طلب عشق همیشه نوعی تردید در عشق است، و تمام تردیدها به شکل تردیدی در عشق آغاز میشوند. تمام داستانهای عاشقانه داستانهای سرخوردگیاند. به ورطه عشق افتادن شما را به یاد سرخوردگیای میاندازد که نمیدانستید پیشتر داشتهاید؛ انگار کسی را میخواستهاید، یا احساس میکردید از چیزی محرومتان کردهاند، و به نظرتان میرسد که دوباره همان اتفاق افتاده است. و آنچه در این تجربه دوباره تکرار میشود، نوعی سرخوردگی شدید، و سپس نوعی رضایتمندی شدید است. گویی شما منتظر کسی بودهاید اما نمیدانستید منتظر چه کسی هستید تا اینکه او از راه میرسد.
🔸آدام فیلیپس
از کتاب حسرت در ستایش زندگی نازیسته
ترجمه میثم سامانپور
❤️☘ @filsofak
🔸آدام فیلیپس
از کتاب حسرت در ستایش زندگی نازیسته
ترجمه میثم سامانپور
❤️☘ @filsofak
❤10👍2👏2
🔳⭕️ای کاش شعور خریدنی بود!
مجتبی لشکربلوکی
قبل از هر چیزی، بگذارید سه مثال ساده را با هم مرور کنیم.
فرض کنید که میخواهید فوتبال گل کوچیک بازی کنید، هزاران قاعده نانوشته وجود دارد که باعث میشود دو تیم در برابر هم قرار بگیرند و به راحتی بازی کنند و لذت ببرند. مثلا یک قاعده نانوشته ساده: اندازه دروازههای دو تیم باید برابر باشد. خیلی بدیهی به نظر میرسد؟ نه؟! اما فرض کنید که این قاعده وجود نداشت اول هر بازی باید صدها دقیقه صرف توافق بر سر چنین قواعد بدیهی مشابه میشد.
میخواهید خانه اجاره کنید؛ قواعدی وجود دارد در مورد رهن و اجاره، در مورد اینکه هزینههای تعمیرات خرد و اساسی به عهده چه کسی است. همین قواعد نوشته و نانوشته باعث میشود که این تعامل جمعی آسانتر انجام شود.
میخواهید ازدواج کنید، هر قومی و قبلیهای، ترکیبی از شیربها، مهریه، جهیزیه و تقسیم هزینه های عقد و عروسی را تحت عنوان عرف مشخص و معمولا کمی بالاتر یا پایینتر، حول و حوش عرف توافق میکنند.
به این مثالها میتوانید تاسیس شرکت با چند موسس، رانندگی در اتوبان، سرمایهگذاری در بورس، انتخابات و ... را اضافه کنید. در همه اینها قواعدی وجود دارند که تعامل ما را شکل میدهند. این قواعد عملا برخی رفتارها را ممنوع یا نامقبول میکنند و برخی رفتارها را مقبول و مجاز.
نکته همین جاست: در هر زمینهای، اگر قواعد دارای سه ویژگی زیر باشد وضعیت ما بهبود می یابد: قواعد منصفانه، معقول و محترم باشد.
یک مثال دم دستی: مثلا شما در نانوایی، دو صف دارید: صف تکی و صف چندتایی. این هم منصفانه است (هیچ کس احساس بیعدالتی نمیکند)، هم معقول است (کسی که فقط یک نان میخواهد لازم نیست که به اندازه کسی که ۵ نان میخواهد منتظر بایستد) و هم محترم است (عموما آن را رعایت میکنند).
اگر کمی فکر کنید میبینید که در همین جامعه ما قواعدی وجود دارند که یا شرط منصفانه بودن را ندارند یا شرط معقولیت و یا شرط محترم بودن را. به عنوان مثال رانندگی بین خطوط هم منصفانه است هم معقول ولی محترم نیست و کسی آن را رعایت نمیکند. هر چقدر درجه منصفانگی، معقولیت و محترم بودن قواعد یک جامعه بیشتر باشد آن جامعه راحتتر تعامل میکند و سرمایه انسانی، فیزیکی، دانشی و مالی بیشتری انباشت میکند و به دنبال آن سریعتر مسیر توسعه را طی میکند.
اقتصاددانان به این "قواعد منصفانه، معقول و محترم" میگویند: نهاد. حالا سوال پیش میآید که این نهادها از کجا به دست میآیند؟ جواب آن میشود «شعور جمعیِ درونی شده».
☑️⭕️تحلیل و تجویز راهبردی:
شعور متفاوت از اطلاعات، علم، تکنولوژی، قانون و سامانه است. علم را میتوان کسب کرد، فناوری را میتوان خرید، قانون را میتوان کپی کرد و سامانه را میتوان ایجاد کرد. اما ای کاش شعور خریدنی بود. کما اینکه ما در طول دویست سال گذشته سازمانها و سازوکارهای جهان پیشرفته را تقلید کردیم (پارلمان، دانشگاه، انتخابات و ...)، قانونهای مادر را کپی کردیم، فناوریهای روز دنیا را خریدیم، سامانه.های متعدد ایجاد کردیم؛ اما مسئله این است که شعور جمعی درونی شده یک شبه به دست نمیآید. به تعبیر استاد برجسته دانشگاه هاروارد-پروفسور کلیتن کریستنسن- شعور جمعی درونی شده نتیجه یادگیری اشتراکی مردمی هست که با همدیگر کار میکنند تا مسائل را حل کنند و حدس بزنند چه چیزهایی نتیجه میدهد و چه چیزهایی نه! هر دفعه که آنها با یک مسئله کلنجار میروند فقط خود مسئله را حل نمیکنند، بلکه در جریان حل آن مسئله، هر آنچه که اهمیت دارد را نیز یاد میگیرند.
شعور مفهومی صفر و یکی نیست که ملتی داشته باشد و ملتی نداشته باشد. برداشت من این است که در طول این سالها، شعور جمعی ما عمیقا ارتقا پیدا کرده (بعدها شواهدش را خواهم نوشت)؛ اما هنوز راهی طولانی در پیش داریم. چه میتوان کرد؟
۱) شعور با دانستن متفاوت است؛ دانستن با خواندن و حفظ کردن حل میشود اما شعور نیازمند وجدان کردن (درونی کردن) است. نیازمند تکرار و تکرار و تکرار است. به عبارتی مطلب باید خیس بخورد و هضم شود!
۲) توسعه تجربه های جمعی و تشکیلاتی: شرکتها، خیریهها، انجمنها، حزبها، بنیادها و موسسات همه و همه باعث میشوند که ما با هم کار کنیم، با هم مسئله حل کنیم و با هم یاد بگیریم. هر نهاد جمعی، یک کارگاه عملی توسعه است.
۳) درک عمیق تجربیات جهانی و تفاوتها؛ اینکه نباید قوانین و قواعد دیگر جوامع را کپی کرد حرف درستی است اما اینکه در خلا خودمان همه چیز را تست کنیم هم اشتباه دیگری است. راه حل در میانه است. نگاهی عمیق به تجربیات جهانی و یافتن راه حلِ خودمانی (متناسب با شرایط خودمان).
❤️☘ @filsofak
مجتبی لشکربلوکی
قبل از هر چیزی، بگذارید سه مثال ساده را با هم مرور کنیم.
فرض کنید که میخواهید فوتبال گل کوچیک بازی کنید، هزاران قاعده نانوشته وجود دارد که باعث میشود دو تیم در برابر هم قرار بگیرند و به راحتی بازی کنند و لذت ببرند. مثلا یک قاعده نانوشته ساده: اندازه دروازههای دو تیم باید برابر باشد. خیلی بدیهی به نظر میرسد؟ نه؟! اما فرض کنید که این قاعده وجود نداشت اول هر بازی باید صدها دقیقه صرف توافق بر سر چنین قواعد بدیهی مشابه میشد.
میخواهید خانه اجاره کنید؛ قواعدی وجود دارد در مورد رهن و اجاره، در مورد اینکه هزینههای تعمیرات خرد و اساسی به عهده چه کسی است. همین قواعد نوشته و نانوشته باعث میشود که این تعامل جمعی آسانتر انجام شود.
میخواهید ازدواج کنید، هر قومی و قبلیهای، ترکیبی از شیربها، مهریه، جهیزیه و تقسیم هزینه های عقد و عروسی را تحت عنوان عرف مشخص و معمولا کمی بالاتر یا پایینتر، حول و حوش عرف توافق میکنند.
به این مثالها میتوانید تاسیس شرکت با چند موسس، رانندگی در اتوبان، سرمایهگذاری در بورس، انتخابات و ... را اضافه کنید. در همه اینها قواعدی وجود دارند که تعامل ما را شکل میدهند. این قواعد عملا برخی رفتارها را ممنوع یا نامقبول میکنند و برخی رفتارها را مقبول و مجاز.
نکته همین جاست: در هر زمینهای، اگر قواعد دارای سه ویژگی زیر باشد وضعیت ما بهبود می یابد: قواعد منصفانه، معقول و محترم باشد.
یک مثال دم دستی: مثلا شما در نانوایی، دو صف دارید: صف تکی و صف چندتایی. این هم منصفانه است (هیچ کس احساس بیعدالتی نمیکند)، هم معقول است (کسی که فقط یک نان میخواهد لازم نیست که به اندازه کسی که ۵ نان میخواهد منتظر بایستد) و هم محترم است (عموما آن را رعایت میکنند).
اگر کمی فکر کنید میبینید که در همین جامعه ما قواعدی وجود دارند که یا شرط منصفانه بودن را ندارند یا شرط معقولیت و یا شرط محترم بودن را. به عنوان مثال رانندگی بین خطوط هم منصفانه است هم معقول ولی محترم نیست و کسی آن را رعایت نمیکند. هر چقدر درجه منصفانگی، معقولیت و محترم بودن قواعد یک جامعه بیشتر باشد آن جامعه راحتتر تعامل میکند و سرمایه انسانی، فیزیکی، دانشی و مالی بیشتری انباشت میکند و به دنبال آن سریعتر مسیر توسعه را طی میکند.
اقتصاددانان به این "قواعد منصفانه، معقول و محترم" میگویند: نهاد. حالا سوال پیش میآید که این نهادها از کجا به دست میآیند؟ جواب آن میشود «شعور جمعیِ درونی شده».
☑️⭕️تحلیل و تجویز راهبردی:
شعور متفاوت از اطلاعات، علم، تکنولوژی، قانون و سامانه است. علم را میتوان کسب کرد، فناوری را میتوان خرید، قانون را میتوان کپی کرد و سامانه را میتوان ایجاد کرد. اما ای کاش شعور خریدنی بود. کما اینکه ما در طول دویست سال گذشته سازمانها و سازوکارهای جهان پیشرفته را تقلید کردیم (پارلمان، دانشگاه، انتخابات و ...)، قانونهای مادر را کپی کردیم، فناوریهای روز دنیا را خریدیم، سامانه.های متعدد ایجاد کردیم؛ اما مسئله این است که شعور جمعی درونی شده یک شبه به دست نمیآید. به تعبیر استاد برجسته دانشگاه هاروارد-پروفسور کلیتن کریستنسن- شعور جمعی درونی شده نتیجه یادگیری اشتراکی مردمی هست که با همدیگر کار میکنند تا مسائل را حل کنند و حدس بزنند چه چیزهایی نتیجه میدهد و چه چیزهایی نه! هر دفعه که آنها با یک مسئله کلنجار میروند فقط خود مسئله را حل نمیکنند، بلکه در جریان حل آن مسئله، هر آنچه که اهمیت دارد را نیز یاد میگیرند.
شعور مفهومی صفر و یکی نیست که ملتی داشته باشد و ملتی نداشته باشد. برداشت من این است که در طول این سالها، شعور جمعی ما عمیقا ارتقا پیدا کرده (بعدها شواهدش را خواهم نوشت)؛ اما هنوز راهی طولانی در پیش داریم. چه میتوان کرد؟
۱) شعور با دانستن متفاوت است؛ دانستن با خواندن و حفظ کردن حل میشود اما شعور نیازمند وجدان کردن (درونی کردن) است. نیازمند تکرار و تکرار و تکرار است. به عبارتی مطلب باید خیس بخورد و هضم شود!
۲) توسعه تجربه های جمعی و تشکیلاتی: شرکتها، خیریهها، انجمنها، حزبها، بنیادها و موسسات همه و همه باعث میشوند که ما با هم کار کنیم، با هم مسئله حل کنیم و با هم یاد بگیریم. هر نهاد جمعی، یک کارگاه عملی توسعه است.
۳) درک عمیق تجربیات جهانی و تفاوتها؛ اینکه نباید قوانین و قواعد دیگر جوامع را کپی کرد حرف درستی است اما اینکه در خلا خودمان همه چیز را تست کنیم هم اشتباه دیگری است. راه حل در میانه است. نگاهی عمیق به تجربیات جهانی و یافتن راه حلِ خودمانی (متناسب با شرایط خودمان).
❤️☘ @filsofak
👍10👏2❤1🙏1
نخستين شرط پیدایش شخصیت سالم، دریافت توجه مثبت نامشروط (یا غیرشرطی) در دوره شیرخوارگی است. شخصیت سالم زمانی ایجاد میشود که مادر بدون توجه به چگونگی رفتار کودک به او عشق و محبت نشان دهد.
کودک این عشق و محبت را که به رایگان نثارش میشود یا گرایش و شیوه نشان دادن آن را به یک رشته هنجارها و معیارهای درونی شده تبدیل میکند، همان گونه که کودک شیرخوار توجه مثبت مشروط مادر را درونی و از آن خود میسازد.
معنای توجه مثبت نامشروط این نیست که کودک آزاد است هرچه دلش میخواهد بکند و بازداشتن و اندرز دادن در کار نباشد. اگر معنایش این بود، مادر از ترس آنکه مبادا توجه مثبت خود را مشروط سازد، نباید کودکش را از خطر دور میکرد و فرضا از بخاری داغ دور میساخت.
به اعتقاد راجرز، مادر میتواند رفتارهای خاصی را مورد تایید قرار ندهد، بدون آنکه برای دریافت عشق و محبت قید و شرط بگذارد.
در این حالت، فضایی پیدا میشود که کودک ناپسند بودن بعضی از رفتارها را میپذیرد، بدون آنکه وادار شود از انجام دادن آنها احساس گناه و حقارت کند.
پند و اندرز نیست که سبب میشود کودک احساس کند تنها در شرایط خاصی ارزشمند است، بلکه بیشتر شیوه ارائه و روش بیان آن است.
کودکانی که با احساس توجه مثبت نامشروط پرورش مییابند، در هر شرایطی خود را ارزشمند میدانند. و اگر این ارزشمندی به هیچ رو مشروط نباشد، نیازی برای رفتار تدافعی نمییابند.
🔸دوآن شولتز
از کتاب روانشناسی کمال
ترجمه گیتی خوشدل
❤️☘ @filsofak
کودک این عشق و محبت را که به رایگان نثارش میشود یا گرایش و شیوه نشان دادن آن را به یک رشته هنجارها و معیارهای درونی شده تبدیل میکند، همان گونه که کودک شیرخوار توجه مثبت مشروط مادر را درونی و از آن خود میسازد.
معنای توجه مثبت نامشروط این نیست که کودک آزاد است هرچه دلش میخواهد بکند و بازداشتن و اندرز دادن در کار نباشد. اگر معنایش این بود، مادر از ترس آنکه مبادا توجه مثبت خود را مشروط سازد، نباید کودکش را از خطر دور میکرد و فرضا از بخاری داغ دور میساخت.
به اعتقاد راجرز، مادر میتواند رفتارهای خاصی را مورد تایید قرار ندهد، بدون آنکه برای دریافت عشق و محبت قید و شرط بگذارد.
در این حالت، فضایی پیدا میشود که کودک ناپسند بودن بعضی از رفتارها را میپذیرد، بدون آنکه وادار شود از انجام دادن آنها احساس گناه و حقارت کند.
پند و اندرز نیست که سبب میشود کودک احساس کند تنها در شرایط خاصی ارزشمند است، بلکه بیشتر شیوه ارائه و روش بیان آن است.
کودکانی که با احساس توجه مثبت نامشروط پرورش مییابند، در هر شرایطی خود را ارزشمند میدانند. و اگر این ارزشمندی به هیچ رو مشروط نباشد، نیازی برای رفتار تدافعی نمییابند.
🔸دوآن شولتز
از کتاب روانشناسی کمال
ترجمه گیتی خوشدل
❤️☘ @filsofak
👍5❤3👌3
یادداشت های زیر زمینی
@iMovie_iBook کانال
🎧 یادداشت های زیرزمینی
🖋 فئودور داستایوفسکی
💬 انسان گاهی رنج را به طور وحشتناکی دوست دارد؛ تا سر حد عشق. این یک واقعیت است. من طرفدار رنج نیستم اما طرفدار سعادت هم نیستم.
من... طرفدار امیال ام هستم و آن هم به این سبب که به آن ها در همه حال دسترسی دارم. رنج، تردید است، نفی است. رنج، یگانه دلیل آگاهی ست. آگاهی به عقیده ی من، بدبختی بزرگ انسان است. این را هم می دانم که انسان آن را دوست دارد و با هیچ رضایت مندی دیگری عوض نخواهد کرد.
📙 #کتاب_صوتی
❤️☘ @filsofak
🖋 فئودور داستایوفسکی
💬 انسان گاهی رنج را به طور وحشتناکی دوست دارد؛ تا سر حد عشق. این یک واقعیت است. من طرفدار رنج نیستم اما طرفدار سعادت هم نیستم.
من... طرفدار امیال ام هستم و آن هم به این سبب که به آن ها در همه حال دسترسی دارم. رنج، تردید است، نفی است. رنج، یگانه دلیل آگاهی ست. آگاهی به عقیده ی من، بدبختی بزرگ انسان است. این را هم می دانم که انسان آن را دوست دارد و با هیچ رضایت مندی دیگری عوض نخواهد کرد.
📙 #کتاب_صوتی
❤️☘ @filsofak
👍3❤2👏2🙏2
آدمی هنگامی به جدل روی میآورد که سلاحِ دیگر نداشته باشد. آدمی میداند که دست زدن به جدل شک برانگیز است، زیرا چندان باورپذیر نیست. اثرِ هیچ چیزی را به آسانی اثری که یک جدلگر میگذارد نمیتوان زدود. تجربهی هر مجلس سخنرانی و بحث گواهیست بر آن. جدل آخرین سلاح است برای کسی که سلاح دیگر ندارد. باید بهزور نشان دهی که حق با
توست، و گرنه فنّ جدل به چه کار میآید؟!
👤#نیچه
📖#غروب_بت_ها | مسئلهی سقراط | قطعه ۶
❤️☘ @filsofak
توست، و گرنه فنّ جدل به چه کار میآید؟!
👤#نیچه
📖#غروب_بت_ها | مسئلهی سقراط | قطعه ۶
❤️☘ @filsofak
👍8👏6
A.pdf
452.2 KB
عشق و دموکراسی
برای استقرار دموکراسی پایدار و اصیل، فرایندها و ساختارها و ایدهها و رفتارهای مختلفی بهعنوان پیششرط یا زمینه و بستر مطرح شده است. از جمله عناصری که در دو دههی اخیر برای شکلگیری دموکراسی واقعی و اصیل مورد توجه قرار گرفته، این است که افراد جامعه یکدیگر را ارج گذارند و به رسمیت بشناسند؛ و یکی از قلمروهای ارجگذاری دیگری، دوست داشتن است
🔸مقاله از:
حسن محدثی گیلوایی
❤️☘ @filsofak
برای استقرار دموکراسی پایدار و اصیل، فرایندها و ساختارها و ایدهها و رفتارهای مختلفی بهعنوان پیششرط یا زمینه و بستر مطرح شده است. از جمله عناصری که در دو دههی اخیر برای شکلگیری دموکراسی واقعی و اصیل مورد توجه قرار گرفته، این است که افراد جامعه یکدیگر را ارج گذارند و به رسمیت بشناسند؛ و یکی از قلمروهای ارجگذاری دیگری، دوست داشتن است
🔸مقاله از:
حسن محدثی گیلوایی
❤️☘ @filsofak
❤5👍1
◻️◻️◻️◻️
🔷
یکی از سختترین شرایط در اتاقدرمان، کارکردن با بیمارانیست که برای تغییر نیامدهاند، آمدهاند تا روانکاو را در نقش تماشاچی قرار دهند وبس.
🔹برای مثال بیمارانی که میخواهند روانکاو شاهد زجر کشیدنشان باشد، بیآنکه قدمی برای خروج از رنج بردارند، یا آنها کهاز همان شروع درمان پیوسته میخواهند به ما بگویند از ما باهوشترند و بهتر میفهمند و طبیعتاً هر قدمی که ما برداریم آنها از قبل میدانستند.
در چنین شرایطیست که هیچگونه ارتباطی شکل نمیگیرد.
🔹بیماران بسیار جذاب و بامزه که در کار با آنها احساس میکنیم تماشاچی هستیم؛ او دارد سرگرممان میکند و هیچ کار روانکاوانهای رخ نداده است. در اینجا روانکاو احساس میکند نهتنها گیرافتاده، بلکه مورد سوءاستفاده قرارگرفته است.
🔹گیرافتادن دراین شرایط حتماًنیازمند نفرسومی(سوپروایزر) است که با او مشورت کنیم؛ هم راجع به بیمار و هم دربارهٔ خودمان آگاه میشویم.
🔹ما روانکاوان بهشدت نیازمندآنیم که حواسمان به باقیمانده بخشهای بیمارگونه شخصیتمان باشد.
زیرا هیچ موجودی درست و حسابی تحلیل(درمان) نخواهد شد.
🔸از مصاحبهٔ هاروی شوارتز با گلن گابارد
❤️☘ @filsofak
🔷
یکی از سختترین شرایط در اتاقدرمان، کارکردن با بیمارانیست که برای تغییر نیامدهاند، آمدهاند تا روانکاو را در نقش تماشاچی قرار دهند وبس.
🔹برای مثال بیمارانی که میخواهند روانکاو شاهد زجر کشیدنشان باشد، بیآنکه قدمی برای خروج از رنج بردارند، یا آنها کهاز همان شروع درمان پیوسته میخواهند به ما بگویند از ما باهوشترند و بهتر میفهمند و طبیعتاً هر قدمی که ما برداریم آنها از قبل میدانستند.
در چنین شرایطیست که هیچگونه ارتباطی شکل نمیگیرد.
🔹بیماران بسیار جذاب و بامزه که در کار با آنها احساس میکنیم تماشاچی هستیم؛ او دارد سرگرممان میکند و هیچ کار روانکاوانهای رخ نداده است. در اینجا روانکاو احساس میکند نهتنها گیرافتاده، بلکه مورد سوءاستفاده قرارگرفته است.
🔹گیرافتادن دراین شرایط حتماًنیازمند نفرسومی(سوپروایزر) است که با او مشورت کنیم؛ هم راجع به بیمار و هم دربارهٔ خودمان آگاه میشویم.
🔹ما روانکاوان بهشدت نیازمندآنیم که حواسمان به باقیمانده بخشهای بیمارگونه شخصیتمان باشد.
زیرا هیچ موجودی درست و حسابی تحلیل(درمان) نخواهد شد.
🔸از مصاحبهٔ هاروی شوارتز با گلن گابارد
❤️☘ @filsofak
👍6❤5👏2🔥1
▫هر چه تلاش کردی، هر چه شکست خوردی، مهم نیست. باز هم تلاش کن، باز هم شکست بخور. این بار بهتر شکست بخور ...
#ساموئل_بکت
❤️☘ @filsofak
#ساموئل_بکت
❤️☘ @filsofak
👍11🔥2🤔2
▫هرکسی که فلسفهی زندگی را برمبنای شادمانی قرار دهد رنج میکشد. باید صورتحساب را بر مبنای بلاهایی که از آنها گریختهایم بنویسیم.
#آرتور_شوپنهاور
❤️☘ @filsofak
#آرتور_شوپنهاور
❤️☘ @filsofak
👍16❤3🤔2
چرا دنیا اینقدر پر از چیزهای وحشتناک است؟ پر از محکومیتهای وحشتناک است؟ پر از نیازهای وحشتناک است؟ پر از بیماری و جنون است؟ دیروز اینجا در مونیخ یک نفر مرد خودش را به دار کشیده و علتش این بوده که در جریان پخش مسابقهی فوتبال آلمان و سوئیس تلویزیونش خراب میشود و چون نمیتواند بقیهی مسابقه راتماشا کند از عصبانیت اول تلویزیون را میشکند و بعد خودکشی میکند. این خبر برای من خیلی عجیب بود. زندگی به یک چنین علاقههای کوچکی بسته شده و این علاقهها با همۀ کوچکیشان حیاتی هستند و با وجود این به دست نمیآیند.
قسمتهایی از نامهی «فروغ فرخزاد» به ابراهیم گلستان
#فروغ_فرخزاد
❤️☘ @filsofak
قسمتهایی از نامهی «فروغ فرخزاد» به ابراهیم گلستان
#فروغ_فرخزاد
❤️☘ @filsofak
👍8👎2🔥2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
آیا شما هم با خودتون حرف میزنید؟ از نظر علم روانشناسی این کار طبیعیست یا نوعی ناهنجاری؟ اگر طبیعیست، مفید است یا ضرر هم میتواند داشته باشد؟ اگر به دنبال جواب این سوالات هستید، این ویدیو برای شماست.
❤️☘ @filsofak
❤️☘ @filsofak
👍3
با پدرهاتان حرف بزنید، با مردهاتان...
شاید ندانید، اما مردها، همهشان، همین که پدر میشوند، همین که زنِشان بارَش را میگذارد زمین، بیحرف همان بار را برمیدارند و بیآرزوی اینکه این بارکشی پایانی داشته باشد، راه میافتند توی کورهراهِ زندگی.
با پدرهاتان حرف بزنید، با مردهاتان. با همانها که بیشتر با چشمهاشان لبخند میزنند و کمحرفی، عادتِ شب و روزشان است و مو سفید کردن رسمشان.
با آنها که از زندگی فقط دویدنش را دیدهاند و از آفتاب فقط عرق ریختن زیرِ تیزیِ تندش را.
با آنها که هی توی این زندگی به دوش کشیدهاند، درد را، غم را، زن و بچه را، خانه را و خودشان را.
و هی دم برنیاوردهاند و هی دستهای زمختشان را آرام و گرم کشیدهاند روی سرمان. وقتهایی که دلتنگ بودهایم، وقتهایی که کم آوردهایم و وقتهایی که از درد به خودمان پیچیدهایم و دلمان یک شانه میخواسته برای اينکه به دوشمان بکشد.
حرف بزنید با پدرهاتان، با مردهاتان. با آنهایی که عادت کردهاند اگر سنگ هم ببارد، به این فکر کنند که حالا باید چطوری از زیرِ سنگ نان در بیاورند.
های های... مردها، این خودخورهای تودار، این دلتنگهای همیشه محکم و این دلنازکهای آهنین... حرف بزنید با پدرهاتان، با مردهاتان
بالأخره یک جایی باید این سکوتِ خفهکننده تمام بشود؛
بالأخره یک جایی باید این غمها و بغضها، اشک بشوند و سرازیر بشوند پایین.
حرف بزنید با پدرهاتان، با مردهاتان!
مردها دلنازکاند، دلتنگ میشوند و توی تنهایی اشکهاشان را میریزند روی دلِ زمین.
حرف بزنید!
این همه درد بالأخره باید یک جایی تمام بشوند.
#مصطفی_سلیمانی
#روز_مرد
#روز_پدر
.
پانویس:
روزِ مرد تبریک به همه امیرهای بیگزند؛ تبریک به همه حلواهای قند😉
🔸بفرستید به پدران و مردان زندگیتان⚘
🍀❤️ @filsofak
شاید ندانید، اما مردها، همهشان، همین که پدر میشوند، همین که زنِشان بارَش را میگذارد زمین، بیحرف همان بار را برمیدارند و بیآرزوی اینکه این بارکشی پایانی داشته باشد، راه میافتند توی کورهراهِ زندگی.
با پدرهاتان حرف بزنید، با مردهاتان. با همانها که بیشتر با چشمهاشان لبخند میزنند و کمحرفی، عادتِ شب و روزشان است و مو سفید کردن رسمشان.
با آنها که از زندگی فقط دویدنش را دیدهاند و از آفتاب فقط عرق ریختن زیرِ تیزیِ تندش را.
با آنها که هی توی این زندگی به دوش کشیدهاند، درد را، غم را، زن و بچه را، خانه را و خودشان را.
و هی دم برنیاوردهاند و هی دستهای زمختشان را آرام و گرم کشیدهاند روی سرمان. وقتهایی که دلتنگ بودهایم، وقتهایی که کم آوردهایم و وقتهایی که از درد به خودمان پیچیدهایم و دلمان یک شانه میخواسته برای اينکه به دوشمان بکشد.
حرف بزنید با پدرهاتان، با مردهاتان. با آنهایی که عادت کردهاند اگر سنگ هم ببارد، به این فکر کنند که حالا باید چطوری از زیرِ سنگ نان در بیاورند.
های های... مردها، این خودخورهای تودار، این دلتنگهای همیشه محکم و این دلنازکهای آهنین... حرف بزنید با پدرهاتان، با مردهاتان
بالأخره یک جایی باید این سکوتِ خفهکننده تمام بشود؛
بالأخره یک جایی باید این غمها و بغضها، اشک بشوند و سرازیر بشوند پایین.
حرف بزنید با پدرهاتان، با مردهاتان!
مردها دلنازکاند، دلتنگ میشوند و توی تنهایی اشکهاشان را میریزند روی دلِ زمین.
حرف بزنید!
این همه درد بالأخره باید یک جایی تمام بشوند.
#مصطفی_سلیمانی
#روز_مرد
#روز_پدر
.
پانویس:
روزِ مرد تبریک به همه امیرهای بیگزند؛ تبریک به همه حلواهای قند😉
🔸بفرستید به پدران و مردان زندگیتان⚘
🍀❤️ @filsofak
❤18👍12👎2🔥1👏1🙏1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
فیلم ۸
#دنیای_زنان
🎬 بخور عبادت کن عشق بورز 2009
دارای محدویت سنی🔞
🎭 ژانر: #درام #عاشقانه
کیفیت: 720p
📝 زیرنویس چسبیده فارسی
⏰ مدت زمان: 133 دقیقه
✍️ خلاصه داستان:
عشق بخوان یا بخور، نیایش کن، عشق بورز؛ لیز گیلبرت (جولیا رابرتز) زنی است که در زندگی اش به تمام چیزهای مورد علاقهاش رسیده است. شوهر او مردی کاملا ایدهآل و زندگیاش نیز از هر لحاظ تکمیل است. اما لیز به تازگی کشف کرده است که در زندگیاش به دنبال چیزهای جدیدی است، او برای کشف ناشناختهها و چیزهایی که فکر میکند باید بدان دست پیدا کند تصمیم میگیرد که از همسرش جدا شود. بعد از طلاق عازم ایتالیا میشود و در این کشور...
❤️☘ @filsofak
#دنیای_زنان
🎬 بخور عبادت کن عشق بورز 2009
دارای محدویت سنی🔞
🎭 ژانر: #درام #عاشقانه
کیفیت: 720p
📝 زیرنویس چسبیده فارسی
⏰ مدت زمان: 133 دقیقه
✍️ خلاصه داستان:
عشق بخوان یا بخور، نیایش کن، عشق بورز؛ لیز گیلبرت (جولیا رابرتز) زنی است که در زندگی اش به تمام چیزهای مورد علاقهاش رسیده است. شوهر او مردی کاملا ایدهآل و زندگیاش نیز از هر لحاظ تکمیل است. اما لیز به تازگی کشف کرده است که در زندگیاش به دنبال چیزهای جدیدی است، او برای کشف ناشناختهها و چیزهایی که فکر میکند باید بدان دست پیدا کند تصمیم میگیرد که از همسرش جدا شود. بعد از طلاق عازم ایتالیا میشود و در این کشور...
❤️☘ @filsofak
❤9👍4👎2🙏2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
انسان امروز اخلاقیتر است
- معدل کل حرکتها در این دنیا رو به پیشرفت است.
- اعتماد ما به رفتار اجتماعی درسخواندهها بیشتر است
بخشی از سخنرانی "سزاواریِ لیبرالیسم؛ اشاراتی در باب کتاب: چرا روشنفکران لیبرالیسم را دوست ندارند؟"
🔸دکتر مرتضی مردیها
|شیراز، بوکلند؛ دیماه ۱۴۰۲|
❤️☘ @filsofak
- معدل کل حرکتها در این دنیا رو به پیشرفت است.
- اعتماد ما به رفتار اجتماعی درسخواندهها بیشتر است
بخشی از سخنرانی "سزاواریِ لیبرالیسم؛ اشاراتی در باب کتاب: چرا روشنفکران لیبرالیسم را دوست ندارند؟"
🔸دکتر مرتضی مردیها
|شیراز، بوکلند؛ دیماه ۱۴۰۲|
❤️☘ @filsofak
👏5❤2😱1
هرچه انسان کمتر برای ارتباط با دیگران احساس نیاز کند، پایان بهتری در انتظارش است.
بیتوجهی، ارزیابیِ منفیِ پنهانِ ما از خود را برجسته میکند؛ درحالیکه یک لبخند یا تعریف به همان سرعت نتیجهای معکوس میدهد. به نظر میرسد که ما برای تحمل خود، اسیر محبت دیگرانیم. «نفس» یا خودانگارهٔ ما را میتوان مانند بادکنکی سوراخ تصور کرد. برای اینکه بادکرده باقی بماند تا ابد نیاز به هلیومِ عشق بیرونی دارد و همیشه در برابر نوک سوزنِ بیتوجهی آسیبپذیر است.
نویسنده: #آلن_دوباتن
کتاب: #اضطراب_موقعیت
☘❤️ @filsofak
هرچه انسان کمتر برای ارتباط با دیگران احساس نیاز کند، پایان بهتری در انتظارش است.
بیتوجهی، ارزیابیِ منفیِ پنهانِ ما از خود را برجسته میکند؛ درحالیکه یک لبخند یا تعریف به همان سرعت نتیجهای معکوس میدهد. به نظر میرسد که ما برای تحمل خود، اسیر محبت دیگرانیم. «نفس» یا خودانگارهٔ ما را میتوان مانند بادکنکی سوراخ تصور کرد. برای اینکه بادکرده باقی بماند تا ابد نیاز به هلیومِ عشق بیرونی دارد و همیشه در برابر نوک سوزنِ بیتوجهی آسیبپذیر است.
نویسنده: #آلن_دوباتن
کتاب: #اضطراب_موقعیت
☘❤️ @filsofak
👍14❤7
AAA.pdf
691.3 KB
برخی از سوگیریهای شناختی معروف
گردآوری و ترجمه: ژیلا ملائی
صفحهآرائی جدید: محمدرضا کنعانی
ناشر اصلی: ابرپردازش دیدار
❤️☘ @filsofak
گردآوری و ترجمه: ژیلا ملائی
صفحهآرائی جدید: محمدرضا کنعانی
ناشر اصلی: ابرپردازش دیدار
❤️☘ @filsofak
👍4❤1
«دوست داشتن» مراقب تنهاییِ دیگری بودن است، بدون اینکه این تنهایی را پر کنیم و یا حتی آن را بشناسیم....
#کریستین_بوبن
#سی_اثر_از_بوبن
❤️☘ @filsofak
#کریستین_بوبن
#سی_اثر_از_بوبن
❤️☘ @filsofak
❤6🔥5👏2👍1