مغز ما نمیپرسد، اگر نپرسیم
تجسم کنید در مهمانی پرسروصدایی قرار دارید. سرتان بهکار خودتان گرم است و بهجز همهمه صدای دیگری نیست که بشنوید. ناگهان گوشتان تیز میشود. بهنظر میآید شخصی نام شما را بهزبان آورد. شک دارید که درست شنیدید یا نه. بااین حال سرتان را برمیگردانید تا در میان جمعیت صاحب صدا را شناسایی کنید. از این لحظه شروع کردهاید به توجهکردن و از این به بعد، آن همهمه پرسروصدا و نامفهوم در چشمبرهمزدنی مفهوم پیدا کرده است. وقتی از میان کلی صدا، یکی را انتخاب و از مابقی چشمپوشی میکنیم، مغز ما بهگونهای شگرف، اطلاعات زاید دیگر را دور میریزد. این قاعدهی کلی همیشه و همهجا بر توجه ما حکمفرمایی میکند. ما به چیزهایی که برایمان اهمیت دارد گوش میدهیم. بنابراین در دریافت دیگر دادههای اطرافمان خوب عمل نمیکنیم. البته این پدیده طبیعی در مورد سایر حسهای ما هم وجود دارد. مثلا زنان باردار در رفتوآمدهای روزانه خود متوجه تمام زنان باردار اطرافشان میشوند، درحالیکه تا پیش از این بهندرت شاهد آن بودند. یا مثلا رویاهایی که بعدها تاحدودی به حقیقت میپیوندند را از میان هزاران رویای فراموششده به یاد میآوریم.
حواس ما بهشدت انتخابی عمل میکند. مغز ما در هر لحظه با ملیونها داده بمباران میشود و از این تعداد تنها قادر به پرداش آگاهانه حدود ۴۰تای آن هست.
حواس ما براساس چندین مولفه بهصورت انتخابی، فیلتر شده است: حالت ذهنی، گرایشهای ذهنی، حوصله، افکار، انگیزه و هدفهای ما.
پس ممکن است ما تصور کنیم که توجه میکنیم، ولی آیا واقعا میدانیم به چه چیزی توجه کردهایم؟
مغز ما بدون اینکه از ما بپرسد و یا نظری از ما بخواهد، هرچه بهنظرش جذاب باشد، یعنی پرزرقوبرق، قشنگ و خوشمزه، به آن توجه خواهد کرد. ما باید یاد بگیریم که فرمان توجهی مغزمان را در دست بگیریم. کلید تغییر توجه ذهن ما به یک موضوع، پرسیدن سوال است. بنابراین اگر میخواهید دادههای کلیدی را با اختیار به مغز خود دعوت کنید، باید مهارت پرسیدن سوالهای کلیدی از خود را فراگیرید. اگر میخواهید کارمندان، همکاران و مدیران شما استراتژیک بیاندیشند و به رقبا، مشتریان و زیردستان استراتژیک نگاه کنند، پرسشهای استراتژیک یا کلیدی را در ذهن آنها ایجاد کنید. پرسشهای اکتشافی، انتقادی و ارزیابی.
🔸|برداشت از کتاب هنر رقصیدن با استراتژی، دکتر مجتبی لشکربلوکی|
❤️☘ @filsofak
تجسم کنید در مهمانی پرسروصدایی قرار دارید. سرتان بهکار خودتان گرم است و بهجز همهمه صدای دیگری نیست که بشنوید. ناگهان گوشتان تیز میشود. بهنظر میآید شخصی نام شما را بهزبان آورد. شک دارید که درست شنیدید یا نه. بااین حال سرتان را برمیگردانید تا در میان جمعیت صاحب صدا را شناسایی کنید. از این لحظه شروع کردهاید به توجهکردن و از این به بعد، آن همهمه پرسروصدا و نامفهوم در چشمبرهمزدنی مفهوم پیدا کرده است. وقتی از میان کلی صدا، یکی را انتخاب و از مابقی چشمپوشی میکنیم، مغز ما بهگونهای شگرف، اطلاعات زاید دیگر را دور میریزد. این قاعدهی کلی همیشه و همهجا بر توجه ما حکمفرمایی میکند. ما به چیزهایی که برایمان اهمیت دارد گوش میدهیم. بنابراین در دریافت دیگر دادههای اطرافمان خوب عمل نمیکنیم. البته این پدیده طبیعی در مورد سایر حسهای ما هم وجود دارد. مثلا زنان باردار در رفتوآمدهای روزانه خود متوجه تمام زنان باردار اطرافشان میشوند، درحالیکه تا پیش از این بهندرت شاهد آن بودند. یا مثلا رویاهایی که بعدها تاحدودی به حقیقت میپیوندند را از میان هزاران رویای فراموششده به یاد میآوریم.
حواس ما بهشدت انتخابی عمل میکند. مغز ما در هر لحظه با ملیونها داده بمباران میشود و از این تعداد تنها قادر به پرداش آگاهانه حدود ۴۰تای آن هست.
حواس ما براساس چندین مولفه بهصورت انتخابی، فیلتر شده است: حالت ذهنی، گرایشهای ذهنی، حوصله، افکار، انگیزه و هدفهای ما.
پس ممکن است ما تصور کنیم که توجه میکنیم، ولی آیا واقعا میدانیم به چه چیزی توجه کردهایم؟
مغز ما بدون اینکه از ما بپرسد و یا نظری از ما بخواهد، هرچه بهنظرش جذاب باشد، یعنی پرزرقوبرق، قشنگ و خوشمزه، به آن توجه خواهد کرد. ما باید یاد بگیریم که فرمان توجهی مغزمان را در دست بگیریم. کلید تغییر توجه ذهن ما به یک موضوع، پرسیدن سوال است. بنابراین اگر میخواهید دادههای کلیدی را با اختیار به مغز خود دعوت کنید، باید مهارت پرسیدن سوالهای کلیدی از خود را فراگیرید. اگر میخواهید کارمندان، همکاران و مدیران شما استراتژیک بیاندیشند و به رقبا، مشتریان و زیردستان استراتژیک نگاه کنند، پرسشهای استراتژیک یا کلیدی را در ذهن آنها ایجاد کنید. پرسشهای اکتشافی، انتقادی و ارزیابی.
🔸|برداشت از کتاب هنر رقصیدن با استراتژی، دکتر مجتبی لشکربلوکی|
❤️☘ @filsofak
👍4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Fausto Mesolella & Toni Servillo - Anema e Core
بالای سر هر داستان عاشقانهای، این تفکر، هر چند وحشتناک و نادانسته، آویزان است که چگونه پایان مییابد. درست به این میماند که در عین سلامت و نیرو، بکوشیم به مرگمان فکر کنیم. تنها تفاوت میان پایان عشق و پایان زندگی این است که: حداقل در مورد دوم، خیالمان راحت است، این آسایش خاطر را داریم که بعد از مُردن چیزی حس نخواهیم کرد. در مورد عشق چنین آسایشی وجود ندارد، چه کسی میداند که پایان یک رابطه؛ لزوما پایان عشق و قطعا پایان زندگی نیست...
🔸جستارهایی در باب عشق - آلن دوباتن
❤️☘ @filsofak
بالای سر هر داستان عاشقانهای، این تفکر، هر چند وحشتناک و نادانسته، آویزان است که چگونه پایان مییابد. درست به این میماند که در عین سلامت و نیرو، بکوشیم به مرگمان فکر کنیم. تنها تفاوت میان پایان عشق و پایان زندگی این است که: حداقل در مورد دوم، خیالمان راحت است، این آسایش خاطر را داریم که بعد از مُردن چیزی حس نخواهیم کرد. در مورد عشق چنین آسایشی وجود ندارد، چه کسی میداند که پایان یک رابطه؛ لزوما پایان عشق و قطعا پایان زندگی نیست...
🔸جستارهایی در باب عشق - آلن دوباتن
❤️☘ @filsofak
👍9❤2😐1
مهربان من،
آدمهایی که خاطره میسازند و مدام خاطرهها را ثبت و ضبط میکنند، شکنندهتر میشوند؛ مثل دریاچهٔ یخزدهای که سنگینی وزن آدمها آن را پر از تَرَکهای ریز و درشت میکند و درنهایت فرومیریزد. خاطرهها مثل دخانیات هستند... مثل افیون. آدمهای خاطرهباز میدانند که لحظههای نابِ زندگیشان برنمیگردد. آنها خطرِ نیستی و مرگ و جدایی را حس کردهاند؛ برای همین تا میتوانند یادگاری جمع میکنند برای روزهای دوری، روزهای دلتنگی، روزهای خماریِ بعد از لحظههای خوب...
ثبت هر خاطره مثل کار گذاشتن یک فشنگ در سلاحیست که قرار است به طرف خودمان شلیک شود و ما آدمهای خاطرهباز چقدر عاشق خودزنی هستیم! من دارم با سرعت زیاد به قلب خودم شلیک میکنم. از ترسِ از دست ندادنِ لحظههای عزیز، دیوانهوار خاطره جمع میکنم. دارم آماده میشوم برای روزهای خماری. حالا کلی فشنگ دارم برای شلیک به قلبم و احساس میکنم باز هم کم است...
🔸فئودور داستایفسکی به ناستنکا
❤️☘ @filsofak
آدمهایی که خاطره میسازند و مدام خاطرهها را ثبت و ضبط میکنند، شکنندهتر میشوند؛ مثل دریاچهٔ یخزدهای که سنگینی وزن آدمها آن را پر از تَرَکهای ریز و درشت میکند و درنهایت فرومیریزد. خاطرهها مثل دخانیات هستند... مثل افیون. آدمهای خاطرهباز میدانند که لحظههای نابِ زندگیشان برنمیگردد. آنها خطرِ نیستی و مرگ و جدایی را حس کردهاند؛ برای همین تا میتوانند یادگاری جمع میکنند برای روزهای دوری، روزهای دلتنگی، روزهای خماریِ بعد از لحظههای خوب...
ثبت هر خاطره مثل کار گذاشتن یک فشنگ در سلاحیست که قرار است به طرف خودمان شلیک شود و ما آدمهای خاطرهباز چقدر عاشق خودزنی هستیم! من دارم با سرعت زیاد به قلب خودم شلیک میکنم. از ترسِ از دست ندادنِ لحظههای عزیز، دیوانهوار خاطره جمع میکنم. دارم آماده میشوم برای روزهای خماری. حالا کلی فشنگ دارم برای شلیک به قلبم و احساس میکنم باز هم کم است...
🔸فئودور داستایفسکی به ناستنکا
❤️☘ @filsofak
👍10❤3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
یادت باشه چیزی که باعث غرق شدنت میشه، افتادن توی آب نیست؛ موندن زیر آب و بالا نیومدنه...
بهتره مراقب باشیم تو اشتباهات خودمون نمونیم
و ازشون درس بگیریم...
❤️☘ @filsofak
یادت باشه چیزی که باعث غرق شدنت میشه، افتادن توی آب نیست؛ موندن زیر آب و بالا نیومدنه...
بهتره مراقب باشیم تو اشتباهات خودمون نمونیم
و ازشون درس بگیریم...
❤️☘ @filsofak
👍6❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تنهایی همیشه هم بد نیست؛ میتواند سودمند باشد و مولد خلاقیت. تنهایی را میتوان نوعی موهبت دانست، لحظهای که فرد خود طالب آن است، به دستش میآورد و از آن محافظت میکند تا بتواند طی آن به تامل و تفکر بپردازد. تنهایی میتواند راهی برای شناخت خود و دیگران باشد. در حقیقت، نوشتههای زیادی وجود دارند که هم انزوای خودخواسته و هم تنهایی را، بهویژه در ارتباط با خلاقیت و هنر، نعمتی بزرگ توصیف میکنند. تنهایی برای نویسنده و هنرمند ممکن است نیرویی شفابخش باشد و حتی خلاقیت او را شکوفا کند. اصل تعیینکننده این است که تنهایی تحمیلی است یا خودخواسته، چه مدت طول میکشد و تمایلی برای تجربه آن وجود دارد یا نه. از ویژگیهای مهم انزوا و حتی تنهایی بهعنوان وسیلهای برای پرورش خلاقیت، موقتی بودن آن است.
فِی باوند آلبرتی، از کتاب سرگذشت تنهایی تاریخچه یک احساس، ترجمه اکرم رضایی بایندر
Edward Hopper, Compartment C Car, 1938
❤️☘ @filsofak
فِی باوند آلبرتی، از کتاب سرگذشت تنهایی تاریخچه یک احساس، ترجمه اکرم رضایی بایندر
Edward Hopper, Compartment C Car, 1938
❤️☘ @filsofak
❤5👍1
▪️مکتب اگزیستانسیالیسم بر این باور است که انسان با اعمال خود تعریف میشود و فرد با انتخابهایی که انجام میدهد، معنای زندگی خود را شکل میبخشد: «تاکید بر سوبژکتیویته، آزادی انتخاب و ایجاد معنا توسط خود فرد».
هر شخص کاملاً مسئول اعمال، ارزشها و معانی یافتهٔ خود است و از این مسئولیت آگاه است. این رویکرد ممکن است منجر به غم و اندوه شود، چراکه هیچ قدرتِ تعیین کننده یا مجموعهٔ اخلاقی بالاتری برای توجیه اعمال ما وجود ندارد. تنها و بیهیچ مسیر و راهنمایی رها شدهایم.
با توجه به این تعریف موجز، فیلم اگزیستانسیالیستی چه ویژگیها میتواند داشته باشد؟
تاحدودی معیارهای زیر شاید مبین یک فیلم اگزیستانسیالیستی باشد:
«فیلم روایتی ساختگی و تخیلی داشته باشد.
دست کم یک شخصیت انسانی داشته باشد که روایت به طور کلی یا از منظر او یا با داستانی که حول کنشها و اطراف او میچرخد، روایت شود.
فیلمساز از طریق عناصر ضروری فیلمسازی (مانند تدوین، دیالوگ، میزانسن و غیره) شخصیت محوری را در دنیایی نامشخص با انتخابهای متعدد به تصویر بکشد.
شخصیت اقداماتی انجام دهد که پیامدهایی داشته باشد و آگاه باشد که هیچ قدرتی سوای از خود او نیست که اعمال یا شرایط او را تعیین کند.
شخصیت(ها) دچار بحران وجودی شوند. به این معنا که در برابر وجودی پوچ و نامعین، باید به یک درجهای از درد و اندوه، بر اثر اعمال خود برسند.»
در اینجا به ده فیلمی اشاره شده است که میتوان گفت معیارهای فوق را برآورده میکنند و بارقههایی از فلسفه و رویکرد اگزیستانسیالیستی را دارا هستند:
1. The 400 Blows (Francois Truffaut, 1959)
2. The Bicycle Thieves (Vittorio De Sica, 1948)
3. Solaris (Andrei Tarkovsky, 1972)
4. Anomalisa (Charlie Kaufman & Duke Johnson, 2015)
5. Wild Strawberries (Ingmar Bergman, 1957)
6. The Big Lebowski (Joel and Ethan Coen, 1998)
7. Things to Come (Mia Hansen-Løve, 2016)
8. The Seventh Seal (Ingmar Bergman, 1957)
9. The Tree of Life (Terrence Malick, 2001)
10. 2001: A Space Odyssey (Stanley Kubrick, 1968)
#مکتب_اگزیستانسیالیسم
#معرفی_فیلم
❤️☘ @filsofak
هر شخص کاملاً مسئول اعمال، ارزشها و معانی یافتهٔ خود است و از این مسئولیت آگاه است. این رویکرد ممکن است منجر به غم و اندوه شود، چراکه هیچ قدرتِ تعیین کننده یا مجموعهٔ اخلاقی بالاتری برای توجیه اعمال ما وجود ندارد. تنها و بیهیچ مسیر و راهنمایی رها شدهایم.
با توجه به این تعریف موجز، فیلم اگزیستانسیالیستی چه ویژگیها میتواند داشته باشد؟
تاحدودی معیارهای زیر شاید مبین یک فیلم اگزیستانسیالیستی باشد:
«فیلم روایتی ساختگی و تخیلی داشته باشد.
دست کم یک شخصیت انسانی داشته باشد که روایت به طور کلی یا از منظر او یا با داستانی که حول کنشها و اطراف او میچرخد، روایت شود.
فیلمساز از طریق عناصر ضروری فیلمسازی (مانند تدوین، دیالوگ، میزانسن و غیره) شخصیت محوری را در دنیایی نامشخص با انتخابهای متعدد به تصویر بکشد.
شخصیت اقداماتی انجام دهد که پیامدهایی داشته باشد و آگاه باشد که هیچ قدرتی سوای از خود او نیست که اعمال یا شرایط او را تعیین کند.
شخصیت(ها) دچار بحران وجودی شوند. به این معنا که در برابر وجودی پوچ و نامعین، باید به یک درجهای از درد و اندوه، بر اثر اعمال خود برسند.»
در اینجا به ده فیلمی اشاره شده است که میتوان گفت معیارهای فوق را برآورده میکنند و بارقههایی از فلسفه و رویکرد اگزیستانسیالیستی را دارا هستند:
1. The 400 Blows (Francois Truffaut, 1959)
2. The Bicycle Thieves (Vittorio De Sica, 1948)
3. Solaris (Andrei Tarkovsky, 1972)
4. Anomalisa (Charlie Kaufman & Duke Johnson, 2015)
5. Wild Strawberries (Ingmar Bergman, 1957)
6. The Big Lebowski (Joel and Ethan Coen, 1998)
7. Things to Come (Mia Hansen-Løve, 2016)
8. The Seventh Seal (Ingmar Bergman, 1957)
9. The Tree of Life (Terrence Malick, 2001)
10. 2001: A Space Odyssey (Stanley Kubrick, 1968)
#مکتب_اگزیستانسیالیسم
#معرفی_فیلم
❤️☘ @filsofak
👏5❤2👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مستند کوتاه «سوررئالیسم» چیست؟
ویدیویی دربارهی مفاهیم «مکتبِ سوررئالیسم» و چگونگی پیدایش آن توسط «آندره برتون» شاعر و نویسندهی فرانسوی و بنیانگذار جنبش «فراواقعگرایی»
#تاریخ_هنر
#سبک_شناسی
#سوررئالیسم
❤️☘ @filsofak
ویدیویی دربارهی مفاهیم «مکتبِ سوررئالیسم» و چگونگی پیدایش آن توسط «آندره برتون» شاعر و نویسندهی فرانسوی و بنیانگذار جنبش «فراواقعگرایی»
#تاریخ_هنر
#سبک_شناسی
#سوررئالیسم
❤️☘ @filsofak
👏3👍1
خارج، حالت را خوب نخواهد کرد!
رفیق! تو فکر میکنی اگر بیایی خارج، حالت خوب میشود؟ به والله قسم نه! نمیشود.
من اینقدر ایرانی حالخراب در همین خارج دیدهام که نگو و نپرس. آنها حال خرابشان را با خود به همهجا میبرند. آنها دلشورهها، ترسها، اضطرابها، بکننکنها، بگیرببندها، دروغها، فریبها، تنگنظریها، خیانتها، حسادتها، نفاقها، پشتهماندازیها، قانونگریزیها، دورزدنها و زیرآبزدنها را با خود همهجا میبرند و هر کدام از اینها کافیست که حال آدم خراب باشد همه عمر.
بهشت هم با افکار و کردار جهنمی ما، جهنم خواهد شد.
تو فکر میکنی خارج از اول خارج بود بعد یک عده رفتند و داخلش شدند؟ نه، خارج را همین خارجیها خارجش کردند. همانطور که ایران را ایرانیها، ایرانش کردند. عراق را عراقیها عراقش کردند. افغانستان را افغانها افغانستانش کردند.
فکر نکن این فقط حکومتها هستند که آدمها را میسازند، نه اتفاقا این آدمها هستند که حکومتها را میسازند.
من اینجا هستم در همین خارج دوستداشتنی شما و دارم از نزدیک میبینم که قانون هست اما چطور بعضی ایرانیها همه فکر و ذکرشان این است که همین قانون را دور بزنند و زیر پا بگذارند.
کار هست اما چرا او هزار و یک ترفند میزند که از همان کار شانه خالی کند.
آزادی بیان هست اما چرا حرفی ندارد که بیانش کند.
تساوی حقوق زن و مرد هست اما چرا باز هر بلایی که میتواند بر سر زنش میآورد؟
امید هست، اما او چرا ندارد؟
لذتهای پاک و بیآلایش هست اما او چرا نمیتواند ببرد؟
موزه هست اما چرا او نمیرود؟
کتابخانه هست اما چرا او عضو نمیشود؟
هزار و یک فعالیت فرهنگی هست اما چرا او شرکت نمیکند؟
کتاب هست، بدون سانسور و ممیزی هم هست، اما چرا او نمیخواند؟
موسیقی کلاسیک هست، تاتر مدرن هست، هنر متعالی هست، فلسفه روز هست، علم محض هست، اما چرا او باز دنبال قلیان دوسیب است و سالن مد و غیبت پشت سر پریخانم و زریخانم؟
تمرینش نکرده؟ یادش ندادهاند؟ دل و دماغ ندارد؟ رنج بسیار کشیده؟ میراثدار یک اندوه تاریخیست؟
تقصیر زمین است، تقصیر زمان است، تقصیر این است، تقصیر آن است؟ باشد حق با شماست.
اما باور کن خارج، حال کسی را خوب نخواهد کرد. اول باید حال خودت را خوب کنی، بعد با خود ببری حالت را هرجا که میخواهی.
🔸|عرفان نظرآهاری|
❤️☘ @filsofak
رفیق! تو فکر میکنی اگر بیایی خارج، حالت خوب میشود؟ به والله قسم نه! نمیشود.
من اینقدر ایرانی حالخراب در همین خارج دیدهام که نگو و نپرس. آنها حال خرابشان را با خود به همهجا میبرند. آنها دلشورهها، ترسها، اضطرابها، بکننکنها، بگیرببندها، دروغها، فریبها، تنگنظریها، خیانتها، حسادتها، نفاقها، پشتهماندازیها، قانونگریزیها، دورزدنها و زیرآبزدنها را با خود همهجا میبرند و هر کدام از اینها کافیست که حال آدم خراب باشد همه عمر.
بهشت هم با افکار و کردار جهنمی ما، جهنم خواهد شد.
تو فکر میکنی خارج از اول خارج بود بعد یک عده رفتند و داخلش شدند؟ نه، خارج را همین خارجیها خارجش کردند. همانطور که ایران را ایرانیها، ایرانش کردند. عراق را عراقیها عراقش کردند. افغانستان را افغانها افغانستانش کردند.
فکر نکن این فقط حکومتها هستند که آدمها را میسازند، نه اتفاقا این آدمها هستند که حکومتها را میسازند.
من اینجا هستم در همین خارج دوستداشتنی شما و دارم از نزدیک میبینم که قانون هست اما چطور بعضی ایرانیها همه فکر و ذکرشان این است که همین قانون را دور بزنند و زیر پا بگذارند.
کار هست اما چرا او هزار و یک ترفند میزند که از همان کار شانه خالی کند.
آزادی بیان هست اما چرا حرفی ندارد که بیانش کند.
تساوی حقوق زن و مرد هست اما چرا باز هر بلایی که میتواند بر سر زنش میآورد؟
امید هست، اما او چرا ندارد؟
لذتهای پاک و بیآلایش هست اما او چرا نمیتواند ببرد؟
موزه هست اما چرا او نمیرود؟
کتابخانه هست اما چرا او عضو نمیشود؟
هزار و یک فعالیت فرهنگی هست اما چرا او شرکت نمیکند؟
کتاب هست، بدون سانسور و ممیزی هم هست، اما چرا او نمیخواند؟
موسیقی کلاسیک هست، تاتر مدرن هست، هنر متعالی هست، فلسفه روز هست، علم محض هست، اما چرا او باز دنبال قلیان دوسیب است و سالن مد و غیبت پشت سر پریخانم و زریخانم؟
تمرینش نکرده؟ یادش ندادهاند؟ دل و دماغ ندارد؟ رنج بسیار کشیده؟ میراثدار یک اندوه تاریخیست؟
تقصیر زمین است، تقصیر زمان است، تقصیر این است، تقصیر آن است؟ باشد حق با شماست.
اما باور کن خارج، حال کسی را خوب نخواهد کرد. اول باید حال خودت را خوب کنی، بعد با خود ببری حالت را هرجا که میخواهی.
🔸|عرفان نظرآهاری|
❤️☘ @filsofak
👍29❤8👏5👎2🔥2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔸چهار سؤالی که ارسطو به آنها پاسخ میدهد:
▫️زندگی خوب چیست؟
▫️چرا هنر مهم است؟
▫️دوستی یعنی چه؟
▫️چگونه میتوان اندیشهها را بهنحو مؤثری بیان کرد؟
▪️ترجمه و صدا: دکتر ایمان فانی
❤️☘ @filsofak
▫️زندگی خوب چیست؟
▫️چرا هنر مهم است؟
▫️دوستی یعنی چه؟
▫️چگونه میتوان اندیشهها را بهنحو مؤثری بیان کرد؟
▪️ترجمه و صدا: دکتر ایمان فانی
❤️☘ @filsofak
👍6❤1
مخالفان شجاعم را گرامی میدارم که وادارم میکنند آنچه را که فکر میکردم خوب است بسط دهم، تجدیدنظر کنم و یا کنار بگذارم.
🔸|کتاب: داشتم فکر میکردم، دانیل دنت|
❤️☘ @filsofak
🔸|کتاب: داشتم فکر میکردم، دانیل دنت|
❤️☘ @filsofak
❤15👍10🔥2👏2
روز روانشناس و مشاور مبارک⚘️🎵
.
🔸️دروغ چرا، من هم یواشکی میروم مشاوره. هر روز. روزی چند بار. آن هم با چند تا مشاور مختلف. که خودشان با پای خودشان میآیند سراغم. ویزیت هم نمیگیرند ازم که هیچ، تازه پول هم میدهند بهم.
🔸️مشاورهای من، وقت میگیرند و میآیند توی دفتر مشاوره. مینشینند روی کاناپه روبهروم و از زندگیشان برایم میگویند و از دردی که طاقتشان را طاق کرده. از بنبستی حرف میزنند که گیر کردهاند توش. و چشمهاشان را میدوزند به دهان من. که راه بگذارم پیش رویشان. که دری باز کنم به بیرون از تاریکیای که حبس شدهاند توش.
🔸️مشاورهای من حواسشان نیست. همهشان خیال میکنند مراجع منند.
حواسشان نیست که من هم با همه دردهام نشستهام روبهروشان. نشستهام و یواشکی مشاوره میگیرم از لابهلای زندگیای که توی یک ساعت تعریفش میکنند برام.
🔸️من با همه دردهای کهنه خودم و با همه دردهایی که از شنیدن رنج و اندوه این و آن، هر روز آوار میشوند روی سرم، ویران میشوم اگر یواشکی نروم مشاوره.
مشاورهای من اما حواسشان نیست؛ همهشان خیال میکنند مراجع منند.
#مصطفی_سلیمانی
#روز_مشاور #روز_روانشناس
❤️🍀 @filsofak
.
🔸️دروغ چرا، من هم یواشکی میروم مشاوره. هر روز. روزی چند بار. آن هم با چند تا مشاور مختلف. که خودشان با پای خودشان میآیند سراغم. ویزیت هم نمیگیرند ازم که هیچ، تازه پول هم میدهند بهم.
🔸️مشاورهای من، وقت میگیرند و میآیند توی دفتر مشاوره. مینشینند روی کاناپه روبهروم و از زندگیشان برایم میگویند و از دردی که طاقتشان را طاق کرده. از بنبستی حرف میزنند که گیر کردهاند توش. و چشمهاشان را میدوزند به دهان من. که راه بگذارم پیش رویشان. که دری باز کنم به بیرون از تاریکیای که حبس شدهاند توش.
🔸️مشاورهای من حواسشان نیست. همهشان خیال میکنند مراجع منند.
حواسشان نیست که من هم با همه دردهام نشستهام روبهروشان. نشستهام و یواشکی مشاوره میگیرم از لابهلای زندگیای که توی یک ساعت تعریفش میکنند برام.
🔸️من با همه دردهای کهنه خودم و با همه دردهایی که از شنیدن رنج و اندوه این و آن، هر روز آوار میشوند روی سرم، ویران میشوم اگر یواشکی نروم مشاوره.
مشاورهای من اما حواسشان نیست؛ همهشان خیال میکنند مراجع منند.
#مصطفی_سلیمانی
#روز_مشاور #روز_روانشناس
❤️🍀 @filsofak
❤25👏6👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
در زندگی، هرکس باید چیزی داشته باشد شبيه سازِ #کیهان_کلهر؛ همانقدر نزدیک و پیوسته به جانش!
وقتی كه مینوازد، معلوم نیست ساز او را مینوازد یا او ساز را؟! قصدم اشاره به چیرهدستی کلهر نیست که اَظهر مِن الشّمس است.
قصدم ضرورتِ ساختنِ خلوتی پاکیزه و هدفیست که نجاتت دهد....!
❤️☘ @filsofak
در زندگی، هرکس باید چیزی داشته باشد شبيه سازِ #کیهان_کلهر؛ همانقدر نزدیک و پیوسته به جانش!
وقتی كه مینوازد، معلوم نیست ساز او را مینوازد یا او ساز را؟! قصدم اشاره به چیرهدستی کلهر نیست که اَظهر مِن الشّمس است.
قصدم ضرورتِ ساختنِ خلوتی پاکیزه و هدفیست که نجاتت دهد....!
❤️☘ @filsofak
❤22🤩1
.
#حقیقت از سه مرحله عبور میکند؛
اول مسخره میشود، دوم به شدت مورد مخالفت قرار میگیرد و سوم به عنوان امر بدیهی مورد قبول واقع میشود.
✍#آرتور_شوپنهاور
❤️☘ @filsofak
#حقیقت از سه مرحله عبور میکند؛
اول مسخره میشود، دوم به شدت مورد مخالفت قرار میگیرد و سوم به عنوان امر بدیهی مورد قبول واقع میشود.
✍#آرتور_شوپنهاور
❤️☘ @filsofak
👍15
🔻مصطفی سلیمانی؛
برگزیده اول جشنواره داستان سیمین شد.
قم - برگزیده اول جشنواره داستان سیمین با اشاره به اینکه جوایز در رشد نویسنده و ادبیات کارایی ندارد و این جوایز روی زندگی حرفهای نویسنده اثرگذار نیست، گفت: نویسنده جهانبینیِ زیستی خود را به خواننده انتقال میدهد.
🔸خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا):
از او تألیفاتی چون «بوسه بر آسمان» و «اخلاق اجتماعی» منتشر شده و رمانش با عنوان «اثر انگشت» و مجموعه روایت و مجموعه داستانش در دست انتشار است؛ به بهانه دریافت جایزه داستان سیمین به سراغ این نویسنده رفتیم تا درباره نقش و تأثیر جوایز ادبی در دنیای ادبیات و نویسنده، با او گفتوگو کنیم.
🔹لینک گفتگو: ایبنا
🔹️لینک خبر جایزه ادبی: سیمین
❤️☘ @filsofak
برگزیده اول جشنواره داستان سیمین شد.
قم - برگزیده اول جشنواره داستان سیمین با اشاره به اینکه جوایز در رشد نویسنده و ادبیات کارایی ندارد و این جوایز روی زندگی حرفهای نویسنده اثرگذار نیست، گفت: نویسنده جهانبینیِ زیستی خود را به خواننده انتقال میدهد.
🔸خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا):
#مصطفی_سلیمانی متولد سال ۱۳۶۳ در قم است و در رشته روانشناسی و فلسفه تحصیل کرده است. او برگزیده اول کنگره بینالمللی محمد، برگزیده دوم داستان تهران، برگزیده اول جشنواره داستان سیمین و برگزیدهی اول دانشگاه تهران و جوایز دیگر است.
از او تألیفاتی چون «بوسه بر آسمان» و «اخلاق اجتماعی» منتشر شده و رمانش با عنوان «اثر انگشت» و مجموعه روایت و مجموعه داستانش در دست انتشار است؛ به بهانه دریافت جایزه داستان سیمین به سراغ این نویسنده رفتیم تا درباره نقش و تأثیر جوایز ادبی در دنیای ادبیات و نویسنده، با او گفتوگو کنیم.
🔹لینک گفتگو: ایبنا
🔹️لینک خبر جایزه ادبی: سیمین
❤️☘ @filsofak
👏19❤9👍2🥰1
پذیرش احساسات متعارض والدگری
عشق، عاطفهای است که شناختش راحتتر از نفرت است بخصوص در وجود مادران که عشق امری بدیهی است و نفرت از فرزند انکار میشود. اما وجودِ احساسات به خودی خود مشکلساز نیست، آنچه مشکل ایجاد میکند مدیریت عواطف است، زیرا؛ خشم یا نفرت نسبت به فرزند در مادر موجب اضطراب میشود.
اما دردِ ناشی از وجود خشم نسبت به فرزند میتواند مادر را وادار به تلاش در جهت شناخت فرزندش نماید. اگر مادر فقط عاشق کودکش باشد در رابطه با کودکش دچار چالش نمیشود.
بنابراین؛ احساسات مختلفی درون مادر نسبت به فرزندش وجود دارد که زمینههای رشد رابطه مادر و کودک را فراهم میکنند. اگر مادر این احساسات را ببیند و بپذیرد، باعث برانگیختگی فهم آنچه میان او و فرزندش در جریان است، خواهد شد.
مادر خوب، مادر بد | نهاله مشتاق
❤️☘ @filsofak
عشق، عاطفهای است که شناختش راحتتر از نفرت است بخصوص در وجود مادران که عشق امری بدیهی است و نفرت از فرزند انکار میشود. اما وجودِ احساسات به خودی خود مشکلساز نیست، آنچه مشکل ایجاد میکند مدیریت عواطف است، زیرا؛ خشم یا نفرت نسبت به فرزند در مادر موجب اضطراب میشود.
اما دردِ ناشی از وجود خشم نسبت به فرزند میتواند مادر را وادار به تلاش در جهت شناخت فرزندش نماید. اگر مادر فقط عاشق کودکش باشد در رابطه با کودکش دچار چالش نمیشود.
بنابراین؛ احساسات مختلفی درون مادر نسبت به فرزندش وجود دارد که زمینههای رشد رابطه مادر و کودک را فراهم میکنند. اگر مادر این احساسات را ببیند و بپذیرد، باعث برانگیختگی فهم آنچه میان او و فرزندش در جریان است، خواهد شد.
مادر خوب، مادر بد | نهاله مشتاق
❤️☘ @filsofak
👍4❤3👏1