مرگ
علیرغم اینکه هیچ تجربه و تصورِ موثقی از مرگ وجود ندارد، ماجراها و قصههای بسیاری حول مرگ شکل گرفته است که البته بخشی بهواسطهی میل انسان به جاودانگی و خلقِ توهمِ نفسِ ماندگار، بخشی به دلیل کنجکاوی برآمده از ترس، و بخش عمدهای نیز به دلایل دینی-اقتصادی-سیاسیِ سرکیسهکردنِ خلقالله و حفظ نوعی تهدید دائمی برای باجگیری، بهواسطهی مدیریتِ حیات و وعدهی مجازات پس از مرگ بوده است.
من نمیدانم مرگ چیست و نمیدانم پس از آن چه اتفاقی میافتد، بنا به نظام تمثیلات خودم مفروض میگیرم که چیزی به نام حیات پس از مرگ وجود ندارد، بدن تجزیه میشود و "من" در مقام یک پیوستار موقت اعتباری دود میشود و به هوا میرود، اما از خود این روایت هم مطمئن نیستم. فقط یک چیز را با اطمینان بیشتری میدانم و آن اینکه: تمام قصهها دربارهی مرگ نیز، از آنجا که چیزی جز قصه نیستند، تنها نتیجهی خلاقیت روایتگریِ انسانهای قصهگو ست. به بیان دیگر، من نمیدانم مرگ چیست، اما میدانم که کس دیگری هم نمیداند، یعنی هیچ کس دیگری هم نمیتواند روایتش را برای من موجه سازد. پس اثبات نادانی دیگران در این خصوص مبتنی بر این نیست که مثلا حقیقت نزد من است و هر سخن دیگری ناحق است، بلکه مسئله بر سر این است که دیگران نیز همچون من هیچ امکانی برای شناخت و در نتیجه، هیچ توجیهی در سندیت قصههایشان ندارند.
آنچه اهمیت دارد نه مرگ بلکه زندگی است؛ یعنی مهم اتفاقی نیست که بناست بعد از مرگ بیفتد بلکه تاثیر این اتفاق بر زندگی ماست: یعنی ترس از مرگ؛ ترسی که نه تنها در لحظهی مرگ، بلکه در هر لحظه در تمام زندگی حضور دارد و بر تمام خصوصیات رفتاری و اخلاقی ما سایه افکنده است و سالهاست تصمیمات و رفتارهای ما را با اضطراب همراه کرده است. رفتار ما در قبال بیماریِ همهگیر اخیر در سطح سیاره خود بهترین شاهد است بر این مدعا.
راهکار رایج در برابر این ترس همواره تلاش برای تقویتِ فیزیکی سوژه با هدف به تعویق انداختنِ مرگ بوده است. در این خصوص البته سه سیرِن یا فرشتهی دلربای مشهور، یعنی تغذیه، بهداشت و ورزش، مدعیِ خدمت به خدای واحدِ سلامتی، سکاندارِ رفعورجوع کردنِ این ترس شدهاند. موعظههای ریزودرشت دربارهی "زندگی سالم" یکی پس از دیگر ی از رسانههای جمعی نازل میشوند و خلقاللهِ بیخبر را وعدهی طول عمر و مرگِ بیدردسر میدهند.
این ماجرا از میلِ خودشیفتهوارِ سوژه به حیات جاودان، در مقام یکی از عوامل اصلیِ خلق افسانهها دربارهی حیات پس از مرگ، سوءاستفاده میکند و نتیجه آن است که میبینیم. جوامعی که در عین تعهد به مناسک آیینیِ این سه فرشته، که به ترتیب خود را در سه شعار "رژیم غذایی سالم، زندگی سالم و بدن سالم" بازنمایی میکردند، بیش از پیش یا به احساس خودبیمارپنداری، خودچاق/لاغرپنداری و عذاب وجدان ناشی از شکستنِ توبه در رژیم غذایی و در نهایت عذاب وجدان ناشی از تنبلی و تنآسایی دچارند، یا در صورت فائق آمدن بر این احساس، به توهمی از موفقیت و سلامت حاصل از خود-بدنشیفتگیِ کاریکاتورگون گرفتارند.
به هر ترتیب، از مرگ گریزی نیست، اما راه ما برای مواجهه با این ترس، نه به تعویق انداختن، نه حتی نفی مرگ (و بیان افسانههایی راجع به عمر جاودان، زندگیهای بعدی، کاروانسرا بودنِ این جهان یا "چند روزی قفسی ساختهاند از بدنم")، بلکه برعکس، پذیرش این واقعیت و کاملاً آماده بودن برای نابودیِ احتمالیِ سوژه است: "آمادگی برای مرگ" بیهیچ پناهی و بیهیچ آیندهای. بنا به موضع ما، این آمادگی و پذیرش، نه تنها فرد را منفعل و افسرده نمیکند، بلکه برعکس، موجب درک گذرا بودنِ زندگی، قدردانی هر لحظه و در نهایت، جایگزین کردنِ "زیستنِ کیفی شجاعانه و شورمندانه" بهجای "زندگیِ کمّیِ ترسخورده و محافظهکارانه" میشود.
هر لحظه باید برای مرگ آماده بود. هر لحظه باید به خود یادآوری کرد که مرگ دقیقاً همین اکنون ممکن است فرابرسد. اگر این یادآوری فرد را دچار تشویش و دلهره ساخت، که عمدتا هم چنین نتیجهای دارد، نشاندهندهی آن است که سوژه بهواسطهی نادانی و ناآمادگی هنوز بسیار ضعیف است. بهواسطهی پذیرش و آمادگیِ کامل در برابر مرگ است که میتوان زندگی را فعالانه زیست و هر لحظه از آن را مغتنم شمرد و معنا بخشید.
اگر سوژ ه هدفی میسازد باید خود را بزرگ بپندارد و هدف را جدی و تمام وجودش را به آن اختصاص دهد. اما همزمان بداند که خودش در میان این میلیاردها انسان، در میان این بیشمار جانداران، در میان این سیارات بیشمار، در میان عظمت کائنات هیچ نیست و اگر شکست هم بخورد، چیز خاصی از دست نداده، چون اصلاً از ابتدا چیزی نداشته و ندارد.
🔸|اصول مبارزه در زمانهی نیهیلیسم، دکتر محمدمهدی اردبیلی|
❤️☘ @filsofak
علیرغم اینکه هیچ تجربه و تصورِ موثقی از مرگ وجود ندارد، ماجراها و قصههای بسیاری حول مرگ شکل گرفته است که البته بخشی بهواسطهی میل انسان به جاودانگی و خلقِ توهمِ نفسِ ماندگار، بخشی به دلیل کنجکاوی برآمده از ترس، و بخش عمدهای نیز به دلایل دینی-اقتصادی-سیاسیِ سرکیسهکردنِ خلقالله و حفظ نوعی تهدید دائمی برای باجگیری، بهواسطهی مدیریتِ حیات و وعدهی مجازات پس از مرگ بوده است.
من نمیدانم مرگ چیست و نمیدانم پس از آن چه اتفاقی میافتد، بنا به نظام تمثیلات خودم مفروض میگیرم که چیزی به نام حیات پس از مرگ وجود ندارد، بدن تجزیه میشود و "من" در مقام یک پیوستار موقت اعتباری دود میشود و به هوا میرود، اما از خود این روایت هم مطمئن نیستم. فقط یک چیز را با اطمینان بیشتری میدانم و آن اینکه: تمام قصهها دربارهی مرگ نیز، از آنجا که چیزی جز قصه نیستند، تنها نتیجهی خلاقیت روایتگریِ انسانهای قصهگو ست. به بیان دیگر، من نمیدانم مرگ چیست، اما میدانم که کس دیگری هم نمیداند، یعنی هیچ کس دیگری هم نمیتواند روایتش را برای من موجه سازد. پس اثبات نادانی دیگران در این خصوص مبتنی بر این نیست که مثلا حقیقت نزد من است و هر سخن دیگری ناحق است، بلکه مسئله بر سر این است که دیگران نیز همچون من هیچ امکانی برای شناخت و در نتیجه، هیچ توجیهی در سندیت قصههایشان ندارند.
آنچه اهمیت دارد نه مرگ بلکه زندگی است؛ یعنی مهم اتفاقی نیست که بناست بعد از مرگ بیفتد بلکه تاثیر این اتفاق بر زندگی ماست: یعنی ترس از مرگ؛ ترسی که نه تنها در لحظهی مرگ، بلکه در هر لحظه در تمام زندگی حضور دارد و بر تمام خصوصیات رفتاری و اخلاقی ما سایه افکنده است و سالهاست تصمیمات و رفتارهای ما را با اضطراب همراه کرده است. رفتار ما در قبال بیماریِ همهگیر اخیر در سطح سیاره خود بهترین شاهد است بر این مدعا.
راهکار رایج در برابر این ترس همواره تلاش برای تقویتِ فیزیکی سوژه با هدف به تعویق انداختنِ مرگ بوده است. در این خصوص البته سه سیرِن یا فرشتهی دلربای مشهور، یعنی تغذیه، بهداشت و ورزش، مدعیِ خدمت به خدای واحدِ سلامتی، سکاندارِ رفعورجوع کردنِ این ترس شدهاند. موعظههای ریزودرشت دربارهی "زندگی سالم" یکی پس از دیگر ی از رسانههای جمعی نازل میشوند و خلقاللهِ بیخبر را وعدهی طول عمر و مرگِ بیدردسر میدهند.
این ماجرا از میلِ خودشیفتهوارِ سوژه به حیات جاودان، در مقام یکی از عوامل اصلیِ خلق افسانهها دربارهی حیات پس از مرگ، سوءاستفاده میکند و نتیجه آن است که میبینیم. جوامعی که در عین تعهد به مناسک آیینیِ این سه فرشته، که به ترتیب خود را در سه شعار "رژیم غذایی سالم، زندگی سالم و بدن سالم" بازنمایی میکردند، بیش از پیش یا به احساس خودبیمارپنداری، خودچاق/لاغرپنداری و عذاب وجدان ناشی از شکستنِ توبه در رژیم غذایی و در نهایت عذاب وجدان ناشی از تنبلی و تنآسایی دچارند، یا در صورت فائق آمدن بر این احساس، به توهمی از موفقیت و سلامت حاصل از خود-بدنشیفتگیِ کاریکاتورگون گرفتارند.
به هر ترتیب، از مرگ گریزی نیست، اما راه ما برای مواجهه با این ترس، نه به تعویق انداختن، نه حتی نفی مرگ (و بیان افسانههایی راجع به عمر جاودان، زندگیهای بعدی، کاروانسرا بودنِ این جهان یا "چند روزی قفسی ساختهاند از بدنم")، بلکه برعکس، پذیرش این واقعیت و کاملاً آماده بودن برای نابودیِ احتمالیِ سوژه است: "آمادگی برای مرگ" بیهیچ پناهی و بیهیچ آیندهای. بنا به موضع ما، این آمادگی و پذیرش، نه تنها فرد را منفعل و افسرده نمیکند، بلکه برعکس، موجب درک گذرا بودنِ زندگی، قدردانی هر لحظه و در نهایت، جایگزین کردنِ "زیستنِ کیفی شجاعانه و شورمندانه" بهجای "زندگیِ کمّیِ ترسخورده و محافظهکارانه" میشود.
هر لحظه باید برای مرگ آماده بود. هر لحظه باید به خود یادآوری کرد که مرگ دقیقاً همین اکنون ممکن است فرابرسد. اگر این یادآوری فرد را دچار تشویش و دلهره ساخت، که عمدتا هم چنین نتیجهای دارد، نشاندهندهی آن است که سوژه بهواسطهی نادانی و ناآمادگی هنوز بسیار ضعیف است. بهواسطهی پذیرش و آمادگیِ کامل در برابر مرگ است که میتوان زندگی را فعالانه زیست و هر لحظه از آن را مغتنم شمرد و معنا بخشید.
اگر سوژ ه هدفی میسازد باید خود را بزرگ بپندارد و هدف را جدی و تمام وجودش را به آن اختصاص دهد. اما همزمان بداند که خودش در میان این میلیاردها انسان، در میان این بیشمار جانداران، در میان این سیارات بیشمار، در میان عظمت کائنات هیچ نیست و اگر شکست هم بخورد، چیز خاصی از دست نداده، چون اصلاً از ابتدا چیزی نداشته و ندارد.
🔸|اصول مبارزه در زمانهی نیهیلیسم، دکتر محمدمهدی اردبیلی|
❤️☘ @filsofak
👍8👏5❤3🔥1👀1
ده نشان سنجشگرایانه برای شک در درستی یک مطلب
آگاهیبخشی تفکر نقادانه
۱. آن مطلب منبع معتبر ندارد.
۲. اعلام زمانهای نسبی بهجای ذکر تاریخ مشخص؛ یکساعت پیش، دیشب، بهتازگی، از فردا، آخرین دستاوردها و …
۳. جملات خبری شبهعلم و مبهم دارد. مثلا دانشمندان کشف کردهاند! سریع بپرسید کدام دانشمندان؟ کدام پژوهش؟ چه سالی؟ نتایج آن در کدام نشریه علمی و کجا منتشر شده؟ نمونه آماری چند نفر بوده است؟
۴. هر جا گفته شد "کارشناسان معتقدند" یا "به گزارش شاهدان عینی".
۵. ارجاع دروغین خبرهای ناشنیده به خبرگزاریهای بسیار مشهور و معتبر برای اعتباربخشی به مطلب.
۶. تحریک شدید احساسات از طریق اغراق در داستانهای غمانگیز، عکسهای دلخراش، تحریک حس وطن پرستی یا اعتقادات مذهبی و ...
۷. عدم ارتباط منطقی و تخصصی منبع با متن مثلا رئیس مرکز "قلب" ژاپن گفته است سیگنال موبایل برای "مغز" مضر است!
۸. انگلیسیبودن یک مطلب به معنی معتبر بودن نیست! انگلیسیزبانها هم به اندازه ما استعداد گولخوردن دارند.
۹. اشتباه املایی و نگارش شتابزده و غیرحرفهای.
۱۰. زیبایی مساوی صحت نیست. داشتن عکسها و ظاهر گرافیکی زیبا یا تدوین یک ویدئوی حرفهای دلیلی برای درستبودن آن نیست.
برای شعور خود و شعور جمعی ارزش قائل باشیم و اجازه ندهیم دیگران هر ادعای غلطی را به ما بفروشند.
برای تربیت نسل توسعهآفرین، باید به تفکر انتقادی مجهز شویم تا در مقابل زودپذیری، تلقینپذیری، القاءپذیری، خرافهپرستی، فرمانبرداری، شخصیتپرستی، تقلید، سلطهگری و سلطهپذیری بایستیم.
🔸دکتر مجتبی لشکربلوکی
❤️☘ @filsofak
آگاهیبخشی تفکر نقادانه
۱. آن مطلب منبع معتبر ندارد.
۲. اعلام زمانهای نسبی بهجای ذکر تاریخ مشخص؛ یکساعت پیش، دیشب، بهتازگی، از فردا، آخرین دستاوردها و …
۳. جملات خبری شبهعلم و مبهم دارد. مثلا دانشمندان کشف کردهاند! سریع بپرسید کدام دانشمندان؟ کدام پژوهش؟ چه سالی؟ نتایج آن در کدام نشریه علمی و کجا منتشر شده؟ نمونه آماری چند نفر بوده است؟
۴. هر جا گفته شد "کارشناسان معتقدند" یا "به گزارش شاهدان عینی".
۵. ارجاع دروغین خبرهای ناشنیده به خبرگزاریهای بسیار مشهور و معتبر برای اعتباربخشی به مطلب.
۶. تحریک شدید احساسات از طریق اغراق در داستانهای غمانگیز، عکسهای دلخراش، تحریک حس وطن پرستی یا اعتقادات مذهبی و ...
۷. عدم ارتباط منطقی و تخصصی منبع با متن مثلا رئیس مرکز "قلب" ژاپن گفته است سیگنال موبایل برای "مغز" مضر است!
۸. انگلیسیبودن یک مطلب به معنی معتبر بودن نیست! انگلیسیزبانها هم به اندازه ما استعداد گولخوردن دارند.
۹. اشتباه املایی و نگارش شتابزده و غیرحرفهای.
۱۰. زیبایی مساوی صحت نیست. داشتن عکسها و ظاهر گرافیکی زیبا یا تدوین یک ویدئوی حرفهای دلیلی برای درستبودن آن نیست.
برای شعور خود و شعور جمعی ارزش قائل باشیم و اجازه ندهیم دیگران هر ادعای غلطی را به ما بفروشند.
برای تربیت نسل توسعهآفرین، باید به تفکر انتقادی مجهز شویم تا در مقابل زودپذیری، تلقینپذیری، القاءپذیری، خرافهپرستی، فرمانبرداری، شخصیتپرستی، تقلید، سلطهگری و سلطهپذیری بایستیم.
🔸دکتر مجتبی لشکربلوکی
❤️☘ @filsofak
👍16❤1
فیلم ۶ #دنیای_زنان
فیلم محکم در آغوشم بگیر Hold Me Tight 2021
در خلاصه داستان فیلم محکم در آغوشم بگیر Hold Me Tight 2021 آمده است که زنی خانواده خود را ترک می کند و همسرش مجبور می شود از فرزندانشان مراقبت کند.
🔸لینک دانلود: محکم در آغوشم بگیر
❤️☘ @filsofak
فیلم محکم در آغوشم بگیر Hold Me Tight 2021
در خلاصه داستان فیلم محکم در آغوشم بگیر Hold Me Tight 2021 آمده است که زنی خانواده خود را ترک می کند و همسرش مجبور می شود از فرزندانشان مراقبت کند.
🔸لینک دانلود: محکم در آغوشم بگیر
❤️☘ @filsofak
👍4👏1
چگونه احمق نباشیم!
احتمالا شما هم در شبکه های مجازی خوانده اید که زیباترین مجری دنیا ایرانی است. یا اگر سارقان شما را مجبور کردند که رمز کارت بانکی تان را وارد کنید، آن را برعکس وارد کنید آنگاه پلیس می فهمد و به کمک شما می آید. یا دیوار چین از ماه دیده می شود. یا نام کرم بستنی (و در نتیجه آیس کریم) از کریم باستانی که در شهر ری یخ فروش می کرده گرفته شده. وقتی با یک مطلب برخورد کردیم باید چیکار کنیم؟
نشریه گمان ۱۴ قاعده و سرنخ کاربردی برای تفکر انتقادی (موشکافانه) ارایه کرده که کمی آن را بازنویسی کردم.
▫️اولین تست؛ منبع (رفرنس): آیا منبع معتبر دارد؟ این مطلب یا ادعا بر چه مبنایی است و از کجا چنین حرفی درآمده؟
▫️کل ماجرا یا یک قطعه فیلم و تکه عکس: یک عکس همان قدر که به اندازه هزار خط نوشته حرف دارد میتواند هزار داستان تخیلی نیز درست کند. زاویه خاص فیلمبرداری، مشخص نبودن اتفاقات قبل و بعد از آن تکه جدا شده از فیلم، ربط دادن عکس به مطلب نامرتبط، دستکاری عکس و فیلم (فتوشاپ) و … فرصت را برای داستان سازی تخیلی ایجاد میکند. مثلا عکس کودکی که مار داخل سرش است.بعضی اصلا از روی یک عکس مخدوش، شروع می کنند و یک خبر می سازند!
▫️اعلام زمانهای نسبی به جای ذکر تاریخ مشخص: یکساعت پیش، دیشب، به تازگی، از فردا، آخرین دستاوردها و … برای مثال بیش از سه سال است که شایعه «به تازگی گوگل برای تغییر نام خلیج فارس رایگیری اینترنتی گذاشته». یا «آخرین تحقیقات دانشمندان ژاپنی…»
▫️دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا: عباراتی که نشان میدهد رازی مخوف یا سندی فوقمحرمانه کشف شده: شرکتهای دارویی برای کم نشدن سودشان نمیگذارند شما بدانید لیمو همه بیماریهای لاعلاج را درمان میکند! یا نامهی فوق محرمانه و مسقیم درباره زلزله تهران!
▫️جملات خبری علمیطور اما مبهم: دانشمندان [سریع بپرسید کدام دانشمندان؟] کشف کردهاند که خوردن کره در ساعت ۱۲ ظهر باعث .... کدام پژوهش؟ چه سالی؟ نتایج آن در کدام نشریه علمی کجا منتشر شده؟ نمونه آماری چند نفر بوده است؟
▫️آدم های بدون نام: هر جا شنیدید که گفته شد «کارشناسان معتقدند» یا «به گزارش شاهدان عینی» رد نکنید اما شک کنید.
▫️ارجاع دروغین خبرهای ناشنیده به خبرگزاریهای بسیار مشهور و معتبر برای اعتبار بخشی به مطلب: در اینگونه مطالب به صورت خیلی کلی نوشته میشود منبع: سی.ان.ان یا بی.بی.سی. یا پلیس فتا. یا ارجاع به منابع غیرواقعی با اسمهای عجیب و غریب و پر ابهت: شبکه خبری Alien News فرانسه، شبکه آزادنگاران بدون مرز، تیم تحقیقاتی دکتر چوانگ در مرکز توکیو!
▫️تحریک شدید احساسات از طریق اغراق: در داستانهای غمانگیز، عکسهای دلخراش، تحریک حس وطن پرستی یا اعتقادات مذهبی و... نشانه اولیه برای دروغ بودن است.
▫️عدم ارتباط منطقی و تخصصی منبع با متن: مثلا رئیس مرکز «قلب» ژاپن گفته است سیگنال موبایل برای «مغز» مضر است!
▫️اینترنت و گوگل منبع نیستند: اینها ابزارهای جستجو هستند. هر چیزی در آن پیدا شود درست نیست حتی اگر صد جا تکرار شده باشد. انگلیسی بودن یک مطلب هم به معنی معتبر بودنش نیست! انگلیسی زبان ها هم به اندازه ما استعداد گول خوردن دارند.
▫️«آیا میدانید»ها: نادانستههای کوچک و سطحی جهان آنقدر زیاد است که تشخیص راست بودنشان بسیار مشکل است. زیاد آنها را باور نکنید حتی اگر هم راست باشند تغییری در زندگی شما ایجاد نمی کنند.
▫️شاهدان غیبی: همه ما افرادی را دیدهایم که در دفاع از یک ادعای عجیب می گویند: «یکی از دوستانم با چشم خودش دیده!». برای احترام به شعور خودمان هم که شده درخواست کنیم با آن شخص سوم گفتگو کنیم.
▫️شیوه نگارش و سطح علمی بودن: اشتباه املایی و نگارش شتابزده و غیرحرفهای هم نشانه خوبی است.
▫️زیبایی مساوی صحت نیست: داشتن عکسها و ظاهر گرافیکی زیبا یا تدوین یک ویدئوی حرفهای دلیلی برای درست بودن آن نیست. بسیار دیده شده برای مطالب چرند تصاویر گرافیکی زیبا یا حتی ویدئو ساخته اند و افراد فریب ظاهر آن را خورده اند.
🔻تجویز راهبردی
● برای وقت خود ارزش قائل باشیم و اصولا به هر چیزی گوش نکنیم و مطالبی را بخوانیم که فکر می کنیم هم درست باشد هم بدردبخور.
● برای شعور خود ارزش قائل باشیم و اجازه ندهیم دیگران هر ادعای غلطی را به ما بفروشند.
● برای زمان و شعور جمعی نیز ارزش قائل باشیم و سواد رسانهای و تفکر انتقادی را توسعه دهیم.
“مجتبی لشکربلوکی”
❤️☘ @filsofak
احتمالا شما هم در شبکه های مجازی خوانده اید که زیباترین مجری دنیا ایرانی است. یا اگر سارقان شما را مجبور کردند که رمز کارت بانکی تان را وارد کنید، آن را برعکس وارد کنید آنگاه پلیس می فهمد و به کمک شما می آید. یا دیوار چین از ماه دیده می شود. یا نام کرم بستنی (و در نتیجه آیس کریم) از کریم باستانی که در شهر ری یخ فروش می کرده گرفته شده. وقتی با یک مطلب برخورد کردیم باید چیکار کنیم؟
نشریه گمان ۱۴ قاعده و سرنخ کاربردی برای تفکر انتقادی (موشکافانه) ارایه کرده که کمی آن را بازنویسی کردم.
▫️اولین تست؛ منبع (رفرنس): آیا منبع معتبر دارد؟ این مطلب یا ادعا بر چه مبنایی است و از کجا چنین حرفی درآمده؟
▫️کل ماجرا یا یک قطعه فیلم و تکه عکس: یک عکس همان قدر که به اندازه هزار خط نوشته حرف دارد میتواند هزار داستان تخیلی نیز درست کند. زاویه خاص فیلمبرداری، مشخص نبودن اتفاقات قبل و بعد از آن تکه جدا شده از فیلم، ربط دادن عکس به مطلب نامرتبط، دستکاری عکس و فیلم (فتوشاپ) و … فرصت را برای داستان سازی تخیلی ایجاد میکند. مثلا عکس کودکی که مار داخل سرش است.بعضی اصلا از روی یک عکس مخدوش، شروع می کنند و یک خبر می سازند!
▫️اعلام زمانهای نسبی به جای ذکر تاریخ مشخص: یکساعت پیش، دیشب، به تازگی، از فردا، آخرین دستاوردها و … برای مثال بیش از سه سال است که شایعه «به تازگی گوگل برای تغییر نام خلیج فارس رایگیری اینترنتی گذاشته». یا «آخرین تحقیقات دانشمندان ژاپنی…»
▫️دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا: عباراتی که نشان میدهد رازی مخوف یا سندی فوقمحرمانه کشف شده: شرکتهای دارویی برای کم نشدن سودشان نمیگذارند شما بدانید لیمو همه بیماریهای لاعلاج را درمان میکند! یا نامهی فوق محرمانه و مسقیم درباره زلزله تهران!
▫️جملات خبری علمیطور اما مبهم: دانشمندان [سریع بپرسید کدام دانشمندان؟] کشف کردهاند که خوردن کره در ساعت ۱۲ ظهر باعث .... کدام پژوهش؟ چه سالی؟ نتایج آن در کدام نشریه علمی کجا منتشر شده؟ نمونه آماری چند نفر بوده است؟
▫️آدم های بدون نام: هر جا شنیدید که گفته شد «کارشناسان معتقدند» یا «به گزارش شاهدان عینی» رد نکنید اما شک کنید.
▫️ارجاع دروغین خبرهای ناشنیده به خبرگزاریهای بسیار مشهور و معتبر برای اعتبار بخشی به مطلب: در اینگونه مطالب به صورت خیلی کلی نوشته میشود منبع: سی.ان.ان یا بی.بی.سی. یا پلیس فتا. یا ارجاع به منابع غیرواقعی با اسمهای عجیب و غریب و پر ابهت: شبکه خبری Alien News فرانسه، شبکه آزادنگاران بدون مرز، تیم تحقیقاتی دکتر چوانگ در مرکز توکیو!
▫️تحریک شدید احساسات از طریق اغراق: در داستانهای غمانگیز، عکسهای دلخراش، تحریک حس وطن پرستی یا اعتقادات مذهبی و... نشانه اولیه برای دروغ بودن است.
▫️عدم ارتباط منطقی و تخصصی منبع با متن: مثلا رئیس مرکز «قلب» ژاپن گفته است سیگنال موبایل برای «مغز» مضر است!
▫️اینترنت و گوگل منبع نیستند: اینها ابزارهای جستجو هستند. هر چیزی در آن پیدا شود درست نیست حتی اگر صد جا تکرار شده باشد. انگلیسی بودن یک مطلب هم به معنی معتبر بودنش نیست! انگلیسی زبان ها هم به اندازه ما استعداد گول خوردن دارند.
▫️«آیا میدانید»ها: نادانستههای کوچک و سطحی جهان آنقدر زیاد است که تشخیص راست بودنشان بسیار مشکل است. زیاد آنها را باور نکنید حتی اگر هم راست باشند تغییری در زندگی شما ایجاد نمی کنند.
▫️شاهدان غیبی: همه ما افرادی را دیدهایم که در دفاع از یک ادعای عجیب می گویند: «یکی از دوستانم با چشم خودش دیده!». برای احترام به شعور خودمان هم که شده درخواست کنیم با آن شخص سوم گفتگو کنیم.
▫️شیوه نگارش و سطح علمی بودن: اشتباه املایی و نگارش شتابزده و غیرحرفهای هم نشانه خوبی است.
▫️زیبایی مساوی صحت نیست: داشتن عکسها و ظاهر گرافیکی زیبا یا تدوین یک ویدئوی حرفهای دلیلی برای درست بودن آن نیست. بسیار دیده شده برای مطالب چرند تصاویر گرافیکی زیبا یا حتی ویدئو ساخته اند و افراد فریب ظاهر آن را خورده اند.
🔻تجویز راهبردی
● برای وقت خود ارزش قائل باشیم و اصولا به هر چیزی گوش نکنیم و مطالبی را بخوانیم که فکر می کنیم هم درست باشد هم بدردبخور.
● برای شعور خود ارزش قائل باشیم و اجازه ندهیم دیگران هر ادعای غلطی را به ما بفروشند.
● برای زمان و شعور جمعی نیز ارزش قائل باشیم و سواد رسانهای و تفکر انتقادی را توسعه دهیم.
“مجتبی لشکربلوکی”
❤️☘ @filsofak
👍21👏4❤3🙏1
🍃میزان تاثیر پول در احساس خوشبختی
👌اگر ثروتمندتر بودید،آیا خوشبختتر بودید؟
بسیاری از مردم اینگونه فکر میکنند اما تحقیقات انجام شده نشان میدهد که این مطلب درست نیست مگر در مورد افرادی که سطوح درآمدی بسیار پایینی دارند.
افراد با درآمد بالاتر،وقت بیشتری را صرف فعالیتهایی میکنند که با احساسات منفیای همچون تنش و استرس همراه است.آنها به حای اینکه بیشتر وقتشان را صرف تفریح و فراغت کنند،صرف کار میکنند.
امروزه ثروتاندوزی به خودی خود تبدیل به نوعی غایت و شیوهای برای سنجش منزلت انسان یا میزان موفقیت او شده است.....و پول درآوردن به ما امکان میدهد کاری کنیم که احساس میکنیم ارزشمند است،البته تا زمانی که درباره چرایی انجام آن زیاد تأمل نکنیم.
همانگونه که نتیجه برخی از تحقیقات نشان میدهد،[ثروتمندان] بخش کمتری از زندگیشان را در حالت روحی مثبت سپری میکنند.
🔸منبع:
اخلاقی زیستن در یک دنیای به هم پیوسته، پیتر سینگر، ترجمه کیوان شعبانی مقدم، انتشارات طرح نو، ۱۴۰۲، ص۶۵- ۶۹.
❤️☘ @filsofak
👌اگر ثروتمندتر بودید،آیا خوشبختتر بودید؟
بسیاری از مردم اینگونه فکر میکنند اما تحقیقات انجام شده نشان میدهد که این مطلب درست نیست مگر در مورد افرادی که سطوح درآمدی بسیار پایینی دارند.
افراد با درآمد بالاتر،وقت بیشتری را صرف فعالیتهایی میکنند که با احساسات منفیای همچون تنش و استرس همراه است.آنها به حای اینکه بیشتر وقتشان را صرف تفریح و فراغت کنند،صرف کار میکنند.
امروزه ثروتاندوزی به خودی خود تبدیل به نوعی غایت و شیوهای برای سنجش منزلت انسان یا میزان موفقیت او شده است.....و پول درآوردن به ما امکان میدهد کاری کنیم که احساس میکنیم ارزشمند است،البته تا زمانی که درباره چرایی انجام آن زیاد تأمل نکنیم.
همانگونه که نتیجه برخی از تحقیقات نشان میدهد،[ثروتمندان] بخش کمتری از زندگیشان را در حالت روحی مثبت سپری میکنند.
🔸منبع:
اخلاقی زیستن در یک دنیای به هم پیوسته، پیتر سینگر، ترجمه کیوان شعبانی مقدم، انتشارات طرح نو، ۱۴۰۲، ص۶۵- ۶۹.
❤️☘ @filsofak
❤12👍6👎6
فیلم ۷
#دنیای_زنان
یاسمن غمگین
نام فیلم: Blue Jasmine
سال ساخت: 2013
محصول: آمریکا
کارگردان: وودی آلن
بازیگران: کیت بلانشت | سالی هاوکینز | بابی کاناوله | الک بالدوین | پیتر سارسگارد | لوئی سی کی
🔸برنده جایزهٔ اسکار:
بهترین بازیگر نقش اول زن
🔸خلاصه داستان:
جاسمین (کیت بلانشت) که یک شخص زیبای طراز اول نیویورکی است، بعد از اینکه همه چیز زندگی از جمله ازدواجش با تاجر ثروتمند یعنی هال (الک بالدوین) تباه میشود، به آپارتمان معمولی خواهرش میرود تا دوباره خودش را جمع و جور کند...
🔸دانلود فیلم یاسمن غمگین
(بدون سانسور و با زیرنویس فارسی)
❤️☘ @filsofak
#دنیای_زنان
یاسمن غمگین
نام فیلم: Blue Jasmine
سال ساخت: 2013
محصول: آمریکا
کارگردان: وودی آلن
بازیگران: کیت بلانشت | سالی هاوکینز | بابی کاناوله | الک بالدوین | پیتر سارسگارد | لوئی سی کی
🔸برنده جایزهٔ اسکار:
بهترین بازیگر نقش اول زن
🔸خلاصه داستان:
جاسمین (کیت بلانشت) که یک شخص زیبای طراز اول نیویورکی است، بعد از اینکه همه چیز زندگی از جمله ازدواجش با تاجر ثروتمند یعنی هال (الک بالدوین) تباه میشود، به آپارتمان معمولی خواهرش میرود تا دوباره خودش را جمع و جور کند...
🔸دانلود فیلم یاسمن غمگین
(بدون سانسور و با زیرنویس فارسی)
❤️☘ @filsofak
❤4👍2👏1🙏1
برای بسیاری از آدمها سوگ مثل از دست رفتن خویشتن است، از دست رفتن بخشی از خودمان. خیلی از آدمها در روزهای سوگواریشان میگویند «یه تیکه از وجود خودم رو از دست دادم». چنین سخنی خاطرنشان میکند که سوگ از آنجا که سرگشته و حیرانمان میکند چقدر رنجآور و دردناک است. غیاب فردی که برایش سوگواریم میتواند تعاملات ما با آدمها یا اشیای دیگر را چنان فرابگیرد که موجب شود زندگی روزمره ما غریب و با بقیه ناسازگار شود.
کارها و اتفاقاتی که قبلا برایمان خیلی اهمیت داشت، بسیار کماهمیتتر میشوند؛ و کارها و اتفاقاتی که بهندرت ممکن بود برایمان اهمیت داشته باشند، اهمیت دوچندان پیدا میکنند. الگوهای فکری دیرپا و احساساتمان یکباره به نظرمان غریب میآید. و از آنجا که جهان یکباره غریب به نظر میرسد، ممکن است فرد نیز احساس بیگانگی و پریشانی کند. سوگ باعث میشود برای خومان ناآشنا یا ناشناخته شویم، کموبیش بیجسم و مجرد.
مایکل چلبی
از کتاب سوگ
ترجمه نصراله مرادیانی
Interior with Woman Reading, Poul Friis Nybo
❤️☘ @filsofak
کارها و اتفاقاتی که قبلا برایمان خیلی اهمیت داشت، بسیار کماهمیتتر میشوند؛ و کارها و اتفاقاتی که بهندرت ممکن بود برایمان اهمیت داشته باشند، اهمیت دوچندان پیدا میکنند. الگوهای فکری دیرپا و احساساتمان یکباره به نظرمان غریب میآید. و از آنجا که جهان یکباره غریب به نظر میرسد، ممکن است فرد نیز احساس بیگانگی و پریشانی کند. سوگ باعث میشود برای خومان ناآشنا یا ناشناخته شویم، کموبیش بیجسم و مجرد.
مایکل چلبی
از کتاب سوگ
ترجمه نصراله مرادیانی
Interior with Woman Reading, Poul Friis Nybo
❤️☘ @filsofak
👍6❤1
Audio
👏3👌2
Audio
👌4👏2
باید اعتراف کنم که یک آرزو را با خود به گور میبرم:
خیلی دلم میخواهد وقتی که از دنیا رفتم، هر ده سال یکبار، از میان مردهها بیرون بیایم، خودم را به یک کیوسک برسانم و با وجود تنفری که از رسانههای جمعی دارم، چند روزنامه بخرم.
این آخرین آرزوی من است: روزنامهها را زیر بغل میزنم، بعد کورمال کورمال به قبرستان برمیگردم و از فجایع این جهان باخبر میشوم:
و سپس، با خاطری آسوده، در بستر امنِ گور خود دوباره به خواب میروم.
با آخرین نفسهایم
#لوییس_بونوئل
❤️☘ @filsofak
خیلی دلم میخواهد وقتی که از دنیا رفتم، هر ده سال یکبار، از میان مردهها بیرون بیایم، خودم را به یک کیوسک برسانم و با وجود تنفری که از رسانههای جمعی دارم، چند روزنامه بخرم.
این آخرین آرزوی من است: روزنامهها را زیر بغل میزنم، بعد کورمال کورمال به قبرستان برمیگردم و از فجایع این جهان باخبر میشوم:
و سپس، با خاطری آسوده، در بستر امنِ گور خود دوباره به خواب میروم.
با آخرین نفسهایم
#لوییس_بونوئل
❤️☘ @filsofak
👍7😁3❤2🤔2
Forwarded from معنای زندگی
استرس هنگامی زیان آور است که شما توانایی کنترل آن را نداشته باشید. هنگامی که استرس شدید، برای مدت طولانی ادامه پیدا کند اثرات روحی- روانی شدیدی مانند افسردگی، عصبانیت، فقدان خلاقیت، مشکلات گوارشی، میگرن های شدید بر انسان مستولی می گردد.
#مصطفی_سلیمانی
🍀❤️ @The_meaningoflife
#مصطفی_سلیمانی
🍀❤️ @The_meaningoflife
👍11❤3🙏1
طلب عشق همیشه نوعی تردید در عشق است، و تمام تردیدها به شکل تردیدی در عشق آغاز میشوند. تمام داستانهای عاشقانه داستانهای سرخوردگیاند. به ورطه عشق افتادن شما را به یاد سرخوردگیای میاندازد که نمیدانستید پیشتر داشتهاید؛ انگار کسی را میخواستهاید، یا احساس میکردید از چیزی محرومتان کردهاند، و به نظرتان میرسد که دوباره همان اتفاق افتاده است. و آنچه در این تجربه دوباره تکرار میشود، نوعی سرخوردگی شدید، و سپس نوعی رضایتمندی شدید است. گویی شما منتظر کسی بودهاید اما نمیدانستید منتظر چه کسی هستید تا اینکه او از راه میرسد.
🔸آدام فیلیپس
از کتاب حسرت در ستایش زندگی نازیسته
ترجمه میثم سامانپور
❤️☘ @filsofak
🔸آدام فیلیپس
از کتاب حسرت در ستایش زندگی نازیسته
ترجمه میثم سامانپور
❤️☘ @filsofak
❤10👍2👏2
🔳⭕️ای کاش شعور خریدنی بود!
مجتبی لشکربلوکی
قبل از هر چیزی، بگذارید سه مثال ساده را با هم مرور کنیم.
فرض کنید که میخواهید فوتبال گل کوچیک بازی کنید، هزاران قاعده نانوشته وجود دارد که باعث میشود دو تیم در برابر هم قرار بگیرند و به راحتی بازی کنند و لذت ببرند. مثلا یک قاعده نانوشته ساده: اندازه دروازههای دو تیم باید برابر باشد. خیلی بدیهی به نظر میرسد؟ نه؟! اما فرض کنید که این قاعده وجود نداشت اول هر بازی باید صدها دقیقه صرف توافق بر سر چنین قواعد بدیهی مشابه میشد.
میخواهید خانه اجاره کنید؛ قواعدی وجود دارد در مورد رهن و اجاره، در مورد اینکه هزینههای تعمیرات خرد و اساسی به عهده چه کسی است. همین قواعد نوشته و نانوشته باعث میشود که این تعامل جمعی آسانتر انجام شود.
میخواهید ازدواج کنید، هر قومی و قبلیهای، ترکیبی از شیربها، مهریه، جهیزیه و تقسیم هزینه های عقد و عروسی را تحت عنوان عرف مشخص و معمولا کمی بالاتر یا پایینتر، حول و حوش عرف توافق میکنند.
به این مثالها میتوانید تاسیس شرکت با چند موسس، رانندگی در اتوبان، سرمایهگذاری در بورس، انتخابات و ... را اضافه کنید. در همه اینها قواعدی وجود دارند که تعامل ما را شکل میدهند. این قواعد عملا برخی رفتارها را ممنوع یا نامقبول میکنند و برخی رفتارها را مقبول و مجاز.
نکته همین جاست: در هر زمینهای، اگر قواعد دارای سه ویژگی زیر باشد وضعیت ما بهبود می یابد: قواعد منصفانه، معقول و محترم باشد.
یک مثال دم دستی: مثلا شما در نانوایی، دو صف دارید: صف تکی و صف چندتایی. این هم منصفانه است (هیچ کس احساس بیعدالتی نمیکند)، هم معقول است (کسی که فقط یک نان میخواهد لازم نیست که به اندازه کسی که ۵ نان میخواهد منتظر بایستد) و هم محترم است (عموما آن را رعایت میکنند).
اگر کمی فکر کنید میبینید که در همین جامعه ما قواعدی وجود دارند که یا شرط منصفانه بودن را ندارند یا شرط معقولیت و یا شرط محترم بودن را. به عنوان مثال رانندگی بین خطوط هم منصفانه است هم معقول ولی محترم نیست و کسی آن را رعایت نمیکند. هر چقدر درجه منصفانگی، معقولیت و محترم بودن قواعد یک جامعه بیشتر باشد آن جامعه راحتتر تعامل میکند و سرمایه انسانی، فیزیکی، دانشی و مالی بیشتری انباشت میکند و به دنبال آن سریعتر مسیر توسعه را طی میکند.
اقتصاددانان به این "قواعد منصفانه، معقول و محترم" میگویند: نهاد. حالا سوال پیش میآید که این نهادها از کجا به دست میآیند؟ جواب آن میشود «شعور جمعیِ درونی شده».
☑️⭕️تحلیل و تجویز راهبردی:
شعور متفاوت از اطلاعات، علم، تکنولوژی، قانون و سامانه است. علم را میتوان کسب کرد، فناوری را میتوان خرید، قانون را میتوان کپی کرد و سامانه را میتوان ایجاد کرد. اما ای کاش شعور خریدنی بود. کما اینکه ما در طول دویست سال گذشته سازمانها و سازوکارهای جهان پیشرفته را تقلید کردیم (پارلمان، دانشگاه، انتخابات و ...)، قانونهای مادر را کپی کردیم، فناوریهای روز دنیا را خریدیم، سامانه.های متعدد ایجاد کردیم؛ اما مسئله این است که شعور جمعی درونی شده یک شبه به دست نمیآید. به تعبیر استاد برجسته دانشگاه هاروارد-پروفسور کلیتن کریستنسن- شعور جمعی درونی شده نتیجه یادگیری اشتراکی مردمی هست که با همدیگر کار میکنند تا مسائل را حل کنند و حدس بزنند چه چیزهایی نتیجه میدهد و چه چیزهایی نه! هر دفعه که آنها با یک مسئله کلنجار میروند فقط خود مسئله را حل نمیکنند، بلکه در جریان حل آن مسئله، هر آنچه که اهمیت دارد را نیز یاد میگیرند.
شعور مفهومی صفر و یکی نیست که ملتی داشته باشد و ملتی نداشته باشد. برداشت من این است که در طول این سالها، شعور جمعی ما عمیقا ارتقا پیدا کرده (بعدها شواهدش را خواهم نوشت)؛ اما هنوز راهی طولانی در پیش داریم. چه میتوان کرد؟
۱) شعور با دانستن متفاوت است؛ دانستن با خواندن و حفظ کردن حل میشود اما شعور نیازمند وجدان کردن (درونی کردن) است. نیازمند تکرار و تکرار و تکرار است. به عبارتی مطلب باید خیس بخورد و هضم شود!
۲) توسعه تجربه های جمعی و تشکیلاتی: شرکتها، خیریهها، انجمنها، حزبها، بنیادها و موسسات همه و همه باعث میشوند که ما با هم کار کنیم، با هم مسئله حل کنیم و با هم یاد بگیریم. هر نهاد جمعی، یک کارگاه عملی توسعه است.
۳) درک عمیق تجربیات جهانی و تفاوتها؛ اینکه نباید قوانین و قواعد دیگر جوامع را کپی کرد حرف درستی است اما اینکه در خلا خودمان همه چیز را تست کنیم هم اشتباه دیگری است. راه حل در میانه است. نگاهی عمیق به تجربیات جهانی و یافتن راه حلِ خودمانی (متناسب با شرایط خودمان).
❤️☘ @filsofak
مجتبی لشکربلوکی
قبل از هر چیزی، بگذارید سه مثال ساده را با هم مرور کنیم.
فرض کنید که میخواهید فوتبال گل کوچیک بازی کنید، هزاران قاعده نانوشته وجود دارد که باعث میشود دو تیم در برابر هم قرار بگیرند و به راحتی بازی کنند و لذت ببرند. مثلا یک قاعده نانوشته ساده: اندازه دروازههای دو تیم باید برابر باشد. خیلی بدیهی به نظر میرسد؟ نه؟! اما فرض کنید که این قاعده وجود نداشت اول هر بازی باید صدها دقیقه صرف توافق بر سر چنین قواعد بدیهی مشابه میشد.
میخواهید خانه اجاره کنید؛ قواعدی وجود دارد در مورد رهن و اجاره، در مورد اینکه هزینههای تعمیرات خرد و اساسی به عهده چه کسی است. همین قواعد نوشته و نانوشته باعث میشود که این تعامل جمعی آسانتر انجام شود.
میخواهید ازدواج کنید، هر قومی و قبلیهای، ترکیبی از شیربها، مهریه، جهیزیه و تقسیم هزینه های عقد و عروسی را تحت عنوان عرف مشخص و معمولا کمی بالاتر یا پایینتر، حول و حوش عرف توافق میکنند.
به این مثالها میتوانید تاسیس شرکت با چند موسس، رانندگی در اتوبان، سرمایهگذاری در بورس، انتخابات و ... را اضافه کنید. در همه اینها قواعدی وجود دارند که تعامل ما را شکل میدهند. این قواعد عملا برخی رفتارها را ممنوع یا نامقبول میکنند و برخی رفتارها را مقبول و مجاز.
نکته همین جاست: در هر زمینهای، اگر قواعد دارای سه ویژگی زیر باشد وضعیت ما بهبود می یابد: قواعد منصفانه، معقول و محترم باشد.
یک مثال دم دستی: مثلا شما در نانوایی، دو صف دارید: صف تکی و صف چندتایی. این هم منصفانه است (هیچ کس احساس بیعدالتی نمیکند)، هم معقول است (کسی که فقط یک نان میخواهد لازم نیست که به اندازه کسی که ۵ نان میخواهد منتظر بایستد) و هم محترم است (عموما آن را رعایت میکنند).
اگر کمی فکر کنید میبینید که در همین جامعه ما قواعدی وجود دارند که یا شرط منصفانه بودن را ندارند یا شرط معقولیت و یا شرط محترم بودن را. به عنوان مثال رانندگی بین خطوط هم منصفانه است هم معقول ولی محترم نیست و کسی آن را رعایت نمیکند. هر چقدر درجه منصفانگی، معقولیت و محترم بودن قواعد یک جامعه بیشتر باشد آن جامعه راحتتر تعامل میکند و سرمایه انسانی، فیزیکی، دانشی و مالی بیشتری انباشت میکند و به دنبال آن سریعتر مسیر توسعه را طی میکند.
اقتصاددانان به این "قواعد منصفانه، معقول و محترم" میگویند: نهاد. حالا سوال پیش میآید که این نهادها از کجا به دست میآیند؟ جواب آن میشود «شعور جمعیِ درونی شده».
☑️⭕️تحلیل و تجویز راهبردی:
شعور متفاوت از اطلاعات، علم، تکنولوژی، قانون و سامانه است. علم را میتوان کسب کرد، فناوری را میتوان خرید، قانون را میتوان کپی کرد و سامانه را میتوان ایجاد کرد. اما ای کاش شعور خریدنی بود. کما اینکه ما در طول دویست سال گذشته سازمانها و سازوکارهای جهان پیشرفته را تقلید کردیم (پارلمان، دانشگاه، انتخابات و ...)، قانونهای مادر را کپی کردیم، فناوریهای روز دنیا را خریدیم، سامانه.های متعدد ایجاد کردیم؛ اما مسئله این است که شعور جمعی درونی شده یک شبه به دست نمیآید. به تعبیر استاد برجسته دانشگاه هاروارد-پروفسور کلیتن کریستنسن- شعور جمعی درونی شده نتیجه یادگیری اشتراکی مردمی هست که با همدیگر کار میکنند تا مسائل را حل کنند و حدس بزنند چه چیزهایی نتیجه میدهد و چه چیزهایی نه! هر دفعه که آنها با یک مسئله کلنجار میروند فقط خود مسئله را حل نمیکنند، بلکه در جریان حل آن مسئله، هر آنچه که اهمیت دارد را نیز یاد میگیرند.
شعور مفهومی صفر و یکی نیست که ملتی داشته باشد و ملتی نداشته باشد. برداشت من این است که در طول این سالها، شعور جمعی ما عمیقا ارتقا پیدا کرده (بعدها شواهدش را خواهم نوشت)؛ اما هنوز راهی طولانی در پیش داریم. چه میتوان کرد؟
۱) شعور با دانستن متفاوت است؛ دانستن با خواندن و حفظ کردن حل میشود اما شعور نیازمند وجدان کردن (درونی کردن) است. نیازمند تکرار و تکرار و تکرار است. به عبارتی مطلب باید خیس بخورد و هضم شود!
۲) توسعه تجربه های جمعی و تشکیلاتی: شرکتها، خیریهها، انجمنها، حزبها، بنیادها و موسسات همه و همه باعث میشوند که ما با هم کار کنیم، با هم مسئله حل کنیم و با هم یاد بگیریم. هر نهاد جمعی، یک کارگاه عملی توسعه است.
۳) درک عمیق تجربیات جهانی و تفاوتها؛ اینکه نباید قوانین و قواعد دیگر جوامع را کپی کرد حرف درستی است اما اینکه در خلا خودمان همه چیز را تست کنیم هم اشتباه دیگری است. راه حل در میانه است. نگاهی عمیق به تجربیات جهانی و یافتن راه حلِ خودمانی (متناسب با شرایط خودمان).
❤️☘ @filsofak
👍10👏2❤1🙏1