Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
| احساساتی که به شکل «فرآوری نشده» درون ما وجود دارند |
بسیاری از نگرانیها ممکن است نادیده گرفته شوند و تفسیر نشده، باقی بمانند، و خود را به عنوان اضطرابی قوی نشان دهند.
#انیمیشن
❤️☘ @filsofak
بسیاری از نگرانیها ممکن است نادیده گرفته شوند و تفسیر نشده، باقی بمانند، و خود را به عنوان اضطرابی قوی نشان دهند.
#انیمیشن
❤️☘ @filsofak
🙏2👏1
| نگاه روانشناختی بر هیتلر |
آدولف هیتلر به عنوان یک شخصیت بیرحم تاریخ که مرگ میلیونها نفر را رقم زد شناخته میشود. وی با جاهطلبیهای دیوانهوار خود دنیا را به جنگی خانمانسوز کشاند. همه او را مسئول شروع جنگ جهانی دوم و کشتار یهودیان میدانند. اما باید اعتراف کرد که هیتلر شخصیتی کاریزماتیک داشت که ارتش کشور، سیاستمداران و مردم عادی را با سخنان تهییج کنندهاش با خود همراه ساخت تا در جهت باورها و سیاستهای او گام بردارند.
آدولف هیتلر عقده حقارت قوی داشت، که احتمالاً نتیجهی بدرفتاری پدرش با اوست. این عقده به نوبه خود او را به دنبال برتری و وسواس برای قدرت سوق داد، همچنین این نوع از رابطه ناسالم با پدرش باعث شکلگیری ناقص وجدان اخلاقی و عدم شکلگیری همدلی هیتلر با دیگران شد. هیتلر در کودکی همواره با احساس کمبود و اضطراب زیادی مواجه بود. او در جوانی به عنوان یک هنرمند(نقاش) مطرود شناخته میشد. بنابراین به دست آوردن قدرت را راهکاری برای حافظت در برابر احساسات منفی میدانست. در واقع او از سیاست و جایگاه قدرت برای بازگرداندن عزتنفس از دست رفته و آسیبدیده خود بهره جست. همچنین از مکانیسم دفاعی فرافکنی برای بیرون راندن احساسات منفی مانند شرم و گناه و دفاع در برابر اضطراب استفاده میکرد.
هیتلر تمایل داشت نسبت به دیگران احساس رنجش کند و خوشحال کردن دیگران را به عنوان یک انحراف از دید خود میدید. وی اغلب خود را جدای از افراد میدانست و یا با اکراه به مردم کمک میکرد، اما در نهایت تنها ثمرهاش احساس خشم و ویرانگری بود.
نقل قولی از آدولف هیتلر: «اگر برنده شدید، نیازی به توضیح ندارید. اگر شکست خوردید، نباید آنجا باشید تا توضیح دهید!»
#شخصیت
❤️☘ @filsofak
آدولف هیتلر به عنوان یک شخصیت بیرحم تاریخ که مرگ میلیونها نفر را رقم زد شناخته میشود. وی با جاهطلبیهای دیوانهوار خود دنیا را به جنگی خانمانسوز کشاند. همه او را مسئول شروع جنگ جهانی دوم و کشتار یهودیان میدانند. اما باید اعتراف کرد که هیتلر شخصیتی کاریزماتیک داشت که ارتش کشور، سیاستمداران و مردم عادی را با سخنان تهییج کنندهاش با خود همراه ساخت تا در جهت باورها و سیاستهای او گام بردارند.
آدولف هیتلر عقده حقارت قوی داشت، که احتمالاً نتیجهی بدرفتاری پدرش با اوست. این عقده به نوبه خود او را به دنبال برتری و وسواس برای قدرت سوق داد، همچنین این نوع از رابطه ناسالم با پدرش باعث شکلگیری ناقص وجدان اخلاقی و عدم شکلگیری همدلی هیتلر با دیگران شد. هیتلر در کودکی همواره با احساس کمبود و اضطراب زیادی مواجه بود. او در جوانی به عنوان یک هنرمند(نقاش) مطرود شناخته میشد. بنابراین به دست آوردن قدرت را راهکاری برای حافظت در برابر احساسات منفی میدانست. در واقع او از سیاست و جایگاه قدرت برای بازگرداندن عزتنفس از دست رفته و آسیبدیده خود بهره جست. همچنین از مکانیسم دفاعی فرافکنی برای بیرون راندن احساسات منفی مانند شرم و گناه و دفاع در برابر اضطراب استفاده میکرد.
هیتلر تمایل داشت نسبت به دیگران احساس رنجش کند و خوشحال کردن دیگران را به عنوان یک انحراف از دید خود میدید. وی اغلب خود را جدای از افراد میدانست و یا با اکراه به مردم کمک میکرد، اما در نهایت تنها ثمرهاش احساس خشم و ویرانگری بود.
نقل قولی از آدولف هیتلر: «اگر برنده شدید، نیازی به توضیح ندارید. اگر شکست خوردید، نباید آنجا باشید تا توضیح دهید!»
#شخصیت
❤️☘ @filsofak
👍9🙏7👏2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
| عزت نفس |
دانستن دربارهی ریشههای عزت نفس مهم است، اما کافی نیست؛ برای داشتن عزت نفس باید با خودمان کنار بیاییم و ذهنیت خود را دربارهی آن تغییر دهیم.
#انیمیشن
❤️☘ @filsofak
دانستن دربارهی ریشههای عزت نفس مهم است، اما کافی نیست؛ برای داشتن عزت نفس باید با خودمان کنار بیاییم و ذهنیت خود را دربارهی آن تغییر دهیم.
#انیمیشن
❤️☘ @filsofak
🙏2
آخرین روانپزشک
رضا براهنی میگوید «نویسنده مانند یک انسان عادی افسرده نیست که برای درمان نزد روانپزشک برود. وی قادر است با نوشتن بر افسردگی خود مسلط شود و خود را درمان کند.»
من البته با حرف براهنی چندان موافق نیستم. نویسنده هم مانند دیگران در مواردی باید از روانپزشک یا روانشناس کمک بگیرد. در این مواقع البته نوشتن میتواند مکملی برای تسریع روند درمان باشد.
اما نوشتار شفابخش چگونه است؟ نوشتاری که درهیچ چهارچوبی نمیماند. هنگام نوشتن باید به اوج شوریدگی رسید و ازهم گسیخته و شلخته نوشت. سوژهی نوشتار باید همان حرفهایی باشد که زیر فرش قایم کردهایم؛ همان حرفهایی که مرورشان تنمان را میلرزاند. شاید باید آنقدر آزادانه بنویسیم که رویمان نشود هیچیکاز نوشتههایمان را به کسی نشان بدهیم. برای رهایی از زندانهای ذهن و زندگی باید شجاعت تجربهی نهایت آزادی را در نوشتن داشت.
و فراموش نکنیم که نوشتاردرمانی فقط با استمرار به نتیجه میرسد. تفننینوشتن فقط حکم مسکّن را دارد.
چارلز بوکوفسکی زمانی نوشت: «نوشتن آخرین روانپزشک است.»
شاهین کلانتری
❤️☘ @filsofak
رضا براهنی میگوید «نویسنده مانند یک انسان عادی افسرده نیست که برای درمان نزد روانپزشک برود. وی قادر است با نوشتن بر افسردگی خود مسلط شود و خود را درمان کند.»
من البته با حرف براهنی چندان موافق نیستم. نویسنده هم مانند دیگران در مواردی باید از روانپزشک یا روانشناس کمک بگیرد. در این مواقع البته نوشتن میتواند مکملی برای تسریع روند درمان باشد.
اما نوشتار شفابخش چگونه است؟ نوشتاری که درهیچ چهارچوبی نمیماند. هنگام نوشتن باید به اوج شوریدگی رسید و ازهم گسیخته و شلخته نوشت. سوژهی نوشتار باید همان حرفهایی باشد که زیر فرش قایم کردهایم؛ همان حرفهایی که مرورشان تنمان را میلرزاند. شاید باید آنقدر آزادانه بنویسیم که رویمان نشود هیچیکاز نوشتههایمان را به کسی نشان بدهیم. برای رهایی از زندانهای ذهن و زندگی باید شجاعت تجربهی نهایت آزادی را در نوشتن داشت.
و فراموش نکنیم که نوشتاردرمانی فقط با استمرار به نتیجه میرسد. تفننینوشتن فقط حکم مسکّن را دارد.
چارلز بوکوفسکی زمانی نوشت: «نوشتن آخرین روانپزشک است.»
شاهین کلانتری
❤️☘ @filsofak
👍6🙏2❤1👏1
🔺اگر «حمیدرضا صدر» را نمیشناختید و برای اولین بار او را از نزدیک میدیدید، ممکن بود فکر کنید با یک آدم معمولی طرف هستید. مردی که صدای نرمالی داشت، عینک بنددارش همیشه همراهش بود و زیادی هیجانزده نمیشد، مگر اینکه پای فوتبال وسط میآمد. اینجا بود که به هیجان میآمد، تن صدایش بالا میرفت و دستهایش زیاد حرکت میکردند. او عاشق فوتبال بود اما اقتصاد و شهرسازی خوانده بود، سالها در مجلههای «فیلم» و «هفت» و نشریههای سینمایی دیگر نقد فیلم مینوشت و کارنامهی نویسندگیاش پر است از داستانها و ناداستانهای جذاب. ورق بزنید و بخشهایی از یک گفتوگوی قدیمی مجلهی «همشهری جوان» با او را بخوانید. گفتوگو با جانِ شیفتهای را که عاشق نوشتن بود و تا ساعت سهونیم بامداد برای نوشتن این پاسخها بیدار مانده بود. جوابهایی که مثل آن صحبتکردنهای پرشورش، سرشار است از شور زندگی، عشق و البته همزیستی با مرگ.
🔻حمیدرضا صدر
۳۰ فروردین ۱۳۳۵ – ۲۵ تیر ۱۴۰۰
☘❤️ @filsofak
🔺اگر «حمیدرضا صدر» را نمیشناختید و برای اولین بار او را از نزدیک میدیدید، ممکن بود فکر کنید با یک آدم معمولی طرف هستید. مردی که صدای نرمالی داشت، عینک بنددارش همیشه همراهش بود و زیادی هیجانزده نمیشد، مگر اینکه پای فوتبال وسط میآمد. اینجا بود که به هیجان میآمد، تن صدایش بالا میرفت و دستهایش زیاد حرکت میکردند. او عاشق فوتبال بود اما اقتصاد و شهرسازی خوانده بود، سالها در مجلههای «فیلم» و «هفت» و نشریههای سینمایی دیگر نقد فیلم مینوشت و کارنامهی نویسندگیاش پر است از داستانها و ناداستانهای جذاب. ورق بزنید و بخشهایی از یک گفتوگوی قدیمی مجلهی «همشهری جوان» با او را بخوانید. گفتوگو با جانِ شیفتهای را که عاشق نوشتن بود و تا ساعت سهونیم بامداد برای نوشتن این پاسخها بیدار مانده بود. جوابهایی که مثل آن صحبتکردنهای پرشورش، سرشار است از شور زندگی، عشق و البته همزیستی با مرگ.
🔻حمیدرضا صدر
۳۰ فروردین ۱۳۳۵ – ۲۵ تیر ۱۴۰۰
☘❤️ @filsofak
👍6🙏2👏1
| چرا و چگونه کمالگرایی آدم را بیچاره میکند |
اگر واژه کمالگرایی را در گوگل جستجو کنید، احتمالاً به این عناوینِ خبری میرسید: «دانشجویانِ کمالگرا نمرات بهتری میگیرند، اما به چه قیمتی؟»، «چرا مشاغل باید در سال ۲۰۲۰ کمالگرایی را طرد کنند؟» و «چرا تغییر کمالگرایی تا این حد سخت است؟»
کمالگرایی به عنوانِ یک وضعیتِ ذهنی همواره محلِ بحثهای علمی بوده است. بسیاری از سلبریتیها اخیراً از کمالگرایی و فشاری که تلاش برای بینقص بودن به آنها وارد میکند، شکایت کردهاند. اعتقاد به کمالگرایی به این معنی است که شما هر قدر هم تلاش میکنید تا بهترینِ خود را عرضه کنید باز هم فکر میکنید میتوانستید بهتر عمل کنید؛ بنابراین هرگز از خود رضایت ندارید.
کمالگرایی یا همان چیزی که در علمِ روانشناسی به آن اختلالِ شخصیتِ وسواسی-جبری گفته میشود، در زمره اختلالاتِ سلامتِ روانی قرار میگیرد. کسانی که از شکلهای افراطیِ این اختلال رنج میبرند، همواره نگرانِ این هستند که چیزها از نظمِ معمولِ خود خارج شود و کنترلی بر امور نداشته باشند؛ آنها به جزئیات توجه زیادی نشان میدهند. این مشکل ممکن است با سایر اختلالات از مشکلاتِ تغذیهای تا وسواسِ فکری و عملی، اضطراب، افسردگی و افکارِ خودکشی همراه شود.
کریس وارد در کتاب «کمتر کامل، بیشتر خوشحال» توضیح میدهد که اعتماد به نفسِ پایین مرزِ باریکی است که کمالگرایی را از یک فضیلت به یک معضل تبدیل میکند: «تلاش برای دستیابی به کمال برای آنکه فرد از سفر خود لذتِ بیشتری ببرد یا به پاداش برسد، بسیار خوب است؛ اما تلاش برای رسیدن به کمال برای اینکه فرد به دیگران اثبات کند از همه بهتر است، مرز بین فضیلت و معضل است.»
او در کتاب خود نشان میدهد که تحمیلِ استانداردهای غیرممکن به خود در طولِ زندگی تا چه حد میتواند هزینه شخصی داشته باشد؛ و علاوه بر آن تا چه حد میتواند روی زندگیِ اطرافیانِ فردِ کمالگرا اثر منفی بگذارد. او میگوید: «من به یک والد یا همسرِ سمی، کنترلگر، مطالبهگر، نامطبوع و همیشه حقبهجانب تبدیل شده بودم.» اما ادامه میدهد که در درون، احساسِ تنهایی، فهمیده نشدن و اضطراب میکردم. من فکر میکردم که همه چیز باید درست اجرا و انجام شود و همیشه اضطراب داشتم که مبادا هر زمانی اشتباهی رخ دهد.
کَری کوپر، استاد روانشناسیِ سازمانی و بهداشت در دانشگاه منچستر، میگوید: «کودکان به خصوص بعد از طلاقِ والدین بسیار آسیبپذیر میشوند، زیرا تلاش میکنند وضعیتِ محیط را به حالتِ ثبات درآورند.» او همچنین میگوید: «زنانی که به مشاغلِ تحتِ سلطه مردان وارد میشوند معمولاً کمالگرایی از خود بروز میدهند، زیرا احساس میکنند باید به رؤسای مرد نشان دهند از عهده کارها بر میآیند.»
پروفسور کوپر میگوید: یکی دیگر از عواملِ بروزِ کمالگرایی، رسانههای اجتماعی است. «کمالگرایی به نسلِ استفادهکنندگان از رسانههای اجتماعی، فضاهایی که در آن هر کسی خودش را در کاملترین شکل عرضه میکند: بهترین سبکِ زندگی، بهترین ظاهر، بهترین زندگیِ اجتماعی، مرتبط است.» زندگی با فردِ اُسیپیدی از بیرون بسیار کامل و بینقص است. این همان احساسی است که این افراد دوست دارند به دیگران بدهند. حسِ بینقص و کامل بودن. از بیرون به نظر میرسد که آنها نمونه واقعیِ یک همسر، والد، دوست و به خصوص یک همکار هستند.
#روانشناسی
❤️☘ @filsofak
اگر واژه کمالگرایی را در گوگل جستجو کنید، احتمالاً به این عناوینِ خبری میرسید: «دانشجویانِ کمالگرا نمرات بهتری میگیرند، اما به چه قیمتی؟»، «چرا مشاغل باید در سال ۲۰۲۰ کمالگرایی را طرد کنند؟» و «چرا تغییر کمالگرایی تا این حد سخت است؟»
کمالگرایی به عنوانِ یک وضعیتِ ذهنی همواره محلِ بحثهای علمی بوده است. بسیاری از سلبریتیها اخیراً از کمالگرایی و فشاری که تلاش برای بینقص بودن به آنها وارد میکند، شکایت کردهاند. اعتقاد به کمالگرایی به این معنی است که شما هر قدر هم تلاش میکنید تا بهترینِ خود را عرضه کنید باز هم فکر میکنید میتوانستید بهتر عمل کنید؛ بنابراین هرگز از خود رضایت ندارید.
کمالگرایی یا همان چیزی که در علمِ روانشناسی به آن اختلالِ شخصیتِ وسواسی-جبری گفته میشود، در زمره اختلالاتِ سلامتِ روانی قرار میگیرد. کسانی که از شکلهای افراطیِ این اختلال رنج میبرند، همواره نگرانِ این هستند که چیزها از نظمِ معمولِ خود خارج شود و کنترلی بر امور نداشته باشند؛ آنها به جزئیات توجه زیادی نشان میدهند. این مشکل ممکن است با سایر اختلالات از مشکلاتِ تغذیهای تا وسواسِ فکری و عملی، اضطراب، افسردگی و افکارِ خودکشی همراه شود.
کریس وارد در کتاب «کمتر کامل، بیشتر خوشحال» توضیح میدهد که اعتماد به نفسِ پایین مرزِ باریکی است که کمالگرایی را از یک فضیلت به یک معضل تبدیل میکند: «تلاش برای دستیابی به کمال برای آنکه فرد از سفر خود لذتِ بیشتری ببرد یا به پاداش برسد، بسیار خوب است؛ اما تلاش برای رسیدن به کمال برای اینکه فرد به دیگران اثبات کند از همه بهتر است، مرز بین فضیلت و معضل است.»
او در کتاب خود نشان میدهد که تحمیلِ استانداردهای غیرممکن به خود در طولِ زندگی تا چه حد میتواند هزینه شخصی داشته باشد؛ و علاوه بر آن تا چه حد میتواند روی زندگیِ اطرافیانِ فردِ کمالگرا اثر منفی بگذارد. او میگوید: «من به یک والد یا همسرِ سمی، کنترلگر، مطالبهگر، نامطبوع و همیشه حقبهجانب تبدیل شده بودم.» اما ادامه میدهد که در درون، احساسِ تنهایی، فهمیده نشدن و اضطراب میکردم. من فکر میکردم که همه چیز باید درست اجرا و انجام شود و همیشه اضطراب داشتم که مبادا هر زمانی اشتباهی رخ دهد.
کَری کوپر، استاد روانشناسیِ سازمانی و بهداشت در دانشگاه منچستر، میگوید: «کودکان به خصوص بعد از طلاقِ والدین بسیار آسیبپذیر میشوند، زیرا تلاش میکنند وضعیتِ محیط را به حالتِ ثبات درآورند.» او همچنین میگوید: «زنانی که به مشاغلِ تحتِ سلطه مردان وارد میشوند معمولاً کمالگرایی از خود بروز میدهند، زیرا احساس میکنند باید به رؤسای مرد نشان دهند از عهده کارها بر میآیند.»
پروفسور کوپر میگوید: یکی دیگر از عواملِ بروزِ کمالگرایی، رسانههای اجتماعی است. «کمالگرایی به نسلِ استفادهکنندگان از رسانههای اجتماعی، فضاهایی که در آن هر کسی خودش را در کاملترین شکل عرضه میکند: بهترین سبکِ زندگی، بهترین ظاهر، بهترین زندگیِ اجتماعی، مرتبط است.» زندگی با فردِ اُسیپیدی از بیرون بسیار کامل و بینقص است. این همان احساسی است که این افراد دوست دارند به دیگران بدهند. حسِ بینقص و کامل بودن. از بیرون به نظر میرسد که آنها نمونه واقعیِ یک همسر، والد، دوست و به خصوص یک همکار هستند.
#روانشناسی
❤️☘ @filsofak
👍9❤3🙏3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
| ۱۱ روش برای داشتن تمرکز بهتر |
اگر تمرکز کردن برایتان مشکل است، این ویدیو برای شماست.
#انیمیشن
❤️☘ @filsofak
اگر تمرکز کردن برایتان مشکل است، این ویدیو برای شماست.
#انیمیشن
❤️☘ @filsofak
🙏4
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
| سبک عشقورزی توسط دوران کودکی تعیین میشود |
کودکانی که در دوران رشد با والدین خود رابطه ایمن داشتند، بعدا روابط بین فردی بهتری دارند؛ در حالی که کودکانی که روابط ناپایدارتری داشتند، به احتمال زیاد رفتارهای ناسالم و بیثباتی در روابط خواهند داشت.
#انیمیشن
❤️☘ @filsofak
کودکانی که در دوران رشد با والدین خود رابطه ایمن داشتند، بعدا روابط بین فردی بهتری دارند؛ در حالی که کودکانی که روابط ناپایدارتری داشتند، به احتمال زیاد رفتارهای ناسالم و بیثباتی در روابط خواهند داشت.
#انیمیشن
❤️☘ @filsofak
👍4🙏3🥰1
| وصیت خیانت شده - میلان کوندرا |
غیر اخلاقیترین عادت بشر این است که مدام و بیوقفه درباره هرکس و پیش از آنکه بفهمد و درک کند، قضاوت میکند. این آمادگی پرشور برای قضاوت کردن، نفرتانگیزترین حماقت و مخربترین شرارتهاست.
❤️☘ @filsofak
غیر اخلاقیترین عادت بشر این است که مدام و بیوقفه درباره هرکس و پیش از آنکه بفهمد و درک کند، قضاوت میکند. این آمادگی پرشور برای قضاوت کردن، نفرتانگیزترین حماقت و مخربترین شرارتهاست.
❤️☘ @filsofak
👍8🙏2👎1👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اگر از نیچه بپرسیم با چه کسی ازدواج میکنی؟!
به این شکل پاسخ می دهد؛
وقتی تصمیم می گیری یک احساس را به سرانجامی به نام ازدواج برسانی، اولین حرکت مفید این است که از خودت بپرسی: آیا انتخاب این فرد بر اساس عشق است یا نیاز؟ آیا واقعاً باور داری که که تا سنین پیری از سخن گفتن با این زن، لذت خواهی برد؟
سخن گفتن؛ و نه همخوابگی! تمامی مسائل دیگر در ازدواج موقت و گذرا است. تا زمانی که دو نفر حرفی برای گفتن و گوشی برای شنیدن دارند، می شود به عمر ارتباطشان امید داشت...
👤#فردریش_نیچه
🎬|Amsterdam
❤️☘ @filsofak
به این شکل پاسخ می دهد؛
وقتی تصمیم می گیری یک احساس را به سرانجامی به نام ازدواج برسانی، اولین حرکت مفید این است که از خودت بپرسی: آیا انتخاب این فرد بر اساس عشق است یا نیاز؟ آیا واقعاً باور داری که که تا سنین پیری از سخن گفتن با این زن، لذت خواهی برد؟
سخن گفتن؛ و نه همخوابگی! تمامی مسائل دیگر در ازدواج موقت و گذرا است. تا زمانی که دو نفر حرفی برای گفتن و گوشی برای شنیدن دارند، می شود به عمر ارتباطشان امید داشت...
👤#فردریش_نیچه
🎬|Amsterdam
❤️☘ @filsofak
❤13👍6🙏2🥰1