بیشتر مردم فکر می‌کنن هیچ پرنده‌ای نمی‌تونه مدت زیادی بدون فرود پرواز کنه؛ اما بعضی از پرنده‌ها واقعاً شگفت‌انگیزن! 🐦
@beautiful.art.ba
مثلاً مرغ فقط چند ثانیه می‌تونه توی هوا بمونه، اما بعضی پرنده‌های مهاجر یا اقیانوس‌پیما می‌تونن ماه‌ها و حتی چند سال بدون نشستن روی زمین پرواز کنن.
پرنده‌ای به اسم بادخورک معمولی می‌تونه تا حدود ۱۰ ماه بدون فرود توی آسمون بمونه؛ حتی موقع پرواز غذا می‌خوره و استراحت می‌کنه.
از اون هم عجیب‌تر، پرستوی دریایی دوده‌ایه؛ جوجه‌های این پرنده می‌تونن چند سال پشت سر هم روی اقیانوس پرواز کنن و فقط بعد از مدت طولانی دوباره روی خشکی فرود بیان.
این توانایی فوق‌العاده بهشون کمک می‌کنه از شکارچی‌ها فرار کنن، مسافت‌های خیلی طولانی رو طی کنن و جاهایی که امکان فرود نیست، به زندگی ادامه بدن.
@beautiful.art.ba
مثلاً مرغ فقط چند ثانیه می‌تونه توی هوا بمونه، اما بعضی پرنده‌های مهاجر یا اقیانوس‌پیما می‌تونن ماه‌ها و حتی چند سال بدون نشستن روی زمین پرواز کنن.
پرنده‌ای به اسم بادخورک معمولی می‌تونه تا حدود ۱۰ ماه بدون فرود توی آسمون بمونه؛ حتی موقع پرواز غذا می‌خوره و استراحت می‌کنه.
از اون هم عجیب‌تر، پرستوی دریایی دوده‌ایه؛ جوجه‌های این پرنده می‌تونن چند سال پشت سر هم روی اقیانوس پرواز کنن و فقط بعد از مدت طولانی دوباره روی خشکی فرود بیان.
این توانایی فوق‌العاده بهشون کمک می‌کنه از شکارچی‌ها فرار کنن، مسافت‌های خیلی طولانی رو طی کنن و جاهایی که امکان فرود نیست، به زندگی ادامه بدن.
در سال ۱۹۶۰، «دیوید لاتیمر»، مهندس برق انگلیسی، مقداری کمپوست، حدود یک‌چهارم پینت آب و یک نهال کوچک «برگ‌بیدی» را داخل یک بطری شیشه‌ای ۱۰ گالنی قرار داد. او با استفاده از یک تکه سیم، گیاه را از دهانه باریک بطری به داخل هدایت کرد و سپس درِ بطری را بست.
@Gerdoo_mag
لاتیمر تنها یک‌بار در سال ۱۹۷۲ بطری را باز کرد تا مقداری آب به آن اضافه کند. از آن زمان تاکنون، این باغچه کاملاً بسته باقی مانده و بیش از نیم قرن بدون آبیاری بیشتر یا ورود هوای بیرون زنده مانده است.
این سیستم به این دلیل کار می‌کند که تقریباً تمام چیزهایی که گیاه به آن نیاز دارد داخل بطری وجود دارد. نور خورشید از شیشه عبور می‌کند و انرژی لازم برای فتوسنتز را فراهم می‌کند. آب از خاک و برگ‌ها تبخیر می‌شود، به‌صورت قطرات روی شیشه می‌نشیند و در نهایت مانند یک باران کوچک دوباره به خاک برمی‌گردد.
گیاه هنگام فتوسنتز دی‌اکسیدکربن جذب و اکسیژن آزاد می‌کند. همچنین طی تنفس، اکسیژن مصرف کرده و دی‌اکسیدکربن آزاد می‌کند. در همین حال، باکتری‌های موجود در خاک برگ‌های مرده و سایر مواد آلی را تجزیه می‌کنند و مواد مغذی را دوباره به خاک بازمی‌گردانند تا گیاه بتواند از آن‌ها برای رشد استفاده کند.
بنابراین این بطری از نظر ورود مواد جدید یک سیستم بسته است، اما کاملاً مستقل نیست؛ زیرا همچنان به نور خورشید از بیرون نیاز دارد. گفته می‌شود لاتیمر بطری را کنار پنجره نگه می‌داشت و گاهی آن را می‌چرخاند تا گیاه از جهات مختلف نور نسبتاً یکسانی دریافت کند.
@Gerdoo_mag
دانستنی جالب: گیاه برگ‌بیدی از جنس Tradescantia است و برای تراریوم بسیار مناسب است؛ زیرا محیط‌های مرطوب را به‌خوبی تحمل می‌کند و حتی از قلمه‌های کوچک نیز به‌راحتی رشد می‌کند.
@Gerdoo_mag
لاتیمر تنها یک‌بار در سال ۱۹۷۲ بطری را باز کرد تا مقداری آب به آن اضافه کند. از آن زمان تاکنون، این باغچه کاملاً بسته باقی مانده و بیش از نیم قرن بدون آبیاری بیشتر یا ورود هوای بیرون زنده مانده است.
این سیستم به این دلیل کار می‌کند که تقریباً تمام چیزهایی که گیاه به آن نیاز دارد داخل بطری وجود دارد. نور خورشید از شیشه عبور می‌کند و انرژی لازم برای فتوسنتز را فراهم می‌کند. آب از خاک و برگ‌ها تبخیر می‌شود، به‌صورت قطرات روی شیشه می‌نشیند و در نهایت مانند یک باران کوچک دوباره به خاک برمی‌گردد.
گیاه هنگام فتوسنتز دی‌اکسیدکربن جذب و اکسیژن آزاد می‌کند. همچنین طی تنفس، اکسیژن مصرف کرده و دی‌اکسیدکربن آزاد می‌کند. در همین حال، باکتری‌های موجود در خاک برگ‌های مرده و سایر مواد آلی را تجزیه می‌کنند و مواد مغذی را دوباره به خاک بازمی‌گردانند تا گیاه بتواند از آن‌ها برای رشد استفاده کند.
بنابراین این بطری از نظر ورود مواد جدید یک سیستم بسته است، اما کاملاً مستقل نیست؛ زیرا همچنان به نور خورشید از بیرون نیاز دارد. گفته می‌شود لاتیمر بطری را کنار پنجره نگه می‌داشت و گاهی آن را می‌چرخاند تا گیاه از جهات مختلف نور نسبتاً یکسانی دریافت کند.
@Gerdoo_mag
دانستنی جالب: گیاه برگ‌بیدی از جنس Tradescantia است و برای تراریوم بسیار مناسب است؛ زیرا محیط‌های مرطوب را به‌خوبی تحمل می‌کند و حتی از قلمه‌های کوچک نیز به‌راحتی رشد می‌کند.