوش و بش میکند!
و بعد، از خودش یک اسطوره میسازد که:
«هی لعنتی! تو عجب آدم خفنی هستی که داری مهربانی میکنی و انتقام نمیگیری!»
و دقت نمیکند که
«آدم، وقتی رد پای کسی که آرامشش را گرفته دنبال میکند، فقط به خودش میرسد و بس!»
#مصطفی_سلیمانی
#انتقام #بخشش
❤️☘ @filsofak
برای بعضیها، شاید سختترین کار، بخشش باشد.
آدم، گاهی با خودش یک گوشه مینشیند و شروع میکند به شمردن دردهاش.
و به این فکر میکند که هر درد، از کجا روی دوشش سوار شده است.
بعد، هر جا را که نگاه میکند، ردی از یک ظالم میبیند.
یادش میافتد یکی با نادیده گرفتنهاش درد را آوار کرده روی سرش؛
یکی با نفهمیدنهاش؛
یکی با آزار و اذیتهاش؛
و آنوقت برای خودش گریهاش میگیرد.
به این فکر میکند که چه دردهای سنگینی توی سینهاش دارد؛
و چقدر زخم دارد از کسانی که باهاشان خوش و بش میکند!
و بعد، از خودش یک اسطوره میسازد که:
«هی لعنتی! تو عجب آدم خفنی هستی که داری مهربانی میکنی و انتقام نمیگیری!»
و دقت نمیکند که
«آدم، وقتی رد پای کسی که آرامشش را گرفته دنبال میکند، فقط به خودش میرسد و بس!»
#مصطفی_سلیمانی
#انتقام #بخشش
❤️☘ @filsofak
👍1
برخی ویژگیهای مدیران کوتوله
۱. فاقد دانش، توانایی و شایستگی لازم هستند ولی با اطلاعات سطحی که دارند در مورد هر چیزی اظهارنظر میکنند.
۲. حوزه مدیریتشان به مثابه ملک شخصی است که بر اساس سلیقه و به فراخور زمان از آن هزینه میکنند.
۳. نگاهشان به مسند، نگاهی عنکبوتی است، بدان معنی که چینش زیرمجموعه را بر اساس بقاء خویش انجام میدهند.
۴. مدیران زیرمجموعه خود را از میان افراد ناتوانتر از خود انتخاب میکنند.
۵. لابی با شخصیتهای سیاسی مذهبی و بهویژه نمایندگان مجلس برای بقاء پست، از وظایف روزمره آنهاست.
۶. قانون بقاء پست در مورد آنها صادق است یعنی از دولتی به دولت دیگر همیشه مدیر میمانند و انگار مدیر متولد شدهاند.
۷. مانع رشد و ارتقاء پرسنل زیرمجموعه خود شده و معیار ارتقاء افراد را میزان نزدیکی و وفاداری میدانند.
۸. ریسکپذیر نبوده و در انجام امور بهدلیل عدم آگاهی از قوانین، دستور مستقیم بر انجام یا عدم انجام کار نمیدهند و پاراف درخواستهای اربابرجوع معمولا جملهی معروف "طبق مقررات یا طبق رویه" است.
۹. لابیگرهای خبرهای بوده و زندگیشان از رانتها تغذیه میشود.
۱۰. از بورس تحصیلی و ماموریتهای پرسود بهخوبی بهره میبرند.
۱۱. بیشتر وقتشان صرف جلسات بیثمر میشود.
۱۲. برای پربارنمودن رزومههایشان، ریاست هیأتهای ورزشی و ... را بر عهده گرفته و مانع بزرگی در مقابل ورزشکاران حرفهایاند.
۱۳. علاقه شدیدی به برگزاری همایشهای بزرگ و پرهزینه و بیمحتوی دارند.
۱۴. مقدسمعابی در وجودشان موج میزند. صف اول هر مناسبتی مینشیند و زاویه دید دوربین رسانهها را بهخوبی شناسایی میکنند و در پس پرده این تظاهر، انواع تخلفات قانونی و دینی را انجام میدهند.
۱۵. از بودجه دولت بعضی از رسانهها را اجیر و تبلیغات پر سر و صدایی دارند.
۱۶. علیرغم نداشتن وقت کافی، رزومه پرپیمانهای از کتب و مقالات به چاپ رسیده دارند.
۱۷. بیرق آنها بر پشتبام خانهشان افراشته و جهت وزش باد را بهخوبی حس میکنند.
۱۸. تشریفاتشان زیاد و دیدارشان برای مردم پرمشقت است.
۱۹. اگر در خطر عزل قرار گیرند نزدیکترین دوستان خود را قربانی میکنند.
۲۰. آمارپردازان و مستندسازان حرفهای هستند.
۲۱. با ایجاد شبکههای مدیریتی بینبخشی، در امور استخدامی به داد و ستد پرداخته و بستگان خود را بهراحتی مستخدم دولت میکنند.
۲۲. بعد از پایان ساعات کار که کارکنان، سازمان را ترک میکنند و در آخر شب، زمان لابی آنها است.
۲۳. اسپانسرهای خوبی برای انتخابات هستند.
۲۴. پروندهسازان حرفهای برای رقبای احتمالیاند.
۲۵. همزمان هم مدیر، هم دانشجو و هم استاد دانشگاه هستند.
۲۶. برای دیدار مدیران بالادستی هدایای ارگانیک میبرند.
۲۷. آهنگ انتظار گوشیهای تلفن همراه آنها بسیار معنوی و شامل سخن بزرگان است.
۲۸. در بوروکراسی و کاغذبازی استاد بیبدیل هستند.
۲۹. جهت تحکیم ریاست خود با مدیران قبلی زدوبند و تساهل میکنند و جرات تغییر مدیران قبلی را ندارند.
۳۰. از رؤسای شکستخورده قبلی بهعنوان مشاور استفاده میکنند.
۳۱. باوجود ناشایستگی و نالایقی رؤسای قبلی از آنها تقدیر میکنند تا در زمان برکنارشدن خودشان مورد تقدیر قرار بگیرند.
۳۲. هیچگونه برنامه جدیدی ندارند و از ترس تغییر، برنامه مدیران شکستخورده قبلی را دنبال میکنند.
۳۳. جرات تغییر و اصلاح در سیستم مدیران موروثی قبلی را ندارند.
❤️☘ @filsofak
۱. فاقد دانش، توانایی و شایستگی لازم هستند ولی با اطلاعات سطحی که دارند در مورد هر چیزی اظهارنظر میکنند.
۲. حوزه مدیریتشان به مثابه ملک شخصی است که بر اساس سلیقه و به فراخور زمان از آن هزینه میکنند.
۳. نگاهشان به مسند، نگاهی عنکبوتی است، بدان معنی که چینش زیرمجموعه را بر اساس بقاء خویش انجام میدهند.
۴. مدیران زیرمجموعه خود را از میان افراد ناتوانتر از خود انتخاب میکنند.
۵. لابی با شخصیتهای سیاسی مذهبی و بهویژه نمایندگان مجلس برای بقاء پست، از وظایف روزمره آنهاست.
۶. قانون بقاء پست در مورد آنها صادق است یعنی از دولتی به دولت دیگر همیشه مدیر میمانند و انگار مدیر متولد شدهاند.
۷. مانع رشد و ارتقاء پرسنل زیرمجموعه خود شده و معیار ارتقاء افراد را میزان نزدیکی و وفاداری میدانند.
۸. ریسکپذیر نبوده و در انجام امور بهدلیل عدم آگاهی از قوانین، دستور مستقیم بر انجام یا عدم انجام کار نمیدهند و پاراف درخواستهای اربابرجوع معمولا جملهی معروف "طبق مقررات یا طبق رویه" است.
۹. لابیگرهای خبرهای بوده و زندگیشان از رانتها تغذیه میشود.
۱۰. از بورس تحصیلی و ماموریتهای پرسود بهخوبی بهره میبرند.
۱۱. بیشتر وقتشان صرف جلسات بیثمر میشود.
۱۲. برای پربارنمودن رزومههایشان، ریاست هیأتهای ورزشی و ... را بر عهده گرفته و مانع بزرگی در مقابل ورزشکاران حرفهایاند.
۱۳. علاقه شدیدی به برگزاری همایشهای بزرگ و پرهزینه و بیمحتوی دارند.
۱۴. مقدسمعابی در وجودشان موج میزند. صف اول هر مناسبتی مینشیند و زاویه دید دوربین رسانهها را بهخوبی شناسایی میکنند و در پس پرده این تظاهر، انواع تخلفات قانونی و دینی را انجام میدهند.
۱۵. از بودجه دولت بعضی از رسانهها را اجیر و تبلیغات پر سر و صدایی دارند.
۱۶. علیرغم نداشتن وقت کافی، رزومه پرپیمانهای از کتب و مقالات به چاپ رسیده دارند.
۱۷. بیرق آنها بر پشتبام خانهشان افراشته و جهت وزش باد را بهخوبی حس میکنند.
۱۸. تشریفاتشان زیاد و دیدارشان برای مردم پرمشقت است.
۱۹. اگر در خطر عزل قرار گیرند نزدیکترین دوستان خود را قربانی میکنند.
۲۰. آمارپردازان و مستندسازان حرفهای هستند.
۲۱. با ایجاد شبکههای مدیریتی بینبخشی، در امور استخدامی به داد و ستد پرداخته و بستگان خود را بهراحتی مستخدم دولت میکنند.
۲۲. بعد از پایان ساعات کار که کارکنان، سازمان را ترک میکنند و در آخر شب، زمان لابی آنها است.
۲۳. اسپانسرهای خوبی برای انتخابات هستند.
۲۴. پروندهسازان حرفهای برای رقبای احتمالیاند.
۲۵. همزمان هم مدیر، هم دانشجو و هم استاد دانشگاه هستند.
۲۶. برای دیدار مدیران بالادستی هدایای ارگانیک میبرند.
۲۷. آهنگ انتظار گوشیهای تلفن همراه آنها بسیار معنوی و شامل سخن بزرگان است.
۲۸. در بوروکراسی و کاغذبازی استاد بیبدیل هستند.
۲۹. جهت تحکیم ریاست خود با مدیران قبلی زدوبند و تساهل میکنند و جرات تغییر مدیران قبلی را ندارند.
۳۰. از رؤسای شکستخورده قبلی بهعنوان مشاور استفاده میکنند.
۳۱. باوجود ناشایستگی و نالایقی رؤسای قبلی از آنها تقدیر میکنند تا در زمان برکنارشدن خودشان مورد تقدیر قرار بگیرند.
۳۲. هیچگونه برنامه جدیدی ندارند و از ترس تغییر، برنامه مدیران شکستخورده قبلی را دنبال میکنند.
۳۳. جرات تغییر و اصلاح در سیستم مدیران موروثی قبلی را ندارند.
❤️☘ @filsofak
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 فیلم: دنگال(Dangal 2016)
📝 #زیرنویس_چسبیده_فارسی
📥 کیفیت 720p
♼ محصول ۲۰۱۶ هند🇮🇳
✂️ #بدون_سانسور
(صحنه اروتیک و جنسی ندارد)
📽 ژانر بیوگرافی ورزش
🔹️پرفروشترین فیلم تاریخ سینمای هند با فروش بیسابقهای در کل این صنعت میباشد. این فیلم برگرفته از زندگی کشتیگیر معروف هندی، ماهاویر سینگ میباشد.
🔹️درونمایهی مهم فیلم:
برای رسیدن به آرزوها هیچ ممنوعیت و محدودیتی وجود ندارد، ممنوعیتها و محدودیتها ساخته ذهن انسانها هستند.
#مصطفی_سلیمانی
#معرفی_فیلم
+ به دوستان ارسال کنید.
❤️☘ @filsofak
📝 #زیرنویس_چسبیده_فارسی
📥 کیفیت 720p
♼ محصول ۲۰۱۶ هند🇮🇳
✂️ #بدون_سانسور
(صحنه اروتیک و جنسی ندارد)
📽 ژانر بیوگرافی ورزش
🔹️پرفروشترین فیلم تاریخ سینمای هند با فروش بیسابقهای در کل این صنعت میباشد. این فیلم برگرفته از زندگی کشتیگیر معروف هندی، ماهاویر سینگ میباشد.
🔹️درونمایهی مهم فیلم:
برای رسیدن به آرزوها هیچ ممنوعیت و محدودیتی وجود ندارد، ممنوعیتها و محدودیتها ساخته ذهن انسانها هستند.
#مصطفی_سلیمانی
#معرفی_فیلم
+ به دوستان ارسال کنید.
❤️☘ @filsofak
👍3
🔹️ در باب انرژی درون
.
آدم یکوقتهایی یک احساساتی دارد که خودش هم نمیداند از کجا آمدهاند.
مثلاً خیلی گذری از کنار یک نفر رد میشود، اما احساس میکند آن آدم، حالش را بد کرده و انرژیاش را چسبانده کف زمین؛
بدون اینکه حتی یک کلمه حرف هم با آن آدم رد و بدل کرده باشد، یا حتی نگاهش توی چشمهای او گره خورده باشد، یا حتی ذرهای از تنَش، تنِ او را لمس کرده باشد.
و یکوقتهایی هم، چنان کنار یکی آرام میگیرد که گویی قرنهاست با حضورش اُنس دارد و میشناسدش؛
با اینکه حتی برای یک لحظه هم نگاهش توی چشمهاش گیر نکرده و حتی یک کلمه هم باهاش حرف نزده و حتی به قدر ذرهای هم لمسش نکرده است.
و شاید اینچیزها میخواهند بگویند وجود آدمها، توی کلمات و زبان بدنشان خلاصه نمیشود.
شاید میخواهند بگویند آدمها یک چیزی دارند به اسم «ملاطفت»، که حتی توی خواب هم باهاشان هست و به هر چیز که اطرافشان هست میرسد.
همان چیزی که امروزیها اسمش را گذاشتهاند «انرژیِ مثبت و انرژیِ منفی!»
همانچیزی که انگار از هسته وجود آدم بیرون میزند و حال درونش را، بیکم و کاست، باز میتاباند؛
مثل خورشید؛
مثل هسته یک اتمِ در حالِ واپاشی؛
یا حتی مثل یک کوزه سفالین.
و «از کوزه همان برون تراود که در اوست.»
#مصطفی_سلیمانی
#انرژی_درون
❤️☘ @filsofak
.
آدم یکوقتهایی یک احساساتی دارد که خودش هم نمیداند از کجا آمدهاند.
مثلاً خیلی گذری از کنار یک نفر رد میشود، اما احساس میکند آن آدم، حالش را بد کرده و انرژیاش را چسبانده کف زمین؛
بدون اینکه حتی یک کلمه حرف هم با آن آدم رد و بدل کرده باشد، یا حتی نگاهش توی چشمهای او گره خورده باشد، یا حتی ذرهای از تنَش، تنِ او را لمس کرده باشد.
و یکوقتهایی هم، چنان کنار یکی آرام میگیرد که گویی قرنهاست با حضورش اُنس دارد و میشناسدش؛
با اینکه حتی برای یک لحظه هم نگاهش توی چشمهاش گیر نکرده و حتی یک کلمه هم باهاش حرف نزده و حتی به قدر ذرهای هم لمسش نکرده است.
و شاید اینچیزها میخواهند بگویند وجود آدمها، توی کلمات و زبان بدنشان خلاصه نمیشود.
شاید میخواهند بگویند آدمها یک چیزی دارند به اسم «ملاطفت»، که حتی توی خواب هم باهاشان هست و به هر چیز که اطرافشان هست میرسد.
همان چیزی که امروزیها اسمش را گذاشتهاند «انرژیِ مثبت و انرژیِ منفی!»
همانچیزی که انگار از هسته وجود آدم بیرون میزند و حال درونش را، بیکم و کاست، باز میتاباند؛
مثل خورشید؛
مثل هسته یک اتمِ در حالِ واپاشی؛
یا حتی مثل یک کوزه سفالین.
و «از کوزه همان برون تراود که در اوست.»
#مصطفی_سلیمانی
#انرژی_درون
❤️☘ @filsofak
👍1👏1
پنج پیشنهاد برای کتابخواندن
از کلاس اول تا سالهای پایان دانشگاه، صدها کتاب خواندیم اما محض رضای خدا یک بار یکی نیامد به ما بگوید که چگونه کتاب بخوان. در طول این سالها به شیوهی سعی و خطا چیزهایی آموختم که آنها را با شما به اشتراک میگذارم. برخی از این نکات را هم از سایت خوب متمم یاد گرفتم.
۱. با ذهن ناآرام کتاب بخوانید!
یعنی اینکه از دیگران نپرسید که چه کتابی خوب است و یا اینکه نپرسید این روزها چه کتابی روی بورس است. این غلط است. اول از همه از خودتان شروع کنید از خودتان بپرسید که سؤالات و مسایل اصلیتان در زندگی چیست؟ مثلا ممکن است من مسئله اصلیام در زندگی، بهبود ارتباطات با خانوادهام باشد و شما مسئله اصلیتان در زندگی افزایش مهارت مذاکره. بنابراین کتابی که برای من خوب است برای شما بیفایده است و برعکس.
حالا ذهن ناآرام یعنی چه؟ یعنی اینکه ذهن وقتی با یک سؤال روبرو میشود، یک چاله در آن پیدا میشود و تا آن چاله پر نشود آرام نمیگیرد. علت اینکه کتابخواندن گاهی برای ما خستهکننده و ملالآور میشود این است که این کتاب ربطی به چالههای ذهنی ما ندارد. اول سوراخ ایجاد کنید!
۲. اول جنگل را ببینید بعد سراغ درختان بروید.
معمولا ما بخش پیشگفتار و مقدمه و مطالب نوشته شده پشت جلد کتاب را خیلی مهم نمیدانیم. اما نکته اینجاست که برای خواندن کتاب شما اول باید جغرافیای موضوع دستتان بیاید. یا اینکه "تصویر از بالا" یا Big Picture را درک کنید. آنوقت خیلی راحتتر میتوانید فصول، پاراگرافها و مفاهیم را یاد بگیرید. خواندن خلاصه کتاب، معرفینامهها، توصیهنامههایی که در مورد یک کتاب هست، بهسرعت میتواند برای ما یک "تصویر از بالا" ایجاد کند.
۳. همیشه لازم نیست خواندن کتابی را که آغاز کردهاید به پایان ببرید. هرجا فکر کردید کتاب، کتاب خوبی نیست و به سؤالات شما پاسخ نمیدهد، بزنید کنار و دندهعقب بگیرید. ما در نظام آموزشی خود طی ۱۲ تا ۲۰ سال، مجبور بودیم کتابهایی را بخوانیم که دیگران ما را به خواندن آنها مجبور کردهاند.لازم نیست تا ابد این رویه را ادامه دهیم.
۴. خلاصهکتاب بهجای خود کتاب.
بخشی از بهترین مطالعههایی که داشتهام، خواندن خلاصهکتابهایی بوده است که بهتر از خود کتاب، جان کتاب را منتقل میکنند. برخی از کتابها (البته برخی از کتابها را) را میشود در دو صفحه خلاصه کرد، پس بهتر است قبل از خرید و خواندن کتاب توصیه بند دوم را در نظر بگیرید. یک موقع دیدید که همان خلاصهکتاب مسئله شما را حل کرد و چهبسا بهتر از کتاب.
۵. لحظات تلخ شما را شرطی نکند.
بسیاری از ما، مطالعه را نه با هدف افزایش اطلاعات و دانستهها و بازشدن افق دید، بلکه برای فرار از مشکلات و مسائل روزمره انتخاب میکنیم. زمانیکه از دوست یا همسر یا مدیر خود دلگیر هستیم، گوشهای مینشینیم و کتاب ورق میزنیم. شاید این کار در کوتاهمدت، مفید باشد اما در بلندمدت ما را شرطی میکند و ذهن ما عادت میکند که کتاب، همراه لحظات تلخ زندگی است.
|دکتر مجتبی لشکربلوکی با اندکی تلخیص|
❤️☘ @filsofak
از کلاس اول تا سالهای پایان دانشگاه، صدها کتاب خواندیم اما محض رضای خدا یک بار یکی نیامد به ما بگوید که چگونه کتاب بخوان. در طول این سالها به شیوهی سعی و خطا چیزهایی آموختم که آنها را با شما به اشتراک میگذارم. برخی از این نکات را هم از سایت خوب متمم یاد گرفتم.
۱. با ذهن ناآرام کتاب بخوانید!
یعنی اینکه از دیگران نپرسید که چه کتابی خوب است و یا اینکه نپرسید این روزها چه کتابی روی بورس است. این غلط است. اول از همه از خودتان شروع کنید از خودتان بپرسید که سؤالات و مسایل اصلیتان در زندگی چیست؟ مثلا ممکن است من مسئله اصلیام در زندگی، بهبود ارتباطات با خانوادهام باشد و شما مسئله اصلیتان در زندگی افزایش مهارت مذاکره. بنابراین کتابی که برای من خوب است برای شما بیفایده است و برعکس.
حالا ذهن ناآرام یعنی چه؟ یعنی اینکه ذهن وقتی با یک سؤال روبرو میشود، یک چاله در آن پیدا میشود و تا آن چاله پر نشود آرام نمیگیرد. علت اینکه کتابخواندن گاهی برای ما خستهکننده و ملالآور میشود این است که این کتاب ربطی به چالههای ذهنی ما ندارد. اول سوراخ ایجاد کنید!
۲. اول جنگل را ببینید بعد سراغ درختان بروید.
معمولا ما بخش پیشگفتار و مقدمه و مطالب نوشته شده پشت جلد کتاب را خیلی مهم نمیدانیم. اما نکته اینجاست که برای خواندن کتاب شما اول باید جغرافیای موضوع دستتان بیاید. یا اینکه "تصویر از بالا" یا Big Picture را درک کنید. آنوقت خیلی راحتتر میتوانید فصول، پاراگرافها و مفاهیم را یاد بگیرید. خواندن خلاصه کتاب، معرفینامهها، توصیهنامههایی که در مورد یک کتاب هست، بهسرعت میتواند برای ما یک "تصویر از بالا" ایجاد کند.
۳. همیشه لازم نیست خواندن کتابی را که آغاز کردهاید به پایان ببرید. هرجا فکر کردید کتاب، کتاب خوبی نیست و به سؤالات شما پاسخ نمیدهد، بزنید کنار و دندهعقب بگیرید. ما در نظام آموزشی خود طی ۱۲ تا ۲۰ سال، مجبور بودیم کتابهایی را بخوانیم که دیگران ما را به خواندن آنها مجبور کردهاند.لازم نیست تا ابد این رویه را ادامه دهیم.
۴. خلاصهکتاب بهجای خود کتاب.
بخشی از بهترین مطالعههایی که داشتهام، خواندن خلاصهکتابهایی بوده است که بهتر از خود کتاب، جان کتاب را منتقل میکنند. برخی از کتابها (البته برخی از کتابها را) را میشود در دو صفحه خلاصه کرد، پس بهتر است قبل از خرید و خواندن کتاب توصیه بند دوم را در نظر بگیرید. یک موقع دیدید که همان خلاصهکتاب مسئله شما را حل کرد و چهبسا بهتر از کتاب.
۵. لحظات تلخ شما را شرطی نکند.
بسیاری از ما، مطالعه را نه با هدف افزایش اطلاعات و دانستهها و بازشدن افق دید، بلکه برای فرار از مشکلات و مسائل روزمره انتخاب میکنیم. زمانیکه از دوست یا همسر یا مدیر خود دلگیر هستیم، گوشهای مینشینیم و کتاب ورق میزنیم. شاید این کار در کوتاهمدت، مفید باشد اما در بلندمدت ما را شرطی میکند و ذهن ما عادت میکند که کتاب، همراه لحظات تلخ زندگی است.
|دکتر مجتبی لشکربلوکی با اندکی تلخیص|
❤️☘ @filsofak
👍6❤1
🔹️در باب قرارداد ازدواج
.
آدمها هزاران هزار سال است که بنای «قرادادِ ازدواج» را گذاشتهاند، اما هنوز که هنوز است نتوانستهاند «مفادَ»ش را مشخص کنند.
برای ازدواج، یک سند تنظیم میکنند، و پای هر صفحهاش یک خروار امضا و اثر انگشت میزنند، اما خرشان که از پل میگذرد، میروند توی فاز «عشق بیقید و شرط» و میخواهند به زور، به خودشان و بقیه اینطور بقبولانند که حساب و کتابی در کار نبوده و پای هیچ قرارداد و تعهدی هم وسط نبوده است، اما همین که کار به فسخِ قرارداد میکشد، باز هم نقابهای دروغینشان را کنار میگذارند و آنوقت، دوباره بندهای قرارداد، سنگینتر از هر قراردادِ دیگری در عالمِ امکان، دوباره خودنمایی میکنند!
آدمها هم به خودشان و هم به دیگری دروغ میگویند؛
زیر بار نمیروند که ازدواج یک قرارداد است و هی براش فلسفههای دروغین میبافند و اینجوری خودشان را از مزایای یک قراردادِ درست محروم میکنند.
مثلاً نمینشینند رُک و پوستکنده به طرفشان بگویند که به فرض، قراداد ما، پنج بند دارد؛ و هر کدامش که اجرا نشود، سند باطل است.
مثلاً نمیگویند بند اول قرارداد، عاشقی است؛
بند دوم، رابطه جنسی است؛
بند سوم، خدمتِ متقابل است؛
بند چهارم، تقسیم منافع است؛
و بند پنجم، فرزندآوری است!
اما به جاش، از صبح تا شب، پی برآورده شدن تک تکِ این بندها، جدِ آبادِ طرف مقابلشان را میآورند جلوی چشمهاش؛
و تا سؤال بپرسی، یکجوری پای عشقِ بیقید و شرط را میکشند وسط، که انگار نه انگار، آن هم یکی از بندهای همین قراردادِ بیدر و پیکرشان است!
#مصطفی_سلیمانی
#ازدواج
❤️☘ @filsofak
.
آدمها هزاران هزار سال است که بنای «قرادادِ ازدواج» را گذاشتهاند، اما هنوز که هنوز است نتوانستهاند «مفادَ»ش را مشخص کنند.
برای ازدواج، یک سند تنظیم میکنند، و پای هر صفحهاش یک خروار امضا و اثر انگشت میزنند، اما خرشان که از پل میگذرد، میروند توی فاز «عشق بیقید و شرط» و میخواهند به زور، به خودشان و بقیه اینطور بقبولانند که حساب و کتابی در کار نبوده و پای هیچ قرارداد و تعهدی هم وسط نبوده است، اما همین که کار به فسخِ قرارداد میکشد، باز هم نقابهای دروغینشان را کنار میگذارند و آنوقت، دوباره بندهای قرارداد، سنگینتر از هر قراردادِ دیگری در عالمِ امکان، دوباره خودنمایی میکنند!
آدمها هم به خودشان و هم به دیگری دروغ میگویند؛
زیر بار نمیروند که ازدواج یک قرارداد است و هی براش فلسفههای دروغین میبافند و اینجوری خودشان را از مزایای یک قراردادِ درست محروم میکنند.
مثلاً نمینشینند رُک و پوستکنده به طرفشان بگویند که به فرض، قراداد ما، پنج بند دارد؛ و هر کدامش که اجرا نشود، سند باطل است.
مثلاً نمیگویند بند اول قرارداد، عاشقی است؛
بند دوم، رابطه جنسی است؛
بند سوم، خدمتِ متقابل است؛
بند چهارم، تقسیم منافع است؛
و بند پنجم، فرزندآوری است!
اما به جاش، از صبح تا شب، پی برآورده شدن تک تکِ این بندها، جدِ آبادِ طرف مقابلشان را میآورند جلوی چشمهاش؛
و تا سؤال بپرسی، یکجوری پای عشقِ بیقید و شرط را میکشند وسط، که انگار نه انگار، آن هم یکی از بندهای همین قراردادِ بیدر و پیکرشان است!
#مصطفی_سلیمانی
#ازدواج
❤️☘ @filsofak
👍2👏1
🔹️ در باب لجن درون
آدمها خیال میکنند میتوانند خودشان همه لجنهایی را که کبره بسته توی وجودشان درمان کنند.
به این خاطر است که «فکر» میکنند؛
به این خاطر است که نقشه میکشند و برنامه میریزند؛
و به این خاطر است که هی امیدوار و ناامید میشوند.
آدمها جوری رفتار میکنند که انگار نمیدانند لجن، لجن است، و هیچجوره هم از بین نمیرود!
و وقتهایی که دو سه صباح، آرامند و حالشان خوش است، یابو برشان میدارد که لابد «آدم» شدهاند!
و حواسشان نیست که هیچ اتفاق خاصی نیفتاده، و لجنِ توی وجودشان، هنوز سر جاش هست، و فقط کمی تهنشین شده است!
حواسشان نیست که فقط کافیست یکنفر، ناخنک بیندازد ته وجودشان، تا آنوقت، لجنِ کبره بسته توی ته دلشان، کنده شود و همهچیز را توی یک چشم به هم زدن بریزد به هم!
و به این خاطر است که هی دنبال راه و چاه میگردند و امید دارند که خودشان بتوانند برای خودشان کاری بکنند!
اما آنکس زیاد فکر میکند احتمالاً آخرش هم به این نتیجه میرسد که با فکر نمیتواند هیچ کاری بکند.
و آنوقت، احتمالاً میرود درِ خانه آنکس که میتواند از لجنِ توی مرداب، گلِ نیلوفر بکشد بیرون.
و میگوید میخواهم گُل باشم، اما نمیتوانم.
از منجلابِ توی وجودم، گُل میآفرینی؟
#مصطفی_سلیمانی
#لجن_درون
❤️☘ @filsofak
آدمها خیال میکنند میتوانند خودشان همه لجنهایی را که کبره بسته توی وجودشان درمان کنند.
به این خاطر است که «فکر» میکنند؛
به این خاطر است که نقشه میکشند و برنامه میریزند؛
و به این خاطر است که هی امیدوار و ناامید میشوند.
آدمها جوری رفتار میکنند که انگار نمیدانند لجن، لجن است، و هیچجوره هم از بین نمیرود!
و وقتهایی که دو سه صباح، آرامند و حالشان خوش است، یابو برشان میدارد که لابد «آدم» شدهاند!
و حواسشان نیست که هیچ اتفاق خاصی نیفتاده، و لجنِ توی وجودشان، هنوز سر جاش هست، و فقط کمی تهنشین شده است!
حواسشان نیست که فقط کافیست یکنفر، ناخنک بیندازد ته وجودشان، تا آنوقت، لجنِ کبره بسته توی ته دلشان، کنده شود و همهچیز را توی یک چشم به هم زدن بریزد به هم!
و به این خاطر است که هی دنبال راه و چاه میگردند و امید دارند که خودشان بتوانند برای خودشان کاری بکنند!
اما آنکس زیاد فکر میکند احتمالاً آخرش هم به این نتیجه میرسد که با فکر نمیتواند هیچ کاری بکند.
و آنوقت، احتمالاً میرود درِ خانه آنکس که میتواند از لجنِ توی مرداب، گلِ نیلوفر بکشد بیرون.
و میگوید میخواهم گُل باشم، اما نمیتوانم.
از منجلابِ توی وجودم، گُل میآفرینی؟
#مصطفی_سلیمانی
#لجن_درون
❤️☘ @filsofak
👏5👍2
A.pdf
5.4 MB
آسیبشناسی نخبگی در ایران
انتشار فایل کتاب
به تجربه دریافتهام که نوشتههایی که از دلم ریشه گرفته یا بر شهودم متکی بوده، بسیار اثرگذارتر از سایر نوشتههایم بوده است.
کتاب آسیبشناسی نخبگی در ایران نیز از همین کارهای دلی بود. در شهریور ۱۳۹۵ رئیس بنیاد نخبگان اصفهان تماس گرفت و گفت جلسهای با نخبگان داریم شما بیا صحبت کن. گفتم من اگر بیایم در نقد نخبگان صحبت میکنم و بر بیماریهای نخبگی دست میگذارم و تمام عملکرد بنیاد نخبگان را زیر سؤال میبرم.
وقتی از جلسه سخنرانی بیرون آمدم به خودم گفتم این مباحث حیف است نانوشته بماند روزی کتاب آن را خواهم نوشت. اما آن روز هیچگاه فرا نرسید و اصلا بهعلت سیل موضوعاتی که هر روز درگیرش میشدم موضوع تدوین کتاب نخبگی از دستور کار فکریام خارج شد.
اما مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی (وابسته به وزارت علوم)، این سخنرانی را شنیدهاند و تصمیم به انتشار آن بهعنوان یک کتاب گرفتهاند.
دکتر محسن رنانی
❤️☘ @filsofak
انتشار فایل کتاب
به تجربه دریافتهام که نوشتههایی که از دلم ریشه گرفته یا بر شهودم متکی بوده، بسیار اثرگذارتر از سایر نوشتههایم بوده است.
کتاب آسیبشناسی نخبگی در ایران نیز از همین کارهای دلی بود. در شهریور ۱۳۹۵ رئیس بنیاد نخبگان اصفهان تماس گرفت و گفت جلسهای با نخبگان داریم شما بیا صحبت کن. گفتم من اگر بیایم در نقد نخبگان صحبت میکنم و بر بیماریهای نخبگی دست میگذارم و تمام عملکرد بنیاد نخبگان را زیر سؤال میبرم.
وقتی از جلسه سخنرانی بیرون آمدم به خودم گفتم این مباحث حیف است نانوشته بماند روزی کتاب آن را خواهم نوشت. اما آن روز هیچگاه فرا نرسید و اصلا بهعلت سیل موضوعاتی که هر روز درگیرش میشدم موضوع تدوین کتاب نخبگی از دستور کار فکریام خارج شد.
اما مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی (وابسته به وزارت علوم)، این سخنرانی را شنیدهاند و تصمیم به انتشار آن بهعنوان یک کتاب گرفتهاند.
دکتر محسن رنانی
❤️☘ @filsofak
❤3
🔹️در باب قدّیس بودن
سخنِ قصاری هست که این روزها، آدامس دهانِ عالم و آدم شده است؛
یک شیرِ پاک خوردهای، بدون اینکه بفهمد، یک حرفی را که اندازه دهانش نبوده برداشته و برای خودش تعبیر و تفسیر کرده، و تفسیرِ سطحیاش را انداخته توی دهان مردم.
یک جایی خوانده «خودت را دوست داشته باش» و حالا هرکس را که نگاه میکنی، میبینی از خودش یک بُت ساخته و میگوید ایها الناس! بیایید و مرا بپرستید!
و حرف هم که بزنی میگوید «من همینم که هستم!» و اگر تشریح کنی که این جمله افتخار ندارد، میگوید خودم را همینطور که هستم دوست دارم!
این بد نیست که آدم خودش را دوست داشته باشد؛ یعنی اصلاً لازم و ضروری هم هست؛
ولی مگر میشود یک چیزِ پر از ایراد و اشکال را اینطوری سینهچاک دوست داشت؟!
آن شیرِ پاک خورده که رفت و از لابهلای حرفهای سنگینِ عالم، «دوستداشتن خود» را برداشت و با شیپور به دنیا جارش زد، نفهمیده بود آن «خود» کیست.
نفهمیده بود همان «خود»ی است که آدم باید برای وصلش، خودش را بکشد.
نفهمیده بود همان خودی است که از «خاکسترِ خود» بیرون میآید.
نفهمیده بود مخاطبِ آن خود، فقط آنهاییاند که دوباره زاییده شدهاند؛
آنهاییاند که دردِ زایش داشته باشند؛
آنهاییاند که قدّیس باشند؛
آنهاییاند که «تمامقد از هستیِ خودشان شرمنده باشند»!
#مصطفی_سلیمانی
#قدیس
❤️☘ @filsofak
سخنِ قصاری هست که این روزها، آدامس دهانِ عالم و آدم شده است؛
یک شیرِ پاک خوردهای، بدون اینکه بفهمد، یک حرفی را که اندازه دهانش نبوده برداشته و برای خودش تعبیر و تفسیر کرده، و تفسیرِ سطحیاش را انداخته توی دهان مردم.
یک جایی خوانده «خودت را دوست داشته باش» و حالا هرکس را که نگاه میکنی، میبینی از خودش یک بُت ساخته و میگوید ایها الناس! بیایید و مرا بپرستید!
و حرف هم که بزنی میگوید «من همینم که هستم!» و اگر تشریح کنی که این جمله افتخار ندارد، میگوید خودم را همینطور که هستم دوست دارم!
این بد نیست که آدم خودش را دوست داشته باشد؛ یعنی اصلاً لازم و ضروری هم هست؛
ولی مگر میشود یک چیزِ پر از ایراد و اشکال را اینطوری سینهچاک دوست داشت؟!
آن شیرِ پاک خورده که رفت و از لابهلای حرفهای سنگینِ عالم، «دوستداشتن خود» را برداشت و با شیپور به دنیا جارش زد، نفهمیده بود آن «خود» کیست.
نفهمیده بود همان «خود»ی است که آدم باید برای وصلش، خودش را بکشد.
نفهمیده بود همان خودی است که از «خاکسترِ خود» بیرون میآید.
نفهمیده بود مخاطبِ آن خود، فقط آنهاییاند که دوباره زاییده شدهاند؛
آنهاییاند که دردِ زایش داشته باشند؛
آنهاییاند که قدّیس باشند؛
آنهاییاند که «تمامقد از هستیِ خودشان شرمنده باشند»!
#مصطفی_سلیمانی
#قدیس
❤️☘ @filsofak
👍6❤1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 فیلم "یک ذهن زیبا"
🎙 زبان اصلی/زیرنویس فارسی چسبیده
📥 کیفیت 720p
✂️ بدون سانسور
🔹️یک ذهن زیبا و به انگلیسی A Beautiful Mind 2001 به کارگردانی ران هاوارد (Ron Howard) بی شک یکی از موفقترین بازیهای راسل کرو را برای خود داشته و خود را در سال ۲۰۰۱ ماندگار کرد و با آن به اسکار بهترین بازیگر نقش اصلی مرد را دریافت کرد.
#مصطفی_سلیمانی
#فیلم_روانشناسی
+ به دوستان خود ارسال کنید.
❤️☘ @filsofak
🎙 زبان اصلی/زیرنویس فارسی چسبیده
📥 کیفیت 720p
✂️ بدون سانسور
🔹️یک ذهن زیبا و به انگلیسی A Beautiful Mind 2001 به کارگردانی ران هاوارد (Ron Howard) بی شک یکی از موفقترین بازیهای راسل کرو را برای خود داشته و خود را در سال ۲۰۰۱ ماندگار کرد و با آن به اسکار بهترین بازیگر نقش اصلی مرد را دریافت کرد.
#مصطفی_سلیمانی
#فیلم_روانشناسی
+ به دوستان خود ارسال کنید.
❤️☘ @filsofak
👍3🔥1
اصلاح اجتماع مهمتر است یا اهتمام به خویشتن فردی
اين پرسشي است كه قرنهاست ذهن متفكران را به خود مشغول كرده است. آيا براي يك زندگي سعادتمند، توجه به اصلاح فردي كفايت ميكند يا بايد وضعيت زندگي همگان را بهبود بخشيد؟ درد و رنجهاي شخصي اهميت و اولويت دارند يا مشكلات و مصايب جمعي و همگاني؟
يك انسان عقلاني و به طريق اولي يك انسان اخلاقي، بايد در ظرف زندگي اجتماعي خود دو كار كند.
۱. نخست اينكه بايد بكوشد تا جايي كه در توان دارد، جامعه را اصلاح و تصحيح كند و از اشكالهاي آن بكاهد. هركس متناسب با ميزان داراييهاي دروني يعني داناييها و تواناييها و با توجه به ويژگيهاي شخصيتي و منشي و آنچه ژنتيك به او انتقال داده و براساس حوادث زندگي و تعليم و تربيت و خلاصه با درنظر گرفتن همه امكانهايي كه درزندگي دارد بايد جامعه خودش را در تا جايي كه در توان دارد، اصلاح كند و نسبت به درد و رنجها و فسادها و سوءنيتها و سوءمديريتها و جهلهايي كه دراين جامعه هست بدون حساسيت نباشد زيرا اگر اخلاقي هم نيست، لااقل عقلاني هست و ميداند كه به هر حال بايد در اين جامعه زندگي كند. بنابراين هر چه اين جامعه را بيشتر به صلاح نزديك كند، خودش هم بيشتر سود ميبرد. اگر اخلاقي هم باشد كه ميخواهد براي همنوعان خودش و همه كساني كه در اين جامعه زندگي ميكنند و چارهاي نيز جز آن ندارند، يك وضع بهتري فراهم كند. بنابراين هرگز نميشود نسبت به ظلم و ستم و بيعدالتي و بينظمي و بيامنيتي و نابرابري و فقدان رفاه و آزادي و شفقت يك جامعه بيتفاوت بود و حساسيت نداشت، بنابراين من بايد هركاري كه ميتوانم براي نظم، امنيت، رفاه، عدالت، برابري، برادري، آزادي و صلح اين جامعه انجام دهم، دريغ نكنم.
۲. اگر من تمام مساعي خود را صرف كنم و همه شهروندان ديگر جامعه هم همين كار را انجام دهند، باز هم هيچ تضميني نيست كه جامعه ما بيعيب و نقص باشد و بنابراين ما نياز به ضربهگير داريم. اين ضربهگير فراهم كردن كار دوم ما است. يعني بايد كاري كنيم كه فشار وارد ناشي از زيستن در جامعه ناسالم براي خودمان و شهروندان جامعه كمتر شود و آسيبهاي آن كمتر درد و رنجي براي خودمان و ساير همنوعان داشته باشد. به تعبيري كه در آيين هندو به كار ميرود، اگر جامعه منجلاب يا مرداب يا باتلاق هم هست، بتوانيم در اين منجلاب و باتلاق، لااقل نيلوفر باشيم.
كار اول نيازمند آن است كه در فعاليتهاي خودمان به آنچه در نهادهاي خانواده، اقتصاد، تعليم و تربيت، علم و فن و هنر، سياست، قانونگذاري، اخلاق، دين و مذهب ميگذرد، توجه كنيم زيرا اين نهادها هستند كه عيب كلي جامعه را فراهم ميكنند.
اما براي كار دوم يعني فراهم كردن ضربهگير بايد به يك سلسلهچيزهايي روي آوريم كه شخص خودمان را با آن چيزها مجهز كنيم، بنابراين شأن اجتماعي من، كار اول من است و شأن انفرادی من، هم كار دوم است.
|مصطفی ملکیان، فلسفه برای زندگی در کلاب مانیشکو|
❤️☘ @filsofak
اين پرسشي است كه قرنهاست ذهن متفكران را به خود مشغول كرده است. آيا براي يك زندگي سعادتمند، توجه به اصلاح فردي كفايت ميكند يا بايد وضعيت زندگي همگان را بهبود بخشيد؟ درد و رنجهاي شخصي اهميت و اولويت دارند يا مشكلات و مصايب جمعي و همگاني؟
يك انسان عقلاني و به طريق اولي يك انسان اخلاقي، بايد در ظرف زندگي اجتماعي خود دو كار كند.
۱. نخست اينكه بايد بكوشد تا جايي كه در توان دارد، جامعه را اصلاح و تصحيح كند و از اشكالهاي آن بكاهد. هركس متناسب با ميزان داراييهاي دروني يعني داناييها و تواناييها و با توجه به ويژگيهاي شخصيتي و منشي و آنچه ژنتيك به او انتقال داده و براساس حوادث زندگي و تعليم و تربيت و خلاصه با درنظر گرفتن همه امكانهايي كه درزندگي دارد بايد جامعه خودش را در تا جايي كه در توان دارد، اصلاح كند و نسبت به درد و رنجها و فسادها و سوءنيتها و سوءمديريتها و جهلهايي كه دراين جامعه هست بدون حساسيت نباشد زيرا اگر اخلاقي هم نيست، لااقل عقلاني هست و ميداند كه به هر حال بايد در اين جامعه زندگي كند. بنابراين هر چه اين جامعه را بيشتر به صلاح نزديك كند، خودش هم بيشتر سود ميبرد. اگر اخلاقي هم باشد كه ميخواهد براي همنوعان خودش و همه كساني كه در اين جامعه زندگي ميكنند و چارهاي نيز جز آن ندارند، يك وضع بهتري فراهم كند. بنابراين هرگز نميشود نسبت به ظلم و ستم و بيعدالتي و بينظمي و بيامنيتي و نابرابري و فقدان رفاه و آزادي و شفقت يك جامعه بيتفاوت بود و حساسيت نداشت، بنابراين من بايد هركاري كه ميتوانم براي نظم، امنيت، رفاه، عدالت، برابري، برادري، آزادي و صلح اين جامعه انجام دهم، دريغ نكنم.
۲. اگر من تمام مساعي خود را صرف كنم و همه شهروندان ديگر جامعه هم همين كار را انجام دهند، باز هم هيچ تضميني نيست كه جامعه ما بيعيب و نقص باشد و بنابراين ما نياز به ضربهگير داريم. اين ضربهگير فراهم كردن كار دوم ما است. يعني بايد كاري كنيم كه فشار وارد ناشي از زيستن در جامعه ناسالم براي خودمان و شهروندان جامعه كمتر شود و آسيبهاي آن كمتر درد و رنجي براي خودمان و ساير همنوعان داشته باشد. به تعبيري كه در آيين هندو به كار ميرود، اگر جامعه منجلاب يا مرداب يا باتلاق هم هست، بتوانيم در اين منجلاب و باتلاق، لااقل نيلوفر باشيم.
كار اول نيازمند آن است كه در فعاليتهاي خودمان به آنچه در نهادهاي خانواده، اقتصاد، تعليم و تربيت، علم و فن و هنر، سياست، قانونگذاري، اخلاق، دين و مذهب ميگذرد، توجه كنيم زيرا اين نهادها هستند كه عيب كلي جامعه را فراهم ميكنند.
اما براي كار دوم يعني فراهم كردن ضربهگير بايد به يك سلسلهچيزهايي روي آوريم كه شخص خودمان را با آن چيزها مجهز كنيم، بنابراين شأن اجتماعي من، كار اول من است و شأن انفرادی من، هم كار دوم است.
|مصطفی ملکیان، فلسفه برای زندگی در کلاب مانیشکو|
❤️☘ @filsofak
❤5👏3👍1