Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#معرفی_فیلم
روزهای عالی 2023
به همراه زیرنویس فارسی
امتیاز 7.9 از 10
ژانر درام
کشور ژاپن آلمان
کارگردان Wim Wenders
بازیگران
Koji Yakusho, Tokio Emoto, Arisa Nakano, Yumi Asô, Aoi Yamada
🔸خلاصه داستان
فیلم داستان "هیرایاما" که به عنوان یک نظافتچی در توکیو کار میکند و به نظر میرسد از زندگی ساده خود راضی است. او یک زندگی روزمره ساختار یافته را دنبال میکند.
❤️☘ @filsofak
روزهای عالی 2023
به همراه زیرنویس فارسی
امتیاز 7.9 از 10
ژانر درام
کشور ژاپن آلمان
کارگردان Wim Wenders
بازیگران
Koji Yakusho, Tokio Emoto, Arisa Nakano, Yumi Asô, Aoi Yamada
🔸خلاصه داستان
فیلم داستان "هیرایاما" که به عنوان یک نظافتچی در توکیو کار میکند و به نظر میرسد از زندگی ساده خود راضی است. او یک زندگی روزمره ساختار یافته را دنبال میکند.
❤️☘ @filsofak
❤5👍2
احساسات ابراز نشده هرگز نمیمیرند،
آنها زنده دفن میشوند و بعدها به شکل صورتهای زشتتری بیرون میزنند.
🔸زیگموند فروید
❤️☘ @filsofak
آنها زنده دفن میشوند و بعدها به شکل صورتهای زشتتری بیرون میزنند.
🔸زیگموند فروید
❤️☘ @filsofak
👍13❤2🔥2🙏1
یکی از سختترین کارها در زندگی «نه» گفتن است. به دعوتها، به درخواستها، به اجبارها، به همهٔ کارهایی که دیگران میکنند. از این سختتر، نهگفتن به برخی احساساتِ وقتگیر است: عصبانیت، هیجان، حواسپرتی، علاقهٔ افراطی، شهوت. هیچکدام از این تکانهها بهتنهایی چیز خاصی نیستند، اما وقتی از کنترل خارج بشوند، بهشکل مشغله درمیآیند. اگر مراقب نباشید، این تکانهها بر شما غلبه میکنند و زندگیتان را از بین میبرند. آیا تابهحال فکر کردهاید چطور میتوانید مقداری از زمانتان را برگردانید و چطور کمتر احساس پرمشغلگی کنید؟ با یادگیری «نه» گفتن شروع کنید، مثل «نه، متشکرم» و «نه، من نمیخواهم گرفتارِ این موضوع شوم» و «نه، الان برایم مقدور نیست». این کار شاید ناراحتیهایی به وجود بیاورد، شاید جماعتی را از ما زده کند، شاید کار سختی باشد، اما هرچه بیشتر به چیزهای بیاهمیت نه بگویید، بیشتر به موارد مهم بله خواهید گفت. این کار کمکتان میکند همانطور که خودتان میخواهید زندگی کنید و از آن لذت ببرید.
کتاب: #روزنگار_رواقی_گری
نویسنده: #رایان_هالیدی #استیون_هانسلمن
❤️☘ @filsofak
کتاب: #روزنگار_رواقی_گری
نویسنده: #رایان_هالیدی #استیون_هانسلمن
❤️☘ @filsofak
👍16🔥2👏1
نکتههایی برای تعطیلات نوروزی
۱. از ارسال پیام تبریک کیلویی خودداری کنیم. اگر کسی برایمان عزیز است با ذکر نام او جداگانه به او پیام بدهیم.
۲. ممکن است ما دوست داشته باشیم کسی را ببوسیم اما آیا او هم دوست دارد؟
۳. ادکلن لباس ما را خوشبو کند اما کار حمام و خمیردندان را نمیکند.
۴. اگر برایمان مقدور است دست خالی جایی نرویم. قرار نیست چیز گرانی ببریم. یک کتاب، یک ظرف زیتون، ترشی یا مربای دستساز کافیست.
۵. در مهمانیها سر خودمان را در گوشی یا تبلت فرو نبریم.
۶. از تعریفکردن بیماریهایمان، مرگ و میر و تصادفاتی که توی جاده دیدهایم یا رد و بدل کردن اخبار تلخ فامیل یا گرانیها میوه و آجیل و شیرینی پرهیز کنیم.
۷. از بچههایمان نخواهیم جلوی مهمانان کلهمعلق بزنند، انار صددانه یاقوت یا سوره و عددهای انگلیسی را از حفظ بخوانند؛ بچهها اسباببازی ما نیستند.
۸. در جمع آرام حرف بزنیم.
۹. باب صحبت را در مورد موضوعاتی باز کنید که پای شما را در غیبت، تخریب و تحقیر دیگران باز نکند.
۱۰. در صورتی که فرزند شما در مهمانی باعث آزار دیگران شود، برای پایاندادن به رفتارهای نادرست او تلاش کنید.
۱۱. از چشمغره رفتنهای مداوم یا تنبیهکردن فرزندتان در حضور دیگران خودداری کنید.
۱۲. ممکن است چند دقیقه صحبت با فرزندتان در اتاقی دیگر و دور از چشم مهمانها و فرزندانش، اثر بهتری بر رفتار فرزندتان بگذارد.
۱۳. معلم اخلاق دیگران نشوید.
۱۴. موقع ترک مهمانی و خصوصا زمان خداحافظی، همچون بمبی، آپارتمان را به هوا نفرستید.
۱۵. قبل از ورود به خانه میزبان، از مرتببودن کفشهایتان جلوی در یا در محل مناسب، مطمئن شوید.
۱۶. موقع ورود به خانه، لباسهایی مثل کُت و پالتوی خود را کنار دست خود ولو نفرمائید.
۱۷. کلید، موبایل، عینک و وسایل خود را در جای مشخصی قرار دهید.
۱۸. خوردن و نوشیدن خود را کنترل کنید.
۱۹. چرا هنوز بیکاری؟ چرا ازدواج نکردی؟ چرا طلاق گرفتی؟ چرا درآمدت کمه؟ چرا دماغت رو عمل کردی؟ چرا موهات رو این شکلی کوتاه کردی؛ پاسخ هیچکدام از این سوالات سر سوزنی به ما ربط ندارد.
۲۰. از هم قدردانی کنیم. اگر در سال گذشته کسی برایمان کاری کرده، جایی مراقبمان بوده، به درد دلمان گوش داده، به او بگوییم که سپاسگزارش هستیم و یادمان مانده است.
۲۱. هیچلذتی ارزش آن را ندارد که بابت آن به سلامتی شما لطمه وارد شود، زمان رانندگی سرعت خود را کم و گذشت خود را زیاد کنید.
🔸|برداشت آزاد مطلبی از دکتر احسان محمدی|
❤️☘ @filsofak
۱. از ارسال پیام تبریک کیلویی خودداری کنیم. اگر کسی برایمان عزیز است با ذکر نام او جداگانه به او پیام بدهیم.
۲. ممکن است ما دوست داشته باشیم کسی را ببوسیم اما آیا او هم دوست دارد؟
۳. ادکلن لباس ما را خوشبو کند اما کار حمام و خمیردندان را نمیکند.
۴. اگر برایمان مقدور است دست خالی جایی نرویم. قرار نیست چیز گرانی ببریم. یک کتاب، یک ظرف زیتون، ترشی یا مربای دستساز کافیست.
۵. در مهمانیها سر خودمان را در گوشی یا تبلت فرو نبریم.
۶. از تعریفکردن بیماریهایمان، مرگ و میر و تصادفاتی که توی جاده دیدهایم یا رد و بدل کردن اخبار تلخ فامیل یا گرانیها میوه و آجیل و شیرینی پرهیز کنیم.
۷. از بچههایمان نخواهیم جلوی مهمانان کلهمعلق بزنند، انار صددانه یاقوت یا سوره و عددهای انگلیسی را از حفظ بخوانند؛ بچهها اسباببازی ما نیستند.
۸. در جمع آرام حرف بزنیم.
۹. باب صحبت را در مورد موضوعاتی باز کنید که پای شما را در غیبت، تخریب و تحقیر دیگران باز نکند.
۱۰. در صورتی که فرزند شما در مهمانی باعث آزار دیگران شود، برای پایاندادن به رفتارهای نادرست او تلاش کنید.
۱۱. از چشمغره رفتنهای مداوم یا تنبیهکردن فرزندتان در حضور دیگران خودداری کنید.
۱۲. ممکن است چند دقیقه صحبت با فرزندتان در اتاقی دیگر و دور از چشم مهمانها و فرزندانش، اثر بهتری بر رفتار فرزندتان بگذارد.
۱۳. معلم اخلاق دیگران نشوید.
۱۴. موقع ترک مهمانی و خصوصا زمان خداحافظی، همچون بمبی، آپارتمان را به هوا نفرستید.
۱۵. قبل از ورود به خانه میزبان، از مرتببودن کفشهایتان جلوی در یا در محل مناسب، مطمئن شوید.
۱۶. موقع ورود به خانه، لباسهایی مثل کُت و پالتوی خود را کنار دست خود ولو نفرمائید.
۱۷. کلید، موبایل، عینک و وسایل خود را در جای مشخصی قرار دهید.
۱۸. خوردن و نوشیدن خود را کنترل کنید.
۱۹. چرا هنوز بیکاری؟ چرا ازدواج نکردی؟ چرا طلاق گرفتی؟ چرا درآمدت کمه؟ چرا دماغت رو عمل کردی؟ چرا موهات رو این شکلی کوتاه کردی؛ پاسخ هیچکدام از این سوالات سر سوزنی به ما ربط ندارد.
۲۰. از هم قدردانی کنیم. اگر در سال گذشته کسی برایمان کاری کرده، جایی مراقبمان بوده، به درد دلمان گوش داده، به او بگوییم که سپاسگزارش هستیم و یادمان مانده است.
۲۱. هیچلذتی ارزش آن را ندارد که بابت آن به سلامتی شما لطمه وارد شود، زمان رانندگی سرعت خود را کم و گذشت خود را زیاد کنید.
🔸|برداشت آزاد مطلبی از دکتر احسان محمدی|
❤️☘ @filsofak
👍36❤4👏4🔥1🙏1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔸میشل فوکو در گفتگو با آلن بدیو
▪️فوکو در این گفتگو به رابطهی میان روانشناسی و فلسفه میپردازد.
▫️زیرنویس فارسی
#فوکو
#بدیو
❤️☘ @filsofak
▪️فوکو در این گفتگو به رابطهی میان روانشناسی و فلسفه میپردازد.
▫️زیرنویس فارسی
#فوکو
#بدیو
❤️☘ @filsofak
👏3👍1
فلسفه اخلاق | مصطفی سلیمانی
بوی عیدی بوی توپ بوی کاغذ رنگی ❤️☘ @filsofak
دلتنگی
دلم تنگ است. به تنگی یک بادکنک، که هوای توش را کشیده باشند بیرون و بدجور چسبیده باشد به هم. از آن چسبیدنها که اگر بخواهی از هم بازش کنی، پاره میشود.
صاف و پوستکندهتَرَش میشود اینکه یک نوع دلتنگیای گرفتهام که دیگر علاج ندارد. که دیگر امید ندارم هیچکس توی این دنیا بتواند براش کاری بکند. یکجورهایی یعنی همان فاتِحَه.
راستَش هیچوقت توی خیالاتم هم فکرش را نمیکردم که دنیا اینشکلی باشد. اینقدر دلسنگ. اینقدر ناخنخشک.
آنموقعها که بچه بودم هی خیال میکردم باید فکرم را وسعت بدهم، خودم را بشناسم، ببینم چه دوست دارم و بعد مثل مرد بجنگم پای آرزوهام. پای خواستنیهام. دوستداشتنیهام.
اینطوری کرده بودند توی کلهام. به این خاطر، من هم چشمهام را تا جایی که میتوانستم از هم باز کردم به همهی عالم، و عاشق هست و نیستَش شدم. مرضِ علاقه پیدا کردن به همه عالم را گرفته بودم اصلن آنموقعها. نمیدانستم. خبر نداشتم. هیچکس هيچوقت نگفت ندو، نمیرسی.
هیچکس هيچوقت نگفت دل نبند نمیرسی. همه چیز توی مایههایی از شک و ابهام بود انگاری. همین شد که من هم خیال کردم اگر میخواهم برسم باید هر چه زور دارم بزنم.
آدم وقتی بچه است نمیداند دنیا اینقدر خانهخراب است که حتی یک خندهی از ته دل را هم میگیرد ازش.
دلم تنگ است و دارد از شدت مچاله شدناش، فرو میرود توی هم. انگار جای هزار آرزو که باید سفت بغلشان میکردم توی سینه، درد میکند. کِی فکرش را میکردم که دنیا بخواهد این همه خون به جگرم بکند؟
راستش دلم تنگ است، مثل همان بادکنک و نزدیک است از دو طرف کامل بچسبد به هم.
باید فکری برای خودم بکنم. باید بروم بساطم را پهن کنم کنار بساط یک دلتنگ دیگر.
#مصطفی_سلیمانی
#دلتنگی
#عید_نوروز
❤️☘ @filsofak
دلم تنگ است. به تنگی یک بادکنک، که هوای توش را کشیده باشند بیرون و بدجور چسبیده باشد به هم. از آن چسبیدنها که اگر بخواهی از هم بازش کنی، پاره میشود.
صاف و پوستکندهتَرَش میشود اینکه یک نوع دلتنگیای گرفتهام که دیگر علاج ندارد. که دیگر امید ندارم هیچکس توی این دنیا بتواند براش کاری بکند. یکجورهایی یعنی همان فاتِحَه.
راستَش هیچوقت توی خیالاتم هم فکرش را نمیکردم که دنیا اینشکلی باشد. اینقدر دلسنگ. اینقدر ناخنخشک.
آنموقعها که بچه بودم هی خیال میکردم باید فکرم را وسعت بدهم، خودم را بشناسم، ببینم چه دوست دارم و بعد مثل مرد بجنگم پای آرزوهام. پای خواستنیهام. دوستداشتنیهام.
اینطوری کرده بودند توی کلهام. به این خاطر، من هم چشمهام را تا جایی که میتوانستم از هم باز کردم به همهی عالم، و عاشق هست و نیستَش شدم. مرضِ علاقه پیدا کردن به همه عالم را گرفته بودم اصلن آنموقعها. نمیدانستم. خبر نداشتم. هیچکس هيچوقت نگفت ندو، نمیرسی.
هیچکس هيچوقت نگفت دل نبند نمیرسی. همه چیز توی مایههایی از شک و ابهام بود انگاری. همین شد که من هم خیال کردم اگر میخواهم برسم باید هر چه زور دارم بزنم.
آدم وقتی بچه است نمیداند دنیا اینقدر خانهخراب است که حتی یک خندهی از ته دل را هم میگیرد ازش.
دلم تنگ است و دارد از شدت مچاله شدناش، فرو میرود توی هم. انگار جای هزار آرزو که باید سفت بغلشان میکردم توی سینه، درد میکند. کِی فکرش را میکردم که دنیا بخواهد این همه خون به جگرم بکند؟
راستش دلم تنگ است، مثل همان بادکنک و نزدیک است از دو طرف کامل بچسبد به هم.
باید فکری برای خودم بکنم. باید بروم بساطم را پهن کنم کنار بساط یک دلتنگ دیگر.
#مصطفی_سلیمانی
#دلتنگی
#عید_نوروز
❤️☘ @filsofak
👍12❤10👌2🔥1
رفتار نابهنجار و مخربِ اولیا که سبب تهدید و تخریب رشد و تکامل روانی کودک میشود، میتواند دو علت داشته باشد: نخست اینکه ممکن است از شخصیت فرد و رفتار غیرعادی اولیا سرچشمه گرفته باشد، و دوم اینکه امکان دارد به علت تضاد بین معیارهای فرهنگی و اجتماعیای که از جانب اولیا اعمال میشود با خصوصیات و تواناییهای کودک، ایجاد شود.
به عبارت دیگر، بیماریهای روانی زمانی به وجود میآیند که کودک، در شرایط تعارضآمیز یا شرایطی که باید پاسخهای مناسب آن موقعیت را مشاهده کرده باشد، پاسخهای کافی را نیاموخته باشد یا آنکه پاسخهای آموختهشده او، برای حل تعارض موجود مناسب نباشند. برای مثال، اگر والدین کودکی که فحش میدهد، گاه او را تنبیه کنند و گاه به او لبخند بزنند، کودک نمیتواند بیاموزد که در برخورد با چنین موقعیتی، رفتار مناسب و صحیح کدام است. در نتیجه، در تعارضی حل ناشده گرفتار میماند.
به این ترتیب، از نظر دالرد و میلر، بیماریهای کنشی و بهویژه نوروزها را اولیا یاد میدهند و کودک آنها را یاد میگیرد. رفتارهای تخریبی اولیا در مراحل حساس رشد کودک، مانند مرحله تغذیه که سال اول زندگی است، یا مرحله آموزش آداب توالت، یا آموزش جنسی و بلوغ و مانند آنها، مشهودتر و تاثیرات آنها چشمگیرتر است.
در این دورهها، بسیاری از کودکان میآموزند که در زمینه نیازهای اساسی خود، احساس شرم، خجلت، گناه، یا ترس و اضطراب بکنند؛ چنانکه هرگاه لازم باشد یکی از این خواستهها ارضا شود، آن حالتهای آموخته شده تشدید میشوند و ممکن است این کشمکش، به اساسی برای به وجود آمدن بیماری روانی تبدیل شود.
🔸سعید شاملو
از کتاب مکتبها و نظریهها در روانشناسی شخصیت
❤️☘ @filsofak
به عبارت دیگر، بیماریهای روانی زمانی به وجود میآیند که کودک، در شرایط تعارضآمیز یا شرایطی که باید پاسخهای مناسب آن موقعیت را مشاهده کرده باشد، پاسخهای کافی را نیاموخته باشد یا آنکه پاسخهای آموختهشده او، برای حل تعارض موجود مناسب نباشند. برای مثال، اگر والدین کودکی که فحش میدهد، گاه او را تنبیه کنند و گاه به او لبخند بزنند، کودک نمیتواند بیاموزد که در برخورد با چنین موقعیتی، رفتار مناسب و صحیح کدام است. در نتیجه، در تعارضی حل ناشده گرفتار میماند.
به این ترتیب، از نظر دالرد و میلر، بیماریهای کنشی و بهویژه نوروزها را اولیا یاد میدهند و کودک آنها را یاد میگیرد. رفتارهای تخریبی اولیا در مراحل حساس رشد کودک، مانند مرحله تغذیه که سال اول زندگی است، یا مرحله آموزش آداب توالت، یا آموزش جنسی و بلوغ و مانند آنها، مشهودتر و تاثیرات آنها چشمگیرتر است.
در این دورهها، بسیاری از کودکان میآموزند که در زمینه نیازهای اساسی خود، احساس شرم، خجلت، گناه، یا ترس و اضطراب بکنند؛ چنانکه هرگاه لازم باشد یکی از این خواستهها ارضا شود، آن حالتهای آموخته شده تشدید میشوند و ممکن است این کشمکش، به اساسی برای به وجود آمدن بیماری روانی تبدیل شود.
🔸سعید شاملو
از کتاب مکتبها و نظریهها در روانشناسی شخصیت
❤️☘ @filsofak
👍2❤1
هنگامی که انسان اعتماد به نفس یا احساس خودارزشمندی را از دست میدهد، به تواناییهایش شک میکند و زندگی و کار در نگاه او بیارزش میشوند، آنگاه به این نتیجه میرسد که باید هدف زندگی خود را «داشتن»هایی چون تعطیلات دلپذیر، فرزندان مطیع، رابطههای خوب، تفکرات درخشان و برجسته، بحثهای مهمتر و مفصلتر و امثال اینها قرار دهد.
کسی که هدف زندگیاش را «داشتنهای» گوناگون میداند، مانند آن انسان سالمی است که به جای استوار ایستادن بر پاهای خود، همیشه از چوب زیربغل استفاده میکند. چنین فردی برای زیستن، به یک شی خارجی چنگ میاندازد تا در نگاه دیگران، آن کسی جلوه کند که آرزو دارد باشد. او تا آنجا «کسی» محسوب میشود که بتواند چیزی داشته باشد. او تصمیم میگیرد بر اساس داشتن چیزهایی، کسی باشد و در واقع خودش در مالکیت اشیایی است که تصور میکند مالک آنهاست.
🔸اریک فروم، از کتاب هنر بودن، ترجمه پروین قائمی
❤️☘ @filsofak
کسی که هدف زندگیاش را «داشتنهای» گوناگون میداند، مانند آن انسان سالمی است که به جای استوار ایستادن بر پاهای خود، همیشه از چوب زیربغل استفاده میکند. چنین فردی برای زیستن، به یک شی خارجی چنگ میاندازد تا در نگاه دیگران، آن کسی جلوه کند که آرزو دارد باشد. او تا آنجا «کسی» محسوب میشود که بتواند چیزی داشته باشد. او تصمیم میگیرد بر اساس داشتن چیزهایی، کسی باشد و در واقع خودش در مالکیت اشیایی است که تصور میکند مالک آنهاست.
🔸اریک فروم، از کتاب هنر بودن، ترجمه پروین قائمی
❤️☘ @filsofak
❤16👍8👌1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
🟤ویدیویی خیرهکننده که نشان میدهد چگونه گورخر پدر در هنگام زایمان از مادر هم مهربانتر است!
در حین زایمان، گورخر ماده به دلیل دردهای شدید زایمان ناگهان بیهوش میشود، و گورخر نر سعی میکند مادر را احیا کند تا اجازه ندهد او و فرزند داخل شکمش از دست بروند. خوشبختانه مادر به هوش آمده و پدر با کمک فوقالعاده به او در طول مبارزه خود کمک میکند تا مادر نوزاد را به دنیا بیاورد.
گورخر ماده پس از زایمان، بسیار عصبانی است و سعی میکند پدر و نوزاد تازه متولد شده را بکشد، زیرا فکر میکند آنها مسئول درد زایمان او هستند. پدر تلاش شجاعانهای برای نجات نوزاد از دست گورخر ماده خشمگین انجام میدهد و در نهایت موفق میشود از هر دوی آنها در این ویدیوی خیره کننده که مملو از شور، شجاعت و محبت عالی پدرانه است، محافظت کند.
نمونهای عالی از غریزهی بینهایت قدرتمند و پراحساس پدرانه برای محافظت از خانواده.
دیدن این ویدیوی کوتاه تاثیرگذار را به شما پیشنهاد میکنم.
❤️☘ @filsofak
🟤ویدیویی خیرهکننده که نشان میدهد چگونه گورخر پدر در هنگام زایمان از مادر هم مهربانتر است!
در حین زایمان، گورخر ماده به دلیل دردهای شدید زایمان ناگهان بیهوش میشود، و گورخر نر سعی میکند مادر را احیا کند تا اجازه ندهد او و فرزند داخل شکمش از دست بروند. خوشبختانه مادر به هوش آمده و پدر با کمک فوقالعاده به او در طول مبارزه خود کمک میکند تا مادر نوزاد را به دنیا بیاورد.
گورخر ماده پس از زایمان، بسیار عصبانی است و سعی میکند پدر و نوزاد تازه متولد شده را بکشد، زیرا فکر میکند آنها مسئول درد زایمان او هستند. پدر تلاش شجاعانهای برای نجات نوزاد از دست گورخر ماده خشمگین انجام میدهد و در نهایت موفق میشود از هر دوی آنها در این ویدیوی خیره کننده که مملو از شور، شجاعت و محبت عالی پدرانه است، محافظت کند.
نمونهای عالی از غریزهی بینهایت قدرتمند و پراحساس پدرانه برای محافظت از خانواده.
دیدن این ویدیوی کوتاه تاثیرگذار را به شما پیشنهاد میکنم.
❤️☘ @filsofak
❤21👍1
.
🔰چگونه بینظمی، امنیت شغلی و کاریمان را برهم میزند؟
آشفتگی و بینظمی در کارها باعث هدر رفتن انرژی و زمان شما خواهد شد، بنابراین باید تلاش کنید این عامل مخرب را از زندگی تان، بهویژه زندگی شغلیتان حذف کنید.
1⃣ گام نخست:
ذهنتان را خالی کنید
اگر فهرستی طولانی از کارها، برای انجام دادن دارید، باید برخی از آنها را شروع کنید و این فکر که سایر کارهای تان باقی مانده است، باعث کاهش سرعت شما خواهد شد. با این حال، برخی از کارهایی که فهرست کرده اید، فوریتی برای انجام آن وجود ندارد و می توانید برای مدتی آنها را کنار بگذارید و از سوی دیگر برخی کارهای فوری هستند و باید به سرعت آنها را انجام دهید و کنار بگذارید تا ذهن تان خالی از دغدغه انجام کارهای فوری شود. بعد از این که این کارها را تمام کردید، خواهید دید که ذهن شما فضای بیشتری برای خلاقیت خواهد داشت و در صورتی که این کارها ناتمام باقی بمانند، مانند تکهای چربی که ورودی قلب را مسدود کند، ذهن شما را مسدود خواهند کرد.
2⃣ گام دوم:
عوامل حواس پرتی را حذف کنید
تلویزیون و رادیو را خاموش کنید. در صورتی که واقعاً میخواهید روی نوشتن تمرکز کنید، مودم اینترنت را نیز خاموش کنید. فقط یک پنجره جدید روی کامپیوتر خود باز کنید و فقط یک کار، یعنی نوشتن را انجام دهید. چند کارگی یکی از آفتهای خلاقیت است.
3⃣ گام سوم:
مرتب کردن
#پتسی_کلرمونت زمانی که حرفه خود را به عنوان یک نویسنده و سخنران حرفهای آغاز کرد، یک روش غیرمنتظره برای تمرکز روی کارش استفاده کرد. وی شروع به جستجوی مطلب، تمرین نوشتن، نوشیدن یک فنجان قهوه، راه رفتن و ... نمیکرد. همه از رفتار وی شگفت زده بودند؛ او ظرفها را میشست!
4⃣ گام چهارم:
اصل «کمتر، بیشتر است» را در زندگیتان اعمال کنید
کارها را ساده کنید و دستاوردهای بیشتری کسب کنید. زمانی که کاری پر اهمیت انجام می دهید همواره مطمئن شوید که تنها روی ملزومات هدفتان تمرکز کرده اید و از مطالب حاشیهای عبور کردهاید. اگر یک بار این اصل را در زندگیتان اعمال کنید، خواهید دید که کارآیی شما بیشتر خواهد شد.
🔻برای توضیح بیشتر این باور، یعنی بهره وری بیشتر با ساده کردن یک کار، دقت کنید که:
الف- در سادگی، قدرت است؛ کارهای ضروری و اصلی را انتخاب کرده و بقیه را کنار بزنید. آنقدر کار را برای خودتان آسان کنید که نتوانید دست رد به آن بزنید.
۲- با تغییر عادت های کوچک شروع کنید و گامهای کودکانه بردارید.
۳- هر کاری را در یک زمان انجام دهید و از چندکارگی بپرهیزید که این کار، کارآیی شما را افزایش میدهد.
لقمهای بزرگتر از دهان تان نگیرید و دست از حریص بودن بردارید. تکالیفی را بپذیرید که از عهده انجام آن برمی آیید. اگر بیشتر از ظرفیتتان کاری را بپذیرید، در نهایت عواقب بدی در انتظار شما خواهد بود.
برای اینکه واقعاً کارآیی بالایی داشته باشید، هر گام را در یک زمان بردارید. یک توصیه دیگر این که مواردی را مطالعه کنید که به سلامت عقلی و قابلیت های فکری شما کمک کند.
5⃣ گام پنجم:
یادداشت برداری روزانه
این یک گزینه معروف است، چرا که این گزینه جواب میدهد. یادداشت کردن روزانه عواملی که شما را آزار میدهند، به سازماندهی مجدد افکارتان برای مقابله با این مشکلات کمک میکند. حال این عامل میتواند از جنس جلسه، مشکلات زندگی شخصی، چالش های کاری و ... باشد که نوشتن این مشکلات می تواند به شما در طراحی استراتژی ها و پاسخ های جدید کمک کند.
بنابراین این مشکلات را روی یک تکه کاغذ یا به صورت رمز در کامپیوتر خود یادداشت کنید. کارهایی را که هر روز باید به اتمام برسانید، به ترتیب بنویسید و آنها را انجام دهید.
6⃣ گام ششم:
سیستم ذخیره ساز خود را سازماندهی کنید
راهی برای تنظیم محدودیت های کاری خود پیدا کنید و در این زمان از کارهای غیرمربوط به کارتان، از جمله ارسال پیام های بی مورد و غیرضروری بپرهیزید. زیرا به شدت به بهرهوری شما آسیب خواهد زد. صرف نظر از کاری که میکنید، همواره شلوغی و در هم ریختگیهای اجتنابناپذیری در زندگی شخصی و شغلیتان وجود دارد. این وضعیت، تمرکز روی یک کار را سخت میکند.
بر اساس یافتههای محققان موسسه علوم اعصاب دانشگاه پرینستون، مغز در زمان پردازش اطلاعات دارای محدودیتهایی است؛ بنابراین اگر شما فضا و حجم کارتان را زمانی که آشفته و غیرسازماندهی شده است، مدیریت نکنید، میتواند عملکرد کلی شما را کاهش دهد. شلوغی محیط میتواند تمرکز انسان را از کار اصلی پرت کند و در بدترین حالت، فرد از کار اصلی خود غافل شود.
❤️☘ @filsofak
🔰چگونه بینظمی، امنیت شغلی و کاریمان را برهم میزند؟
آشفتگی و بینظمی در کارها باعث هدر رفتن انرژی و زمان شما خواهد شد، بنابراین باید تلاش کنید این عامل مخرب را از زندگی تان، بهویژه زندگی شغلیتان حذف کنید.
1⃣ گام نخست:
ذهنتان را خالی کنید
اگر فهرستی طولانی از کارها، برای انجام دادن دارید، باید برخی از آنها را شروع کنید و این فکر که سایر کارهای تان باقی مانده است، باعث کاهش سرعت شما خواهد شد. با این حال، برخی از کارهایی که فهرست کرده اید، فوریتی برای انجام آن وجود ندارد و می توانید برای مدتی آنها را کنار بگذارید و از سوی دیگر برخی کارهای فوری هستند و باید به سرعت آنها را انجام دهید و کنار بگذارید تا ذهن تان خالی از دغدغه انجام کارهای فوری شود. بعد از این که این کارها را تمام کردید، خواهید دید که ذهن شما فضای بیشتری برای خلاقیت خواهد داشت و در صورتی که این کارها ناتمام باقی بمانند، مانند تکهای چربی که ورودی قلب را مسدود کند، ذهن شما را مسدود خواهند کرد.
2⃣ گام دوم:
عوامل حواس پرتی را حذف کنید
تلویزیون و رادیو را خاموش کنید. در صورتی که واقعاً میخواهید روی نوشتن تمرکز کنید، مودم اینترنت را نیز خاموش کنید. فقط یک پنجره جدید روی کامپیوتر خود باز کنید و فقط یک کار، یعنی نوشتن را انجام دهید. چند کارگی یکی از آفتهای خلاقیت است.
3⃣ گام سوم:
مرتب کردن
#پتسی_کلرمونت زمانی که حرفه خود را به عنوان یک نویسنده و سخنران حرفهای آغاز کرد، یک روش غیرمنتظره برای تمرکز روی کارش استفاده کرد. وی شروع به جستجوی مطلب، تمرین نوشتن، نوشیدن یک فنجان قهوه، راه رفتن و ... نمیکرد. همه از رفتار وی شگفت زده بودند؛ او ظرفها را میشست!
4⃣ گام چهارم:
اصل «کمتر، بیشتر است» را در زندگیتان اعمال کنید
کارها را ساده کنید و دستاوردهای بیشتری کسب کنید. زمانی که کاری پر اهمیت انجام می دهید همواره مطمئن شوید که تنها روی ملزومات هدفتان تمرکز کرده اید و از مطالب حاشیهای عبور کردهاید. اگر یک بار این اصل را در زندگیتان اعمال کنید، خواهید دید که کارآیی شما بیشتر خواهد شد.
🔻برای توضیح بیشتر این باور، یعنی بهره وری بیشتر با ساده کردن یک کار، دقت کنید که:
الف- در سادگی، قدرت است؛ کارهای ضروری و اصلی را انتخاب کرده و بقیه را کنار بزنید. آنقدر کار را برای خودتان آسان کنید که نتوانید دست رد به آن بزنید.
۲- با تغییر عادت های کوچک شروع کنید و گامهای کودکانه بردارید.
۳- هر کاری را در یک زمان انجام دهید و از چندکارگی بپرهیزید که این کار، کارآیی شما را افزایش میدهد.
لقمهای بزرگتر از دهان تان نگیرید و دست از حریص بودن بردارید. تکالیفی را بپذیرید که از عهده انجام آن برمی آیید. اگر بیشتر از ظرفیتتان کاری را بپذیرید، در نهایت عواقب بدی در انتظار شما خواهد بود.
برای اینکه واقعاً کارآیی بالایی داشته باشید، هر گام را در یک زمان بردارید. یک توصیه دیگر این که مواردی را مطالعه کنید که به سلامت عقلی و قابلیت های فکری شما کمک کند.
5⃣ گام پنجم:
یادداشت برداری روزانه
این یک گزینه معروف است، چرا که این گزینه جواب میدهد. یادداشت کردن روزانه عواملی که شما را آزار میدهند، به سازماندهی مجدد افکارتان برای مقابله با این مشکلات کمک میکند. حال این عامل میتواند از جنس جلسه، مشکلات زندگی شخصی، چالش های کاری و ... باشد که نوشتن این مشکلات می تواند به شما در طراحی استراتژی ها و پاسخ های جدید کمک کند.
بنابراین این مشکلات را روی یک تکه کاغذ یا به صورت رمز در کامپیوتر خود یادداشت کنید. کارهایی را که هر روز باید به اتمام برسانید، به ترتیب بنویسید و آنها را انجام دهید.
6⃣ گام ششم:
سیستم ذخیره ساز خود را سازماندهی کنید
راهی برای تنظیم محدودیت های کاری خود پیدا کنید و در این زمان از کارهای غیرمربوط به کارتان، از جمله ارسال پیام های بی مورد و غیرضروری بپرهیزید. زیرا به شدت به بهرهوری شما آسیب خواهد زد. صرف نظر از کاری که میکنید، همواره شلوغی و در هم ریختگیهای اجتنابناپذیری در زندگی شخصی و شغلیتان وجود دارد. این وضعیت، تمرکز روی یک کار را سخت میکند.
بر اساس یافتههای محققان موسسه علوم اعصاب دانشگاه پرینستون، مغز در زمان پردازش اطلاعات دارای محدودیتهایی است؛ بنابراین اگر شما فضا و حجم کارتان را زمانی که آشفته و غیرسازماندهی شده است، مدیریت نکنید، میتواند عملکرد کلی شما را کاهش دهد. شلوغی محیط میتواند تمرکز انسان را از کار اصلی پرت کند و در بدترین حالت، فرد از کار اصلی خود غافل شود.
❤️☘ @filsofak
👍5❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
تا فنجان ذهنت رو خالی نکنی رشد نمیکنی!
من فنجون خودم در مقابل افرادی که نویسندههای کتاب های بزرگ هستند،
افرادی که تجربه کاری موثر دارند،
افرادی که خیرخواه من و آیندهام باشند،
افرادی که تلاش میکنند و در حال رشد هستند
خالی کردم.
رها کن چیزهایی رو که تا بحال میدونستی؛ فنجان رو خالی کن ☕️
❤️☘ @filsofak
تا فنجان ذهنت رو خالی نکنی رشد نمیکنی!
من فنجون خودم در مقابل افرادی که نویسندههای کتاب های بزرگ هستند،
افرادی که تجربه کاری موثر دارند،
افرادی که خیرخواه من و آیندهام باشند،
افرادی که تلاش میکنند و در حال رشد هستند
خالی کردم.
رها کن چیزهایی رو که تا بحال میدونستی؛ فنجان رو خالی کن ☕️
❤️☘ @filsofak
❤10👍7👎1🙏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بیشتر آدمها اصلاً بلد نیستند توی خلوت و تنهایی خودشان هم سکوت کنند.
بیشتر آدمها ذهنشان یک جاده هشتبانده پرترافیک است که ماشینهای توش، از یکجا به جای دیگر سرک میکشند و نوک میزنند و آنقدر هر کی به هر کی است که معلوم نیست چی به چیست و چه خبر است.
بیشتر آدمها، روانِ به هم ریختهای دارند و همین است که فکرشان شلوغپلوغ است و زیاد حرف میزنند. شاید هم چون زیاد حرف میزنند و فکرشان شلوغپلوغ است، روانِ به هم ریختهای دارند.
#مصطفی_سلیمانی
🔸حسی که امسال باهام بود.
❤️☘ @filsofak
بیشتر آدمها ذهنشان یک جاده هشتبانده پرترافیک است که ماشینهای توش، از یکجا به جای دیگر سرک میکشند و نوک میزنند و آنقدر هر کی به هر کی است که معلوم نیست چی به چیست و چه خبر است.
بیشتر آدمها، روانِ به هم ریختهای دارند و همین است که فکرشان شلوغپلوغ است و زیاد حرف میزنند. شاید هم چون زیاد حرف میزنند و فکرشان شلوغپلوغ است، روانِ به هم ریختهای دارند.
#مصطفی_سلیمانی
🔸حسی که امسال باهام بود.
❤️☘ @filsofak
👍12❤1🤔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
«پس از كلی فقر، به ثروت وشهرت رسیدم. آموختهام كه با پول میتوان ساعت خريد، ولى زمان نه. میتوان مقام خريد، ولى احترام نه. میتوان رختخواب خرید، ولی خواب راحت نه. میتوان قلب را خرید، اما عشق را نه. ارزش آدمها به دارایی نیست، به «معرفت» آنهاست.
❤️☘ @filsofak
❤️☘ @filsofak
👏11❤4👎1🔥1
هنرِ کتاب نخواندن
ایرج شهبازی
در یکی از روزهای سال ۱۳۸۴ یا ۱۳۸۵، دکتر شفیعی کدکنی، در کلاس دورۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی، در دانشگاه تهران، دو دستِ خود را به حالت تکبیرِ نماز، تا برابر گوشها بالا آوردند و فرمودند: استاد بدیع الزمان فروزانفر یک روز، به همین حالت دستانشان را بالا آوردند و فرمودند:
«استادِ ما، ادیب، ده جلد کتاب خوانده بود».
منظور استاد فروزانفر از «ادیب» همانا «ادیب پیشاوری»، از بزرگترین استادانِ ادبیات فارسی و عربی، در سدۀ گذشته است. روز سهشنبه، دوم خردادماه 1396، از استاد رسول شایسته که ایشان هم از دانشجویانِ استاد فروزانفر بودهاند، دربارۀ این جمله پرسیدم و ایشان هم تأیید کردند که آن استاد بزرگ، در حقِ ادیب پیشاوری چنین سخنی گفته است.
اکنون که سندِ این روایت استوار شد، بهتر است که نگاهی به دلالتِ آن بیندازیم. مطلبِ شگفتآوری که از این سخن به دست میآید، آن است که ادیب پیشاوری، با مطالعۀ تعداد بسیار اندکی کتاب، به یکی از بزرگترین استادانِ زمانۀ خود تبدیل شده بودند و کسانی که چندین برابر ایشان کتاب خوانده و مطالعه کرده بودند، هیچگاه نتوانستند به جایگاهِ رفیع ایشان در دنیای ادبیات نزدیک شوند. به نظر میرسد رازِ این مطلب در «هنرِ کتاب خواندن» و از آن مهمتر در «هنر کتاب نخواندن» است؛ یعنی برای دانشمند شدن علاوه بر آنکه نیاز داریم به کتاب خواندن، باید این هنر را داشته باشیم که تشخیص بدهیم چه کنابهایی را «نباید» بخوانیم.
گفتنی است که در هر زمینهای از دانشهای بشری، تعدادِ منابع دست اول از انگشتان دست درنمیگذرد و تقریباً همۀ کتابها و مقالات و پایاننامهها از درونِ همین کتابهای اندک پدید میآیند؛ بنابراین برای متخصص شدن در هر رشتهای، بهتر است که مستقیماً به سراغ همین منابع و مراجع دست اول برویم و بیهوده عمر خود را بر سر مطالبِ دست دوم و دست سوم تلف نکنیم. کم نیستند کسانی که دهها و صدها کتاب و مقاله و پایاننامه و گزارش دربارۀ یک موضوع خواندهاند و دهها سخنرانی دربارۀ آن موضوع گوش دادهاند، ولی هیچگاه در آن حوزه صاحبنظر نشدهاند و هستند کسانی مانند ادیب پیشاوری که با مطالعۀ عمیق و دقیق چند کتاب، نامی جاوادانه از خود به یادگار گذاشتهاند؛ برای نمونه ادیب پیشاوری کتاب «مطوّل» را که از برترین منابع دست اول در حوزۀ علوم بلاغی است، در حافظه داشتند و بارها و بارها آن را به دقت تمام خوانده بودند. روشن است که فراگیریِ دقیق مطوّل او را از مطالعۀ بسیاری نوشتجات دست دوم بینیاز کرده بود. استاد فروزانفر هم، در قیاس با بسیاری از استادان زمانۀ خود، کتابهای زیادی نخوانده بود، ولی «کتابهای خوبِ کمی» را «خوب» خوانده بود.
بنابراین برای پیشرفت در هر زمینهای از معارف بشری، خوب است به این دو نکته توجه کنیم: اولاً مراجع و منابعِ اصلی و مادر را که تعدادشان معمولاً اندک است، بخوانیم و ثانیاً این کتابهای خوب را بارها و بارها با دقت تمام بخوانیم، آنها را عمیقاً بیاموزیم، در آنها نیک درنگ کنیم و آنها را درونی کنیم. اینجاست که میگوییم باید «هنرِ نخواندنِ کتابهای دست دوم» را آموخت.
❤️☘ @filsofak
ایرج شهبازی
در یکی از روزهای سال ۱۳۸۴ یا ۱۳۸۵، دکتر شفیعی کدکنی، در کلاس دورۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی، در دانشگاه تهران، دو دستِ خود را به حالت تکبیرِ نماز، تا برابر گوشها بالا آوردند و فرمودند: استاد بدیع الزمان فروزانفر یک روز، به همین حالت دستانشان را بالا آوردند و فرمودند:
«استادِ ما، ادیب، ده جلد کتاب خوانده بود».
منظور استاد فروزانفر از «ادیب» همانا «ادیب پیشاوری»، از بزرگترین استادانِ ادبیات فارسی و عربی، در سدۀ گذشته است. روز سهشنبه، دوم خردادماه 1396، از استاد رسول شایسته که ایشان هم از دانشجویانِ استاد فروزانفر بودهاند، دربارۀ این جمله پرسیدم و ایشان هم تأیید کردند که آن استاد بزرگ، در حقِ ادیب پیشاوری چنین سخنی گفته است.
اکنون که سندِ این روایت استوار شد، بهتر است که نگاهی به دلالتِ آن بیندازیم. مطلبِ شگفتآوری که از این سخن به دست میآید، آن است که ادیب پیشاوری، با مطالعۀ تعداد بسیار اندکی کتاب، به یکی از بزرگترین استادانِ زمانۀ خود تبدیل شده بودند و کسانی که چندین برابر ایشان کتاب خوانده و مطالعه کرده بودند، هیچگاه نتوانستند به جایگاهِ رفیع ایشان در دنیای ادبیات نزدیک شوند. به نظر میرسد رازِ این مطلب در «هنرِ کتاب خواندن» و از آن مهمتر در «هنر کتاب نخواندن» است؛ یعنی برای دانشمند شدن علاوه بر آنکه نیاز داریم به کتاب خواندن، باید این هنر را داشته باشیم که تشخیص بدهیم چه کنابهایی را «نباید» بخوانیم.
گفتنی است که در هر زمینهای از دانشهای بشری، تعدادِ منابع دست اول از انگشتان دست درنمیگذرد و تقریباً همۀ کتابها و مقالات و پایاننامهها از درونِ همین کتابهای اندک پدید میآیند؛ بنابراین برای متخصص شدن در هر رشتهای، بهتر است که مستقیماً به سراغ همین منابع و مراجع دست اول برویم و بیهوده عمر خود را بر سر مطالبِ دست دوم و دست سوم تلف نکنیم. کم نیستند کسانی که دهها و صدها کتاب و مقاله و پایاننامه و گزارش دربارۀ یک موضوع خواندهاند و دهها سخنرانی دربارۀ آن موضوع گوش دادهاند، ولی هیچگاه در آن حوزه صاحبنظر نشدهاند و هستند کسانی مانند ادیب پیشاوری که با مطالعۀ عمیق و دقیق چند کتاب، نامی جاوادانه از خود به یادگار گذاشتهاند؛ برای نمونه ادیب پیشاوری کتاب «مطوّل» را که از برترین منابع دست اول در حوزۀ علوم بلاغی است، در حافظه داشتند و بارها و بارها آن را به دقت تمام خوانده بودند. روشن است که فراگیریِ دقیق مطوّل او را از مطالعۀ بسیاری نوشتجات دست دوم بینیاز کرده بود. استاد فروزانفر هم، در قیاس با بسیاری از استادان زمانۀ خود، کتابهای زیادی نخوانده بود، ولی «کتابهای خوبِ کمی» را «خوب» خوانده بود.
بنابراین برای پیشرفت در هر زمینهای از معارف بشری، خوب است به این دو نکته توجه کنیم: اولاً مراجع و منابعِ اصلی و مادر را که تعدادشان معمولاً اندک است، بخوانیم و ثانیاً این کتابهای خوب را بارها و بارها با دقت تمام بخوانیم، آنها را عمیقاً بیاموزیم، در آنها نیک درنگ کنیم و آنها را درونی کنیم. اینجاست که میگوییم باید «هنرِ نخواندنِ کتابهای دست دوم» را آموخت.
❤️☘ @filsofak
👍15❤3👏1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
.
پسر دانشآموز نوجوان بلوچستانی که برای دریافت ارتباط اینترنتی مناسب، کومهای بالای کوه ساخته بود، سرانجام در رشته پزشکی قبول شد.
همین سه چهار سال پیش بود که بعلت نبودن امکانات اینترنتی، امیر حسین در یکی از روستاهای دور افتاده شهرستان سراوان استان سیستان و بلوچستان جهت درس خواندن مجبور میشود آلونکی روی کوهی در نزدیکی روستا بسازد تا بتواند از وجود اینترنت برای خواندن درسهایش استفاده کند.
خبر به گوش آذری جهرمی وزیر ارتباطاتِ دولت وقت میرسد و ایشان راهی منطقه بلوچستان میشود و بخاطر امیر حسین آن روستا را به اینترنت وصل میکند و امیر حسین قول میدهد به خاطر آیندهی مُلک و وطن خودش تلاش کند و درسش را خوب بخواند.
سرانجام امیر حسین مزد زحماتش را میگیرد و ضمن قبولی در رشته پزشکی دانشگاه زاهدان، طی یک پیام تصویری موفقیت خودش را به اطلاع آذری جهرمی و دیگر هموطنان میرساند.
❤️☘ @filsofak
پسر دانشآموز نوجوان بلوچستانی که برای دریافت ارتباط اینترنتی مناسب، کومهای بالای کوه ساخته بود، سرانجام در رشته پزشکی قبول شد.
همین سه چهار سال پیش بود که بعلت نبودن امکانات اینترنتی، امیر حسین در یکی از روستاهای دور افتاده شهرستان سراوان استان سیستان و بلوچستان جهت درس خواندن مجبور میشود آلونکی روی کوهی در نزدیکی روستا بسازد تا بتواند از وجود اینترنت برای خواندن درسهایش استفاده کند.
خبر به گوش آذری جهرمی وزیر ارتباطاتِ دولت وقت میرسد و ایشان راهی منطقه بلوچستان میشود و بخاطر امیر حسین آن روستا را به اینترنت وصل میکند و امیر حسین قول میدهد به خاطر آیندهی مُلک و وطن خودش تلاش کند و درسش را خوب بخواند.
سرانجام امیر حسین مزد زحماتش را میگیرد و ضمن قبولی در رشته پزشکی دانشگاه زاهدان، طی یک پیام تصویری موفقیت خودش را به اطلاع آذری جهرمی و دیگر هموطنان میرساند.
❤️☘ @filsofak
❤21👍2👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
زوربا سرش را خاراند و گفت:
کله من خشک است، ارباب! خیلی خوب نمیفهمم....کاش میتوانستی همه این ها را که گفتی با رقص بگویی تا من بفهمم!
#زوربای_یونانی
#نیکوس_کازانتزاکیس
ترجمه: #محمد_قاضی
🎥سکانس جاودانهای از بازیِ #آنتونی_کوئین با رقص زیبای زوربای یونانی
🖇پیوند ادبیات و سینما
❤️☘ @filsofak
زوربا سرش را خاراند و گفت:
کله من خشک است، ارباب! خیلی خوب نمیفهمم....کاش میتوانستی همه این ها را که گفتی با رقص بگویی تا من بفهمم!
#زوربای_یونانی
#نیکوس_کازانتزاکیس
ترجمه: #محمد_قاضی
🎥سکانس جاودانهای از بازیِ #آنتونی_کوئین با رقص زیبای زوربای یونانی
🖇پیوند ادبیات و سینما
❤️☘ @filsofak
❤13👍1
Forwarded from معنای زندگی
مثل یک سهام توی بورس
#مصطفی_سلیمانی
از خواب بیدار میشوی. با بیحوصلگی و اوقات تلخی.
چند تا آدم مزخرف، چند روزی است که روزت را خراب کردهاند و تو هنوز چشمهایت را باز نکردهای، توی سینهات احساس سنگینی و فشار میکنی.
معلوم است که تخلیه نشدهای. و تنها راه چارهاش این است که حرف بزنی. هر چه نباشد تو موجودی اجتماعی هستی و البته که هر چه میکشی هم از همین اجتماعی بودن است.
فرایند تخلیه شدن را از سر میگیری. تلفن را برمیداری و مکالمات روزمرهات را آغاز میکنی. نوبت به نوبت، آدمهای اطرافت را با آنکه پشت خط است آنالیز میکنی.
از بعضیها بدت میآید، به بعضیها حسودی میکنی، بعضیها را از خودت پایینتر میدانی و بعضیها هم حسابی حرصت را درآوردهاند و تو حرفهای زیادی داری که در مورد هر کدامشان بزنی.
آدمها محور زندگی تو هستند. و چون خودت را با توصیفهای آنها میشناسی نمیتوانی بحث و حرف در موردشان را تمام کنی. بدت را گفته باشند به همات میریزند و تو باید ساعتها بدشان را بگویی تا بتوانی تصویری که از خودت داشتهای را برگردانی سر جاش.
آدمها، موضوع ذهن تو هستند. و تو از صبح که از خواب بیدار میشوی تا شب که سرت را میگذاری زمین، خودت را توی بده بستان با آنها میبینی. حس میکنی با حرفها و کارهایشان بالایت میبرند یا زمینت میزنند، انگار که یک سهام توی بورس باشی.
تو ارزش خودت را با قیمتی که بقیه روت میگذارند تعیین میکنی، و خب حق داری اگر صبح تا شبت را به فکر کردن در مورد دیگران بگذرانی.
در موردت بد گفتهاند که در موردشان بد میگویی.
بد قضاوتت کردهاند که در موردشان بد میگویی.
درکت نکردهاند و در موردشان بد میگویی.
گریهات را درآوردهاند و در موردشان بد میگویی.
بد میگویی و بد گفتن عادتت میشود؛ وقتی خشمگینی، وقتی داری از حسودی میترکی، و حتی وقتهایی که داری برای یکی دلسوزی میکنی.
به خودت میآیی و میبینی که بلد شدهای که با کارها و حرفها و حتی با ایماها و اشارههات، یکی را به زمین بزنی. میبینی دیگر آن کودک پاک و معصوم نیستی که همهچیزش رو بود و بلد نبود دو رو باشد. میبینی بلد شدهای توی روی آدمها باهاشان خوب باشی، اما پشت سر، حسابی از خجالتشان دربیایی.
به خودت حق میدهی. خب هر چه نباشد تو موجودی اجتماعی هستی و البته که هر چه میکشی هم از همین اجتماعی بودن است!
#اخلاق_درمانی ۶
#غیبت
❤️☘ @The_meaningoflife
#مصطفی_سلیمانی
از خواب بیدار میشوی. با بیحوصلگی و اوقات تلخی.
چند تا آدم مزخرف، چند روزی است که روزت را خراب کردهاند و تو هنوز چشمهایت را باز نکردهای، توی سینهات احساس سنگینی و فشار میکنی.
معلوم است که تخلیه نشدهای. و تنها راه چارهاش این است که حرف بزنی. هر چه نباشد تو موجودی اجتماعی هستی و البته که هر چه میکشی هم از همین اجتماعی بودن است.
فرایند تخلیه شدن را از سر میگیری. تلفن را برمیداری و مکالمات روزمرهات را آغاز میکنی. نوبت به نوبت، آدمهای اطرافت را با آنکه پشت خط است آنالیز میکنی.
از بعضیها بدت میآید، به بعضیها حسودی میکنی، بعضیها را از خودت پایینتر میدانی و بعضیها هم حسابی حرصت را درآوردهاند و تو حرفهای زیادی داری که در مورد هر کدامشان بزنی.
آدمها محور زندگی تو هستند. و چون خودت را با توصیفهای آنها میشناسی نمیتوانی بحث و حرف در موردشان را تمام کنی. بدت را گفته باشند به همات میریزند و تو باید ساعتها بدشان را بگویی تا بتوانی تصویری که از خودت داشتهای را برگردانی سر جاش.
آدمها، موضوع ذهن تو هستند. و تو از صبح که از خواب بیدار میشوی تا شب که سرت را میگذاری زمین، خودت را توی بده بستان با آنها میبینی. حس میکنی با حرفها و کارهایشان بالایت میبرند یا زمینت میزنند، انگار که یک سهام توی بورس باشی.
تو ارزش خودت را با قیمتی که بقیه روت میگذارند تعیین میکنی، و خب حق داری اگر صبح تا شبت را به فکر کردن در مورد دیگران بگذرانی.
در موردت بد گفتهاند که در موردشان بد میگویی.
بد قضاوتت کردهاند که در موردشان بد میگویی.
درکت نکردهاند و در موردشان بد میگویی.
گریهات را درآوردهاند و در موردشان بد میگویی.
بد میگویی و بد گفتن عادتت میشود؛ وقتی خشمگینی، وقتی داری از حسودی میترکی، و حتی وقتهایی که داری برای یکی دلسوزی میکنی.
به خودت میآیی و میبینی که بلد شدهای که با کارها و حرفها و حتی با ایماها و اشارههات، یکی را به زمین بزنی. میبینی دیگر آن کودک پاک و معصوم نیستی که همهچیزش رو بود و بلد نبود دو رو باشد. میبینی بلد شدهای توی روی آدمها باهاشان خوب باشی، اما پشت سر، حسابی از خجالتشان دربیایی.
به خودت حق میدهی. خب هر چه نباشد تو موجودی اجتماعی هستی و البته که هر چه میکشی هم از همین اجتماعی بودن است!
#اخلاق_درمانی ۶
#غیبت
❤️☘ @The_meaningoflife
👏4❤3👍3