«ұнайды ма?» емес, «ұнай ма?»
«істейді ме» емес, «істей ме?»

«ма, ме, ба, бе, па, пе» сұраулық шылаулары жалғанғанда -ды -ді жалғанбайды.

«кино/фильм қараймын» емес, «кино/фильм көремін».
орыс тілінен калькаланған тіркес (смотреть фильм)

«келе жатырған» емес, «келе жатқан».
орыс тіліндегі «идущий», «приближающийся» деген сөздердің калькасы.

«домбырада ойнау» емес, «домбыра тарту, домбыра шерту»
орыс тіліндегі «играть на домбре» калькасы.

«кешірім сұраймын», «кешірім өтінемін» емес, «кешір/кешіріңіз».
тағы да калька аударма (прошу извинения/ прошу прощения).


байқасаңыздар, калькалар күнделікті өмірімізге сіңіп кеткен, өкінішті.
сауатты ойлайық, сауатты сөйлейік, сауатты жазайық🌿

қазақтың оқуда кеткен есесі көп. атаң үшін де оқы, әкең үшін де оқы, өзің үшін де оқы!

9 мамыр - ешқандай да жеңіс күні емес, «бөгде соғыста» жан ұшырғандарды еске алу күні.

«Ұлы Отан соғысы» деген ұғымның өзі - жалған. сенің де, менің де аталарымызды бодандықта ұстаған жүйе алдап-сулап, бірінші кезекте майданға жіберді. өз туған атам осы соғыстан бір қолсыз оралған. оралмағаны қанша…

олар ешқандай Отан үшін жан қиған жоқ, оларды және олар сияқты қаншама жас қазақ, өзбек, қырғыз, ноғай, т.б. Ресей айдаладағы соғысқа жіберіп, өлтірді. оларды мүддесіне пайдаланып, бөтен соғысқа айдап салды. тірі қалқан, ет пен сүйектен жасалған қару ретінде қолданды. осы сұм соғысты сипаттайтын қаншама әдебиеттер бар. соларды оқыған сайын бойымыздағы бұ дерт - қанағатсыздық бір сәтке болса да сейілетіндей.

әр тарихтың өз хикметі барына күмәнім жоқ, дегенмен қазақты екі мәрте аяусыз аштықпен қырған (4 миллион қазақ, Карл, 4 миллион!) халықтың қаймақтары - ұлт зиялыларын қудалап, атып тынған, халықты идеологиямен алдап-сулап соғысқа емес, ажалға тіке жіберген, тіпті жаны кеудесінде болса да, отбасына қара қағаз жіберіп, өлдіге санаған, коммунизмді «құдайластырған» КСРО бізге Отан емес және ешқандай да Ұлы Отан соғысы болмаған. бұл күн - әр адамың жеке жарасы, әке-шешесі, атасы жайлы естелігі.

сондықтан 9 мамырды ән-күймен, жасандылықпен тойлайтын күн емес, сол соғыста опат болғандардың рухына құран бағыштап, дұға ететін күн деп қабылдайық.

каждый мудр, пока история не его история,
каждый щедр, пока деньги не его деньги,
каждый терпелив, пока несчастье не его бедствие,
и каждый герой, пока битва не его бой…

осуждать ете берме🕯️

қыз баласы білімді өзге үшін емес, өзі үшін алады, бірақ оның сарқыты ертең балаға бақ болып келеді.

білімді жоғарыға жету үшін емес,
біреуге дәлелдеу үшін емес,
жанына жарық жағу үшін алады.
білім - оның ішкі еркіндігі, танымы, тынысы.
бірақ сол білімнің сарқыты ертең балаға ой боп сіңеді, сөз боп өріледі,
жүрісінен, үнінен, көзінен сезіледі.
әйелдің көргені - баласының көретін күні,
әйелдің естігені - баласының ішкі үні.
ол міндетті түрде ұстаз болуы шарт емес, бірақ оның болмысы - өмір бойғы үнсіз сабақ.

жаратушы әйелдің жүрегіне алдымен білім, сосын ұрпақ етіп аманат берді.
ал білімді әйел - бұл ұрпақтың бақытына бастар жарық жол.

сынған қолымен сындырушыдан кек алам деген адам сыныққа сынық қосқаннан басқа не табады? олай болса, қиыншылыққа сабыр етпей шағым ету оны одан әрмен ауырлатпай ма?

иногда я ловлю себя на том, что, несмотря на весь физический дискомфорт, мне по-настоящему нравится быть в пути - в поездах и самолётах.

потому что именно там я ничего не решаю. от меня ничего не зависит. всё, что происходит - не в моих руках. словно я передаю вахту самой жизни.
это особое состояние - безвременье. в нём нет нужды принимать решения, никуда спешить, никем быть. я просто существую. слушаю музыку в наушниках, читаю книгу, смотрю в окно, и внутри удивительная тишина. всё замирает, словно Всевышний нажал на «пауза», давая мне возможность просто быть.

иногда, чтобы научиться «тәуекел», нужно всего лишь сесть в поезд или в самолет. и отпустить. дать жизни вести.
признать: «не всё должно быть под контролем. не всё в моих руках - и это тоже милость.»

потому что когда ты позволишь себе не держаться за руль,
ты поймёшь: Тот, Кто ведёт тебя, никогда не ошибается с дорогой.