🟢مکمل‌های ویتامین C با دوز بالا خطر سنگ کلیه را دو برابر افزایش می دهند
✅مصرف مکمل‌های ویتامین C با دوز بالا می‌تواند خطر ابتلا به سنگ‌های اگزالات کلسیم- شایع‌ترین نوع سنگ کلیه- را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. وقتی بدن مقادیر اضافی این ماده مغذی را متابولیزه می‌کند، آن را به اگزالات تبدیل کرده و سپس از طریق ادرار دفع می‌کند. اگر غلظت این اگزالات‌ها بالا باشد و با کلسیم ترکیب شوند، به شکل سنگ‌های دردناک کریستالیزه می‌شوند.
❎ نکته قابل‌توجه اینکه این افزایش خطر به‌طور خاص با مکمل‌های غذایی غلیظ مرتبط بود، نه با مواد غذایی کامل و طبیعی.
✳️مصرف میوه‌های سرشار از ویتامین مانند پرتقال یا فلفل دلمه‌ای چنین خطری را به همراه ندارد؛ زیرا منابع غذایی طبیعی حاوی آب، فیبر و مقادیر متوازنی از مواد مغذی هستند که به جلوگیری از تجمع کریستال‌ها کمک می‌کنند.
🔻لینک خبر
gilkhabar.ir/518033
🔻تلگرام
t.me/gilkhabar
🔻ایتا
eitaa.com/gilkhabar
🔻بله
ble.ir/gil_khabar
✅مصرف مکمل‌های ویتامین C با دوز بالا می‌تواند خطر ابتلا به سنگ‌های اگزالات کلسیم- شایع‌ترین نوع سنگ کلیه- را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. وقتی بدن مقادیر اضافی این ماده مغذی را متابولیزه می‌کند، آن را به اگزالات تبدیل کرده و سپس از طریق ادرار دفع می‌کند. اگر غلظت این اگزالات‌ها بالا باشد و با کلسیم ترکیب شوند، به شکل سنگ‌های دردناک کریستالیزه می‌شوند.
❎ نکته قابل‌توجه اینکه این افزایش خطر به‌طور خاص با مکمل‌های غذایی غلیظ مرتبط بود، نه با مواد غذایی کامل و طبیعی.
✳️مصرف میوه‌های سرشار از ویتامین مانند پرتقال یا فلفل دلمه‌ای چنین خطری را به همراه ندارد؛ زیرا منابع غذایی طبیعی حاوی آب، فیبر و مقادیر متوازنی از مواد مغذی هستند که به جلوگیری از تجمع کریستال‌ها کمک می‌کنند.
🔻لینک خبر
gilkhabar.ir/518033
🔻تلگرام
t.me/gilkhabar
🔻ایتا
eitaa.com/gilkhabar
🔻بله
ble.ir/gil_khabar
❤3
🔵مصرف لبنیات در ایران کمتر از میزان توصیه شده / پیشنهاد جدید وزارت بهداشت به مجلس
🔷مدیرکل دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت:
🔹مصرف لبنیات در کشور از میزان توصیه شده کمتر و حدود یک واحد در روز است.
🔹برخی افراد فاقد مدرک طب سنتی، شیر و ماست را «سردی» می‌دانند و به مردم توصیه می‌کنند که محصولات لبنی را مصرف نکنند. مردم نباید لبنیات را به دلیل انتشار باورهای غلط در شبکه‌های اجتماعی از سفره خود حذف کنند.
🔹قیمت لبنیات و دسترسی اقتصادی، از دلایل مصرف پایین لبنیات برای برخی مناطق کشور به شمار می‌رود.
🔹بخشی از مالیات کارخانه‌های تولیدکننده مواد غذایی در برخی کشورها برای حمایت از تغذیه مردم اختصاص داده می‌شود. یک درصد از مالیات پرداختی کارخانه‌های مواد غذایی در اختیار دستگاه‌های حمایتی قرار می‌گیرد تا برای تامین اقلام اساسی مورد نیاز مردم هزینه شود. پیشنهاد تخصیص یک درصد از مالیات کارخانه‌های موادغذایی برای تامین کالای اساسی را در زمان بودجه‌بندی به مجلس ارائه کرده‌ایم.
🔻لینک خبر
gilkhabar.ir/518034
🔻تلگرام
t.me/gilkhabar
🔻ایتا
eitaa.com/gilkhabar
🔻بله
ble.ir/gil_khabar
🔷مدیرکل دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت:
🔹مصرف لبنیات در کشور از میزان توصیه شده کمتر و حدود یک واحد در روز است.
🔹برخی افراد فاقد مدرک طب سنتی، شیر و ماست را «سردی» می‌دانند و به مردم توصیه می‌کنند که محصولات لبنی را مصرف نکنند. مردم نباید لبنیات را به دلیل انتشار باورهای غلط در شبکه‌های اجتماعی از سفره خود حذف کنند.
🔹قیمت لبنیات و دسترسی اقتصادی، از دلایل مصرف پایین لبنیات برای برخی مناطق کشور به شمار می‌رود.
🔹بخشی از مالیات کارخانه‌های تولیدکننده مواد غذایی در برخی کشورها برای حمایت از تغذیه مردم اختصاص داده می‌شود. یک درصد از مالیات پرداختی کارخانه‌های مواد غذایی در اختیار دستگاه‌های حمایتی قرار می‌گیرد تا برای تامین اقلام اساسی مورد نیاز مردم هزینه شود. پیشنهاد تخصیص یک درصد از مالیات کارخانه‌های موادغذایی برای تامین کالای اساسی را در زمان بودجه‌بندی به مجلس ارائه کرده‌ایم.
🔻لینک خبر
gilkhabar.ir/518034
🔻تلگرام
t.me/gilkhabar
🔻ایتا
eitaa.com/gilkhabar
🔻بله
ble.ir/gil_khabar
❤2👍1😢1
🔵قطر: میانجی گری میان ایران و آمریکا ادامه دارد /۶ میلیارد دلار ایران در قطر موجود است
🔷سخنگوی وزارت امور خارجه قطر:
🔹تلاش‌های میانجی‌گرانه میان آمریکا و ایران همچنان ادامه دارد و دو طرف با وجود چالش‌های جدی، به تبادل دیدگاه‌ها و پیشنهادها می‌پردازند.
🔹کشورهای حاشیه خلیج فارس، دیپلماسی را ترجیح می‌دهند، اما توانایی دفاع از خود را دارند و هدف قرار گرفتن بدون پاسخ بازدارنده را نمی‌پذیرند.
🔹هدف از نشست صلاله، بازگشایی موقت تنگه هرمز تا زمان دستیابی به توافقی دائمی بود، اما این تلاش به نتیجه نرسید.
🔹۶ میلیارد دلار از منابع مالی ایران بر اساس توافق کانال بشردوستانه در قطر نگهداری می‌شود. این مبلغ به عنوان یکی از ابزارها و بسته‌های تشویقی کلیدی در جریان مذاکرات محسوب می‌شود.
🔻لینک خبر
gilkhabar.ir/518035
🔻تلگرام
t.me/gilkhabar
🔻ایتا
eitaa.com/gilkhabar
🔻بله
ble.ir/gil_khabar
🔷سخنگوی وزارت امور خارجه قطر:
🔹تلاش‌های میانجی‌گرانه میان آمریکا و ایران همچنان ادامه دارد و دو طرف با وجود چالش‌های جدی، به تبادل دیدگاه‌ها و پیشنهادها می‌پردازند.
🔹کشورهای حاشیه خلیج فارس، دیپلماسی را ترجیح می‌دهند، اما توانایی دفاع از خود را دارند و هدف قرار گرفتن بدون پاسخ بازدارنده را نمی‌پذیرند.
🔹هدف از نشست صلاله، بازگشایی موقت تنگه هرمز تا زمان دستیابی به توافقی دائمی بود، اما این تلاش به نتیجه نرسید.
🔹۶ میلیارد دلار از منابع مالی ایران بر اساس توافق کانال بشردوستانه در قطر نگهداری می‌شود. این مبلغ به عنوان یکی از ابزارها و بسته‌های تشویقی کلیدی در جریان مذاکرات محسوب می‌شود.
🔻لینک خبر
gilkhabar.ir/518035
🔻تلگرام
t.me/gilkhabar
🔻ایتا
eitaa.com/gilkhabar
🔻بله
ble.ir/gil_khabar
👎6
🔵همه مقصرند، جز خودمان
#اختصاصی_گیل_خبر/انوشیروان مباشرامینی؛
🔹صبح یک روز شلوغ، خیابان قفل شده است. راننده‌ای برای خریدی چند دقیقه‌ای، خودرویش را دوبله پارک می‌کند و می‌رود. پشت سرش صفی از خودروها شکل می‌گیرد و صدای بوق، خیابان را پر می‌کند. چند دقیقه بعد، همان راننده پشت فرمان در ترافیک گیر افتاده و با عصبانیت می‌گوید: «این چه وضع ترافیکیه؟ پس پلیس کجاست؟»
🔹چند خیابان آن‌طرف‌تر، مغازه‌داری که نیمی از پیاده‌رو را با اجناسش اشغال کرده، از کنده‌کاری پیاده‌رو و سخت شدن عبور عابران گلایه دارد. کمی دورتر، شهروندی که زباله خود را در طول روز و خارج از زمان جمع‌آوری کنار سطل رها کرده، با دیدن انباشت زباله‌ها می‌گوید: «پس شهرداری داره چیکار می‌کنه؟»
🔹شاید هیچ‌کدام از این گلایه‌ها بی‌دلیل نباشد؛ اما یک سؤال باقی می‌ماند: چرا هنگام تقسیم مسئولیت، سهم خودمان همیشه ناپدید می‌شود؟
🔹بی‌تردید بسیاری از مشکلات جامعه ریشه در ضعف سیاست‌گذاری، مدیریت یا اجرای قانون دارد و نمی‌توان مسئولیت نهادهای تصمیم‌گیر را نادیده گرفت. اما مسئله این نیست که همه تقصیرها بر گردن مردم است؛ مسئله این است که همه راه‌حل‌ها هم فقط در دست دیگران نیست. اگر هر مشکلی را صرفاً نتیجه عملکرد دیگران بدانیم، ناخواسته سهم خود را از اصلاح وضع موجود نادیده گرفته‌ایم.
🔹در طول سال‌ها، این نگاه آن‌قدر در ذهن‌مان رسوخ کرده که به بخشی از فرهنگ عمومی تبدیل شده است. اگر ترافیک باشد، شهرداری مقصر است؛ اگر پیاده‌رو اشغال شده باشد، مقصر فقط مغازه‌دار روبه‌رویی است؛ اگر خیابان کثیف باشد، حتماً کسی وظیفه‌اش را انجام نداده است. کمتر پیش می‌آید از خود بپرسیم: من چه سهمی در این وضعیت دارم؟ آیا خودم دوبله پارک نکرده‌ام؟ آیا زباله‌ای را بی‌تفاوت کنار خیابان رها نکرده‌ام؟ آیا حق عابر پیاده را نادیده نگرفته‌ام؟
🔹ریشه این طرز فکر را باید در مجموعه‌ای از عوامل جست‌وجو کرد؛ تربیتی که اشتباه را با سرزنش پاسخ می‌دهد، نظام آموزشی که بیش از مسئولیت‌پذیری بر رقابت و حفظیات تکیه دارد، تجربه تاریخی بی‌اعتمادی به ساختارهای قدرت و مهم‌تر از همه، احساس بی‌اثر بودن فرد در تغییر شرایط. وقتی انسان باور کند که رفتار او تفاوتی ایجاد نمی‌کند، طبیعی است که مسئولیت را به دوش دیگران بیندازد.
🔻لینک یادداشت
gilkhabar.ir/518037
🔻تلگرام
t.me/gilkhabar
🔻ایتا
eitaa.com/gilkhabar
🔻بله
ble.ir/gil_khabar
#اختصاصی_گیل_خبر/انوشیروان مباشرامینی؛
🔹صبح یک روز شلوغ، خیابان قفل شده است. راننده‌ای برای خریدی چند دقیقه‌ای، خودرویش را دوبله پارک می‌کند و می‌رود. پشت سرش صفی از خودروها شکل می‌گیرد و صدای بوق، خیابان را پر می‌کند. چند دقیقه بعد، همان راننده پشت فرمان در ترافیک گیر افتاده و با عصبانیت می‌گوید: «این چه وضع ترافیکیه؟ پس پلیس کجاست؟»
🔹چند خیابان آن‌طرف‌تر، مغازه‌داری که نیمی از پیاده‌رو را با اجناسش اشغال کرده، از کنده‌کاری پیاده‌رو و سخت شدن عبور عابران گلایه دارد. کمی دورتر، شهروندی که زباله خود را در طول روز و خارج از زمان جمع‌آوری کنار سطل رها کرده، با دیدن انباشت زباله‌ها می‌گوید: «پس شهرداری داره چیکار می‌کنه؟»
🔹شاید هیچ‌کدام از این گلایه‌ها بی‌دلیل نباشد؛ اما یک سؤال باقی می‌ماند: چرا هنگام تقسیم مسئولیت، سهم خودمان همیشه ناپدید می‌شود؟
🔹بی‌تردید بسیاری از مشکلات جامعه ریشه در ضعف سیاست‌گذاری، مدیریت یا اجرای قانون دارد و نمی‌توان مسئولیت نهادهای تصمیم‌گیر را نادیده گرفت. اما مسئله این نیست که همه تقصیرها بر گردن مردم است؛ مسئله این است که همه راه‌حل‌ها هم فقط در دست دیگران نیست. اگر هر مشکلی را صرفاً نتیجه عملکرد دیگران بدانیم، ناخواسته سهم خود را از اصلاح وضع موجود نادیده گرفته‌ایم.
🔹در طول سال‌ها، این نگاه آن‌قدر در ذهن‌مان رسوخ کرده که به بخشی از فرهنگ عمومی تبدیل شده است. اگر ترافیک باشد، شهرداری مقصر است؛ اگر پیاده‌رو اشغال شده باشد، مقصر فقط مغازه‌دار روبه‌رویی است؛ اگر خیابان کثیف باشد، حتماً کسی وظیفه‌اش را انجام نداده است. کمتر پیش می‌آید از خود بپرسیم: من چه سهمی در این وضعیت دارم؟ آیا خودم دوبله پارک نکرده‌ام؟ آیا زباله‌ای را بی‌تفاوت کنار خیابان رها نکرده‌ام؟ آیا حق عابر پیاده را نادیده نگرفته‌ام؟
🔹ریشه این طرز فکر را باید در مجموعه‌ای از عوامل جست‌وجو کرد؛ تربیتی که اشتباه را با سرزنش پاسخ می‌دهد، نظام آموزشی که بیش از مسئولیت‌پذیری بر رقابت و حفظیات تکیه دارد، تجربه تاریخی بی‌اعتمادی به ساختارهای قدرت و مهم‌تر از همه، احساس بی‌اثر بودن فرد در تغییر شرایط. وقتی انسان باور کند که رفتار او تفاوتی ایجاد نمی‌کند، طبیعی است که مسئولیت را به دوش دیگران بیندازد.
🔻لینک یادداشت
gilkhabar.ir/518037
🔻تلگرام
t.me/gilkhabar
🔻ایتا
eitaa.com/gilkhabar
🔻بله
ble.ir/gil_khabar