| تعلیق در سفر |
یکی، و شاید مهمترین ویژگی سفر، «گریز» از زندگی روزمره است، گریز از عقلانیت حاکم بر شهر. در سفر، آدمها خود را از نظمی که در دل زندگی روزمره جاری است رها میکنند. در سفر، قواعد سفت و سخت حاکم بر زندگی روزمره چند روزی به حالت تعلیق درمیآید و این برای عدهای بینهایت دلچسب است. و نکتهای مهم، در سفر، آن بخش از وجود هر کس که در شهر به حالت تعلیق درآمده به شکلی موقّت آزاد میشود. منظور آنکه، هر چند قواعد و هنجارهای زندگی شهری به حالت تعلیق درمیآید ولی در عوض، بخشی دیگر از وجود آدمها که در تعلیق بوده، آزاد میشود.
آزاد و در بند کردن تعلیقها، دو وجه همزمان سفر است. در سفر آنان بلندبلند آواز میخوانند، لباسهای آزاد و رنگی میپوشند، میرقصند، کنار ساحل به آسانی گریه میکنند، با ماسه قصرِ آرمانی خود را می سازند، از درخت آویزان می شوند و صدای میمون درمیآورند، تا ظهر میخوابند، به آسانی خشمگین و به آسانی مهربان میشوند، تا مرز مردن غذا میخورند، خودشان را لوس میکنند و پشتک وارو میزنند. خلاصه، همه کاری میکنند. آنان واقعا قواعد زندگی روزمره در جهانِ پیشاسفر را چند روزی تعطیل میکنند و سفر دقیقا به همین دلیل فرحبخش و دوستداشتنی است.
عجیب نیست که وقتی به ماشینهایی خیره میشویم که در حال ترک تهراناند اولین سوالی که از خود میپرسیم آن است که به راستی این جمعیت از چه میگریزد؟ آنان به گونهای از این شهر میروند که گویی قرار نیست دوباره به آن بازگردند. گویی دارند برای همیشه تهران را پشت سر میگذارند. آنان بسیار زود، یعنی هنگامی که هنوز از شهر دور نشدهاند سعی میکنند آن وجودِ به تعلیق درآمدۀ خود را آزاد کنند. گویی تپانچۀ روی دیوارِ پذیرایی را که رویش گرد و خاک نشسته برداشتهاند تا دوباره با آن شلیک کنند.
به همین دلیل من جوانانی را که در ترکیه به کنسرت امیر تتلو میروند و در سالن با او همنوا و همراه میشوند، سرزنش نمیکنم. آنان در سفر هستند. سفر با میزانی از تعطیلی اخلاق همراه است، اخلاقی که خاص شرایط عادی است. پرسش آن است که وقتی حاضران در کنسرت تتلو به متن زندگی عادیشان، برای مثال کلاسهای دبیرستان یا دانشگاه، برمیگردند باز همان کارها را انجام میدهند؟ یقین دارم که پاسخ منفی است. در سفر عدهای بد رانندگی میکنند. بدون تردید این اصلا خوب نیست و جای نقد جدی دارد ولی این را نیز میتوان جزوی از همان آزاد کردن آنچه دانست که در شهر به تعلیق درمیآید. شهری که ویژگی اساسی آن نظم، پیروی، و تکرار روزمرگی است.
و به همین دلیل اغلب شهرهای مسافرپذیر جهان درجاتی از مدارای اجتماعی نسبت به مشاهده رفتارهای عجیب و غریب مسافران را پذیرفتهاند و با آن کنار آمدهاند. چشمان آنان دیگر با دیدن مرد میانسال و جاافتادهای که ادای میمون یا طوطی درمیآورد خشمآلود نمیشود. آنان آموختهاند که این فرد پس از سفر، آدمی محترم است و طبق هنجارهای متداول جامعه رفتار خواهد کرد. آنان میدانند که سفر با درجاتی از تخطّی همراه است.
آدم ها در سفر، هویتی متفاوت میسازند که موقتی و گذراست. این هویتها را باید درک کرد و با آن کنار آمد، همانطور که انتظار داریم ما را در سفر درک کنند و با رفتارهای متفاوتمان کنار بیایند.
#فردین_علیخواه
❤️☘ @filsofak
یکی، و شاید مهمترین ویژگی سفر، «گریز» از زندگی روزمره است، گریز از عقلانیت حاکم بر شهر. در سفر، آدمها خود را از نظمی که در دل زندگی روزمره جاری است رها میکنند. در سفر، قواعد سفت و سخت حاکم بر زندگی روزمره چند روزی به حالت تعلیق درمیآید و این برای عدهای بینهایت دلچسب است. و نکتهای مهم، در سفر، آن بخش از وجود هر کس که در شهر به حالت تعلیق درآمده به شکلی موقّت آزاد میشود. منظور آنکه، هر چند قواعد و هنجارهای زندگی شهری به حالت تعلیق درمیآید ولی در عوض، بخشی دیگر از وجود آدمها که در تعلیق بوده، آزاد میشود.
آزاد و در بند کردن تعلیقها، دو وجه همزمان سفر است. در سفر آنان بلندبلند آواز میخوانند، لباسهای آزاد و رنگی میپوشند، میرقصند، کنار ساحل به آسانی گریه میکنند، با ماسه قصرِ آرمانی خود را می سازند، از درخت آویزان می شوند و صدای میمون درمیآورند، تا ظهر میخوابند، به آسانی خشمگین و به آسانی مهربان میشوند، تا مرز مردن غذا میخورند، خودشان را لوس میکنند و پشتک وارو میزنند. خلاصه، همه کاری میکنند. آنان واقعا قواعد زندگی روزمره در جهانِ پیشاسفر را چند روزی تعطیل میکنند و سفر دقیقا به همین دلیل فرحبخش و دوستداشتنی است.
عجیب نیست که وقتی به ماشینهایی خیره میشویم که در حال ترک تهراناند اولین سوالی که از خود میپرسیم آن است که به راستی این جمعیت از چه میگریزد؟ آنان به گونهای از این شهر میروند که گویی قرار نیست دوباره به آن بازگردند. گویی دارند برای همیشه تهران را پشت سر میگذارند. آنان بسیار زود، یعنی هنگامی که هنوز از شهر دور نشدهاند سعی میکنند آن وجودِ به تعلیق درآمدۀ خود را آزاد کنند. گویی تپانچۀ روی دیوارِ پذیرایی را که رویش گرد و خاک نشسته برداشتهاند تا دوباره با آن شلیک کنند.
به همین دلیل من جوانانی را که در ترکیه به کنسرت امیر تتلو میروند و در سالن با او همنوا و همراه میشوند، سرزنش نمیکنم. آنان در سفر هستند. سفر با میزانی از تعطیلی اخلاق همراه است، اخلاقی که خاص شرایط عادی است. پرسش آن است که وقتی حاضران در کنسرت تتلو به متن زندگی عادیشان، برای مثال کلاسهای دبیرستان یا دانشگاه، برمیگردند باز همان کارها را انجام میدهند؟ یقین دارم که پاسخ منفی است. در سفر عدهای بد رانندگی میکنند. بدون تردید این اصلا خوب نیست و جای نقد جدی دارد ولی این را نیز میتوان جزوی از همان آزاد کردن آنچه دانست که در شهر به تعلیق درمیآید. شهری که ویژگی اساسی آن نظم، پیروی، و تکرار روزمرگی است.
و به همین دلیل اغلب شهرهای مسافرپذیر جهان درجاتی از مدارای اجتماعی نسبت به مشاهده رفتارهای عجیب و غریب مسافران را پذیرفتهاند و با آن کنار آمدهاند. چشمان آنان دیگر با دیدن مرد میانسال و جاافتادهای که ادای میمون یا طوطی درمیآورد خشمآلود نمیشود. آنان آموختهاند که این فرد پس از سفر، آدمی محترم است و طبق هنجارهای متداول جامعه رفتار خواهد کرد. آنان میدانند که سفر با درجاتی از تخطّی همراه است.
آدم ها در سفر، هویتی متفاوت میسازند که موقتی و گذراست. این هویتها را باید درک کرد و با آن کنار آمد، همانطور که انتظار داریم ما را در سفر درک کنند و با رفتارهای متفاوتمان کنار بیایند.
#فردین_علیخواه
❤️☘ @filsofak
👍3👌3❤2🙏1
| ميانمایگان |
هر آدم باوجدانی با سطح دانش متوسط، حتما یک بار با خود گفته که این همه موجودِ عوضی از پسِ دورِ مکرّر چرخِ تکامل، واقعا نوبر است. اگر اجداد ما نه در حدّ کمالِ خودمان؛ حتی اندکی کمتر کینهای، وقیح، درب و داغان، بزدل و دروغپرداز بودند، این گونهی آسیبپذیر چطور این همه سال دوام آورده؟ اگر قبول کنیم مشکلات زیستی، اجتماعی و اخلاقی بیشتری بین جوامع شکارچی_خوراکجوی همیشه مسلح و خسته وجود داشت، احتمال اینکه در تاریکی شبها به جان هم میافتادند، خیلی زیادتر بوده است. اگر ظرفیت ذهنی امروزمان را نیز رهآوردِ تکاملِ آنچه اجدادمان داشتند بدانیم، حتما زودتر عرصهی حوصله بر آنها تنگ میشد و به حذف یکدیگر روی میآوردند.
چنین روندی با توجه به التزام اجتنابناپذیر انسان به زندگی اجتماعی باید به نوعی انقراض میانجامید نه گسترش و تنوع نژادی. فرض ساده و البته متواتری که بسیاری از انسانشناسها و متخصصین علم تکامل به آن باور دارند، خیلی دمدستی است: قاطبهی جمعیت امروز، صفات یکسانی دارند و در امتداد ژنتیکی همانهایی هستند که باسن مبارک خود را به هر فنّی که بود از گاهِ خطر رهانیدند و میانمایگی پیشه کردند.
بخش عمدهای از صفات رایج در جوامع بشری از تجارب گذشتههای دور برآمده که در دی-اِن-اِی افراد تنیده شده است. لذا شباهت رفتاری اکثریت به هم به این معنی است که غیرِ بزدلها خورده شدند، پرت شدند، یخ زدند، طرد شدند یا در شبی بیمهتاب، گلویشان بریده شد؛ فرآیندی تکاملی که یحتمل گریبان ناتوانها را هم به اندازهی دلاوران گرفت و بهتدریج انجمن میانمایگان را شکل داد که بر سر اهداف و البته وسایل هر هدف مصالحه میکرد.
اصولا آنها که خیلی شکل ما نبودند چندان مجال مغازله و پراکُنشِ نسل نیافتند و بدیهیست که امروز در اقلیت باشند. این وسط ما خیلی هم تغییر نکردیم؛ مشتی حرّافِ فرصتطلب که دلمان غنج میزند برای مجیز و دروغ و خیانت. خیلِ بردههای حلقه به گوشِ زَر و زور؛ قهرمانهای پوشالی و ناتوان که سنگ اخلاق را به سینه میزنیم و اگر پایش بیفتد در ازای آسودگی تبِ شهوت، چنان عبای عفّت از تنِ رنجورِ خلق بِدَریم که بیا و ببین. ما از نسل آخرینها هستیم؛ همان ترسوهای داستانپردازی که نه شکار میدانستند و نه نبرد. ما در میان انبوه نوادگان آنهایی میلولیم که تن به هر خفّتی دادند تا کمی بیشتر زنده بمانند، غذایی بلُنبانند و زاد و ولد کنند.
#ساسان_گلیجانی
❤️☘ @filsofak
هر آدم باوجدانی با سطح دانش متوسط، حتما یک بار با خود گفته که این همه موجودِ عوضی از پسِ دورِ مکرّر چرخِ تکامل، واقعا نوبر است. اگر اجداد ما نه در حدّ کمالِ خودمان؛ حتی اندکی کمتر کینهای، وقیح، درب و داغان، بزدل و دروغپرداز بودند، این گونهی آسیبپذیر چطور این همه سال دوام آورده؟ اگر قبول کنیم مشکلات زیستی، اجتماعی و اخلاقی بیشتری بین جوامع شکارچی_خوراکجوی همیشه مسلح و خسته وجود داشت، احتمال اینکه در تاریکی شبها به جان هم میافتادند، خیلی زیادتر بوده است. اگر ظرفیت ذهنی امروزمان را نیز رهآوردِ تکاملِ آنچه اجدادمان داشتند بدانیم، حتما زودتر عرصهی حوصله بر آنها تنگ میشد و به حذف یکدیگر روی میآوردند.
چنین روندی با توجه به التزام اجتنابناپذیر انسان به زندگی اجتماعی باید به نوعی انقراض میانجامید نه گسترش و تنوع نژادی. فرض ساده و البته متواتری که بسیاری از انسانشناسها و متخصصین علم تکامل به آن باور دارند، خیلی دمدستی است: قاطبهی جمعیت امروز، صفات یکسانی دارند و در امتداد ژنتیکی همانهایی هستند که باسن مبارک خود را به هر فنّی که بود از گاهِ خطر رهانیدند و میانمایگی پیشه کردند.
بخش عمدهای از صفات رایج در جوامع بشری از تجارب گذشتههای دور برآمده که در دی-اِن-اِی افراد تنیده شده است. لذا شباهت رفتاری اکثریت به هم به این معنی است که غیرِ بزدلها خورده شدند، پرت شدند، یخ زدند، طرد شدند یا در شبی بیمهتاب، گلویشان بریده شد؛ فرآیندی تکاملی که یحتمل گریبان ناتوانها را هم به اندازهی دلاوران گرفت و بهتدریج انجمن میانمایگان را شکل داد که بر سر اهداف و البته وسایل هر هدف مصالحه میکرد.
اصولا آنها که خیلی شکل ما نبودند چندان مجال مغازله و پراکُنشِ نسل نیافتند و بدیهیست که امروز در اقلیت باشند. این وسط ما خیلی هم تغییر نکردیم؛ مشتی حرّافِ فرصتطلب که دلمان غنج میزند برای مجیز و دروغ و خیانت. خیلِ بردههای حلقه به گوشِ زَر و زور؛ قهرمانهای پوشالی و ناتوان که سنگ اخلاق را به سینه میزنیم و اگر پایش بیفتد در ازای آسودگی تبِ شهوت، چنان عبای عفّت از تنِ رنجورِ خلق بِدَریم که بیا و ببین. ما از نسل آخرینها هستیم؛ همان ترسوهای داستانپردازی که نه شکار میدانستند و نه نبرد. ما در میان انبوه نوادگان آنهایی میلولیم که تن به هر خفّتی دادند تا کمی بیشتر زنده بمانند، غذایی بلُنبانند و زاد و ولد کنند.
#ساسان_گلیجانی
❤️☘ @filsofak
👍6👏2🙏1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
.
فروید و دین؛ مقدمه
فروید در جايگاه يك روانشناس درباره دین بسیار نوشته است: دست کم چهار کتاب و چند مقاله. در مجموعه رَوا قصد داریم به تدريج به طرح و بررسى ديدگاههاى او درباره دين بپردازيم.
این ویدیو، یک مقدمه تصویری کوتاه است./ صفحه رَوا
#روانشناسی_دین
❤️☘ @filsofak
فروید و دین؛ مقدمه
فروید در جايگاه يك روانشناس درباره دین بسیار نوشته است: دست کم چهار کتاب و چند مقاله. در مجموعه رَوا قصد داریم به تدريج به طرح و بررسى ديدگاههاى او درباره دين بپردازيم.
این ویدیو، یک مقدمه تصویری کوتاه است./ صفحه رَوا
#روانشناسی_دین
❤️☘ @filsofak
👍8👏2
اغلب به زنان زیبا فقط به خاطر ظاهرشان پاداش داده شده و محترم شمرده میشوند. این موضوع آنقدر تکرار میشود که از رشد و توسعه در بخشهای دیگر وجود خود غافل میمانند. اعتماد به نفس و احساس موفقیت آنها سطحی بوده و به اندازه پوست بدنشان عمق دارد و وقتی زیبایی محو میگردد دیگر چیزی برای ارائه ندارند. چنین زنی نه هنر جالب توجه بودن را در خود پرورش داده و نه توانایی توجه به نکات جالب دیگران را دارد.
🔸اروین یالوم/ درمان شوپنهاور
❤️☘ @filsofak
🔸اروین یالوم/ درمان شوپنهاور
❤️☘ @filsofak
👍20👏3🤩1
مشکل امروزی جامعه ما گرایش شدید مردم به توافق و همرنگی است. وقتی مردم، مایوس از خود و تواناییهای خود سعی میکنند که برای رسوا نشدن، همرنگ جماعت باشند، «اخلاق» معنی «سازگاری» با معیارها و راه و روشهای مرسوم و عمومی پیدا میکند و «اخلاق» و «اطاعت» واژههای مترادف میشوند... شرط حتمی بیچون و چرای چنین جامعهای نداشتن یا رشد نکردن خودآگاهی مردم است و کنجکاوی و سوال و مسئولیت هرچه کمتر باشد بهتر.
اما «اطاعت بیچون و چرا» چگونه میتواند «اخلاقی» باشد؟ اگر معنی اخلاق اطاعت محض باشد سگ میتواند خیلی «اخلاقیتر» از انسان تربیت شود و سگی که «خوب» تربیت شده باشد خیلی بیشتر از صاحبش «اخلاقی» خواهد بود زیرا نافرمانی نمیکند و از صاحبش خوشبختتر خواهد بود زیرا اگر گهگاه از او نافرمانی سر بزند آنچنان احساس گناه نمیکند که کارش به روانرنجوری بکشد.
🔸رولو می
از کتاب انسان در جستجوی خویشتن
ترجمه مهدی ثریا
❤️☘ @filsofak
اما «اطاعت بیچون و چرا» چگونه میتواند «اخلاقی» باشد؟ اگر معنی اخلاق اطاعت محض باشد سگ میتواند خیلی «اخلاقیتر» از انسان تربیت شود و سگی که «خوب» تربیت شده باشد خیلی بیشتر از صاحبش «اخلاقی» خواهد بود زیرا نافرمانی نمیکند و از صاحبش خوشبختتر خواهد بود زیرا اگر گهگاه از او نافرمانی سر بزند آنچنان احساس گناه نمیکند که کارش به روانرنجوری بکشد.
🔸رولو می
از کتاب انسان در جستجوی خویشتن
ترجمه مهدی ثریا
❤️☘ @filsofak
👍15👏3❤1
کینهتوزی و خشم ابراز نشده
از نظر نیچه کینهتوزی، خشمِ ابراز نشده است، اگر شما در موقعیتی که باید واکنشی نشان دهید، به دلیل عجز یا مصلحت واکنش نشان ندهید و خشم خود را فروخورید، آن خشم به کینه و نفرت تبدیل میشود، پس کینهتوزی نوعی واکنش دفاعی هست!
❤️☘ @filsofak
از نظر نیچه کینهتوزی، خشمِ ابراز نشده است، اگر شما در موقعیتی که باید واکنشی نشان دهید، به دلیل عجز یا مصلحت واکنش نشان ندهید و خشم خود را فروخورید، آن خشم به کینه و نفرت تبدیل میشود، پس کینهتوزی نوعی واکنش دفاعی هست!
❤️☘ @filsofak
👍19❤5👎3🤔1😱1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
هر گلولهای به بدن همسرم شلیک کردهاید، زخمی به خدایی خواهد بود که میپرستید...
#مجتبی_شکوری
بسیار شنیدنی
❤️☘ @filsofak
#مجتبی_شکوری
بسیار شنیدنی
❤️☘ @filsofak
❤21👍7👌2👏1
۹. ماشینکار (The Machinist) 2004
زمان: 101 دقیقه
امتیاز: 7.7
کارگردان: برد اندرسون
ژانر: درام، هیجان انگیز
خلاصه داستان:
تروور رزنیک یک اپراتور ماشین تراش است که از بیماری بیخوابی رنج میبرد و یکسال میشود که نخوابیده. با اتفاقات عجیب و غریبی که در خانه و محل کارش رخ میدهد، او کم کم به سلامت عقل خودش شک میکند. گفتگو با همکار بد قیافهاش که ظاهرا همه وجودش را انکار میکنند، و پیدا کردن یادداشتهایی معمایی روی یخچال خانهاش، باعث شده او به همه اطرافیانش بدگمان شود.
#تنهایی
#مصطفی_سلیمانی
#ماشینیست
لینک دانلود:
https://digimovie.red/the-machinist-2004
🔸لینک یادداشت من در تحليل فیلم:
https://www.bayanfarda.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-70/9842-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AA%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D9%85%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A7%D8%B3%DA%A9%D9%84%D8%AA-%D8%AA%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%DA%A9
❤️☘ @filsofak
زمان: 101 دقیقه
امتیاز: 7.7
کارگردان: برد اندرسون
ژانر: درام، هیجان انگیز
خلاصه داستان:
تروور رزنیک یک اپراتور ماشین تراش است که از بیماری بیخوابی رنج میبرد و یکسال میشود که نخوابیده. با اتفاقات عجیب و غریبی که در خانه و محل کارش رخ میدهد، او کم کم به سلامت عقل خودش شک میکند. گفتگو با همکار بد قیافهاش که ظاهرا همه وجودش را انکار میکنند، و پیدا کردن یادداشتهایی معمایی روی یخچال خانهاش، باعث شده او به همه اطرافیانش بدگمان شود.
#تنهایی
#مصطفی_سلیمانی
#ماشینیست
لینک دانلود:
https://digimovie.red/the-machinist-2004
🔸لینک یادداشت من در تحليل فیلم:
https://www.bayanfarda.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-70/9842-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AA%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D9%85%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A7%D8%B3%DA%A9%D9%84%D8%AA-%D8%AA%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%DA%A9
❤️☘ @filsofak
👍2❤1
شخصی کفشش را برای تعمیر نزد کفاش برد. کفاش نگاهی به کفش کرده میگوید: این کفش سه کوک میخواهد و اجرت هر کوک ده تومان میشود که در مجموع خرج کفش میشود سی تومان. مشتری قبول میکند پول را میدهد و میرود تا ساعتی دیگر برگردد و کفش تعمیر شده را تحویل بگیرد. کفاش دست به کار میشود. کوک اول، کوک دوم و در نهایت کوک سوم و تمام. اما با یک نگاه عمیق در میابد اگر چه کار تمام است ولی یک کوک دیگر اگر بزند عمر کفش بیشتر میشود و کفش کفشتر خواهد شد. از یک سو قرار مالی را گذاشته و نمیشود طلب اضافه کند و از سوی دیگر دو دل است که کوک چهارم را بزند یا نزد. او میان نفع و اخلاق و میان دل و قاعده توافق مانده است. یک دوراهی ساده که هیچ کدام خلاف عقل نیست. اگر کوک چهارم را نزند هیچ خلافی نکرده. اما اگر بزند به انسانیت تعظیم کرده. اگر کوک چهارم را نزند روی خط توافق و قانون جلو رفته اما اگر بزند صدای عشق او آسمان اخلاق را پر خواهد کرد...
دنیا پر از فرصت کوک چهارم است و من و تو کفاشهای دو دل...
#داستان
❤️☘ @filsofak
دنیا پر از فرصت کوک چهارم است و من و تو کفاشهای دو دل...
#داستان
❤️☘ @filsofak
❤20👍9👏4👎1
سه اصطلاح کاربردی
آگاهیبخشی حقوقی
۱. سالبه به انتفاء موضوع
خیلی از افراد بهعنوان یک اصطلاح از این قاعده حقوقی در زندگی روزمره استفاده میکنند.
سالبه از سلبشدن و انتفاء نیز از نفی میآید. در واقع این اصطلاح به این معنی است که نفیکردن موضوع را از خود سلب کردهاید. این اصطلاح در حالت عامیانه بهصورت “سالبه به انتفاع موضوع” نیز بهکار میرود اما در کتب معتبر بهصورت "سالبه به انتفاء موضوع" آمده است (انتفاع از نفع و انتفاء از نفی به معنی انکارکردن میآید).
مثال اول
فرض میکنیم مردی از همسر خود بهدلیل عدم تمکین در دادگاه شکایت میکند و در زمانی که پرونده در دادگاه در حال بررسی است همسر این مرد در حادثهای فوت میکند. در این شرایط شکایت آن مرد دیگر محلی برای طرح در دادگاه ندارد و قاضی میگوید: سالبه به انتفاء موضوع است، بدین معنی که در این شرایط دیگر شکایت از همسر مفهومی ندارد، در نتیجه بهدلیل سالبه به انتفاء موضوع، پرونده مختومه اعلام میشود.
مثال دوم
این سخن که "شریک خدای متعال قادر و توانا هست یا نیست" سالبه به انتفاء موضوع است. زیرا خداوند شریکی ندارد تا گفته شود که او قادر است یا نیست.
مثال سوم
اگر در جلسهای گفتوگو شود که آیا به روستاهای "زینآباد" و "عینآباد" در فلان شهر برقرسانی شده، یا خیر؟ و بعداً مشخص شود که اصلا روستاهایی به این نام در آن شهر نداریم، گفته خواهد شد که سالبه به انتفاء موضوع است و طبیعتاً نباید در مورد چیزی که وجود ندارد گفتوگو کرد.
۲. به ثمن بخس فروختن
یعنی چیزی را به بهای بسیار ناچیز در یک معامله بفروشند. نیمبها فروختن.
معادل فارسی: پشیز یا پشیزک
۳. تالی فاسد
تالی فاسد یک اصطلاح پرکاربرد در فقه، حقوق و سیاست بوده و معنایش آن است که بر یک کار و عملی -که شاید به خودی خود دارای مشکلی نباشد- آثاری خلاف حق و فاسد مترتب شود. بهعبارت دیگر، تالی فاسد، یعنی آثار و پیامد زیانآور، یا ناخوشایند، از موجبات صدور حکمی خلاف ظاهر یک موضوع یا پدیده.
مثال اول
اگر اجرای قانونی صحیح، پیامدی را به دنبال داشته باشد که ضررش بیش از نفع اجرای قانون است، گفته میشود که اجرای آن قانون در مقطعی خاص دارای "تالی فاسد" خواهد بود.
مثال دوم
فرض کنید بگویند بهخاطر صرفهجویی در مصرف برق، چراغهای سطح شهر و منجمله چراغراهنماهای سر چهارراهها را خاموش کنند. درست است که در مصرف برق صرفهجویی میشود اما زیانهای ناشی از اجرای آن بسیار بیشتر از نفعش خواهد بود و فسادهای بیشتر را بهدنبال خواهد داشت.
❤️☘ @filsofak
آگاهیبخشی حقوقی
۱. سالبه به انتفاء موضوع
خیلی از افراد بهعنوان یک اصطلاح از این قاعده حقوقی در زندگی روزمره استفاده میکنند.
سالبه از سلبشدن و انتفاء نیز از نفی میآید. در واقع این اصطلاح به این معنی است که نفیکردن موضوع را از خود سلب کردهاید. این اصطلاح در حالت عامیانه بهصورت “سالبه به انتفاع موضوع” نیز بهکار میرود اما در کتب معتبر بهصورت "سالبه به انتفاء موضوع" آمده است (انتفاع از نفع و انتفاء از نفی به معنی انکارکردن میآید).
مثال اول
فرض میکنیم مردی از همسر خود بهدلیل عدم تمکین در دادگاه شکایت میکند و در زمانی که پرونده در دادگاه در حال بررسی است همسر این مرد در حادثهای فوت میکند. در این شرایط شکایت آن مرد دیگر محلی برای طرح در دادگاه ندارد و قاضی میگوید: سالبه به انتفاء موضوع است، بدین معنی که در این شرایط دیگر شکایت از همسر مفهومی ندارد، در نتیجه بهدلیل سالبه به انتفاء موضوع، پرونده مختومه اعلام میشود.
مثال دوم
این سخن که "شریک خدای متعال قادر و توانا هست یا نیست" سالبه به انتفاء موضوع است. زیرا خداوند شریکی ندارد تا گفته شود که او قادر است یا نیست.
مثال سوم
اگر در جلسهای گفتوگو شود که آیا به روستاهای "زینآباد" و "عینآباد" در فلان شهر برقرسانی شده، یا خیر؟ و بعداً مشخص شود که اصلا روستاهایی به این نام در آن شهر نداریم، گفته خواهد شد که سالبه به انتفاء موضوع است و طبیعتاً نباید در مورد چیزی که وجود ندارد گفتوگو کرد.
۲. به ثمن بخس فروختن
یعنی چیزی را به بهای بسیار ناچیز در یک معامله بفروشند. نیمبها فروختن.
معادل فارسی: پشیز یا پشیزک
۳. تالی فاسد
تالی فاسد یک اصطلاح پرکاربرد در فقه، حقوق و سیاست بوده و معنایش آن است که بر یک کار و عملی -که شاید به خودی خود دارای مشکلی نباشد- آثاری خلاف حق و فاسد مترتب شود. بهعبارت دیگر، تالی فاسد، یعنی آثار و پیامد زیانآور، یا ناخوشایند، از موجبات صدور حکمی خلاف ظاهر یک موضوع یا پدیده.
مثال اول
اگر اجرای قانونی صحیح، پیامدی را به دنبال داشته باشد که ضررش بیش از نفع اجرای قانون است، گفته میشود که اجرای آن قانون در مقطعی خاص دارای "تالی فاسد" خواهد بود.
مثال دوم
فرض کنید بگویند بهخاطر صرفهجویی در مصرف برق، چراغهای سطح شهر و منجمله چراغراهنماهای سر چهارراهها را خاموش کنند. درست است که در مصرف برق صرفهجویی میشود اما زیانهای ناشی از اجرای آن بسیار بیشتر از نفعش خواهد بود و فسادهای بیشتر را بهدنبال خواهد داشت.
❤️☘ @filsofak
❤3👍3👏1
Audio
#پادکستهای_ناب
اپیزود ۴۱، رادیو دیو:
موضوع: «در ستایش عشق اول»
#عشق #عشق_اول
#رادیو_دیو
آنچه میشنوید:
۱. آهنگهای نوستالژیک عاشقانه قدیمی.
۲. پارههای از کتابها و داستانهای عاشقانه.
۳. شعرهای عاشقانه.
۴. آشنایی با برخی نویسندهها و شاعران.
۵. آشنایی با برخی آهنگسازان و خوانندگان.
و کلی احساسات خاص و ناب.
❤️☘ @padkastgolchin
اپیزود ۴۱، رادیو دیو:
موضوع: «در ستایش عشق اول»
#عشق #عشق_اول
#رادیو_دیو
آنچه میشنوید:
۱. آهنگهای نوستالژیک عاشقانه قدیمی.
۲. پارههای از کتابها و داستانهای عاشقانه.
۳. شعرهای عاشقانه.
۴. آشنایی با برخی نویسندهها و شاعران.
۵. آشنایی با برخی آهنگسازان و خوانندگان.
و کلی احساسات خاص و ناب.
❤️☘ @padkastgolchin
❤2👏2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
بهم بگو! برای چی زل زدی نگام میکنی؟
فیلم کوتاه دربارهٔ عشق فیلمی لهستانی به کارگردانی کریستوف کیشلوفسکی...
#کریستوف_کیشلوفسکی
#درباره_عشق
❤️☘ @filsofak
فیلم کوتاه دربارهٔ عشق فیلمی لهستانی به کارگردانی کریستوف کیشلوفسکی...
#کریستوف_کیشلوفسکی
#درباره_عشق
❤️☘ @filsofak
👍8❤3👏1
ما اغلب دوست داریم از کسانی که خوشمان میآید، بُت درست کنیم و از آنها «اَبَر انسان» بسازیم. و وقتی آن شخصیتِ ابرانسانی تبدیل به یک انسانِ عادی شد، از او متنفر شویم.
واقعیت آن است که همه، آدمهای معمولیای هستند. حتی آنهایی که ما ابرانسان میپنداریم هم وقتی دستشویی میروند، وقتی میخوابند، آبِ دهنشان روی بالش میریزد، آنها هم دچار اسهال و یبوست میشوند، میترسند، دروغ میگویند، عرقِشان بوی گند میدهد و دهنشان سرِ صبح، بوی خُسفهی خَر!
بعدها که فرصتی شد تا به هنرجویانِ ادبیات و تئاتر آموزش بدهم، احساس کردم هنرجویانم ناخواسته و از روی لطف، دوست داشتند بگویند که مربیِ ما، آدمِ خیلی عجیب و غریبی ست!
اولین چاره کار این بود که از آنها بخواهم «استاد» خطابم نکنند. چون اصولاً این لفظ برای منی که سطحِ علمی و آکادمیکِ لازم را ندارم، عنوانِ اشتباهی است.
در قدم بعد، سعی کردم به آنها نشان دهم که من هم مثلِ همهی آدمهای دیگر، نیازهای طبیعی خودم را دارم.
عصبانی میشوم، غمگین میشوم، گرسنه میشوم، دستشویی میروم، دست و بالم درد میگیرد و هزار و یک چیزِ دیگر که همه آدمها دارند.
اما به نظرم، دو چیز خیلی مهم هست که باید هر کس به خودش بگوید و نگذارد دیگران از او تصویری فراانسانی و غیرواقعی بسازند:
اول، احترام:
حتی جلوی پای یک پسربچهی 7 ساله هم باید بلند شد و یا بعد از یک دخترِ 5 ساله از در عبور کرد. باید آن قدر به دیگران احترام گذاشت که بدانند نه تنها از تو چیزی کم ندارند که به مراتب از تو با ارزشتر و مهمترند.
و بعد، راستگویی!
به عقیده من هیچ ارزشی و خصلتی بزرگتر و انسانیتر از راستگویی نیست. اعترافِ به «ندانستن» و «نتوانستن» یکی از بزرگترین سدهایی ست که ما در طولِ عمرمان باید از آن بگذریم.
اطرافیان اگر بدانند که ما هم مثلِ همه آدمهای دیگر، یک آدمِ با نیازهای عادی هستیم، هرگز تصورشان از ما، تصوری فراواقعی نخواهد شد.
اینهایی که گفتم، فقط مخصوصِ هنرجو و مربی نیست. خیلی به کارِ عاشق و معشوقها هم میآید.
به یک دلدادهی شیفته باید گفت:
-«کسی که تو امروز در بهترین لباس و عطر و قیافه میبینی، در خلوتش، یک شامپانزهی تمامعیار میشود!... تو با یک آدمِ معمولی طرفی، نه یک ابرقهرمانِ سوپراستار!» همهی ما آدمایم. آدمهای خیلی معمولی.
#دالتون_ترومبو
❤️☘ @filsofak
واقعیت آن است که همه، آدمهای معمولیای هستند. حتی آنهایی که ما ابرانسان میپنداریم هم وقتی دستشویی میروند، وقتی میخوابند، آبِ دهنشان روی بالش میریزد، آنها هم دچار اسهال و یبوست میشوند، میترسند، دروغ میگویند، عرقِشان بوی گند میدهد و دهنشان سرِ صبح، بوی خُسفهی خَر!
بعدها که فرصتی شد تا به هنرجویانِ ادبیات و تئاتر آموزش بدهم، احساس کردم هنرجویانم ناخواسته و از روی لطف، دوست داشتند بگویند که مربیِ ما، آدمِ خیلی عجیب و غریبی ست!
اولین چاره کار این بود که از آنها بخواهم «استاد» خطابم نکنند. چون اصولاً این لفظ برای منی که سطحِ علمی و آکادمیکِ لازم را ندارم، عنوانِ اشتباهی است.
در قدم بعد، سعی کردم به آنها نشان دهم که من هم مثلِ همهی آدمهای دیگر، نیازهای طبیعی خودم را دارم.
عصبانی میشوم، غمگین میشوم، گرسنه میشوم، دستشویی میروم، دست و بالم درد میگیرد و هزار و یک چیزِ دیگر که همه آدمها دارند.
اما به نظرم، دو چیز خیلی مهم هست که باید هر کس به خودش بگوید و نگذارد دیگران از او تصویری فراانسانی و غیرواقعی بسازند:
اول، احترام:
حتی جلوی پای یک پسربچهی 7 ساله هم باید بلند شد و یا بعد از یک دخترِ 5 ساله از در عبور کرد. باید آن قدر به دیگران احترام گذاشت که بدانند نه تنها از تو چیزی کم ندارند که به مراتب از تو با ارزشتر و مهمترند.
و بعد، راستگویی!
به عقیده من هیچ ارزشی و خصلتی بزرگتر و انسانیتر از راستگویی نیست. اعترافِ به «ندانستن» و «نتوانستن» یکی از بزرگترین سدهایی ست که ما در طولِ عمرمان باید از آن بگذریم.
اطرافیان اگر بدانند که ما هم مثلِ همه آدمهای دیگر، یک آدمِ با نیازهای عادی هستیم، هرگز تصورشان از ما، تصوری فراواقعی نخواهد شد.
اینهایی که گفتم، فقط مخصوصِ هنرجو و مربی نیست. خیلی به کارِ عاشق و معشوقها هم میآید.
به یک دلدادهی شیفته باید گفت:
-«کسی که تو امروز در بهترین لباس و عطر و قیافه میبینی، در خلوتش، یک شامپانزهی تمامعیار میشود!... تو با یک آدمِ معمولی طرفی، نه یک ابرقهرمانِ سوپراستار!» همهی ما آدمایم. آدمهای خیلی معمولی.
#دالتون_ترومبو
❤️☘ @filsofak
👍16❤5👏2
اریکسون (۱۹۵۰) اوایل کودکی را به صورت دوره «شکفتن عمیق» توصیف کرد. هنگامی که کودکان احساس خودمختاری میکنند، کمتر از زمانی که کودک نوپایی بودند لجوج و خودرای میشوند. انرژی آنها برای حل کردن تعارض روانشناختی سالهای پیشدبستانی آزاد میشود: ابتکار عمل در برابر احساس به طوری که از کلمه ابتکار عمل برمیآید، کودکان خردسال احساس تازه هدفمندی دارند. آنها دوست دارند از پسِ تکالیف جدید برآیند، به فعالیتهایی با همسالان ملحق شوند، و ببینند با کمک بزرگسالان چه کاری میتوانند انجام دهند. آنها در رشد وجدان نیز پیشرفت میکنند.
اریکسون بازی را وسیلهای میدانست که کودکان خردسال از طریق آن از خود و دنیای اجتماعی خویش آگاه میشوند. بازی به کودکان پیشدبستانی امکان میدهد تا مهارتهای جدید را با خطر کمِ انتقاد و شکست امتحان کنند. در ضمن، بازی سازمان اجتماعی کوچکی را از بچهها به وجود میآورد که باید برای رسیدن به هدفهای مشترک همکاری کنند. در سرتاسر دنیا، کودکان صحنههای خانوادگی و مشاغل بسیار مشهود، مانند افسر پلیس، دکتر و پرستار در کشورهای غربی شکارچی خرگوش و سفالگر در بین بومیان هاپی آمریکا، کلبهسازی و نیزهسازی در بین قبیله باکا واقع در آفریقای غربی را به نمایش میگذارند.
🔸لورا برک
از کتاب روانشناسی رشد
ترجمه یحیی سیدمحمدی
☘❤️ @filsofak
اریکسون بازی را وسیلهای میدانست که کودکان خردسال از طریق آن از خود و دنیای اجتماعی خویش آگاه میشوند. بازی به کودکان پیشدبستانی امکان میدهد تا مهارتهای جدید را با خطر کمِ انتقاد و شکست امتحان کنند. در ضمن، بازی سازمان اجتماعی کوچکی را از بچهها به وجود میآورد که باید برای رسیدن به هدفهای مشترک همکاری کنند. در سرتاسر دنیا، کودکان صحنههای خانوادگی و مشاغل بسیار مشهود، مانند افسر پلیس، دکتر و پرستار در کشورهای غربی شکارچی خرگوش و سفالگر در بین بومیان هاپی آمریکا، کلبهسازی و نیزهسازی در بین قبیله باکا واقع در آفریقای غربی را به نمایش میگذارند.
🔸لورا برک
از کتاب روانشناسی رشد
ترجمه یحیی سیدمحمدی
☘❤️ @filsofak
👍7👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تفاوت کلام یک دانشمند با یک سیاستمدار
۱. تکتک ما تقریبا به همدیگر ربط داریم.
۲. همهی ما از افریقا میآییم و ترسها و تجربههای ما عمدتا شبیه هم هستند.
۳. تلاش کنیم که به دیگری آسیب نزنیم و به هم کمک کنیم.
🔸|بخشی از گفتگوی ویژه بیبیسی با یووال نوح هراری|
❤️☘ @filsofak
۱. تکتک ما تقریبا به همدیگر ربط داریم.
۲. همهی ما از افریقا میآییم و ترسها و تجربههای ما عمدتا شبیه هم هستند.
۳. تلاش کنیم که به دیگری آسیب نزنیم و به هم کمک کنیم.
🔸|بخشی از گفتگوی ویژه بیبیسی با یووال نوح هراری|
❤️☘ @filsofak
👍6😁1
آداب گفتگو در گروههای اجتماعی
۱. اگر میخواهیم کسی را به گروهی دعوت کنیم ضمن مشورت با او، معرفی مختصری از او در گروه بگذاریم. بهتر است فردی که دعوت میشود، در اولین پیام ضمن سلام، اگر فکر میکند توضیحاتی بیشتری برای معرفی بهتر خود لازم است، به مطلب خود ضمیمه نماید. تا قبل از اینکه فرد دعوتشونده پیامی نداده است، صرفا بهخاطر پیام معرف، پیام خوشآمدی برای او ارسال نکنیم. پیامهای ما بعد از اولین پیام او و ترجیحا در ریپلای به پیام او باشد. ضمنا بهتر است پیام خوشآمد ما طوری تنظیم شود که دیگران بتوانند با افزودن استیکرهای بازخوردی، احساس خود را منتقل کنند و نیاز به مطلب جداگانه سایر افراد نباشد.
۲. اگر پیام ما مرتبط به پیام شخص بهخصوصی است، از گزینهی Reply به همان پیام استفاده کنیم تا مشخص شود مخاطب ما چه کسی است.
۳. بهجای دیگری، در سؤالجوابها یا بحثی که بین دو نفر در یک گروه صورت میگیرد، پاسخ ندهیم. اگر علاقمند به پاسخ بهجای دیگری هستیم میتوانیم با کسب اجازه از او نظر خود را بیان کنیم.
۴. قبل از اینکه پیامی را به گروه ارسال کنیم با یک نگاه سطحی به آخرین مطالب، از فضای گروه مطلع شویم. ممکن است بحث یا گفتگویی در حال انجام باشد که مطلب ما نامرتبط با آن باشد و سبب مزاحمت و بههم زدن تمرکز افراد روی آن موضوع شود.
۵. یادمان باشد ارسال مجدد پیامهایی که قبل از ما دیگران فرستادهاند، به اعتبار ما لطمه میزند.
۶. پیش از ارسال متن، متن را بخوانیم و ارزیابی کنیم که آیا از همه نظر برای شخص گیرنده قابل درک هست و در صورت وجود هرگونه ابهامی، آن را به نحو مقتضی رفع کنیم.
۷. اگر در گروه نظرخواهی مطرح شد که نیاز به عکسالعمل ما داشت، بازخورد دهیم.
۸. از رهاکردن سؤال بیپاسخ پرهیز کنیم. اگر حین گفتگو پرسشی مطرح شد که موقعیت یا زمان پاسخدهی نداشتیم حتما اعلام کنیم که در زمان مناسب پاسخ خواهم داد.
۹. از کلماتی که بهصورتهای مختلف نوشته میشوند و یا عبارات دوپهلو که معانی مختلفی را به ذهن خوانده منتقل میکنند، استفاده نکنیم. گاهی با استفاده از اِعرابگذاری، درج برخی استیکرها و یا پیام صوتی بهجای متنی، واژه و عبارت موردنظر خود را به مخاطب منتقل نماییم.
۱۰. ترجیحا پاسخهای ما متنی باشد. شاید آن فرد یا افراد دیگر موقعیت گوشدادن پیام صوتی نداشته باشند.
۱۱. متن بدون اشتباه تایپی و ایرادهای املایی، تاثیر بیشتری دارد و نفوذ کلام ما را بیشتر میکند. قبل از ارسال مطلب، آن را بازخوانی نماییم و حتی بعد از ارسال مطلب نیز آن را بخوانیم و ویراستاری کنیم.
۱۲. اگر دیدیم متنی که ارسال کردهایم نیاز به ویراستاری دارد اما با استیکرها و یا متنی دیگر بازخورد گرفته است، در صورتیکه اصلاح ما معنا و برداشت از متن را تغییر ندهد (مثلا اصلاح تایپی یا برخی اصلاحات املایی)، میتوانیم بدون اطلاع، آن را ویرایش کنیم در غیراینصورت باید در یک پیام ریپلایشده به پیام اصلی، تغییرات و ویرایش خود را اعلام کنیم.
۱۳. گاهی لازم میشود در یک گروه، مطلبی را برای همه ارسال کنیم اما تاکید داریم که فرد یا افرادی از آن گروه بهشکل "سفارشیشدهتر" آن را ببینند. در این صورت بهتر است در انتهای پیام نام کاربری (Username) آن فرد یا افراد را اضافه کنیم. برای این کار ابتدا علامت @ را تایپ میکنیم. بهمحض تایپ این علامت یک پنجره شامل نام تمام کاربران و افراد آن گروه باز میشود که میتوانیم از میان آن، فرد یا افراد مورد نظر خود را انتخاب و روی آن کلیک کنیم. با این کار برای آن افراد یک اعلام (Notification) جداگانه اعلام میشود که قطعا اگر بیرون از گفتگو و خارج از گروه هم باشند بهراحتی متوجه آن پیام خواهند شد.
۱۴. در یک گروه بهتر است از گفتگوهای دوطرفه و شخصی پرهیز شود مگر اینکه این گفتگو بین دو نفر، فواید جمعی ایجاد کند.
۱۵. اگر لازم بود در "گروه" به فردی تسلیت یا تبریک بگوییم (یعنی پیام ما علاوه بر تبریک و یا تسلیت، جنبهی اطلاعرسانی به سایر افراد هم داشت)، بهتر است پیام را طوری تنظیم کنیم که نیازی نباشد سایر افراد هم جداگانه در گروه این کار را بکنند. بلکه سایر افراد بتوانند با یک "استیکر یا آیکون بازخوردی" روی آن پیام شما، واکنش و احساس خود را منتقل کنند. اگر با دیدن مطلب تبریک یا تسلیت، خواستیم پیامی متفاوت؛ احساسیتر یا صمیمانهتر، به فرد مورد نظر بدهیم بهتر است این کار را با یک پیام خصوصی در پیوی او انجام دهیم.
🔸 سهراب آبتین
❤️☘ @filsofak
۱. اگر میخواهیم کسی را به گروهی دعوت کنیم ضمن مشورت با او، معرفی مختصری از او در گروه بگذاریم. بهتر است فردی که دعوت میشود، در اولین پیام ضمن سلام، اگر فکر میکند توضیحاتی بیشتری برای معرفی بهتر خود لازم است، به مطلب خود ضمیمه نماید. تا قبل از اینکه فرد دعوتشونده پیامی نداده است، صرفا بهخاطر پیام معرف، پیام خوشآمدی برای او ارسال نکنیم. پیامهای ما بعد از اولین پیام او و ترجیحا در ریپلای به پیام او باشد. ضمنا بهتر است پیام خوشآمد ما طوری تنظیم شود که دیگران بتوانند با افزودن استیکرهای بازخوردی، احساس خود را منتقل کنند و نیاز به مطلب جداگانه سایر افراد نباشد.
۲. اگر پیام ما مرتبط به پیام شخص بهخصوصی است، از گزینهی Reply به همان پیام استفاده کنیم تا مشخص شود مخاطب ما چه کسی است.
۳. بهجای دیگری، در سؤالجوابها یا بحثی که بین دو نفر در یک گروه صورت میگیرد، پاسخ ندهیم. اگر علاقمند به پاسخ بهجای دیگری هستیم میتوانیم با کسب اجازه از او نظر خود را بیان کنیم.
۴. قبل از اینکه پیامی را به گروه ارسال کنیم با یک نگاه سطحی به آخرین مطالب، از فضای گروه مطلع شویم. ممکن است بحث یا گفتگویی در حال انجام باشد که مطلب ما نامرتبط با آن باشد و سبب مزاحمت و بههم زدن تمرکز افراد روی آن موضوع شود.
۵. یادمان باشد ارسال مجدد پیامهایی که قبل از ما دیگران فرستادهاند، به اعتبار ما لطمه میزند.
۶. پیش از ارسال متن، متن را بخوانیم و ارزیابی کنیم که آیا از همه نظر برای شخص گیرنده قابل درک هست و در صورت وجود هرگونه ابهامی، آن را به نحو مقتضی رفع کنیم.
۷. اگر در گروه نظرخواهی مطرح شد که نیاز به عکسالعمل ما داشت، بازخورد دهیم.
۸. از رهاکردن سؤال بیپاسخ پرهیز کنیم. اگر حین گفتگو پرسشی مطرح شد که موقعیت یا زمان پاسخدهی نداشتیم حتما اعلام کنیم که در زمان مناسب پاسخ خواهم داد.
۹. از کلماتی که بهصورتهای مختلف نوشته میشوند و یا عبارات دوپهلو که معانی مختلفی را به ذهن خوانده منتقل میکنند، استفاده نکنیم. گاهی با استفاده از اِعرابگذاری، درج برخی استیکرها و یا پیام صوتی بهجای متنی، واژه و عبارت موردنظر خود را به مخاطب منتقل نماییم.
۱۰. ترجیحا پاسخهای ما متنی باشد. شاید آن فرد یا افراد دیگر موقعیت گوشدادن پیام صوتی نداشته باشند.
۱۱. متن بدون اشتباه تایپی و ایرادهای املایی، تاثیر بیشتری دارد و نفوذ کلام ما را بیشتر میکند. قبل از ارسال مطلب، آن را بازخوانی نماییم و حتی بعد از ارسال مطلب نیز آن را بخوانیم و ویراستاری کنیم.
۱۲. اگر دیدیم متنی که ارسال کردهایم نیاز به ویراستاری دارد اما با استیکرها و یا متنی دیگر بازخورد گرفته است، در صورتیکه اصلاح ما معنا و برداشت از متن را تغییر ندهد (مثلا اصلاح تایپی یا برخی اصلاحات املایی)، میتوانیم بدون اطلاع، آن را ویرایش کنیم در غیراینصورت باید در یک پیام ریپلایشده به پیام اصلی، تغییرات و ویرایش خود را اعلام کنیم.
۱۳. گاهی لازم میشود در یک گروه، مطلبی را برای همه ارسال کنیم اما تاکید داریم که فرد یا افرادی از آن گروه بهشکل "سفارشیشدهتر" آن را ببینند. در این صورت بهتر است در انتهای پیام نام کاربری (Username) آن فرد یا افراد را اضافه کنیم. برای این کار ابتدا علامت @ را تایپ میکنیم. بهمحض تایپ این علامت یک پنجره شامل نام تمام کاربران و افراد آن گروه باز میشود که میتوانیم از میان آن، فرد یا افراد مورد نظر خود را انتخاب و روی آن کلیک کنیم. با این کار برای آن افراد یک اعلام (Notification) جداگانه اعلام میشود که قطعا اگر بیرون از گفتگو و خارج از گروه هم باشند بهراحتی متوجه آن پیام خواهند شد.
۱۴. در یک گروه بهتر است از گفتگوهای دوطرفه و شخصی پرهیز شود مگر اینکه این گفتگو بین دو نفر، فواید جمعی ایجاد کند.
۱۵. اگر لازم بود در "گروه" به فردی تسلیت یا تبریک بگوییم (یعنی پیام ما علاوه بر تبریک و یا تسلیت، جنبهی اطلاعرسانی به سایر افراد هم داشت)، بهتر است پیام را طوری تنظیم کنیم که نیازی نباشد سایر افراد هم جداگانه در گروه این کار را بکنند. بلکه سایر افراد بتوانند با یک "استیکر یا آیکون بازخوردی" روی آن پیام شما، واکنش و احساس خود را منتقل کنند. اگر با دیدن مطلب تبریک یا تسلیت، خواستیم پیامی متفاوت؛ احساسیتر یا صمیمانهتر، به فرد مورد نظر بدهیم بهتر است این کار را با یک پیام خصوصی در پیوی او انجام دهیم.
🔸 سهراب آبتین
❤️☘ @filsofak
👍12👏3😁2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
سکانس پایانی و زیبای فیلم «راههای افتخار» اثر #استنلی_کوبریک
سربازان فرانسوی خسته و فرسوده از زخمهای جنگ جهانی اول در کافهای نشستهاند؛ جنگی که یکی از بیمعناترین و بیحاصلترین جنگهای تاریخ بود. صاحب کافه، یک خوانندهی زن آلمانی (با بازی کریستین هارلن که با کوبریک ازدواج کرد) را روی صحنه میآورد تا برای سربازان بخواند. موج تحقیر و تمسخر به سوی زن که از کشور دشمن است، روانه میشود!
زن شروع به خواندن میکند. سربازان کلمات آواز را که به زبان آلمانی است نمیفهمند، اما به تدریج ملودی آواز را زمزمه میکنند. جادوی موسیقی که زبانی جهانی است اثر خود را میگذارد. ناگهان پوچیِِ جنگ و نبرد بر سر قدرت و بیمعناییِ عواملی مثل زبان، دین، نژاد و مرزهایی که انسانها را از هم جدا کرده و به دشمنی و بیگانه ستیزی دامن میزند، نمایان میشود؛ دشمنیِِ کاذبی که اکنون و در قرن بیست و یکم نیز بین ملتها وجود دارد.
آواز زن، گویی بیان دردی مشترک است و این گونه «کوبریک» یکی از زیباترین سکانسهای ضد جنگ تاریخ سینما را بر پرده خلق میکند..
❤️☘ @filsofak
سکانس پایانی و زیبای فیلم «راههای افتخار» اثر #استنلی_کوبریک
سربازان فرانسوی خسته و فرسوده از زخمهای جنگ جهانی اول در کافهای نشستهاند؛ جنگی که یکی از بیمعناترین و بیحاصلترین جنگهای تاریخ بود. صاحب کافه، یک خوانندهی زن آلمانی (با بازی کریستین هارلن که با کوبریک ازدواج کرد) را روی صحنه میآورد تا برای سربازان بخواند. موج تحقیر و تمسخر به سوی زن که از کشور دشمن است، روانه میشود!
زن شروع به خواندن میکند. سربازان کلمات آواز را که به زبان آلمانی است نمیفهمند، اما به تدریج ملودی آواز را زمزمه میکنند. جادوی موسیقی که زبانی جهانی است اثر خود را میگذارد. ناگهان پوچیِِ جنگ و نبرد بر سر قدرت و بیمعناییِ عواملی مثل زبان، دین، نژاد و مرزهایی که انسانها را از هم جدا کرده و به دشمنی و بیگانه ستیزی دامن میزند، نمایان میشود؛ دشمنیِِ کاذبی که اکنون و در قرن بیست و یکم نیز بین ملتها وجود دارد.
آواز زن، گویی بیان دردی مشترک است و این گونه «کوبریک» یکی از زیباترین سکانسهای ضد جنگ تاریخ سینما را بر پرده خلق میکند..
❤️☘ @filsofak
❤12👏2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
زلاتان ابراهیموویچ:
«وقتی میگم خدای فوتبالم، با کسی شوخی ندارم!»
اعتماد به نفس، جذابترین ویژگی یک فرد است
اما، چطور یک نفر میتواند
عظمت را در وجود شما ببیند
اگر قبلاً خودتان آنرا ندیده باشید؟
❤️☘ @filsofak
زلاتان ابراهیموویچ:
«وقتی میگم خدای فوتبالم، با کسی شوخی ندارم!»
اعتماد به نفس، جذابترین ویژگی یک فرد است
اما، چطور یک نفر میتواند
عظمت را در وجود شما ببیند
اگر قبلاً خودتان آنرا ندیده باشید؟
❤️☘ @filsofak
❤8👍5👎1