Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
| یقین ویرانی میآورد |
خردمندانی چون نیچه، سقراط و ... در یک ویژگی متحد بودند، آنها از یقین خودداری میکنند.
#انیمیشن
❤️☘ @filsofak
خردمندانی چون نیچه، سقراط و ... در یک ویژگی متحد بودند، آنها از یقین خودداری میکنند.
#انیمیشن
❤️☘ @filsofak
👏1😁1🙏1
عروسک کوکی
بيشتر آدمها عاشقِ «معشوق شدن»اند.
دلشان میخواهد یکی از راه سر برسد و جوری بپرستَدشان که فقط میشود خدا را آنطور پرستید، اما نوبت به خودشان که میرسد از عاشقی میگریزند، انگار که عاشقی براشان یک دام است و اگر پا توش بگذارند اسیر میشوند و از دست میروند!
عاشقی برای این آدمها فقط یک معنی دارد و آن هم «بردگی» است و خیال میکنند اگر معشوق باشند، حداقل «ارباب»اند و آزاد!
اینجور آدمها دوست دارند یکی را داشته باشند که مثل عروسکِ کوکی، فقط به سازِ دلِ آنها برقصد و فراموش کند که خودش هم آدم است و دل دارد و دوست دارد که معشوق هم باشد.
اربابها فقط آزادی را برای خودشان میپسندند و همین است که دائماً عاشق را ناکام میکنند.
خیال میکنند اگر ابتکار عمل دستِ خودشان باشد، لابد بهره بیشتری هم از دنیا میبرند و کیفشان هم کوکتر است و زندگی هم یکسره به کامشان است!
شاید نمیدانند که اینطوری، دستیدستی زندگیِ خودشان را به یک بازیِ شطرنجِ رخوتانگیز تقلیل میدهند که توش، بازیکنِ روبهرویی مُرده است و مجبورند خودشان مُهرههای او را هم تکان بدهند و مثل بچهای که بدون همبازی مانده است، ناچارند خودشان با خودشان بازی کنند.
اربابها شاید نمیدانند که میلِ دیوانهوارشان به تصاحب دلِ عاشق و پایین کشیدناش تا حد و اندازههای یک شیءِ بیجان، خودشان را هم ناکام میکند.
اربابها فقط یک چیز را میفهمند و آن، «عقل و منطق» است و سرهاشان آنقدر بزرگ شده که تنها میتواند منفعتِ خودشان را محاسبه کند.
اینجور آدمها، بیشتر از هر چیزی از دلگُندگی عاشقها میترسند و خیال میکنند اسمِ بهترِ دلگُندگی «حماقت» است و همین است که همه زورشان را میزنند که تسلیم عشق نشوند، مبادا به تسخیرِ عاشق دربیایند!
به خیالشان عشق، چیزی جز یک اسطوره و افسانه شاعرانه نیست و هرکس که دل به عشق میسپُرد، از پیش، زندگیاش را قربانی کرده است.
معشوقهایی که دلشان میخواهد ارباب باشند بیآنکه بردگی کنند، هيچوقت طعم زندگی را نمیفهمند.
اینجور آدمها میدانند عشق، گردبادی است که بنیادِ زندگیشان را یکمرتبه از جا میکَنَد و عاشق، اربابیست که به میلِ خودش در لباس برده آرمیده است، اما نمیدانند که خودشان هم، با تمامِ میلی که به ارباب ماندن دارند، جز در بردگیِ عشق، نمیتوانند زندگی کنند، هرچند از صبح تا شب و از شب تا صبح، پی زندگی بدوند و خودشان را به در و دیوار عالم بکوبند.
#مصطفی_سلیمانی
#آدم_ها ۷۵
☘❤️ @filsofak
بيشتر آدمها عاشقِ «معشوق شدن»اند.
دلشان میخواهد یکی از راه سر برسد و جوری بپرستَدشان که فقط میشود خدا را آنطور پرستید، اما نوبت به خودشان که میرسد از عاشقی میگریزند، انگار که عاشقی براشان یک دام است و اگر پا توش بگذارند اسیر میشوند و از دست میروند!
عاشقی برای این آدمها فقط یک معنی دارد و آن هم «بردگی» است و خیال میکنند اگر معشوق باشند، حداقل «ارباب»اند و آزاد!
اینجور آدمها دوست دارند یکی را داشته باشند که مثل عروسکِ کوکی، فقط به سازِ دلِ آنها برقصد و فراموش کند که خودش هم آدم است و دل دارد و دوست دارد که معشوق هم باشد.
اربابها فقط آزادی را برای خودشان میپسندند و همین است که دائماً عاشق را ناکام میکنند.
خیال میکنند اگر ابتکار عمل دستِ خودشان باشد، لابد بهره بیشتری هم از دنیا میبرند و کیفشان هم کوکتر است و زندگی هم یکسره به کامشان است!
شاید نمیدانند که اینطوری، دستیدستی زندگیِ خودشان را به یک بازیِ شطرنجِ رخوتانگیز تقلیل میدهند که توش، بازیکنِ روبهرویی مُرده است و مجبورند خودشان مُهرههای او را هم تکان بدهند و مثل بچهای که بدون همبازی مانده است، ناچارند خودشان با خودشان بازی کنند.
اربابها شاید نمیدانند که میلِ دیوانهوارشان به تصاحب دلِ عاشق و پایین کشیدناش تا حد و اندازههای یک شیءِ بیجان، خودشان را هم ناکام میکند.
اربابها فقط یک چیز را میفهمند و آن، «عقل و منطق» است و سرهاشان آنقدر بزرگ شده که تنها میتواند منفعتِ خودشان را محاسبه کند.
اینجور آدمها، بیشتر از هر چیزی از دلگُندگی عاشقها میترسند و خیال میکنند اسمِ بهترِ دلگُندگی «حماقت» است و همین است که همه زورشان را میزنند که تسلیم عشق نشوند، مبادا به تسخیرِ عاشق دربیایند!
به خیالشان عشق، چیزی جز یک اسطوره و افسانه شاعرانه نیست و هرکس که دل به عشق میسپُرد، از پیش، زندگیاش را قربانی کرده است.
معشوقهایی که دلشان میخواهد ارباب باشند بیآنکه بردگی کنند، هيچوقت طعم زندگی را نمیفهمند.
اینجور آدمها میدانند عشق، گردبادی است که بنیادِ زندگیشان را یکمرتبه از جا میکَنَد و عاشق، اربابیست که به میلِ خودش در لباس برده آرمیده است، اما نمیدانند که خودشان هم، با تمامِ میلی که به ارباب ماندن دارند، جز در بردگیِ عشق، نمیتوانند زندگی کنند، هرچند از صبح تا شب و از شب تا صبح، پی زندگی بدوند و خودشان را به در و دیوار عالم بکوبند.
#مصطفی_سلیمانی
#آدم_ها ۷۵
☘❤️ @filsofak
👍10❤2👏2🤔1👌1
تلخترین لحظه عاشقی وقتی است که محبوبت را در آغوش میگیری اما نمییابیش، تنش در حلقه بازوان تو مانده اما خودش رفته است. تنگتر میفشاریش تا در آنچه از او مانده عصارهای از حضورش به تنت بتراود، اما هرچه بیشتر میفشاریش کمتر مییابیش. در پیشت از پیشت رفته است، و خالی حضورش حفرهای در حلقهی بازوانت برجا نهاده که پر نمیشود. در کنار توست اما با تو نیست، کانون توجهش از تو چرخیده است. انگار با کسی سخن میگویی که غرق روزنامه خواندن یا تماشای یک فیلم است، پاسخت را میدهد اما حواسش با تو نیست. این حواسپرتی مهمترین نشانه آن غیبت در حضور است. وجودش به تو پشت کرده است، و از پشت میبینیش که از تو دورتر و دورتر میشود. پیش از آنکه بفهمی رشته گسسته است. در آغوش توست اما پیشتر ترکت کرده است؛ در آغوش توست اما دیگر تنهایی...
#آرش_نراقی
❤️☘ @filsofak
#آرش_نراقی
❤️☘ @filsofak
👍6❤4👎2👏2
| دروغ و دروغگویی |
حافظهی قوی، کمی تخیل، فن بیان، حرفهای غیرواقعی به تعداد زیاد و ممارست در تکرار آنها؛ اگر میخواهید دروغگوی خوبی باشید اینها میتوانند بهکارتان بیایند. هرچند ترس و اضطراب همراهان همیشگی شخص دروغگو خواهند بود.
هزاران سال است که فریب و پنهانکاری، ادعاهای نادرست، قلب وقایع و تحریف رویدادها در میان ما رایج شده است؛ آنچنان که گاهی گفتار درست میتواند تبعات جبرانناپذیری در پی داشته و شالودهی جوامع را، از یک خانواده گرفته تا یک ملت، متلاشی نماید. اگر محتوای دروغ در باور افراد بنشیند و تبدیل به یک تلقی عمومی و شاید اعتقاد شود، دیگر نمیتوان بهسادگی با آن و تمام آثار مخربی که بر ذهن افراد جامعه باقی میگذارد مبارزه کرد.
مبارزه با دروغ غیر ممکن نه، ولی طاقتفرساست، کما اینکه دروغ اگر دروغِ خوبی باشد، تا مدتها همچون تابلویی زیبا و ارزشمند در کنج اندیشهی شنونده جا خوش میکند، اما مانند یک کرم تمام وجودش را در مینوردد. وقتی با سخنان نادرست بمباران میشویم، مغزمان چنان درگیر میشود که دیگر توان تشخیص درست از نادرست را از دست میدهیم؛ و در صورت محدودیت منابع شناختی، این درگیری ضمن تشدید، موجب بروز شک شده و به مرور زمان ظرفیت ذهنیِ قابل ملاحظهای را از ما اشغال میکند. بالاخره روزی خواهد رسید که این تردید و کنجکاوی جای خود را به بیاعتنایی، خمودگی و بیخبری میدهند.
حال بیایید تصور کنید این بمباران دروغ در مقیاسی بزرگ و با مخاطبین متعدد انجام شود، آنچنان که شده و کم و بیش رسانه از بدو پیدایش خط بدان کمر بسته است. بدین ترتیب با جامعهای روبرو هستیم متشکل از اکثریتی بیاعتنا در مقابل اقلیتی هراسان و مضطرب. با این حجم از نادرستی و دروغ که با آن مواجهیم، اکثریت قریب به اتفاق بهخوابی عمیق دچار شدهایم، شاید هم نوعی نشئگیِ اجتماعی همراه با چاشنیِ کرختیِ فردی. امروز دیالوگِ میرزا باقر، مأمور تأمینات در فیلم هزاردستان را بهتر میفهمم؛ آنجا که رو به مردم خوابآلودِ نشئهی از همهجا بیخبر، وقتی از پاسخهای بی سر و تهشان مستأصل شده، میگوید: جماعت خواب، اجتماع خوابزده، جامعهی چُرتی!
#ساسان_گلیجانی
❤️☘ @filsofak
حافظهی قوی، کمی تخیل، فن بیان، حرفهای غیرواقعی به تعداد زیاد و ممارست در تکرار آنها؛ اگر میخواهید دروغگوی خوبی باشید اینها میتوانند بهکارتان بیایند. هرچند ترس و اضطراب همراهان همیشگی شخص دروغگو خواهند بود.
هزاران سال است که فریب و پنهانکاری، ادعاهای نادرست، قلب وقایع و تحریف رویدادها در میان ما رایج شده است؛ آنچنان که گاهی گفتار درست میتواند تبعات جبرانناپذیری در پی داشته و شالودهی جوامع را، از یک خانواده گرفته تا یک ملت، متلاشی نماید. اگر محتوای دروغ در باور افراد بنشیند و تبدیل به یک تلقی عمومی و شاید اعتقاد شود، دیگر نمیتوان بهسادگی با آن و تمام آثار مخربی که بر ذهن افراد جامعه باقی میگذارد مبارزه کرد.
مبارزه با دروغ غیر ممکن نه، ولی طاقتفرساست، کما اینکه دروغ اگر دروغِ خوبی باشد، تا مدتها همچون تابلویی زیبا و ارزشمند در کنج اندیشهی شنونده جا خوش میکند، اما مانند یک کرم تمام وجودش را در مینوردد. وقتی با سخنان نادرست بمباران میشویم، مغزمان چنان درگیر میشود که دیگر توان تشخیص درست از نادرست را از دست میدهیم؛ و در صورت محدودیت منابع شناختی، این درگیری ضمن تشدید، موجب بروز شک شده و به مرور زمان ظرفیت ذهنیِ قابل ملاحظهای را از ما اشغال میکند. بالاخره روزی خواهد رسید که این تردید و کنجکاوی جای خود را به بیاعتنایی، خمودگی و بیخبری میدهند.
حال بیایید تصور کنید این بمباران دروغ در مقیاسی بزرگ و با مخاطبین متعدد انجام شود، آنچنان که شده و کم و بیش رسانه از بدو پیدایش خط بدان کمر بسته است. بدین ترتیب با جامعهای روبرو هستیم متشکل از اکثریتی بیاعتنا در مقابل اقلیتی هراسان و مضطرب. با این حجم از نادرستی و دروغ که با آن مواجهیم، اکثریت قریب به اتفاق بهخوابی عمیق دچار شدهایم، شاید هم نوعی نشئگیِ اجتماعی همراه با چاشنیِ کرختیِ فردی. امروز دیالوگِ میرزا باقر، مأمور تأمینات در فیلم هزاردستان را بهتر میفهمم؛ آنجا که رو به مردم خوابآلودِ نشئهی از همهجا بیخبر، وقتی از پاسخهای بی سر و تهشان مستأصل شده، میگوید: جماعت خواب، اجتماع خوابزده، جامعهی چُرتی!
#ساسان_گلیجانی
❤️☘ @filsofak
👍5👏1
| کسب و کار محترمانه |
ازدواج سرنوشتی است که جامعه سنتی به زن عرضه میکند. زن مجرد خواه محروممانده از پیوند، خواه طغیانکرده بر آن، و یا حتی بیاعتنا به این نهاد، بر اساس ازدواج تعریف میشود.
ازدواج به دو دلیل به زن تحمیل شده است:
۱- زن باید کودکانی به جامعه بدهد.
۲- زن وظیفه دارد نیازهای جنسی مرد را برآورد و مراقبت از خانه او را به عهده گیرد.
برای هر دو طرف ازدواج در آن واحد، هم لازم است و هم سودمند، اما در موقعیتهای این دو طرف، موازنه وجود ندارد. برای دختران جوان، ازدواج یگانه وسیلهای است که بتوانند جزو اجتماع شوند و اگر «روی دست بمانند» از نظر اجتماع تحقیر شدهاند. دختر جوان مطلقا منفعل است؛ پسرها ازدواج میکنند، زن میگیرند. پسرها در ازدواج، انبساط و تاکید وجود خود را میجویند نه حق وجود داشتن را. ازدواج برای آنها نوعی شیوه زندگی است نه سرنوشت.
وقتی بالاخره شروع به تحقیق کردم تا ببینم زن بارآمدنم به واقع چه تاثیر متفاوتی در سرنوشت من داشته است، به یکباره همه چیز برایم روشن شد. این دنیا، دنیایی مردانه بود. کودکی من با اسطورههایی گذشته بود که مردان ساخته بودند و واکنش من در برابر آنها اصلا شبیه آن نبود که اگر پسر میبودم میداشتم. این انقلاب شخصی من در یک جمله خلاصه میشود: من که میخواستم درباره خودم حرف بزنم، به این نتیجه رسیدم که برای این کار نخست باید وضع زنان را به طور کلی توصیف کنم. جنس دوم خلق شد.
من چهل ساله بودم.در مذهبی که جسم، نفرین شده است زن به عنوان هولناکترین وسوسه اهریمن جلوه میکند. اگر روزی فرا برسد که زن، نه از سر ضعف، که با قدرت عشق بورزد دوست داشتن برای او نیز همچون مرد، سرچشمهی زندگی خواهد بود و نه خطری مرگبار!
شخصیت زن محصولی اجتماعی است و نه زیستی، ارزشهای خرد، اخلاق، ذوق و رفتار زن را باید بر حسب موقعیت و تاریخ او توضیح داد چرا که این خصوصیات ذاتی و فطری نیستند. درهای کارخانهها، ادارهها و دانشکدهها را به روی زنان باز میکنند، ولی همچنان بر این عقیدهاند که ازدواج برای زنان محترمانهترین کسب و کار است.
#سیموون_دوبووار
☘❤️ @filsofak
ازدواج سرنوشتی است که جامعه سنتی به زن عرضه میکند. زن مجرد خواه محروممانده از پیوند، خواه طغیانکرده بر آن، و یا حتی بیاعتنا به این نهاد، بر اساس ازدواج تعریف میشود.
ازدواج به دو دلیل به زن تحمیل شده است:
۱- زن باید کودکانی به جامعه بدهد.
۲- زن وظیفه دارد نیازهای جنسی مرد را برآورد و مراقبت از خانه او را به عهده گیرد.
برای هر دو طرف ازدواج در آن واحد، هم لازم است و هم سودمند، اما در موقعیتهای این دو طرف، موازنه وجود ندارد. برای دختران جوان، ازدواج یگانه وسیلهای است که بتوانند جزو اجتماع شوند و اگر «روی دست بمانند» از نظر اجتماع تحقیر شدهاند. دختر جوان مطلقا منفعل است؛ پسرها ازدواج میکنند، زن میگیرند. پسرها در ازدواج، انبساط و تاکید وجود خود را میجویند نه حق وجود داشتن را. ازدواج برای آنها نوعی شیوه زندگی است نه سرنوشت.
وقتی بالاخره شروع به تحقیق کردم تا ببینم زن بارآمدنم به واقع چه تاثیر متفاوتی در سرنوشت من داشته است، به یکباره همه چیز برایم روشن شد. این دنیا، دنیایی مردانه بود. کودکی من با اسطورههایی گذشته بود که مردان ساخته بودند و واکنش من در برابر آنها اصلا شبیه آن نبود که اگر پسر میبودم میداشتم. این انقلاب شخصی من در یک جمله خلاصه میشود: من که میخواستم درباره خودم حرف بزنم، به این نتیجه رسیدم که برای این کار نخست باید وضع زنان را به طور کلی توصیف کنم. جنس دوم خلق شد.
من چهل ساله بودم.در مذهبی که جسم، نفرین شده است زن به عنوان هولناکترین وسوسه اهریمن جلوه میکند. اگر روزی فرا برسد که زن، نه از سر ضعف، که با قدرت عشق بورزد دوست داشتن برای او نیز همچون مرد، سرچشمهی زندگی خواهد بود و نه خطری مرگبار!
شخصیت زن محصولی اجتماعی است و نه زیستی، ارزشهای خرد، اخلاق، ذوق و رفتار زن را باید بر حسب موقعیت و تاریخ او توضیح داد چرا که این خصوصیات ذاتی و فطری نیستند. درهای کارخانهها، ادارهها و دانشکدهها را به روی زنان باز میکنند، ولی همچنان بر این عقیدهاند که ازدواج برای زنان محترمانهترین کسب و کار است.
#سیموون_دوبووار
☘❤️ @filsofak
👏5👎4❤3👍2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
زورگویی و قلدری چه تاثیری بر سلامت روان بچهها دارد؟
با کودکی که مورد قلدری، زورگویی و تمسخر قرار گرفته چطور برخورد کنیم؟
دکتر هادی شاکر، فوقتخصص روانپزشکی کودک و نوجوان
☘❤️ @filsofak
با کودکی که مورد قلدری، زورگویی و تمسخر قرار گرفته چطور برخورد کنیم؟
دکتر هادی شاکر، فوقتخصص روانپزشکی کودک و نوجوان
☘❤️ @filsofak
👍2👏2❤1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
هرچه باهوشتر باشید، مشکلات بیشتری را میتوانید حل کنید؛ این انیمیشن به شما خواهد گفت چگونه هوش خود را تا ده برابر تقویت کنید.
#انیمیشن
❤️☘ @filsofak
#انیمیشن
❤️☘ @filsofak
👍9❤1👏1
«لا تتجاهل شخص یهتم بك دائما فإنك يوما ما ستدرك أنك خسرت الألماس وأنت مشغول بتجميع الحجارة».
کسی را که همیشه حواسش به تو است، نادیده نگیر. روزی خواهی فهمید وقتی سرگرم سنگ جمع کردن بودی، الماس را از دست دادهای.
#جبران_خلیلجبران
☘❤️ @filsofak
کسی را که همیشه حواسش به تو است، نادیده نگیر. روزی خواهی فهمید وقتی سرگرم سنگ جمع کردن بودی، الماس را از دست دادهای.
#جبران_خلیلجبران
☘❤️ @filsofak
❤21👍5👏1
🔻کارگاه آنلاین سینمادرمانی
🔹دوره نهم|موضوع: تنهایی
۱۰ جلسه(۸ فیلم+۲ کتاب)
🔸شنبهها: ۲۰:۳۰ تا ۲۲
هزینه دوره: ۸۵۰ هزار تومان
در پلتفرم: اسکایروم
🔸تنها ماندن به معنی مشکل داشتن نیست؛ تنهایی یعنی به قدر کافی صبور بودن تا پیدا شدن چیزی که واقعاً مورد نظرمان است.
#آلن_دوباتن
🔸هدف از این دوره:
دیدن فیلمها و خواندن کتابهای مطرح شده، دریچههایی نو را برای ما گشوده و کمک میکند تا نگاهی متفاوت به دنیای تنهایی و اتفاقهایش داشته باشیم.
🔺برای ثبتنام و اطلاعات بیشتر به این آیدی پیام دهید:
@soleymani63
🔸به دوستان خود اطلاعرسانی کنید.
☘❤️ @filsofak
🔹دوره نهم|موضوع: تنهایی
۱۰ جلسه(۸ فیلم+۲ کتاب)
🔸شنبهها: ۲۰:۳۰ تا ۲۲
هزینه دوره: ۸۵۰ هزار تومان
در پلتفرم: اسکایروم
🔸تنها ماندن به معنی مشکل داشتن نیست؛ تنهایی یعنی به قدر کافی صبور بودن تا پیدا شدن چیزی که واقعاً مورد نظرمان است.
#آلن_دوباتن
🔸هدف از این دوره:
دیدن فیلمها و خواندن کتابهای مطرح شده، دریچههایی نو را برای ما گشوده و کمک میکند تا نگاهی متفاوت به دنیای تنهایی و اتفاقهایش داشته باشیم.
🔺برای ثبتنام و اطلاعات بیشتر به این آیدی پیام دهید:
@soleymani63
🔸به دوستان خود اطلاعرسانی کنید.
☘❤️ @filsofak
❤4👏1👌1
فلسفه اخلاق | مصطفی سلیمانی
Photo
پخش زنده رنج
بعضی آدمها تنهایی را «انتخاب» میکنند و در اصل، مجبورند که انتخابش کنند!
چِراییِ ماجرا برمیگردد به اینکه این آدمها از یکجایی به بعد دیدهاند دستشان را سمتِ هرکس که دراز میکنند، رو دست میخورند و دلشان را به هرکس که میدهند، شکستهبسته، دوباره تحویلش میگیرند و همین شده که دیگر هیچ تقلّایی برای پل زدن به دلِ هیچکس نمیکنند و حتی بدتر! دلشان را توی هزارتوی سینهشان قایم میکنند و نمیگذارند دست هیچ بنیبشری بهش برسد. میترسند دوباره اعتماد کنند و رکب بخورند. اینجور آدمها، همان «باهمانِ تنهایاناند» که همه دنیا براشان زندان تنهایی شده است.
اما بعضی آدمها «تنها میشوند» و در اصل، هر کاری که میکنند نمیتوانند از تنهایی بگریزند!
چراییِ ماجرا هم برمیگردد به اینکه انگار نافِ این آدمها را با تنهایی بریدهاند! همینکه چشمشان را به این دنیا باز میکنند میفهمند با بقیه فرق دارند و دستشان میآید که هرچقدر زور بزنند خودشان را به این و آن وصل کنند، مثل آب توی هاون کوبیدن است و حتی بدتر! هرچه نزدیکیشان را بیشتر کنند، دوریشان بیشتر میشود. اینجور آدمها پاک ناامیدند از اینکه دلشان با کسی قرار پیدا کند و گوشه انزوا، چاره ناچارِ شب و روزشان است.
آدمهای تنها، چه سُر خورده باشند توی تنهایی و چه از همان اول، خودشان را توی چاه تنهایی دیده باشند، به غم دچارند و صدای غمشان آنقدر بلند است که به گوشِ هیچکس نمیرسد. هیچکس از تنهاییِ دیگری سر در نمیآورد و انگار که یک دردِ بیدرمان دیده باشد، فقط از دور، نگاهش میکند.
البته بعضیها بلدند گدازههای تنهاییِ خودشان و دیگری را کلمه کنند و روی کاغذ بدوانند؛
بعضیها یاد میگیرند آوای غربتشان را به نغمهای حزنانگیز بدل کنند؛
و بعضیها تصمیم میگیرند که تکههای ازهمگسیخته تن و روانِ تنها مانده خودشان را به تصویر بکشند و درست مثلِ قطعه زندهای از یک زندگی، به سمع و نظر این و آن برسانند.
بعضیها میگویند دیدنِ تنهایی دیگران، چیزی جز پخش زنده رنج نیست و آدمِ عاقل، خودش را با دستهای خودش توی چاه نمیاندازد؛
بعضیها میگویند آدمیزاد میتواند تنهاییِ خودش را توی غربتِ کسی تسکین بدهد که دارد تصویرش را تکثیر میکند؛
اما در این میان، اقلیتی هم هستند که میگویند آدمها وقتی فیلمِ تنهاییِ دیگران را مرور میکنند، به شفا هم نزدیک میشوند؛ اینجوری که اولاش چاه تنهاییِ خودشان را میشناسند و بعدتر، زندانِ تنهاییِ آندیگری را کشف میکنند و دستِ آخر، هردوشان در آغوش هم، تنهایی را برای ابد از یاد میبرند.
#مصطفی_سلیمانی
#آدم_ها ۷۷
☘❤️ @filsofak
بعضی آدمها تنهایی را «انتخاب» میکنند و در اصل، مجبورند که انتخابش کنند!
چِراییِ ماجرا برمیگردد به اینکه این آدمها از یکجایی به بعد دیدهاند دستشان را سمتِ هرکس که دراز میکنند، رو دست میخورند و دلشان را به هرکس که میدهند، شکستهبسته، دوباره تحویلش میگیرند و همین شده که دیگر هیچ تقلّایی برای پل زدن به دلِ هیچکس نمیکنند و حتی بدتر! دلشان را توی هزارتوی سینهشان قایم میکنند و نمیگذارند دست هیچ بنیبشری بهش برسد. میترسند دوباره اعتماد کنند و رکب بخورند. اینجور آدمها، همان «باهمانِ تنهایاناند» که همه دنیا براشان زندان تنهایی شده است.
اما بعضی آدمها «تنها میشوند» و در اصل، هر کاری که میکنند نمیتوانند از تنهایی بگریزند!
چراییِ ماجرا هم برمیگردد به اینکه انگار نافِ این آدمها را با تنهایی بریدهاند! همینکه چشمشان را به این دنیا باز میکنند میفهمند با بقیه فرق دارند و دستشان میآید که هرچقدر زور بزنند خودشان را به این و آن وصل کنند، مثل آب توی هاون کوبیدن است و حتی بدتر! هرچه نزدیکیشان را بیشتر کنند، دوریشان بیشتر میشود. اینجور آدمها پاک ناامیدند از اینکه دلشان با کسی قرار پیدا کند و گوشه انزوا، چاره ناچارِ شب و روزشان است.
آدمهای تنها، چه سُر خورده باشند توی تنهایی و چه از همان اول، خودشان را توی چاه تنهایی دیده باشند، به غم دچارند و صدای غمشان آنقدر بلند است که به گوشِ هیچکس نمیرسد. هیچکس از تنهاییِ دیگری سر در نمیآورد و انگار که یک دردِ بیدرمان دیده باشد، فقط از دور، نگاهش میکند.
البته بعضیها بلدند گدازههای تنهاییِ خودشان و دیگری را کلمه کنند و روی کاغذ بدوانند؛
بعضیها یاد میگیرند آوای غربتشان را به نغمهای حزنانگیز بدل کنند؛
و بعضیها تصمیم میگیرند که تکههای ازهمگسیخته تن و روانِ تنها مانده خودشان را به تصویر بکشند و درست مثلِ قطعه زندهای از یک زندگی، به سمع و نظر این و آن برسانند.
بعضیها میگویند دیدنِ تنهایی دیگران، چیزی جز پخش زنده رنج نیست و آدمِ عاقل، خودش را با دستهای خودش توی چاه نمیاندازد؛
بعضیها میگویند آدمیزاد میتواند تنهاییِ خودش را توی غربتِ کسی تسکین بدهد که دارد تصویرش را تکثیر میکند؛
اما در این میان، اقلیتی هم هستند که میگویند آدمها وقتی فیلمِ تنهاییِ دیگران را مرور میکنند، به شفا هم نزدیک میشوند؛ اینجوری که اولاش چاه تنهاییِ خودشان را میشناسند و بعدتر، زندانِ تنهاییِ آندیگری را کشف میکنند و دستِ آخر، هردوشان در آغوش هم، تنهایی را برای ابد از یاد میبرند.
#مصطفی_سلیمانی
#آدم_ها ۷۷
☘❤️ @filsofak
👍14❤7🙏1
سبک یادگیری خود را کشف کنید
برای اینکه یادگیری را به شکل مؤثری شروع کنید، باید بدانید که چگونه می آموزید. ۳ گروه یا روش کلی برای یادگیری وجود دارد و بیشترِ افراد مشخصا به یکی از گروه ها تعلق دارند. حتی اگر روش یادگیری شما تنها در یک دسته قرار نمی گیرد و به روش های مختلفی مطالب را می آموزید، بد نیست که با تمام روش های یادگیری آشنا بشوید، در این صورت می دانید که چه چیزی به کارتان می آید و چه چیزی در یادگیری تان تأثیر چندانی ندارد. در واقع با شناخت روش های یادگیری مختلف، یادگیری مؤثرتر و بهتری خواهید داشت. انواع روش های یادگیری عبارتند از:
۱. یادگیری دیداری. افرادی که روش یادگیری شان دیداری است، بیشتر از طریق «دیدن» و «مشاهده کردن» می آموزند. آنها تمایل دارند که در کلاس در ردیف های جلو بنشینند، منظم و مرتب هستند و هنگام تجسم کردن یا به خاطرسپاری چیزها، چشم هایشان را می بندند. تصاویر، ویدئوها و رنگ ها به یادگیری آنها کمک می کند و ترجیح می دهند برای یادگیری، محتوا و مطالب را ببینند.
۲. یادگیری شنیداری. افرادی که سبک یادگیری شنیداری دارند، با «شنیدن» و «گوش کردن» بهتر می آموزند. آنها معمولا جایی را در کلاس انتخاب می کنند که بهتر بشنوند، اما نقطه ی دید برای شان چندان اهمیتی ندارد. وقتی خسته می شوند با خودشان حرف می زنند و زمزمه می کنند. با صدای بلند درس می خوانند و این گونه مطالب و اطلاعات را به خاطر می سپارند. آنها بیشتر از آنکه بنویسند، صحبت می کنند و از بحث کردن درباره ی آنچه آموخته اند، لذت می برند.
۳. یادگیری جنبشی و لمسی. افرادی که سبک یادگیری شان حرکتی است، با «لمس اشیا» و «انجام کارهای عملی» مطالب را می آموزند. آنها دوست دارند فعال باشند، استراحت و وقفه های زمانی زیادی در حین یادگیری به خود می دهند و اغلب در هنگام صحبت کردن از حرکات دست و زبان بدن کمک می گیرند. این افراد از انجام کارهای عملی همچون آشپزی، مهندسی، ساختن چیزی و … لذت می برند. آنها حتی در هنگام خستگی هم شروع به بازیگوشی می کنند.
+ این کانال را به دوستان خود معرفی کنید.
☘❤️ @filsofak
برای اینکه یادگیری را به شکل مؤثری شروع کنید، باید بدانید که چگونه می آموزید. ۳ گروه یا روش کلی برای یادگیری وجود دارد و بیشترِ افراد مشخصا به یکی از گروه ها تعلق دارند. حتی اگر روش یادگیری شما تنها در یک دسته قرار نمی گیرد و به روش های مختلفی مطالب را می آموزید، بد نیست که با تمام روش های یادگیری آشنا بشوید، در این صورت می دانید که چه چیزی به کارتان می آید و چه چیزی در یادگیری تان تأثیر چندانی ندارد. در واقع با شناخت روش های یادگیری مختلف، یادگیری مؤثرتر و بهتری خواهید داشت. انواع روش های یادگیری عبارتند از:
۱. یادگیری دیداری. افرادی که روش یادگیری شان دیداری است، بیشتر از طریق «دیدن» و «مشاهده کردن» می آموزند. آنها تمایل دارند که در کلاس در ردیف های جلو بنشینند، منظم و مرتب هستند و هنگام تجسم کردن یا به خاطرسپاری چیزها، چشم هایشان را می بندند. تصاویر، ویدئوها و رنگ ها به یادگیری آنها کمک می کند و ترجیح می دهند برای یادگیری، محتوا و مطالب را ببینند.
۲. یادگیری شنیداری. افرادی که سبک یادگیری شنیداری دارند، با «شنیدن» و «گوش کردن» بهتر می آموزند. آنها معمولا جایی را در کلاس انتخاب می کنند که بهتر بشنوند، اما نقطه ی دید برای شان چندان اهمیتی ندارد. وقتی خسته می شوند با خودشان حرف می زنند و زمزمه می کنند. با صدای بلند درس می خوانند و این گونه مطالب و اطلاعات را به خاطر می سپارند. آنها بیشتر از آنکه بنویسند، صحبت می کنند و از بحث کردن درباره ی آنچه آموخته اند، لذت می برند.
۳. یادگیری جنبشی و لمسی. افرادی که سبک یادگیری شان حرکتی است، با «لمس اشیا» و «انجام کارهای عملی» مطالب را می آموزند. آنها دوست دارند فعال باشند، استراحت و وقفه های زمانی زیادی در حین یادگیری به خود می دهند و اغلب در هنگام صحبت کردن از حرکات دست و زبان بدن کمک می گیرند. این افراد از انجام کارهای عملی همچون آشپزی، مهندسی، ساختن چیزی و … لذت می برند. آنها حتی در هنگام خستگی هم شروع به بازیگوشی می کنند.
+ این کانال را به دوستان خود معرفی کنید.
☘❤️ @filsofak
❤4👏3👍1🙏1
«قدرت دیکتاتورها را کور میکند. آنها همه را حامی و طرفدار خود میبینند، در حالی که مردم چشم انتظارِ روز انتقام هستند!»
#تولستوی
#یادداشتهای_شخصی
☘❤️ @filsofak
#تولستوی
#یادداشتهای_شخصی
☘❤️ @filsofak
👏13👍7❤3🔥1
گسلایتینگ (Gaslighting)
دروغ میگوید، مچش را میگیرید. انکار میکند، اثبات میکنید. از دست شما عصبانی میشود، عذاب وجدان میگیرید و احساس میکنید کار بدی انجام دادهاید.
اگر مواردی نظیر مورد بالا مرتب برای شما تکرار میشود، فردِ مقابل شما، یک گسلایتر میباشد. گسلایتر به افرادی گفته میشود که تخصص آنها بازی با احساسات و کنترل افراد دیگر است تا جایی که آنها به حافظه و سلامت عقل خودشان شک کنند.
این مفهوم اولین بار از فیلم کلاسیک GasLight (به معنی لغوی چراغگاز) الهام گرفته شده است که در آن شوهر، آگاهانه نور چراغگازیهای خانه را کم میکند، وقتی همسر متوجه کاهش نور میشود و این موضوع را بیان میکند، شوهر با اصرار این موضوع را انکار میکند تا جایی که زن احساس دیوانگی میکند!
برای اینکه دقیقتر متوجه شوید طرف مقابلتان یک گسلایتر هست یا نه، از ۱۱ نشانه ای که خانم "سارکیس" برای گسلایترها معرفی کرده است، بهره بگیرید:
۱. در چشم شما زل میزنند و دروغهای آشکار میگویند.
۲. علناً گفتههای قبلیشان را انکار میکنند، حتی اگر مدرک داشته باشید.
۳. از چیزهایی که برایتان مهم است بهعنوان سلاحی برای تخریب شما استفاده میکنند.
۴. به مروز زمان شما را از پا درمیآورند.
۵. حرف و عملشان یکی نیست.
۶. گاهی اوقات بهصورت هوشمندانه از برخی کارهای شما تعریف میکنند تا شما را گیج کنند تا به نقشه آنها پینبرید.
۷. آنها میدانند که گیج کردن افراد باعث ضعیفتر شدن آنها میشود.
۸. با فرافکنی، ذهن شما را از رفتارهای خودشان منحرف میکنند.
۹. تلاش میکنند تا دیگران را هم بر علیه شما بشورانند.
۱۰. به شما و اطرافیانتان میگویند که شما دیوانه هستید.
۱۱. به شما میگویند که همه (خانواده، رسانهها و ...) دروغگو هستند.
مفهوم گسلایتینگ در خیلی جاها مورد استفاده قرار میگیرد. بهعنوان مثال برخی از روانشناسان از ترامپ بهعنوان یک گسلایتر سیاسی یاد میکنند. در سطح سازمانی هم این موضوع خیلی اتفاق میافتد. برخی از رهبران ویژگیهای گسلاتیرها را دارا میباشند و در برخورد با زیردستانشان طوری عمل میکنند که آنها شستوشوی مغزی شوند.
گسلایترها با هدف دستیابی به قدرت، کاری میکنند تا طرف مقابلشان در مورد واقعیت موجود دچار شک و تردید شوند. با توجه به اینکه این کار به آرامی انجام میشود، فرد قربانی در اکثر مواقع متوجه این موضوع نمیشود و بنابراین تکنیکی است که خیلی خوب جواب میدهد. بههمین دلیل مهمترین اقدام برای پیشگیری، شناخت تکنیکهایی که گسلایترها بهکار میبرند.
گسلایتر سعی میکند با سازوکارهایی چون انکار، گمراهسازی، ایجاد تناقض و ارائه اطلاعات نادرست، قربانی را ناپایدار ساخته و موجب عدم مشروعیت اعتقادات قربانی گردد.
هدف گسلایتینگ این است که بهطور تدریجی، اعتمادبهنفس قربانی را تحلیل برد تا تواناییاش جهت تمیز حقیقت از کذب، درستی از نادرستی، یا حقیقت از توهم را از بین برده و ازاینرو شخص یا گروه را بهصورت آسیبشناختی در فکر و احساسات به گسلایتر وابسته کند. گسلایتینگ زمینه تداوم یافتن آزارهای جنسی، خشونت خانگی و ماندن در رابطه پرخشونت را فراهم میکند.
اگر در رابطهای که دارید، اعتماد به نفستان پائین است، مرتب در حال معذرتخواهی هستید، فکر میکنید همیشه کارها را خراب میکنید و بیدلیل غمگین هستید، به احتمال زیاد قربانی یک گسلایتر شدهاید و این درد زمانی بیشتر میشود که توسط فردی به بازی گرفته شوید که بهخاطر وی استانداردهایتان را پائین آوردهاید.
دکتر رضا صالح زاده
❤️☘ @filsofak
دروغ میگوید، مچش را میگیرید. انکار میکند، اثبات میکنید. از دست شما عصبانی میشود، عذاب وجدان میگیرید و احساس میکنید کار بدی انجام دادهاید.
اگر مواردی نظیر مورد بالا مرتب برای شما تکرار میشود، فردِ مقابل شما، یک گسلایتر میباشد. گسلایتر به افرادی گفته میشود که تخصص آنها بازی با احساسات و کنترل افراد دیگر است تا جایی که آنها به حافظه و سلامت عقل خودشان شک کنند.
این مفهوم اولین بار از فیلم کلاسیک GasLight (به معنی لغوی چراغگاز) الهام گرفته شده است که در آن شوهر، آگاهانه نور چراغگازیهای خانه را کم میکند، وقتی همسر متوجه کاهش نور میشود و این موضوع را بیان میکند، شوهر با اصرار این موضوع را انکار میکند تا جایی که زن احساس دیوانگی میکند!
برای اینکه دقیقتر متوجه شوید طرف مقابلتان یک گسلایتر هست یا نه، از ۱۱ نشانه ای که خانم "سارکیس" برای گسلایترها معرفی کرده است، بهره بگیرید:
۱. در چشم شما زل میزنند و دروغهای آشکار میگویند.
۲. علناً گفتههای قبلیشان را انکار میکنند، حتی اگر مدرک داشته باشید.
۳. از چیزهایی که برایتان مهم است بهعنوان سلاحی برای تخریب شما استفاده میکنند.
۴. به مروز زمان شما را از پا درمیآورند.
۵. حرف و عملشان یکی نیست.
۶. گاهی اوقات بهصورت هوشمندانه از برخی کارهای شما تعریف میکنند تا شما را گیج کنند تا به نقشه آنها پینبرید.
۷. آنها میدانند که گیج کردن افراد باعث ضعیفتر شدن آنها میشود.
۸. با فرافکنی، ذهن شما را از رفتارهای خودشان منحرف میکنند.
۹. تلاش میکنند تا دیگران را هم بر علیه شما بشورانند.
۱۰. به شما و اطرافیانتان میگویند که شما دیوانه هستید.
۱۱. به شما میگویند که همه (خانواده، رسانهها و ...) دروغگو هستند.
مفهوم گسلایتینگ در خیلی جاها مورد استفاده قرار میگیرد. بهعنوان مثال برخی از روانشناسان از ترامپ بهعنوان یک گسلایتر سیاسی یاد میکنند. در سطح سازمانی هم این موضوع خیلی اتفاق میافتد. برخی از رهبران ویژگیهای گسلاتیرها را دارا میباشند و در برخورد با زیردستانشان طوری عمل میکنند که آنها شستوشوی مغزی شوند.
گسلایترها با هدف دستیابی به قدرت، کاری میکنند تا طرف مقابلشان در مورد واقعیت موجود دچار شک و تردید شوند. با توجه به اینکه این کار به آرامی انجام میشود، فرد قربانی در اکثر مواقع متوجه این موضوع نمیشود و بنابراین تکنیکی است که خیلی خوب جواب میدهد. بههمین دلیل مهمترین اقدام برای پیشگیری، شناخت تکنیکهایی که گسلایترها بهکار میبرند.
گسلایتر سعی میکند با سازوکارهایی چون انکار، گمراهسازی، ایجاد تناقض و ارائه اطلاعات نادرست، قربانی را ناپایدار ساخته و موجب عدم مشروعیت اعتقادات قربانی گردد.
هدف گسلایتینگ این است که بهطور تدریجی، اعتمادبهنفس قربانی را تحلیل برد تا تواناییاش جهت تمیز حقیقت از کذب، درستی از نادرستی، یا حقیقت از توهم را از بین برده و ازاینرو شخص یا گروه را بهصورت آسیبشناختی در فکر و احساسات به گسلایتر وابسته کند. گسلایتینگ زمینه تداوم یافتن آزارهای جنسی، خشونت خانگی و ماندن در رابطه پرخشونت را فراهم میکند.
اگر در رابطهای که دارید، اعتماد به نفستان پائین است، مرتب در حال معذرتخواهی هستید، فکر میکنید همیشه کارها را خراب میکنید و بیدلیل غمگین هستید، به احتمال زیاد قربانی یک گسلایتر شدهاید و این درد زمانی بیشتر میشود که توسط فردی به بازی گرفته شوید که بهخاطر وی استانداردهایتان را پائین آوردهاید.
دکتر رضا صالح زاده
❤️☘ @filsofak
👍10👏3❤2🙏2